W poprzednich odcinkach...
Zostałam zupełnie sama.
To ty.
Jesteś chłopcem z cyrku.
Nie widziano go od ponad roku.
Miejmy nadzieję, że jest tu tylko przejazdem.
Mamy dość własnych problemów.
Jest bardziej niebezpieczna, niż się wydaje.
Chciałeś mnie tu zostawić.
Mówiłeś, że nie, ale kłamałeś.
Zamierzałem po ciebie wrócić.
Kłamca.
Co to za jedni?
Hank! Kim oni byli?
Czego chcą od Rachel?
Ktoś chce do toalety, zanim wjedziemy na autostradę?
Co to za cyrk?
O rany.
Kim jesteś?
Kobieta, która ją zabrała. Niedawno się o niej dowiedzieliśmy.
Chodź. Coś czuję, że ze mną będzie ci lepiej.
Ojej.
Jak to zrobiłaś?
Spaliłaś tego faceta.
Jesteś bardzo samolubnym chłopcem.
Mogę zmieniać swoje DNA.
Bez obaw. Nie gryzę.
Nikt nie przeżyje bez pomocy.
Możesz mieć dużo więcej.
Musimy pogadać.
Weź numerek. O Rachel.
Co tu robisz?
Nie teraz.
Policja cię szuka.
Sądzą, że zabiłaś swoją matkę.
Ciebie też szukają.
Napad na policjantów. Podpalenie.
Muszę wrócić do klasztoru.
Czuję wokół nas zagrożenie. Nie mogę spuścić jej z oczu.
Gdy dotknęła naszej nowej pacjentki, poczuła to, co ona.
Do czego jeszcze jest zdolna?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mam nadzieję, że masz dobre wieści.
Jeszcze nie. Pacjent jest problematyczny,
ale rozumiemy wagę tej sprawy.
Nie jestem o tym przekonany.
Niedługo was odwiedzę.
Nie wierzę, że wymieniłeś porsche na minivana.
- Wszyscy się w nim mieścimy. - Mnie się podoba.
Chyba nie zamierzamy tu zostać?
Na tej ulicy na pewno znajdzie się ładniejsze miejsce.
Ścigają nas socjopaci. Ładne miejsca zwracają uwagę.
Ale łatwiej w nich zasnąć.
Ten ma tylko jedną drogę dojazdową do obserwowania.
A poza tym...
jest tu cicho.
W razie kłopotów najpierw je usłyszymy.
I kto mówił o spaniu?
Proszę. Cztery pokoje blisko siebie.
Dobrze, że się takie znalazły.
Mamy mały ruch.
To nie sezon.
A kiedy jest sezon?
Jakieś pięć lat temu.
To wtedy mój gówniany były mąż zostawił mi ten gówniany motel,
którego nie potrafię prowadzić.
Gówniana sprawa.
Gdzie w pobliżu można coś zjeść?
Monopolowy naprzeciwko ma przekąski.
Poza nim jest jeszcze pizzeria.
Etter's. Nawet niezła.
OK. Dzięki.
Kostkarka do lodu...
lubi się psuć, ale jest na nią sposób.
W razie czego...
późno się kładę. Pokój 101.
Zapukam.
Dobra. Słuchajcie. Na razie udaje nam się przetrwać.
Musimy określić, na czym stoimy i co jest misją krytyczną.
„Misja krytyczna”?
To policyjny termin? Tak brzmi.
Przeszedłem w młodości szkolenie bojowe.
I jest policjantem.
Przepraszam, powiedziałeś „my”?
W tej chwili łączy nas wspólny wróg.
I czym to nas czyni?
Powiedzmy, że sojuszem. Zrodzonym ze wspólnej potrzeby.
A mianowicie?
Przeżycia. Nie wiemy, kiedy nas znajdą.
Powiedziałeś „oni”. Kim oni są? Czego chcą? Nie wiemy, kim są. Ale chcą mnie.
To przez jej...
zdolności.
U niej przemoc wygląda jak sztuka.
Nasi przeciwnicy walczyli jednomyślnie.
Są skoordynowani. My nie.
Nie będziemy tak walczyć, póki nie nauczymy się swoich ruchów.
Inspirujące.
I niby jak mamy to zrobić?
Trzymając się razem. I trenując.
By działać razem,
walczyć i bronić się jak skoordynowana grupa,
musimy poznać swoje możliwości.
Jacyś chętni?
Kory.
Rachel mówiła, że wytwarzasz światło. Zgadza się?
Sama ciągle próbuję to rozgryźć.
Spróbujmy rozgryźć to razem. Jak to działa?
