Zes akten en een epiloog gesitueerd in het verdeelde Berlijn
Schubert vrij.
Meinhof vrij. Ensslin vrij.
Akte één 1977
Baader vrij!
We kijken niet weg.
Meinhof vrij.
Patricia.
Dat ik vertrek
in het mooiste seizoen
Moet ik blijven of moet ik gaan?
Ik heb een patiënt die hier over vijf minuten is.
Ik zal hem vragen later terug te komen.
Want ik zal vertrekken in het mooiste seizoen
Ik krijg dat liedje niet uit mijn hoofd. En het klinkt zo hard.
IN SESSIE
Weet u wat ik bedoel?
Ze gaan toch proberen haar in leven te houden.
Markos?
Snel, pak de stoelen voor de jongens ze afpakken.
De gitarist is zo leuk.
Ik had gelijk.
Het zijn heksen.
Ik moet Sara zeggen dat ze daar weg moet.
Ze is het enige meisje waar ik om geef.
'Haar waan verandert in paniek.
Ze voelt zich bevestigd in haar mythologische constructie.'
Als ik zonder haar vertrek, pakken ze haar misschien.
Of Olga. Ik moet Olga ook waarschuwen.
Olga heeft iets door. Ze zag hoe ze mij fatsoeneerden.
Er is meer in dat gebouw, dan je kunt zien.
Ze zijn al ondergronds sinds de oorlog.
Denk je dat ze je nu kunnen horen?
In het begin gaven ze me dingen.
Perfecte balans, perfecte slaap.
Ze spraken met hun geest.
Maar ze namen mijn haar.
Ze namen mijn urine.
Ze namen mijn ogen.
Ze kan me nu zien.
Ik vertrek in het mooiste seizoen.
Psychologie van de overdracht
Geheimen van de vrijmetselarij
Moeder Markos...
Ze wil in mij binnendringen.
Ik kan haar voelen.
Ik dacht dat ik het wilde.
Schijnbeeld
Ik liet het gebeuren.
Heeft u mij begrepen?
Als ze horen dat ik hier was, zullen ze niet aarzelen.
Ze zullen me vermoorden en mijn kut opeten.
Meneer Berger is in de wachtkamer.
Meneer Berger, gaat u naar binnen alstublieft.
Een moeder is een vrouw die iedereen kan vervangen...
maar die zelf nooit vervangen kan worden.
Goedemorgen, pastoor.
U bent Fräulein Bannion? Goedendag.
U bent Miss Tanner? - Ja, kom verder.
Ik heb geprobeerd je te bellen in je hotel vanochtend om de afspraak te verzetten.
Waarom?
Het gezelschap. Het komt vandaag niet uit.
Maar nu ben je er.
En vijf, en zes...
en zeven, en acht.
Ellebogen hoog. En één.
Kom verder, Suzie.
Miss Millius en Miss Mandel zijn de repetitors van het gezelschap.
En Viva Blanc? Ik had begrepen dat zij er zou zijn.
Lieverd, je hebt geen opleiding of referenties.
Je eis voor een auditie...
kwam toevallig op een goede dag van Madame Blanc.
Maar eigenlijk had je hier niet moeten zijn.
Begrijp je?
Goed. Begin maar.
Ik wil liever dat je zonder muziek danst. Bedankt.
Je kunt de tel aanhouden in je hoofd.
Hypnose?
En hier hebben we een lijn tussen de ellebogen.
Gezicht naar voren. Perfect. En Morphus.
Hier, niet te dicht bij je gezicht. Alsof je een vogel vasthoudt.
Of zoiets. - Ze deden het tijdens de repetitie.
Ze stopten haar spullen in dozen. - Zou ze moeten onderduiken?
Het kan me niet schelen wat er is gebeurd. Als ze me maar belt. Ik maak me zorgen.
Fräulein Bannion, komt u?
Ik heb Madame Blanc net gesproken. Goed gedaan, Miss Bannion.
Ik kan me voorstellen dat je naar huis moet om dingen te regelen...
om naar Berlijn te verhuizen. - Nee, ik kan meteen beginnen.
Goed.
Dit is Miss Gutter.
Onze technisch directeur. - Goedendag.
En Miss Vendegast.
Zij heeft de rol van huismoeder voor de dansers die hier verblijven.
Waar kom je vandaan?
Ohio.
We werken als een soort Ruth Bré-collectief omdat we onze dansers niet veel kunnen betalen.
We bieden een gratis kamer zoals in een studentenhuis.
U vraagt daar helemaal niets voor? - Geen enkele mark.
Bij dit gezelschap begrijpen we het belang...
van de financiële autonomie van een vrouw.
Normaal gesproken is het hele huis bezet, maar er is een kamer vrij.
Die van Patricia.
Ken je Patricia?
Nee, ik hoorde een paar meisjes over haar praten in de hal.
Nu je een van ons bent, zal ik direct zijn.
Patricia is net vertrokken onder trieste omstandigheden.
Ze komt waarschijnlijk niet terug, dus er is een kamer vrij.
We zullen een van de meisjes vragen je te helpen met je bagage.
Na de lunch.
Is dat goed? - Ja.
Het is allemaal zo... Ja.
Het is perfect.
Hallo. Sorry dat ik zo laat ben. Dat komt door de regen.
Als het regent, neemt iedereen in Berlijn een taxi en ik liet de onze wegrijden.
Ik ben Sara. We moeten het er maar op wagen. Heb jij een paraplu?
