‎ความเดิมใน Titans...
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เรเชล
‎ตอนที่เธอถูกนำตัวมาให้เรา ‎เรเชลกำลังซ่อนตัวจากพ่อของเธอ
‎ความจริงคือ ‎เราไม่ควรให้หนูไปจากที่นี่แต่แรกแล้ว
‎- ฉันการ์ ‎- ฉันเรเชล
‎- ฉันชอบผมเธอ ‎- ผมเธอเจ๋งดี
‎ตำรวจคนนั้นที่เธอเล่าให้ฉันฟัง ‎เขาไม่ใช่พ่อเธอใช่มั้ย
‎ไม่ๆ
‎บอกหน่อยได้มั้ยว่ามันเรื่องบ้าอะไรกัน
‎- คุณทิ้งฉัน ‎- เรเชล...
‎หยุดโกหกซะที!
‎ฉันต้องกลับไปหาพวกซิสเตอร์
‎- คุณหาตัวเรเชลมานานแค่ไหนแล้ว ‎- สองสามเดือน คิดว่างั้น
‎ดูเหมือนจะนานกว่าสองสามเดือนอยู่นะ
‎ฉันคิดว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของคำพยากรณ์
‎ฉันสัญญากับหนูว่าอยู่ที่นี่หนูจะปลอดภัย ใช่มั้ย
‎พวกมันคิดว่าปกป้องเธอได้
‎ให้ฉันเข้าไป
‎เธอเป็นผู้ทำลายล้างโลก
‎(คองโก) ‎(สองปีก่อน)
‎นั่นจะทำอะไร
‎รู้กฎดีนี่นา!
‎เอาศพออกไปจากนี่!
‎นายเสี่ยงติดเชื้อ!
‎เอากลับออกไป! เร็ว!
‎เราจะทำยังไงกับผู้ป่วยดี
‎คุณอยากให้ผมทำยังไง
‎เราปล่อยพวกเขาไว้ที่นี่ไม่ได้...
‎เราต้องไปแล้ว แค่นั้น
‎ทุกคนออกไป! เดี๋ยวนี้!
‎ไปเร็ว!
‎อย่าไป! ไม่ ได้โปรด อย่าไป!
‎ขอร้อง! อย่าทิ้งผมไว้คนเดียว!
‎ได้โปรด! ไม่...
‎สวัสดี
‎(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‎สวัสดี ‎สวัสดี
‎ใช่แล้ว
‎ช่างน่าอัศจรรย์
‎เรามีเวลาไม่มาก แต่ฉันช่วยเธอได้
‎ไม่เป็นไร ไอ้หนู
‎ได้ยังไง... เธอทำได้...
‎อย่าห่วงไป ฉันไม่กัด
‎น่า มาเถอะ ‎โอเค
‎เธอคงคุมพลังไม่อยู่
‎บางทีเธออาจยังอยู่ที่นี่
‎ทางนี้เลยครับ ซิสเตอร์ ‎เอาละ เดี๋ยวเรากลับมา
‎นี่ เรเชลอยู่ไหนครับ เธอเป็นไรมั้ย
‎- เธอไปแล้ว หนีไป ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เราแค่อยากให้เธออยู่ที่นี่กับเรา ‎ให้เธอปลอดภัย แค่นั้น
‎ที่นี่ไม่มีใครทำอะไรเธอได้ ‎และเธอทำร้ายใครไม่ได้
‎- ไม่มีทางหยุดมันได้แล้วตอนนี้ ‎- หยุดอะไร
‎- ไม่มีทางหยุดมันได้แล้วตอนนี้ ‎- ขอโทษนะครับ ขอโทษ
‎โอ้พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า อภัยให้ลูกด้วย
‎พระองค์ อภัยให้เราทุกคนด้วย
‎ทำไมคุณถึงทิ้งเธอไว้ที่นี่
‎ในสำนักชีที่มีแต่แม่ชีน่ะเหรอ ‎นั่นสินะ อันตรายน่าดู
‎รู้มั้ย คุณต่างหากที่ขโมยรถผมและขับออกไป
‎ใช่ ฉันคิดว่าคุณจะเอาเธออยู่สักประเดี๋ยว
‎แต่ฉันก็น่าจะรู้และคิดสักหน่อยว่า ‎คุณเคยทิ้งเธอที่ดี.ซี.
‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งนะ ผมพยายาม...
