อรุณสวัสดิ์
ของใหม่มาส่ง หนังสือดีๆ ทั้งนั้นเลย
ในที่สุดก็จับได้
ไม่ใช่ครั้งแรกที่แกขโมยของร้านฉัน หัวเท่ากำปั้นริขโมย
- ล้วงกระเป๋าออกมา - คุณทำผมเจ็บ
ล้วงกระเป๋าออกมา ไม่งั้นฉันจะเรียกนายตรวจสถานีรถไฟ
ทำตามที่สั่ง
แกเอาของพวกนี้ไปทำอะไร
- อีกข้างนึง - ไม่มีอะไรซะหน่อย
นายตรวจสถานีอยู่ไหน?
ผี
แกวาดรูปพวกนี้เองเหรอ
ถามว่าวาดรูปพวกนี้เหรอ
ขโมยมันมาจากไหน
- ผมไม่ได้ขโมย - ขี้ขโมย ขี้โกหก
- ไสหัวออกไป! - เอาสมุดผมมา
ไม่ใช่ของแกแล้ว
นี่สมุดของฉัน ฉันจะทำยังไงก็ได้ ฉันจะเผามัน
- อย่านะ! - งั้นบอกสิว่าใครวาด!
ไสหัวออกไป ไอ้เด็กขี้ขโมย!
แกยืนอยู่อีกทำไม?
- ออกไป! - แม็กซิมิเลียน แกได้กลิ่นความชั่วร้าย
ภัยพิบัติ ความคดโกงเหรอ...ลุย!
ขอทางครับ ขอทาง หลบหน่อย!
หลบหน่อย ขอผ่านหน่อย!
หลบ!
หลีกไปครับ!
อะไร?
หลบ! หลบ!
ตามสบายนะ
จับเด็กคนนั้น! จับมันไว้!
หลบหน่อย
หลบไป!
หลบ!
หลบสิคุณ!
ไอ้เด็กเปรตนรก
หยุดรถไฟก่อน
หยุดรถไฟ!
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ช่วยหน่อย!
หยุดซิ หยุดรถไฟ!
เอากระเป๋าออก!
พระเจ้าช่วย!
ขอโทษจริงๆ นะ
ทำอย่างนั้นไม่ได้นะ เด็กไม่ดี
ปริศนามนุษย์กลของอูโก้
ฉันรู้ว่าเป็นแก
ชื่ออะไร เจ้าหนู
อูโก้... อูโก้ กาเบรต์
อยู่ให้ห่างฉันนะเจ้าอูโก้ กาเบรต์
ไม่งั้นฉันจะลากแกไปส่งนายตรวจสถานี
เขาจะขังแกในห้องขัง...
แกจะไม่ได้ออกมาอีก แกจะไม่ได้เรียนหนังสือ
ไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้มีลูก
ที่ฮุบเอาของๆ คนอื่นไป
เอาสมุดผมคืนมาสิ
ฉันจะกลับไปบ้านและเผาสมุดแก
- คุณเผาสมุดผมไม่ได้ - ใครจะห้ามฉันล่ะ?
ดูท่าคุณจะหนาว
ร้อนมาก มันทำให้ผมหงุดหงิด
- ใครคะ - เด็กคนนั้น
เธอเป็นใคร
ปู่ของเธอขโมยสมุดฉันมา
ฉันต้องเอาคืนก่อนที่เขาจะเผามัน
ปาป้าจอร์จส์ไม่ใช่ปู่ฉันหรอก
เขาไม่ใช่ขโมย เธอน่ะสิขโมย
เธอน่ะมันเป็น...
พวกเด็กเหลือขอ
- เธอไปซะเถอะ - ฉันต้องได้สมุดคืนก่อน
ทำไมถึงอยากได้มันคืนนักล่ะ
ฉันบอกเธอไม่ได้
เป็นความลับเหรอ
- ใช่ - ดีเลย ฉันชอบความลับ
- บอกมาเลย! - ไม่
ถ้าไม่บอก เธอก็ต้องไปเลย
ไม่ไป ฉันต้องได้สมุดก่อน
ฉันจะพลอยโดนไปด้วย
กลับไปเถอะน่า
ก็ได้
ฉันจะไม่ให้เขาเผาสมุดเธอละกัน
ไปได้แล้ว
มันคืออะไร?
มันคือมนุษย์กล
มนุษย์กลเหรอ
มันถูกทิ้งอยู่ในห้องใต้หลังคาที่พิพิธภัณฑ์
มันทำอะไรได้ฮะ
มันเป็นหุ่นไขลาน คล้ายกล่องดนตรี
มันเป็นหุ่นกลซับซ้อนที่สุด ที่พ่อเคยเจอ...มาเลย
และเจ้าตัวนี้...
เจ้าตัวนี้เขียนหนังสือได้
มันต้องทำในอังกฤษแน่
บ้านเกิดของแม่ผม
เธอเกิดโคเวนทรี แล้วย้ายมาอยู่ลอนดอน
สมัยพ่อเด็กๆ นักมายากลใช้มนุษย์กลแบบนี้
บางตัวเดิน, เต้นรำ, ร้องเพลง...
มันทำได้เพราะมีลานนาฬิกา
ดูสิ
เราซ่อมมันได้มั้ย
ไม่รู้สิ อูโก้
สนิมขึ้นเกรอะทั้งตัว
อะไหล่เปลี่ยนก็หายากมาก
แน่นอนเราต้องซ่อมได้สิ
เราเป็นช่างทำนาฬิกาไม่ใช่เหรอ
ให้พ่อเสร็จงานที่ร้าน
และไปที่พิพิธภัณฑ์ ลูกเข้าใจนะ
เราจะใส่มันเก็บกลับเข้าชุดไว้
เพอร์เฟ็กต์
เห็นนี่มั้ย ความซับซ้อนอีกขั้น
ปริศนาอีกชิ้นนึง
พ่อดูมีความสุข
ช่องกุญแจรูปหัวใจ
เสียดายเราไม่มีกุญแจไข
ผมซ่อมเฟืองแล้ว...
ลุงคล้อด...
มันมีไฟไหม้
พ่อแกตายแล้ว
แกเก็บของส่วนตัว เร็วๆ ด้วย ไปอยู่กับฉัน
เร็ว!
แกจะเป็นเด็กฝึกงานอยู่กับฉันที่สถานี
ฉันจะสอนแกดูแลนาฬิกา
ห้องนี้สร้างให้คนงานสถานีอยู่ เมื่อหลายปีก่อน
ทุกคนลืมไปหมดแล้วว่ามีห้องที่นี่
เตียงแกอยู่ที่มุมห้องทางโน้น
รีบนอนซะล่ะ เราเริ่มทำงานตีห้า
- แล้วเรื่องเรียนล่ะ? - แกไม่ต้องเรียนแล้ว
ไม่มีเวลาเรียนหรอก ถ้าเราอยู่ในกำแพง
อูโก้ ถ้าไม่มีฉัน แกต้องถูกส่งไปบ้านเด็กกำพร้า
เวลา
เวลาคือ... หกสิบวินาทีเป็นหนึ่งนาที
หกสิบนาทีเป็นหนึ่งชั่วโมง
เวลาคือทุกสิ่งทุกอย่าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง
โอ้ ว่า...เวลา
ว่าไงแก
คิดว่าคุณคงอยากจะอ่าน...
