‎ก่อนหน้านี้ใน Titans...
‎วางมือเธอบนเนื้อหนังที่ฉีกขาดนี่
‎เขาบอกว่าแม่ผู้ให้กำเนิดเธอยังมีชีวิตอยู่
‎อะไรนะ
‎เขาอ้างว่าพวกมันจับตัวเธอขังไว้
‎ฉันจะไปกับเธอ ‎ถ้าแม่เธออยู่ที่นั่น เราจะหาเขาให้พบ
‎โธ่เว้ย!
‎บันทึกสาธารณะบอกว่า ‎สถานที่ปิดอยู่และถูกทิ้งร้าง
‎ถ้าถอยตอนนี้คงโง่น่าดู
‎พอเข้าไปข้างใน เราก็ยังมีคนน้อยกว่าเยอะ
‎- การ์! ‎- แต่ผมเคยเจอแย่กว่านี้
‎อย่าห่วงไป เขาแค่กำลังหลับอยู่
‎ช่วยทำตัวสบายๆ คุณเกรย์สัน
‎คุณจะพบว่ามันง่ายกว่าถ้าคุณทำตัวสบายๆ
‎นั่นมันอะไรวะ
‎- พวกเขาอยู่ไหน ‎- เรากำลังทำการประเมินอยู่
‎เราเป็นแค่ผู้รับใช้ที่มีหน้าที่หาตัวเธอ
‎ฉันเอามันคืน
‎คุณคือแองเจล่าใช่มั้ย
‎เธอเป็นใคร
‎ลูกสาวคุณ
‎แกต้องมากับฉัน สาวน้อย
‎เดี๋ยวนี้!
‎มันต้องจบสิ้น
‎ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX
‎ฉันอยากได้เจ้านี่มาตลอด
‎ผมว่าผมได้ยินบรูซคุยกับใครข้างล่าง
‎ไดอาน่า
‎มันเป็นเรื่องของจัสติซลีกน่ะ
‎ฉันขอให้เธอพาฉันมาด้วย ‎คิดว่าเราน่าจะเจอปัญหา
‎แต่ฉันคงพลาดเรื่องสนุกๆ ไป
‎ไม่ มันไม่ใช่เรื่องสนุก
‎เป็นโจ๊กเกอร์น่ะ
‎แม้แต่ไดอาน่ายังคิดว่าเขาน่ากลัว
‎บรูซไม่ได้อยากให้ผมไปที่นั่น
‎แต่ผมก็ไปอยู่ดี
‎ตอนนี้ผมคิดว่าเขาพูดถูก
‎เกิดอะไรขึ้น
‎มีคนตายมากมาย
‎เราช่วยพวกเขาไม่ได้
‎ผมรู้สึกอยากเลิก
‎ฉันไม่โทษเธอหรอก
‎เธอคิดว่าเขาจะเลิกด้วยมั้ย
‎ใคร
‎โจ๊กเกอร์
‎ไม่
‎บรูซบอกว่าโจ๊กเกอร์ฆ่าคนแค่เพราะเขาทำได้
‎เขาจะไม่มีวันหยุด
‎ให้ตายสิ
‎ทำไมเธอต้องพูดถูกทุกครั้ง
‎เพราะฉันแก่กว่า ฉลาดกว่า และสวยกว่าเธอไง
‎เธอกับบรูซจะหยุดเขา
‎ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้ มันเป็นสิ่งที่เธอถนัด
‎ขอบใจ
‎รู้มั้ย บรูซเก่งหลายเรื่อง
‎แต่ไม่ใช่เรื่องพูดให้กำลังใจ
‎เวลามีเรื่องร้ายๆ เธอต้องคุยกับใครสักคน
‎ฉันอยู่นี่เสมอ
‎เพราะไม่ว่าจะยังไง...
‎พวกผู้ช่วยอย่างเราต้องสามัคคีกันไว้
‎(ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์)
‎เรช
‎เธอทำฉันตกใจแทบแย่
‎มีความย้อนแย้งอยู่ไม่น้อยนะ
‎เธอรู้ใช่มั้ยว่ามันเช้ามาก
‎ใช่ ฉันอยากทำอาหารเช้า
‎เดี๋ยวฉันชงกาแฟเอง
‎ขอบใจ
‎แล้ว...
‎- ดิ๊กกับคอรี่ ‎- ฉันรู้ อย่าพูดนะ
‎- เธอรู้เหรอ ‎- ขอที
‎แหวะ
‎เธอว่ามันเหมือนกำลังคิดว่าพ่อแม่ทำอะไรกันอยู่มั้ย
‎ฉันคงไม่รู้เรื่องนั้น
‎อรุณสวัสดิ์
‎หวัดดีค่ะ แม่
‎ไง ลูกรัก
‎หนูทำอาหารเช้า
‎เห็นอยู่
‎แม่หิวมั้ยคะ ‎ไว้ก่อน
‎ห้าปี...