‎คุณเอาเธอไม่อยู่ คุณเลยทิ้งเธอไว้กับเพื่อน
‎น่าสมเพชชะมัด
‎นี่ ไปหาเธอให้พบแล้วค่อยมาเถียงกันดีมั้ย
‎เธอแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
‎ใช่ แต่เธอก็ยังเป็นเด็ก ตัวคนเดียว ‎หวาดกลัว และกำลังหนี
‎มันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‎เรามาทำตัวให้อุ่นกันก่อน
‎อะไรอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‎เรากำลังจะไปที่ไหนกัน
‎ที่ที่เธอทำตัวสบายๆ ได้
‎ฉันทำตัวสบายๆ ไม่ได้หรอก
‎เธอไม่เข้าใจ
‎ฉันกำลังจะเปลี่ยนไป และฉันรู้สึกถึงมันได้
‎และมันก็แย่ลงเรื่อยๆ
‎ไม่แย่ไปกว่าพวกที่ฉันอยู่ด้วยหรอก เชื่อฉัน
‎พวกเราก็พิเศษเหมือนกัน
‎ฉันไม่ได้พิเศษ
‎เธอเห็นแล้วว่าฉันทำอะไรที่นั่น ฉัน...
‎และเธอก็เห็นแล้วเหมือนกันว่าฉันทำอะไรเมื่อกี้
‎เธอไม่ได้กลัวฉันใช่มั้ย
‎ไม่ๆ ฉันระเบิดหลังคาโบสถ์
‎และเธอยังมาช่วยฉัน ฉะนั้น...
‎ฉันมีผมสีเขียว
‎ตัวประหลาดเหมือนกันหมดมั้ง
‎เราออกจากเขตล่าสัตว์รึยัง
‎ยัง ‎ใช่
‎ไม่รู้สิวะ จะต่างกันตรงไหน
‎ให้ตาย นั่นยิงห่วยเป็นบ้า
‎นายยิงไม่โดนเลย
‎นัดนี้ไม่พลาดแน่
‎อย่าทำมันนะ
‎อะไรวะ
‎เธอมาจากไหน
‎อย่าทำมัน
‎กลับบ้านไป นังหนู
‎เร็วเข้า ไปสิ!
‎- แกยิงฉัน! ‎- ไปให้พ้น!
‎เฮ้
‎เฮ้ๆ
‎เฮ้
‎อย่ามองนะ
‎ฉันรู้ว่าเจ้ากลัว
‎ฉันเสียใจที่พวกนั้นทำแบบนี้กับเจ้า
‎ฉันน่าจะทำมากกว่าคำราม
‎ความจริงคือ ฉันไม่เคยกัดใครมาก่อน
‎เลือดทำฉันขยะแขยง
‎มันตายแล้ว
‎เธอเป็นไรมั้ย
‎ฉันเสียใจ
‎เรเชล
‎เธอไม่มีอะไรชั่วร้ายเลยสักนิด
‎ไม่มีเลย
‎เธอไม่รู้หรอก
‎รู้สิ
‎ฉันมีสัญชาตญาณเกี่ยวกับเรื่องนี้ดี มาเถอะ
‎นั่นบ้านเธอเหรอ
‎มาเถอะ
‎- เราจะลงไปตรงนี้เนี่ยนะ ‎- ถูกแล้ว
‎เจ๋งใช่มะ มาสิ
‎ไปเลย
‎ที่นี่มันคืออะไร
‎ฉันเรียกมันว่า...
‎นิพพาน
‎- โบนัส ‎- โอ้โหเฮะ
‎อยากได้น้ำอัดลมมั้ย ฉันมีทุกอย่าง
‎รูทเบียร์ น้ำส้ม หรือน้ำองุ่น
‎องุ่น
‎นั่นเป็นของดั้งเดิม ปี 1948 เธอเคยดูมั้ย
‎เธอไม่เด็กไปหน่อยเหรอสำหรับการดูหนังเก่า
‎หมายถึงคลาสสิกสินะ
‎ฉันมี แอ็บบ็อตแอนด์คอสเตลโล่ ‎มีท อะ มอนสเตอร์ ทุกตอน
‎อ้อ เธอเป็นพวกหมกมุ่นใช่มั้ยล่ะ
‎กับหนังคลาสสิก หนังแผ่น และวิดีโอเกมน่ะเหรอ
‎ใช่ ถูกต้องทุกข้อที่กล่าวมา
‎- แล้วเธอไปเอาของพวกนี้มาจากไหน ‎- ก็... แถวๆ นี้
‎มันเป็นของเก่า
‎ฉันไม่ค่อยได้ออกไปไหน
‎เห็นอยู่
‎พวกท่านตายไปแล้ว
‎แม่ฉันก็ตายแล้วเหมือนกัน ‎ฉันมีแค่แม่เท่านั้น
‎งั้นพวกที่เธออยู่ด้วยที่ลานสเกตเป็นใครกัน
‎ก็แค่ ผู้คน
‎งั้น ถ้าพ่อแม่เธอไม่อยู่แล้ว
‎ใครอาศัยอยู่ที่นี่
‎นั่นมีคำตอบที่ซับซ้อน
‎การ์!
