W poprzednich odcinkach...
Witaj w domu, Rachel.
Gdy do nas trafiła, matka ukrywała ją przed jej ojcem.
Nie powinnyśmy były pozwolić wam odejść.
- Jestem Gar. - Rachel.
- Fajne włosy. - Twoje też.
Policjant, o którym mówiłaś w Detroit, to nie twój ojciec, prawda?
Nie.
Powiesz mi, co się dzieje?
- Zostawiłeś mnie. - Rachel...
Przestań kłamać!
Muszę wrócić do klasztoru.
- Jak długo szukałaś Rachel? - Myślałam, że kilka miesięcy.
Wygląda na dużo więcej.
Chodzi o jakąś przepowiednię.
Obiecałam, że będziesz bezpieczna.
Myśleli, że w ten sposób cię ochronią.
Wpuść mnie.
Jest Niszczycielką Światów.
KONGO DWA LATA WCZEŚNIEJ
Co robicie?
Znacie zasady!
Zabierzcie to stąd!
Zdemaskują nas!
Zabierajcie to! Już!
A co z pacjentami?
A co mam zrobić?
Nie możemy ich tu zostawić.
Musimy uciekać.
Musimy wiać. Już.
Idziemy!
Nie idźcie! Proszę!
Proszę! Nie zostawiajcie mnie samego!
Proszę! Nie...
Halo?
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Tak.
Fascynujące.
Nie mamy dużo czasu, ale cię ocalę.
Już dobrze, chłopcze.
Jak...
Bez obaw. Nie gryzę.
Chodź. Dobra.
Musiała stracić kontrolę.
Może nadal tu jest.
Proszę wejść do środka. Zaraz wrócimy.
Gdzie Rachel? Jest cała?
- Uciekła. - Co się stało?
Chciałyśmy ją tu zatrzymać. Zapewnić jej bezpieczeństwo.
By nie mogła nikogo skrzywdzić ani zostać skrzywdzona.
- Już nic tego nie powstrzyma. - Czego?
Już nic nie da się zrobić.
Boże, wybacz mi.
Boże, wybacz nam wszystkim.
Dlaczego ją tu zostawiłeś?
W klasztorze pełnym zakonnic? Faktycznie, brzmi groźnie.
To ty ukradłaś moje auto i odjechałaś.
Myślałam, że przez chwilę dasz radę jej dopilnować,
ale mogłam się tego spodziewać, w Waszyngtonie też ją zostawiłeś.
Nie zostawiłem jej. Chciałem...
Nie dawałeś sobie z nią rady, więc zostawiłeś ją u znajomych.
Żałosne.
Możemy się kłócić, jak już ją znajdziemy?
Jest coraz silniejsza.
Ale to nadal dziecko. Jest samo, przestraszone, ucieka.
To niedaleko stąd.
Trochę się rozgrzejemy.
Co jest niedaleko?
Dokąd idziemy?
Gdzieś, gdzie będziesz mogła wyluzować.
Nie mogę wyluzować.
Nie rozumiesz.
Czuję, że się zmieniam.
Jest ze mną coraz gorzej.
Nie gorzej niż z moją ekipą. Zaufaj mi.
My też jesteśmy wyjątkowi.
Nie jestem wyjątkowa, tylko niebezpieczna.
Widziałeś, co zrobiłam.
A ty, co ja zrobiłem.
Nie boisz się mnie, prawda?
Nie. Wysadziłam dach kościoła.
Mimo to mi pomagasz.
I mam zielone włosy.
Dziwadła są wszędzie.
Wyszliśmy poza tereny łowieckie?
Nie. No.
Cholera, nie wiem. Co za różnica?
Gówniany strzał, stary.
Ty spudłowałeś.
Tym razem nie spudłuję.
Zostawcie ją.
Co jest?
Skąd się wzięłaś?
Zostawcie ją.
Wracaj do domu, dziecko.
No już!
- Postrzeliłeś mnie! - Wynocha!
Nie odwracaj się, dobrze?
Wiem, że się boisz.
Przykro mi, że ci to zrobili.
Powinienem był zrobić coś więcej.
Tak naprawdę nigdy nikogo nie ugryzłem.
