A JOURNAL FOR JORDAN (2022) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
อ้างอิงจากเรื่องจริง
เราต้องไปแล้ว! เอาเด็กๆมา! เราต้องกลับบ้านแล้ว!
ยัยผู้หญิงบ้าเอ๊ย
- กำลังพูดถึงพอดีเลย เป็นไงบ้าง? - เยี่ยมเลยค่ะ
- ได้แหล่งข่าวมาไหม? - แน่นอนสิคะ
ดีมาก
เดน่า เราจะให้โรเซ่นบลูมทำเรื่องนี้กับคุณด้วย
- อะไรนะคะ? - คุณขาดคนช่วยทำ
คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบแพ้ให้เดอะโพสต์
เราไม่แพ้เดอะโพสต์หรอกค่ะ
ยังไม่ต้องพูดถึงเดอะเจอร์นัลอีกนะ
เราไม่แพ้เดอะเจอร์นัลหรอกค่ะ
โดยเฉพาะถ้าผมช่วยคุณด้วย
- คุณจะทำอะไรได้? - แซนด์เบิร์กอยู่ในมือผม
คุยกับเขาแล้วเหรอ?
- นัดคุยอาทิตย์หน้าแล้ว - ตอนไหน?
ผมต้องการรู้ทุกอย่างตอนประชุมหน้าหนึ่งวันจันทร์
ระหว่างนี้ คุณสองคนแลกโน๊ตกันซะ
- อาทิตย์หน้าตอนไหน? - ยังไม่ได้ระบุเวลาเลย
อ๋อ โอเค สรุปว่าทั้งหมดนี้คือการคาดเดา
จากการประชุมซึ่งคุณยังไม่ได้นัด
ไม่ๆ ผมบอกแล้วว่ายังไม่นัดเวลา แต่ภายในอาทิตย์หน้าแน่นอน
- ไม่ คุณบอกว่ายังไม่ได้นัด - เปล่า ผมบอกว่ายังไม่ได้นัดเวลา จน...
- คุณพูดจริงเหรอเนี่ย? - จริงสิ
- เอ่อ เดน่า? - เขาแค่พูดว่า "แซนด์เบิร์ก"
- แล้วก็ได้มีส่วนในงานฉันเลยเหรอ? - เดน่า
เพราะฉันมาขอคุณเป็นพันครั้งแล้ว ไม่เห็นเคยง่ายแบบนี้เลย...
พอได้นั่งคุยแล้ว ฉันฝากทักทายเขาด้วยนะ
- เดน่า - เพราะฉันก็เพิ่งได้ประชุม
- แบบเดียวกับที่คุณคิดว่าจะได้ - เดน่า เดน่า
อะไร?
โธ่
- เดี๋ยวนะ - ฉันเอง
ฉันรู้เรื่องแล้วนะ
โรเซ่นบลูมป่าวประกาศทั่วเลย ว่าได้ทำเรื่องนี้กับเธอแล้ว
ฉันทนมองหน้ามันไม่ไหวจริงๆ
ทำไมเธอยังให้นมอยู่อีก? จอร์แดนขวบนึงแล้วนะ
เพราะองค์การอนามัยโลกแนะนำ...
ให้นมลูกถึงอายุสองขวบขึ้นไปได้ไง
เด็กฟันขึ้นเต็มปากแล้วนะ ดี
เดี๋ยวก็สะกดคำว่า "นม" เป็นแล้ว
ไม่เจ็บเหรอ?
มันช่วยให้เราใกล้ชิดกันดีน่ะ
- เธอเป็นไงบ้าง? - เสื้อฉันจะแห้งแล้ว
ฉันไม่ได้ถามเรื่องเสื้อ
อย่าทำตัวโดดเดี่ยวนักสิ
เปล่านะ เราก็คุยกันอยู่นี่ไง
เธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรน่า ดี เธอมาทำงานแล้วก็กลับบ้าน
- เธอทำอยู่แค่นั้นเอง - ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวนะ
ก็ได้ ถ้าเธอจะไม่คุยกับฉัน
- ก็ควรคุยกับคนอื่น - ฉันปกติดี
ฉันว่าไม่หรอก
ถ้าไม่สบายใจอะไร ฉันบอกเธอแน่
ตอนนี้ฉันขอตัวก่อนนะ
ต้องไปจัดการไม่ให้โรเซ่นบลุมยุ่งกับเรื่องงานของฉัน
- เป็นไงบ้าง แมนนี่? - สวัสดีครับ คุณเคเนดี้
เพิ่งเห็นลูกชายคุณ เป็นหนุ่มแล้วนะครับ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ?
ไฮ ขอโทษนะที่มาสาย
- เขาเป็นไงบ้าง? - งีบอยู่ค่ะ
ยังงีบอีกเหรอ?
หวังว่าไม่ได้ป่วยนะ
ไม่หรอก วิ่งเล่นในสวนเยอะน่ะ
- ฉันต้องลากกลับมาเลย - ขอบใจมากนะ เคลีชา
- เธอน่าจะกลับได้แล้วนะ - โอเค ขอฉันเก็บของก่อน
- แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะคะ? - โอเค
แม่มาแล้ว
บอกลูกทุกอย่างเลยนะ แม่
"จอร์แดนลูกรัก"
พ่ออยากให้ลูกรู้ว่า เด็กผู้ชายก็ร้องไห้ได้
บางครั้งการร้องไห้ทำให้ปลดปล่อยความเจ็บปวด และความเครียด
มันไม่เกี่ยวกับความเป็นลูกผู้ชายเลย
พ่อของลูกเขียนเอาไว้
เขาเขียนทั้งเล่มนี้เพื่อลูกคนเดียว
แม่ว่าลูกควรจะได้ฟังมัน เพราะ...
ลูกร้องไห้บ่อยมาก
จอร์แดนลูกรัก ถ้าลูกได้อ่านบันทึกนี้
มันหมายถึงเราได้ผ่านช่วงเศร้าโศกเสียใจมาแล้ว
และลูกโตพอจะเข้าใจ
ทุกอย่างที่แม่จะบอก
ครั้งแรกที่แม่เจอพ่อของลูก ชาร์ลส์ มอนโรว์ คิง
คือในห้องนั่งเล่นในบ้านแม่สมัยเด็ก
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 1998
ตอนนั้นแม่ไปเยี่ยมคุณตาของลูก ตอนวันเกิดแก
ลูก แล้วดเวย์นเป็นไงบ้าง?
- ไมค์ มาเร็ว - แม่ หนูบอกแล้วไง ว่าเราเลิกกันแล้ว
ถ่านไฟเก่ามันติดได้นะ ดูน้องชายลูกสิ
จำตอนเขาเลิกกับชาร์ลีนได้ไหม?
ค่ะ หนูช็อคมากเลยที่เธอรับเขากลับไปเป็นแฟน
ลูกไม่มีทางรู้หรอก แล้วได้โทรหาเขามั่งไหม?
ทำไมหนูต้องโทรล่ะคะ?
- ก็ลูกพูดเองว่าเขาเพอร์เฟ็ค - แม่
- ทำงานในวอลสตรีทด้วย - แม่
- เรียนก็ดี - หนูรู้
พูดอิตาเลียนได้ด้วย
เราจะไม่คืนดีกัน โอเคไหมคะ?
- มันจบแล้ว - ลูกไม่รู้หรอก
ไม่ แม่ บางอย่างเราก็รู้
โอ้โห
อุ๊ย โทษค่ะ
สวดหน่อยไหม?
พระเจ้าอวยพรพวกเรา
สำหรับของขวัญที่เรากำลังได้รับจากพระองค์
ผ่านทางพระคริสต์และพระเจ้า อาเมน
- อาเมน - อาเมน
อาเมน
ใครมาสูบกัญชาตรงนี้?
โธ่
พวกเธอรู้ใช่ไหม ว่าบ้านนี้อยู่ใต้ลม?
- สูบหน่อยไหม? - เธอก็รู้ว่าฉันไม่สูบ
เมาแล้วคิดอะไรไม่ออก
- สูบแล้วอาจจะผ่อนคลายขึ้นนะ - ฉันผ่อนคลายอยู่แล้วย่ะ
คิดว่าฉันต้องผ่อนคลายอีกเหรอ?
- อะไร? คิดงั้นเหรอ? - ใช่เลย
- โอเค บางทีฉันอาจจะเครียดไปหน่อย - "หน่อย" เหรอ?
พวกนั้นทำฉันเครียดน่ะ
ไม่งั้นฉันจะอยู่โรงแรมทำไมล่ะ?
เหตุผลเดียวกับลที่เราออกมาเมานี่ไง
ฉันไม่เข้าใจว่าเธอทนอยู่กับเขาได้ไงตั้งหลายปี
- เธอรักเขาไง - ไม่ใช่หรอก กลัวต่างหาก
เธอกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว
เป็นงั้นเหรอ ไมค์?
หา?
แต่งงานแล้วเป็นแบบนั้นเหรอ?
แบบไหน?
เธอไม่กลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียวเหรอ?
ก็ไม่นะ
โธ่ บางครั้งฉันอยากให้เธออย่ามายุ่งด้วยซ้ำ
- แต่นายแฮปปี้ใช่ไหม? - ใช่
- ก็มีทะเลาะกันบ้าง แต่ก็โอเค - เห็นไหม ยังมีความหวัง
ฉันแค่ต้องหาคนที่ใช่ให้เจอ
โชคดีเถอะ
ผู้ชายก็แค่ของหรูหรา ไม่ใช่ของจำเป็น
โห
ไม่ได้พูดเล่นนะ
ดูก็รู้แล้ว
หนาวจัง แล้วเจอกันในบ้านนะ
โอเค
- หวัดดีครับ - หวัดดี
ผมเป็นเพื่อนพ่อคุณ
- คุณคือเดน่าหรือเกว็นครับ? - เดน่า
นักข่าว
แล้วคุณล่ะ?
ผม...จ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง ยินดีรับใช้ครับ
- อ๋อ คุณเป็นทหาร - ครับผม
พ่อคุณเคยเป็นครูฝึกผมสมัยก่อน
ผมแค่แวะมาแขวนรูปให้แก
ของขวัญวันเกิดล่วงหน้าน่ะครับ
กองพันรถถัง 761
กลุ่มทหารที่กล้าหาญที่สุดกลุ่มนึงในสงครามโลกครั้งที่สอง
ผมกับพ่อคุณเป็นทหารรถถัง เราเลยชอบอะไรเหมือนๆกัน
คุณคิดว่าไงครับ?
สวยดี
ภาพผสานจุดสีเหรอ?
ใช่แล้วครับ
แนวจอร์จ ซูราทล่ะ
ใช้เวลาวาดนานหน่อย แต่ผมว่ามันคุ้มค่ามาก
- คุณวาดเองเหรอคะ? - ใช่ครับ
ที่จริงถือเป็นภาพสีนะ
แต่ผมไม่ว่าอะไรคุณหรอก
จ่าพูดถึงคุณบ่อยมากนะครับ
- จริงเหรอ? - ตลอดเลยครับ ทั้งสามคนเลย
คุณเป็นคนโปรดของแกเลย
- แล้วเขาอยู่ไหม? - อยู่ครับ
อยู่ลานข้างนอก
ผมบอกให้แกรอผมแขวนภาพให้เสร็จก่อน
ขอตัวแปปนะคะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อ - หวัดดี
สุขสันต์วันเกิดนะคะ...
หนูรู้ว่าจริงๆคือพรุ่งนี้ แต่นี่คือซิการ์
พ่ออย่าให้แม่เห็นนะ
ขอบใจมาก ลูก
เพื่อนพ่อในบ้านน่ะ...
มันแขวนภาพเสร็จรึยัง?
ยังเลย แต่พ่อต้องชอบแน่ๆ
มีพรสวรรค์ ว่าไหม? หน้าตาก็ดี
เกว็นเจอเขารึยัง?
ยังเลย ออกไปกับแม่แต่เช้าแล้ว
บอกมันไปสิว่าลูกลืมของไว้ที่โรงแรม
น้องสาวอยากขอยืมรถ
- พ่อคะ - พ่อแค่อยากช่วยน่ะ
ไม่ต้องเลยค่ะ
ก็ได้
โทษนะคะ ไฮ
คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม?