คอลัมน์นี้ตลกดี
อย่านะ! อย่า ชัตซี่ อย่ากัดนะ!
ช่างมันเถอะ แค่ลูกหมาตัวเล็กๆ เอง
ระวังครับ ระวังเหยียบโดนมัน!
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดีจ้ะ
- สบายดีเหรอ - สบายดี ขอบคุณ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ รับอะไรดีคะ
ฉันเอาอันนี้
นึกแล้วว่าวันนี้ต้องเจอแกอีก
ผมต้องการสมุดของผม
ทำไมถึงอยากได้มันมากนักล่ะ
มันช่วยให้ผม...
ซ่อมของบางอย่างได้
ไปให้พ้น
ฉันขอร้องให้ไปซะ
เดี๋ยว
- ขอโทษ - ฉันเห็นแล้ว
- ร้องไห้เหรอ - เปล่า
อยู่เฉยๆ นะ
ฟังนะ คนเราร้องไห้ได้นะ
ซิดนีย์ คาร์ตั้นร้องไห้ ฮีธคลิฟก็ร้องไห้
- ในหนังสือร้องไห้กันตลอดเลย - ฉันทำเองได้
ฉันต้องคุยกับเธอ เรื่องสำคัญสุดขีดเลย
แต่ไม่ใช่ที่นี่ แถวนี้มัน...
เสี่ยงเกินไป
- มาเถอะ - จะไปไหนเหรอ
สถานที่มหัศจรรย์ที่สุดในโลก
มันคือเนเวอร์แลนด์ อ๊อซ
และเกาะมหาสมบัติ รวมเป็นสถานที่เดียว
อรุณสวัสดิ์เมอร์ซิเออร์ลาบีสส์
อ้อ อิซาเบล
หนูขอแนะนำเมอร์ซิเออร์อูโก้ กาเบรต์...
เพื่อนรักสนิทกันมานานแล้วค่ะ
เมอร์ซิเออร์กาเบรต์
สวัสดีฮะ
ขอบคุณสำหรับเล่มนี้
หนูตกหลุมรักเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ไปครึ่งหัวใจเลยค่ะ หนังสือถ่ายภาพ
- มุมหลังห้อง ซ้ายมือ ชั้นบนสุด - ขอบคุณค่ะ
ทำไมมันสำคัญนักล่ะ?
ปาป้าจอร์จส์ยังเก็บสมุดเธอไว้
เขาไม่ได้เผาหรอก มันเป็นมายากล
- ทำไม - ไม่รู้ซี
ฉันรู้แต่ว่าสมุดเล่มนั้นทำเขาหงุดหงิด
เขากับมาม่าฌอนนี่คุยเรื่องนี้อยู่จนดึก
ฉันว่าเขาร้องไห้ด้วยนะ
ทำไมเธอถึงช่วยฉัน?
เพราะว่านี่อาจเป็นการผจญภัยก็ได้
ฉันไม่เคยผจญภัยมาก่อนเลยนะ
ที่ไม่ใช่ในหนังสือน่ะนะ
ฉันคิดว่าเราควรจะเก็บมัน...
เป็นความลับสุดยอด
ตกลง
อ้อนี่ ฉันชื่ออิซาเบลนะ เธออยากอ่านหนังสือมั้ย
เมอร์ซิเออร์ลาบีสส์ให้ฉันยืมอ่าน ฉันยืมให้เธอได้นะ
ไม่
พวกไม่ชอบอ่านหนังสือเหรอเนี่ย?
เปล่าๆ ฉันชอบ
ฉันกับพ่อเคยอ่านหนังสือจูลส์ แวร์นด้วยกัน
มาเถอะ
ฉันจะเอาสมุดคืนได้ยังไง
ฉันว่าเธอควรตื๊อเขา
อย่าบอกว่าฉันสอนล่ะ
ฉันจะช่วยเธอทุกทาง
แน่วแน่เข้าไว้
ไปให้พ้น
ซ่อมสิ
ฉันบอกให้ซ่อมไง
ฉันรู้แกขโมยชิ้นส่วนอะไหล่ในร้านฉัน
ของที่ไม่ได้ขโมยเนี่ยให้แกยืมใช้
เอาสมุดผมคืนมา
แกก็มีความเก่งอยู่ในตัว
พิสูจน์สิว่าแกไม่ได้เป็นแค่หัวขโมย
- ทำงานแลกสมุดคืน - ยังไง
มาร้านฉันทุกวัน
ฉันจะบอกเอง ต้องทำงานกี่วัน แลกกับของที่แกขโมย
ฉันจะตัดสินเองว่าเมื่อไหร่...
ที่แกจะได้สมุดคืน ถ้าได้นะ
- ผมมีงานทำอยู่แล้ว - ขโมยไม่ใช่งาน ไอ้หนู
งานอื่นต่างหากล่ะ ผมจะมาเมื่อมาได้
เริ่มทำงานพรุ่งนี้ ไปซะ!
ทำเดี๋ยวนี้เลย!
อีกอันหนึ่ง
ใบนี้ถูกมั้ย
หมุนตัว
มัน...อยู่ไหนนะ?
ไอ้หนูน้อย
พ่อแม่แกอยู่ไหน? ตอบฉัน!
- ไม่มี - แล้วแกมีผู้ปกครองรึเปล่า
โป๊ะเชะ! งั้นไปเข้าบ้านเด็กกำพร้าซะ!
แกก้มๆ เงยๆ มองขวดของเขาทำไม
เป็นขวดของแกเหรอ
ถุงกระดาษของแกรึไง
ของแกรึเปล่า
ครับ นี่กุสตาฟ ดัสเต้ ครับคุณตำรวจ เจอเด็กกำพร้าอีกคน
บุกรุกกับขโมยครับรายนี้
มือเขาล้วงเข้าไปในถุงกระดาษ
ตั้งใจจะดึงของข้างในออกมา
ของที่เขาขโมยน่ะเหรอ ขนมพายน่ะ
เงียบนะแก!
เลิกสะอึกสะอื้น เจ้าเด็กจรจัด
กับถุงมือโสโครก
เปล่าครับ ผมไม่ได้ตะคอกคุณ
ผมเคารพนับถือคุณจะตายไป
เปล่า ผมไม่ได้วิจารณ์เมียคุณ
เหลวไหลครับ
ผมไม่ได้ยินข่าวลืออะไรเลย ไม่ ผมไม่เห็นรู้เรื่องนั้นนะ
ผมแน่ใจว่าเธอจะกลับมา
มาเร็วไอ้หนูสกปรก
นี่ครับโจรขโมยขนมพาย
ใครเป็นโจรขโมยขนมพายล่ะ
เสียใจด้วยเรื่องเมียคุณ
ผมจะทำยังไงกับเธอดี?