‎ลืมไปเลยนะว่าพระอาทิตย์ขึ้นสวยแค่ไหน
‎มานี่มา
‎ขอแม่โอบลูกหน่อยได้มั้ย
‎ได้สิคะ มากๆ เลยยิ่งดีค่ะ
‎- ผมไปก็ได้... ‎- ไม่เป็นไร
‎เธอเป็นห่วงลูกสาวฉัน หนุ่มน้อย ‎ห่วงมากด้วย
‎ฉันดูออกนะ
‎อยากให้กอดมั้ย
‎- ไม่ละ ไม่ดีกว่า ‎- มานั่งด้วยกันสิ
‎ผมยืนดีกว่า
‎คุณเป็นไรมั้ย
‎ฉันเลิกนึกถึงสถานบำบัดจิตนั่นไม่ได้
‎คุณละเมอ
‎มีเบาะแสอะไรมั้ย
‎ผมคงจะบอกถ้ามีคำที่ผมเข้าใจ
‎ไอ้เรื่องไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลยนี่
‎ชักเริ่มน่าเบื่อแล้วนะ
‎จะไปไหนเหรอ
‎สถานบำบัดจิตนั่นเป็นฐานของพวกบ้านั่น
‎พวกมันจะไม่มากวนเรเชลแล้ว เธอปลอดภัยแล้ว
‎เธอได้แม่คืนมาด้วย
‎บางทีเธออาจจะมีชีวิตปกติได้
‎แต่ไม่ใช่คุณ
‎ใช่มั้ย
‎เป็นโรบินไม่รุ่งแล้วละ ‎แต่ไม่เป็นโรบินก็ไม่รุ่งเหมือนกัน
‎ไม่รุ่งแน่ถ้าไม่มีคนช่วย
‎ความช่วยเหลือที่หาไม่ได้จากที่นี่
‎ใช่
‎งั้นบางที...
‎เมื่อไหร่ที่ฉันจำได้ว่าฉันเป็นใคร และ...
‎คุณคิดออกว่าคุณจะเป็นใครดี...
‎เราอาจจะ...
‎มาลองกันใหม่อีกที
‎ใช่
‎ก็ไม่เสียหายอะไร
‎บอกไม่ถูกว่าแพนเค้กที่นั่นหน้าตาเป็นไง แต่...
‎มันไม่ใกล้เคียงกับนี่เลย
‎ต้องชมแม่ครัว
‎คือ ที่จริงเป็นเขามากกว่า
‎- นี่ เรเชล... ‎- ฉันกำลังคิดว่า...
‎คุณก่อน
‎เรเชลได้อธิบายสถานการณ์ของพวกคุณให้ฉันฟัง
‎ฉันรู้ว่าคุณยืมใช้สถานที่นี้
‎อย่างไม่เป็นทางการ
‎เจ้าของไม่ได้อนุญาต ‎ให้ผมอยู่ที่นี่ซะทีเดียว แต่...
‎ฉันอาจมีทางเลือกอื่นเสนอ
‎ฉันมีบ้าน
‎ในโอไฮโอ มันเป็นของฉัน...
‎ของครอบครัวเรามาหลายสิบปี
‎ฉันหวังว่าคุณ... เรา...
‎พวกคุณทั้งหมดจะอยู่ที่นั่นได้นานเท่าที่ต้องการ
‎ฉันมีที่เกินพอ และ
‎เป็นอย่างน้อยที่สุดที่ฉันจะทำได้
‎แต่ฉันยังสงสัยอยู่ว่าเกิดอะไรกับบ้านของเรา
‎ถ้าเราถูกจับขังไว้ห้าปี
‎ภาษีย้อนหลัง ‎จดหมายที่ไม่ได้เปิดอ่านเยอะแยะละมั้ง
‎คุณมีอะไรอยู่ในตู้เย็น
‎นี่เป็นฐานลับๆ ของเราได้ ‎เจ๋งเนอะ ว่ามั้ย
‎ว่ามั้ย ดิ๊ก
‎แล้วไง นี่เป็นจุดจบของทีมเหรอ
‎โดยทางเทคนิคแล้ว เราไม่เคยเป็นทีม
‎เราเป็นทีมสิ
‎ไว้เจอพวกเธออีกแล้วกัน
‎เรเชล...
‎เธอจะไม่เป็นไร
‎ฉันจะพาทุกคนไปที่บ้านอย่างปลอดภัย
‎ไม่ให้มีใครตามเรามาได้
‎แล้วไงต่อ
‎แล้วก็คงถึงเวลาเป็นคอรี่ แอนเดอร์ส
‎แล้วเธอเป็นใครกัน
‎ใครก็ได้ที่ฉันอยากให้เธอเป็น
‎คงดีไม่น้อยที่ไม่มีอดีต
‎ใช่ ไม่มีอะไรต้องห่วง
‎ฉันหวังว่าคุณจะค้นพบ ‎ว่าใครอยู่ข้างในนี้ ดิ๊ก เกรย์สัน
‎คุณก็ด้วย คอรี่ แอนเดอร์ส ‎หรือไม่ว่าชื่อจริงคุณจะเป็นอะไร
‎ค่ะ
‎เดี๋ยว
‎ตาบ้า
‎เธอแน่ใจนะว่าเธอจะไม่เป็นไร
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ยี่สิบ...