พอดีฉันลืมเอามือถือมาจากโรงแรม
เดี๋ยวน้องสาวฉันกลับมา จะขอยืมรถฉันด้วย
คุณช่วยไปส่งฉันหน่อยได้ไหม?
ขอฉันเปิดวิทยุได้ไหม?
เอาเลยครับ
คุณชอบเพลงแนวไหนล่ะ?
ผมว่าน่าจะมีแผ่นซีดีอยู่นะ
- เพลงเก่าเหรอ? - ครับ วงสปินเนอรส์
- คุณไม่ค่อยชอบคุยใช่ไหม? - ผมคุยเก่งอยู่นะ
ถ้ามีเรื่องคุยน่ะ
โอเค
พ่อฉันเป็นครูฝึกคุณเหรอคะ?
ใช่ครับ
แกสอนผมให้เป็นทหาร
ผมโชคดีมาก ที่ได้เจอแก ทั้งพ่อแม่คุณเลย
ทั้งคู่ช่วยผมมาเยอะมาก
ดีจัง
ไปสิ! ต้องให้เชิญรึไง?
โทษที
เอาสาวออกนอกเมืองได้...
แต่เอาความเป็นคนเมืองออกจากสาวไม่ได้หรอก
คุณก็รู้ว่าฉันเป็นนักข่าว ฉันต้องถามคุณหน่อย
พ่อแม่ฉันเคยช่วยคนยังไงเหรอ?
ผมกำลังจะหย่ากับภรรยา
โอ้
- ฉันขอโทษนะที่ถาม - ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ
แม่คุณเป็นผู้ฟังที่ดีมาก
ส่วนพ่อชวนผมไปดูบอลเป็นประจำ
- "พ่อ" เหรอ? - ใช่ครับ
อย่าเข้าใจผิดนะ ผมเองก็รักพ่อแม่ผมมาก
แต่ผมผ่านเรื่องร้ายมาไม่ได้แน่ ถ้าไม่มีพ่อแม่คุณช่วย
ทำไมคุณครูแปลกใจจัง?
คุณไม่ได้โตขึ้นมากับพ่อแม่ฉัน
- แล้วคุณล่ะครับ? - ฉันเหรอ?
คบใครอยู่รึเปล่า?
แปลกใจจังที่พ่อแม่ฉันไม่ได้บอกคุณ
คุยกันเยอะขนาดนั้นแท้ๆ
ฉันเพิ่งจะโสดน่ะ
เฮ้ คือพรุ่งนี้ผมต้องไปงานบาร์บีคิวที่บ้านอีกรอบ
ผมมารับคุณระหว่างทางได้นะ
ได้สิ เยี่ยมเลย
9 นาฬิกาเป็นไงครับ?
เช้าซะด้วย
เพอร์เฟ็คเลย
ยังไม่เก็บห้อง เดี๋ยวค่อยกลับมา
ผมชาร์ลส์ คิงครับ
ใครนะ?
- จ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิงครับ - ตายแล้ว
เอ่อ กี่โมงแล้วเหรอ?
8 โมง 49 ครับ
ฉันขอให้โรงแรมโทรปลุกแล้ว ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวฉันรีบออกไปนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบครับ
ไม่นานแน่นอน โธ่...ฉันรับรอง
ไม่เป็นไร ผมรอนะครับ
โธ่! แม่ง!
- ขอโทษที่ให้รอนะ - คุ้มค่าที่รอครับ
- หวัดดีครับ - หวัดดี
- หิวไหมครับ? - ก็ทานได้นะ
โอเค เชิญเลยครับ
แล้วทำไมคุณถึงเข้ากองทัพล่ะ?
วินัยน่ะครับ ได้เดินทางด้วย
ผมรักประเทศของผม เลยอยากเป็นทหารมาตลอด
แถมใส่ชุดลายพรางแล้วหล่อด้วย
เป็นอาชีพที่ลำบากเหมือนกันนะ
ใช่ครับ คุณ
ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณก็ได้นะ
ผมรู้ ผมก็ไม่อยากเรียกเหมือนกัน
เบลเยี่ยมวาฟเฟิลกับแฮชบราวน์
- ขอบคุณค่ะ - และ...
ไข่ขาวคนกับโอ๊ตมีลค่ะ
- เยี่ยมเลย - ใส่น้ำตาลแดงพิเศษให้เลยนะคะ
แน่ใจนะคะว่าไม่อยากรับผลไม้?
ไม่ครับ ขอบคุณมากครับ
ต้องการอะไรแจ้งเลยนะคะ
โทษนะคะ
ฉันขอซอสพริกมาจิ้มแฮชบราวน์
- และช่วยอุ่นนี่ให้หน่อย - ได้ค่ะ
แล้วคุณอยู่ในกองทัพมานานเท่าไหร่แล้ว?
แปปนึงนะครับ โทษครับ
เอาล่ะ
เอ่อ 11 ปีแล้วครับ
ผมวางแผนจะอยู่ในกรมฯอีก 9 ปี
และหวังว่าจะได้เกษียณในตำแหน่งผู้ช่วยผบ.
พอเกษียณผมจะเน้นไปเรื่องศิลปะ
- ใครคือศิลปินคนโปรดคุณล่ะ? - คุณถามเยอะจังนะ
นิสัยจากอาชีพฉันน่ะ
ถ้าคุณอยากรู้จริงๆ ผมชอบอยู่สองคน
จอร์จ ซูราท?
ใช่
กับคล็อด โมเนต์ เคยได้ยินไหมครับ?
แน่นอน
เขาเป็นเบอร์หนึ่งของผมเลย
คือผมลองวาดภาพจากจุดสีนิดหน่อย แต่สไตล์แบบโมเน่ต์น่ะเหรอ?
ใครจะไปเทียบเขาได้?
คุณ เอ่อ มีอาหารติด...
นิดนึงครับ
อีกด้านครับ
คือ...โอเค คุณป้ายยิ่งเลอะเลย ขอผม...
- ไม่ว่ากันนะครับ? - เอ่อ...ไม่ค่ะ
นิดเดียวครับ นั่นแหละ
ขอบใจนะ
ฉันเคยเห็นชิ้นงานโมเน่ต์ที่ พิพิธภัณฑ์เม็ทในนิวยอร์กมาบ้าง
ผมไม่เคยไปนิวยอร์กเลย
ต่างกันมากจริงๆ พอได้เห็นฝีแปรงแบบใกล้ๆ
ผมไม่เคยเห็นภาพของโมเน่ต์แบบจริงๆด้วย
คุณน่าจะแวะขึ้นไปบ้างนะ
ไปดูภาพเหรอครับ?​
ผมจะลองคิดดู
โห! ดูสิ
ต้องงี้สิ
- เฮ้ - เฮ้ ชาร์ลส์!
เฮ้ มารู้จักจ่าสิบเอกคิงหน่อย
- ทุกคนครับ - เรียกทุกคนว่าเพื่อนได้เลย
ทำไมถึงมีใครอยากทำแบบนั้น?
ฉันไม่เข้าใจเลย
อะไร? ไม่เหรอ? ท่าทางเธอโมโหนะเนี่ย
ไหนว่าผู้ชายก็แค่ของหรูหรา แต่ไม่จำเป็นไง
คุณจะยืนเฉยเหรอครับ หรืออยากมาช่วยผม?
พี่โชคดีนะ ที่เจอเขาก่อน
- ขอบใจที่มานะ ไอ้่หนุ่ม - ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารครับ
- ได้เสมอ - ครับ
แล้วเจอกันใหม่นะ
- โอเคไหม? - ครับ แน่นอนครับ
- คุณจะไปแล้วเหรอ? - ใช่ครับ คุณ
- ใช่ครับ - คุณแน่ใจเหรอ?
ฉันกำลังจะเสิร์ฟของหวานนะ
- ผมเองก็อยากทาน - แอปเปิ้ลพายสดๆเลย
ผมมีนัดคุยโทรศัพท์กับลูกสาวน่ะ
โอ้
ครับ เธออยู่กับแม่เธอที่เท็กซัส
ผมต้องโทรหาเธอก่อนเธอจะหลับ
แน่นอน
งั้นถ้าตอนไหนคุณไปนิวยอร์ก
แล้วอยากไปดูภาพโมเน่ต์ ติดต่อฉันนะคะ
ได้ครับ
- ดูแลตัวเองนะ - เช่นกันค่ะ
อะไรล่ะ?
ฮัลโหล?
ไฮ ผมขอสายเดน่าได้ไหมครับ?
- พูดอยู่ค่ะ - เฮ้
ผมจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิงครับ
อ๋อ
หวัดดี ชาร์ลส์
พ่อฉันบอกว่าเอาเบอร์ฉันให้คุณไป
เมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน
ครับ เอ่อ...
ตอนนี้คุณสะดวกคุยไหมครับ?
อืม...
พอดีฉันกำลังยุ่งนิดหน่อย
อ๋อ โอเคครับ งั้นเดี๋ยวผมโทรไปใหม่
ไม่ ไม่เป็นไร ฉันยังมีเวลานิดหน่อย
ฟังนะ เดน่า ผมเองก็อยากโทรหาคุณเร็วกว่านี้
แต่...
ผมแค่...ผมอยากซื่อสัตย์กับคุณ
ผมเพิ่งทำเรื่องหย่าเรียบร้อย
ฉันไม่อยากทำให้อะไรมันยากขึ้นนะ ชาร์ลส์
ไม่ คุณไม่ได้ทำเลย
ผมถึงโทรหาคุณตอนนี้ไง
คุณยังมีลูกสาวให้คิดถึง
ผมคิดถึงเธอเสมออยู่แล้ว
ไม่มีวันเปลี่ยนไปแน่นอน
แต่ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า
คุณไม่มีอะไรต้องกังวล
ผมสัญญา
ก็แฟร์ดี
ฮัลโหล?
เดน่า ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมคิดถึงคุณ
มากเลย
คุณมีเวลาตั้ง 3 อาทิตย์นี่นะ
โอเคๆ เป่าให้หมดเลยนะ พร้อมไหม?
เย้!
โอเค มากินกันเลยดีกว่า
เอาล่ะ
โอเค
โอเค ขอเวลานอกหน่อย
แม่ต้องพักนิดนึง
จ๊ะเอ๋ พ่อ!
พูดอะไรของลูกน่ะ?
- อะไร? - โอเคครับ
ลูกมองอะไร?
พูดอะไร เจ้าเด็กโง่?
จ๊ะเอ๋ พ่อ!
ฮัลโหล?
เฮ้ นี่ชาร์ลส์นะ คุณเป็นไงบ้าง?
ดีขึ้นแล้ว
แทบไม่มีคนดำเลย ผู้หญิงดำยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ถ้าฉันพลาด จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว
เหมือนฉันเป็นตัวแทน
คนดำทุกคนที่อยากจะทำงานที่นั่นเลย
ผมเข้าใจ
แต่คุณรักงานของคุณ ถูกไหม?
นสพ.นิวยอร์กไทม์เชียวนะ แน่นอนสิ
สำหรับนักข่าวคือฝันที่เป็นจริงเลย
เป็นช่วงเดียวเลยที่ฉันเกลียดนิวยอร์ก ตอนมันร้อนชื้นนี่แหละ
นิวยอร์กไม่ร้อนหรอก อิรักสิ ร้อนของจริง
คุณเคยไปอิรักด้วยเหรอ?
คูเวตก็เคย สงครามพายุทะเลทราย
ว้าว มันแย่มากไหม?
ก็แย่มากพอล่ะ
เดี๋ยวผมโทรหาคุณอีกทีได้ไหม?
ผมมีประชุมกับพวกผู้ใหญ่
ผมไม่อยากไปสาย
ได้สิ พรุ่งนี้โทรหาด้วยนะ
ได้เลย บาย
บาย
วางสิ
คุณสิวาง
ไม่ คุณนั่นแหละวาง
เราเล่นแบบนี้จริงเหรอเนี่ย?
คงงั้นแหละ
โอเค
ตกลงคุณจะวางสายไหม?
บายครับ
บาย
แล้วคุณอยากมีลูกอีกไหม?
แน่นอน ผมอยากมีครอบครัวใหญ่มาตลอด
แล้วลูกสาวคุณเป็นไง?