Als jij er niet om zes uur zou zijn, moest ik nog een nacht hier blijven.
Het spijt me, maar het was een bende.
Waarom lach je?
Toen je net 'iedereen in Berlijn' zei, bedacht ik me...
dat ik daar nu ook bij hoor.
Ik woon in Berlijn. - Ja, gefeliciteerd.
Ik hoorde dat je sensationeel was. Heb je het aan je familie verteld?
Miss Blanc kwam kijken bij mijn auditie.
Na afloop ging ze meteen weg.
Ze is ongelooflijk. Zoals zij haar werk overbrengt.
Haar energie, als die op je afstraalt, is verslavend. Dat is het juiste woord.
Ze is sterk. Ze heeft het gezelschap bijeen gehouden in de oorlog.
Toen rechts vrouwen de mond wilde snoeren en hen alleen zag als broedmachines...
was daar Blanc.
Bedankt. La vrai chose.
Wat? Was dat Frans?
Het is een bom. Ik kan het ruiken.
Er zit daar een bank.
Weet je niet wat hier speelt?
De kapers onderhandelen over de vrijlating van gevangenen.
De RAF.
Baader Meinhof.
Ze hebben een manager ontvoerd.
In de oorlog was hij een nazi, een SS-officier.
Nu leidt hij een Duitse werkgeversorganisatie.
Jij snapt niet hoe vreselijk dat is, hè?
Sorry.
Ik maak me gewoon zorgen om mijn vriendin.
Akte twee Tranenpaleizen
We gaan stemmen.
Iedereen noemt de naam van zijn kandidaat.
Mandel, op wie stem jij?
Markos. - Miss Killen?
Blanc.
Judith? - Markos.
Boutaher? - Blanc.
Millius? - Markos.
Martincin. - Markos.
Huller? - Markos.
Mauceri? - Blanc.
Marks? - Markos.
Pavla? - Markos.
Kaplitt. - Blanc.
Vendegast? - Blanc.
Balfour? - Blanc.
Creusot? - Blanc.
Alberta? - Markos.
Griffith?
Wij zijn als laatsten. - Je moet kiezen.
Moeder Markos.
Blanc, op wie stem jij?
Ik stem niet.
Ik stem op Markos.
Markos heeft drie stemmen meer. Het is besloten.
Moeder Markos blijft aan de macht. Vanaf nu geen stemmen meer tegen haar.
Laat de wil van de meerderheid gelden. Lang leve Markos.
Het is niet bekend of de kapers het Lufthansa-vliegtuig...
naar een vierde bestemming sturen...
of hoe de toestand is van de 91 gijzelaars aan boord.
Gisteren stelde een van de Palestijnse kapers officieel eisen...
waaronder de vrijlating van de RAF-leden...
uit de Stammheim-gevangenis.
Hou op met dromen, mijn kleintje.
Moeder vroeg naar je.
Ze wilde weten of we eindelijk verder kunnen na de stemming.
Jullie wisten allemaal mijn bedenkingen tegen Patricia.
Het is vreselijk wat haar is overkomen, maar we moeten verder met het ritueel.
En snel.
De vraag is niet alleen met wie we het gaan proberen.
We moeten ook zeker zijn dat het ritueel zal slagen, ongeacht met welk meisje.
Moeder vertrouwt erop dat jij daar al ideeën over hebt.
Misschien is Sara een goede optie.
Ja, het was verstandig om haar het Amerikaanse meisje te laten halen.
Sara is een goede ambassadeur voor het gezelschap.
Ze is hier thuis, toch?
Ze voelt zich goed hier. Geborgen.
Oom Joseph. - Goedemorgen, lieverd.
Gaat u weer naar uw huisje? - Zoals altijd.
Het is hier ijskoud. Ik ga straks naar de universiteit met Clara.
Wie zegt dat? - Lacan.
Goedemorgen, dokter Klemperer. - Goedemorgen.
Op weg naar uw huisje?
Volgende halte Friedrichstrasse. Eindhalte.
Zorg dat u uw ID kunt laten zien als u Oost-Duitsland ingaat.
Anke, kijk. Het ligt hier vol bladeren.
Ik had ze afgelopen dinsdag nog weggeveegd.
De slaapkamers zijn op de tweede verdieping.
Kun je niet tegen me praten alsof je van me houdt?
Voor de verandering.
Dit is mijn kamer.
En hier...
is jouw kamer.
We zijn buren.
Klop maar op de muur als je iets nodig hebt.
Mevrouw Sesame?
Ik heb de griesmeel van mevrouw Meijer gekregen.
Ze zijn weer aan het demonstreren voor de vrijlating van die terroristen.
Ensslin, Meinhof.
Voor de oorlog had Duitsland de sterkste vrouwen.
Zoals Anke, uw vrouw.
Ze was toch sterk, dokter?
De eerste repetitie is vandaag in de Iris-studio over 20 minuten.
Begin zelf met stretchen.
Goedemorgen.
Hoe gaat het met je knie? Goed?
Fijn dat jullie er allemaal zijn.
We hebben vandaag een leuke mededeling.
We hebben een nieuwe danseres. Dit is Suzie Bannion uit Amerika.
Ik had de eer haar auditie bij te wonen en we zijn blij dat ze bij ons komt.
Wil jij iets zeggen, Suzie?
Ik weet niet.
Hallo.
Het is allemaal nog een beetje onwerkelijk.
Doe mee als je zover bent, maar doe rustig aan.
Welkom in onze kleine familie.
Ik ben Suzie. - Hallo.