‎ผมเลิกแล้ว
‎ดีใจที่ได้เจอเธอเหมือนกัน
‎ฉันสายแล้ว
‎จะมาด้วยกันมั้ย
‎ฉันนึกว่าเธอเลิกยุ่งกับแบทแมนแล้ว
‎ครั้งนี้ไม่ใช่แบทแมน
‎- โรบิน ‎- โอเค เกิดอะไรขึ้น
‎ผมคุมความรุนแรงไม่ได้ มันแย่ลงเรื่อยๆ
‎นึกภาพไม่ออก
‎ผมรู้ ผมหักดิบ เผาชุด
‎นั่นดราม่าเนอะ ของฉันอยู่ในตู้เสื้อผ้า ‎ของพวกนั้นแพง
‎- แล้วคุณทำได้ไง ‎- ทำอะไร
‎- เลิก ‎- ฉันไม่ได้เลิก
‎ฉันแค่หยุด
‎ต่างกันยังไง
‎เธอจะคิดออกเอง จริงนะ
‎ส่วนที่ยากที่สุดคือมันต้องใช้เวลา
‎ว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะแกร่วอยู่บ้านคุณสักพัก ‎ผมนอนโซฟาได้
‎มีชื่อเธอจองไว้แล้ว
‎อยู่ได้นานเท่าที่ต้องการ
‎ตราบเท่าที่เธอยังเจ๋งอยู่
‎- ให้ตายสิวะ ‎- ฉันรออยู่นะ
‎ฉันคิดถึงเธอ เจ้าหนูมหัศจรรย์
‎นั่นเป็นชื่อโปรดของผม
‎เอาละ คืองี้ เดี๋ยวฉันจะมีงานแสดงผลงาน
‎มาด้วยกันมั้ย ‎จะได้สังสรรค์กับคนเริ่ดๆ ปกติๆ กับเขาบ้าง
‎- ฟังดูเป็นไง ‎- เยี่ยม
‎- เยอะไปมั้ย ‎- ก็ นิดหน่อย
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎ทำไมฉันสงสัยแล้วล่ะว่านี่เป็นความคิดที่ดีรึเปล่า
‎"พุดดิ้งวานิลลาวีแกนไม่มีน้ำตาล
‎ออกแบบมาเพื่อผู้ที่ค้นหา ‎ของหวานไร้กลูเตนที่มีแคลอรีต่ำ"
‎- ฟังดูเพื่อสุขภาพ ‎- ฟังดูแหวะละไม่ว่า
‎เดี๋ยวฉันมา
‎- เบอร์เบิ้นสามช็อต ไว้เก็บเงินทีหลัง ‎- ครับผม
‎เรชเพิ่งส่งข้อความมา ‎เธอกับแองเจล่าได้ที่นั่งตู้หน้า
‎- ไปกันเถอะ ‎- อย่าดีกว่า
‎ไอ้ความคิดเรื่องรถไฟฟังดูน่าสนุกกว่าเมื่อเช้านี้
‎สองคนนั้นควรมีเวลาส่วนตัว ว่ามั้ย
‎อยากเล่นเกมมั้ย
‎- เล่นกับโทรศัพท์เธอสิ ‎- แจ๋ว
‎- ทั้งหมดนี่เพื่อคุณเลยเหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎ผลงานบางชิ้นถูกเผยแพร่ออนไลน์
‎แต่ส่วนใหญ่เป็นของส่วนตัวจากที่ฉันเดินทาง ‎- รูปนี้ดีมากเลย ‎- อย่าทำตกใจไป
‎- ไม่ ผมพูดจริงๆ ‎- ใช่ ฉันรู้ว่าเธอพูดจริง
‎มีคนที่ฉันต้องไปคุยด้วย ‎เธอลุยเองเลยนะ ให้เนียนล่ะ
‎ให้เนียนเหรอ
‎แบบว่า ‎มีปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ได้มีจุดประสงค์แอบแฝงน่ะ
‎- การพูดคุยแทนที่จะสอบสวนน่ะ ‎- ทำไม
‎เธอควรปรับปรุงการคุยเล่นของเธอหน่อย
‎ผมคุยเล่นเป็นน่ะ
‎- บางครั้งเธอเผชิญหน้าแรงไป ‎- เปล่าซะหน่อย
‎- เหมือนตอนนี้ ‎- ผมเปล่านะ
‎เป็นผู้ใหญ่ดีจัง
‎ฉันต้องไปเป็นดอนน่า ทรอย ‎เธอพยายามสนุกซะหน่อย
‎- เป็นงั้น ‎- เปล่าซะหน่อย
‎ฉันเอาอยู่น่า