Chyba pochodzi ze słońca. Pochłaniam jego energię i nią kieruję.
W nocy jestem słabsza. Czasem zupełnie pusta.
- I chwilę trwa, nim się zregeneruję. - Ile?
Kilka godzin, dzień. Nie wiem.
Możesz to kontrolować?
Oczywiście.
Dobrze.
Uderzysz w ten traktor?
Patrzcie.
Muszę jeszcze poćwiczyć.
Ekstra.
Twoja kolej.
Dobra. Dajcie mi chwilę.
Postaraj się dziś wyrobić.
Trochę dziwnie jest, kiedy się tak na mnie gapicie.
Podczas pierwszej transformacji podarłem wszystkie ubrania...
- To moja ulubiona kurtka. - Czekaj. Musisz być nagi...
Tak, ale będzie warto. Obiecuję.
Już gdzieś to słyszałam.
Odwróćcie się.
Dobra.
Gdyby to nie były ćwiczenia, już bylibyśmy martwi.
O cholera.
Kurde, faktycznie było warto.
- To on? - Ale akcja, co?
- Jak? - Czymś się zaraził.
Grypa zamieniła go w tygrysa?
Możesz już z powrotem zamienić się w Gara.
Tadam!
Gar.
Oj. Zapomniałem.
Zjadłeś kiedyś kogoś?
Czy zjadłem? Nie. Nawet nikogo nie ugryzłem.
„Czy kogoś zjadłem”.
Byłby straszniejszy, gdyby nie był zielonym weganinem.
Zatem mamy Panią Słońca i Tygryska.
Widzę potencjał.
Rachel, teraz ty.
Nie. Mogłabym kogoś zranić.
O to w tym chodzi.
Mogłabym zranić kogoś z was.
To część ciebie. Musisz przestać się jej bać.
- Jeśli coś pójdzie nie tak... - Poradzisz sobie.
Rachel?
Dobra, koniec.
Rachel?
- Rachel! - Nie zbliżać się.
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
Zrobiłam ci krzywdę?
Muszę jeszcze poćwiczyć. To wszystko.
My już się zaprezentowaliśmy. Jaką ty masz moc?
Utrzymam was przy życiu.
Chłopcy.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY AGNEWS
Spodziewałem się wczoraj telefonu. Skąd to opóźnienie?
Gdy przyspieszamy proces, rośnie śmiertelność badanych.
Nie interesują mnie pani wymówki.
Interesują mnie w pełni odrodzeni i przeprogramowani kognitywnie badani.
Interesuje mnie to, za co pani płacę. Czy to jasne?
Tak, doktorze.
Czy mam spróbować przyspieszyć proces na pani?
- Nie, doktorze. - Zobaczmy, co tam się dzieje.
Co widzi podczas halucynacji?
Najmroczniejsze części samego siebie.
Kiedy będzie gotowy?
W ciągu godziny.
Dobrze.
Chcę, by tata poznał swoją nową rodzinę.
Dzieci, już jest.
Gotowi, by ciepło go przywitać?
- Chyba. - Tak.
Danny ma dwie mamy. Czemu my nie możemy?
Dosyć.
Kochanie, wróciłem.
Witajcie, żołnierze.
Cześć, tato.
Może tym razem załatwimy to, jak należy?
Tak. To porsche to prawdziwe cacko.
Naprawdę chce się panu w to bawić? Wejdźmy do środka.
Poszukamy czegoś, w czym zmieszczą się też dzieci.
Interesuje nas tylko porsche, Geraldzie.
Chętnie dowiemy się więcej o jego poprzednim właścicielu.
Szczególnie o aucie, na które je wymienił.
Bardzo byś nam pomógł.
Wziął przestrzenne auto dla całej rodziny.
Dla was chętnie znajdę to samo.
Miło z twojej strony.
Ale interesuje nas marka, model
i numer VIN wozu, który mu sprzedałeś.
I czy wiesz, dokąd może się kierować.
Bardzo byś nam pomógł, Geraldzie.
Nie wiem, czego wy chcecie...
Ależ wiesz. Jesteśmy ciekawi, ile czasu ci zajmie, nim nam powiesz.
Co się dzieje, kochanie? Co to za mina?
Zniszczył moją ulubioną koszulkę.
Spokojnie. Mamusia ją wyczyści.
Żołnierze. Czas na witaminki.
Pospieszcie się. Musimy ruszać.
Na pewno wszystko gra? To wyglądało trochę strasznie.
Gra.
A u ciebie?
Pewnie.
To boli?
