Книгата на Илај
Гладен ли си?
Знаеш, треба да дојдеш да си го земеш.
Не е тешко.
Ќе ти се допадне.
Од мачка е.
Ете.
Остави си место за појадок.
Еј!?
Еј?
Те молам.
Не повредувај ме.
Земи што сакаш.
Сакаш храна?
Земи ја.
Нема да те повредам. - Навистина?
Тоа кажа и тој пред тебе.
Ќе ми помогнеш ли?
Падна тркалото.
Не можам да го поправам.
Можеби ако...
но не можам.
Убавото нешто на тоа што нема сапун
е што можеш да ги намирисаш криминалците на километар.
Конечно некој да ме импресионира!
Овој човек...
не намириса...
од десетина метри!
Што би кажало тоа за нашата хигиена?
Што имаш во ранецот?
Каков ранец?
Има пиштол.
Но не е наполнет.
Никогаш не се.
Нели стари?
Отвори го ранецот, и истури го на патот
многу внимателно.
Не можам.
Соблечи го проклетиот ранец...
и остави го на земјата...
ИЛИ УМРИ!
Ме слушаш ли?
Сега да. - Добро.
А ти ме слушаш ли? - Да.
Добро.
Допри ме уште еднаш
и нема да си ја видиш раката повеќе.
Му верувате ли на овој проклетник.
Во ред. Ќе го направиме на потешкиот начин.
Зошто го стори тоа?
Ми ја отсече раката!
Што стоите така!
Бакнете го!
Што кажа?
Во шок е.
Мислам дека сакаше да каже "Убијте го".
Ти реков дека нема да си ја видиш повеќе.
Да, ми кажа.
Кој си ти?
Каде е водата?
Немаат. Панираа да ти ја земат твојата,
и да те изедат.
Вистина е.
Во количката е.
Нема ли да ја земеш?
Каде си тргнал? - На запад.
Може да дојдам со тебе? - Не.
Не!
Еј еј полека.
Остани на патот.
Не!
Остани на патот. Не е твоја работа.
Не те познавам. - Не сум од овде.
Абе ајде не си од овде?
Не сакам непријатности...
Добро.
Само муштерија. - Во ред.
Жалам мора да ти видам рацете.
Не сум од тие.
Во ред.
Ќе извадам нешто од ранецот.
Тргни си прстот од чкрапецот.
О, прекрасно. Тоа е фантом 900.
Така ли?
Не сум видел такво од деведесеттите.
Го зедов од далеку на исток.
Исправно ли е? - Да, треба само да се наполни.
Може ли да го наполниш?
Имам кабли.
Не ми требаат кабли. Ќе го наполнам
ако имаш со што да ми платиш.
Да имам.
Американска. - Да.
Имам многу од овие.
А балсам имаш ли?
Не, немам. Имам мачкина маст.
Свежа мачкина маст. - Не. Не.
Добра е. Добра е за...
Врши работа.
А играчки, имаш ли играчки?
Не, не си играм. Но имам...
О да. Да, да.
Во ред. Во ред.
Ќе го земам ова и овие.
Секако, твои се.
Во ред. Дај ми неколку часа.
Ќе го наполнам. - Благодарам.
Можеш да почекаш од другата страна на улицата.
Не, во ред е. - Барот ќе отвори.
Ќе почекам овде.
Не ми веруваш а?
Ќе почекам овде. - Во ред.
Карни, една од бандите дојде во градот.
Имаат нешто за тебе.
Книги? - Цел куп.
Кажи им дека сакам да ги видам. Веднаш.
Бевме добри.
Онаа што ја сакаш, не ли е овде?
Не.
Не разбирам. Тоа се цел куп книги.
Не мора да разбираш.
Јас разбирам.
Остави ми на мене да разбирам, и ќе бидеме пријатели.
Имам верба во тебе, ќе ја најдеш.
Чекај.
Го најдов и ова.
Ова веќе е задоволство.
Шампон.
Одете и се забавувајте. Најдете си жени.
Јас честам, колку што можете да искористете со момците.
И враќајте се по патот после тоа.
И ќе ти ја најдеме книгата.