‎ลูกเห็นอะไรเวลาจ้องมองแม่
‎แม่ดูเหมือนอย่างที่ลูกคิดไว้รึเปล่า
‎ไม่เป็นไรจ้ะ
‎รู้มั้ย ตอนลูกเกิด
‎แม่ไม่ยอมให้พยาบาลเอาลูกไปจากแม่
‎เหรอคะ
‎พวกเธอพยายาม
‎แต่แม่ยืนยันว่าจะอุ้มลูกไว้ตลอดเวลา
‎เพื่อที่แม่จะได้เฝ้ามองลูก
‎มีอะไรอีกคะ
‎ขอนึกก่อน
‎ลูกไม่เคยร้อง ไม่เคยเลย
‎ลูกเอาแต่จ้องแม่ด้วยดวงตาโต จริงจังคู่นั้น
‎เหมือนกับที่กำลังทำอยู่ตอนนี้
‎ไม่เป็นไร มันเหมือนกับลูกต้องการถามอะไรแม่
‎และแม่จะแค่มองลูกแล้วบอกว่า ‎"อย่ากังวลไป สาวน้อย
‎เราจะมีเวลาอีกมากเพื่อคุยเรื่องนี้ ‎ตอนหนูตัวโตกว่านี้"
‎แต่เราไม่มี
‎เราเสียเวลาไปมาก หลายปีเหลือเกิน
‎แม่รู้จักเมลิสซาหรือเปล่าคะ
‎เธอเป็นเพื่อนแม่ เพื่อนที่ดีของแม่
‎คนของพ่อลูกต้องการตัวลูก
‎และแม่รู้ว่าพวกมันไม่มีทางหยุด ‎ไม่ว่าเราจะหนีไปไกลแค่ไหน
‎แม่เลยขอให้เธอรับลูกไว้
‎แม่ให้เธอสัญญาว่าจะหายตัวไป ‎ไม่ติดต่ออะไรกันเลย
‎และแม่ให้เธอสาบานว่าจะไม่บอกลูกเรื่องแม่
‎เป็นเรื่องที่ยากที่สุดที่แม่เคยทำ
‎หนูเสียใจค่ะ
‎เรเชล ไม่ ลูกไม่ต้องเสียใจเรื่องอะไรทั้งนั้น
‎แม่รู้ว่าลูกรักเธอ และเธอก็รักลูก ‎แม่ต้องการแบบนั้น
‎แม่แค่อยากให้ลูกได้มีแม่
‎คนพวกนั้นที่ตามล่าตัวหนู ‎พวกเขาทำงานให้กับพ่อของหนูเหรอคะ
‎ใช่ พ่อของลูกเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก
‎เขาตระหนักถึงพลังที่มีอยู่ในตัวลูกตั้งแต่แบเบาะ
‎และเขาอยากใช้มัน
‎เขาสั่งสมสาวกผู้ติดตามเป็นจำนวนมาก ‎เหมือนลัทธิคลั่งบุคคลอะไรแบบนั้น
‎ทั้งพ่อกับแม่เป็นเหมือนหนูรึเปล่า ‎สิ่งที่หนูทำได้...
‎ลูกได้มันมาจากเขา
‎- ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน ‎- เขาจากไปแล้ว เรเชล นานมากแล้ว
‎คนเหล่านั้นที่ตามล่าตัวลูก ‎พวกนั้นเป็นแค่สาวกส่วนหนึ่งของเขา
‎เขาทำร้ายลูกอีกไม่ได้แล้ว
‎และตอนนี้เป็นเพราะเพื่อนๆ ลูก ‎คนของเขาก็ทำอะไรลูกไม่ได้แล้ว
‎แม่ไม่นึกไม่ฝันว่านี่จะเป็นเรื่องจริง
‎เวลาหลายปีในสถานที่เลวร้ายนั่น
‎- แต่ความหวังทำให้แม่อยู่ได้ ‎- ความหวังเรื่องอะไรคะ
‎ว่าลูกปลอดภัย
‎ว่าวันหนึ่ง ลูกกับแม่จะปลอดภัยซะที
‎- คุณคิดว่าเรเชลโกรธผมมั้ย ‎- เขาจะโกรธเธอทำไม
‎ที่สถานบำบัดจิต ตอนผมจู่โจมชายคนนั้น ‎ผมอาจทำเธอตกใจ
‎อาจเป็นเธอเองนั่นแหละที่ตกใจ
‎มันรู้สึกเป็นไง
‎แปลก
‎ผมไม่ได้ไม่ชอบนะ
‎ดีแล้ว ก็ควรเป็นงั้น มันเป็นส่วนหนึ่งของตัวเธอ
‎- ผมฆ่าเขา ‎- เขาอาจฆ่าเธอก็ได้