Goed, ik wil vandaag verdergaan met Volk vanaf het punt waar we zijn gestopt.
Ik heb met Olga gesproken en zij gaat Patricia's rol dansen.
En Sara ik wil graag dat jij Olga's rol overneemt.
Kan iedereen zich daarin vinden?
Goed.
Nee, nee. Muziek uit, alsjeblieft.
Oké. Dus, en één en twee en drie.
Het komt uit de grond. Zwaartekracht, hè? Iedereen vanaf hier.
En Tanner. - Een en twee en drie.
En een en twee en drie. Und ein, und zwei und drei.
Dit is slecht.
Wat slecht. - We nemen tien minuten pauze.
Je neemt zelfs niet de moeite je leugens te respecteren.
Miss Ivanova.
Laat maar, het is oké.
We gaan dit niet uit de weg.
Patricia is weg. We weten niet waar ze is.
Dat wilde ze vast geheimhouden. - Iemand moet het weten.
Ze liet zich in met mensen met bepaalde belangen.
En gisteren was er een bom in Kreuzberg. - Dat zou ze nooit doen.
Ze wilde leven volgens haar overtuigingen. Dat is toch bewonderenswaardig?
En er is zoveel te veranderen in de wereld.
Als zij in een kelder molotovcocktails wil maken, is dat haar keuze.
En wie zal er niet rouwen als de politie haar doodschiet?
Jij manipuleert alles.
Ze wantrouwde jullie, omdat jullie hypocriet zijn.
Kun je Olga naar haar kamer brengen?
Nee, Miss Tanner.
Bel een taxi voor Olga.
Ze is het zat.
Ze pakt haar spullen en maakt dat ze wegkomt uit deze kist vol met rabiës.
Heksen.
Het spijt me hiervoor.
Het is een lastig ding dat we doen.
Oké, we...
Wie wil de hoofdrol dansen?
Sonia?
Dat kan ik niet. Nog niet.
Caroline?
Goed dan. We komen er wel uit.
Laten we bij het begin beginnen.
Ik dans wel.
Ik ken het stuk.
Het zit in een documentaire die ik honderd keer heb gezien.
Lieverd, we hebben dit stuk tien maanden gerepeteerd voor we het op toneel brachten.
Ik heb het ook in het theater gezien.
Doe het dan eerst alleen.
We willen de anderen geen risico laten lopen.
Het laatste wat we willen, is dat iemand in haar ribben wordt geschopt.
Goed dan.
Frau Marks, muziek alstublieft.
Oké, stop. Muziek uit.
Goed, maak je hoofd leeg.
Ik wil dat je opnieuw begint. Heb je gestretcht?
Onderschat het niet.
Olga. Ben je zover?
Olga.
Kom maar hierheen. Kom.
Kom bij me.
Hierheen.
Je begint op één met de muziek.
Als je je niet goed voelt, stop je meteen.
Je begint zo.
En...
Harder.
Bravo. Bravo, Susie.
Het gaat wel over.
Je bent niet de eerste die het even kwijt is.
Ik ben nooit duizelig.
Af en toe ineenzakken hoort erbij, ben ik bang.
Ik zakte niet ineen.
Je zit op de vloer en zo eindigt de dans niet.
Ik wilde niet overgeven in de studio.
Susie, het geeft niet. Het was fantastisch.
Sara, kun jij haar naar haar kamer brengen?
Rust de rest van de dag maar uit.
Wat verlichtend. - Oké, meiden. We gaan verder.
En één en twee en drie. - En...
BERLIJN
Nee, Susie. We moeten Amerika leren.
Ik zei 'nee'.
Susanna.
Is het gelukt?
Moeder Tenebrarum, Moeder Lachrymarum, Moeder Suspiriorum
Luisteren.
Verwond Olga niet.
Langzaam.
Kon me niet meer bewegen. Alsof ik was vervloekt.
Ponto werd vermoord door Susanne Albrecht van RAF
Vrijdag is er repetitie Misschien kan Sara...
Eruit.
Politiebureau. - Goedendag.
Ik wil graag de vermissing van een jonge vrouw melden.
Ze kon niet weten wat ze deed.
Ze heeft gewoon meer gedaan dan we hadden verwacht.
We hebben onszelf ook laten meeslepen in onze woede op Olga.
Ik kon het voelen, maar het meisje is een natuurtalent.
Net als Patricia, maar dan puurder.
Ze is misschien beter dan we zoeken.
Zelfs beter dan Sara.
Zijn we het daarover eens?
Nee. Nog niet.
Je ziet er niet beter uit of zie je altijd zo bleek?
Ik laat jullie alleen.
Goedenacht.
De Amish braken met de mennonieten in de 17e eeuw.
Ze waren bang dat ze te liberaal werden.
Zij, niet wij?
Ben je niet meer gelovig?
Vind je het lastig hierover te praten? - Ik weet niet waarom we het zijn.
Je maakt me nieuwsgierig. In twee dagen...
heb je auditie gedaan en een hoofdrol gedanst.
Hoe is je reis naar ons begonnen?
Ik ging naar New York, naar het Martha Graham Center.
Ik heb je daar drie keer gezien.
Een keer was ik met de bus gegaan, de andere twee keren heb ik gelift.
Dat is gevaarlijk.
Heb je straf gekregen?
Ja.
Maar ik moest en zou je zien.
Hoe voelde het vandaag...
om Volk te dansen terwijl de choreograaf toekijkt?
Nee, laat maar. Dat klinkt ijdel. Ik vraag het anders.
