Titans'ın önceki bölümlerinde...
Bu parçalanan ete dokun.
Öz annenin sağ olduğunu söylüyor.
Ne?
Güya onu esir tutuyorlarmış.
Seninle geleceğim. Annen oradaysa onu bulacağız.
Kahretsin!
Resmî kayıtlara göre tesis kapanmış ve terk edilmiş.
Şimdi geri adım atmak aptallık olur.
İçeride de sayımız çok yetersiz olacak.
-Gar! -Ama daha kötülerini de gördüm.
Merak etmeyin. Biraz kestiriyor.
Lütfen gevşeyin Bay Grayson.
O zaman daha rahat edeceksiniz.
Bu da ne böyle?
-Neredeler? -Değerlendirmeden geçiyorlar.
Biz seni bulmakla görevlendirilmiş hizmetkârlarız.
Geri alıyorum.
Angela sen misin?
Sen kimsin?
Kızınım.
Benimle geliyorsun küçük kız.
Hemen!
Tüm bunlar sona ermeli.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bunlardan hep istemişimdir.
Bruce'un aşağıda biriyle konuştuğunu duydum.
Diana.
Adalet Birliği'yle ilgili bir şey.
Ben de peşine takıldım. Belki yaramazlık yaparız, dedim.
Ama bütün eğlenceyi kaçırmışım.
Eğlenceli değil.
Joker'di.
Diana bile onu korkutucu buluyor.
Bruce gitmemi istemedi.
Yine de gittim.
Meğer haklıymış.
Ne oldu?
Bir sürü insan öldü.
Onları kurtaramadık.
Canım bu işi bırakmak istiyor.
Seni suçlayamam.
Sence o da bırakacak mı?
Kim?
Joker.
Hayır.
Bruce, Joker'in sırf keyfine insan öldürdüğünü söylüyor.
Asla durmayacak.
Kahretsin.
Neden hep haklı çıkmak zorundasın?
Çünkü senden daha büyük, akıllı ve güzelim.
Sen ve Bruce onu durduracaksınız.
Biliyorum çünkü işiniz bu.
Sağ ol.
Bruce birçok konuda iyi.
Motivasyon konuşmasında pek değil.
Bir derdin olur da konuşmaya ihtiyaç duyarsan
ben hep buradayım.
Ne de olsa...
...biz sağ kollar birbirimizi kollamalıyız.
Rach?
Ödümü kopardın.
İroniye gel.
Çok erken, farkındasın, değil mi?
Evet, kahvaltı hazırlamak istedim.
Kahveyi yapayım.
Sağ ol.
Evet...
-...Dick ve Kory. -Biliyorum. Söyleme.
-Sen biliyor muydun? -Lütfen.
İğrenç.
Sence anneyle babayı düşünmek gibi mi?
Ben bilmem.
Günaydın.
Merhaba anne.
Merhaba bebeğim.
Kahvaltı hazırladım.
Görüyorum.
Aç mısın? Birazdan.
İnsan beş yılda
gün doğumunun ne güzel olduğunu unutabiliyor.
Gel buraya.
Kolumu omzuna atabilir miyim?
Çok isterim.
-Ben şöyle... -Sorun değil.
Kızıma çok değer veriyorsun delikanlı.
Görebiliyorum.
Sarılmak ister misin?
-Hayır, böyle iyiyim. -Bize katılsana.
Ayakta durayım.
İyi misin?
Akıl hastanesi kafamdan çıkmıyor.
Uykunda konuşuyordun.
Açıklayıcı bir şey söyledim mi?
Tek kelimesini anlayabilseydim söylerdim.
Kendimle ilgili hiçbir şey bilmemek
iyice sıkmaya başladı.
Bir yere mi gidiyorsun?
Hastane, o manyakların üssüydü.
Artık Rachel güvende, onu rahatsız etmezler.
Annesine bile kavuştu.
Normal bir hayat sürmeyi deneyebilir.
Ama sen değil.