‎อย่าละอายที่ต้องป้องกันตัวเอง
‎ตอนที่ผมเป็นเสือ ‎ผมไม่ได้เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่
‎มันเหมือนกับ ผมอยู่ข้างในสิ่งที่กำลังควบคุมมัน
‎แต่มันเองก็สามารถควบคุมได้เหมือนกัน
‎เธอกับเรเชลมีอะไรบางอย่างที่เหมือนกัน
‎เธอทั้งสองคนกำลังหัดที่จะควบคุม ‎ความสามารถของตัวเอง
‎นั่นก่อให้เกิดความเชื่อมโยงระหว่างเธอทั้งสอง
‎- อยากกอดจูบกับเธอใช่มั้ยล่ะ ‎- อะไรนะ ไม่ซะหน่อย
‎มันเป็นเรื่องธรรมชาติมาก การจูบ
‎ผมไม่สบายใจที่จะคุยเรื่องนี้
‎- เธอกำลังกระสับกระส่าย ‎- เหรอ คุณคิดงั้นเหรอ
‎- ขอแก้วนั้นได้มั้ย ‎- ได้สิ แน่นอนว่ามันช่วย
‎หรือไม่ช่วย
‎อยู่นี่ล่ะ
‎- ไง ‎- ไงครับ
‎- นายมีเวลาห้าวินาที ‎- ให้ทำอะไร
‎บอกฉันว่านายเป็นใคร
‎ผมชื่อเจอร์รี่
‎เมื่อกี้นายมองฉันทำไม
‎ผมคิดว่าคุณฮ็อต สวยดี โทษที
‎นายกำลังโกหก นายเป็นพวกเดียวกับที่สถานบำบัด
‎อะไรนะ
‎- คนอื่นอยู่ที่ไหน ‎- ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‎อย่าโกหก
‎ผมหายใจไม่ออก
‎ไปซะ
‎เธอตาดีมาก คุณคิดงั้นมั้ย
‎ใช่ และหมัดซ้ายพิฆาต
‎ผมรู้จักเธอตั้งแต่เรายังเป็นเด็ก
‎ที่โรงเรียนเหรอ
‎เปล่า บางทีแม่เธอทำงานกับพ่อผม ‎เราเลยได้อยู่ด้วยกันบ่อย
‎ตอนเธอได้กล้องตัวแรกผมก็อยู่ด้วย
‎- น่าสนใจ งั้น... ‎- มันเป็นนิคอน เอฟห้า
‎เธอหมดฟิล์มไป 50 ม้วนได้ในอาทิตย์แรก
‎แน่นอนว่านั่นเป็นก่อนที่ทุกอย่างจะกลายเป็นดิจิทัล
‎ผมยังชอบแอนะล็อกมากกว่า คือว่า ‎พิกเซลก็คือพิกเซล ว่ามั้ย
‎แล้วใครไม่ชอบที่สามารถสร้างแผนผังโครม่าได้
‎- คือว่า มัน... ‎- พอล
‎ขอตัวครับ
‎ขอบคุณ
‎นั่นใครกัน
‎สงสัยจังว่าตอนนี้เพนกวินทำอะไรอยู่
‎(177 ถนนสปริง หนึ่งชั่วโมงถึง)
‎(เดี๋ยวฉันไป)
‎เธอเป็นไงบ้าง
‎ได้เพื่อนใหม่มั้ย เรียนรู้อะไรใหม่บ้างรึเปล่า
‎ผมกินอินทผลัมห่อเบคอนนี่ไปร้อยอันได้แล้ว
‎เยี่ยม คืองี้ ฉันได้รับข้อความเรื่องงาน
‎- มีคนที่ฉันต้องไปพบเดี๋ยวนี้ ‎- งั้นเราจะไปกันแล้วสิ
‎ฉันน่ะไป เธออยู่สนุกต่อ ‎จริงๆ นะ ดิ๊ก พยายามผ่อนคลายหน่อย
‎ปล่อยตัวตามสบาย ดื่มสักแก้ว หรือสอง
‎สมมติว่านายอยู่บนเรือยอชต์กับบรูซ
‎ผมเมาเรือตลอด
‎ถึงได้บอกให้สมมติไง
‎ไม่ถึงชั่วโมงฉันก็กลับมา โอเคนะ
‎- อยากให้ไปด้วยมั้ย ‎- ไม่ ขอบคุณ
‎ครับ เจ้าหน้าที่แฟรงคลิน ‎ผมชื่อเจอร์รี่ ริดลี่ย์ ตำรวจศาลสหรัฐฯ
‎ผู้หญิงที่คุณประกาศหาตัว ‎ข้อหาทำร้ายตำรวจที่อิลลินอยส์...
