In 1941 liepen drie mannen de Himalaya af India in.
Ze hadden een tocht van 6400 kilometer naar de vrijheid overleefd.
Deze film is opgedragen aan hen.
September 1939. Hitler valt Polen binnen vanuit het westen.
Daarna valt Stalin Macedonië binnen vanuit het oosten en verdelen ze het land in tweeën.
Nee.
Breng de getuige.
Kent u deze man?
Ja. - Wat is zijn naam?
Janusz Wieszczek.
Wat is uw relatie tot deze man?
Ik ben zijn vrouw.
Bevestigt u dit? - Ja.
Wat heeft u te zeggen over deze verdachte?
Uit gesprekken met hem, heb ik vernomen dat hij tegen de partij was.
En met name tegen de leider van het volk.
Kameraad Stalin. - Wat hebben ze gedaan met jou?
Verdachte, bevestigt u deze beschuldigingen?
Getuige, wat weet u nog meer over deze verdachte?
Hij was een spion voor buitenlandse krachten.
Verdachte, kunt u dit bevestigen?
Nee. - U kunt gaan, getuige. Bewaker.
Zij heeft haar volledige en complete verklaring ondertekend...
over uw activiteiten en uw spionagesabotage.
Wilt u ook tekenen?
Wat hebben jullie gedaan met haar?
Siberië, 1940
Doorlopen!
Vijanden van de mensen.
Kijk om u heen en weet dit...
het zijn niet onze wapens, onze honden of onze prikkeldraad...
die jullie gevangenis vormen...
Siberië is je gevangenis.
Alle 13 miljoen vierkante kilometer daarvan.
De natuur is jullie gevangenis, en zij kent geen genade.
Als de natuur jullie niet vermoordt, doen de inwoners dat wel.
Er staat een beloning op ieder hoofd van een vluchteling.
Die arme mannen zijn nachtblind.
Ik zag het in het doorgangskamp. Het maakt ze onnauwkeurig.
Hier.
Was je van plan hier te overleven op een half rantsoen?
Hij is een oude man. - Ik ben ook een oude man...
maar ik zal morgen nog leven, en hij niet.
Goedhartigheid kan hier je dood worden.
Hij is een Amerikaan. - Hier?
Hoe? - Stalin heeft een hekel aan buitenlanders.
Dat telt ook voor de Polen. Jij bent toch een Pool?
Ik mag jullie Polen wel en jullie eeuwige strijd tegen onrechtvaardigheid.
Het verlangen naar vrijheid. Khabarov. - Janusz.
Waar ben je van beschuldigd, als ik vragen mag?
5810. - 5810, een spion?
Dat was wel wat zij zeiden.
10 jaar? - Nee, 20.
5814, tien jaar voor sabotage...
maar jij was aan de Sovjetkant? Dus na arrestatie beschuldigen ze je van spionage...
en martelen ze je.
Heb je een bekentenis getekend? - Nee.
Ik wou niet tekenen, dus hebben ze iemand anders gemarteld.
Vergeef me. Ik ben een acteur geweest...
bewegende beelden, in mijn laatste rol was ik een aristocraat.
Ze hebben me gearresteerd toen de film uitkwam. - Waarom?
Ze beweerden dat ik de status van de oude adelen neerhaalde.
Dus jij hebt tien jaar gekregen voor het spelen in een film.
Ik heb wel betere kritieken gehad.
Ga je mee?
Ik ga op krediet. - Krediet? Je hebt al schulden.
Wat zijn deze mannen hier? - Professionele criminelen...
moordenaars en dieven. Niet naar hen staren.
De bewakers laten hun alles runnen en je moet bang voor hen zijn.
Waarom laten ze hen alles runnen?
Omdat ze de burgerlijke maatschappij polariseren en dus vrienden van de mensen zijn.
Wij zijn politieke gevangenen en daarom ook vijanden van het bureau.
De Sovjet-Unie is één grote gevangenis geworden.
Slavenarbeid. Zij komen uit de uithoeken van de Sovjet-Unie.
Allemaal in hetzelfde net gevangen.
Kan er ook iemand uit dat net ontsnappen?
Nee, Janusz, je moet heel voorzichtig zijn.
Stalin heeft over oren en ogen, zelfs hier...
als je niet voorzichtiger bent sterf je na één jaar...
zo niet letterlijk...
dan wel geestelijk.
Hoelang zit jij al hier?
Elf maanden en 29 dagen.
Geef dat aan mij.
Geef de trui. - Neem de jas.
Ik wil de trui.
Heeft je oma die voor je gemaakt?
Jij hebt geen bevoegdheid hier.
Trui.
Voor het worstje.
Teken wat voor mij.
Wil je dat ik jou teken? - Nee, mij niet.