Toen je aan het dansen was...
hoe voelde dat van binnen?
In je lichaam.
Het voelde...
zoals ik denk dat neuken voelt.
Bedoel je neuken met een man? - Nee, ik...
dacht aan een dier.
Je leek...
Ik ga Caroline vragen je te helpen met je sprongen.
Die zijn nog lang niet goed genoeg. We moeten je helemaal vormen.
Zodat ik de hoofdrol kan dansen bij de uitvoering.
Ik moet zien of je altijd op dit niveau kunt dansen.
Dat kan ik.
Bij Olga zag Volk er heel moeilijk uit.
Ze heeft nooit het hart van Volk begrepen.
Ze had geen overtuigingskracht. Ik ben blij dat ze weg is.
Bedankt dat je daarbij hebt geholpen.
Madame Blanc...
wil dat ik de hoofdrol dans in Volk.
Ik had dit alles nooit verwacht.
Ze is zo aardig.
Dat is fantastisch.
Is er iets?
Er is niets, het is alleen...
Ik moest denken aan wat Olga bij de repetitie zei.
Over Patricia.
Wat bedoel je?
Ze was actief bij politieke groeperingen.
Niemand weet waar ze is en of het goed gaat met haar.
Was het waar?
Wat Olga zei.
Ja.
Patricia vertrouwde de matrones niet.
Ik begreep nooit waarom niet.
Zou je me willen helpen als ik dat vroeg? - Ja.
We kunnen betrapt worden.
Oké.
Moeder, moeder.
Moeder.
Susanna.
Hier.
Harder.
Akte drie Lenen
Kom binnen. Snel.
Wat willen jullie?
We willen de directrice spreken. Frau Markos.
Het gaat over een vrouw. Patricia...
Patricia Hingle.
Is er iemand die Blanc heet?
Dat ben ik.
Komt u toch binnen.
Alstublieft...
volgt u mij maar.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Oké, ja, ik zie je snel. - Marketa?
Marketa, kom.
Kom nou.
Kom.
Weet je zeker dat er niemand komt?
Ja, maak je geen zorgen. Niemand komt hier in het weekend.
Die van Patricia is er niet. - Kijk of die van Olga er is.
Olga...
Ze zit er niet bij.
Ik heb een nummer nodig.
Van haar ouders of iemand die weet waar ze is.
Wat vreemd.
1961.
1955.
1949.
Dat is gek.
Kom dan, poes, poes, poes.
Een kleintje.
Er is niets. Kom.
Vandaag richten we ons instinct naar binnen.
Miss Millius en Miss Mandell, scherm de spiegels af.
Miss Marks, geen muziek.
Ik wil aan een nieuw stuk werken.
Een stuk over wedergeboortes.
De onvermijdelijke aantrekkingskracht die ze uitoefenen...
en onze pogingen om eraan te ontsnappen.
We gaan het nu oefenen, maar Susie jij mag vrij improviseren in het midden.
Ik ben benieuwd naar je instinctieve bewegingen.
Het stuk zal 'Wieder öffnen' heten.
'Weer openen'.
Vooruit.
Een, twee, drie, vier.
Je had moeten zeggen dat ze langskwam.
Ze wilde gewoon Suzie voelen.
Dus daarom laat je haar zitten...
in een bergruimte onder het parket?
Helena Markos?
Moeder wilde dat zo.
We zouden haar toch niet meer zo noemen?
Als Markos echt een van de moeders was, zaten we nu niet in deze situatie.
Je had Markos zelf over Fräulein Bannion moeten vertellen.
Nu wil ze haar hebben.
We kunnen toch niet nu alweer een meisje verspillen?
We hebben allemaal gestemd.
We hebben niet voor jou gekozen.
Als Markos dit meisje wil, moet jij haar daarop voorbereiden.
En wil ze haar? - Ja.
Markos wil leven.
We hebben op tijd het meisje gevonden.
Deze keer gaan we niets overhaasten.
Ik zal Markos vertellen wanneer dat meisje er klaar voor is.
Balfour.
Ja, ja.
Gebeurde er iets met je toen je aan het dansen was?
Nee.
Voelde je...
Voelde je iets daar?
Iemand?
Of gewoon iets?
Hoe kom je daarbij? - Geen idee.
Breng ik je in de war?
Nee, maar...
Het is vreemd. Het is...
Zulke dingen zei Patricia ook. Dat is gek.
Kom mee.
We moeten ons omkleden voor Sonia vertrekt. Ik heb een jurk voor je die je vast past.
Susie klein, trekt alleen de wijde wereld in
Ik wil een oud gebruik nieuw leven inblazen.
Waar zat je aan te denken? - Aan een getuige.
Een van onze vrienden van de politie.
Waarom niet een van die jonge meisjes achter het raam?
We hebben toch al een getuige?
De oude man die de politie op ons dak had gestuurd, wordt onze getuige.
Ja, niet een van onze meisjes. Dat zou ze in de war brengen.
Dat is waar. En het is goed dat Susie ons zo ziet.
Dat we nog deel uitmaken van de wereld.
Misschien voelt ze zelfs aan wat we van haar willen.
Ze voelt heel veel aan.
Dat zie je aan haar ogen.
Ik zie het elke nacht...
als ik haar onze dromen stuur.
Is het waar?
Ik weet wie ik ben.
Het is goed.
Het is in orde. - Is alles goed met haar?
Ze heeft een nachtmerrie. - Dat is de specialiteit van ons gezelschap.