Öyle mi?
Robin olmak artık yürümüyor. Ama Robin olmamak da yürümüyor.
En azından yardım almadan.
Onu da burada bulamazsın.
Doğru.
Belki...
...ben kim olduğumu hatırlayınca...
...sen de kim olacağına karar verince...
...belki biz...
Bir ara yine deneriz.
Evet.
Zarar gelmez.
Orada krep diye önüme ne koyduklarını söylemeyeceğim
ama buna benzemiyordu.
Eline sağlık.
Aslında daha çok o yaptı.
-Bak Rachel... -Acaba...
Lütfen.
Rachel bana durumunuzu açıkladı.
Burayı ödünç almışsınız.
Gayriresmî olarak.
Sahibi kalmam için tam olarak izin vermedi ama...
Başka bir seçenek sunabilirim.
Bir evim var.
Ohio'da. Uzun yıllardır benim...
Bizim ailemize ait.
Umuyordum ki siz... Biz...
Hepiniz istediğiniz kadar kalabilirsiniz.
Fazlasıyla odam var.
Bari bu kadarını yapayım.
Gerçi beş yıl hapis tutulunca
insanın evine ne olur, bilmiyorum.
Vergi borcu ve tonla açılmamış posta vardır herhâlde.
Buzdolabında neler vardı?
Orası gizli üssümüz olabilir. Süper, değil mi?
Değil mi Dick?
Ne yani? Takımın sonu mu bu?
Aslında tam bir takım değildik...
Hayır, takımdık.
Bir ara yine görüşürüz.
Rachel...
Sakinleşir.
Peşimize kimseyi takmadan
onları sağ salim eve ulaştırırım.
Ya sonra?
Artık Kory Anders olma zamanı sanırım.
O kim peki?
Belki kim olmasını istersem o.
Bir geçmişin olmaması garip olmalı.
Evet, garip olduğu kesin.
Umarım içinde kim olduğunu öğrenirsin Dick Grayson.
Sen de Kory Anders. Ya da gerçek adın her neyse.
Evet.
Dur.
Pislik.
İyi olacağından emin misin?
Sence?
20...
Bıraktım.
Seni görmek de harika.
Geç kaldım.
Gelmiyor musun?
Batman'i çoktan bıraktın sanıyordum.
Bu kez Batman'i değil.
-Robin'i. -Tamam. Ne oldu?
Şiddeti kontrol altına alamadım. Giderek kötüleşiyordu.
Hayal etmesi zor.
Biliyorum. Birden karar verdim. Kostümü yaktım.
Dramatik olmuş. Benimki dolapta. O şeyler pahalı.
-Sen nasıl yaptın? -Neyi?
-Nasıl bıraktın? -Bırakmadım ki.
Sadece yapmayı kestim.
Ne farkı var?
Anlayacaksın. Gerçekten.
En zoru, zaman alması.
Bir süre sende kalabilir miyim? Kanepede yatabilirim.
Sana her zaman kapım açık.
İstediğin kadar kal.
Hâlâ gücün yerindeyse.
-Ha siktir. -Bekliyorum.
Seni özlemişim Harika Çocuk.
En sevdiğim sözün.
Baksana, akşama bir sergim var.
Gelip şahane, normal insanlarla tanışmaya ne dersin?
-Nasıl olur? -Muhteşem.
-Fazla mı kaçtı? -Evet, biraz.
-Evet. -Evet.
Neden şimdiden bu fikri sorguluyorum?
"Şekersiz, vanilyalı vegan pudingi.
Glütensiz, düşük kalorili tatlı arayanlar için tasarlandı."
-Sağlıklı görünüyor. -Bence iğrenç.
Hemen dönerim.
-Üç shot viski. Hesap aç. -Tabii efendim.
Rach yazdı. Angela'yla önde yer bulmuşlar.
-Gidelim. -Gitmeyelim.
Tren fikri bu sabah daha eğlenceli gelmişti.
Biraz yalnız kalmalılar, değil mi?