Jim voelde een rilling over zijn lijf, toen de oude piraat hem aanstaarde.
Hij was bedekt met littekens en tatoeages.
En hij had maar één been.
Ik ben Long John Silver zei hij.
Ik kende zo iemand. Ken je Igor? Hij had één been.
Houd je mond.
Ga door en jullie krijgen wat brood. Hoe heeft die John Silver de schat gevonden?
Dus Jim ging op reis naar Schateiland met zijn bende van kelendoorsnijders...
mannen die je zo konder vermoorden, die alleen maar van goud hielden.
Luizen? - Ze eten me levend op.
Daarvoor heb ik een ouderwetse remedie Kom.
De mijn. Ze ontploffen 's nachts.
Wat doe je? - We moeten snel zijn.
Morgenochtend is dit hier niet meer. - Laat je dat vannacht hier liggen?
Let maar op.
Het is mogelijk. Ik weet 'n manier doorheen de prikkeldraad.
Hoe?
Lazar, mijn compagnon zit in de bouw. Hij heeft het me laten zien.
Maar een paar zijn uit de kampen ontsnapt.
Ik heb al een hele tijd gewacht op iemand zoals jij.
Iemand met de kracht en de wil om hier doorheen te komen.
Waar moeten we heen? We kunnen niet naar het westen...
los van de Duitsers zijn er de Sovjets.
Het oosten? Alle Sovjets gaan naar de Stille Oceaan.
Nee, het moet wel het zuiden zijn.
Precies. - Weet je waar we precies zijn?
Volgens mij zijn we zo'n 500 kilometer ten noorden van Lake Baikal.
Hier is het meer, en het kamp is hier...
de grens is hier. - We kunnen langs het meer tot hier komen.
Dat naar het Zuiden gaat. - Juist.
We kunnen via de trans-Siberische spoorweg naar Mongolië en naar onze vrijheid.
De lente komt eraan, we moeten wachten tot de herfst.
Waarom wachten? - Waarom...
omdat het meer dan duizend kilometer grens is.
We moeten het voorzichtig plannen en voedsel inslaan.
Ik ben al begonnen met ruilen en dealen, jij moet dat ook doen.
In de herfst is het weer beter te voorspellen.
We kunnen dan ook de nieuwe sneeuw gebruiken om onze sporen te wissen.
We nemen mijn vrienden dan ook mee.
Vertrouw je die vrienden dan? - Natuurlijk.
Ze zullen het niet allemaal overleven. - Dan zullen ze sterven als een vrij man.
Vrij.
Stop!
Kijk, het wordt erger. Wat moeten we doen? - Jouw beslissing.
We zullen bevriezen.
We gaan terug. - Dat bekoop ik met mijn hoofd.
Commandant, we zullen hier allemaal sterven. - Ga liggen.
We zullen nog doodvriezen. - We zijn de lul.
Ga op de grond liggen.
We bevriezen binnen het uur.
Het maakt me niets uit of jij nu dood neervalt.
Ja, maar 200 mannen verliezen, dan heb jij wat uit te leggen.
Dan heb jij wat uit te leggen.
Liggen. - We kunnen beter schuilen in het bos.
Ga liggen.
Stop. Blijf staan.
Ik zal schieten.
Dat is een hele dappere man.
Laat de gevangen beschutting zoeken in het bos.
Schiet hen neer als ze vluchten.
We hebben grote takken nodig. Een hiervoor, en een daarachter.
Kazik, daar aan het einde. Verplaats het daar naar toe, op die tak.
We hebben nog meer takken als deze nodig.
Ja, leg daar maar neer.
Hier is een deken. Tegen de wind.
Kom met ons mee, we hebben een schuilplaats.
Ik ben Zoran, Joegoslaaf. - Dat is Janusz.
En hij is Kazik uit Rodinski. - Dat zijn Polen.
Voss, ik ben Nakir.
Het is een bond van naties.
En u bent? - Smith.
En uw voornaam? - Mr.
Mr Smith? - Dat klopt.
Je houdt er niet van om buiten in de kou te zijn, toch cowboy?
Doe een stap naar voren.
Jij ook.
Stap naar voren.
Hij had ons net zo goed gister al kunnen neerschieten.
Wij zijn voor de mijnen.
Deze halsbanden zijn ook gebruikt door mensen uit het oude Egypte.
Voor de paarden waarschijnlijk. - Nee, dezelfde voor mensen.
Hoe weet je dit? - Ik was hoogleraar in Egyptologie...
op de universiteit van Leningrad.
Halt!
Ben je gek geworden? Ze zullen je neerschieten.
Ik moet hier wegkomen. Ik moet terug.
Het is mogelijk. - Wat is mogelijk?
Hij weet hoe we doorheen de prikkeldraad geraken.