Gdy się przekształcasz?
Zamknij oczy.
Nie zrobię nic dziwnego.
W każdym razie nie aż tak.
Zamknij oczy. Weź głęboki oddech.
Wyobraź sobie, że twoje ciało przeszywa prąd.
Nie boli. Czujesz tylko, jakbyś była do czegoś podpięta.
Potem zaczynasz czuć siłę.
Wielką siłę.
Gdy oddychasz,
bierzesz haust całego świata.
Czujesz?
Jesteś zupełnie wolna.
Ta siła cię rozpiera, chcesz biegać, skakać, rozwalać wszystko wokół.
Czujesz...
jakbyś mogła wszystko.
Chcesz ryczeć,
nie ze złości, ale...
bo chcesz dać temu upust.
Więc ryczysz.
Tak to właśnie jest.
Myślisz, że z nimi wszystko dobrze? Uroczo razem wyglądają.
Miło znów widzieć w niej normalne dziecko.
To, co widzieliśmy, nie było normalne.
Jak myślisz, czego od niej chcą?
To musi mieć coś wspólnego z przepowiednią z mojej ściany.
Sprowadzi koniec świata?
Albo mu zapobiegnie.
Brednie. Ludzie zmyślają je, gdy czegoś nie rozumieją.
Być może.
To nie znaczy, że nie posuną się do morderstwa, by ją dorwać.
Ci dwoje będą musieli nauczyć się bronić.
To tylko dziecko.
On zresztą też.
Część mnie żałuje, że robimy z nich żywą broń.
Gdy nauczysz się patrzeć na świat w ten sposób, nie ma odwrotu. Nigdy.
To szkolenie bojowe przeszedłeś w wojsku?
Raczej jako cywilny najemnik.
I tak po prostu to zostawiłeś?
Musiałem.
Gdy tyle czasu ukrywasz się pod maską...
zaczynasz czuć się bezkarnie.
To zaczęło wymykać się spod kontroli.
Mówiłeś, że zaufałeś niewłaściwej osobie.
Co się stało?
Wolę o tym nie mówić.
Rany. Strasznie jesteś tajemniczy.
Sama też nie jesteś zbyt otwarta.
Bo nie wiem, kim jestem.
Ty boisz się pokazać, kim jesteś. To co innego.
Po prostu sam staram się to rozgryźć.
Może spróbujemy rozgryźć to razem.
Powinnaś odpocząć. Wyruszamy z samego rana.
- Gotowa? - Gotowa, DJ.
Złapałaś pierścionek?
A czy wyglądam, jakbym złapała?
- Umiesz to wyłączyć? - Inny...
Wszyscy twoi przyjaciele zginą.
Możesz je odwrócić?
Dzięki.
Nie zapytasz dlaczego?
Wystarczy, że cię to dręczy.
Naprawdę myślisz, że mogę nauczyć się nad tym panować?
Tak.
Musisz nam pokazać.
Co?
Co potrafisz.
Musisz nam pokazać.
Im.
Mnie.
Powinnaś odpocząć.
Czym się trujesz?
Nie pamiętam.
Jakieś sugestie?
Imprezowicze zwykle biorą piwo.
Myśliciele whiskey.
Dopasuj alkohol do tego, co zamierzasz robić.
Tequilę.
To ja, Kory.
Co się dzieje?
Musimy pogadać.
Mogę się najpierw ubrać?
Widziałam nagiego Gara. Nic mnie nie zszokuje.
Myślałam o naszej rozmowie.
Co robisz?
Coś ukrywasz.
Zamierzam dowiedzieć się co.
To jest twój plan? Upijesz mnie, żebym się wygadał?
Tak. Genialny, prawda?
Jest mały problem. Niczego nie ukrywam.
Jasne, że ukrywasz.
Jak to ująłeś?
„Nie możemy razem walczyć, póki nie poznamy swoich ruchów”.
Ty moje widziałeś.
Teraz ja chcę zobaczyć twoje.
Zdrówko. Zdrówko.
Nie mogę ściągnąć ci butów.
- Chcę w nich zostać. - Dobra.
Zasuniesz?
Chcesz o tym pogadać?
O seksie?
O której części chciałbyś pogadać?
W takim razie wszystko gra.
Ale jeśli chcesz pomówić o czym innym, też możemy.
Ostatni raz sprawdzę okolicę
i się położę.
W porządku.
Kory, posłuchaj...
Naprawiłam kostkarkę.
Wino na koszt zakładu. Oraz moje towarzystwo.
To bardzo miłe. Dziękuję. Ale już późno.
Pomyślałam, że może...