Oyun oynayalım mı?
-Telefonunla oyna. -Güzel.
-Vay. Bunlar senin için mi? -Evet.
Eserlerden bazıları internette yayınlandı
ama çoğu seyahatlerimden özel fotoğraflar. -Bu bayağı iyiymiş. -O kadar şaşırma.
-Hayır, ciddiyim. -Evet, biliyorum.
Birkaç kişiyle konuşmam lazım. Sen git, kaynaş.
Kaynaşayım mı?
Bir amaç gözetmeden iletişim kurmak hani?
-Sorgulamak yerine konuşmak. -Neden?
Sohbetini biraz geliştirmen lazım.
Sohbet etmeyi biliyorum.
-Bazen agresifsin. -Hayır, değilim.
-Mesela şimdi. -Değilim.
Çok olgunsun.
Benim gidip Donna Troy olmam lazım. Sen de keyfine bakmaya çalış.
-Öylesin. -Değilim.
Ben bu işi kıvırırım.
Bana baktığında ne görüyorsun?
Hayal ettiğin gibi miyim?
Sorun değil.
Doğduğunda
hemşirelerin seni benden almasına izin vermemiştim.
Öyle mi?
Denediler
ama ben seni hep kucağımda tutmakta ısrar ettim,
sırf sana bakmaya devam edebilmek için.
Başka?
Düşüneyim.
Hiç ağlamazdın. Hiç.
Bana kocaman, ciddi gözlerle bakardın.
Şimdiki gibi.
Utanma. Sanki bana bir şey sormak ister gibiydin.
Ben de sana bakıp derdim ki "Merak etme küçük kızım,
büyüdüğünde bunu konuşmak için çok zamanımız olacak."
Ama olmadı.
Çok vakit kaybettik. Çok uzun yıllar.
Melissa'yı tanıyor muydun?
Arkadaşımdı. İyi bir arkadaşımdı.
Babanın çalışanları seni ele geçirmek istiyordu.
Ne kadar uzağa kaçsak da asla durmayacaklarını biliyordum.
O yüzden seni almasını rica ettim.
Ortadan kaybolacağına söz verdirdim. Hiç iletişime geçmeyecekti.
Sana benden bahsetmemesi için de yemin ettirdim.
Hayatta yaptığım en zor şeydi.
Çok üzgünüm.
Rachel, hayır. Üzülmeni gerektirecek bir şey yok.
Onu sevdiğini, onun da seni sevdiğini biliyorum. İstediğim de buydu.
Sadece bir annen olmasını istedim.
Peşime düşen o insanlar babam için mi çalışıyorlardı?
Evet. Baban çok karizmatikti.
Senin içindeki gücü çok küçük yaşta fark edip
kötüye kullanmak istedi.
Birçok mürit edindi. Tarikat lideri de denebilir.
İkinizden biri benim gibi mi? Yapabildiğim şeyler...
O özelliğin ona çekmiş.
-O nerede şimdi? -Gitti Rachel. Uzun zaman önce.
Peşindeki insanlar onun bazı müritleriydi sadece.
Artık sana zarar veremez.
Artık arkadaşların sayesinde çalışanları da zarar veremez.
Bunun olabileceğini hayal etmemiştim.
O korkunç yerde yıllarım geçti.
-Ama o umutla hayatta kaldım. -Ne umudu?
Güvende olman.
Bir gün nihayet birlikte güvende olmak.
-Sence Rachel bana kızgın mı? -Sana neden kızgın olsun?
Akıl hastanesinde o adama saldırdığımda belki benden ürkmüştür.
Belki sen ürkmüşsündür.
Nasıl hissettin?
Garip.
Nefret etmedim.
Güzel. Etmemelisin. Bu senin bir parçan.
-Onu öldürdüm. -O da seni öldürebilirdi.
Kendini savunmaktan asla utanma.
Kaplan olduğumda tamamen kendim olmuyorum.