Не се сомневам во тоа.
Праќаш луѓе кои не знаат ни да читаат,
да најдат една книга.
Не е ни чудно што се уште не ја пронашле.
Користам такви какви што можам, освен ако не сакаш да идеш со нив.
А овие? - Изгори ги.
Местово од спроти. Имаат ли вода?
Да, ако има со што да си платиш.
Еве, помирисај.
Едни од бандитите го пронашле.
Кој знае...
може и да е последниот шампон на земјата.
И за тебе е.
Ти ја пронајдоа ли книгата.
Не.
Странец?
Дај да видам.
Во ред, што ќе сакаш? - Вода.
Тоа е убаво.
Морам да одделам од моето за да продавам,
така да не е евтина.
Тоа би било доволно за половина.
Солара!
Земи го ова и наполни го.
Чекај. Ќе ти треба ова.
Може ли да се потргнеш.
Фала.
Тоа беше моја мачка.
Добар примерок.
Те видов како ја туркаш од шанкот.
Не, само ја потргнав не ја туркав.
Крена рака на неа.
Нема да се повтори ти ветувам.
Марц, би сакал ли уште еден пијалак.
Мачката доаѓа овде веќе две години.
Има поголемо право да биде овде од тебе.
Не сакам проблеми.
Баш штета, бидејќи...
Знам каков си. Убиец...
на невини патници по патот.
Ќе бидеш задржан под одговорност
за делата што си ги извршил, знаеш ли?
Во ред е.
Ќе си ги земам стварите, и ќе излезам од овде.
Во ред братко? - Да.
Нека биде проклета земјата заради наше добро.
Трње и чички ќе изнесе за нас.
Бидејќи од земјата сме произлезени
од прав сме ние.
и во прав ќе се вратиме.
Застани.
Те молам.
Редрич!
Редрич.
Кој си ти? - Никој.
О, се сомневам во тоа.
Луѓето што ги уби во мојот бар...
тие беа никој.
Но ти сега... - Не трепери.
Не е еден од нив.
Добро. Ова е цивилизиран град.
Ние не јадеме луѓе
Не среќаваме многу луѓе, како порано.
Веќе не.
Читаш ли? - Секој ден.
Добро за тебе. И јас читам.
Знаеш што е смешно?
Колку и да старееме, луѓето како тебе и мене
ние сме иднината.
Што сакаш од мене.
Директно за суштината.
Ми се допаѓа тоа.
Ти не си само образован.
Не сум видел до сега некој да се справи со нив како и ти.
Не знам каде си научил,
но сум сигурен дека може да те искористам.
Ова е малечок град. На почетокот сме.
Планирам да го проширам и ќе ми треба помош од експерт,
би можело, некој како тебе.
Фала ти, но навистина не сум заинтересиран.
Луѓето што работата за мене живеат подобро од што сонувале.
Прашај го Редрич.
Или другите, кој сакаш.
Вистински кревети, топла храна, жени.
Чиста вода.
Може да се најдеш и на полошо пријателе.
Фала.
Но морам да стигнам на едно место.
Каде?
На запад.
Нема ништо на запад.
Друго имам разбрано.
Од кој?
Знаеш што? Остани вечерва.
Провери го гостопримството ни,
можеби ќе ти се допадне.
Ќе разговараме пак утре.
Да ти дадам совет патнику. Ова не е избор.
Секогаш има избор.
Ќе има некој пред собата цела вечер.
Ако ти треба нешто. - Не ми треба ништо.
Не можеш да знаеш.
Ова е за тебе. Вода да се измиеш,
малку храна и специјален десерт,
подарок од куќата.
Треба да го земеш ова или да кажеш нешто,
за да можам да те најдам.
Фала. - Нема на што.
Ти треба ли нешто друго?
Не, во ред е, фала.
Во војната ли ослепе? Или потоа?
Вака сум родена.
Веројатно имам среќа
зошто веќе бев навикната
кога се случи.
Фала ти за храната.
Нема на што.
Ми се допаѓа парфемот.
Тоа е само шампон, но фала ти сепак.
Добра ноќ.