Het verbaast me dat ze die nu pas heeft. - Als ze valium wil, hoor ik het wel.
Ze heeft gelijk. Ik droomde drie weken over haarballen in wc's voor ik normaal sliep.
Schuif eens op.
Ik heb alleen maar met mijn zus in bed geslapen.
Wij zijn nu ook zussen.
Akte vier Nemen
In een persverklaring die maanden geleden is vrijgegeven, eist Märtyrer Mahmud...
dat Baader, Ennslin, Möller en de andere RAF-gevangen worden vrijgelaten...
en naar Mogadishu worden gevlogen.
Goedendag.
Zou ik inspecteur Glockner of inspecteur Albrecht kunnen spreken?
Uw naam? - Joseph Klemperer.
Een ogenblik.
Als bewijs van de ernst van hun eis...
hebben de kapers het lichaam van de piloot, Jürgen Schumann, op de landingsbaan gegooid.
Hij was door zijn hoofd doodgeschoten.
Inspecteur Glockners bureau is rechts. Neemt u plaats, dan wordt u geroepen.
Weet u de naam van deze vrouw?
Dokter Klemperer.
U wordt verwacht.
We hebben alle kamers gezien.
Er is ons niets opgevallen.
Het zijn professionele artiesten.
Illusies zijn hun handelsmerk.
Dat zijn speculaties.
Heeft u ene mevrouw Markos gesproken?
Als Patricia over haar sprak, noemde ze haar 'Moeder Markos'.
Ze heeft waanvoorstellingen en beeldt zich in...
dat deze vrouw een heksencirkel leidt.
Al maandenlang.
Gelooft u in heksen, dokter?
Nee.
Maar ik geloof wel...
dat mensen zich kunnen organiseren om misdaden te plegen...
onder het mom van magie.
Dat kan ik wel geloven.
Begrijp u dat deze week nogal hectisch is, dokter?
Inspecteur Glockner?
Vandaag was niet de eerste keer dat we elkaar hebben ontmoet.
U was voorheen bij de politie in Friedenau, toch?
U heeft geprobeerd mij te helpen bij het zoeken naar mijn vrouw.
Was uw vrouw ook vermist?
Twee jaar voor de inval van de Russen.
Anke Meier.
1943.
Dankzij uw inzet kon ik naar Polen gaan.
Daarvoor ben ik u nog steeds dankbaar.
En één, en twee en drie.
Dat is goed. - En hier...
Wil je het springen oefenen?
En...
één en twee en drie.
Je ellebogen hoger. - Goed. Een ogenblik.
Susie, springen is ook een kwestie van spieren en die kun je trainen.
Maar het lijkt of je niet graag springt. Ben je blij dat je aan de grond vastzit?
Er is een kracht voor je omhoogkomt, die je niet aanvoelt.
Caroline, kun je een serie sprongen voordoen?
Dank je wel.
En nu jij.
Ik wil nu heel graag op de vloer zijn.
Natuurlijk, omdat jij fysieke zwakte verwart...
met artistieke voorkeur.
En omdat je moe bent.
Op dit punt contrasteren de sprongen met de kern van de structuur.
Het is er te vroeg voor, vind je niet?
Het vloerwerk houdt de andere danseressen beneden.
Dus dit...
dit zou dat kunnen echoën...
op een iets hoger punt van de sprong.
Als ik nu dicht bij de grond blijf en dan straks wel hoog spring...
dan heeft dat meer effect.
De weerstand is...
krachtiger.
Toch?
Ik weet niet...
hoe goed jij op de hoogte bent...
van hoe de situatie hier was veertig jaar geleden.
Daar is dit stuk uit voortgekomen.
We hebben tegen hoge kosten de waarde van de balans van de dingen moeten leren.
Elke pijl die vliegt...
voelt de aantrekkingskracht van de aarde.
Toch moeten we hoog mikken.
We moeten jou de lucht in zien te krijgen.
Laat haar. Geef haar ruimte.
Caroline, wees niet bang.
Het komt allemaal goed. Ja?
Dans
Juffrouw.
Een ogenblik, alstublieft.
Ik zoek een danseres uit jullie gezelschap.
Wie zoekt u?
Jij bent Sara.
Ja.
Kan ik u helpen? - Ik ben een vriend van Patricia.
Toen het ultimatum dichterbij kwam, werd de politie geïnformeerd...
dat ze alle gijzelaars met de duty free-drank hebben overgoten...
en die zouden aansteken.
Maar toen werd gezegd dat de West-Duitse regering de vrijlating in gang wilde zetten...
hebben ze het ultimatum verlengd tot middernacht.
Ik weet niet wat ik hiervan moet denken.
Ik weet waar ze bij betrokken was, maar dat staat toch los van het gezelschap?
Ze beschrijft...
iets wat lijkt op een revolutionaire organisatie en de prijs van leiderschap.
Was Markos erg ziek?
Ik woon daar.
Ik heb daar vrienden. Niets wijst hierop.
Ik ben hier nooit voor benaderd en de rest ook niet.
Lees dit.
Wat is dat? - Patricia's dagboek.
Moeder Markos. Moeder Meinhof.
De dansrepetities. Politieke acties.
Deze twee zaken waren in Patricia's leven even belangrijk.
Zo werkt overdracht.
Hoe waanvoorstellingen ontstaan.
Waanvoorstellingen zijn leugens die de waarheid vertellen.
Hier staat heksen.
Misschien zijn Patricia's fantasieën over heksen...
haar manier om een soort intrige te verwerken.