Krew mnie obrzydza.
Nie żyje.
Wszystko OK?
Przepraszam.
Rachel,
nie ma w tobie nic złego.
Zupełnie nic.
Tego nie wiesz.
Wiem.
Wyczuwam takie rzeczy. Chodź.
Tam mieszkasz?
Chodź.
- Schodzimy na dół? - Tak.
Fajnie, co? Chodź.
Śmiało.
Co to za miejsce?
Ja je nazywam...
Nirwaną.
Jasna cholera.
Napijesz się? Mam wszystko.
Piwo korzenne? Napój pomarańczowy? Winogronowy?
Winogronowy.
Oryginalny. Z 1948 roku. Widziałaś to?
Nie jesteś za młody na takie starocie?
Chyba klasyki.
Mam wszystkie części Abbotta i Costello.
Jesteś geekiem, co?
Czyli lubię stare filmy, winyle i gry wideo?
Tak, tak i tak.
- Gdzie to wszystko znalazłeś? - No wiesz. Tu i tam.
Jest stary.
Rzadko wychodzę.
Widzę.
Nie żyją.
Moja mama też. Nie miałam nikogo poza nią.
A ludzie, z którymi byłaś na torze?
No wiesz... tacy tam.
Jeśli nie masz rodziców...
kto tu mieszka?
To skomplikowana sprawa.
Gar!
- Kto to? - Skomplikowana sprawa.
- Gar! Jesteś tam? - Schowaj się.
Schować? Przed kim?
Proszę cię.
Gar!
- Cześć, Cliff. Co jest? - Do kogo mówisz?
Do siebie.
Dalej, Gar.
Wygrałeś w Super Mario World, w to też wygrasz.
Gdzie byłeś?
Tutaj.
Brednie. Znowu poszedłeś do miasta.
Zepsuł mi się pad, musiałem kupić nowy.
Wiedziałem, że zdążę przed powrotem Szefa.
Cholera. Mały!
Wyluzuj.
Nikt mnie nie śledził.
Nie rzucałem się w oczy.
Jak się masz nie rzucać w oczy, to noś czapkę.
Zabawne!
Dobry żart. Znam jeszcze lepszy.
Po co robot idzie do dentysty? Bo wypadła mu zębatka.
Śmiej się dalej, a mój pokój przyozdobi dywan ze skóry zielonego tygrysa.
Kolacja za godzinę. Powiedz Larry'emu, co chcesz.
Dobra. Zaraz przyjdę.
Moim zadaniem nie jest niańczenie was.
Mało brakowało. Gramy razem?
Mam cię!
Cliff, wyluzuj. Ona jest w porządku.
Wiem.
Słucha fajnej muzyki i w ogóle jest ekstra. - Pozbądź się jej. - Co to za miejsce? Kim jesteście?
Szef nazywa nas niekonwencjonalnymi.
A to miejsce...
Wracaj do domu, mała.
Jesteś robotem czy...
Zaczyna się.
To Robotman.
Ja pierdolę.
Cliff był kierowcą rajdowym.
W dodatku bardzo znanym. Ale uległ wypadkowi.
Jego ciało zostało zniszczone. Ale Szef uratował jego mózg.
- Zamknij się. - Przynajmniej to, co z niego zostało.
Ona musi zniknąć przed powrotem Szefa.
Kim jest Szef?
To najlepszy doktor na całym świecie.
Uratował nas wszystkich.
Wszystkich?
Kto jeszcze tu mieszka?
Wiesz, że to miała być tajemnica, prawda?
Nie. Wyjaśnij mi to.
Chcesz, by Szef, który dopiero co znów zaczął chodzić,
znów się potknął przez twoją głupotę?
Pomyślałem, że Szef jej pomoże.
Aż tak jej nienawidzisz?
Szlag.
Hej. Koniec przedstawienia.
- Kto to? - Rachel.
Właśnie wychodzi.
Wychodzi?
Zanim wróci Szef.
Jesteś niewidzialny pod tymi bandażami?
Byłoby miło.
Jakie lubisz steki?
Chyba że jesteś weganką i złamiesz mi serce.