Hij heeft een plan. - Wie heeft een plan?
Hij heet Khabarov.
Die acteur? - Ken je hem?
Hij is niet van plan om te ontsnappen.
Wat bedoel je? - Hij is een leugenaar.
Hij zit hier al jaren. Hij zoekt nieuwkomelingen op.
Toen ik hier nog maar net was, had hij het ook al over ontsnappen.
Ik heb anderen net als hem gekend. - Waarom zou ik jou geloven?
Niks gaat hier voor niks in de kampen...
hij ontneemt je energie, je ziel. Jij voedt zijn droom om te ontsnappen...
dat houdt hem in leven. Hij is niets meer dan een parasiet.
Jij bent een koude klootzak. - Maar ik leef nog steeds.
Dat is wat ik wel weet.
Maar dat zal ik over zes maanden niet meer zijn, en jij ook niet in deze mijnen.
Maar als je serieus wil ontsnappen...
dan ga ik met je mee.
Ik dacht dat jij een éénling was. - Het is alleen niet haalbaar.
Jij hebt een zwakte die ik wel gebruiken kan.
Wat is dat? - Goedhartigheid.
Als mij iets overkomt, reken ik erop dat jij mij draagt.
Khabarov, kom met me mee. - Wat is er?
Moet je dit zien.
We kunnen vanavond nog gaan. De storm wist onze sporen.
Hoezo? Het is 'n voorbijgaande storm. - Het is genoeg.
Het is onmogelijk.
We moeten gedetailleerd voorbereid zijn. We moeten plannen hebben.
De timing zal nooit perfect zijn, ze verwachten het nu niet.
Ben je gek geworden. En de afstand? Duizenden kilometer. We hebben eten nodig.
We hebben eten. Jij hebt eten.
De Amerikaan gaat ook mee. We hebben geruild, zoals je zei.
Hoelang houden we dat vol?
Ik heb mijn halve leven in de bossen en bergen doorgebracht...
we kunnen leven van het land. - Je snap 't niet. Je bent te jong.
Het lukt niet. - Wil je dan hier sterven?
Hoe geraken we door die draad? - Geen idee waar je 't over hebt.
Je vriend, Lazar, die weet dat toch?
Dat heb je mij verteld.
Je kan niet zien, of wel?
Laat me hier alsjeblieft niet achter. Beloof het met me, Andrei.
Ik kan me aan je schouder vasthouden, ik kan vormen waarnemen.
Overdag kan ik prima zien.
Ik zal jullie niet ophouden.
Zeg het alsjeblieft niet tegen de anderen.
Hier zal ik sterven.
Zwitsers. Goud.
Eerst moet je de generator stopzetten.
Het zal dan maximaal tien minuten donker zijn.
Dat is je enige kans.
Wacht tot de bewakers van dienst wisselen.
Er zijn hier geen geheimen.
Wat wil je? - Het spel is tegen mij.
Bij een kleine schuld nemen ze je vingers, bij een grote schuld maken ze je af.
Ik zit met een grote schuld, maar ik zet mijn wolf nooit in.
In het bos heb je een mes nodig en ik heb een wonder nodig om hier uit te komen.
Ze zijn voorbij de wachttoren.
Daar, de draad is doorgeknipt.
Laat de honden los.
Kom op. We moeten blijven doorgaan.
Beweging, of we sterven nu. Je weet hoe snel de honden zijn.
Lopen, verdorie.
Kijk me aan. Is het tijd dat ik je draag?
Kom op.
Janusz, we zien niets.
De sneeuw verblindt ons.
Ik heb je mes nodig.
Geef me het mes. Jouw mes.
We moeten schuilen. We kunnen niet doorgaan.
Zie je het niet? Dit is perfect.
Ze vinden ons zo nooit.
Je staart naar mij als een slang naar een konijn.
Hij leert mij Engels. Spreken goed.
Brood voor woorden. Was dat niet zo, cowboy?
Hoever zijn we gekomen?
Twintig, dertig kilometer. - Is dat alles?
Minder. We hebben rondjes gelopen als kippen zonder hoofd.
Eens kijken wat we hier hebben.
Kom op, allemaal. We delen alles.
En jij? - Wat?
Wat heb jij?
En die jas is jouw jas niet. Dat is Khabarov's jas.
Ja, die gaf hij en...
Zie je?
Hij wilde hen inlichten.
Geen zorgen, ik heb met hem gepraat. Alles is goed.
Je hebt een deal met de duivel gesloten.
Besef je dat? - Heb je een mes?
Als richting gebruikt hij gras en mos. Wat is dat? Als hij maar weet wat hij doet.
Wees dankbaar dat je hier überhaupt bent. - Dankbaarheid is voor honden.
Wat zijn dat? - Wolven.