‎- นั่นใคร ‎- คำตอบที่ซับซ้อน
‎- การ์! อยู่ข้างล่างใช่มั้ย ‎- เธอต้องไปซ่อน
‎ซ่อน จากอะไร
‎ไปซ่อนเถอะนะ ขอร้อง
‎นี่ การ์!
‎การ์!
‎- ไง คลิฟ เป็นไงบ้าง พวก ‎- นายคุยกับใครอยู่
‎ตัวเอง
‎ไม่เอาน่า การ์
‎นายชนะซูเปอร์มาริโอเวิลด์ ‎นายชนะเกมนี้ได้ใสๆ
‎วันนี้หายไปไหนมา
‎ก็อยู่ข้างล่างนี่แหละ
‎โกหก นายเข้าไปในเมืองอีกแล้ว
‎ก็แป้นเกมฉันพัง ฉันต้องไปซื้ออันใหม่ โอเคปะ
‎ฉันรู้น่าว่าไปแล้วกลับมาทันก่อนหัวหน้ากลับถึงบ้าน
‎ให้ตาย ไอ้หนู!
‎ใจเย็น
‎ไม่มีใครตามฉันมาหรอก
‎ไม่ได้ทำตัวให้เตะตาใคร
‎ถ้าไม่อยากทำตัวให้เตะตาก็ใส่หมวกสิ
‎ตลก!
‎รู้มั้ย มุกนั่นขำดีนะ ฉันก็มีมุกขำๆ เหมือนกัน
‎ทำไมหุ่นยนต์ถึงโกรธ ‎เพราะมีคนคอยกดปุ่มเขาอยู่ตลอดน่ะสิ
‎เออ กดปุ่มกันเข้าไป ‎เดี๋ยวได้มีพรมหนังเสือสีเขียวปูในห้องฉันหรอก
‎มื้อค่ำ ในหนึ่งชั่วโมง ‎มาบอกแลรี่ว่าจะเอาอะไร ไอ้เด็กเอาแต่ใจ
‎โอเค เดี๋ยวขึ้นไป
‎ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อดูแลเด็กนะ
‎เกือบไปแล้ว เล่นสองคนนะ
‎จับได้แล้ว!
‎ไม่เอาน่า คลิฟ ไม่เป็นไรหรอก เธอเจ๋งดีนะ
‎ฉันรู้
‎และเธอฟังเพลงเจ๋งๆ ทั้งหมด ‎และเธอน่าทึ่งชะมัด ‎- ให้เธอไปได้แล้ว ‎- นี่มันที่ไหนกัน พวกคุณเป็นใคร
‎หัวหน้าเรียกเราว่าพวกไม่ปรกติ
‎และที่นี่คือ...
‎เธอต้องกลับบ้านไป นังหนู
‎คุณเป็นหุ่นยนต์เหรอ หรือ...
‎เอาอีกแล้ว
‎เขาเป็นมนุษย์หุ่นยนต์
‎ให้ตายสิวะ
‎คลิฟเคยเป็นนักแข่งรถ
‎ดังด้วย แต่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง
‎ร่างกายเขาพังยับ หัวหน้ารักษาสมองเขาไว้ได้
‎- พอได้แล้ว ‎- เท่าที่เหลืออยู่น้อยนิดอะนะ
‎นี่ เธอต้องไปก่อนที่หัวหน้าจะกลับถึงบ้าน
‎ใครคือหัวหน้า
‎คือ เขาเป็นหมอเทวดา
‎ช่วยพวกเราไว้ทุกคน
‎พวกเธอทุกคนเหรอ
‎มีใครอาศัยอยู่ที่นี่อีก
‎เอ่อ ก็มี...