Het gezelschap is een familie.
Er is veel liefde.
Liefde en manipulatie wonen heel vaak in hetzelfde huis.
Ze delen vaak hetzelfde kussen.
Sorry, het zegt me niets.
Eet.
Alleen...
Misschien ziet de politie iets over het hoofd.
En Patricia had het over...
verborgen delen van het gebouw.
Geheime kamers.
Ik wil niet onbeschoft zijn, echt niet.
Maar u vraagt van alles en echt...
het is een dansgezelschap. We praten over niets anders.
Sara...
Alsjeblieft, kijk wat beter om je heen.
Bedankt voor uw betrokkenheid, maar ik hoop u niet meer te zien.
Welterusten. - Welterusten.
Sara, schiet op. Ik ben moe en ik heb de badkamer nodig.
Welterusten, Doll. - Welterusten.
Ze is nog niet terug.
Misschien heeft ze een afspraakje.
Deels gaat het erom dat je je lichaam niet in de ruimte kunt zien.
Een hoek in een spiegel of in de film is niet genoeg.
Beweging is nooit stom. Het is een taal.
Een serie van energieke vormen...
geschreven in de lucht, als woorden die zinnen vormen.
Zoals gedichten.
Of gebeden.
Bezweringsformules?
Als je springt, gaat het niet om de hoogte...
maar om de ruimte onder je.
Elke sprong in de lucht moet een coup de foudre zijn.
Ik begrijp je niet. - Een blikseminslag.
Een inslaande liefdespijl.
Wat een prachtig beeld.
Er zijn twee dingen die dans nooit meer kan zijn:
prachtig en vrolijk.
Vandaag moeten we de neus breken van alle prachtige dingen.
En als je een danseres wilt worden, moet je Frans leren.
Maak jullie geen zorgen. Blanc werkt al aan een nieuwe aanpak.
Hoe hadden we kunnen weten wat er met Patricia zou gebeuren?
Wat wij proberen is nog nooit gedaan.
Hoe weten we of het kan als één meisje het al niet heeft overleefd?
Misschien overleeft niemand het. - Ze heeft een punt.
Patricia wilde niet en Blanc denkt dat dat de reden was.
We hadden het niet moeten forceren en ze wilde niet.
Wij wilden haar onze macht geven, maar zij wilde alleen warenhuizen opblazen.
Dat meisje was zo dom.
Als je een stuk van een ander danst, dan vorm je jezelf naar het beeld van de maker.
Je maakt jezelf leeg, zodat haar werk in jou kan leven. Begrijp je?
Ja.
Je zit nu bij een gezelschap. Je moet jouw plek vinden en beslissen...
wat je voor dit gezelschap wilt zijn.
Het hoofd?
De ruggengraat?
Het geslacht.
Het hart.
De handen.
Ik wil de handen van dit gezelschap zijn.
Hoger.
Soms moet het twee keer worden gezegd.
Misschien willen ze ons ook opblazen.
Tja. - Misschien heeft Patricia over ons gekletst.
Zoals tegen die oude man.
Je hebt gelijk. - We moeten niet de moed verliezen.
We hebben de tijd. - Maar hoeveel tijd?
Als Moeder sterft voor Blanc Susie heeft klaargestoomd, is het gezelschap dood.
Markos is sterk, ze zal voor ons volhouden.
Je hebt haar gezien. Haar lichaam is een gevangenis.
Ze krijgt de ene ziekte na de andere. Hoelang houdt ze dat nog vol?
34, 35, 36...
37, 38, 39, 40, 41...
57, 58, 59, 60, 61, 62...
65, 64, 63...
23, 22, 21...
10, 9, 8, 7, 6...
2, 1...
We konden haar niet meer stoppen. Ze was te snel met het mes.
Het ging zo snel, Moeder. - Ze is koud.
We konden haar niet tegenhouden.
Patricia schreef...
over 'drie Moeders' die verloren waren in de tijd.
Ze dateren van voor de komst christendom.
Drie goden, drie duivels.
Moeder Tenebrarum, Moeder Lachrymarum...
en Moeder Suspiriorum.
Duisternis, Tranen en Zuchten.
Daar zag ik porseleinen beeldjes van.
Heel verfijnd. Je kunt zien dat ze geld hebben.
Patricia zei dat Markos beweerde dat ze één van hen was.
Maar ze verschillen van mening.
Ze schreef over Markos-aanhangers en Blanc-aanhangers.
Ze zijn onderling verdeeld.
Is Madame Blanc hierbij betrokken?
Geloven ze dat ze heksen zijn?
Je kunt jouw waanideeën overbrengen op iemand anders, Sara.
Dat is religie.
Dat was het Rijk.
Het Rijk had zulke dingen.
Insignes...
esoterisch ritueel.
Deze moeders zouden...
codenamen kunnen zijn voor stichtende leden...
met metaforische geschiedenissen. Ik weet het niet.
Maar ik weet wel dat jij bij gevaarlijke mensen woont.
Misschien zit Patricia...
daar nog.
Misschien houden ze haar vast in het gebouw.
Ik kan niet beloven dat de politie weer langsgaat...
om een kabinet vol porselein te doorzoeken na alles wat er is gebeurd.
Maar we kunnen het proberen.
Ondertussen moet jij wel voorzichtig zijn.
Misschien kun je beter weggaan. Kun je ergens heen?
Ik bedenk wel wat.
En dat moet je terugleggen.
Of laat het maar hier.
Ze kunnen beter niet weten dat je dat hebt.