‎ผมเจอเธอแล้ว
‎ผมควรจะรู้สึกชารึเปล่า
‎เธอดื่มไปกี่แก้ว
‎แค่แก้วเดียว
‎น่าจะเลิกดื่มตั้งแต่ตอนนี้
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎เรามีสิ่งกีดขวางบนทางรถไฟ ‎ประมาณ 1.6 กม.ข้างหน้า
‎พอเคลียร์เส้นทางได้แล้วเราจะเดินทางต่อ
‎ขออภัยในความไม่สะดวก
‎มีอะไร
‎อาจแค่กำลังวิตกจริต
‎ดอนน่า ทรอย
‎- แกรห์ม นอร์ริส ‎- ขอบคุณที่ยอมมาพบฉัน
‎คนของผมบอกว่าคุณไว้ใจได้
‎ไม่ยักบอกว่าสวยขนาดนี้
‎คนของฉันบอกว่าคุณจะพูดแบบนั้น
‎กติกาคือห้ามมีการบันทึกใดๆ
‎คุณถ่ายรูปสินค้าได้
‎แต่อย่าแม้แต่จะคิดเล็งกล้องมาทางผม
‎ทำไมคุณถึงยอมมาพบ มันเสี่ยงนะ
‎ผมไม่กลัวที่จะเสี่ยง
‎ผมทำงานให้กับคนที่ชื่อแอนดรู อัลแมน
‎คุมปฏิบัติการของเขาในเคปทาวน์
‎ล่าสุดเขาตัดสินใจเปลี่ยนคนทำงาน
‎ฉะนั้น ล่าสุดผมเลยตัดสินใจที่จะ ‎ทำให้เขาเป็นข่าวโดยที่เขาไม่ต้องการ
‎มาดูกันว่าคุณมีอะไร
‎ผมยิงพวกนี้ด้วยตัวเองเกือบทั้งหมด
‎อยู่ข้างนอกนั่นคุณเห็นไม่ถนัด ‎ทำไมไม่เข้ามาข้างใน
‎ไม่ละ
‎คุณรู้มั้ยว่ากำลังมอง
‎สินค้าราคากว่าครึ่งล้าน
‎คุณเอาพวกมันผ่านศุลกากรมาได้ไง
‎หมายถึง "อัลแมนทำได้ไงน่ะเหรอ"
‎ศุลกากรไม่ได้เงินเดือนมากนักไม่ว่าที่นี่หรือที่ไหน
‎บางคนต้องการเงินเป็นอย่างมาก
‎คือแบบ... บ้านถูกไฟไหม้
‎ลูกๆ ต้องไปหาหมออย่างเร่งด่วน
‎งั้น ถ้าอัลแมนถูกจับ คุณก็หมดคู่แข่ง
‎คุณจะได้ครองตลาด
‎หรือไม่รูปของคุณก็จะทำให้ทั้งธุรกิจล่ม
‎ใครจะไปรู้ จริงมั้ย
‎แต่ก็เสี่ยงนิดเสี่ยงหน่อยจะเป็นไรไป
‎บอกมาตามตรง คุณทรอย
‎คุณไม่สงสัยหรือว่ามันเป็นยังไง ‎ที่ได้ผ่อนคลายอยู่หน้าเตาผิง
‎ทั้งตัวคุณสัมผัสถึงปุยขนของพรมหนังหมีน่ะ
‎เทอร์รี่!
‎ให้ดอนน่าได้เห็นโชว์ชุดเด่นของเรา
‎ชาวจีนมีตลาดอวัยวะหมีที่ทำเงิน
‎บางคนจะยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้ล่าหมีตัวนี้
‎แล้วขายอวัยวะของมันต่อ
‎ล่าเหรอ
‎ทำกันยังไง
‎คือ หมีถูกวางยาสลบ พวกคนมีอาวุธครบมือ
‎ผลลัพธ์การันตี
‎สำหรับคุณ ที่รัก ผมให้ฟรี
‎เอาสิ ลองยิงดู
‎โทษที
‎สิ่งเดียวที่ฉันใช้เล็งไปที่สัตว์คือกล้อง
‎งั้นคุณก็ได้สิ่งที่คุณต้องการแล้ว
‎ขอบคุณที่สละเวลา คุณนอร์ริส
‎ได้เรียนรู้อะไรเยอะทีเดียว
‎ผมยินดี ดอนน่า ผมแน่ใจว่าเราจะได้พบกันอีก
‎- ดิ๊ก เธอมาทำบ้าอะไรที่นี่ ‎- คุณจะปล่อยเขาไปเฉยๆ งั้นเหรอ
‎ฉันทำงานของฉันอยู่
‎แกรห์มเป็นหนึ่งในนักลักลอบค้าสัตว์อีกเป็นโหล
‎รูปภาพของฉันจะหยุดปฏิบัติการทั้งหมด
‎จากชิคาโกไปถึงเคปทาวน์
‎ตอนนี้ฉันเหลือแค่...