คริสติน่าเหรอ? เธอเยี่ยมเลย
เธอสวย ฟังคนอื่นดี ฉลาดด้วย
บอกเลยว่าฉลาดกว่าผมเยอะ
แปปนึงนะ
เอ่อ...
คือมัน เอ่อ...
เครียดมาก
เครียดมากสำหรับทุกคน
แล้วคุณจัดการมันยังไง?
ผมจัดการยังไงเหรอ? เอ่อ...
ผมรู้สึกเหมือนผมล้มเหลว
พยายามทำให้มันเวิร์ค
แต่ตอนนั้นเรายังเด็กมาก
พวกเราเป็นเด็กที่พยายามไปกันให้รอด...
ต้องโทษเราทั้งคู่แหละ...
มันเจ็บปวดมาก
ฉันเสียใจด้วยนะ ที่คุณเจ็บปวด
เฮ้ ไม่หรอก มัน...
ผมไม่เป็นไรแล้ว
และผมรักการเป็นพ่อมาก
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดกับผมเลย
ถ้าผมไม่ได้ผ่านเรื่องนั้นมา
ผมคงไม่มีโอกาสคุยกับคุณ...
บางครั้งหลังมื้อเย็น
พ่อฉันบอกว่าเขาจะไปซื้อนม
ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่าแม่ฉันนั่งเฉยๆ
คอตกแบบนั้นได้ไง
เธอรู้ว่าเขามีคนอื่น
รู้กันทั้งเมืองเลยแหละ
คืนนึง ฉันติดหวัดหนักมาก
แม่ฉันต้องไปยืมรถเพื่อนบ้าน
เพื่อพาฉันไปโรงพยาบาล
ฉันจำได้ว่าฉันนอนเพ้อไข้อยู่ที่เบาะหลัง
พอฉันยกหัวขึ้นมาได้
ฉันเห็นเรากำลังวนรถ
อยู่ในลานจอดรถของบาร์ในกรมทหาร
- ตอนนั้นคุณอทายุเท่าไหร่? - ฉันเพิ่งจะ 7 ขวบ
แม่ฉันมองหารถพ่อฉัน
- แล้วหาเจอไหม? - ไม่เจอ
พ่อเคยพูดว่าแม่ล่อพ่อติดกับ
ด้วยการท้องฉัน
เธอเองก็ติดกับไม่แพ้พ่อ
ว้าว
ได้ยินแบบนั้นคุณรู้สึกยังไง?
แหม...
คุณถามเรื่องส่วนตัวฉันจัง
พยายามทำให้ฉันเปิดใจหมดเปลือก
เหมือนคุณจะรู้ตัวช้าไปแล้วนะ
คุณว่าไงนะ?
คุณได้ยินผมแล้ว
ไม่หรอก ผมล้อเล่นน่ะ
คุยเรื่องฉันพอแล้ว
แล้วคุณชอบทำอะไร?
ตอนที่ไม่ได้ฝึกทหารใหม่น่ะ?
ถ้าผมไม่วาดรูป...
ก็อาจจะออกกำลังในยิม
โอเค ฉันชอบยิมเหมือนกัน
ชอบห้องนวด ชอบสมูตตี้ที่บาร์น้ำ
คือคุณไปยิมแต่ไม่ออกกำลังกายเหรอ?
ฉันไม่ใช่สายออกกำลังน่ะ
แต่ฉันไม่อยู่นิ่งนะ
อยู่นิวยอร์กมันต้องเดินตลอด
จะชอบนวด
หรือน้ำผลไม้อะไรก็
ทุกอย่างที่คุณทำอยู่...
ผมว่ามันเวิร์คนะ
ผมคิดว่าคุณสวยมาก
- เธอชอบเขารึเปล่า? - ไม่ได้หรอก เขาเป็นทหาร
พ่อฉันก็เคยเป็นทหารมาก่อน
ไม่ได้ใส่ชุดทหารตลอดเวลาซะหน่อย
แบบนั้นคงฮ็อตน่าดูนะ
โอ้ แม่คุณ!
เขาเคยหย่าแล้วด้วย
แถมมีลูกสาวอายุ 9 ขวบอีก
แล้วเป็นพ่อที่ดีไหมล่ะ?
เหมือนจะอย่างนั้นนะ
ไม่รู้สิ
เขาไม่ใช่สเป็คฉัน
นี่...เธอบอกเองว่าเขานิสัยดี ถูกไหม?
- น่ารักด้วย? - พระเจ้า ใช่เลย
แล้วเธอมีปัญหาอะไรล่ะ?
เธอดีเกินไปสำหรับเขารึไง?
อีเรื่องมากเอ๊ย
ฉันแทบไม่รู้จักเขาเลย
เราก็แค่คุยโทรศัพท์กัน
งั้นถ้าเขาจะขอมาหา อย่าโกนขนขาล่ะ
- อะไรนะ? - ฉันรู้จักเธอดี
เธอไม่มีทางนอนกับผู้ชาย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนเจอครั้งแรก
โดยไม่ได้ขัดสีฉวีวรรณ ลงครีม หรือโกนขนหรอก
พระเจ้า จริงด้วย
เหมือนกันเลย
ขอโทษที่ฉันไปรับคุณไม่ได้นะ
ไม่ต้องห่วงหรอก ผมรู้ว่าคุณมีงาน
ถ้าโชคดีรถไม่ติด บ่ายสองครึ่งคุณน่าจะถึงนี่นะ
ให้ผมอยู่ที่โรงแรมก็ได้นะ
ไม่มีปัญหาเลย
ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร
นอกจาก... คุณอยากอยู่ที่โรงแรมไหมล่ะ?
ไม่ๆ ผมโอเค
- ดี - โอเค งั้นดี
เอ้อ อีกอย่าง ค่าแท็กซี่จากลากวาร์เดีย
ไม่น่าเกิน 30 เหรียญนะ
ถ้าคนขับช่วยยกกระเป๋า ฉันจะให้ทิปด้วย
อย่าให้ขับมาทางสะพานควีนส์โบโร่ล่ะ
โอเคครับ ท่านผบ.
หวังว่าที่ฝึกฝนมา...
กับที่ไปรบในสมรภูมิที่อิรัก
จะเตรียมผมให้พร้อมสำหรับนิวยอร์ก
พักได้แล้วน่า
- และถ้าผมไม่รอด... - พระเจ้า
รู้ไว้นะว่าผมพยายามแล้ว
คุณโทรบอกแม่ผมหน่อยได้ไหม ว่าผมรักแม่?
ชาร์ลส์ พอเลยนะ
ทายสิ
อะไร?
- ทายสิ - อะไรล่ะ?
ตูดไก่ไง
คุณนี่เชยจริงๆ
วางสายไปเลยไป!
เฮ้ มาถึงแล้วเหรอ?
ครับ ผมมาถึงแล้วครับ
โทษทีนะ แมนนี่
ไม่มีปัญหาครับ คุณเคเนดี้
แขกคุณมาถึงแล้ว ให้ผมส่งขึ้นไปเลยไหมครับ?
ได้เลย ฉันทิ้งกุญแจไว้ให้เขาแล้ว
ครับ กุญแจอยู่ที่ผมนี่แหละ
ขอสายเขาแปปนึงได้ไหม?
ได้ครับ เธออยากคุยด้วยครับ
เฮ้ ผมอยากบอกคุณว่าผมมาถึงอย่างปลอดภัย
ภารกิจสำเร็จแล้ว
ดีจัง
อีก 2-3 ชั่วโมงฉันถึงจะกลับบ้านนะ
ไม่เป็นไร ผมเอาสมุดสเก็ทช์มาด้วย
- คุณทำงานเถอะ - โอเค
กินของในตู้เย็นได้เลยนะ
- ผมกินแน่ งั้นเจอกันนะครับ? - เขาโทรมาแล้ว
- ขอสายแมนนี่อีกทีได้ไหม? - ได้สิ แปปนะ
ครับผม
แมนนี่ แขกของฉันมานิวยอร์กครั้งแรก
- ถ้าเขาต้องการอะไร ช่วยหน่อยนะ - ได้ครับ
ช่วยดูหน่อยว่าเขาใส่รองเท้าผ้าใบเก่าๆมารึเปล่า?
- รองเท้าสกปรกด้วยใช่ไหม? - ใช่เลยครับ
- โอเค ส่งเขาขึ้นไปเถอะ - ได้ครับ
เธอให้คุณขึ้นไปได้เลยครับ
โอเค เยี่ยมเลย
- ขอบใจนะ - ได้ครับ
มาถึงแล้วเหรอ?
แล้วเธอทำอะไรล่ะ? กลับไปสิ!
ไม่! ฉันยังมีงานต้องเคลียร์อีกเยอะ
งานเงินอะไร! ไปสนุกเถอะ!
นี่ค่ะ
- คุณเคเนดี้ - แมนนี่
เฮ้ คุณ
วันนี้เป็นไงบ้างครับ?
ก็ดีนะ
แล้วไฟลท์คุณเป็นไง?
ดีครับ
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
- คุณตัวหอมจัง - ขอบใจนะ
ผมมีอะไรจะให้คุณด้วย
นี่สำหรับคุณ
โอ้ พระเจ้า
คุณชอบไหม?
ชอบสิ
ผมพยายามนึกภาพคุณแล้ววาด
- อะไร? - ผมโกหกน่ะ
- ผมวาดจากรูปนั่น - โอ้ พระเจ้า
ดีใจที่คุณชอบนะ
ฉันรู้นะ ว่าคุณเพิ่งมาถึง
แต่เราน่าจะคุยเรื่องที่นอนกันซักหน่อย
ฉันมีโซฟาเบด นอนค่อนข้างสบาย
ได้ครับ
ผมนอนบนโซฟาได้ ไม่มีปัญหา
ทำไมคุณดูกังวลจัง?
คิดว่าผมจะพูดอะไรเหรอ?
ฉันไม่ได้ดูกังวลซะหน่อย
แค่ไม่อยากให้มีการคาดหวังอะไรที่จะไม่เกิดขึ้นจริง
อืม ผมคาดหวังว่าจะสนุกที่นี่ครับ
ผมไม่กังวลหรอก ผมจะอยู่กับคุณ
- โอเค ตัดสินใจได้หรือยังครับ? - ได้แล้วค่ะ เอ่อ...
- ฉันพร้อมสั่งแล้ว คุณพร้อมไหม? - ครับ
- นั่นอะไรเหรอ? - น้ำมันมะกอกน่ะ
ฉันขอลิงกวีนีซอสหอยค่ะ
- และขอสตาร์ทด้วยสลัดคาพรีส - ได้เลยครับ
- แล้วคุณผู้ชายล่ะครับ? - ผมขอซีซ่าร์สลัด
แค่นั้นเองเหรอ?
โทษนะคะ ขอเวลาอีกแปปนะ?
- แน่นอนครับ - ขอบใจมาก
อะไรเหรอ?
ซีซ่าร์สลัดหากินที่ไหนก็ได้
- ลองพาสต้าสิ - คาร์บมันเยอะน่ะ
คุณกินแต่อาหารในกรมฯมา ไม่เอาน่า
คุณรู้ได้ไงว่าผมชอบดินอะไร? หืม?
อย่างน้อยสั่งไก่ย่างมาใส่ในสลัดหน่อยก็ยังดี
โอเค
ฉันดีใจมากที่คุณมาที่นี่
ฉันอยากให้คุณมีวีคเอนด์ที่สนุก และ...
คุณรสชาติเหมือนออริกาโนเลย
โรงละครแบบไหนเนี่ย?
โรงละครออฟบรอดเวย์น่ะ
- แสดงว่าเราอยู่ใกล้บรอดเวย์ - เปล่า
คือมีทั้งโรงละครออฟบรอดเวย์ และออฟ ออฟบรอดเวย์
งั้นตกลงบนบรอดเวย์มีอะไรจริงๆไหม?
มีสิ แต่ไม่สำคัญที่ถนนหรอก
สำคัญที่ขนาดบ้านมากกว่า
- ขนาดบ้านเหรอ? - มีกี่ที่นั่งไง
- ในบ้าน? - ใช่
- โอเค หมายถึงในโรงละคร - ใช่
เหมือนที่ผมคิดเลย
ชาร์ลส์ ฉันชอบที่คุณมีมารยาทนะ
แต่คุณเดินฝั่งนอกทางเท้าตลอดไม่ได้หรอก
นี่นิวยอร์กนะ คนมันเยอะเกินไป
โทษที ผมอดไม่ไหวน่ะ
มัน...เป็นนิสัยไปแล้ว
ไม่หรอก ฉันขอโทษ ขอบใจมาก
โลกต้องการสุภาพบุรุษมากกว่านี้
นี่คือจูบออฟออฟบรอดเวย์
นี่คือจูบออฟบรอดเวย์
ส่วนนี่...