Мислам дека нема да си промени мислењето
до утре.
Нема да остане.
Различен е од другите.
Нема да можеш да го натераш да прави
тоа што ти сакаш.
Кој рече нешто за мене?
Ќе ја испратам Солара.
Не смееш така.
Време е да ми биде од корист.
Немој, те молам.
Те молам, немој. Те молам.
Може ли да влезам.
Само минута.
Некој веќе ми донесе храна и вода.
Имам се што ми треба.
Сигурен ли си за тоа?
Многу е светло тука.
Јас сум Солара. - Да,
ти ми ја наполни матарката долу.
Да. Ти си патникот нели?
Да.
Ако се грижиш за плаќање, куќата части.
Плаќање за што?
Зошто не седнеш?
Не.
Не можам да си одам.
Ако си одам ќе ја повреди мајка ми.
Кој? - Карнаги.
Татко ли ти е? - Не.
И ние сме негова сопственост.
Ќе спијам на подот.
Утре ќе му кажеш дека
си поминал убаво. Ти ветувам нема да правам проблеми.
Те молам.
Ловец на Б4.
Ти си на ред.
Значи. Колку години имаш? - Молам?
Не сум видела многу луѓе
на твоја возраст да поминат од овде.
Ами... поминаа
триесет зими од блесокот.
Навистина не паметам.
Паметиш ли каков беше?
Светот претходно? - Да.
Каков беше?
Луѓето имаа повеќе од што им требаше.
Немавме претстава што да се цени а што не.
Ги исфрлавме работите за кои луѓето сега
се убиваат.
Навистина? - Да.
Имаш книга. Може ли да ја видам?
Не, не може.
Само сакам да ја погледнам.
Не можам ни да читам, само да ја видам.
Што ти е? Тоа е само книга.
Не е само книга.
Како мислиш не е само книга?
Еј, без прашања веќе за книгата, во ред?
Без прашања.
Имам прашање за тебе, кога веќе си овде.
Може да ти одговорам, а може и нема.
Од каде ја земате водата?
Не можам да ти одговорам.
Не можеш, или не знаеш?
Знам.
Ако ти не говориш за книгата,
јас нема да говорам за водата.
Во ред. Уште едно прашање.
Супер. - Гладна ли си?
Има многу храна тука.
Повеќе отколку што можам да изедам.
Вака ќе направиме. Ќе си ја поделиме,
како и порано луѓето.
Во ред. - Во ред?
Чекај малку. Седни.
Подај ми рацете.
Што правиш?
Верувај ми. Подај ми рацете.
Затвори си ги очите.
Оче наш, ти благодариме за храната.
Ти благодариме за топлиот кревет и
покривот над нас во студените ноќи,
како што е оваа.
Помина многу долго време. - Ова од книгата ли е?
Затвори си очите.
Ти благодариме за друштвото подарено
во овие тешки времиња.
Амин!
Сега ќе јадеме ли?
Да.
Добро утро Солара.
Како беше ноќта? Убаво ли спиеше?
Сторив што сакаше. - Секако.
Но реков: успеа ли?
Ќе остане ли? - Не зборувавме многу.
Солара мила. Јади нешто.
Мамо дај ми рацете.
Затвори очите.
Верувај ми.
Оче наш.
Ти благодариме за храната.
Ти благодариме за мајка ми,
за покривот над главите ни.
И...
мислам дека е толку за сега.
Амин.
Тоа е зборот што го бараше.
Амин.
Така се завршува.
Рече не сте зборувале многу.
Ти прочита ли нешто?
Те прашав нешто. - Бил немој.
Затни.
Немој.
Ја повредуваш мајка си Солара.
Кажа дека чита секој ден. Нели?
Мајка ти би сакала да зборуваш.
Не знам.
Да, добро. Да, читаше.
Каква книга читаше?
Не знам. Некаква стара кожена.
И?
Не знам, имаше нешто напред.
Кажи ми.
Те молам пушти ја.
Покажи ми!
Редрич!
Ебаго! Тука бев цела вечер.
Каде е тој?
Не зна...
Само сакам да сум сигурен.
Разбирам. - Нема киселина внатре.