‎นายรู้ใช่มั้ยว่าควรจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ
‎ไม่ๆ มาทำความเข้าใจกันก่อน
‎นายอยากให้หัวหน้าที่เพิ่งหัดเดินได้อีกครั้ง
‎มาเจอเรื่องงี่เง่าของนาย
‎ฉันคิดว่าบางทีหัวหน้าอาจช่วยเธอได้
‎นายเกลียดเธอขนาดนั้นเชียว
‎เวรละ
‎นี่ โอ้โห โชว์จบแล้ว
‎- นี่ใครกัน ‎- นั่นเรเชล
‎ฉันกำลังจะพาเธอกลับออกไป
‎ออกไปเหรอ
‎ก่อนที่หัวหน้าจะกลับมา
‎คุณล่องหนอยู่ในนั้นเหรอ
‎แล้วไม่เท่รึไง
‎เธอชอบสเต๊กสุกแบบไหน
‎เว้นแต่ว่าเธอจะกินมังสวิรัติ ซึ่งฉันคงใจสลาย
‎เธอจะไม่อยู่กินมื้อค่ำ แลรี่
‎ไม่เป็นไรหรอก หัวหน้ายังไม่กลับจนกว่าจะพรุ่งนี้
‎และถึงจะมีริต้า เราก็มีอาหารเยอะแยะ
‎และฉันกำลังหิว
‎และเธอกำลังหิว
‎- ที่นี่น่าอยู่ดี ‎- เห็นมะ บอกแล้ว
‎มาโหวตกัน
‎เอาจริงเหรอ
‎เยี่ยม การ์ ไปจัดโต๊ะ
‎เธอคงกำลังหวาดกลัวน่าดู
‎- คุณไปด้วยไม่ได้ ‎- อะไรนะ ทำไม
‎คุณไม่มีส่วนไหนที่ดูกลมกลืนกับชาวบ้านได้เลย
‎ฉันก็กลมกลืนมาได้ตลอด
‎ผมเป็นตำรวจ ถ้าคุณไม่อยู่ด้วย ‎ผมหาว่าใครเห็นเรเชลบ้างได้เร็วกว่า
‎ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ตำรวจต้องการตัวคุณ
‎นี่เป็นสถานีตำรวจ
‎รีบๆ เข้า
‎มาไกลจากดีทรอยต์เชียวเหรอ
‎หลานสาวผม หนีออกจากบ้าน
‎เราได้รับรายงานเรื่องนี้แล้ว
‎พูดอะไรเกี่ยวกับเสือในป่า ‎กับเด็กผู้หญิงผมสีม่วงแบบนี้
‎- เสือเหรอ ‎- ใช่ สีเขียว
‎เขาเมาน่ะ
‎เมื่อกี้คุณบอกว่านายพรานชื่ออะไรนะ
‎แล้วคลิฟก็ทะเลาะกับทีวี
‎ฉันไม่ได้พยายามจะพูดกับดีวีดี
‎- ฉันกระซิบกับนายต่างหาก ‎- นายทำแบบนั้น
‎"ฉันเกลียดรายการนี้ เปลี่ยนช่องที" แบบนี้น่ะ
‎ไม่ ฉันไม่เอาของหวาน! ‎เราคุยกันแล้วนี่!
‎ริต้า
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอหายดีพอ ‎ที่จะลงมากินมื้อค่ำกับพวกเรารึเปล่า
‎แต่เรามีแขก
‎ฉันอยากให้เธอเจอเขา
‎ถ้าเธอคิดว่าวันนี้ออกจากห้องได้น่ะนะ
‎ถ้าไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร ฉัน...
‎เราจะยกอาหารขึ้นมาให้ทีหลัง
‎ปล่อยฉันไป
‎ไม่! คุณเป็นคนเชิญผมมาที่นี่เอง
‎ฉันอยากให้ความเคารพที่คุณสมควรได้ ‎โดยการมาเจอกันเพื่อจะจบเรื่องนี้
‎ความเคารพให้กันได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎แหกกฎที่โลกตั้งขึ้นมา
‎นิยามความรักตามใจตัวเอง
‎(ริต้า ฟาร์) ‎(เดอะคริมสันเลดี้)
‎ระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้ จอห์น ‎เราต่างกันเกินไป คุณกับฉัน
‎- ไม่สำคัญว่าเราต่างกันแค่ไหน ‎- ปล่อยนะ!