Het zijn alleen maar wolven. - Alleen maar wolven.
Zuid.
Naar Lake Baikal.
Jij bent de Pakhan. - Ja? Wat is een Pakhan?
Baas van Urki.
We zijn geen criminelen. We ontsnappen van criminelen.
Ik heb op je gelet.
En ik zweer bij God, je hebt mijn respect met je stokken en dekens.
Niemand komt tussen jou en dit.
Jij wil dus mijn lijfwacht zijn? - De Urka manier. Je hebt mij en de wolf.
Janusz, hoelang voordat we bij het meer zijn? - Hoelang?
Drie, vier weken. Misschien meer.
Wij zijn hier ergens.
En hier de trans-Siberische spoorweg en de grens van Mongolië.
Mongolië lijkt zo ver weg. - Mongolië? Ik ga verder.
Naar Amerika.
Het zit zo.
We hebben eten voor een week, geen lucifers meer...
maar wel Khabarov's vuursteen.
We hebben vlees nodig. - Ik kan vallen maken.
We gaan te snel verder om op vallen te wachten.
We vinden wel boerderijen en in dorpen kunnen we eten krijgen.
Er staat een prijs op ons hoofd. Denk daaraan. - We stelen het, 's nachts...
dat komen ze nooit te weten. - We zijn geen dieven.
Dan steel ik het en eet ik het op. Jij mag toekijken.
Wat is dat? - Prikkeldraad.
Hij maakt een vishaak. - Zo zullen we overleven.
Met vis? - Ik eet geen vis.
Dan ga je dood.
We moeten een vuur maken.
Kom op, veel hout. Het wordt min 40 vanacht.
Niet te veel.
Hij is nog steeds naar hout aan het zoeken.
Hij is nachtblind.
Professor. - Ik kwam uit de mijn om jou te zoeken.
Ik dacht dat ik alleen was. - Ik loop al een tijdje met je mee.
Ik ga even zitten.
Het is niet ver meer.
We hebben het gehaald.
We hebben het echt gehaald.
Is dat niet iets?
Heer, neem deze onschuldige ziel onder Uw hoede.
Een vrije man is vandaag gestorven.
Een mond minder eten te geven.
Wat?
Over 100 jaar vinden ze onze botten en jouw tekeningen en zeggen dan:
Kijk, een mooi voorbeeld van Early Gulag Man.
Hou op met je grapjes. Ga eten zoeken net als de anderen.
Hou jij maar op. De hele dag tekenen net als op vakantie.
Ik ben ziek. - Ik kook. Zij zoeken eten.
Wat doe jij ooit? Niets.
Ik maak jullie allemaal aan het lachen. - Niet meer.
Wie zal de eerste zijn?
Wat bedoel je met eerste? - De eerste die zal sterven.
Ik denk de kunstenaar. Maar 't is beter als het de grappige man was.
Waarom beter als het Zoran is?
Zachter.
Gevoeliger.
Als we nu kleine vissen vangen?
We moeten vlees hebben, anders sterven we hier.
Jij bent de Pakhan. Je hebt daar aangedacht. Wij allemaal.
Daarom heb je extra mensen meegenomen, als voedsel.
We krijgen meer eten als we bij Lake Baikal komen.
Daar is meer dan genoeg vis. - We zouden een week geleden bij het meer zijn.
We zijn verdwaald.
Als ik het meer vind, ben ik binnen een week terug.
Als ik niet terugkom, staan jullie er alleen voor.
Ik weet het. Onze vriend Valka. - Hou hem in 't oog.
Hier.
Vers, van vanmorgen.
Dank je.
Succes.
Jij ook.
Ik heb het meer gezien.
Drie dagen hier vandaan.
Verzamel stenen. Verwarm ze in het vuur.
Wat is er?
Iemand is ons gevolgd.
Daar, achter die groep bomen.
Als hij ons verraadt hebben ze ons zo gevonden.
Hij heeft gelijk. We moeten dit doen.
Niet vermoorden. - Nee?
Je hebt al eerder gemoord. Je zegt te veel gebedjes voor een onschuldige man.
Valka, ga daarachter als hij probeert te ontvluchten.
Verspreiden.
Valka, nee.
We zullen je geen pijn doen.
Wat wil hij? - Het is een Pools meisje.
Ze volgt ons al een paar dagen. - Wat dan?
Ze heeft eten en bescherming nodig.
Ze was te bang om toenadering te zoeken. Ze was niet zeker of we Russen waren.
Ze wil met ons meereizen. - Ze is op de vlucht, net als wij.
Ze zal ons ophouden. - Ze zei dat...
ze ontsnapt is uit een collectieve Russische boerderij.
Je kent dit type. Straatzigeuners.
Zo zijn er duizenden. Waardelozer dan een hond.