‎- นั่น ‎- คนชั่วน้อยลงอีกคน
‎คุณจะล่าพวกที่เหลือทีละรายเลยก็ได้ ‎ผมจะช่วยคุณ
‎แกรห์มชอบฉัน ถ้าฉันโน้มน้าวเขาได้ ‎ว่าฉันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสิ่งนี้...
‎คุณยังจะปล่อยเขาไปเหรอ
‎เอาโทรศัพท์เธอมา
‎- โทรศัพท์ผมเหรอ ‎- ทำเถอะน่า
‎- ดอนน่า ‎- ทีนี้ ถ่ายรูป
‎- คุณกำลังทำอะไร ‎- ถ่ายรูป
‎เราทั้งสองคนกำลังสลบ
‎ปุ่มที่มีรูปกล้องอยู่น่ะ
‎- เออ ผมรู้ว่าถ่ายยังไง... ‎- งั้นก็รีบเข้า ถ่ายไว้เยอะๆ
‎- พวกคุณดูดีเวลาอยู่ด้วยกัน ‎- ไปตายซะ
‎เธอกับฉัน เราต้องคุยกัน
‎เดี๋ยวนี้เลย!
‎ทำไมเวลาอยู่กับคุณ ‎ผมรู้สึกเหมือนทำอะไรผิดทุกที
‎เพราะเธอทำอะไรผิดน่ะสิ
‎- เปล่าซะหน่อย ‎- ฉันได้ยินเธอ...
‎- นายนก ‎- ไม่อะ นั่นชื่อโปรดของผม
‎พ่อจอมบู๊ ใช่มั้ย
‎ถ้ามันหมายถึงไม่ยอมปล่อย ‎ให้ไอ้สารเลวตัวไหนได้ลอยนวล
‎เธอฉลาดกว่านั้น เธอรู้จักฉัน
‎เธอรู้ว่าฉันเอาอยู่ ‎แล้วโดดมาร่วมวงทำไม ถามจริงๆ
‎- ผมเป็นห่วง ถ้าเขาหนีไปล่ะ ‎- แต่เธอก็รู้ว่าเขาคงไม่รอดไปได้
‎- เธอรู้ว่าฉันมีแผน ‎- แต่ถ้าไม่เป็นอย่างนั้นล่ะ
‎รู้มั้ย ตอนไดอาน่ารับฉันไปเลี้ยง...
‎เธอแสดงให้ฉันเห็นว่าจะเติมเต็มความว่างเปล่า ‎ที่ไฟทิ้งไว้ในชีวิตได้ยังไง
‎ด้วยความรักและด้วยครอบครัว
‎นั่นเป็นสิ่งที่ชาวแอมะซอนทำ
‎พวกเขามีประเพณีของการเพิ่มขีดความสามารถ ‎และค้นพบตัวตน
‎บรูซเติมเต็มความว่างเปล่าของชีวิตเธอ ‎ด้วยวิธีที่เขารู้ดีที่สุด
‎ด้วยความโกรธแค้นและความรุนแรง
‎วันเดอร์วูแมนเกิดมาเพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์
‎แบทแมนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลงโทษผู้ทำผิด
‎แต่เราไม่ใช่พวกเขา
‎ไม่ใช่ทั้งคู่
‎ฉันไม่ได้เลิกเป็นวันเดอร์เกิร์ล
‎ฉันแค่ตระหนักว่าฉันสามารถทำเรื่องดีๆ ‎ได้มากกว่าโดยการเป็นดอนน่า ทรอย
‎เธอเข้าใจมั้ย
‎กำลังพยายามจะเข้าใจ
‎เธอไม่มีวันจะเป็นคนธรรมดาๆ ดิ๊ก
‎เธอเสียโอกาสนั้นไปวันที่เธอกลายเป็นโรบิน
‎และเธอเป็นโรบินไม่ได้อีกต่อไป ‎เพราะสิ่งดีๆ ที่เขาทำ
‎ในที่สุดแล้วเขาก็เป็นที่ระบาย ‎ความเจ็บปวดของบรูซ
‎และของเธอ
‎อยากออกไปปราบเหล่าร้ายเหรอ
‎เธออยากให้แน่ใจว่า ‎ไม่มีโอกาสแม้แต่สักครั้งเดียว
‎ที่พวกมันคนใดคนหนึ่งจะรอดไปได้งั้นเหรอ
‎ทำเลย
‎ผมจะไม่ยอมเป็นแบทแมน
‎งั้นก็อย่าเป็น
‎อย่าเป็นทั้งแบทแมนทั้งโรบิน
‎- เป็นอย่างอื่น เป็นคนอื่น ‎- ใครกัน
‎ฉันจะไปรู้ได้ไง
‎แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร
‎ฉันไม่คิดว่าเธอจะคุยเล่นได้ดีนักหรอก
‎อาจไม่
‎มีคุณสมบัติที่แย่กว่านั้น
‎ทำไมคุณต้องพูดถูกตลอดด้วยนะ