บรอดเวย์
รางวัลโทนี่สาขาจูบดีเด่นเป็นของ...
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน โทนี่คือใคร?
ใจเย็น
เอ่อ ฉันขอล้างหน้าล้างตาแปปนะ
ในตู้เย็นมีน้ำ
- เชิญหยิบตามสบายเลย - โอเคครับ
เธอสวยจริงๆ
ไม่นะ
คุณต้องการอะไรไหม?
เอ่อ ครับ ขอหมอนกับผ้าห่มหน่อย
กินไวน์แล้วผมง่วงน่ะ
ฉันว่าคุณนอนเตียงอีกฝั่งนึงได้นะ
ถ้าคุณต้องการ
ครับ ครับ ได้เลย
เราหยุดดีกว่า
หา?
โอเค ขอโทษด้วย... เป็นเพราะออริกาโนน่ะ
กู๊ดไนท์
ใครเดินทางกับอุปกรณ์ออกกำลังกายเนี่ย?
ผมเอง
- คุณนอนดีนะ - ฉันนอนสบาย
คุณนอนสบาย
ไปบึ๊กที่อื่นเลย
ฉันยังไม่ได้กินกาแฟ
คุณชอบกาแฟดำใช่ไหม?
ใช่แล้ว
โอเค ผมอยากให้คุณลุก
ไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วเราไปวิ่งกัน
ผมอยากเห็นเมืองคุณมากกว่านี้ โอเคนะ?
ฉันสิอยากเห็นเมืองคุณมากกว่านี้
อยากเห็นรัฐ รหัสไปรษณีย์
อยากเห็นรหัสเมืองคุณ
อยากเห็นหมายเลขประกันสังคม
ผมอยากเห็นพาสปอร์ตคุณ
หมายเลขประจำตัวทหาร กรุ๊ปเลือด
เอามาให้ฉันดูให้หมด
พระเจ้า! ฉันอยากเห็นหมดเลย!
ฉันบอกแล้วไง
- คุณทำผมเสียคนนะเนี่ย - คุณรู้น่าว่าคุณชอบ
แล้วเมื่อไหร่คุณจะพาผมไปดูโมเน่ต์?
ของดีต้องไว้ท้ายสุด
วีคเอนด์เดียว ฉันพาคุณไปดูทั่วเมืองไม่ได้หรอกนะ
งั้นสงสัยผมต้องกลับมาอีก
- เดี๋ยว - อะไร? อะไร?
- ฉันต้องอาบน้ำก่อน - ตอนนี้เหรอ?
- ใช่ ตอนนี้เลย - ไม่ๆ ทำไมล่ะ?
- ไม่ต้องหรอก - ไม่ได้
เดี๋ยวฉันมานะ
ผมจะจำภาพนี้ไว้
ปิดม่านสิ
ได้เลย
ใจเย็นหน่อย
คุณชอบไหม?
ผมรักมันเลยล่ะ
มันสวยมากๆ
ขอบคุณนะ
...6 เดือนต่อมา
อะไร?
คุณตื่นมาทำอะไรก่อนผม?
เรามีเวลาแค่สี่วันนะ คุณทหาร
นี่ช่วงคริสต์มาสในนิวยอร์ก
ลุกมาเลย
เสร็จหรือยัง?
เสร็จแล้ว
ออกมาสิ ขอฉันดูหน่อย
ชาร์ลส์ ออกมาเถอะ
โอ้ เยส
ผม...ไม่รู้สิ
ลองสวมเบลเซอร์หน่อย เถอะน่า
ผมดูเหมือนนักบัญชีเลย
นักบัญชีรูปหล่อด้วย
คุณรู้ไหม เสื้อผ้าพวกนี้แพงแค่ไหน?
ของขวัญคริสต์มาสน่ะ
- ไม่ ผมให้คุณซื้อไม่ได้หรอก - ฉันอยากซื้อให้คุณ
ฉันรู้ว่าคุณไม่แคร์เรื่องเสื้อผ้า
เพราะเสื้อผ้าไม่สำคัญเท่าตัวตนหรอก ที่รัก
คนเราทำเสื้อผ้าสวยๆมาใส่นะ ที่รัก
อีกอย่าง คุณทำงานมาหนัก
คุณคู่ควรมากกว่ากางเกงโคร่งๆกับเสื้อคอกลมนะ
- ผมชอบยีนส์ของผม - โอเค
แล้วรองเท้าผ้าใบรุ่นคุณปู่ล่ะ?
คุณปู่?
ที่เดียวที่คุณควรใส่ผ้าใบนั่นคือไปยิม
มันใส่สบายและก็ใช้ดีด้วย
แล้วนี่ใส่ไม่สบายเหรอ? ไม่เอาน่า
อย่าทำเหมือนคุณไม่ชอบสิ
ดูคุณสิ ยิ้มหน่อย เห็นไหม?
ก็ได้
ผมจะเก็บผ้าใบไว้ ส่วนนี่ผมจะจ่ายครึ่งนึง
- ชาร์ลส์! - ครึ่งนึง!
- ที่รัก - หืม?
ผมอยากให้คุณเป็นแฟนผม
อะไรนะ?
ผมอยากให้คุณเป็นแฟนผม แบบเป็นทางการ
หมายความว่าไง อยู่ด้วยกันน่ะเหรอ?
คุณรู้ดีน่า
- ตลกเหรอ? - เปล่า มันแค่...
- แค่อะไร? - เราโตๆกันแล้วนะ
ใช่ เราโตพอจะมีแค่กันและกันแล้ว
ชาร์ลส์
อย่าพูดชื่อผมแบบนั้นสิ
- เดี๋ยวค่อยคุยเรื่องนี้ได้ไหม? - ผมอยากคุยเลย
- เรามีแขกมานะ - ก็ให้รอไป
ขอนะ?
- เมอรี่คริสต์มาส! - ไฮ
เมอรี่คริสต์มาส!
ไงก็เถอะ ฉันไม่อยากให้เธอเสียใจ
- ฉันไม่อยากให้เธอเสียใจ - ไม่ ไม่หรอกครับ
ผมไม่ได้ตั้งใจอะไรแบบนั้นเลย
ฉันรู้ว่าเธอไม่ตั้งใจ แต่มันอาจเกิดขึ้นได้ไง
เขาใช้คำว่า "เป็นทางการ" เลยเหรอ?
- น่ารักที่สุดที่เคยได้ยินเลย - พระเจ้า
- จะตายให้ได้ - เชยชะมัด
แต่เขาอดไม่ได้หรอก เป็นทหารนี่นะ
เธอสิอดไม่ได้ ตกหลุมรักเขาแล้ว
- ใช่ เธอดี๊ด๊าใหญ่แล้ว - เปล่านะ
ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้เลย
- แบบไหน? - ก็เธอชอบเขาไง
- ก็แหงอยู่แล้ว ฉันชอบเขา - ไม่ หมายถึงชอบ "มากๆ" น่ะ
ชอบแบบจริงจังมากๆ
- ฉันอยากดื่มหน่อย - เอาไวน์หรือว่า...
นี่มันคริสต์มาส ฉันต้องดื่มหน่อย
- แต่ต้องดีกับเธอนะ - ครับผม แน่นอนครับ
- คุณบอกว่า... - ไม่ๆ ฉันขอสก็อตช์
ก้นสวยจริงนะเนี่ย
แน่นปึ๋งปั๋งเลย
จริงด้วย
- บอกฉันอย่างสิ - หืม?
เขาเก่งบนเตียงไหม?
ถ้าไม่เก่ง เราคงไม่ได้คุยกันหรอก
พระเจ้า
- ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้น - ครับ
- เธอเป็นเด็กดี - จริงครับ เธอแจ่มมาก
- เธอ...อย่าพูดกับฉันแบบนั้นนะ - ไม่ๆ คือนิสัยดีไงครับ
- จูลี่ใช่ไหม? - ใช่ คุณจูดี้
ใช่ เธอพูดเก่งมาก เก่งจริงๆ
- แล้วคุณจะตอบคำถามผมไหม? - คำถามอะไรเหรอ?
ที่เราคุยกันก่อนหน้านี้ไง
ชาร์ลส์ คุณก็รู้ว่าฉันแคร์คุณ
ทำไมต้องมานิยามความสัมพันธ์เราด้วย?
- เพราะเรามีความสัมพันธ์กันไง - แต่คุณจะรีบไปไหน?
ผมก็ไม่ได้รีบ เราเพิ่งคบกันมาหกเดือน
ฉันไม่อยากออกจากงานแล้วเที่ยวตามคุณ
ไปตามฐานทัพทหาร
แล้วใครพูดอะไรเรื่องนั้นล่ะ?
คุณเองก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย
- คุณคบคนอื่นด้วยเหรอ? - ว่าไงนะ?
- คุณคบคนอื่นด้วยรึเปล่า? - เปล่านะ
ผมพูดจริงนะ
เปล่า
ผมไม่มีวันขอให้คุณทิ้งงานเพื่อตามผมไปทุกที่
คุณรู้ใช่ไหม?
ใช่ ฉันรู้
ผมไม่ได้บอกว่ามันจะง่าย แต่ผมว่าเราทำได้
ทำไมคุณถึงแน่ใจนัก?
ไม่ได้หรอก
ผมคาดเดาอนาคตไม่ได้เหมือนกัน
แต่ผมรู้ว่าเรามีโอกาสที่จะมีอนาคตด้วยกัน
คุณไว้ใจผมไหม?
ไว้ใจสิ
งั้นเป็นแฟนผมนะ อย่างเป็นทางการเลย
ฉันเป็นแฟนคุณอยู่แล้ว
คุณรู้ใช่ไหม ว่าน่าจะบอกผมก่อน?
ฉันต้องให้คุณดิ้นรนเองสิ
ตอนนี้ถึงตาคุณแล้ว
นำฉันไปเลย
เปิดไว้เถอะ
ที่รัก
ใจเย็น ใจเย็น ใจเย็น
เดี๋ยวนะ
ให้ฉันไปส่งไหม?
คุณคงไม่อยากขับรถไปสนามบิน
ตอนเช้าขนาดนี้หรอก
ข้างนอกหนาวมาก
วางนี่ไว้ใต้ต้นคริสต์มาสด้วยนะ
- อีกกล่องเหรอ? - นี่ของแมนนี่
คนเปิดประตูอะนะ?
หมวกทีมเม็ตส์ หมอนั่นมาจากควีนส์
ไม่รู้ว่าคุณสองคนเป็นเพื่อนกันด้วย
เราซี้กัน
อ๋อ ซี้กัน
คุณคงไม่รู้ว่าเขาเคยเป็นทหารเรือ
ไม่ เขาไม่เคยบอกเลย
เพราะคุณสองคนไม่ได้ซี้กันไง
นี่สำหรับคุณ
เพลงสมัยคุณปู่สินะ?
เฮ้ นี่เพลงสำหรับผู้ใหญ่ต่างหาก
ยัยผู้หญิงบ้า
ฉันเหรอ?
- อะไร? - บ้าน่ะ
ไม่เลย
- เครื่องลงแล้วผมจะโทรหานะ - ระวังตัวด้วยนะ
แน่นอน
คุณทิ้งเสื้อผ้าใหม่ไว้ที่นี่บ้างก็ได้นะ
ฉันจะเคลียร์ที่ในตู้เสื้อผ้าให้
ถ้าคุณต้องการ
- ฮัลโหล? - เดาสิ
ตูดไก่
ฉันพูดจริงๆนะ
โอเค อะไรเหรอ?
เรากำลังทำซีรียส์ข่าวเรื่องเชื้อชาติในอเมริกา
ฉันจะได้เขียนหนึ่งในเรื่องพวกนั้น
พวกนั้นอยากให้ฉันเป็นคนเรียบเรียงด้วย
เป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่สุดที่พวกนั้นเคยให้ฉันเลย
เฮ้! ยินดีด้วยนะ
แต่ถ้าฉันทำออกมาไม่ดี ฉันหมดอนาคตที่เดอะไทมส์แน่
- ไม่เอาน่า - ไม่ๆ ฉันไม่ได้ล้อเล่น
พวกนั้นไล่ฉันออกแน่
ฉันเสียงานนี้ไม่ได้นะ ชาร์ลส์
นิวยอร์กมันแพงเกินไป...