Bir şeyin içinde onu kontrol ediyormuşum gibi oluyor
ama kontrolün bir kısmı da onda.
Rachel'la bir ortak noktanız var.
İkiniz de yeteneklerinizi kontrol etmeyi öğreniyorsunuz.
Bu da aranızda bir bağ yaratıyor.
-Onunla öpüşmek istiyorsun, değil mi? -Ne? Hayır.
Öpüşmek gayet doğal.
Bu konuda konuşmak istemiyorum.
-Heyecanlandın. -Herhâlde yani.
-Şundan içebilir miyim? -Tabii. İşe yarar derler.
Belki de yaramaz.
Burada bekle.
-Selam. -Selam.
-Beş saniyen var. -Ne için?
Kimin nesi olduğunu söylemen için.
Adım Jerry.
Neden bana bakıyordun?
Seni seksi buldum. Çekici. Özür dilerim.
Yalan. Akıl hastanesindeki insanlarla çalışıyorsun.
Ne?
-Diğerleri nerede? -Hiçbir şey anlamıyorum.
Yalan söyleme.
Nefes alamıyorum.
Çek git.
Göz zevki inanılmaz, değil mi?
Evet, sol yumruğu da fenadır.
Çocukluktan tanışırız.
Okuldan mı?
Hayır, annesi bazen babamla çalışırdı, o yüzden çok vakit geçirdik.
İlk fotoğraf makinesini aldığında yanındaydım.
-İlginçmiş. Peki... -Nikon F5'ti.
İlk haftasında 50 makara film bitirmiştir.
Her şey dijitalleşmeden önce tabii.
Ben hâlâ analog tercih ederim. Piksel pikseldir, değil mi?
Hem renk şeması oluşturabilmeyi kim sevmez?
-Yani bu... -Paul.
İzninle.
Teşekkürler.
O kimdi?
Penguen ne yapıyor acaba?
177 Spring Caddesi. Bir saate gel.
Orada olacağım.
Nasıl gidiyor?
Arkadaş edindin mi? Bir şey öğrendin mi?
Bu pastırmalı sarmadan yüz tane yemişimdir.
Harika. Baksana, işle ilgili bir mesaj geldi.
-Biriyle buluşmam lazım. -Çıkıyor muyuz?
Ben çıkıyorum. Sen eğleniyorsun. Dick, cidden biraz rahatlamaya çalış.
Biraz gevşe. Bir içki iç, hatta iki tane.
Bruce'la yatta olduğunu farz et.
Beni hep deniz tutar.
O yüzden farz et, dedim.
Bir saate dönerim, tamam mı?
-Arkadaş ister misin? -Hayır, sağ ol.
Ajan Franklin? Ben Federal Şerif Jerry Ridley.
Illinois'daki polislere saldırıdan aradığınız kadın var ya?
Onu buldum.
Uyuşmam normal mi?
Kaç tane içtin?
Sadece bir tane.
Artık bırak bence.
Sayın yolcularımız,
bir kilometre ileride yol tıkanmıştır.
Açılır açılmaz devam edeceğiz.
Rahatsızlık için özür dileriz.
Ne oldu?
Muhtemelen paranoyaklık ediyorum.
Donna Troy.
-Graham Norris. -Buluşmayı kabul ettiğiniz için sağ olun.
Bağlantım güvenilir olduğunuzu söyledi.
Güzel olduğunuzdan bahsetmedi.
Böyle diyeceğinizi söylemişti.
Temel kurallar, kayıt yok.
Malları çekebilirsiniz
ama makineyi sakın bana çevirmeyin.
Buluşmayı neden kabul ettiniz? Riskli bir hareket.
Risk almaktan korkmam.
Andrew Ullman diye birine çalışıyorum.
Cape Town işlerini yürütüyorum.
Personel değişikliği yapmaya karar verdi.
Ben de onu olumsuz bir şekilde tanıtmaya karar verdim.
Neler var, bakalım.
Çoğunu kendim vurdum.