‎ไม่! เราทั้งสองคนต่างรู้สึกได้... ‎เรื่องมีอยู่แค่นั้น
‎เอาละ ‎มากินกัน
‎ให้ตายสิ คลิฟ หยุดจ้องเธอได้แล้ว
‎แล้ว วาฟเฟิลกรอบนอกนุ่มในหน่อยๆ
‎พร้อมฉ่ำเนยกำลังดีมั้ย
‎กำลังเพอร์เฟกต์เลย
‎ใช่เลย
‎ลองไก่สิ
‎นั่นรสชาติเป็นยังไง
‎กรอบและฉ่ำ
‎ให้ตาย! ฉันเคยชอบไก่ทอด
‎ชอบที่จะกิน ว่ายน้ำ แล้วก็ชอบเต้นรำ
‎ฉันเคยชอบเต้นรำ
‎ทำไมคุณถึงเต้นไม่ได้
‎ช่างเถอะ เธอยังเด็ก ‎แบบนี้จะไปเต้นยังไงไหว
‎เป็นฉันจะเต้น
‎เธออยู่ที่นี่ได้
‎ฟังเหมือนทุกคนกำลังสนุกเชียว
‎ฉันขอโทษที่ลงมาช้า
‎- ริต้า ‎- ฉันมัวแต่รวมร่างอยู่
‎คือว่า มันใช้เวลาสักหน่อย
‎ได้ยินว่าเรามีแขกจากข้างนอก
‎วิเศษจังเลย
‎ฉันริต้า
‎เรเชล
‎ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ฉันหิวไส้กิ่วน่ะ
‎ขอบใจจ้ะ
‎สภาพของฉันต้องการแคลอรีไปเลี้ยงร่างกายมาก
‎ช่วยส่งเกรวี่ให้หน่อยได้มั้ย
‎ขอบใจจ้ะ
‎นี่อร่อยมากเลย แลรี่
‎ขอจูบให้พ่อครัวหน่อย
‎พูดจริงนะ ใครจูบก็ได้ มีใครเสนอมั้ย
‎ก็ได้ ไม่มีใครเสนอ ไม่เป็นไร
‎คุณเป็นอะไรมั้ย
‎- ริต้า ‎- ฉัน...
‎ฉันน่าจะนอนอยู่บนเตียง
‎ช่วยด้วย!
‎ใครก็ได้ช่วยฉันที! ‎ใครก็ได้ช่วยฉันที! ใครก็ได้...
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันไม่กลัวคุณ
‎นี่ใครกัน
‎หัวหน้า ผมอธิบายได้
‎ไว้ทีหลัง
‎ฉันมีคนไข้รายใหม่
‎เธอเป็นใคร
‎เธอชื่อไชลีน เลา
‎คลิฟ ออกซิเจน ด่วน
‎ถุงมือ
‎ริต้า สายน้ำเกลือ
‎การ์ กระเป๋าฉัน โอเค
‎แลรี่ เอาเลย
‎เธอตัวร้อนนะ ผมยังรู้สึกได้เลย
‎เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‎การประท้วงที่เธอจัดขึ้นเกิดรุนแรงขึ้นมา
‎รถแก๊สที่อยู่ใกล้ๆ เกิดระเบิด ‎เธอถูกไนโตรเจนเหลวไหลท่วมร่าง
‎พวกหมอที่รักษาเธอบอกว่า ‎ไม่มีอะไรที่พวกเขาทำได้
‎แต่เธอเป็นคนดี สมควรจะช่วย
‎น่าสงสาร
‎เซรุ่มน่าจะช่วยรักษาอุณหภูมิร่างกายเธอให้คงที่
‎เอาละ คิดว่าได้แล้ว
‎อะไรวะ
‎หัวหน้า
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ร่างกายเธอกำลังมีปฏิกิริยาต่อเซรุ่มของฉัน
‎ในนี้เย็นเยือกเลย
‎เธอกำลังเปลี่ยนอุณหภูมิรอบๆ ตัวพวกเรา
‎เราต้องให้ร่างกายเธออุ่นเข้าไว้ ผ้าห่ม!