- เรื่อง? - ที่เธอทิ้งผมไป
คิดว่าเป็นลูกผมรึเปล่า
เธอกำลังตั้งท้อง
- แน่นอนต้องลูกคุณสิ - จะเป็นลูกคนอื่นได้ไง
คุณนอนกับเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ช่วงปีที่แล้วมีบ้างมั้ย
- คิดว่าไม่นะ - งั้นส่อเค้าน่าสงสัยละ
ถ้าเจอเธอ ช่วยหน่อยนะ
อยากให้เธอกลับมาแน่เหรอ
แน่นอนสิ คนนี้ผมรักมาก
หนึ่ง, สอง...สาม!
เป๊ะเลย
โรบินฮู้ด ฉันเคยดูหนังเรื่องนี้
ของดักลาส แฟร์แบงก์ส เธอเคยดูมั้ย
ฉันไม่เคยดูหนัง
- อะไรนะ? - น่าตกใจมากรึไง
เธอไม่เคยดูหนัง? ไม่เคยเลยเหรอ?
ปาป้าจอร์จส์ไม่อนุญาต
- เขาสั่งห้ามเด็ดขาด - ฉันชอบดูหนังมาก
วันเกิดฉันทุกปีพ่อพาไปดู
อูโก้...
พ่อเธอตายแล้วเหรอ
ฉันไม่อยากพูดถึงน่ะ
เธออยากผจญภัยใช่มั้ย?
เลอ ซีนีม่า
เทศกาลหนังเงียบ
โดนจับได้จะเป็นเรื่อง
การผจญภัยมันสนุกตรงนี้แหละ
แกสองคนแอบเข้ามาได้ไง มานี่!
อย่าให้ฉันเห็นพวกแกอีกนะ!
ทำไมปาป้าจอร์จส์ไม่ให้เธอดูหนังล่ะ
ไม่รู้สิ เขาไม่เคยบอก
พ่อแม่คงอนุญาตให้ฉันดู
แล้วพ่อแม่เธอไปไหน
ตายแล้ว... ตั้งแต่ฉันยังแบเบาะ
ปาป้าจอร์จส์กับมาม่าฌอนนี่ เป็นพ่อแม่บุญธรรม
เรื่องอื่นๆ พวกเขาก็ยอมโดยดีนะ... ยกเว้นเรื่องหนัง
พ่อฉันพาไปดูหนังประจำเลย
พ่อเล่าถึงหนังเรื่องแรกที่เคยดูนะ
พ่อบอกว่าเข้าไปในห้องมืด นั่งอยู่หน้าจอขาว
เห็นจรวดพุ่งเข้าตา ของผู้ชายในดวงจันทร์
พุ่งปักเลย
พ่อบอกเหมือนได้ดูความฝันในยามกลางวัน
หนังเป็นสถานที่พิเศษของเรา
มันเป็นที่ๆ เราได้ดูเรื่องราว...
และไม่เฝ้าคิดถึงแม่มากนัก
เธอคิดถึงพ่อมาก ใช่มั้ย
ตลอดเวลา
เธอพักอยู่ไหน
โน่น
ลุงสอนให้ฉันดูแลนาฬิกา
ฉันเลยทำมาตลอด
บางทีสักวันเขาอาจกลับมา แต่คิดว่าไม่
เธอไม่กลัวคนจับได้เหรอ
ตราบใดที่นาฬิกาเดินและไม่มีใครเห็นฉัน
เฉยๆ ไว้นะ
เดินต่อไป ทำให้เป็นธรรมชาติ
ฉันทำเป็นไงมั่ง
สองคนนั้น...หยุดซิ
กลับมานี่
- สวัสดีค่ะนายสถานี - พ่อแม่อยู่ไหนล่ะเรา?
ฉันทำงานกับปาป้าจอร์จส์ ที่ร้านขายของเล่น
คุณคงเคยเห็นฉันที่นั่น
ญาติฉันมาจากต่างจังหวัด ชื่ออูโก้
คุณต้องอภัยให้เขานะ
เขาเป็นพวก...ไม่ค่อยฉลาดน่ะ ด้อยปัญญา
น่าสงสารออก
แม็กซิมิเลียนไม่ถูกชะตาแกซะเลย ไอ้หนู
มันอารมณ์เสียกับสีหน้าแก
มันหงุดหงิดที่เห็นหน้าแก
ทำไมมันถึงไม่ชอบหน้าแก?
คือ...มันได้กลิ่นแมวของฉันมั้ง
- เเมว? - ใช่
คริสทีน่า รอสเซตติ ชื่อเหมือนกวีหญิงค่ะ
ฉันท่องให้ฟังเอามั้ยคะ
"หัวใจข้าเสมือนวิหกขับขาน
รังของเจ้าอยู่ในน้ำพุ
หัวใจข้าเสมือนต้นแอ๊ปเปิ้ล
กิ่งของมันโค้งสะเทิ้น..."
เอาล่ะๆ ที่เหลือฉันรู้
ท่องกลอนพอแค่นี้แหละ
ฉันรักบทกวีนะ โดยเฉพาะที่เขียนโดยคริส...ทีน่า...
- รอสเซตติ - ใช่
กวีคนโปรดของฉัน ฉันรู้นามสกุลรอสเซตติ
ฉันรู้ว่ารอสเซตติ
ฉันรักบทกวี แค่... ไม่ใช่ในสถานี
เราอยู่ที่นี่... ถ้าไม่ขึ้นรถไฟ ก็ลงรถไฟ
ทำงานในร้านรวงต่างๆ เข้าใจนะ
- เข้าใจค่ะ - เดินระวังล่ะ
ไปเลย ไป!
ด้อยปัญญา?
ฉันเพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้
ให้ฉันไปดูรังลับของเธอได้มั้ย?
- อะไรนะ? - ห้องเธอ...ในกำแพง
ฉันต้องไปแล้วล่ะ มีงานต้องทำ
เดี๋ยวก่อนสิ
เธอรู้จักบ้านฉันแล้ว ให้ฉันรู้จักบ้านเธอมั่งสิ
ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของเธอนะ
เธอไม่ใช่เพื่อนคนเดียวของฉัน
คำว่าลึกลับยังน้อยไปเลยนะเธอเนี่ย
- เธอคิดจะทำอะไร? - ฉันต้องไปแล้ว
ฉันไม่น่าออกจากสถานีเลย
อูโก้!
- เธอเอานี่มาจากไหน - ไม่ใช่เรื่องของเธอ
- ฉันต้องการมัน - เพื่อ?
ฉันแค่ต้องการมัน
บอกเหตุผลมาก่อนสิว่าทำไม
ตามมา
ที่นี่วิเศษมากเลย รู้สึกยังกับฌอง วาร์ฌอง
โอ้...อันนี้ยิ่งเลิศกว่า
นั่นอะไร?
มันเป็นมนุษย์กล
พ่อฉันซ่อมมันค้างไว้...ก่อนตาย
ทำไมกุญแจดอกนี้ ถึงเข้ากับมนุษย์กลของพ่อเธอ
เขาดูเศร้าสร้อย
ฉันว่าเขากำลังรอคอย
รออะไร?