Moordenaars. We gaan door.
Ik doe het wel.
Alstublieft.
'Is er iemand ziek bij jullie?
Laat iemand de ouderlingen halen in de kerk en vraag hen voor diegene te bidden...
en hem met olie te zalven uit naam van de Heer.
En het gebed van het geloof zal de zieke genezen.
En de Heer zal hem laten herrijzen...
en als hij zonden heeft begaan...'
Mijn dochter.
'Dan worden die hem vergeven.'
Mijn laatste.
Zij is mijn zonde.
Zij is de smet die ik op de wereld zet.
Allereerst is dat heel belangrijk. Onthoud dat goed.
Dit is het centrum. Maak gebruik van je centrum.
En creëer een ruimte...
Het is nu duidelijk. - Een moment.
En... - Goed.
Zweef, zweef, zweef.
En een ruimte. Onthoud dat goed.
Ik begrijp het.
Je treft een soort akkoord met ze.
Ik weet niet wat je bedoelt.
Hoe weet je wat ze als wederdienst willen?
Sara, wat je je ook in je hoofd haalt, er is niets mis.
Je hebt de rekening nog niet gezien.
Er is niets mis.
Een speciale politiemacht...
bestormde 's nachts de Lufthansa 181 en doodde drie van de vier kapers.
Daarmee kwam een einde aan vijf angstige dagen voor de passagiers.
's Ochtends werden in de Stuttgart-Mannheim gevangenis drie van vijf RAF gevangenen...
dood in hun cel aangetroffen
Het lijkt dat ze collectief zelfmoord hebben gepleegd...
nadat het nieuws uit Mogadishu bekend werd.
In heel Duitsland wordt er geprotesteerd...
waarbij spreekkoren klonken dat de gevangenen vermoord zijn.
Het hoofd van de politie, Horst Herold, zei bij de perscommuniqué..
Dat het Baader-Meinhof-tijdperk is afgelopen.
Je moet niet bang zijn voor het wit, Suzie.
Ze moeten je op de achterste rij ook kunnen zien.
Waar is Sara?
Ze was er al vroeg in de morgen, maakte zich op en ging weg.
Goedenavond. Welkom.
Bent u hier voor het eerst?
Komt u verder.
Dank u wel. Veel plezier.
Rechtdoor lopen.
Akte vijf In het Mutterhaus (Alle verdiepingen zijn duisternis)
Meisjes, nog vier minuten.
Vier minuten.
Vooruit.
Is het waar? - Sara.
Sara. - Patricia.
Je wist het. Maak hem dood.
Het spijt me dat het zo lang duurde. Sorry.
Wat hebben ze je aangedaan? - Ze kwamen hier elke dag.
Het is voorbij. Ik zal je bevrijden.
De voorstelling gaat zo beginnen. Iedereen zal daarnaar kijken.
Sta op. Sta op.
Patricia, sta op.
Sta op.
Draai haar om.
Sara.
Markos.
Goedenavond.
Dit stuk ontstond in 1948.
Marketa, waar is Sara?
Geen idee. - Is ze boven?
Nee. - Dans alsof ze er wel is.
Sara.
Vandaag zal het voor het laatst zijn dat het stuk wordt uitgevoerd.
Het Markos-dansgezelschap presenteert...
'Volk.'
Nu. Toitoitoi.
Lieverd. - Nee.
Sara, blijf stil liggen. - Nee.
Alsjeblieft.
Ze is zover, Blanc.
Het is tijd.
Alstublieft, blijft u rustig zitten.
Rustig blijven zitten.
Pardon. We moeten...
Voorzichtig.
We hebben een arts nodig.
Alles is goed. - Verlaat u alstublieft de zaal.
We moeten de voorstelling afbreken.
Alstublieft, laat u niets liggen.
Alles is in orde, Sara.
Goed. Zo is het goed.
Ahnenpas
Het spijt me dat ik iets anders deed.
Dit mag niet weer gebeuren.
Je begint alles pas net te begrijpen, Suzie.
We haalden Sara naar boven om de voorstelling op tijd af te ronden.
Maar toen liet jij het ontsporen.
Heb ik die mensen gekwetst? - Deze keer niet.
Ze hebben een dans gezien. Meer niet.
Het is een grote puinhoop, hè?
Die ene die daar is...
die ene die hier is...
en die ene die komt.
Waarom wil iedereen...
zo graag denken dat het ergste is geweest?
Ik zou je alles kunnen uitleggen.
Maar ik denk dat dat verkeerd is.
Je dwingt me niet te kiezen...
omdat je van me houdt.
Sluit je ogen.
Geen dromen vannacht.
Je moet...
Vertrouw me.
Akte zes Suspiriorum
Vannacht...
Het moet vannacht gebeuren.
Meneer de dokter, de soep is klaar.
Jullie kunnen eten en drinken wat jullie willen.
Hallo?
Joseph?
Anke?
Karol heeft ons verraden.
Ik had maar een paar minuten om te verdwijnen.
Ik ging naar huis, maar kon mijn papieren niet vinden.
Toen ben ik te voet naar Teplice gegaan.
Ik kon bij Mirek onderdak krijgen.
Maar bij de grens werd ik aangehouden en ben ik naar Theresienstadt gebracht.
Niemand geloofde dat ik in Gartz was geboren.
Na de bevrijding ben ik naar Zürich gegaan...
en daarna naar Bristol.
Ik ben daar gebleven...
en heb daar een nieuw leven opgebouwd.
Een mooi leven.