‎นี่ มีใครพูดภาษาที่เธอกำลังพูดมั้ย
‎เฮ้ๆ คุณไม่เป็นใคร หายใจเข้าลึกๆ
‎แค่หายใจ โอเคนะ
‎เรเชล
‎ฉันช่วยบรรเทาความเจ็บปวดเธอได้
‎ฉันรู้ว่าเธอหวาดกลัว
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎เอายาสลบมา
‎เธออาการคงที่แล้ว
‎เธอต้องพักผ่อน
‎เธอกำลังเสี่ยงทุกอย่างโดยการนำคนอื่นมาที่นี่
‎มันอาจทำลายครอบครัวนี้
‎เธอต้องการแบบนั้นเหรอ
‎ไม่ครับ
‎หลายปีมานี้ฉันขอเธอแค่อย่างเดียว
‎คืออะไร
‎ให้เชื่อใจคุณ
‎ฉันผิดหวังในตัวเธอมาก การ์ฟิลด์
‎คลิฟ แลรี่ และริต้า ‎พวกเขาออกไปข้างนอกเหมือนเธอไม่ได้
‎ถ้ามีคนพบเรา
‎พวกเขาจะถูกจับไปขังเหมือนที่ริต้าเคยถูกขัง
‎ถูกทดลอง ทรมาน
‎เธอเป็นเด็กที่เห็นแก่ตัวมาก
‎อย่าได้ขัดคำสั่งฉันอีก
‎ครับผม
‎การ์ฟิลด์ ฉันเสียใจที่ต้องเข้มงวดกับเธอ
‎เธอก็รู้ว่าฉันเป็นห่วงเธอ ‎กับพวกเราที่เหลือมากแค่ไหน จริงมั้ย
‎ดีแล้ว
‎เอาละ ทีนี้บอกฉันหน่อย ตอนที่เด็กผู้หญิงคนนี้ ‎แตะตัวคนไข้คนใหม่ของเรา เขารักษาเธอ
‎เขาทำอะไรได้อีกบ้าง
‎ฉันช่วยเขาได้ การ์ฟิลด์ บอกฉันมา
‎คุณได้ยินเรื่องระเบิดที่สำนักชีมั้ยครับ
‎จะเอาอะไร
‎อยากคุยกับคุณเรื่องเด็กผู้หญิงคนที่คุณเห็นในป่า
‎มีอะไร
‎เธอพูดอะไรบ้างมั้ย เห็นมั้ยว่าเธอไปทางไหน
‎รู้อะไรมั้ย ฉันบอกตำรวจไปแล้ว นายไสหัวไปเลย
‎นี่! นายทำงั้นไม่ได้นะ!
‎ฉันต้องการให้นายตอบคำถามฉัน
‎นายถอยไปจะดีกว่า!
‎นายเห็นมั้ยว่าเด็กผู้หญิงไปทางไหน
‎ตอบฉันมา!
‎นายมันโรคจิต!
‎นายทำร้ายเธอรึเปล่า
‎นายแตะต้องเธอรึเปล่า
‎นายทำร้ายเธอรึเปล่า
‎ดิ๊ก
‎ดิ๊ก!
‎ดิ๊ก หยุด!
‎พ่อฮะ
‎พ่อฮะ!
‎ฉันไม่ทำร้ายเด็กผู้หญิง
‎ไม่ทำร้ายเด็ก
‎สิ่งเดียวที่อยู่ข้างนอกนั่น ‎คือคฤหาสน์เก่าโคลเดอร์
‎- อยู่ที่ไหน ‎- อยู่บนถนนแดนนี่
‎แต่มันถูกปิดอยู่ ไม่มีใครอยู่ที่นั่น
‎ขอโทษด้วย ‎ไปตายซะ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะสร้างปัญหา
‎- ฉันขอโทษ ‎- ไม่ต้องขอโทษ
‎เธอช่วยเราช่วยชีวิตหญิงสาวคนนั้น
‎เรารู้สึกซาบซึ้งมาก
‎เธอแค่ทำฉันประหลาดใจ
‎ผมพยายามเตือนเจ้าหนูนั่นแล้ว
‎คือ เราเก็บเรื่องที่เราทำกันที่นี่ ‎เป็นความลับสุดยอดน่ะ
‎แล้วคุณทำอะไรกันที่นี่
‎ฉันช่วยคนที่คนอื่นหมดหวังจะช่วยแล้ว
‎ฉันทำสิ่งที่ศาสตร์การแพทย์ไม่ยอมที่จะทำ...