เดินเครื่องอีกครั้ง
ทำสิ่งที่เขาควรจะทำ
ถ้าไขลานแล้วมันจะเป็นยังไงเหรอ
ฉันไม่รู้หรอก
เป็นอะไรไปล่ะ?
ฉันรู้ว่าคิดโง่ๆ
แต่ฉันคิดว่า มันเป็นข้อความที่พ่อทิ้งไว้ให้
โง่เป็นบ้า! คิดว่าซ่อมมันสำเร็จ!
มันพัง!
ไม่มีวันซ่อมได้หรอก!
อย่าใจร้อน เธอต้องซ่อมมันได้
เธอไม่เข้าใจหรอก
ฉันคิดเองว่า...
ถ้าฉันซ่อมมันได้ ฉันจะได้ไม่เหงาอยู่คนเดียว
อูโก้ ดูสิ ดูสิ มันดีแล้ว! ใช้งานได้แล้ว!
ไม่ใช่ตัวหนังสือ
มันกำลังวาดรูป
หนังเรื่องที่พ่อฉันเคยดู
จอร์จส์ เมลิเยส์
ชื่อของปาป้าจอร์จส์
ทำไมมนุษย์กลของพ่อเธอ เซ็นชื่อของปาป้าจอร์จส์
ฉันไม่รู้
ขอบใจ
มันเป็นข้อความที่พ่อฝากถึงฉัน
และตอนนี้เราต้องหาทางคิดต่อ
มาสิ
อิซาเบล
มาม่าฌอนนี่ เรามีเรื่องคุยด้วย
นี่อูโก้ กาเบรต์
สวัสดีครับคุณนาย
มารยาทดีมาก... สำหรับหัวขโมย
ผมไม่ใช่หัวขโมย
เกิดอะไรขึ้น อิซาเบล
เรื่องมันยาวมากค่ะ ต้องเล่ากันนานเลย
จำได้มั้ยคะ เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน...
เดี๋ยว!
โธ่ เด็กเอ๋ยเด็ก
พวกเธอทำอะไรกันเนี่ย? เอารูปนี้มาจากไหน
คุณจะหาว่าผมโกหก
ไม่หรอก
มนุษย์กลวาดมัน
มันอยู่กับเธอเหรอ
พ่อผมเจอมันที่พิพิธภัณฑ์
ไม่มีใครต้องการมัน
เราซ่อมมัน
ไม่ได้สิ มันต้องใช้...
กุญแจของฉัน
- กุญแจที่ฉันให้เธอ - เปล่าๆ มาม่า เขา...
ไม่ เอากระดาษนี่ไปซะ เราต้องไม่รื้อฟื้นอดีต
ปาป้าจอร์จส์จะเห็นมันไม่ได้
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - ออกไป! ไม่ใช่กงการของเธอ
ลืมเรื่องนี้ซะ
ผมกับพ่อพยายามอย่างมากที่จะซ่อมมัน
นี่คือทั้งหมดที่พ่อผมทิ้งไว้ให้
ผมต้องรู้ว่ามันหมายถึงอะไร
ได้โปรด
เธออายุน้อยเกินกว่าจะเข้าใจ
เธอไม่ควรรู้เรื่องทุกข์เศร้าขนาดนั้น
- ปาป้าจอร์จส์! - อย่าให้เขารู้ว่าเธออยู่นี่
เร็ว
เงียบๆ นะ ฉันจะหาทางหลอกล่อเขาออกไป
อย่าส่งเสียงล่ะ
เธอเหลือบสายตาดูตู้นั่น
ฉันค้นหมดแล้วตอนหาสมุดให้เธอ
ฉันจะดูอีกที เธอเฝ้าต้นทางนะ
เข้าใจเล่น
- ฟิซซี่อยู่ไหน - ตอนคุณเดินผ่านบันไดไม่เห็นมันเหรอ
ดูนี่
ตามล่าหาความจริง
ฉันปีนเอง ฉันสูงกว่า
ลองเคาะสิ
กลับจากความตาย
- อย่า! นี่ผลงานคุณ - ผลงานเหรอ
ผมเป็นอะไรล่ะ?
พ่อค้าจนๆ กับของเล่นไขลานเฮงซวย
ฉันไว้ใจแก
ตอบแทนกันอย่างนี้เหรอ
แกมันใจดำ
ใจดำ
ฉันกลับก่อนดีกว่า
โอเค
ขอบใจ...
ที่พาไปดูหนังวันนี้
มันเป็นของขวัญ
ขอโทษครับ
รู้จักเล่มนี้เหรอ
ผมกับพ่อเคยอ่านด้วยกันฮะ
มันเป็นของที่จะให้...ลูกบุญธรรมฉัน
ตอนนี้ฉันคิดว่าควรมอบมันให้...
เธอ...เมอร์ซิเออร์กาเบรต์
ขอกาแฟอีกถ้วยได้มั้ย
กำลังต้มอยู่ รอสักครู่
กาแฟดำ ก็เหมือนของอื่นๆ นั่นแหละ
ต้องเกิดขึ้นในวาระโอกาสเหมาะสม
ถ้าเพียงแต่เรารู้ว่ามันคือวาระไหน
โธ่ กุสตาฟ กล้าๆ หน่อยเหอะ
เข้าไปทักทายเธอ
เอาน่า ไหนยิ้มหล่อสุดชีวิตซิ
ยิ้มหล่อสุดชีวิต
บาดหัวใจจัง
ประกายปิ๊ง
มาดมัวแซลลิเซตต์
สวัสดียามบ่ายครับ
นายตรวจสถานี
ครับ
ช่อดอกไม้สวยสดชื่นจังครับ
ขอบคุณค่ะ
ดอกไม้จากกูร์ดอง
ส่งมาทางรถไฟขบวนข้ามคืน มันถึงสดมาก
กูร์ดอง
ที่นั่นเยี่ยมเลยนะครับ
เข้มเปรี๊ยะ
สภาพอากาศ โคขุนและวัวนม
นมเต้าเต่งตึง
ค่ะ
แล้วมัน... มันมีกลิ่นมั้ย
ดอกไม้มีกลิ่นมั้ย
ค่ะ มีนิดหน่อย ดมสิ
บาดเเผลจากสงคราม มันจะไม่มีวันหาย
สวัสดีครับมาดมัวแซล
ฉันก็เสียพี่ชายไป
ที่ไหน
แวร์ดัน
สวัสดีนะคะนายตรวจสถานี
สวัสดีครับมาดมัวแซลลิเซตต์
หอสมุดภาคิวชาการภาพยนตร์
อะไรนะ?