Nie zostanie na kolację, Larry.
Spokojnie. Szefa nie będzie do jutra.
Mamy dość jedzenia, nawet z Ritą.
A ja jestem głodna.
A ona jest głodna.
- Fajnie tu. - A nie mówiłem?
Głosujmy.
Serio?
Super. Gar, nakryj do stołu.
Musi być przerażona.
- Ty nie idziesz. - Co? Czemu?
Raczej nie wtopisz się w tłum.
Wtapiam się jak należy.
Mam odznakę. Sam szybciej dowiem się, czy ktoś widział Rachel.
Nie wspominając o tym, że jesteś poszukiwana.
To posterunek policji.
Tylko się pospiesz.
Trochę daleko od Detroit.
Córka siostry. Uciekła.
Mieliśmy takie zgłoszenie. Myśliwy się postrzelił.
Mówił coś o tygrysie w lesie i dziewczynce z fioletowymi włosami.
- Tygrysie? - Tak, zielonym.
Był pijany.
Jak się nazywał ten myśliwy?
Cliff zaczął kłócić się z telewizorem.
Nie gadałem z telewizorem.
- Szeptałem do ciebie. - Próbowałeś.
„Nie znoszę tego programu. Zmień go, proszę”. O to chodziło.
Nie chcę deseru! Rozmawialiśmy o tym!
Rito?
Nie wiem, czy czujesz się na siłach zejść na kolację,
ale mamy gościa.
Chciałbym, żebyś ją poznała.
Jeśli dasz radę dziś wyjść z pokoju.
Jeśli nie, rozumiem.
Przyniesiemy ci ją później.
Puść mnie.
Nie! To ty mnie tu zaprosiłaś.
Chciałam okazać ci szacunek, kończąc to osobiście.
Od kiedy umiesz okazywać szacunek?
Złam zasady ustalone przez świat.
Zdefiniuj miłość po swojemu.
KARMAZYNOWA DAMA
Nie uda nam się, John. Za bardzo się różnimy.
- To nieistotne. - Puść mnie!
Nie! Oboje to czujemy... i tylko to się liczy.
No dobra. To jedzmy.
Na litość boską, Cliff, przestań się na nią gapić.
Czy gofry są chrupiące na zewnątrz, ciągnące w środku
i mają właściwą ilość masła?
Są idealne.
O tak.
Spróbuj kurczaka.
Jak smakuje?
Chrupiący i soczysty.
O Boże! Jak ja kochałem smażonego kurczaka.
Kochałem jeść, pływać, tańczyć.
Kochałem tańczyć.
Czemu nie możesz tańczyć?
Zapomnij. Jesteś młoda. Kto by z tym tańczył?
Ja.
Może zostać.
Widzę, że dobrze się bawicie.
Wybaczcie spóźnienie.
- Rita. - Musiałam się pozbierać do kupy.
To trochę trwa.
Widzę, że mamy gościa.
Cudownie.
Jestem Rita.
Rachel.
Miło mi.
Umieram z głodu.
Dziękuję.
W moim stanie trzeba dostarczać organizmowi dużo kalorii.
Podasz sos?
Dziękuję.
Przepyszne, Larry.
Buziak dla kucharza.
Serio, może być ktokolwiek. Jest chętny?
Chyba nie ma.
Wszystko w porządku?
Rito?
Powinnam była zostać w łóżku.
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże! Proszę...
Spokojnie.
Nie boję się ciebie.
Kto to?
Szefie. Wszystko panu wyjaśnię.
Później.
Mam nową pacjentkę.
Kto to?
Nazywa się Shyleen Lao.
Cliff, tlen, szybko.
Rękawiczki.
Rito, kroplówka.
Gar, walizka. Dobrze.
Larry, gdy będziesz gotów.
Gorąca. Nawet dla mnie.
Co jej się stało?
Zorganizowała protest, który przerodził się w zamieszki.
Wybuchła pobliska cysterna. Została oblana ciekłym azotem.
Lekarze nic nie mogli zrobić.
Ale ma dobrą duszę. Wartą uratowania.
Biedaczka.
Serum pomoże ustabilizować temperaturę.