Doe dit niet.
Ze is uitgehongerd. - We hebben amper eten voor onszelf.
Het is vriendelijker haar te laten. - Ze is naar ons gezonden.
We kunnen haar niet achterlaten.
We hebben geen keuze.
Blijf daar. Pas op voor die modder.
Rustig.
Ga wat hout zoeken.
Ze heet Irena.
Is de zeep klaar? - Ja.
Goed. - Roeren.
Wat is er zo grappig? - Ga je vanmorgen naar kantoor?
Jij bent de volgende.
Kom op.
Doe je hemd uit.
Waarom doen we dit? - Zodat we er niet als dieven en rovers uitzien.
Omhoog.
Nu heel stil staan.
Alsjeblieft. Hoofd omhoog.
Meer.
Ik kan niet geloven dat ze een Poolse is.
Ze heeft 'n opleiding genoten. Ze spreekt goed Engels, Frans.
Is dat zo? - Je mag haar niet.
Praat maar met Valka, hij denkt niet dat ze een Poolse is.
Ik heb met hem gesproken en met de anderen.
Ze zijn akkoord dat ze met ons meegaat.
Ben je het er niet mee eens?
Je weet dat er geen ruimte is voor sentimentaliteit.
Behalve het eten zal ze ons ophouden.
Dat houdt ons gewicht niet. We zullen moeten gaan zwemmen.
Kun jij zwemmen? - Ja, meneer.
Je liegt toch niet tegen mij? - Ik lieg niet, kameraad.
Noem me geen kameraad.
Nee, Irena.
Kom op.
Neem het eten.
Zijn je ouders samen met jou gearresteerd?
Ze zijn dood.
We woonden op een boerderij buiten Warschau.
Toen kwamen de Russen en zeiden dat we kulaks waren en de boeren uitbuitten.
Mijn ouders waren bang en verborgen mij in de schuur.
Later vond ik hen...
ik vond hen...
met hun gezicht naar beneden in de modder.
Ze waren geslagen en gewurgd met prikkeldraad.
Daarna pakten de Russen mij.
En stuurden mij naar een collectieve boerderij.
Ze waren wreed tegen mij.
Ik liep weg. Ik had geen eten.
Toen zag ik jullie.
Je kan niet zwemmen, wel?
Wat? - Je bent nooit vlakbij het water geweest.
Maar ik ben aan de overkant gekomen, en jij volgde.
Je zei dat je op een boerderij leefde, vlakbij Warschau.
Ja. - De Sovjets kwamen niet zo ver.
Dat was Duits terrein.
Je ouders waren niet vermoord, hè?
Je hebt dat alles verzonnen.
We hebben allen vreselijke dingen gedaan om te overleven.
Maar lieg nooit meer tegen me.
We hebben genoeg van leugens.
We moet erom heen.
We kunnen erdoor heen. - Nee, ze hebben honden.
Als ze alarm slaan, hebben we geen kans.
We hebben weer eten nodig. - Ik weet dat we eten nodig hebben.
We kunnen dat dorp niet in. - We verdoen tijd.
Wat is er aan de hand?
Waar is Valka? - Hij was achter Zoran.
Zoran, hield je hem niet in de gaten? - Ik ben zijn oppasser niet.
Verdoem hem. - Hij kan ons aangeven voor de premie.
En arrestatie riskeren? - Hij is een gokker.
Denk je dat hij dat zou doen?
Misschien. - We hebben zijn mes niet nodig.
We maken er één uit hertenbot.
Het is een kans van hem af te komen.
Goed. We gaan.
Kijk uit, grappige man.
Wil je ons dood hebben?
Rustig, cowboy.
Je scheurt mijn jas stuk. - Idioot.
Idioot? Ben ik dat?
Eens kijken wie hier de idioot is.
Wat? Heb ik gemoord?
Ja, een hond.
Geloof je me niet, eet dan niet.
Maar dat doe je wel, anders overleef je niet.
Ik weet van overleven, al mijn hele leven.
En, het is mijn verjaardag.
In Rusland betekent dat drinken.
Ze woonden op straat.
Net als ik.
Dus dat verhaal was... - Ik dacht dat het treuriger zou zijn...
en dat je me niet achter zou laten.
Mijn ouders waren Poolse communisten.
Ze brachten ons naar de Sovjet-Unie.
Naar Moskou. Ze wilden werken voor de revolutie.
We woonden in het hotel Lux met veel buitenlandse communisten.
Maar ze arresteerden hen. In 1937.
Ze zeiden dat het spionnen waren.
De politie stak mij in een weeshuis en mijn broer...
ging dood toen ik tien jaar was.
Ze noemden me Rykov.
Maar ik herinner me de Poolse naam Zielinska.
Ik zei het iedere nacht voor ik ging slapen.