หอสมุดภาควิชาการภาพยนตร์
เธอจะหาทุกอย่าง เกี่ยวกับภาพยนตร์ได้ที่นี่
ชั้นสอง แถวสี่ แผนกสาม
ใช่ ชั้นบนสุด
ประดิษฐกรรมในความฝัน
โดยเรอเน่ ทาบาร์ด
เรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องแรก
"ปี 1895 หนึ่งในหนังเรื่องแรกๆ ที่จัดฉาย
คือเรื่อง A Train Arrives in the Station
ซึ่งไม่มีอะไรมาก แค่รถไฟแล่นเข้าสถานี"
"เมื่อรถไฟเร่งความเร็วเข้ามาในจอ
ผู้ชมร้องตกใจ เพราะคิดว่า
กำลังจะโดนรถไฟทับ
ไม่มีใครเคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน"
"ไม่มีใครเคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน"
"สิ่งประดิษฐ์แปลกใหม่เริ่มเติบโต เป็นอะไรที่มากขึ้น
เมื่อผู้สร้างหนังค้นพบว่า
สามารถใช้สื่อในการเล่าเรื่องได้"
"ผู้สร้างหนัง จอร์จส์ เมลิเยส์
หนึ่งในกลุ่มผู้บุกเบิกที่ตระหนักว่า
ภาพยนตร์มีพลัง
ในการถ่ายทอดความฝัน"
"ผู้บุกเบิกที่ยิ่งใหญ่ ในยุคต้นของการสร้างหนังเสียชีวิตใน...
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง"
ตายเหรอ
- ในสงคราม... - สนใจเมลิเยส์เหรอ
ใช่
ขออนุญาตแล้ว
งั้นเหรอ
เขาเป็นพ่อบุญธรรมของฉัน
และยังมีชีวิตอยู่จ้ะ ขอบคุณมากที่แช่ง
แต่นั่นเป็นไป...ไม่ได้
ผมยืนยันอีกเสียงครับ
เป็นความจริง
ทำไมฉันต้องเชื่อเธอ
เพราะว่า...
เพราะมันเป็นความจริง
เมลิเยส์ยังมีชีวิต?
ตามมานี่
พ่อบุญธรรมของเธอ คือแรงบันดาลใจของฉัน
เขาเป็นนักสร้างหนังผู้ยิ่งใหญ่
เขากำลังทำงานในสตูดิโอ
และนี่ใบปลิวโฆษณาหนังที่เขาถ่ายทำ
นี่คือนาฬิกาคริสตัลปริศนาของเขา
ทำโดยที่ปรึกษาของเขา โฮแบร์ ฮูแดง
และนี่คือ... กล้องที่เขาเคยใช้งานจริง
- เขาเป็นนักมายากล? - ใช่ เขาเริ่มต้นบนเวที
แล้วหันมาสร้างหนังได้ยังไง
ไม่มีใครรู้ที่มา
หน้าตาเขามีความสุขมาก
ศาสตราจารย์ทาบาร์ด บางที...คุณอาจจะ...
อยากเจอเขาตัวเป็นๆ
อ๋อ คือ... ฉันเคยเจอเขาแล้ว
พี่ชายฉันเป็นช่างไม้ ทำฉากให้เมลิเยส์
วันหนึ่งเขาพาฉันไปเที่ยวโรงถ่าย
มันเหมือนกับ... สิ่งที่ลอยออกมาจากความฝัน
สิ่งปลูกสร้างทั้งหลังทำด้วยกระจก
ในความจริง มันคือตึกที่รับแสงแดดจ้า จำเป็นต่อการถ่ายหนัง
แต่ในสายตาฉัน มันคือ...
ปราสาทที่เปี่ยมด้วยมนตรา
พระราชวังที่สร้างจากกระจก
เพิ่มแสง
เปิดบานเกล็ดออกไป
ออกจากฉาก ทุกคนยกเว้นนักแสดง
นักแสดงเข้าฉาก
กุ้งมังกรอยู่หน้านางเงือก
ถ้าเป็นอีกที ตะโกนว่า "บัง"
หากเธอนึกสงสัยว่า ความฝันของเธอจะหาได้จากไหน
จงมองไปรอบตัว
นี่แหละบ้านสร้างฝัน
ท่านทั้งหลาย ดวงอาทิตย์จะตกแล้ว
อัศวินประจำที่ กุ้งมังกรประจำที่
นางเงือกประจำที่ แอ็คชั่น!
สุดท้ายเขาสร้างหนังรวมกว่าห้าร้อยเรื่อง
เขาคือปรากฎการณ์ ได้รับความนิยมในยุคนั้น
ทำไมเขาเลิกทำหนัง?
ก่อนหน้านี้... ฉันเชื่อว่าเขาตายในสงคราม
เหมือนคนอื่นๆ อีกมากมาย
เราขอดูหนังของเขาได้มั้ยฮะ
มันก็ได้แหละ
แต่เวลาไม่ปราณีต่อฟิล์มหนังเก่า
มีแค่เรื่องนี้เท่านั้นที่เหลืออยู่
จากหลายร้อยเรื่อง เหลือเรื่องเดียว
ที่ยังคงอยู่
นี่คือผลงานชิ้นโบว์แดง
เราต้องให้ทาบาร์ดฉายหนังให้ปาป้าดู
เขาจะได้รู้ว่าเขาไม่ได้ถูกลืม
ฉันควรบอกมาม่าฌอนนี่มั้ย
ไม่ ควรเก็บไว้เป็นเซอร์ไพรส์ เหมือนมายากลไง
เราต้องมี...กลวิธีแสดง
กลวิธีแสดง
เยี่ยมเลย
เมอร์ซิเออร์คล้อด
อยู่บนนั้นใช่มั้ย
เมอร์ซิเออร์คล้อด คุณใช่มั้ย
จับประแจเลื่อนให้แน่นๆ นะ อย่าหลุดมือ
ทีขวดเหล้าล่ะจับแน่นเลยไม่ใช่เหรอ
เมารึเปล่าเนี่ย
เมาแอ่นเลยใช่มั้ย เจ้าขี้เหล้า เมาใช่มั้ย
หลับไปแล้วล่ะ
มันหลับไปแล้วแน่ๆ
ไอ้ตลกบริโภค!
เดี๋ยวได้ตกใส่หัวเด็ก
เล่มนี้อะไร
จูลส์ แวร์น ใช่เลย
- ดังในฝรั่งเศสนะ - หนึ่งในเล่มที่ดีที่สุด
ดีทีเดียว
เมอร์ซิเออร์ลาบิสส์ ให้หนังสือฉันเมื่อคืนก่อน
เขาทำอย่างนั้นเสมอ ส่งหนังสือไปหาบ้านที่ดี
เขาเรียกมันอย่างนั้น
เขามี...
เป้าหมาย
หมายความว่าไงน่ะ
ทุกอย่างมีเป้าหมาย แม้แต่เครื่องจักร
นาฬิกาบอกเวลา รถไฟส่งคนไปปลายทาง
ทำสิ่งที่ถูกกำหนดให้ทำ
เหมือนเมอร์ซิเออร์ลาบิสส์
นั่นอาจเป็นเหตุผล ที่เครื่องจักรพังทำให้ฉันเศร้า
มันไม่สามารถทำสิ่งที่มันต้องทำ
บางทีคนเราก็คงเหมือนกัน
เมื่อเราขาดเป้าหมายชีวิต มันก็เหมือนเราเครื่องเสีย
เหมือนปาป้าจอร์จส์
บางทีเราอาจซ่อมแซมเขาได้
แล้วเป้าหมายของเธอล่ะ ซ่อมแซมสิ่งของ
ฉันไม่รู้
มันเป็นสิ่งที่พ่อฉันทำ
แล้วเป้าหมายชีวิตฉันคืออะไร?