Chyba już.
Co, do chuja?
Szefie?
Co się dzieje?
Jej ciało reaguje na serum.
Robi się zimno.
Zmienia temperaturę otoczenia.
Musimy ją ogrzać. Przynieście koce!
Ktoś zna ten język?
Spokojnie. Oddychaj głęboko.
Oddychaj.
Rachel?
Ukoję twój ból.
Wiem, że się boisz.
Już dobrze.
Środek na uspokojenie.
Jej stan jest stabilny.
Musi odpocząć.
Przyprowadzając tutaj ludzi, ryzykujesz wszystko.
Mogłeś zniszczyć naszą rodzinę.
Tego chcesz?
Nie, proszę pana.
Przez te lata wymagałem tylko jednego.
Czego?
Zaufania.
Bardzo mnie rozczarowałeś, Garfieldzie.
Cliff, Larry i Rita nie mogą wychodzić tak jak ty.
Jeśli nas zdemaskują,
wylądują w niewoli jak kiedyś Rita.
Będą ich torturować i przeprowadzać na nich eksperymenty.
Jesteś bardzo samolubnym chłopcem.
Nigdy więcej nie lekceważ moich poleceń.
Tak jest.
Przykro mi, że muszę być taki surowy.
Wiesz, jak zależy mi na tobie i pozostałych, prawda?
To dobrze.
A teraz powiedz. Dziewczynka uzdrowiła pacjentkę dotykiem.
Do czego jeszcze jest zdolna?
Mogę jej pomóc, Garfieldzie. Powiedz.
Słyszał pan o wybuchu w klasztorze?
Czego chcecie?
Pogadać o dziewczynce, którą widział pan w lesie.
A konkretnie?
Coś mówiła? Widział pan, dokąd poszła?
Już gadałem z glinami, więc spieprzajcie.
Hej! Nie może pan!
Proszę odpowiedzieć na moje pytania.
Lepiej daj mi spokój!
Widziałeś, dokąd poszła?
Odpowiadaj!
Psychopata!
Zrobiłeś jej krzywdę?
Dotknąłeś jej?
Skrzywdziłeś ją?
Dick.
Dick, przestań!
Tato?
Tatusiu!
Nigdy nie skrzywdziłbym dziewczynki.
Żadnego dziecka.
Jedyny budynek w pobliżu to stary dom Caulderów.
- Gdzie? - Przy Danny Street.
Jest opuszczony. Nikt tam nie mieszka.
Przepraszamy. Pierdol się.
Już dobrze.
Nie chciałam sprawiać kłopotów.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Pomogłaś nam uratować życie tej kobiety
i jesteśmy ci za to wdzięczni.
Po prostu mnie zaskoczyłaś.
Ostrzegałem ją.
Staramy się utrzymać w tajemnicy to, co tu robimy.
A co tu robicie?
Pomagam ludziom, na których inni postawili krzyżyk.
Wychodzę poza możliwości medycyny,
bo wierzę w nadzieję.
Ty nie?
Nasza droga Rita spędziła lata w zakładzie zamkniętym
po tym, jak toksyczny gaz zdestabilizował jej komórki.
Ja ją uwolniłem.
Jestem panu bardzo wdzięczna, Szefie.
Potem Larry. Pilot sił powietrznych,
który rozbił się i został wystawiony na działanie energii ujemnej.
Dawano mu kilka dni życia.
To było ponad 50 lat temu.
Historię Cliffa już znasz.
No i Garfield.
Uleczył mnie.
Z czego?
Rzadkiej choroby, którą zaraził się
od jeszcze rzadszego gatunku ssaka z rzędu naczelnych w Kotlinie Konga.
Choć moje lekarstwo okazało się mieć nieprzewidziane skutki uboczne.
Szef uważa, że mogę zmieniać swoje DNA.
Chwilę mi zajęło, nim to ogarnąłem, ale...
Więc w ten sposób...
Ale dlaczego...
Nie wiem. To chyba kwestia psychologiczna.
Zawsze uwielbiałem tygrysy. Od dziecka.
I tak sobie tu razem mieszkacie?
To nie tylko kryjówka, Rachel.