Dus je liep weg.
Zij hebben geen muggen.
Wat kunnen we doen? Een boot stelen?
Te riskant. Dan worden mensen ziek.
Ik weet het.
Raar dat na alles wat we doorstaan hebben, deze insecten ons zouden verslaan.
Daar is het weer. Geen muggen.
Wat doet hij ingodsnaam?
Muggen afstotend.
Wat zei je tegen hem?
Wie? - De muggenman.
Ik ben een vluchteling met een muggenplaag.
Heel grappig, wat zei je echt?
Kom op, man.
Doei, Lake Baikal. - Goed gedaan.
Wist je dat Voss een priester was? - Nee, wist ik niet.
En Tomasz is bakker, maar wil een kunstenaar zijn.
Dat zou je niet zeggen.
En Zolan was voor zaken in Moskou en werd gearresteerd op het Rode Plein.
Hij zei dat hij een foto van het Kremlin nam.
Hij is boekhouder. - Wel verdraaid.
Nooit een grappige boekhouder gekend.
Praten jullie niet met elkaar?
In de kampen zeg je zo weinig mogelijk.
Mr Smith werkt aan de Moskou metro?
Hij is ingenieur. Zijn vader is Fins, groeide op in Amerika.
Maar hij spreekt Russisch.
Waarom komt een Amerikaan naar Rusland?
Depressie. Zijn zoon kwam met hem mee.
Wat is er met zijn zoon gebeurd?
Ze hebben hem neergeschoten, hij was 17.
De Mongoolse grens ligt achter dat spoor. Vier of vijf dagen van hier.
Kunnen we ergens anders over?
Dit is de hoofdlijn. Zo is het overal. - Hij heeft gelijk, we wachten tot vanavond.
Wat? - Niks, kijk gewoon.
Kijk niet.
Valka, waarom heb je klootzak als tattoo op je borst?
Het zou op je reet moeten, zit je op hem als je schijt.
Denk je dat het grappig is? Het zijn grote mannen.
Valka, rustig. - Jij weet niet wat Stalin betekent.
Grappige man.
Betekent, man van staal. Steelt van de rijke geeft de armen.
Tuurlijk en dan pakt hij ze beiden en stopt ze 25 jaar in de Gulag.
Let op je ogen.
Bedankt, Moeder Rusland, voor je gastvrijheid, maar ik kom zeker niet terug.
Ze zullen je vangen.
Ja, gevangenis is oké. Schuld is slecht.
Er zijn veel gevangenissen. Ze vinden me niet.
En Amerika? - Niets voor mij, vrijheid.
Ik zou niet weten wat ik ermee moet. Ik zweer het bij God.
Dus, we moeten afscheid nemen, mijn wolf en ik.
Je hebt hem niet meer nodig.
Succes, Valka.
Tot ziens, Janusz.
Kijk. Zie je?
Komen we daar voor vanavond? - Ik denk het.
Wat gaan we doen? - We gaan eten.
Meneer.
Het zijn communisten.
Dus hier is het ook.
Dit verandert alles.
We kunnen ons nergens verstoppen.
Het is een Boeddhistische tempel.
Misschien nemen ze ons op. - Misschien werken ze met het regime.
Het is een risico.
Wat is hier gebeurd? - Hetzelfde als in Rusland.
Kerken gesloten.
Priesters vermoord of naar kampen gebracht.
Religie gebannen.
Ze kwamen naar mijn kerk, in Latavia.
Vernietigde alles, net zoals dit.
Ik ging later die nacht terug.
En er was een eenzame wachter, slechts een jochie.
Ze wurgden hem, tot zijn ogen uit zijn kassen kwamen.
Valka wist dat, hij wist dat ik gemoord had in koelen bloede.
Hoe ver is China? - Ik weet het niet.
Misschien 500 of 600 km zuid.
600 kilometer. - Is China vrij?
Ze vechten met de Jappen, dat is wat ik weet.
Na China ligt Tibet. - We kunnen naar Lhasa, de hoofdstad.
Waar heb je het over?
We kunnen naar verder dan Tibet, over de bergen. Naar India.
Welke bergen? - De Himalaya.
Ga bij het Engelse leger, vecht tegen nazi's en Russen.
Over de Himalaya? Hoe?
Op een vliegend tapijt? Hoe?
We lopen.
Voorzichtig.
Kom op, wakker worden.
Ik zat midden in een mooie droom.
Ik ging wat zout eten, ik kon het bijna proeven.
Ik wil gewoon terug naar die droom.
Het is een simpel recept. Je neemt twee stengels rozemarijn...
en een beetje nootmuskaat. - Nootmuskaat?
Ja. - En zout?
Daar komen we zo aan toe Voeg de olie toe...
dan laat je dat in de kip trekken. Nu komt het zout.