ฉันไม่รู้
บางทีถ้าฉันได้รู้จักพ่อแม่ตัวเอง
ฉันคงรู้เป้าหมาย
มากับฉันสิ
หลังจากที่พ่อของฉันตาย ฉันขึ้นมาบนนี้บ่อยมาก
ฉันนึกภาพว่า โลกเป็นเครื่องจักรกลใหญ่
จักรกลที่ไม่เคยมีอะไหล่ส่วนเกิน
มันมีจำนวนฟันเฟืองเท่าที่ต้องการเสมอ
ฉันจึงคิดว่า ถ้าทั้งโลกเป็นเครื่องจักรกลยักษ์
ฉันก็ต้องไม่ใช่อะไหล่ส่วนเกิน
ฉันต้องเกิดมาเพื่อทำอะไรบางอย่าง
เธอก็เกิดมา เพื่อทำอะไรบางอย่างเหมือนกัน
ถอยมา
ฉันจะพาทาบาร์ดไปบ้านเธอพรุ่งนี้ทุ่มนึง
ไม่ต้องพูดอะไรนะ
เธอแน่ใจแล้วเหรอ
ก็ไม่เชิง
แต่ฉันคิดว่ามันเป็นทางเดียวที่จะ...
ซ่อมแซมเขา
มีเด็กบนรางรถไฟ! มีเด็กบนราง!
หลบไปสิ!
ดับเครื่อง!
ออกไปจากราง! ไป!
หลบ!
ระวัง!
คล้อด กาเบรต์ 1925
สวัสดี
ใช่ เขาเป็นลูกจ้างที่นี่ อ้วนตัวใหญ่งุ่มง่าม
ในแม่น้ำแซน?
เขาตายแล้ว คุณแน่ใจนะ?
ไม่ เขาไม่...ไม่มีญาติ
ขอบคุณ ผมจะรวบรวมข้าวของๆ เขา
ขอบคุณจริงๆ
ถ้าเขาตายแล้ว...
งั้นใครไขลานนาฬิกาทุกเรือนในสถานี?
- สวัสดี - ทางนี้ครับ
หนูเปิดเอง
มาได้ยังไงเนี่ย เข้ามาสิ
อิซาเบล นี่มันหมายความว่าไง
อย่าโกรธเลยนะคะมาม่า
บ้านเราไม่ต้อนรับเด็กคนนั้น
เรารู้แล้วว่าปาป้าจอร์จส์เป็นใคร
ขอโทษนะครับมาดาม ผมนึกว่าคุณนัดให้เรามา
ผมจะไปเดี๋ยวนี้ และกลับมาเมื่อคุณต้องการ
เบาเสียงหน่อยเถอะ
สามีฉันหลับอยู่ เขาไม่สบาย
มาม่า อย่าไล่พวกเขาไป
ผมไม่ได้อยากรบกวนครับ มาดามเมลิเยส์
แต่ถ้านี่คือครั้งเดียวที่เราจะพบกัน
ได้โปรดให้ผมบอกคุณว่า
ผมรู้สึกติดค้างบุญคุณสามีคุณแค่ไหน
ตอนผมยังเด็ก ผมดูหนังของเขาทุกเรื่อง
มันคือแรงบันดาลใจของผม
สามีคุณคือศิลปินผู้ยิ่งใหญ่
ฉันซาบซึ้งมาก ที่คุณรำลึกได้ว่าชื่นชอบหนังของสามีฉัน
ตอนนี้เขาเปราะบาง
การย้อนคิดถึงอดีตจะทำร้ายเขาน่ะ
งั้นเราจะไปครับมาดาม
หวังว่าคุณจะอภัยหากผมพูดว่า...
คุณยังคงงดงาม เหมือนที่คุณอยู่ในหนัง
- มาม่า - คุณเคยแสดงหนังเหรอ
เธออยู่ในหนังเขาเกือบทุกเรื่อง
มาม่าเป็นนักแสดง?
มันผ่านมานานมากแล้ว
มันเป็นยุคสมัยหนึ่ง
และฉันก็เป็นอีกคนหนึ่ง
คุณอยากพบเธออีกสักครั้งมั้ย
เรามีฟิล์มหนังมาด้วย
หนังของจอร์จส์เหรอ
เป็นไปไม่ได้ มันสูญหายไปหมดแล้ว
เราจะฉายให้คุณดู
- ได้โปรด - นะคะมาม่า ได้โปรด
เร็วๆ ละกันนะ
มาม่าเป็นนักแสดง นักแสดงหนัง
- โรแมนติกอย่าบอกใครเลย! - มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก
เราไม่ได้เป็นดาราหนังเหมือนสมัยนี้
แต่เราก็สนุกกันมาก
มาดามเมลิเยส์
หนังมีสี
แต่แน่นอน เราทำสีบนฟิล์ม
เราเพนท์มันด้วยมือ ทีละเฟรม
นั่นไงมาม่า
ใช่
สวยงาม
เมื่อก่อนมาม่าสวย
เดี๋ยวนี้ก็ยังสวย
ฉันย่อมต้องจำเสียงของ...หนัง... เครื่องฉายหนังได้เสมอ
คุณพยายามลืมอดีตมานานเหลือเกิน
มันไม่นำพาสิ่งใดมานอกจากความคิดไร้สุข
บางทีนี่อาจเป็นเวลารำลึกถึงมันแล้ว
เธออยากรู้เหรอ
ฮะ
ฉันก็คล้ายๆ เธอ
ฉันชอบซ่อมแซมสิ่งของ
ฉันเริ่มจากการเป็นนักมายากล
มีมาม่าฌอนนี่เป็นผู้ช่วย
เราประสบความสำเร็จมาก มีโรงแสดงเป็นของตัวเอง
แต่ฉันก็ยังสร้างเครื่องจักรกลเสมอ
ฉันมีห้องช่างอยู่ในโรงละคร ฉันสร้างประดิษฐกรรมของฉัน
กระทั่งสร้างมนุษย์กลที่ใช้งานได้
มันเป็นขุมทรัพย์โดยแท้
ฉันใส่หัวใจและจิตวิญญาณให้กับมัน
คืนหนึ่ง มาม่าฌอนนี่กับฉัน...
ไปเที่ยวคณะละครสัตว์เร่
เราเดินผ่านเต็นท์การแสดง ฉันสังเกตเห็นบางสิ่ง
บางสิ่งที่แปลกตา บางสิ่งที่อัศจรรย์
มันจะทำให้คุณระทึกตื่นเต้น!