To komora inkubacyjna, eksperyment.
Praca, którą nad nimi wykonuję,
w kilka lat przyspieszy rozwój nauki o całe dekady.
To, co tu się dzieje, kiedyś uratuje tysiące, a może i miliony istnień.
Tobie też mogę pomóc, Rachel.
Nie może pan.
To samo mówili o Cliffie, Larrym, Ricie i Garfieldzie.
Że nie mogę.
Że są skazani na śmierć.
A jednak siedzą tu z nami i jedzą deser.
Gdybyś pozwoliła mi się zbadać, przeprowadzić testy...
Nie jesteś sama, Rachel.
Nie wiedziałam, że taki jesteś.
Jaki?
Że potrafisz tak zaatakować człowieka.
To nie moja sprawa,
ale jeśli nie wyrzucisz z siebie tego, co cię gnębi, w końcu wybuchniesz.
Tak jak ona.
W poprzednim wcieleniu byłaś psychiatrą?
Może. Może nawet w tym. Kto wie?
Masz problemy.
Wydajesz się miły, ale nie wiem, czy taki jesteś.
Jako dziecko przeżyłem traumę.
Czyli tu chodzi o ciebie?
Nie chcę, by popełniła moje błędy.
Zaufała niewłaściwym osobom.
Może i swoje w życiu przeszedłeś.
Może ja też. Nie wiem.
Wiem za to, że samemu trudno sobie z tym poradzić.
Nie muszę wiele pamiętać, by pamiętać to.
Musi być tak ciasno?
Tak. Twoje zdolności są powiązane z twoim układem nerwowym.
Próba ich analizy może wywołać ruch.
Nie chcę, byś zrobiła sobie krzywdę.
Szefie, jest pan pewien?
To prosta procedura w porównaniu do tego, z czym miałem już do czynienia.
Przynieś walizkę.
Po co? Co pan zamierza robić?
Masz mi asystować, Garfieldzie, nie zadawać pytania. Zrozumiano?
- Tak, ale... - Zrób, o co prosiłem.
Dla niej.
Proszę?
Dziękuję, chłopcze.
Mogę usunąć to, co w tobie siedzi.
Nie.
Nie, czekaj.
Rozmyśliłam się.
To dla twojego dobra, dziecko.
Obiecuję.
Rozepnij mnie. Proszę.
Gar... proszę.
Rozepnij mnie.
Usiądź, Garfieldzie.
Siadaj.
Nie.
Nie?
Ona nie chce tego robić.
Musimy ją rozpiąć.
Wyjdź stąd. Już.
Szefie...
proszę ją wypuścić.
Nie żartuję.
Gar!
Nic mu nie będzie.
Zrobiłeś mu krzywdę.
Skrzywdziłeś mojego przyjaciela.
Teraz ja skrzywdzę ciebie. Fascynujące.
Halo?
Idźcie stąd.
Wynocha!
Rachel.
Idź.
Nie zmuszaj mnie do walki. Nie chcesz zobaczyć, co potrafię.
Ani ty. Rachel!
Zginiesz.
Uciekaj stąd, zanim będzie za późno.
Nigdzie się stąd nie ruszam.
Nie chcę zrobić ci krzywdy.
Myliłem się, gdy powiedziałem, że nikt nie może ci pomóc.
Dick, musisz uciekać. Proszę.
W kościele, gdy powiedziałem, że jesteś zupełnie sama.
Nie miałem racji.
Nie jesteś sama.
Masz mnie. Jestem przy tobie.
Nigdzie się nie ruszam.
Zostaję z tobą.
Jasne?
Jestem tu.
Już dobrze.
Idź. Idź z nimi.
Żyj po swojemu.
Ale Szef...
Znów złamał kręgosłup. Zajmiemy się nim.
Pomógł nam, Gar.
Bez względu na wszystko, teraz my musimy pomóc jemu.
Może pojedziecie z nami?
Nie musicie się już ukrywać.
Jest, jak jest, mały.
Ale ty...
możesz mieć dużo więcej.
Już dobrze. A teraz się zbieraj.
Ty zielony głupku.
Rachel, wsiadaj.
Kto jest głodny?