พอเลย ฟังผมนะ พวกนั้นเลือกคุณ เพราะคุณมีคุณสมบัติ
และงานของคุณก็ดีเสมอ
ผมภูมิใจในตัวคุณมาก
ขอบใจนะ ที่รัก
ผมรออ่านเรื่องที่คุณจะเขียนไม่ไหวแล้ว
ฉันต้องเริ่มบินไปแอครอนอาทิตย์ละครั้ง
ก่อนจะเริ่มลงมือเขียน
ไม่อยากไปเลย
โอเค งั้นขอเวลาผมไม่กี่อาทิตย์
ให้ผมจัดการเรื่องทหารใหม่เสร็จ
ผมจะดูว่าจะบินไปเจอคุณที่นั่นได้ไหม
- จริงเหรอ? - จริงสิ
คงจะดีมากเลย
คุณโทรหาจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณครับ
เฮ้ ที่รัก
ฉันกลับมาที่แอครอนแล้วนะ
ฉันว่าฉันไม่ค่อยสบายเพราะเดินทางนี่แหละ
ไงก็ ฉัน...อยากเจอคุณจะแย่แล้วนะ
โทรหาฉันด้วย บาย
คุณโทรหาจ่าสิบเอกชาร์ลส์ คิง
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณครับ
ชาร์ลส์ คุณอยู่ไหนเนี่ย?
ฉันเริ่มกังวลแล้วนะ
- ชาร์ลส์? - เฮ้ ที่รัก
- คุณอยู่ไหน? - ผมอยู่ที่โรงพยาบาล
เมียทหารของผมคนนึงเพิ่งคลอดลูก
ฉันโทรหาคุณตั้งหลายครั้ง
ผมขอโทษ ผมต้องมาช่วยเขาที่โรงพยาบาล
ช่วยทำอะไร?
เดน่า หมอนั่นเพิ่งอายุ 19
เขากลัว เขาต้องการผม
แล้วที่โรงพยาบาลไม่มีโทรศัพท์รึไง?
ที่นี่วุ่นวายมากๆ
ผมพยายามแล้ว แต่ปลีกตัวไม่ได้จริงๆ
คุณมีหน้าที่ต้องช่วยคนออกลูกตั้งแต่เมื่อไหร่?
คืนนี้เราไปนอนก่อนไหม
แล้วค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้า?
เช้าแล้วนี่ไง ฉันป่วยมาก
แถมรอคุณอยู่ที่แอครอน โอไฮโอ
ฉันนึกว่าคุณเครื่องบินตกซะแล้ว
ผมขอโทษ ผมน่าจะโทรบอกคุณ
แต่คุณก็รู้ว่าผมต้องมาช่วยเด็กผม
แล้วฉันล่ะ?
ฉันเป็นแฟนคุณนะ
ฉันไม่ได้เจอคุณมาสองเดือนแล้ว
ที่รัก มันเพิ่งหกอาทิตย์เองนะ
โอเค คุณคงไม่เข้าใจว่าตอนนี้ฉันเจ็บปวดแค่ไหน
เดน่า เมียหมอนั่นมีภาวะแทรกซ้อน
ยังไงเหรอ?
ผมเองก็ไม่รู้
คือคุณอยู่ที่นั่นทั้งคืนแต่ไม่รู้อะไรเลยเหรอ?
ผมรู้แค่ว่าเธอต้องผ่าคลอด
เข้าใจแล้ว
อาจจะเป็นคุณนั่นแหละ ที่แอบคบคนอื่น
- อะไรนะ? - คุณถึงตกเครื่องใช่ไหม?
อะไรนะ? ไม่ เปล่านะ
อยากคุยกับหมอนั่นไหมล่ะ? เขานั่งอยู่กับเมียอีกห้องนึง
ชาร์ลส์ คุณสั่งเด็กของคุณ
ให้พูดอะไรก็ได้อยู่แล้ว
ไม่เอาน่า เดน่า คุณพูดเลอะเทอะแล้ว
เลอะเทอะเหรอ? ฉันนั่งอยู่ในห้องมา 4 ชั่วโมง
- เพื่อรอคุณนะ - ผมจะโกหกคุณทำไม?
คุณไม่สนใจจะโทรบอกฉันด้วยซ้ำว่าคุณจะไม่มา
- ใจเย็นหน่อย - ฉันไม่ต้องใจเย็นหรอก
เรา... คุณ...ฉันคุยไม่ได้แล้ว แค่นี้นะ
- เฮ้ แมนนี่ - ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ คุณเคเนดี้
เมื่อกี้มีของมาส่งให้คุณ
- ผมเอาไปให้ข้างบนแล้ว ไม่ว่ากันนะครับ - ขอบใจนะ
คุณมาทำอะไรที่นี่?
เดน่า ผมทำผิดไปแล้ว ผมขอโทษ
ไม่ๆ คุณจะโผล่มาแบบนี้ไม่ได้
เราไม่ได้คุยกันตั้งหลายอาทิตย์แล้ว
เพราะคุณไม่โทรกลับหาผมเลย
เพราะฉันไม่อยากคุยกับคุณไง
ผมขอโทษที่ผมไม่ได้ไปที่แอครอน
คุณพูดถูก คืนนั้นผมควรโทรหาคุณ
ฉันไม่รู้เลย ว่าตอนนั้นคุณอยู่ไหน
หรือว่าอยู่กับใคร
ผมไม่ได้อยู่กับใครทั้งนั้น
เดน่า
ที่รัก
ผม..ผมไม่ใช่พ่อคุณ
ผมไม่มีวันมีผู้หญิงคนอื่น
ผมรักคุณ
- คุณไม่รักฉันหรอก - ผมรักคุณ
ไม่หรอก คุณรักลูกน้องคุณมากกว่า
- ฉันแค่สวยกว่าพวกนั้น - ไม่หรอก เดน่า
ผมรักคุณ
ผมอาจทำให้คุณมีเหตุผลจะทิ้งผมไป แต่...
ผมไม่มีวันทิ้งคุณ
ผมรักคุณ
ฉันก็รักคุณ
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
คุณเชื่อผมได้เลย โอเคไหม? เชื่อได้แน่นอน
โอเคไหม? โอเคนะ?
ผมรักคุณมากนะ ผมขอโทษ ผมขอโทษ
ผมขอโทษจริงๆ
คุณทาสีนี้แล้วสวยนะ
บางทีฉันก็ลืมว่าคุณเป็นทหาร
ถามอะไรหน่อยได้ไหม?
ผมเคยหยุดคุณได้ที่ไหนล่ะ?
รบกันเป็นยังไงเหรอ?
พ่อฉันไม่เคยพูดเรื่องเวียดนามเลย
คุณก็ไม่เคยคุยเรื่องอิรัก
บอกตรงๆ ผมเองก็จำได้ไม่มาก
กลิ่น
เสียง
สิ่งที่ฝึกมาถูกเอามาใช้ มันเลยเบลอๆไปหมด
คุณกลัวไหม?
กลัวสิ
แล้วคุณเคยฆ่าใครจริงๆไหม?
คุณเป็นทั้งทหารและเชื่อในพระเจ้าพร้อมกันได้ยังไง?
ผมเชื่อในปีศาจเช่นกัน
ปกป้องผู้คนที่ปกป้องตัวเองไม่ได้
ทุกคน อีกรอบนึง
เฮ้! แกเป็นอะไรไป?
ออกมานอกแถวเลย แกเป็นอะไรของแก?
ออกมานี่เลย แกเป็นอะไร?
ทำไมไม่เป็นระเบียบแถว? ไปเลย! ไป!
เข้าใจที่ฉันพูดไหม? พวกนี้รอแกอยู่
- ครับ จ่า - อย่าหยุดๆ!
- แกบ้ารึเปล่า? - เปล่าครับ จ่า
เราออกไปโดนยิงใส่ทุกวัน แกดูอ่อนแอมากแบบนี้
เห็นพวกนี้ไหม พวกนี้ยอมโดนยิงเพื่อแก
ดูสิ พวกนี้ยอมตายเพื่อแก
- เหนื่อยเหรอ? เหนื่อยใช่ไหม? - ครับ จ่า
วิ่งไป อย่าหยุด
ไม่งั้นฉันจะแบกแกเอง เราจะไม่ทิ้งใครทั้งนั้น
- ไม่ทิ้งใครทั้งนั้น ได้ยินไหม? - ครับ จ่า
- ต้องให้ฉันแบกแกไหม? - ไม่ครับ
- ขึ้นมา ฉันแบกแกเอง มา! - ไม่ครับ!
ฉันรู้นะ ว่าแกยังสูบบุหรี่อยู่
- ครับ จ่า - แกต้องเลิกซะ
ไปเข้าแถวเลย ไป
เร็วเข้า! อย่าหยุด
เร็วเข้า อิมฮอฟ! อย่าเหลาะแหละอีกนะ เข้าใจไหม?
นั่นแหละ เสียงดังๆ!
โทษนะ
- ชาร์ลส์? - เดน่า
- คุณโอเคนะ? - ใช่ ฉันไม่เป็นไร
- คุณปลอดภัยแน่นะ? - ฉันปลอดภัยดี
- คุณอยู่ไหน? - ฉันอยู่ที่ออฟฟิศ
ดูข่าวอยู่รึเปล่า?
โอ้ พระเจ้า โอ้ พระเจ้า!
เครื่องบินอีกลำ เพิ่งพุ่งชนอีกตึกค่ะ
ผมอยากให้คุณกลับบ้าน อย่าออกไปไหนอีก
โทรหาพ่อแม่คุณ บอกพวกท่านอย่าออกไปไหนด้วย
อย่าทำอะไรเลย จนกว่าผมจะติดนต่อไป เข้าใจไหม?
ได้ๆ ฉันเข้าใจแล้ว!
- โอเค ผมต้องไปแล้ว - ชาร์ลส์ เดี๋ยว
- ไง? - ระวังตัวด้วย
คุณก็ด้วยนะ
- โอเค - โอเค บาย
- เฺฮ้ ลูกรัก โรงเรียนเป็นไงบ้าง?​ - ก็ดีครับ
- แม่ขอเข้าไปได้ไหม? - ไม่ครับ
- ลูกอยากคุยอะไรไหม? - ไม่ครับ
จอร์แดน มอนโรว์ คิง มองหน้าแม่
- พระเจ้า ลูกรัก เกิดอะไรขึ้น? - ผมต่อยกับเพื่อน
- กับใคร? - แลนซ์ครับ
แม่จะโทรหาครูใหญ่
และแม่จะคุยกับพ่อแม่เด็กนั่นด้วย
แม่ ไม่ต้องเลย
- ปากโป้งโดนอัดแน่ - ว่าไงนะ?
ถ้าผมปากโป้ง ผมตายแน่
จอร์แดน แล้วลูกมีเรื่องทำไม?
พวกนั้นเรียกผมว่า "วิกเกอร์" ลูกครึ่งคนดำผิวขาว
- พวกนั้นพูดอย่างอื่นด้วย - พูดอะไร?
มันบอกว่าถ้าผมเป็นคนดำ ทำไมผมเล่นบาสไม่เก่ง?
โธ่ ลูก
พวกมันบอกว่าพ่อผมไม่ได้เป็นทหาร
พวกมันพูดว่าถ้าพ่อผมเป็นคนดำ คงติดคุกอยู่
โอเค
มากับแม่มา
ถอดเสื้อโค้ทออก นั่งลง
- ผมจะโดนดุเหรอครับ? - เปล่า
อ่านซะ
อ่านดังๆเลย
จอร์แดน ลูกเป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน
ใครก็ปฏิเสธความจริงนี้ไม่ได้
ลูกจะถูกกลั่นแกล้ง
เพราะสีผิวและสีตาของลูก
แต่ขอให้บุคลิกและการกระทำของลูก โดดเด่นในทุกสิ่งที่ลูกทำ
และจงอย่าลืมพื้นเพตัวเอง
อะไรกันครับเนี่ย?