เราจัดฉายภาพเคลื่อนไหว
เหตุการณ์ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตคุณ
พี่น้องลูมิเยร์ประดิษฐ์สร้างภาพยนตร์ขึ้นมา
ฉันตกหลุมรักประดิษฐกรรมนั้น ฉันต้องเป็นส่วนหนึ่งของมัน!
มันเป็นมนต์วิเศษแนวใหม่
ฉันขอซื้อกล้องจากพี่น้องลูมิเยร์ แต่พวกเขาปฏิเสธ
พวกเขามั่นใจว่าหนังเป็นเพียง ความเห่อประเดี๋ยวประด๋าว
ไม่มีอนาคตยืนยาว เขาพูดประมาณนั้น
ซื้อไม่ได้ฉันก็สร้างกล้องของฉันเอง
ใช้ชิ้นส่วนที่เหลือจากมนุษย์กล
ฉันต้องเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งอัศจรรย์ใหม่นี้
เราทุ่มหมดหน้าตัก ขายโรงละครและทรัพย์สินทุกอย่าง
เพื่อที่จะสร้างโรงถ่ายหนังของเราเอง
กล้องพร้อมรึยัง
การผจญภัยที่ยิ่งใหญ่เปิดฉากขึ้น
นักแสดงเข้าฉากครับ
ดูคุณสิ ผมรักทรงนี้ เมล
มันเป็นผ้าโทเลใช่มั้ย มันกินแสง
ฉันเขียนบท ออกแบบ กำกับ และแสดง
ในหนังของตัวเองเป็นร้อยๆ เรื่อง
ผมพร้อมแล้ว
ดี ใช้ได้เลย เยี่ยม
ดี บนรางเลื่อน? ควันได้นะ?
หยุดๆๆ
ขอเวลาแป๊บ เอาแค่ตรงนั้นก่อน
เบนนี่ ขอคุยด้วยหน่อย
รีโหลด เซ็ตมังกรใหม่
ดึงเชือกเส้นซ้ายแรงๆ
หัวมังกรจะได้เชิดสูง
ใต้ท้องน้อย
ยอดเยี่ยมๆๆ
ออกแบบท่าทางสวยมาก ขอบคุณทุกคน
เข้าตำแหน่งแรก
แอ็คชั่น!
เยี่ยมมากๆ จัดฉากหลัง
ช็อตนี้เข้าบุกฆ่า อัศวิน เข้าบุกฆ่า!
เร็วเข้าทุกคน จู่โจม!
แทงๆๆ พุ่งเข้าแทง!
ดีๆ อัศวิน ตั้งท่าจู่โจมนะ
อัศวิน
สาม, สอง, หนึ่ง, นิ่ง!
โครงกระดูก เยี่ยม ไปได้
ทีมเทคนิคไฟ เข้ามา, อัศวิน อย่าขยับ
ทุกคนนิ่งไว้นะ รอผมสั่งแอ็คชั่น
สาม, สอง, หนึ่ง แอ็คชั่น
มายากลเเละภาพลวงตา คือความชำนาญพิเศษของฉัน
โลกแห่งจินตนาการ
เธอคือเทพธิดาผู้ให้แรงบันดาลใจ เธอคือดารา
และ...ความสุขนี้ไม่มีที่เปรียบปาน
แอ็คชั่น!
เราคิดว่าความสุขนี้ไม่มีวันหมดอายุ
มันจะหมดลงได้ไง?
แต่เมื่อสงครามมาเยือน...
ความหวังและความเยาว์วัยถึงกาลสิ้นสุด
โลกไม่มีเวลา สำหรับมายากลและภาพยนตร์
ทหารกลับจากสงคราม ได้พบเห็นความจริงมามากเกินไป
พวกเขาเบื่อหน่ายหนังของฉัน
รสนิยมเปลี่ยนไป แต่ฉันไม่เปลี่ยนไปตามผู้คน
ไม่มีใครอยากดูหนังของฉันอีกแล้ว
แม็กซ์ ไลน์เดอร์
ท้ายที่สุดฉันไม่มีเงินจ้างนักแสดง
ไม่อาจหล่อเลี้ยงธุรกิจให้อยู่ต่อไป
ปราสาทอันทรงมนตราของฉันเสื่อมสลาย
หมดสิ้นทุกสิ่ง
ในค่ำคืนแห่งความสิ้นหวัง
ฉันเผาฉากถ่ายทำ และเสื้อผ้าเครื่องใช้ทั้งหมด
ฉันจำใจขายฟิล์มทั้งหมดให้บริษัท
ที่เอามันไปเผาหลอมเป็นสารเคมี
สารเคมีที่นำไปใช้ทำส้นรองเท้า
ด้วยเงินน้อยนิดจากการขายฟิล์ม ฉันซื้อร้านขายของเล่น
ซากชีวิตฉันจึงอยู่ที่นั่น
สิ่งเดียวที่ฉันไม่อาจตัดใจทำลายมันได้ คือมนุษย์กลสุดที่รัก
ฉันยกให้พิพิธภัณฑ์ คาดหวังว่ามันจะพบบ้านใหม่
แต่พวกเขาไม่เคยนำมันขึ้นตู้โชว์ กระทั่งพิพิธภัณฑ์ไฟไหม้
หมดสิ้นทุกสิ่งแล้ว ทุกสิ่งที่ฉันเคยทำมา
ไม่เหลือสิ่งใดนอกจากเถ้า และริ้วเซลลูลอยด์ที่ระเหยไป
ชีวิตสอนบทเรียนฉันอย่างหนึ่ง
ไม่ใช่บทเรียนที่ฉันคาดคิดหรอก อูโก้
ตอนจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง มีแต่ในหนังเท่านั้น
เดี๋ยวผมกลับมาฮะ
หยุดนะ ไม่! ไม่ต้องกลัวค่ะ เมอร์ซิเออร์ฟริก
เขามีอะไรมา
อุ๊ยตายแล้ว!
เห็นมั้ยล่ะ
กล้าๆ เลยลูก
เมอร์ซิเออร์ฟริก เหลือเชื่อเลย!
สวัสดีครับ
พอดีมีเรื่องที่อาจก่อความไม่สบายใจ
- อะไรเหรอ - ้ รูจักเมอร์ซิเออร์คล้อดนะ
มีคนเจอว่าเขาตายแล้ว
เขาจะไม่มาไขลานนาฬิกาแล้ว
เจ้าตัวเล็กน่ารักเชียว
สวัสดี
เมอร์ซิเออร์คล้อดตายแล้ว
อะไรนะ? ทำไม?
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
มีคนพบศพเขาในแม่น้ำแซน
ดูเหมือนจะแช่อยู่หลายเดือนแล้ว
ผมก็ไม่แปลกใจนะ
เขาขี้เหล้าเมาหัวทิ่มหัวตำขนาดนั้น
ใช่ๆ เขาขี้เมาเหล้า
- พูดอย่างนั้นจะดีเหรอ - ก็จริงนี่ เขาขี้เมา!
ถ้าแม่น้ำแซนเป็นเหล้าเขาก็กินแห้งหมด
- ผมจำได้มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาใส่ถุงเท้าคนละข้าง - ไอ้ตัวยุ่ง...