Goed. - Je wrijft het op het vel van de kip.
Met een beetje paprika. - Maar dubbel zout?
Je kan niet zomaar het zout verdubbelen. Dan wordt het te zout.
En dan? - Boeit niet, verdubbel het zout.
Ik ga het niet verpesten. - Verdubbel het zout, alsjeblieft.
Tomasz... - Nee.
Iedereen kalm blijven. Niet rennen.
Lachen, wees vriendelijk.
Iedereen lachen.
Zijn jullie Russen? - Nee, Amerikanen.
Gaan jullie naar Lhassa? - Lhasse, ja, Tibet.
Pelgrims? - Ja.
Geen paarden? - We zijn te arm voor paarden.
Je vrouw? - Nee, mijn dochter.
Dat is het zuiden.
Gaan we dat eten? - Het is dit of vis.
Het lijkt op een vogelnest. - Het beschermt je voor de zon.
Probeer dit voor je voeten.
Zuiden. Kom, we gaan door.
Nee, het is nog een luchtspiegeling. - We hebben geen water.
Er zijn bomen en waar bomen zijn is water.
Nee, maakt me niets uit. Dat is oost we gaan zuid.
We moeten het proberen. - Nee, we moeten zuid aanhouden.
Anders vermoord je ons allen. - Verdomme.
Doodgaan? We gaan al dood.
Het is gewoon een luchtspiegeling.
Luchtspiegelingen hebben geen vogels.
Het is een bron.
Niet te veel drinken dan word je ziek.
We hebben tenminste water hier. - Je maakt haar wakker.
Misschien komen er nomaden hier, voor water.
Wanneer? Volgende week, maand?
We moeten hier nog een paar dagen blijven.
Zonder eten worden we alleen maar zwakker.
En dan zijn we te zwak om te reizen.
Ik weet het niet. Na de afgelopen dagen...
weet ik niet of ik dat nog een keer trek.
Het was een wonder dit te vinden.
Kunnen we rekenen op een volgende? Janusz?
Geef me jouw vest.
Wacht. Kom op, Tomasz.
Pet alsjeblieft.
Heer.
Lopen!
Terug! Dekking zoeken.
Irena.
Wat gedroogde vis.
Bedankt.
Hier.
Kan jij de weg terugvinden naar de bron?
Het was te ver uit de koers.
Onthoud, ik bedoel het westen.
Er zijn geen kenmerken in deze woestenij.
Ik zou het nooit vinden.
Toen ik mijn vader op 't veld hielp tijdens de warme zomers...
zogen we op zulke steentjes.
Het leek alsof we minder dorst hadden.
Zonnesteek.
Ik word een last.
Nee.
Doen ze pijn?
Nee, helemaal niet.
Ze moeten gezwollen zijn omdat ik zo ver moet wandelen.
Denk je niet?
Jawel.
Ga maar terug liggen dan bedek ik je benen.
Irena, we kunnen even rusten. - Nee.
Zuig hier op.
Alsjeblieft, nee.
Kom op. We moeten doorgaan.
Mijn naam is Irena Zieilnska.
Zet me op de grond, Andresj.
Leg me gewoon neer.
Het geeft niet.
Laat Uw Engelen haar ontvangen.
En haar naar de hemel brengen.
Haar land.
Amen. - Amen.
Deze vind ik echt leuk.
Wanneer heb je die gemaakt? - Tweede nacht in de Gulag.
Arme Kazik. Altijd in de problemen met z'n voeten.
Wie is dit?
Jij.
Lijkt op m'n vader. Zie ik er nu zo uit?
Nee.
Nee, je ziet er slechter uit.
Je hebt haar glimlach getekend.
Het is slechts een schets.
Maar ik zal er aan werken.
Ik zal het doen.
Dat is echt heel mooi werk.
Jij bent een groot artiest.
Het is bijna een foto.
De schaduw.
Erg mooi.
We moeten die heuvels bereiken.
Misschien is er water te vinden.
Kom. Sta op.
Kom op.
Ga zonder mij verder.
Ik ben klaar.
Ga.
Luister...
ga naar de heuvels en zoek naar water.
Wacht daar op ons. - Nee.
We halen je wel in.
Ga.
Heb je water gevonden? - Nee.
Laat me het zien.
Waar ben je?
Water.
Kijk ernaar.
Zou het giftig zijn? Is het te eten?
Geen idee, kap zijn kop er af.
Geef me het mes.
Kijk eens.
Het smaakt naar kip.
Een grote, zwarte en giftige kip zonder poten.
Het is niet slecht.
Je weet, Valka...
praatte over elkaar op te eten toen we in Siberië waren.
Is dat zo?
Zou je mij opgegeten hebben?