Oradan iyi görünmez. İçeri gelsenize.
Böyle iyiyim.
Bu malların değeri
yarım milyon doları aşkın.
Denetçileri nasıl aşıyorsunuz?
Ullman hallediyor.
Denetçilerin maaşı burada da, yurt dışında da az.
Kimilerinin paraya çok ihtiyacı oluyor.
Yani mesela evleri yanıyor,
çocuklarının birden sağlık masrafı çıkıyor.
Ullman tutuklanınca rakibiniz ortadan kalkacak.
Piyasa sizin olacak.
Belki de fotoğraflarınız bu ticareti çökertir.
Kim bilebilir ki?
Ama biraz riske girmeden hayat mı geçer?
Dürüst olun Bayan Troy.
Ateşin önüne uzanıp ayı postundan bir halıyı
vücudunuzda hissetmek nasıl olur, merak etmiyor musunuz?
Terry!
Donna'ya yıldızımızı göster.
Çin'de ayı organları çok kârlı bir piyasa.
Bazıları bu ayıyı avlayıp parçalarını satmak için
küçük bir servet ödüyor.
Avlamak mı?
O nasıl oluyor?
Ayıya sakinleştirici veriliyor, adamlar silahlı,
sonuç belli.
Ama senin için müesseseden tatlım.
Hadi. Ateş et.
Üzgünüm.
Hayvanlara sadece fotoğraf makinemi doğrulturum.
O zaman istediğini aldın.
Zaman ayırdığınız için sağ olun Bay Norris.
Çok aydınlatıcı oldu.
Rica ederim Donna. Eminim yine görüşürüz.
-Dick, burada ne arıyorsun? -Gitmesine izin mi verecektin?
İşimi yapıyordum.
Graham bir düzine kaçak avcıdan biri.
Fotoğraflarımla Chicago'dan Cape Town'a
tüm operasyon çökecekti.
Şimdiyse elimde sadece...
-...bu var. -Sokaktan biri daha eksildi.
Gerekirse tek tek diğerlerini avlarsın. Yardım ederim.
Graham beni sevdi. Onu buna dâhil olmadığıma ikna edersem...
Onu yine de bırakacak mısın?
Telefonunu çıkar.
-Telefonumu mu? -Çıkar hadi.
-Donna. -Fotoğraf çek.
-Ne yapıyorsun? -Fotoğrafımızı çek.
İkimiz de baygın yatarken.
Küçük fotoğraf makineli düğme.
-Evet, biliyorum... -Çek o zaman. Birkaç tane.
-Yakışıyorsunuz. -Hadi oradan.
Şimdi seninle konuşmamız gerek.
Şimdi lütfen!
Seninle neden hep başım dertte gibi hissediyorum?
Başın dertte de ondan.
-Değil. -Seni duyuyorum.
-Kuş çocuk. -Hayır, asıl en sevdiğim sözün bu.
Demek eylem adamısın, öyle mi?
Zalim bir pisliği alıkoymak içinse evet.
Kafan çalışıyor. Beni tanıyorsun.
Kontrolüm altında olduğunu biliyordun. Neden müdahale ettin? Cidden.
-Endişelendim. Ya kaçsaydı? -Muhtemelen kaçmayacağını,
-bir planım olduğunu biliyordun. -Ama ya kaçsaydı?
Diana beni yanına aldığında
o yangının hayatımda yarattığı boşluğu
sevgi ve aileyle doldurmayı öğretti.
Amazonlar öyle yapar.
Güçlenme ve kendini keşfetme gelenekleri vardır.
Bruce senin hayatındaki boşluğu kendi bildiği şekilde doldurdu.
Öfke ve şiddetle.
Wonder Woman, masumları korumak için doğdu.
Batman, suçluları cezalandırmak için yaratıldı.
Ama biz, onlar değiliz.
İkimiz de değiliz.
Wonder Girl olmayı bırakmadım.
Donna Troy olarak daha çok iyilik yapabileceğimi fark ettim.