พ่อของลูกเป็นคนเขียนให้
พ่อเขียนทุกอย่างในนั้นให้ลูก
ตอนนี้ลูกโตพอแล้ว แม่อยากให้ลูกอ่านมัน
ทุกคำพูด
พวกเธอก็รู้ว่านี่ไม่ใช่วันเกิดฉัน
จะหลอกกินของหวานฟรีเหรอ?
ก็ปีที่แล้วเธอไม่ยอมให้เราฉลอง
และฉันรู้ว่าเธอเกลียดวันเกิดมาก ก็เลย...
อธิษฐานสิ
- พวกเธอเนี่ย - เปิดของฉันก่อนนะ
ก็ได้
ใช่ที่ฉันคิดรึเปล่าเนี่ย?
ถ้าเธอไม่ยอมให้ฉันหาเดทให้
อย่างน้อยเกินน่าจะหาความสุขทางอื่นบ้าง
ฉันไปเดทย่ะ
แค่เดท 3 ครั้ง กับความสัมพันธ์ข้ามคืน
ในรอบสิบปีหลังไม่นับนะ
- ต้องเสียบปลั๊กรึเปล่าเนี่ย? - เสียบปลั๊กเลย
แล้วค่อยๆเร่งถึงความเร็วสูงสุด
- ช้าๆนะ - แต่ก็อย่าช้ามาก
- เธอก็มีเหรอเนี่ย? - มีสิ
- ของมันต้องมี - ดีกว่าแฟนเกือบทุกคนเลย
อันนั้นฉันก็ไม่รู้นะ
ฉันรู้
ดีกว่าผัวฉันเกือบตลอดแหละ บอกเลย
รายนั้นถ้าเสียบปลั๊กได้ก็คงดี
แม่ อะไรเหรอครับ?
เอ่อ...
ที่นวดน่ะลูก ไว้คลายเครียด มีอะไรเหรอ?
แม่พาผมไปเจอพี่สาวที่เท็กซัสได้ไหมครับ?
คริสติน่าเหรอ? ได้สิ ลูก
เราน่าจะไปหาเธอบ่อยขึ้น
พ่อบอกว่าอยากให้เรารู้จักกันไว้
ได้อยู่แล้ว มานี่มา
ทำไมแม่แทบไม่พูดถึงพ่อเลย?
บางที คิดถึงมันก็เจ็บปวดนะ ลูก
แต่แม่คิดถึงพ่อตลอดเวลา
แม่เขียนเรื่องพ่อด้วย มันทำให้แม่รู้สึกดีขึ้น
ทำไมเราไม่มีรูปพ่อเลยครับ?
มีสิ
ผมเห็นแค่รูปพ่อกับลูกโป่งบนโต๊ะทำงานแม่
เราจะเอามาวางเพิ่มอีก
วางข้างธงชาติเหมือนที่คุณตากับคุณยายมีเหรอครับ?
กองทัพจะให้ธงพวกนั้นกับครอบครัว ที่งานศพเท่านั้นน่ะ
- เราเป็นครอบครัวพ่อนี่ครับ - ถูกต้อง
แต่ในทางเทคนิค แม่ไม่ใช่หรอก
พ่อกับแม่ยังไม่เคยแต่งงานกัน
ประชาชนที่รัก ในเวลานี้
กองทักอเมริกันกับกองทัพพันธมิตร อยู่ในช่วงเริ่มต้น
ของปฏิบัติการทางการทหาร ที่จะปลดอาวุธ
ปลดปล่อยผู้คนอิรัก
และปกป้องโลกจากภัยอันตรายรุนแรง
ผมได้ออกคำสั่งให้กองทัพพันธมิตร
เริ่มโจมตีเป้าหมายที่มีความสำคัญทางการทหาร
เพื่อลดทอนประสิทธิภาพในการทำสงคราม ของซัดดัม ฮุสเซน
- ฮัลโหล? - เฮ้
เฮ้ พระเจ้า คุณทำฉันกลัวแทบตาย
- ผมขอโทษ คุณโอเคนะ? - ใช่ๆ ฉันสบายดี
โอ้ ฉันได้รับภาพคุณแล้วนะ สวยมากเลย ฉันชอบมากๆ
ผมดีใจที่คุณชอบ
- ที่รัก เอ่อ...ฟังผมนะ - ว่าไง?
มีอะไรเหรอ?
- ไม่มีอะไรหรอก - อะไร?
ผมได้รับคำสั่งให้ไปอิรัก
คุณต้องไปตอนไหน?
ผมก็ไม่รู้
พรุ่งนี้เราต้องเดินทางไปฟอร์ท เออร์วิน
- แคลิฟอร์เนียเหรอ? - ใช่
แล้วฉันจะได้เจอคุณเมื่อไหร่?
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ชาร์ลส์ ฉันอยากคุยด้วย
เรื่องด่วนมาก โทรกลับหาฉันทันทีนะ
- ชาร์ลส์? - เป็นอะไรเหรอ?
เสียงปืนเหรอ?
ใช่ๆๆ ผมอยู่ที่สนามยิง
ทุกอย่างโอเคไหม?
ฉันต้องเจอคุณ คุณจะกลับบ้านกี่โมง?
คุณโอเครึเปล่า?
โอเค แต่ฉันไม่อยากคุยทางโทรศัพท์แล้ว
หยุดยิง! หยุดยิง!
- หยุดยิง! - คุยเรื่องอะไร?
วีคเอนด์นี้คุณกลับมาได้ไหม? ขอล่ะ
ที่รัก ผมออกไปแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ
โอเค งั้นฉันไปหาคุณก็ได้
เดน่า บอกมาเถอะว่ามีอะไร
ฉันอยากมีลูก
อะไรนะ?
ฉันอยากท้อง
ตอนนี้เนี่ยนะ?
ใช่ ตอนนี้เลย
- เริ่มยิงได้! - เริ่มยิง!
ทำไมจู่ๆคิดแบบนี้ล่ะ?
เพราะฉันอยากใช้ชีวิต
ไม่ใช่แค่ทำข่าวไปวันๆ
และฉันอยากใช้ชีวิตกับคุณ มีลูกกับฉันเถอะนะ
ได้แน่นอน
คุณไม่อยากลองเอาไปคิดดูหน่อยเหรอ?
ฉันไม่ได้ขอลูกหมาคุณนะ
- ผมไม่ต้องคิดเลย - แน่ใจนะ?
ผมว่าคุณต่างหาก ที่ดูลังเล เดน่า
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าคุณตัดสินใจเร็วขนาดนี้ได้ไง
เพราะผมตัดสินใจมานานแล้ว
แล้วถ้าฉันท้องไม่ได้ล่ะ?
- แต่งงานกับผมสิ - อะไรนะ?
แต่งงานกับผมสิ
โอเค
โอเคเหรอ?
คือคุณตกลงใช่ไหม?
ชาร์ลส์ มอนโรว์ คิง ฉันจะแต่งงานกับคุณ
หยุดยิง! หยุดยิง!
- เธอตกลงแล้ว - อะไรนะครับ?
ฉันจะแต่งงานแล้ว!
คุณได้ยินไหม?
- นี่อะไรเนี่ย? - ของขวัญครับ
เราจะไปเยี่ยมพ่อกัน
จอร์แดน แม่ต้องทำงาน ลูกเองก็ต้องไปเรียน
แม่ ผมหมายถึงวีคเอนด์ครับ
แค่วอชิงตันดีซี ไม่ไกลเลย
ขอแม่คุยกับป้าแปปนึงนะ ลูก
โชคดีครับ
เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ มิเรียม
ไม่มีสิทธิ์กะผีน่ะสิ
เด็กเป็นลูกอุปถัมภ์ของฉัน ฉันรักเด็กคนนั้นเหมือนกัน
- แล้วใครจ่าย? - จัดการหมดแล้ว
- นี่ความคิดเธอเหรอ? - เปล่า จอร์แดนต่างหาก
เขาเมลมาหาฉัน บอกว่าอยากไปให้ได้
เธอเองก็ควรไป
เฮ้
นี่ ไม่ใช่ว่าชาร์ลส์ทิ้งเธอไว้ตัวเปล่าๆ
เรารู้กันอยู่ว่าเด็กคนนั้นพิเศษ
และตอนนี้เด็กต้องการเธอมากๆ
เขาจะไม่ใช่เด็กตลอดไปนะ
ต้องขอโทษด้วยครับ เรากำลังเจอ อากาศแปรปรวนอีกแล้ว
กรุณากลับสู่ที่นั่งของท่าน
แล้วรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อย
- เฮ้ - ไฮ
ว่าไง คนสวย? ไม่ต้องลูกหรอก
ฉันสบายดี
ดูคุณสิ...
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ - ผมดีใจมากที่ได้กลับมา
- เราคิดถึงคุณมาก - เหรอ? ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
- ระเบียบ...พัก! - ไม่เอา
อะไรล่ะ?
บ้านนี้ไม่เอาทหารแล้ว
- แค่ผมพอใช่ไหม? - แค่คุณก็พอ
นี่ไงครับ หัวน้อยๆ
กระดูกสันหลัง
และก็หัวใจกำลังเต้น
- เดน่า ขอบคุณมากนะ ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณ
อยากทราบเพศของเด็กไหมครับ?
- อยากครับ - อยากค่ะ
- เด็กผู้ชายครับ - นึกแล้ว เยส ผู้ชาย!
ว่าไง หนุ่มน้อย? นี่พ่อเองนะ
ผมนึกแล้วว่าต้องเป็นผู้ชาย
หมอ ถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหมครับ?
- ชาร์ลส์ - ใบเดียวเอง
- ได้ครับ - รบกวนด้วยนะคะ
พูด "เด็กผู้ชาย" ครับ
เด็กผู้ชาย
ในบัญชีพวกนี้มีเงินพอสมควร
คุณถอนได้เลยถ้าจำเป็น
รายได้ผมจะถูกฝากเข้าทุกวันที่ 15
อยู่ที่นู่นผมไม่จำเป็นต้องใช้เงินเยอะ
เงินมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
โอเคนะ?
นี่ใบมอบฉันทะ คุณเซ็นซะ
- จะได้รับสวัสดิการทางทหาร - ฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม?
ได้สิ
พอคนเราไปรบ
แล้วเรื่องเซ็กส์ทำไงเหรอ?
ไม่รู้สิ ผมไม่เคยคิดถึงมันเลย
ผมมัวแต่กังวลว่าจะโดนยิงไหมน่ะ
ฉันแค่คิดว่า ถ้าคุณต้องการเซ็กส์ตอนอยู่อิรัก
เพื่อช่วยให่้คุณผ่านมันไป
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันอนุญาต
- คุณบ้าไปแล้วเหรอ? - ฉันพูดจริงๆ
- ผมก็พูดจริง - ถ้าคุณต้องการใกล้ชิดใคร
- หรืออยากกอดใคร - เดน่า พอเถอะ
- หรืออยากถูกกอด ฉันไม่อยากให้คุณ... - เดน่า พอได้แล้ว
เดน่า ผมไม่ต้องการผู้หญิงคนอื่น
และผมจะไม่มีวันดูถูกคุณกับลูกแบบนั้น
คุณคงไม่หวังให้ผมเสนอแบบนั้นกับคุณหรอกนะ
เพราะคุณห้ามยุ่งกับใครทั้งนั้น
- เงียบไปน่า - ผมไม่ขำนะ
โอเค
ผมอยากให้คุณเก็บมันในที่ปลอดภัย
เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับผม
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหรอก
รู้แล้ว แต่ผมไม่อยากให้คุณกังวล...
- ฉันมีอะไรให้คุณด้วย - เรื่องจัดงานศพหรืออะไรทั้งนั้น
- อะไรเหรอ? - สมุดบันทึกไง
คุณจะได้เขียนไว้ให้ลูก
ถึงจะแค่หน้าสองหน้าก็ยังดี
เปิดดูสิ
ผม เอ่อ...
ไม่รู้จะพูดยังไงดี ผมจะเขียนอะไร?