หยุดนะ
- ปล่อยผมนะ - คิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอ
- กุสตาฟ สงสารเขาบ้างเถอะ - ช่วยผมด้วย
- ได้โปรด - ไม่
มันทำลายสถานีรถไฟนี้ นานเกินไปแล้ว!
- เขาทำอะไรผิด - ปล่อยผม!
อย่าทำอย่างนี้!
ไปห้องฉัน!
คุณไม่เข้าใจ ผมต้องไป
แกต้องอยู่นี่จนกว่าพ่อแม่มารับ
ผมไม่มีพ่อแม่
งั้นก็ไปสถานเด็กกำพร้า
แกจะได้บทเรียนจากที่นั่น ฉันฝึกมาครบหมด!
การทำตามคำสั่ง! การอยู่ตัวคนเดียว
การเอาตัวรอดโดยไม่มีครอบครัว
เพราะเราไม่ต้องมี เราไม่ต้องมีครอบครัว!
สำนักงานตำรวจ เขต 7
ผมอีกครั้งนะ เจอเด็กกำพร้าอีกแล้ว
อาทิตย์นี้ยุ่งมือเป็นระวิง
บุกรุก, ฉกชิง, วิ่งราว, ทิ้งขยะ, นอนขวางทาง
เดินตะลอน เล่นเกะกะ มันไม่เกี่ยวกันหรอก
มารับตัวมันละกัน
แล้วนี่สบายดีมั้ย
เมียกลับมาแล้วเหรอ
อ๋อ คุณคิดว่าเป็นลูกคุณ วิเศษ!
อีกเจ็ดเดือนก็รู้แหละว่าใช่รึเปล่า
ขอโทษที อ๋อ เดือนมีนาคม ผมจะพยายามไปนะ
แต่...ผมไม่ชอบวางแผนไกลๆ
คุณแน่ใจเหรอ
ก็เป็นเรื่องน่ายินดี
แต่มันจะเหมาะเหรอ ให้ผมเป็นพ่อบุญธรรม
รอเดี๋ยวนะ
แม็กซิมิเลียน!
หลบไป อย่าขวางทาง!
แม็กซิมิเลียน หาตัวมัน!
แกหนีฉันไม่รอดหรอก
บนนั้นไม่มีที่ให้แกซ่อน ไอ้หนู
308, 309...
แม็กซิมิเลียน! มันไปอีกทางแล้ว! มาเร็ว!
เเก!
หลีกไปเกะกะ!
ได้ตัวล่ะ!
มีเด็ก! มีเด็กบนรางรถไฟ!
ออกไปจากราง!
ถอยไป ถอยไปเลย! ถอยไป!
แกคิดอะไรของแก? เจ็บหรือเปล่า
ลุกขึ้น!
หลีกทางซิ ระวัง
บ้านเด็กกำพร้าจะจัดการกับแก
- มันไม่ใช่ที่ของผม - แล้วที่ของแกอยู่ไหน
เด็กต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ฟังผมก่อน ได้โปรดฟังผม
คุณไม่เข้าใจ คุณต้องปล่อยผมไป
ผมไม่เข้าใจ ทำไมพ่อผมถึงตาย
ทำไมผมถึงตัวคนเดียว
นี่เป็นโอกาสเดียวที่ผมจะได้...
ทำงาน
คุณน่าจะเข้าใจสิ
ฉันเอง
เขาอยู่ในความดูแลของผม
ผมขอโทษนะ มันพังแล้ว
ไม่พัง
มันทำงานได้สมบูรณ์แบบ
แขกผู้มีเกียรติครับ ผมมีความภูมิใจ
จะต้อนรับทุกท่านสู่งานกาล่า
ประกาศความสำเร็จของชีวิต และการงานของจอร์จส์ เมลิเยส์
หลายปีที่เชื่อกันว่า ฟิล์มหนังเขาสูญหายไปหมด
เมอร์ซิเออร์เมลิเยส์ก็เชื่อเช่นนั้น
แต่เราเริ่มค้นหา
จากตู้เซฟต่างๆ ของสะสมส่วนตัว
โรงนา และสุสานใต้ดิน
ความอุตสาหะของเรา มีผลตอบแทนเป็นฟิล์มเนกาทีฟ
ฟิล์มที่พิมพ์แล้วหลายกล่อง และฟิล์มที่ชำรุดเต็มหนึ่งหีบ
ซึ่งเราสามารถกอบกู้ไว้ได้
เรามีฟิล์มหนัง 80 เรื่องของจอร์จส์ เมลิเยส์
คืนนี้ผู้สร้างสรรค์ผลงาน...
และสมาชิกคนล่าสุด ของภาควิชาการภาพยนตร์
มาที่นี่เพื่อร่วมแบ่งปันกับคุณ
ท่านสุภาพบุรุษและสตรี
ผมมายืนอยู่ต่อหน้าท่านในคืนนี้ได้
ก็เพราะเด็กชายตัวน้อยที่กล้าหาญมาก
ผู้ซึ่งเห็นหุ่นจักรกลพังๆ ตัวหนึ่ง
แม้ความหวังแทบไม่มี เขาก็ซ่อมแซมมัน
มันเป็นมายากลวิเศษที่สุด
เท่าที่ผมเคยเห็นมา
และตอนนี้ เพื่อนทั้งหลาย
ผมขอพูดกับท่านในคืนนี้ กับตัวจริงที่ท่านเป็น
พ่อมด นางเงือก
นักเดินทาง นักผจญภัย นักมายากล
เชิญมาร่วมฝันกับผม
จริงๆ การศึกษา ประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ต้องเริ่มที่...
ภาพวาดบนผนังถ้ำที่...
- นีลซ์ - ผมมีหนังสือ
เกี่ยวกับการพาสุนัขไปสังสรรค์
ไม่ใช่พาไปหาคู่เหรอ
โอ้ เมอร์ซิเออร์ฟริก ฉันพบไข่มุก ในเปลือกหอยของคุณแล้ว
เด็กออกแบบให้ไม่มีเสียงเอี๊ยดอ๊าดเลย
อย่าลืมยิ้มนะที่รัก
ยิ้มแบบไหนล่ะ ผมมีรอยยิ้มสามแบบ
ไม่ต้องห่วง ฉันปกติร้อยเปอร์เซนต์แล้ว ใช่มั้ยที่รัก
แตะสำรับ ขึ้นไปแล้วๆๆ
- ใบนี้ใช่มั้ยฮะ - ใช่เลย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ฉันได้พบ เด็กชายคนหนึ่ง ชื่อว่าอูโก้ กาเบรต์
เขาอาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ
"ทำไมเขาอาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ" คุณอาจนึกถาม
นี่คือเรื่องราวที่หนังสือเล่มนี้จะเล่า
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ เด็กชายตัวน้อยผู้โดดเดี่ยวคนนี้
เหนื่อยยากทุ่มเท เพื่อค้นหาข้อความลับของพ่อเขา
และข้อความนั้นจุดประทีป...
นำทางเขากลับบ้าน
THAI