Jasne.
Gdybyś zmienił zdanie...
Wiem, gdzie zapukać.
Tu Kory.
Kory!
Zabierz ją stąd, Gar!
Kochanie,
sprawdźmy, co u dzieci.
- Gdzie Dick? - Nie wiem.
Kory...
Kurwa. Cofnijcie się.
Stańcie za mną.
Czas spłonąć, dupki.
Pieprzona noc! Dick?
To Robin.
Po zabawie trzeba sprzątać swoje zabawki.
No proszę...
ależ narobiliśmy bałaganu.
Kim jesteście? I czego chcecie od Rachel?
Racja. Nie przedstawiliśmy się. To niegrzeczne z naszej strony.
Ja jestem tatą. A to mama. Miło pana poznać, detektywie Grayson.
Piękny ptasi kostium, jeśli wolno zauważyć.
To było dość niespodziewane.
Dość.
Zadałem jej pytanie.
Owszem. Proszę wybaczyć. Cała ta walka...
By ją dostarczyć, naturalnie.
Komu?
Naszemu pracodawcy, mój drogi. Czemu wasza dziwaczna rodzinka chce mnie zabić?
Powinnaś jechać z nami.
Serio.
Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Inaczej wszyscy wpadniemy w tarapaty.
- A tego nie chcesz. - Oj nie. Nie chcesz.
Kim jest wasz pracodawca? Nie mogę powiedzieć.
Jedno chlapnięcie i po okręcie.
Prawda. Nikt nie lubi papli.
Dobra, moja kolej.
Czekaj. Chodź tu.
Widziałem już takie zachowanie w Gotham.
Mają wyprane mózgi.
Stłuczenie ich nic nie da.
I co teraz?
Pomóżcie sami sobie. Oddajcie dziewczynkę, a znikniemy w mgnieniu oka.
Sprawdzę ich samochód. Może coś znajdę.
OSTATNIE CELE PODRÓŻY
Czyli jesteś Robinem. To twoja tajemnica?
Miałem ci powiedzieć.
W Detroit planowałem zapomnieć o Robinie.
Bez powodzenia, co?
Czemu?
Gdy wkładam tę maskę...
W niej staję się kimś...
kogo nie potrafię kontrolować.
Kimś, kto lubi krzywdzić innych.
Znam to uczucie.
Wiem o tym.
Czyli... znasz Batmana?
No pewnie, że go zna.
Spotkamy się z nim? Chętnie poznałbym Batmana.
- Wcale nie. - Masz coś?
Dowiem się, kto rządzi tym cyrkiem.
Jadę z tobą.
Zabiją każdego glinę, który wejdzie im w drogę.
Poradzę sobie z nimi.
Kory, koniec zabijania. Proszę. Już dość ludzi zginęło.
Myślałam, że mamy się nie rozdzielać.
Wrócę. Obiecuję.
- Pilnuj ich. - Oczywiście.
Karmelka?
- Dziękuję. - Nie ma za co, kochanie.
Chyba mamy kłopoty.
Czas na drzemkę, dzieci.
O cholera.
Dick pomyśli, że to ja.
Detektyw Grayson.
Pan Adamson?
Dr Adamson. Jest pan głodny? Właśnie coś upichciłem.
Nie jest pan wegetarianinem, prawda? Ja preferuję białko zwierzęce.
Kim jesteście i czego chcecie od Rachel?
Chciałbym z panem porozmawiać
o Rachel Roth, detektywie,
ale obawiam się, że nie mamy czasu.
Znalazł mnie pan.
Zostałem zdemaskowany.
Organizacja wysłała ludzi, którzy mają nas zabić.
Mamy minutę, chyba że wyjdziemy w tej chwili.
Albo możemy zostać i wypić ostatnią lampkę szampana.
Nikt nie wie, że tu jestem.
Ja wiem.
I staruszka na dole.
Oni są wszędzie.
Ta Organizacja pracuje dla ojca Rachel?
Nadal jej szuka?
Można tak powiedzieć.
Tak.
O rany, naleśniki mi się palą. Jeśli mi nie odpowiesz, wsadzę w nie twoją twarz.
Przykro mi, detektywie.
Ale mamy dziesięć sekund, nim obaj usłyszymy ostateczną odpowiedź.
Czego chcecie od Rachel?
Uwielbiam dobrego szampana.
Chcę odpowiedzi.
Pięć. Cztery, Trzy.
- Dobra, idziesz ze mną. - Dwa. Jeden.
Dick Grayson we własnej osobie.
Miło poznać. Jestem nowym Robinem.