‎แก่กว่า ฉลาดกว่า สวยกว่า เธอก็รู้นี่
‎เอาละ ทีนี้เอาโทรศัพท์เธอมาให้ฉัน
‎ฉันจะได้ใช้รูปฉันกับคร็อกโคไดล์ ดันดีสลบเหมือด
‎พิสูจน์ว่าฉันไม่ได้ร่วมมือกับที่เธอบู๊แหลกนั่น
‎เอาจริง
‎มีอะไร
‎ทำไมเธอมีรูปตัวอักษรภาษาสุเมเรียนกลายพันธุ์
‎อยู่ในโทรศัพท์
‎นั่นไม่ใช่สุเมเรียน เราหาทุกฐานข้อมูลแล้ว
‎ฉันบอกว่า "กลายพันธุ์"
‎ตัวอักษรนี่สาบสูญไปหลายศตวรรษแล้ว
‎เราเรียนรู้มันนิดหน่อยที่เธอมิสกีร่า
‎เดี๋ยวนะ คุณแปลมันได้เหรอ
‎ฉันพอมีหนังสืออยู่
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ กรุณานั่งอยู่กับที่
‎อีกสักครู่เราจะหยุดขบวนรถ ‎แล้วออกเดินทางต่อในไม่กี่นาที
‎ขอบคุณครับ
‎ตื่นเร็ว เราต้องหาแองเจล่ากับเรเชล มาเร็ว!
‎- จะบอกมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ‎- เร็วๆ เหอะ
‎- เรเชลอยู่ไหน ‎- เธอไปห้องน้ำ มีอะไร
‎- หาเธอให้เจอ... ‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- แล้วพาลงจากรถไฟ ‎- คนตรวจตั๋ว...
‎เหอะน่า
‎- คุณจะทำอะไร ‎- ฉันไม่เป็นไร ไปสิ
‎โอเค
‎เราเห็นเธอแล้ว
‎หมอบลงที่พื้น!
‎เดินชูมือสูงๆ ออกมา!
‎ไม่ใช่วันนี้
‎- คอรี่บอกให้ไปเจอกันที่ถนน ‎- เราทิ้งเธอไว้ไม่ได้นะ
‎เธอบอกให้ไป เราต้องไป ‎แน่ใจว่าเธอดูแลตัวเองได้
‎มาเถอะ นั่นไงรถเรา
‎- คุณอยากขับมั้ย ‎- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
‎- นี่เพลงอะไรกัน ‎- เอซี/ดีซี
‎ไม่เลว
‎(คิลเดียร์ รัฐโอไฮโอ)
‎เจ๋ง ‎มาสิ
‎คอรี่
‎- อะไร ‎- คุณโอเคมั้ย
‎มีบางอย่างผิดปกติกับฉัน หัวฉัน
‎สิ่งที่เกิดขึ้นที่สถานบำบัดจิต มัน...
‎ฉันไม่รู้
‎ถ้าสมองคุณได้รับบาดเจ็บ...
‎บางทีฉันอาจช่วยรักษาได้
‎เหมือนที่ฉันรักษาแผล
‎อาจทำให้ความทรงจำคุณกลับคืนมาด้วย
‎ฉันไม่คิดว่านั่นจะได้ผล เรเชล
‎มีวิธีเดียวที่จะรู้ได้ จริงมั้ย
‎เธอรู้มั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่
‎- ไม่รู้เลย ‎- โอเค
‎ใช่ มาลองกันเถอะ
‎ถ้าเริ่มเจ็บตรงไหน บอกฉัน
‎โอเค
‎- คุณเช็กอีกรอบได้มั้ย ‎- ดูแล้ว
‎มันเป็นพันธกิจสำหรับคอรี่เพื่อนเธอแน่ๆ
‎ซึ่งมีชื่อระบุอยู่ว่าไนท์ หรือสตาร์ไฟร์
‎คืองี้ บ่อยครั้งที่คำพวกนี้มีความหมายได้สองอย่าง
‎เหมือนอะโลฮ่าหรือชาลอม ซึ่งจะแปลว่า ‎"สวัสดี" หรือ "ลาก่อน" ก็ได้
‎ตรงนี้บอกว่า ‎"พันธกิจของเธอคือเอาตัวเรเวน"
‎ซึ่งอาจหมายถึง "ควบคุม" หรือ "จัดการ"
‎คุณรู้สึกอะไรมั้ย
‎ไม่
‎อาจจะแปลบๆ หน่อย แต่...
‎เรเชล ฉันไม่คิดว่านี่...
‎คอรี่
‎"จัดการ" เหรอ
‎ถ้าฉันอ่านไม่ผิด...
‎คอรี่เพื่อนของคุณมาที่นี่เพื่อฆ่าเรเชล