‎เพราะฉันเชื่อในความหวัง
‎เธอไม่เชื่อเหรอ
‎ริต้าที่รักของเราถูกกักกัน ‎อยู่ในสถาบันแห่งหนึ่งหลายสิบปี
‎หลังจากที่แก๊สพิษทำให้เซลล์ร่างกายเธอไม่เสถียร
‎ฉันทำให้เธอเป็นอิสระ
‎และฉันซาบซึ้งมากค่ะ หัวหน้า
‎ส่วนแลรี่ เคยเป็นนักบินในกองทัพอากาศ
‎เขาเครื่องบินตกและสัมผัสถูกพลังเนกาทีฟ
‎มีชีวิตอยู่ได้แค่ไม่กี่วันเท่านั้น
‎นั่นคือ 50 ปีมาแล้ว
‎เรื่องของคลิฟเธอก็รู้แล้ว
‎และสุดท้าย การ์ฟิลด์
‎เขารักษาฉันจนหาย
‎จากโรคอะไร
‎โรคติดต่อหายากที่เขาได้รับเชื้อมา
‎จากวานรที่หายากกว่าในแถบลุ่มแม่น้ำคองโก
‎แต่ยาที่ฉันใช้รักษามีผลข้างเคียงที่คาดไม่ถึง
‎หัวหน้าคิดว่าฉันสามารถเปลี่ยนแปลงดีเอ็นเอ ‎แล้วเรียงมันใหม่ได้เอง
‎ใช้เวลาอยู่พักนึงกว่าจะทำได้ แต่...
‎เพราะงั้นเธอถึงได้...
‎แต่ทำไมต้องเป็น...
‎ไม่รู้สิ เขาว่ามันเป็นเรื่องของจิตใจ
‎เสือเป็นสัตว์โปรดของฉันมาตั้งแต่เด็ก
‎งั้น พวกคุณทุกคนแค่อาศัยอยู่ที่นี่เหรอ
‎ที่นี่ไม่ใช่เป็นแค่ที่พักพิง เรเชล
‎มันเป็นห้องบ่มเพาะ เป็นการทดลอง
‎งานที่ฉันทำกับพวกเขา
‎จะทำให้การแพทย์ก้าวล้ำไปหลายทศวรรษ ‎ในเวลาเพียงไม่กี่ปี
‎วันหนึ่งสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นที่นี่ ‎จะช่วยชีวิตคนนับพัน อาจจะนับล้าน
‎ฉันว่าฉันช่วยเธอได้ด้วย เรเชล
‎คุณช่วยฉันไม่ได้หรอก
‎นั่นคือสิ่งที่ทุกคนพูดเกี่ยวกับคลิฟ ‎แลรี่ ริต้า และการ์ฟิลด์
‎ว่าฉันช่วยพวกเขาไม่ได้
‎ว่าพวกเขาต้องตาย
‎แต่แล้ว พวกเขาทุกคนก็มานั่งอยู่นี่ไง ‎กำลังเอร็ดอร่อยกับของหวาน
‎ถ้าเธอให้ฉันตรวจร่างกายเธอ ‎ทำการทดสอบซะหน่อย...