Jou? Natuurlijk.
Ik zou jou nooit opgegeten hebben.
Dat weet ik. - Te bitter. Liever slang.
Hier is wat water.
Het kan je doden. - Wat?
Vriendelijkheid.
Hoelang kan je overleven op modder en slangen?
Laat me gewoon hier.
Je kan het niet, hè?
Mr... - Wat?
Ik weet zelfs je voornaam niet.
Maar ik ken de naam van je zoon.
Heeft Irena je dat verteld? - Ja.
Mag ik zijn naam zeggen?
David.
Zijn naam uitspreken, brengt hem niet terug.
Probeer je me de wil om te leven te geven?
Stoppen met het op te geven? - En geef jij het op?
In een kamp zagen sommigen de dood als vrijheid.
Waarom geen zelfmoord dan? - Overleving was 'n soort protest.
In leven zijn was mijn straf.
Waarvoor?
Ik bracht David naar Rusland.
En niemand kan je vergeven.
En je kan het jezelf niet vergeven.
Irena zei me...
dat ze je vrouw gemarteld hebben.
En dat ze jou verraden heeft.
Ze deden hetzelfde met mijn jongen.
En dan schoten ze hem in 't hoofd.
Mijn vrouw leeft nog.
Ze overleefde het. Tenminste zo een beetje.
Maar ze zal het zich nooit kunnen vergeven voor wat ze deed.
Dat kan ik alleen maar doen.
Ze zou zichzelf martelen net zoals jij.
Snap je nu dat ik terug moet?
Ik moet terug geraken.
Pak je spullen in. Snel.
Janusz.
Hoor je dat? Wat is dat?
Tibet.
Lhassa.
En waar is India?
India.
India, ja?
Er is een pad naar Sikkim, over de bergen.
Vele mensen gaan daarheen. - Zijn er dorpen onderweg?
Kleine dorpen, ja.
Ze geven je voedsel en brandstof voor vuur.
Maar nu kan je niet gaan. - Waarom niet?
Als er veel sneeuw komt, is het erg moeilijk.
Wacht tot de lente.
Je kan bij dit gezin verblijven.
Het lukt niet in de winter. - Hij zei dat het moeilijk is.
Maar niet onmogelijk. - Janusz, het is enkel drie maanden.
We kunnen het niet laten gaan. - Hoezo?
Als we nu stoppen, dan...
geven we toe aan de vermoeidheid. - Het is niet toegeven.
We zijn oververmoeid.
Ik slaap tot de lente zoals een beer in 'n grot.
Jij kan Boeddhisme leren en een monnik worden.
Maar eerst moet je hun thee leren lekker vinden.
Ik vond hem echt lekker. - Slaap wel.
En jij, Mr?
Wat ga jij drie tot vier maanden doen?
Ik ga naar Lhasa. Onze vriend heeft 'n contactpersoon.
Hij zou me naar China krijgen.
Er is daar een US Militaire missie.
'Looking out for number one' Zeggen jullie Amerikanen dat niet zo?
Wat? - We zijn ontsnapt.
We hebben het gered.
Je hebt gelijk. Hij heeft gelijk.
Naast enkele bergen zijn we er. We hebben het gered.
Niet iedereen. - Nee.
Niet iedereen.
Wat ga je doen Mr, als je terug naar huis gaat?
Naar huis?
Ondergrondse bouwen? - Misschien een tijdje meedrijven.
Ik zal vechten.
Eerst Duitsers en dan Russen.
En dan? Je kerk herbouwen?
Nee.
Ik zal in de strijd sterven.
Ik zal Tomasz tekening naar de krant brengen of hem laten publiceren.
En dan ga ik zijn kip koken.
Maar met extra zout om hem te ergeren.
En jij?
Zolang de communisten in Polen zijn kunnen we niet terug.
Ze zullen je neerschieten, Janusz.
Gewoon blijven doorgaan, tot het voorbij is.
Gewoon blijven lopen.
Hij is weg.
Welkom in India. Papieren en paspoorten, graag.
Hebben we niet. - Geeft niet. Kom mee.
Vanwaar komen jullie? - Siberië.
En hoe komen jullie hier? - Te voet.
1945-1948: DE SOVJET-UNIE LEGT HET COMMUNISME OP IN POLEN.
HET IJZEREN GORDIJN VALT OP EUROPA
1956: OPSTAND VAN HONGARIJE
1961: BOUW VAN DE BERLIJNSE MUUR
1968: SOVJETRUSSISCHE TROEPEN VALLEN PRAAG BINNEN
1980: SOLIDARITEIT DAAGT HET COMMUNISME UIT
1989: HET COMMUNISME STORT IN
POLEN IS VRIJ
Simply Releases Toppers Tokke, Heksje Biteme en Suurtje