สมุดบันทึกนี้ทำมาเพื่อคนเป็นพ่อ
มีคำถามมาช่วยเป็นไอเดียในการเขียน
บอกตัวตนคุณให้ลูกรู้
สิ่งที่คุณเชื่อ
และบอกว่าคุณรักลูก
ลูกจะได้รู้ไว้
จอร์แดน จำไว้เสมอนะลูก
ความคิดและการกระทำของลูก
ต้องพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงและปรับปรุง
แต่ความเชื่อมั่นของลูกต้องหนักแน่นเสมอ
จงใช้ชีวิตด้วยความเชื่อมั่น
ระหว่างทาง ถ้าลูกล้มลง
หรือต้องการคุยกับใครซักคน
จงคุยกับคนที่ช่วยลูกได้
- แม่ แม่ครับ - ว่าไง?
แม่เคยบอกว่าพ่อกลับมาไม่ได้ ตอนผมเกิด
- ใช่จ๊ะ ลูก - ทำไมล่ะครับ?
แม่ ได้ยินผมไหม?
ได้ยินแล้ว ไง ที่รัก
เฮ้ ที่รัก สบายดีไหม?
ฉัน...สบายดี
เดี๋ยวนะ ทักลูกชายคุณหน่อย
เฮ้ ไง ทหารน้อย? ระเบียบ...พัก!
- โอ๊ะ ลูกดิ้นแล้ว - ดิ้นเหรอ?
เขาได้ยินคุณ ได้ยินคุณด้วย
ใช่ จำเสียงพ่อได้ไง
- เราคิดถึงคุณนะ - ผมก็คิดถึงคุณ
คุณเป็นไงบ้าง?
ใช้คำว่าจ้างคุ้มยังไม่พอเลยล่ะ แต่...
ขอโทษนะที่ผมไม่ได้โทรหาคุณ
อืม สามอาทิตย์แล้วนะ
คุณอยู่ไหนเหรอ? ฉันอยากดูในแผนที่ฉัน
คุณก็รู้ว่าผมบอกไม่ได้
แต่ขอบใจที่ส่งรูปมาให้นะ
คุณดูสวยมากเลย แบบว่าโอ้โห!
ผมชอบท้องคุณมาก
คุณก็พูดง่ายนี่
คุณไม่ได้เป็นคนต้องอุ้มลูก
ก็จริง ก็จริง
- อยากเห็นหน้าลูกใจจะขาดแล้ว - ฉันก็ด้วย
อยากกอดลูกมาก
พูดแล้วนึกขึ้นได้ คุณต้องบอกฉันนะว่าจะมาเมื่อไหร่
ฉันจะได้เลือกวันคลอด
อ๋อ เอ่อ...ผมยังไม่รู้เลย
คุณต้องรู้บ้างแหละ
คุณยังไม่ได้ยื่นเรื่องขอลาเหรอ?
ยัง ยังเลย
จวนตัวมากเลยนะ
คุณรออะไรอยู่อีกล่ะ?
ชาร์ลส์?
ผมไม่รู้
ไม่รู้อะไร?
ชาร์ลส์?
ครับผม
คุณบอกอะไรฉันเนี่ย?
ไปเร็ว ไป เร็วเข้า
คุณจะไม่กลับมาใช่ไหม?
ฮัลโหล?
แม่ ผมอยากให้คุณพยายามเข้าใจนะ
เราเข้ามาประเทศนี้ไม่กี่เดือนก่อน
- ถ้าไม่มีคุณ ฉันทำไม่ได้นะ - เด็กๆของผมไม่พร้อม...
- ไม่ ชาร์ลส์ คุณสัญญาฉันแล้ว - สถานการณ์มันเปลี่ยน
- แต่คุณสัญญาฉันแล้ว - เราต้องปรับตัวสิ เดน่า
ฉันกำลังจะมีลูกให้คุณนะ
ผมต้องรับผิดชอบทหารทั้งกองร้อย
ถ้าเด็กผมถูกฆ่าตายระหว่างผมไม่อยู่ ผมยกโทษให้ตัวเองไม่ได้แน่
คุณจะอยู่ที่นั่นไหม มันเกิดขึ้นได้อยู่แล้ว
ฉันไม่ได้ขอให้่คุณกลับมาเที่ยวนะ
- ตอนนี้ผมยังกลับไม่ได้ คุณใจเย็นก่อนนะ - ชาร์ลส์ ขอร้องล่ะ
- คุณสัญญาแล้วนะ - คุณก็รู้ว่าผมรักคุณนะ
- เราต้องการคุณเหมือนกันนะ - ผมรักคุณมากๆ
- ขอเวลาผมหน่อยนะ - ได้โปรดเถอะ ชาร์ลส์
ฉันขอร้องล่ะ
- ชาร์ลส์? - ผมรักคุณนะ
เราจะไปกันแล้ว
- ผมต้องไปแล้ว เดี๋ยวผมโทรหานะ - ไม่ อย่าวางสายนะ
- โอเคนะ - ไม่นะ ชาร์ลส์ ชาร์ลส์
ลูก พ่อไปหาตอนลูกเกิดไม่ได้เพราะสงคราม
หวังว่าลูกกับแม่จะยกโทษให้พ่อ
ทุกครั้งบที่พ่อออกไปทำงาน
พ่อภาวนาว่าเวลาพ่อยังไม่หมด
เวลาที่จะอยู่กับลูก และแม่ของลูก
พ่องานยุ่งมาก จอร์แดน
แต่พ่อเชื่อว่าลูกกับแม่ปลอดภัยดี
เพราะลูกมีผู้หญิงแกร่งอยู่รอบตัวมากมาย
พวกเธอคือครูคนแรกของลูกนะ
และผู้หญิงเหล่านี้..
คือเหตุผลที่ลูกไม่ควรดูถูก....
หรือลงไม้ลงมือกับผู้หญิงคนไหนเด็ดขาด
ผู้หญิงที่ลูกจะเลือกมาเป็นคู่ชีวิต
ควรดูแลมิตรภาพของลูกก่อนเสมอ
ดีมาก ดีมาก!
กองร้อย ตรง!
และเธอควรมีเกียรติ เช่นเดียวกับลูก
และเธอควรภูมิใจในตัวเอง
แต่จำเอาไว้...
เอ้า เบ่ง! เบ่ง!
ความสวยงามนั้นขึ้นอยู่กับคนมอง
เรียกแถว!
และความงามที่แท้จริงนั้น มาจากข้างใน
ออกมาแล้ว มาแล้ว!
พลทหารโค๊ทส์!
ครับ จ่าสิบเอก!
- พลทหารไบรอัน! - ครับ จ่าสิบเอก!
แค่มองที่แม่ของลูก
ลูกจะเข้าใจความงามในสายตาพ่อ
นายสิบไลท์!
นายสิบร็อบบี้ ไลท์!
นายสิบร็อบบี้ เกล็น ไลท์!
ขอต้อนรับกลับบ้านนะ พ่อ
มาเจอลูกชายคุณ มา
เฮ้
พระเจ้า
เฮ้ ไฮ
ไฮ
- เด็กคนนี้พิเศษจริงๆ - ไม่เป็นไรนะ
ลูกจะมีความหมายกับทุกคนที่ได้เจอลูก
ใช่ พ่อกลับบ้านแล้วลูก พ่อขอโทษนะ
วันนี้มีคนคิดว่าฉันเป็นพี่เลี้ยงลูกด้วย
ลูกผิวขาวมากจนทุกคนคิดว่าไม่ใช่ลูกฉัน
ได้มาจากแม่ผมน่ะ
- รู้ไหมฉันทำไง? - อะไรเหรอ?
ฉันควักนมออกมาให้ลูกกินตรงนั้น
ต่อหน้าเธอเลย
ไม่ทำหกใส่ด้วยก็บุญแล้ว
งั้นผมคงต้องหาแหวนให้คุณแล้ว
พวกคนขาวเนี่ย ไม่คิดเยอะหรอก
- คุณโอเคไหม? - ผมโอเค
แค่หอบหืดน่ะ
คุณเป็นหอบตั้งแต่เมื่อไหร่?
ฐานทัพเราอยู่ใกล้โรงงานไฟฟ้าน่ะ
หมอบอกว่าน่าจะเป็นจากที่นู่น ไม่มีอะไรหรอก
- คุณแน่ใจนะ? - แน่สิ
คุณไม่ต้องห่วงนะ
แต่ผมพูดจริงนะ
ผมจะหาแหวนให้คุณ
เราทำทุกอย่างได้ ตอนผมอยู่ที่นี่
ทุกอย่างอะไรเหรอ?
จอร์แดนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ผมหาทักซิโด้ตัวจิ๋วให้ลูกใส่ได้
- หมายถึงแต่งงานเหรอ? - ใช่
ไม่ ฉันไม่อยากเอาทุกอย่างมาทำตอนคุณแวะมาที่นี่
ฉันอยากได้งานแต่งจริงๆ
มีดอกลิลลี่สีขาว
เด็กโปรยดอกไม้ในชุดสวยๆ
- ชุดแบบไหนนะ? - ชุดผ้าบางสวยๆ
คุณต้องทำงานอีกแค่หกอาทิตย์
ฉันรอได้
งั้นผมก็รอได้เหมือนกัน
- ชาร์ลส์? - ว่าไง?
เฮ้ เรามีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
ไม่จริงน่า
ครอบครัวเรามีทหารเยอะพอแล้ว
งั้นผมรอจนลูกอายุ 18 ก็ได้
แล้วค่อยพาไปสมัคร
ส่วนตอนนี้
- ใส่นี่ซะ - อะไรเนี่ย?
เชื่อใจเราน่า ใส่เร็ว
เราอยู่ไหนเนี่ย?
ฉันรู้ว่าเราอยู่อีสต์ไซด์
และก็รู้ว่าเราอยู่ในสวน
โอ้ พระเจ้า
คุณทำแบบนี้ทำไมเนี่ย?
คุณเสียงดังมากเลย ชาร์ลส์
เงียบหน่อย!
โอเค ถอดผ้าปิดตาได้แล้ว
ขอบใจ
น้ำมันมะกอก แบบเอ็กซตร้าเวอร์จิ้น เหมือนคุณเลย...
- อย่างน้อยก็เคยเหมือน - เงียบไปเลย
จ๊ะเอ๋! จ๊ะเอ๋!
น่าหม่ำจริงๆเลย
ว่าไง เจ้าทหารตัวน้อย เป็นไงบ้าง?
ฉันขอเข้าเป็นสมาชิกชมรมหนุ่มน้อยคุณด้วยได้ไหม?
ไม่รู้สิ หนุ่มน้อย นายว่าไง?​
ให้เธอเข้ามาจอยเราด้วยดีไหม?
หืม?
อะไรนะ?
ลูกบอกว่ากำลังพิจารณาอยู่
- พิจารณาอยู่? - ลูกเป็นคนตัดสินใจน่ะ
ทั้งที่แม่ให้นมกินขนาดนี้เนี่ยนะ?
ก็จริง งั้นรอแปปนะ
แน่ใจเหรอ? ไม่รู้สิ
เธอก็สวยอยู่นะ
โอเค ก็ได้
ลูกบอกว่างั้นก็ได้ เพราะคุณให้นมกิน
บิสกิต บิสกิต
ที่รัก คุณโอเคไหม?
ชาร์ลส์
ใช่ไหม บิสกิต?
ทุกอย่างเรียบร้อยดี ลูกพ่อ
ฉันไม่อยากได้รูปนี้
รูปไหน?
นี่คือคุณเหรอ?
แล้วนี่ล่ะ?
นี่ฉันก็ไม่อยากได้
คุณโดดงานอยู่กับเราไม่ได้เหรอ?
คุณอยากแต่งงานกับคนขี้ขลาดรึไง?
ก็ได้ งั้นไปเถอะ
ได้ยินไหม บิสกิต?
แม่ไม่ชอบงานของพ่อเลย
รักลูกนะ
ดูแลแม่ให้พ่อด้วย
ส่วนคุณ...
ตอนผมกลับมาคุณยังจะแต่งงานกับผมใช่ไหม?
ฉันรอไม่ไหวแล้ว
ผมเลือกทักซิโด้เองได้ไหม?
ฉันอยากให้คุณใส่สูทสีกรมท่า
ฉันจะแต่งงานกับทหารนะ
ใช่แล้ว
- ผมรักคุณ - ฉันรักคุณมากกว่า
เดาสิ
พระเจ้า อย่าเล่นมุกนี้อีกเลย
- เดาสิ - ไม่เอา
พูดมา
ตูดไก่
ยัยผู้หญิงบ้าเอ๊ย
แล้วเจอกันนะ บิสกิต
- ดูแลแฟนผมด้วยนะ - ได้ครับ
โอเคนะ?