Не е битно, само тргни ги овие.
Тргни ги. - Само да...
Еј! - Добро.
Фала ти. Може да им кажеш дека јас сум те присилил.
Кажи го. - Ти ме присили.
Наполнет ли е?
Не би рекол дека е наполнет.
Има само еден начин да се дознае.
Види, ми треба книгата.
Мислам ја сакам книгата. И тебе.
Ако ме натераш да бирам,
ќе те убијам и ќе ја земам книгата.
Зошто ја сакаш?
Пораснав со неа. Ја познавам нејзината сила.
Ако ја имаш читано, и ти ја знаеш исто.
Затоа ги изгореа сите после војната.
Да се преживее е акт на верба
да се воздигне градот е уште поголем акт
на верба. Но тие не го сфаќаат тоа.
Никој од нив.
Но ги немам правилните зборови за да им помогнам,
но ги има во книгата.
Признавам. Требаше да направам
многу работи кои
мразам да ги правам. Си признавам.
Но ако ја имавме книгата,
немаше да има потреба од сето тоа.
Може ли да си претставиш колку различен и праведен
би бил светот, кога би ги имале
вистинските зборови за нашата верба.
Луѓето навистина би разбрале
зошто се овде и што да прават.
Немаше да има никакви други грозни мотиви.
Не е во ред да се чува таква книга скриена.
Наменета е да биде поделена со другите.
Да се распространува.
Не ли е тоа што ти сакаш?
Со целото ми срце и душа.
Отсекогаш сум верувал дека ќе најдам место
каде што оваа книга припаѓа. Каде што е потребна.
Се уште не сум го пронајдел.
Го обожавам типов.
Го обожавам.
Застрелај го те молам.
Што стоите така само?
Убијте го!
Не сакам да ме следат.
Сакам да дојдам со тебе.
Да не си глупа? - Го мразам местово.
Тогаш смени го.
Мајка ми мисли дека би била посигурна со тебе.
Ќе те одведам, од каде што зимаме вода.
Може да земеш колку што можеш да носиш.
Мислам колку што можеме да носиме и двајцата.
Карнаги знае за уште два извора на север.
Рече дека ќе изгради повеќе градови.
Од каде знае за овој?
Бил овде. Кога бил млад.
Во светот порано.
Изгледа сите што знаеле за него починале.
Навистина треба да побрзаме.
Проклетство. Си ги заборавив очилата внатре.
Ќе ги земеш ли? Ќе те почекам овде.
Што правиш?
Голем лажго си.
Не сум лажго.
Рече дека може да дојдам со тебе
ако си наполниш вода.
Не го реков тоа, ти го кажа.
Освен тоа патот не е за тебе.
Многу е полошо отколку што мислиш.
Збогум Солара.
Ми беше мило. Навистина.
Еј. - Да?
Еби се!
Си ги изми ли валканите ти раце?
Два пати г-не. Со вашиот сапун.
Збери група. Ќе одиме по него.
За една проклета книга? - Не е проклета книга!
Оружје е!
Оружје насочено право во срцата
и умовите на слабите и очајните.
Ќе ни даде контрола над нив!
Ако сакаме да контролираме повеќе од еден мал проклет град,
мора да ја имаме.
Луѓе ќе доаѓаат отсекаде и ќе прават
баш како што ќе им кажам ако зборовите се од книгата.
Се случило и порано и ќе се случи пак.
Се што ни треба е таа книга.
Тогаш ја сакам Солара.
Се пазариш ли со мене?
Зделка ли правиме?
Изгубивме многу луѓе.
Ти требам како никогаш досега.
А велиш дека за книгата вреди да се помачиме.
Ти верувам.
Но ја сакам Солара во замена.
Зошто да не. Зошто да не.
Да бегаме од овде.
На каде ќе одиме?
На запад.
Ало.
Може ли некој да ми помогне?
Ало. Има ли некој таму?
Добро ли си?
Да, добро сум.
Оди си. Ќе бидам во ред.
Само да ти... - Не. Во ред е.
Ми треба маж, да ми помогне.
Оди си.
Во ред е, ќе биде за минута.