Mij was verteld dat je was omgekomen bij de invasie.
Kijk hoe vies hij het heeft gemaakt.
Heb medelijden.
Waarom zou ik medelijden hebben?
Je had jaren de tijd om met je vrouw Berlijn te verlaten...
Voor de arrestaties begonnen.
Toen vrouwen je de waarheid vertelde, had je ook geen medelijden met ze.
Je zei alleen maar dat ze waanideeën hadden.
Ik ben niet schuldig.
Ik ben onschuldig.
Ik kan me niet alles herinneren.
Ik ben onschuldig.
Zijn er schuldige mannen in Berlijn?
Overal.
Maar ik hoor daar niet bij.
Ik ben zover, madam.
Je lijkt bang.
Ze is bang voor jou.
Er zal binnen niets van jou overblijven.
Alleen maar ruimte voor mij.
Hiervoor ben ik gekomen.
Jullie hebben allemaal lang genoeg gewacht.
Het gebeurt nu.
Kom je hier vrijwillig, Suzie?
Je moet geen twijfels hebben. Als je twijfelt, kan ik je mee terugnemen.
Ik kan dit allemaal uit je hoofd halen. Je kunt alles vergeten.
Ik wil dat dit puur is.
We weten allemaal wat jij wilt.
Dit is geen ijdelheid.
En dit is ook geen...
kunst.
Er klopt hier iets niet. Voel je dat niet?
Dit is niet goed. We moeten dit nu stoppen.
We zijn hier nu al te lang over...
verdeeld.
Markos. Markos. Markos.
Als je mij accepteert...
moet je de vrouw die jou heeft gebaard, laten inslapen.
Denk aan nep-moeder nu.
Wijs haar af.
Verban haar.
Je hebt hier de enige moeder die je nodig hebt.
Dood aan elke andere moeder.
Zeg het.
Dood aan elke andere moeder.
Wie ben jij?
Door wie ben jij gezalfd? Wie van de drie Moeders?
Moeder...
Moeder Suspiriorum.
Ik ben haar.
Markos.
Dood aan elke andere moeder.
Ik ben de moeder.
Wat vraag je? - Om te sterven.
Moeder.
Moeder, ik ben zo moe.
Wat vraag je? - Om te sterven.
Ik wil sterven.
Lief meisje.
Wat wil jij, Sara?
Sterven.
Ja.
Dans.
Blijf dansen.
Het is prachtig.
Pas op het afstapje.
Het heeft gesneeuwd.
Het ziet er mooi uit.
Nog een trap. Ja, voorzichtig.
Goed.
Goedenavond
Goedenacht
Met rozen bedekt
Met kruidnagels versierd
glij onder de dekens
Morgenochtend, als God het wil
zul je weer wakker worden
Morgenochtend, als God het wil
zul je weer wakker worden
Epiloog Een peer in stukken
Mijn God, wat een nacht. Ik heb veel te veel wijn gedronken.
En het lied van Tanner en Balfour? Was het mooi?
Ja, ik vond het prachtig.
Salaam aleikum. - Aleikum salaam. Goedendag.
Goedemorgen. - Caroline, ik weet het nog.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Dames, ik wil even jullie aandacht.
Ik heb heel slecht nieuws en ik wil dat jullie moedig zijn als ik het vertel.
Madame Blanc heeft het gezelschap verlaten.
Wees moedig, dames.
Ahnenpas.
Zo kan het niet langer.
Ik had gisteren bijna de politie gebeld. U moet goed voor zichzelf zorgen.
U heeft veel meegemaakt de laatste tijd, maar dit kan zo niet langer.
Wie bent u? Hoe bent u binnengekomen? - Wacht u buiten de kamer.
Ik betreur wat mijn dochters u hebben aangedaan.
Ik zat niet in de positie om het te voorkomen.
Ik denk dat u de waarheid moet weten.
Uw vrouw...
heeft geprobeerd naar het zuiden te gaan.
Naar Teplice.
Ze werd opgepakt door grensbewakers...
in het bos vlak bij Glashütte.
Ze is overgebracht...
naar Theresienstadt.
Ze heeft daar 20 dagen geleefd.
Op 11 november 1943...
gaf een commandant van het kamp, ene Burger...
het bevel dat alle 40.000 gevangenen...
buiten in de kou moesten wachten om geteld te worden.
Uren streken voorbij.
Enkele honderden gevangenen stierven van de kou.
Twee vrouwen waren bij uw vrouw toen ze stierf.
Vrouwen met wie ze bevriend was geraakt...
en die haar het gevoel gaven dat ze niet alleen was.
Haar laatste gedachten...
gingen over haar verjaardag.
Toen u haar mee naar een concert nam om haar te verrassen.
Chopin en Brahms.
Het was de eerste keer dat u haar hand vasthield.
Ze had het koud toen ze stierf.
Maar ze was niet bang.
Ze dacht alleen aan u.
Aan oom Meier.
Aan Patricia Hengel.
Aan Sara Sims.
Aan Susanna Bannion.
Aan alle vrouwen die u in het ongeluk stortte.
Elke herinnering zal verdwijnen.
Ze zullen wegsmelten in de zon...
en voorgoed weg zijn.
We hebben schuld nodig...
dokter.
En schaamte.
Maar niet de uwe.
Dokter.
Wie bent u? - Frau Sesame.
Hoe laat is het? - Om elf uur.
Maakt u... - Ja, dat doe ik.
Kom.
Hallo, met Aleksandra.
Hoe staat het met de lunch?
Doei.