‎เรเชล เธอไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
‎ไม่ยักรู้ว่าคุณทำแบบนั้นได้
‎อะไร
‎วิธีที่คุณซ้อมผู้ชายคนนั้น
‎ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉันหรอกนะ
‎แต่ถ้าคุณไม่ปลดปล่อยสิ่งที่กำลังเก็บอยู่ ‎คุณจะระเบิด
‎เหมือนกับเธอ
‎ชาติที่แล้วคุณเป็นจิตแพทย์เหรอ
‎อาจจะ บางทีชาตินี้ฉันอาจเป็นจิตแพทย์ก็ได้ ‎ใครจะไปรู้
‎คุณมีปัญหา
‎คุณดูเป็นคนดี แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่
‎ผมประสบเหตุบางอย่างมาตอนเป็นเด็ก
‎งั้น เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับคุณทั้งนั้นสิ
‎ผมไม่อยากให้เธอทำพลาดเหมือนกับผม
‎เชื่อใจคนผิด
‎คุณอาจผ่านเรื่องร้ายๆ มา
‎บางทีฉันอาจเป็นแบบนั้นด้วย ไม่รู้สิ
‎แต่ฉันรู้ว่าไม่มีใครอยู่โดยลำพังได้
‎ไม่ต้องจำอะไรได้มากฉันก็ยังรู้เลย
‎ต้องมัดแน่นขนาดนี้ด้วยเหรอ
‎ใช่ ดูเหมือนว่าความสามารถที่เธอมี ‎จะเกี่ยวพันกับระบบประสาท
‎การพยายามจะวิเคราะห์มัน ‎อาจทำให้ร่างกายเคลื่อนไหว
‎ฉันไม่อยากให้เธอได้รับบาดเจ็บ
‎หัวหน้า คุณแน่ใจนะ
‎นี่เป็นกระบวนการที่ค่อนข้างเรียบง่าย ‎เมื่อเทียบกับที่ฉันเคยเจอ
‎เอากระเป๋าฉันมา
‎ทำไม คุณจะทำอะไร
‎เธออยู่ที่นี่เพื่อช่วยฉัน การ์ฟิลด์ ‎ไม่ใช่มาตั้งคำถาม เข้าใจมั้ย
‎- ใช่ แต่ผม... ‎- ทำตามที่ฉันสั่ง
‎เพื่อเธอ
‎ได้โปรด
‎ขอบใจ ไอ้หนู
‎ฉันสามารถเอาอะไรก็ตาม ‎ที่อยู่ข้างในเธอออกมาได้
‎ไม่
‎ไม่ เดี๋ยวๆ
‎ฉันไม่อยากทำมันแล้ว
‎นี่เพื่อตัวเธอเอง สาวน้อย
‎ฉันสัญญา
‎ให้ฉันลุกขึ้น ขอร้อง
‎การ์... ‎ได้โปรด
‎ปล่อยฉันที
‎นั่งลง การ์ฟิลด์
‎กลับไปนั่งที่เดิม
‎ไม่
‎ไม่เหรอ
‎เธอไม่อยากทำมันแล้ว
‎เราต้องแก้มัดให้เธอ
‎ออกไปจากห้องนี้ เดี๋ยวนี้
‎หัวหน้า...
‎ปล่อยเธอไป
‎ผมพูดจริงนะ
‎การ์!
‎เขาจะไม่เป็นไร
‎คุณทำร้ายเขา
‎คุณทำร้ายเพื่อนฉัน
‎ทีนี้ ฉันจะทำร้ายคุณ ‎ช่างน่าอัศจรรย์
‎สวัสดีครับ
‎ไปให้พ้น
‎ไปให้พ้น!
‎เรเชล
‎ไปเถอะ
‎อย่าให้ผมต้องสู้กับคุณ ‎คุณไม่อยากเห็นหรอกว่าตัวจริงผมเป็นยังไง
‎เหมือนกัน ‎เรเชล!
‎เรเชล! ‎เรเชล!
‎เรเชล
‎เรเชล! เรเชล! เฮ้
‎คุณจะตาย
‎ออกไปจากที่นี่ ก่อนที่จะสายเกินไป
‎ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ฉันไม่อยากทำร้ายคุณ
‎ฟังนะ ฉันผิดเอง ‎ตอนที่บอกว่าไม่มีใครช่วยเธอได้
‎ดิ๊ก คุณต้องไปเดี๋ยวนี้ ได้โปรด
‎ที่โบสถ์ ตอนที่ฉันบอกว่าเธอตัวคนเดียว
‎โอเค ฉันพูดผิด
‎เธอไม่ได้ตัวคนเดียว
‎เพราะเธอมีฉัน ฉันอยู่นี่แล้ว
‎ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น โอเคมั้ย
‎ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ฉันอยู่นี่แล้ว
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไป ไปกับพวกเขา
‎ไปมีชีวิตที่ดี
‎แต่หัวหน้า
‎หลังเขาหักอีกแล้ว เราจะดูแลเขาเอง
‎เขาช่วยเราไว้ การ์
‎ไม่ว่าจะยังไง เราเป็นหนี้บุญคุณหัวหน้า ‎ที่จะต้องช่วยเขาในตอนนี้
‎มาด้วยกันทั้งหมดก็ได้มั้ง
‎พวกนายไม่ต้องซ่อนตัวแล้วละ
‎มันเป็นแบบนี้แหละ ไอ้หนู
‎แต่นาย...
‎นายมีมากกว่าเราได้
‎เอาละ ไปซะทีได้มั้ย
‎ไอ้โง่ตัวเขียว
‎เรเชล ขึ้นรถเถอะ
‎มีใครหิวบ้าง