Добро сум. Те молам.
Помош!
Тргни се од мене.
Онаму.
Што е? - Слушна ли нешто?
Не мрдај.
Извади ја жицата и навиткај ја.
Што е тоа? - Вечера.
Како да е заштитен некако.
Како да не може ништо да му наштети.
Тој е само човек.
Да го пукаш, ќе падне како и секој друг.
Уште се топли.
Мртви се не повеќе од неколку часа.
Не може да е далеку.
Кучкин син.
Солара.
Сигурен ли си дека се уште ја сакаш.
Уште малку ќе се стемни.
Не можеме да го следиме
ноќе, ќе не забележат.
Може и да ги одминеме без да ги забележиме.
Во право е.
Пешки се, изморени, морат да спијат.
Ќе продолжиме утре.
Ќе фатиме утре Сем.
Подобро да биде така.
Навистина ли читаш од истата книга секој ден.
Секој ден.
Ќе ми прочиташ ли малку?
Те молам.
Господ е мој овчар. нема да посакам ништо.
Ме сместува на зелени пасишта,
и ме води покрај тивки води.
Ми ја обновува душата.
Ме води по патот на правдината,
за неговото свето име.
И да одам по долината
на сенката на смртта,
нема да се плашам од злото,
зошто ти си со мене.
Убаво е. - Ти се допаѓа?
Ти ли го напиша? - Да, јас.
Навистина? - Не.
Тоа е тука многу одамна пред
јас и ти да се појавиме на земјата.
Што мислеше кога кажа
дека не е само книга?
Таа е единствената.
Навистина?
После војната, луѓето решија да ги
уништат сите такви книги кои не беа уништени од огнот.
Некои мислеа дека ова е причината
за војната воопшто.
Како и да е, оваа е единствената зачувана.
Како ја најде?
Велат, војната направила дупка на небото.
Сигурно си чула за тоа.
Да.
Направила дупка, сонцето се спуштило
и изгорело се.
Се и секој.
Си имал среќа ако се скриеш
на некое место како ова или под земјата.
Повеќето луѓе немале среќа.
По година дена почнавме да излегуваме,
луѓето шетаа наоколу не знаејќи што да прават.
Се обидуваа да најдат место каде би преживеале.
Еден ден слушнав глас. Тешко е да се објасни,
но како да ми доаѓаше од внатре.
Но беше јасно, како што зборувам сега со тебе.
Што ти кажа гласот?
Ме водеше. Кон местото каде што ја најдов книгата.
Закопана. Под едни руини.
Гласот ми кажа да ја однесам книгата на запад.
Ми кажа дека пат има јас да следам
што ќе ме одведе до местото
каде што книгата ќе биде на сигурно.
Ми кажа дека ќе бидам заштитен,
од секој и се што ќе ми застане на патот.
Од тогаш одам.
И го правиш сето тоа само затоа
што гласот во главата ти кажал така?
Да.
Знам што слушнав. Знам што слушам.
И знам дека не сум луд, бидејќи немаше да успеам
без помош.
Што е тоа. - Премногу прашања.
Легни си. Утре рано ќе тргнеме.
Што правиш?
Жалам. Мислев дека спиеш.
Не спијам. Што правиш?
Сакав да ја видам книгата.
Никој не ја чепка освен мене. Јасно?
Јасно ли ти е? Да, разбрав.
Рече дека не знаеш да читаш
и така нема да ти користи.
Да.
Па научи ме.
Намали. Стој!
Рече дека одиш 30 години, нели? Да.
Си помислил ли дека можеби си се изгубил?
Не.
Како знаеш дека одиш во правата насока?
Јас одам по верба, а не по насока.
Што ти значи тоа? - Значи дека знаеш нешто,
дури и да не знаеш нешто.
Тоа нема никаква смисла.
Не мора да има смисла. Тоа е верба.
Како цвет од светлина во полето од мрак,
ми дава сила да продолжам. Сфаќаш?
Тоа од книгата ли е?
Не, од Џони Кеш...
Што?
Мислиш ли дека некој живее таму?
Не знам.
Можеби има вода.
Стој зад мене.
Забранет премин.
Ова е чудно.
Кој сте вие?
Само патници. Нема да ве повредиме.
Забранет премин. Не ли го прочитавте знакот?
Жалиме. Не го видовме.
Што барате? - Ништо, ние само...
Ништо.
Жалиме многу и ако ни дозволите
ќе си тргнеме.
Џорџ види ги.
Еден од нив е само девојче.
Стара приказна. Сум ја чул стопати досега.
Во последно време имаме малку посетители.
Џорџ се сомнева во секој.
Јас сум Марта.
Би сакале ли чај?
Сакате ли музика? Делува смирувачки.
Џорџ.
Ви се допаѓа ли?
Добар е? - Да, да.
Одличен.
Чудно е како сте преживеале
овде сами.
Џорџ е многу вешт.
Направи многу за ова место
да биде сигурно.
Можеби сме стари, но се прилагодуваме.
Неколкупати пробале да ни го земат
ова место, нели Џорџ.
Да, така е.
Сакам да ви покажам нешто, дојдете.
Џорџ не, не сега.
Ајде!
Ова се..? - Гробишта. Секако.
Не е цивилизирано да не ги погребуваме.
Покрај тоа, добро е за почвата.
Влезете внатре.
Можеби ќе може да ви направам некој сендвич.
Фала ви. Фала ви многу.
Мора да одиме. - Ги убиле сите овие луѓе?
Не ги само убиле. Ги изеле.
Рацете им трепереа. - Премногу човечко месо.
Да одиме.
Најдов малку месо. Се надевам дека сте гладни.
Не, фала ви.
Ами, ќе си одиме. - Толку брзо.
Да за жал.
Сигурни ли сте дека нема да останете?
Сигурен сум. Спушти го оружјето.
Жалам. Земи го ова. Отвори ја вратата.
Фала ви за чајот. - Фала ви многу за чајот.
Врати се внатре.
Џорџ што не е во ред?
Цела група вооружени дегенерици, ете тоа.
И тие ги доведоа право кај нас.
А тукушто го извадив убавиот порцелан
Еби го порцеланот.
Имате ли повеќе оружје?
Оружје? Ќе ти покажам оружја.
Ајде.
Знаеме дека сте внатре.
Излезете и никој нема да настрада.
Ќе ви олеснам.
Испрати ја Солара со книгата.
Што ќе правиме?
Јас знам што ќе направам.
Чекај, чекај.
Нема да излезат.
Проклетство. Легнете! Легнете сите!
Гласот што го слушаше.
Ти кажа ли нешто за ова?
Ќе се извлечеме живи. И двајцата.
А ние?
Не ве спомна вас.
Не пукајте!
Кучкини синови!
Одете од позади! Одете позади!
Проклети ѓубриња.
Прекинете да пукате.
Што прават? - Ништо добро.
Каде е книгата?
Провери му ранецот.
Не е тука.
Ова ти е последна шанса. Дај ја книгата
или се колнам ќе те погребам овде.
Кучкин син. Да пробаме пак.
Карнаги. - Што!
Сега. Каде е книгата?
Дај му ја книгата. Те молам.
Не му кажувај.
Во куќата е. Зад телевизорот.
Провери го телевизорот. - Теле - што?
Ме заебаваш? Оди ти!
Оди!
Посакај и ќе добиеш.
Бог е добар, зар не?
Секогаш.
Не секогаш.
Не!
Гледаш? Што ти реков?
Тој е само човек.
Не! Остави го на мира.
Каде ти е заштитата сега?
А?
Моли се за мене.
Важи?
Сериозно.
По ѓаволите.
Врати се!
Ајде, ајде!
Ќе имаме гориво колку да се вратиме.
Сакаш ли да одиме по неа?
Не.
Каде си тргнал? - На запад.
Морам да одам на запад.
Еј.
Жалам. - За што?
За ова. Јас сум виновна.
Не, не е. - Да, моја е.
Да не дојдев со тебе,
немаше да се случи ова.
Не е твоја вина.
Направив како што требаше.
Мислев нема ништо
што би те натерало да ја дадеш книгата.
Знаеш, со години ја носев
и читав секој ден.
Бев толку занесен да ја чувам,
па заборавив да живеам како што научив од неа.
Навистина? А како?
Само да...
правиш повеќе за другите отколку за себе.
Тоа научив од неа.
Го намирисуваш ли тоа?
Кое? - Во воздухот. Сол.
Се доближуваме до океанот.
Добро е.
Тоа е.
Викни го инженерот.
Доволно е!
Што барате овде?
Се викам Илај.
Ја имам Библијата на Крал Џејмс.
Останете каде што сте. Без некакви нагли движења
или ќе бидете застрелани.
Биди внимателен.
Внимателно!
Чекај.
Веќе долго време го правиме ова.
Изгледа како музеј. - И многу повеќе е од тоа.
Од овде ќе започнеме се на ново.
Имаме преса за печатење.
Ќе ја поправиме многу брзо.
Ќе ги научиме луѓето
за светот што го имаат загубено.
Ќе им помогнеме да почнат да го обновуваат.
Види, Шекспир, Британика.
Само неколку тома недостигаат.
Имаме цели серии од прекрасни плочи од
Моцарт и Вагнер. И се уште се во извонредна состојба.
Не сме имале Библија. Не до сега.
Може ли да прашам, во каква состојба е?
Подискината е, но ќе заврши работа.
Може ли да ја видам?
Да можеш.
Тоа е. Отворена е. - Во ред.
Имаш ли нешто за пишување?
Би ни донел ли малку хартија за пишување?
Многу.
Навистина многу.
Не може да е.
Невозможно!
Не може да биде!
Внимавај многу.
И запиши се што ќе кажам.
Точно како што ќе кажам.
Првата книга на Мојсеј наречена "Битие".
Прво поглавје, строфа прва:
"Во почетокот Бог ги создаде небото
и земјата."
Строфа втора:
"Земјата беше пуста и празна;
темнината се простираше над бездната,
и Божјиот Дух се движеше
над водите. "
Строфа трета:
"И Бог рече: Нека биде светлина!
И бидна светлина."
Каде е Солара?
Надвор. Беше нејзин избор.
Се обидов да ја вратам. Таа одби.
Ти што направи кога таа одби?
Прочитај ја.
Што и стори на ќерка ми?
Прочитај ја.
Што и стори на ќерка ми?!
Жалам.
Помина многу време, веќе не се сеќавам.
Но мораш. - Морам ли? Навистина?
Мораш. Те молам.
Ногата ти. - Не ме боли веќе.
Можам да намирисам.
Се измачи за таа книга.
Жртвува толку многу нешта и луѓе.
Повеќе отколку можеш да си дозволиш.
Сега сите тие луѓе, кои се плашеа
дури и да го изговорат името ти, долу се и го растураат
барот во моментот. Знаеш ли?
И нема кој да ги спречи.
А ти имаш треска.
Не можам ни да си замислам какво е
нешто што многу го сакаш да е толку близу до тебе
а истовремено на милион километри оддалечено.
Прекини!
Ме напушташ ли? Клаудија.
Клаудија!
Мили Боже. Ти благодарам што ми даде сила
и верба да ја завршам задачата
што ми ја беше доверил.
Ти благодарам што ме водеше правилно
преку препреките што ги имаше на патот.
И што ме држеше решителен, кога се наоколу
изгледаше загубено.
Ти благодарам за заштитата
и за многуте знаци по патот.
Ти благодарам за сите добри работи што сум го направил
и прости ми за лошите.
Не мораш да си одиш.
Добредојдена си овде.
Ќе бидеш сигурна.
Ти благодарам.
Но ова е нешто што морам да го сторам.
Каде ќе одиш?
Дома.
Ти благодарам за пријателите што ги стекнав.
Те молам грижи се за неа како што се грижеше за мене.
Ти благодарам што конечно ми дозволи да си починам.
Премногу сум уморен.
Но сега ќе си починам. Во мир.
Знаејќи дека сум сторил добро
со мојот престој на земјата.
Светата Библија Крал Џејмс - Нова верзија
Се борев добро. Ја завршив трката.
Ја зачував верата.