Anlıyor musun?
Anlamaya çalışıyorum.
Asla bir sivil olmayacaksın Dick.
Robin olduğun gün o şansını kaybettin.
Artık Robin de olamazsın çünkü yaptığı iyiliklere rağmen
sonuçta Bruce'un acısını içinde tutan bir fanustu.
Senin acını da.
Çıkıp kötü adamların canına okumak mı istiyorsun?
Tek birinin bile en ufak bir kaçma şansı olmamasını
sağlamak mı istiyorsun?
Yap o zaman.
Batman olmayacağım.
Olma o zaman.
Ne Batman ol ne de Robin.
-Başka bir şey ol. Başka biri. -Kim?
Orasını bilemem.
Ama kim olursan ol...
...bence asla iyi sohbet edemeyeceksin.
Olabilir.
Daha kötü özellikler de var.
Neden hep haklı çıkmak zorundasın?
Daha büyük, akıllı ve güzelim. Mevzuyu biliyorsun.
Pekâlâ. Telefonunu ver.
Çıkardığın olayla ilgim olmadığını kanıtlamak için
Timsah Dundee'yle baygın fotoğraflarımızı kullanabilirim.
Ciddi misin?
Ne var?
Neden telefonunda Sümercenin yan dilinde yazılmış
mektup resimleri var?
Sümerce değil. Her veri tabanını araştırdık.
"Yan dil" dedim.
Bu alfabe asırlardır kayıp.
Themiskira'da biraz öğrenmiştik.
Bunu çevirebilir misin?
Birkaç kitabım var.
Sayın yolcularımız, lütfen yerlerinizden ayrılmayın.
Birkaç dakika bekleyip yolumuza devam edeceğiz.
Teşekkürler.
Uyan. Angela ile Rachel'ı bulmamız lazım. Hadi!
-Neler oluyor? -Devam et.
-Rachel nerede? -Tuvalete gitti. Neden?
-Rachel'ı bulup... -Ne oluyor? -...onları trenden çıkar. -Kondüktör...
Dediğimi yap.
-Ne yapacaksın? -Beni boş ver. Git.
Tamam.
Onu bulduk.
Yere yat!
Ellerin havada dışarı çık!
Bugün değil.
-Kory yolun ilerisinde buluşalım, dedi. -Onu bırakamayız.
Gidin dedi, gideceğiz. Başının çaresine bakar.
Hadi. İşte aracımız.
-Kullanmak ister misin? -Sakıncası yoksa.
-Bu çalan kim? -AC/DC.
Fena değil. Güzelmiş.
Hadi.
Kory?
-Ne? -İyi misin?
Bende bir terslik var. Başımda.
Akıl hastanesinde olanlar...
Bilmiyorum.
Beynin zarar gördüyse...
...belki iyileştirebilirim.
Yaraları iyileştirdiğim gibi.
Hafızan bile geri gelebilir.
O şekilde olduğunu sanmıyorum Rachel.
Öğrenmenin tek bir yolu var, değil mi?
Ne yaptığına dair bir fikrin var mı?
-Yok. -Peki.
Evet, bir deneyelim.
Bir yerin acımaya başlarsa söyle.
Tamam.
-Tekrar bakar mısın? -Baktım.
Night ya da Starfire olarak anılan
arkadaşın Kory için bir görev beyanı olduğu kesin.
Bu kelimeler genellikle çift anlamlıdır.
Hem "merhaba" hem "hoşça kal" anlamına gelen aloha ve şalom gibi.
Burada yazana göre "Görevi, Kuzgun'u ele geçirmek."
"Kontrol altına almak" ya da "icabına bakmak" demek olabilir.
Bir şey hissediyor musun?
Hayır.
Belki biraz karıncalanma, ama...
Rachel, bence bu...
Kory?
"İcabına bakmak" mı?
Yanlış okumuyorsam...
...arkadaşın Kory, Rachel'ı öldürmeye gelmiş.