จริงๆแล้วเขาไม่ได้เลิกทาสนะ
พวกทาสตัดสินใจเลิกกันเองมากกว่า
งั้นเหรอ?
การประกาศเลิกทาส
มีผลแค่ในกลุ่มรัฐทางใต้
และมันยังอนุญาตให้คนดำ
เข้าร่วมกองทัพเพื่อช่วยสู้ในสงครามได้
มีคนตั้งใจเรียนวิชาประวัติศาสตร์แฮะ
พ่อผมตายยังไงครับ?
แม่เคยเล่าแล้วไง ลูก
แม่แค่บอกว่าโดนระเบิด
ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแน่
พ่อของลูกอยู่ในกองพันที่หนึ่ง
กองทหารติดอาวุธที่ 67 จากฟอร์ทฮูด เท็กซัส
พวกนั้นเรียกตัวเองว่าเดธ ดีลเลอรส์
ซึ่งเป็นชื่อที่เหมาะสม
เพราะภารกิจส่วนใหญ่ของพวกเขา
อยู่ในพื้นที่ที่ทหารเรียกว่า
"สามเหลี่ยมแห่งความตาย"
พ่อของลูกมีชื่อเล่นว่า "ท็อป" เพราะเขายศสูง
พ่อของลูกคุมทหาร 105 นายในกองร้อยชาร์ลี
พวกนั้นมีชื่อเล่นว่าสัตว์กินเนื้อ
พ่อเคยบอกแม่ ว่างานของพ่อคือ
"สอนพวกนี้ให้เอาชีวิตรอดและฆ่าศัตรู"
วันที่ 14 ตุลาคม 2006
พ่อพาลูกน้องออกไปทำภารกิจ
ที่จริงพ่อจะไม่ไปก็ได้
พ่อให้เพื่อนร่วมรบนอนตื่นสายด้วยซ้ำ
แต่พ่อของลูกไม่มีวันขอให้เพื่อนทหาร
ทำในสิ่งที่พ่อจะไม่ทำเอง
พ่อไปกับพวกนั้นทุกที่
ไปกันเถอะ
พ่อของลูกเป็นคนแบบนั้น
- ได้เวลาไปแล้ว อิมฮอฟ - เชอร์รี่ บอกพวกนั้นด้วย
เอาของขึ้นเลย!
เราเชื่อในพระองค์ พระผู้เป็นเจ้า
เราเชื่อพระองค์ ในนามของพระบิดาและพระบุตร
ในนามของพระเยซูเจ้า
อาเมน
ภารกิจของพ่อคือการเติมเสบียง
สถานที่ที่เรียกว่าเดอะไอส์แลนด์
มันเป็นจุดที่อยู่ห่างไกล
ที่มีทหารประมาณ 60 นายประจำการอยู่
ตอน 10 โมง 38 นาที
ขบวนรถของพ่อผ่านสถานที่ชื่อเจิร์ฟ อาล ซาคาร์
ห่างจากไอส์แลนด์ประมาณ 2 ไมล์
- ระเบิดแสวงเครื่อง! ระเบิดแสวงเครื่อง! - ยิงโต้ตอบ!
ยิงเลย! ยิง!
อิมฮอฟ! นอนลง นอนลง ระวังท้ายไว้ ระวังท้าย!
ยิงสู้!
หยุดยิง! หยุดยิง!
มานี่ อิมฮอฟ
มีทหารเจ็บ ช่วยด้วย ช่วยด้วย!
เร็ว เร็ว!
ท็อป! ผมช่วยเอง ท็อป!
ผมเอง แข็งใจไว้นะ
หมอ!
ไม่เป็นไรนะ ผมมาช่วยแล้ว ท็อป
ค่อยๆหายใจนะ แข็งใจไว้ ผมมาช่วยแล้ว
อดทนไว้ มองหน้าผมไว้
หมอ! หมอ!
ไม่เอาน่า แข็งใจไว้ แข็งใจไว้
แข็งใจไว้ ผมมาแล้ว
แข็งใจไว้นะ เพื่อน
ไม่นะ! ไม่ๆ! อยู่กับผมก่อน ท็อป
ผมอยู่นี่แล้ว อยู่กับผมก่อน หมอ!
อยู่กับผมก่อน! หมอ!
หมอ!
ฮัลโหล?
เอ่อ ก็ดีค่ะ
เป็นไงบ้าง?
ค่ะ เพื่อนฉันเพิ่งมาถึง มีอะไรเหรอ?
เดี๋ยว ยังไงนะ เกิดอะไรขึ้นนะ?
เขาไม่... เขาไม่รอด...
ไม่นะ ไม่ๆๆๆ เขาอยู่ไหน?
ไม่ เขาอยู่ไหน? บอกฉันมา! เขาอยู่ที่ไหน?
ไม่นะ! ไม่!
ไม่
ไม่จริง ไม่
ไม่!
พ่อวางแผนกับเพื่อนๆแม่
เป็นแผนลับ เผื่อมีเกิดอะไรขึ้นกับพ่อ
พ่อไม่อยากให้แม่อยู่คนเดียว ตอนได้ข่าวว่าพ่อจากไป
ทำไมเราต้องไปรบในสงครามนั้นด้วยครับ?
ก็ขึ้นอยู่กับว่าลูกถามใคร
บางคนอาจพูดว่าเราสู้เพื่อปลดปล่อยประเทศนั้น
จากผู้นำผเด็จการและหยุดผู้ก่อการร้าย
คนอื่นอาจบอกว่าเรานั่นแหละคือเหตุผล ท่ี่พวกนั้นเป็นผู้ก่อการร้าย
มาตั้งแต่แรก
แต่แม่รับรอง ว่าถ้าลูกถามพ่อ
พ่อจะบอกว่าไปสู้เพื่อคนของพ่อ
เพื่อให้พวกนั้นยังอยู่ และเอาพวกนั้นกลับบ้านมาให้ได้
แต่พ่อต้องตายเนี่ยนะครับ?
วีรบุรุษก็แบบนี้แหละ ลูก
จอร์แดน ลูกทำอะไรน่ะ?​
ออกกำลังกายครับ
พ่อบอกว่าร่างกายแข็งแรงเป็นสิ่งสำคัญมาก
ผมมีร่างกายร่างเดียว ควรดูแลมันให้ดี
ได้ผลใช่ไหมล่ะครับ?
ผมจะไปอาบน้ำแต่งตัวนะครับ
บางทีเราน่าจะรอให้ฝนซาก่อนนะ
ไม่ครับ เราต้องไปเช้านี้เลย
แม่แต่งตัวเถอะ
ลูกเอาสูทมาด้วยเหรอ?
ไปกันเถอะครับ
แม่ แม่โอเคใช่ไหม?
จ๊ะ แม่สบายดี
ผมบอกแล้วว่าวันนี้อากาศต้องดี
ไปกันเถอะ
- อะไรเนี่ย? - ผมส่งอีเมลออกไป
แล้วมันดันไวรัล
มีคนอยากมาอีกเยอะ แต่มาไม่ได้ครับ
- จอร์แดน ทำไมลูกไม่ขอแม่? - แม่
- ไง ลูก - หวัดดีค่ะ
เป็นไงบ้าง ลูกรัก?
พระเจ้า ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมากัน
ไฮ
เธอช่วยจอร์แดนเหรอ?
ลูกอยากเซอร์ไพรส์เธอน่ะ
ได้ผลเลย
ขอโทษนะครับ ทุกคน? ขอผมพูดหน่อยนะครับ
แม่
ขอบคุณทุกคนมากครับ ที่มาในวันนี้
บางคนมาไกลมาก
ผมอยากอ่านบันทึกที่พ่อผมเขียนให้ฟัง
"ครอบครัวหมายถึงทุกอย่าง จอร์แดน"
มันเป็นเหตุผลที่ทำให้พ่อตื่นมาตอนเช้า
ใส่เครื่องแบบและเสี่ยงชีวิต
และสิ่งที่ยอดเยี่ยมของครอบครัว
คือเมื่อลูกแก่ตัวขึ้น
ลูกมีสิทธิ์เลือกว่าใครจะอยู่ในครอบครัว
พ่อขีดเส้นใต้คำว่า "ลูก" ให้ผมด้วย
จงเลือกอย่างชาญฉลาด
อยู่กับคนที่รักลูกจริงๆ
และจงรักพวกเขาด้วย
เพราะความรักเป็นสิ่งเดียวในโลก
ที่คุ้มค่าให้เราต่อสู้
งั้นพวกคุณทุกคนคือครอบครัวของผม
แม่
เพราะแม่ไม่เคยได้ธง
พ่อผมอยากให้แม่รับมันไว้
พลทหารอิมฮอฟ พลทหารโมฮาเหม็ด
ในนามของประเทศชาติและกองร้อยชาร์ลี
เราคงไม่ได้ยืนตรงนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะท็อป
พวกเราทุกคนเลยครับ
นี่เป็นของลูกนะ
จอร์แดน ลูกรัก ตอนพ่อของลูกจากไป
แม่คิดว่าชีวิตแม่จบลงแล้ว
แต่ที่จริง มันเพิ่งเริ่มต้น
ลูกกับพ่อ ทำให้แม่เห็นว่าชีวิตนั้นสวยงามแค่ไหน
เมื่อใช้ชีวิตด้วยหัวใจ
มันเสี่ยงมากจริงๆ กับหัวใจ
เพราะมันเปราะบาง แตกสลายได้
และมันเจ็บปวด
หลังพ่อของลูกจากไป แม่พยายามจะไม่รู้สึกอะไร
หัวใจของแม่จะได้ไม่แตกสลายอีก
แต่ความเจ็บปวดก็ยังดีกว่าความว่างเปล่า
เพราะถ้าปราศจากความเจ็บปวด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพบความสุข
แม่หวังว่าคำพูดพวกนี้จะช่วยให้ลูกเข้าใจ
ความรักอันยิ่งใหญ่ที่พ่อกับแม่มีต่อกัน
แม่อยากให้ลูกมีความรักแบบนั้นนะ จอร์แดน
ความรักแบบที่ลูกไม่จำเป็นต้องขอให้เธอ
เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเธอเอง
และความรักที่ไม่ร้องขออะไรจากลูกเช่นกัน
ข้าแต่พระบิดา...
ขอขอบคุณพระองค์ที่นำพวกเรามาทั้งครอบครัว
เพื่อให้เกียรติชีวิต
และจดจำชาร์ลส์ มอนโรว์ คิง
แม่ภาวนาให้ลูก จอร์แดน
ให้ลูกรู้อยู่เสมอ
ว่าลูกมีพ่อและแม่คอยนำทางลูก
แต่สัญชาตญาณของแม่อย่างเดียว
มันไม่พอจะสอนลูกให่้เป็นลูกผู้ชาย
แม่จึงอยากมอบบันทึกของพ่อให้ลูก
คำสั่งสอนของพ่ออยู่ในนั้น
แต่ละหน้าจะทำให้ลูกรู้จักพื้นเพของลูก
ลูกจะได้ตัดสินใจได้เอง ว่าจะเดินไปทางไหนต่อ
แม่รักลูกมากนะ
รักเสมอและตลอดไป
แม่
เดน่ากับจอร์แดนยังใช้ชีวิตอยู่ในนิวยอร์ก
เมื่อปี 2016 เดน่าออกจากตำแหน่งบรรณาธิการนิวยอร์กไทมส์ บันทึกของเธอกลายเป็นหนังสือขายดี และถูกแปลขายไปทั่วโลก
ปัจจุบันเธอเป็นรองประธานอาวุโสและผู้ประกาศ ที่ไซม่อนแอนด์ชุสเตอร์
จอร์แดนเป็นนักเรียนดีเด่นและนักกีฬาที่เพิ่งรับรางวัล ผู้นำยอดเยี่ยมของโรงเรียน ในฐานะที่เป็นแบบอย่าง บุคคลที่มีความเอื้อเฟื้อ มองโลกในแง่ดี และอดทน
เขายังอ่านบันทึกเล่มนั้นอยู่เป็นประจำ
A JOURNAL FOR JORDAN (2022) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง