/The.Ruins[2008][Unrated.Edition]DvDrip-aXXo
Na pomoc! Niech ktoś mi pomoże!
Ktokolwiek!
Na pomoc!
Pomóżcie mi!
RUINY
Dżin!
Patrz i płacz.
Wreszcie!
- No dobra. - Gotowy?
- Wojna. - Wojna?
Nie zagramy w wojnę. To nawet nie jest gra.
- Mamy jeszcze dwie do zagrania. /- To typowo losowa gra.
Zwycięzca wybiera grę, Jeff. To twoje zasady.
Dziękuję, Amy.
Niech będzie... Wojna.
/Kto chce zabić kaca /po meksykańsku?
- "Seniorita Margerita". - Ja poproszę.
/Koniecznie!
/- No dalej, Jeff. - Trzymaj to z dala ode mnie.
Nie tak śpiewałeś ostatniej nocy.
Pełna powaga, panie goły ratowniku. O co tam chodziło?
Nie mam pojęcia, o czym mówicie.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć...
- Cała się spalisz, kochanie. - O czym mówisz?
- Jesteś cała czerwona. - Nie, jestem rozpalona.
Jestem po prostu gorąca.
- W końcu wygrałam. - To dobrze.
/- Wiedziałem, że wygrasz. /- Serio?
Cholera!
Zgubiłam kolczyk.
Może zobacz pod ręcznikiem.
Jest pod twoim krzesłem?
- Zajrzyj pod swój ręcznik. - Nie ma.
- Pod ręcznikiem. - Dlaczego akurat pod naszym?
- Nie wiem, myślałam, że... - Że co, przywędrował tutaj?
/Znajdziemy go, Amy.
/To był mój ulubiony!
/Pewnie wpadł do basenu.
Znalazłem go, to chyba twój.
Tak myślę.
To ten?
Dziękuję!
Nie ma sprawy.
Napijesz się?
Tak, jasne.
/Dzięki.
Jest z lodem.
/W porządku.
Zmielony.
- Ale jest z lodem, Eric. /- Dzięki.
- Skąd jesteś? - Pochodzę z Monachium.
Stacy, to tylko lód.
Nie, to wcale nie woda, tylko imitacja skażona ludzkimi sikami.
Więc twoje drinki są jakby zmiksowane z żółtaczką typu B.
Skąd się znacie?
Są najlepszymi przyjaciółkami, a my ich chłopakami.
Super.
A co z tobą? Jesteś tutaj sam?
Nie, jest ze mną brat, ale wyjechał z jakąś dziewczyną.
Wyjechał stąd? Z Meksyku czy...
Nie, nie. Ona jest archeologiem. Pojechali coś wykopywać.
Gdzie to jest?
- Prace wykopaliskowe? - Tak, jakieś ruiny. Świątynia Majów.
- Niech zgadnę... Nikt tutaj nie chce tam jechać... - Tak, Jeff.
Cały czas spędzamy tutaj.
Nie ma jej nawet w przewodnikach.
Tylko dla ważniaków.
- I dlatego bym tam pojechał, Jeff. - Serio?
/Brzmi nieźle.
/Jeśli jesteście zainteresowani, /to wybieram się tam rano.
Heinrich powinien był już wrócić, ale pewnie dobrze się tam bawi.
Więc jak myślicie?
Starożytna świątynia Majów poza uczęszczanymi szlakami.
Wiem! Odrobina kultury przed zanim wyjedziemy.
- Chcę jechać. - Serio?
Pewnie.
Od czasu, jak rozwaliłam Jeffa w karty, nie mam tu nic do roboty.
Powiedz coś.
Eric?
Jasne, jeśli zdążę z powrotem na wieczór z "przygotuj-własne-taco", to wchodzę w to.
Amy...?
Będziemy musieli wcześniej wstać?
- Przychodzisz wieczorem na plażę? Imprezować? - Jasne, jasne.
Chcieli jutro ze mną jechać, ale to chyba błąd, to popieprzone świry.
Więc dziedziczka tego hotelu farbowała włosy na blond.
Ale dywan nie pasował do zasłon.
Więc je zdjęła.
O co chodzi? Co w tym zabawnego? Ja nie...
- Nie chcesz wiedzieć, Mathias. - Parkiet pod spodem był brudny i...
Więc kazała go wycyklinować!
Wtedy zrobił się zbyt śliski.
Kto zatańczy?
No chodź...
- Nie za dobrze mi to wychodzi. - Jeff!
Stary, zostały ci dwa dni. Chcę zobaczyć, jak się ruszasz.
To tylko zabawa!
Jeff grał w liceum na puzonie.
Dziękuję ci, Amy.
A kto teraz będzie doktorem?
Co mogę dla pana zrobić?
Amy! Nie, nie, nie.
Też się poczęstuję.
Amy.
Pora iść spać, chodźmy.
No chodź.
Wołam wykidajłów.
Dobranoc. Poproszę całusa.
- Chodź tutaj. Zostań! - Daj całusa.
Na razie, stary!
- Upewnijcie się, że wróci do domu, dobra? - Na razie, Jeff!
- Do zobaczenia rano. /- Śpij dobrze!
Mój chłopak to gwiazda rocka!
/- Mateo! - Mathias.
Mathias!
Pokaż mi niemiecki taniec. No dalej.
Niemiecki taniec? Na przykład walca?
- No chodź! - No dobra...
Mam cię zaciągnąć?
Nikt nie chce tańczyć.
Chcesz, żebym zatańczył? Nie za bardzo...
O ile chcesz się założyć, że go pocałuje?
Odbija jej, bo szkoła medyczna Jeffa jest oddalona o 2000 mil.
/- No to o ile? /- Nie pocałuje go.
- Fajny! - Tak, jest bardzo dobry.
- Jak ty to robisz? /- Wiesz, o co?
Seks oralny.
Dla zwycięzcy.
Seks oralny? Niech będzie.
- Biodra... - Ruszać biodrami?
Jeff to dobry facet.
Chodź tu. Zdradzę ci sekret.
Amy!
Co ty wyprawiasz?
Ja z tobą zatańczę.
Szaleni Grecy.
Tam, dokąd poszli... jest na starej mapie. Nie ma go w przewodniku.
/- Dzień dobry! - Wcale nie dobry.
Co robicie?
Kopiuję mapę od dziewczyny, którą poznał Heinrich, dla swoich przyjaciół.
Twoi przyjaciele wyglądają na takich, którzy mogą ją wykorzystać.
Dajcie mi kilka minut, zbiorę ludzi. Za pół godziny w recepcji.
A wiesz, co tu robią ludziom, którzy nie wywiązują się z zakładów?
Autobus odjeżdża za piętnaście minut.
Łamią im ręce.
Serio. Biorą kije od szczotek i łamią im łapy.
To prawda. Trochę to brutalne, ale naprawdę się zdarza.
Wstawaj!
Reszta się wkurzy, jeśli się spóźnimy.
Straszliwy gniew Jeffa,
...a potem jeszcze gorsze biadolenie Amy.
Nie jest taka zła.
Jestem pewny, że czuje się wspaniale po wczorajszym, a ty?
Nic nie mów.
Mówię poważnie! Ani słowa.
- Chodź tu. - Ruszaj się!
Byłoby nieładnie połamać te śliczne rączki.
- Możesz wziąć prysznic? - Chodź tu na chwilkę, no chodź.
- Wiesz, że jesteś niegrzeczną senioritą? - Senioritą?
Nie możesz przegrać zakładu i od tak, pójść sobie.
Ile ci jestem winna?
Będę szybki. Bardzo szybki.
- Dobrze się czujesz? - Tak...
Jak dla mnie, to niezbyt dobrze.
To bardzo miłe, dzięki.
Trzymaj.
Chodź.
Musimy jechać.
- Może nie powinnam jechać? - Co?
Przecież wrócisz wieczorem. Może sobie po prostu pośpię?
Chcesz przespać ostatni dzień pobytu?
Poobijam się, poczytam albo coś.
Amy.
/Ludzie z całego świata przyjeżdżają /tylko po to, by zobaczyć te ruiny.
Tego miejsca nie ma nawet na mapie.
/Nie zabieram cię /na jakąś wycieczkę.
/Nie chcesz doświadczyć czegoś nowego, /albo zrobić dobre zdjęcia?
Cały czas tylko plaża, basen, plaża i basen?
Jesteś już ubrany, więc możesz jechać beze mnie.
Ale ja nie chcę jechać bez ciebie.
- Dobrze, ruszajmy. - Naprawdę?
Dobra. Chodźmy.
- Gotowi? - Z czego się tak cieszycie?
Uważaj na to.
Przepraszam.
/O rany!
- Amy, to szczeniak! - Heinrich?
Halo?
- Co? - Nie wiem.
Co teraz?
- Weźmiemy taksówkę. - Jak daleko?
18 kilometrów.
Ile to mil?
/Jedenaście, może trochę więcej.
/Tu jest szlak, którym /przejdziemy 4 kilometry.
- Nikt nic nie mówił o chodzeniu. /- Amy!
- Stacy! /- Chodź tu!
Nie widzę żadnej taksówki. Może być z tym problem.
Że co?
Tak.
Nie wiem, o czym mówicie.
No to ruszamy.
/Czemu?
/Jest w porządku. /Jest tu jakieś lustro?
/Proszę pana?
/- Dzień dobry. /- Dzień dobry.
/- Mówi pan po angielsku? / - Tak, tak.
Za ile zwiezie nas pan... tutaj?
Nie, nie. To miejsce niedobre.
Zabiorę was do piramid! Dobre miejsce. Wszyscy tam jeżdżą!
/Proszę pana...
/- 40 dolarów. Dobrze? - Zabiorę was, zabiorę!
Tak.
- Amy, Stacy! /- Pa, pa, piesku.
/- Ruszajmy! - Mamy nowe kapelusze.
- To ma być taksówka? - Tak.
Wsiadajcie.
Pobrudzę sobie spodnie.
Jeff, możesz dać mi wody?
Zrób zdjęcie.
To tutaj?
Pewnie tak.
Dziękujemy!
- Tak się cieszę, że to już koniec. - Wszystko w porządku?
Mam brudne dżinsy.
Masz "telefono"?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Zaraz, a jak wrócimy?
- Zadzwonimy jak wrócimy. - Nie złapiemy tu zasięgu.
Mój telefon powinien zadziałać, jest w sieci Vodafone.
Halo? Słyszysz mnie?
To nie jest śmieszne, Eric.
To jakieś 20 mil marszu, a ja mam klapki.
11 mil.
To troszkę śmieszne.
Działa!
- Problem rozwiązany. /- Dasz mi moje okulary?
- To jeep twojego brata? - Tak.
To nie jest śmieszne.
Troszkę śmieszne.
Ruszajmy.
- Gotowa? - Jasne.
- Wziąć cię na barana? - Nie.
Więc, jedna dziewczyna upiła się solidnie pewnej nocy.
- Ale wytrzeźwiała naprawdę błyskawicznie. - O kim mowa?
To tylko głupia gra, w którą grali ostatniej nocy.
Zanim nie wetknęła języka w gardło pewnego gościa...
Eric!
- Jak daleko jeszcze? - Przejdziemy przez strumień,
...gdzie po lewej stronie powinna być ścieżka.
Jeśli zobaczymy wioskę, to znaczy, że poszliśmy za daleko.
- Zaraz, tam jest wioska? - Tak, wioska Majów.
Czemu opuściliśmy ten hotel?
- Jesteś cała? - Tak.
Prawie upadłaś.
Kurwa, śmierdzi.
Ty śmierdzisz.
- Gdzie za strumieniem? - Bardzo śmieszne.
Zaraz za nim.
Tak, cóż... Nie widzę żadnej ścieżki.
Dasz mi trochę... Dzięki.
Nogi mnie bolą.
Patrzcie!
Nie przestrasz ich.
Nie przestraszę. Cześć!
Wyglądają na smutne.
/Halo?
- Chcecie z nimi porozmawiać? /- Tak.
/Może nas poprowadzą?
/Chyba nie mówią po hiszpańsku.
Patrzcie.
Dokąd on idzie?
Jest tutaj. To musi być to.
To jest ta ścieżka?
Czemu była zasłonięta?
To chyba nie ta ścieżka.
- Jest na mapie? - Tak.
Jest na mapie.
Jeff, zauważyłeś, że ta mapa wygląda na bardzo starą?
Poza tym była zasłonięta. Dlaczego była zasłonięta?
Może archeolodzy nie chcieli, żeby ktoś znalazł to miejsce?
Cudownie, na pewno się ucieszą, kiedy nas zobaczą.
Może po prostu znaleźli coś wartościowego...
...i nie chcą, żeby ktoś ich okradł?
A Majowie mieli trzymać ludzi z daleka.
- Jak daleko? - Niedaleko.
- Trochę to dziwne. - Więc co chcesz zrobić?
Odwrócić się i wrócić z powrotem?
Ukryta ścieżka w środku dżungli.
Myślicie, że te dzieci to byli Majowie?
Znaczy, czy Majowie nie wymarli?
Czy nie wyginęli przez jakąś pierdoloną zarazę?
Wspaniale, Eric.
Może chodzimy teraz po jakimś starożytnym cmentarzu?
Jak po składowisku kości.
- Wątpię. - Tak... "Wątpię".
Przedrzeźniasz mnie?
Nie, zgadzam się z tobą.
Przedrzeźniał cię.
Naprawdę? Serio?
Rany...
O rany.
- Nareszcie! - To chyba to.
Widzisz, skarbie?
- Piękne. - Tak.
- Dasz mi okulary? - Tak.
- Nie cieszysz się, że tu przyszłaś? - Proszę.
Patrzcie, to jest to.
Cóż, dotarliśmy.
Dasz mi coś do picia? Dzięki.
Stacy.
Meksyk!
Wiem, że jestem głupkiem.
Mathias?
Czy to namiot?
Gdzie?
Tam, w rogu.
Dobra robota!
Heinrich!
Może chce forsy?
Jakąś opłatę albo coś?
Amy. Przestań.
Czego oni, kurwa, chcą?
Pokaż zdjęcie brata.
W telefonie.
Czekaj.
- Szukamy... - Widzieliście go?
- Amy, nie ruszaj się! - Przestań!
- Amy! Amy! - Dobrze.
Nie ruszaj się. Po prostu nie ruszaj się.
- Oddaj im! Oddaj! - Jeff!
- Oddać aparat. - Amy, nie ruszaj się!
- Co, do diabła? - Dimitri.
Chcecie aparat?
Spokojnie, spokojnie...
O mój Boże!
Przestańcie!
- Amy! Amy! - O Boże!
Jeff!
Heinrich!
Muszę się zatrzymać.
- Nie mogę oddychać. - Stacy, spójrz na mnie.
- Nie mogę oddychać. - Stacy! Spójrz na mnie!
Musimy iść. Dalej!
Jest ich coraz więcej!
Heinrich!
/O mój Boże...
/O Boże, Dimitri!
/O mój Boże.
/Dlaczego to zrobili?
/Nie mogę oddychać.
Eric, weź telefon.
Nie ma zasięgu.
Serio? Jeśli na drodze był sygnał, mógłbyś...
- Nie, nie było. - Jak to?
- Nigdy nie mówiłem... - "Słyszysz mnie?"
- Co to, kurwa było, Eric? - Co, kurwa? Żart!
Przestańcie! Oboje! Proszę!
Mathias miał zasięg.
Gdzie masz telefon?
Ten człowiek go zabrał.
To ta dziura?
Heinrich!
Może jest jakaś inna droga na dół.
Heinrich...?
Nie!
O Boże, dlaczego?!
Dlaczego?!
/O cholera...
/Jezu.
Przykro mi.
/Wciąż przychodzą.
/Rozstawiają obozowisko.
/Dlaczego to robią?
Jezu Chryste, zabili ich obydwu.
I co z dziewczyną? Co się z nią stało?
- Ta, którą Heinrich... - Przestań, Eric.
Jest cała? W ogóle jest tutaj? Co się stało?
Po prostu przestań gadać.
- Daj wodę, Amy. - Co się stało?
Ta roślina.
Ma jakąś reakcję alergiczną.
Dlaczego to robią?
Może przygotowują się do czegoś? Jak... wiecie, do ofiary.
To ma jakiś związek z ruinami.
Nie wejdą tutaj. Teraz, gdy już tu jesteśmy,
...nie pozwolą nam odejść.
Więc co zrobimy? Zaczekamy aż ktoś nas znajdzie?
Kto?
Grecy.
Dimitri zostawił im kopię mapy, zanim wyruszyliśmy.
A co, jeśli zdecydują się nie przyjść, Jeff?
Ktoś inny przyjdzie.
Jutro powinniśmy wymeldować się z hotelu.
Hotel zawiadomi policję.
Kiedy?
Jutro albo pojutrze.
- Jutro mamy lot, Jeff. - Wiem, Amy.
Ale wiemy co się stanie, jeśli spróbujemy odejść.
Tak, ale co będziemy jeść? Gdzie będziemy spać?
Powinniśmy to oszczędzać.
Ona jest spragniona.
Wiem, ale nie mamy tego zbyt wiele.
Dlaczego ty o tym decydujesz, Jeff?
W porządku, decydujmy wszyscy.
Pamiętajcie tylko, że każdy z nas potrzebuje pół galona wody dziennie,
...tylko, żeby przetrwać.
A w tej chwili, nie mamy nawet dziennej racji.
Może ma rację?
Co to?
Czekajcie.
Komórka?
- Heinricha. - Na pewno?
Tak, to jego dzwonek. Mamy takie same telefony.
Jak może mieć tam zasięg? Tu, na górze, nie ma.
To na pewno komórka.
Amy, w tamtym namiocie jest lampa i zapałki na podłodze.
Możesz je przynieść?
Eric?
- Eric. - Tak.
- Chodź, pomóż mi z tym. Rzuć to tam. - Dobra.
Chodź. Amy? Dobra, pociągnij.
To powinno być tutaj, tak?
Dalej.
Dobra, dobra...
- Masz? - Tak. Dobra, zróbmy to.
- W porządku. - Na pewno? Gotów?
Tak.
- Jeff? Jeff? - Tak?
Lina. Myślę...
- Do góry! - Czekajcie!
- Do góry, do góry! - Wciągnij go! Szybciej!
- Co? - Szybciej!
Co to jest? Co?
O kurwa.
Mathias!
- Mathias? - Mathias?
- O mój Boże. - Jezu Chryste.
- O Jezu. Kurwa. Kurwa. - O mój Boże.
Czy on...
Nie, słyszę go.
Jedna z was musi pójść.
Pójść? Dokąd?
Na dół. Sprawdzimy resztę liny.
Upewnimy się, że jest bezpiecznie. Wtedy jedno z was może...
Dlaczego my? Czemu nie ty albo Eric?
Bo nie macie dość siły.
Musimy kręcić kołowrotkiem.
Ja pójdę.
- Tak? - Tak.
Niech sprawdzę.
Dziękuje.
Pomóż mu się przywiązać, a my go wyciągniemy.
Jak go wyciągniemy,
...zrzucimy linę i wyciągniemy ciebie, dobrze?
- Stacy? - Tak?
- Dasz sobie radę? - Tak.
W porządku?
Tak.
Naprzód.
- Stacy, zrób krok. - Trzymamy cię.
Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Trzymasz się?
/Stacy?
Co?
To koniec liny!
Nie jestem jeszcze na dole!
/Daleko do dna?
/Możesz skoczyć?
Mogę co?
/Skoczyć?
Proszę. Pomóż mi.
Dobrze.
/Stacy?
/Nic ci nie jest?
Skaleczyłam się w kolano!
/Widzisz Mathiasa?
Tak, ale strasznie ciemno!
/Rzucimy ci zapałki.
Szybciej!
No dalej, myśl.
Co możemy wykorzystać?
Może namioty?
Moglibyśmy wziąć jeden i pociąć nylon na paski.
Boję się.
Nie mogę ruszać nogami.
/Słuchajcie!
/Chyba złamał kręgosłup! /Nie może ruszać nogami!
/Śmierdzi tu!
Czym?
/Gównem!
Musimy sklecić nosze.
Nie ma mowy. Nie możemy go ruszyć.
Nie zostawimy go tam, na dole.
Może użyjemy ram z plecaków i tyczek od namiotów?
Słyszycie samych siebie? To szaleństwo.
Musimy zaczekać na pomoc.
Stacy, musimy /przygotować nosze.
Dobra.
Amy, w namiocie jest taśma.
Jeff, nie możemy ruszyć kogoś ze złamanym kręgosłupem.
- Amy, nie mamy wyjścia. - Wiesz o tym!
Musisz zejść na dół i pomóc go podnieść.
Nie.
- Musimy im powiedzieć. - Komu?
Im. Może kogoś wezwą?
Mogą posłać po pomoc.
Amy, oni nie sprowadzą pomocy.
Musimy spróbować, Jeff.
Amy. Amy! Amy!
Amy!
Amy.
Amy! Amy.
Pomóżcie nam, proszę.
Potrzebujemy waszej pomocy.
Ktoś został ranny.
Amy, oni cię nie rozumieją.
Powiedz im to po hiszpańsku.
Oni nie mówią po hiszpańsku, Amy.
- Spróbuj! - Amy.
Amy, oni zabili Dimitriego.
Wiem, że się boisz.
Nie chciałam tu przyjeżdżać.
- Spójrz na mnie, Amy. Będzie dobrze. - Powiedziałam, że...
- Nie powinnam tu być. - Wydostaniemy się stąd.
Dobrze? Amy?
Proszę.
- Muszą nam pomóc. - Amy.
Muszą. Nie... muszą.
Amy, Amy! Amy!
Nie chcę, żeby nas zastrzelili, Amy. Proszę.
- Czemu nie chcecie, kurwa, pomóc? - Amy!
Amy. Amy.
Jego matka tam była.
Dotknął pnączy.
Wszyscy dotknęliśmy.
/Stacy?
/Widzisz coś?
Jest tam ktoś?
Nic nie widzę!
Chcę wrócić do góry!
- Dobrze. - Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Dobra, ruszaj.
Stacy, schodzę!
/Jeszcze kawałek!
Jest tylko tyle!
- Musimy wyciągnąć go na górę. - Nie, nie...
Amy, nie mogę zostać tu dłużej.
Podniesiemy go.
Jedna złapie za ramiona, druga za nogi.
A jeśli się obróci?
To tylko kawałeczek, Amy. Podniesiemy go.
/Dasz radę, Amy?
/Tak!
/Spróbuję!
Mathias.
- Mathias, podniesiemy cię, dobrze? - Dobrze.
Podniesiemy cię i przeniesiemy.
Dobrze.
- Za biodra. - Jesteś pewna?
Jeśli złapiesz go za nogi, zegnie się w pół.
Tak, ale jak wezmę go za biodra, wygną mu się plecy.
Za kolana.
Dobra, szybko. Na trzy, dobrze?
Raz, dwa, trzy!
O rany! O Boże!
Połóżmy go!
Podciągnij go!
Może przeniesiemy go do namiotu?
Ściśnij moją rękę.
Nie jest zimny.
Chyba nie powinniśmy go znowu ruszać.
Tak, ale nie możemy go zostawić na noc na zewnątrz.
Poszukajmy może dla niego jakiejś aspiryny, dobra?
Żeby podtrzymać krążenie krwi. Ludzie?
Sprawdźcie w namiotach i plecakach. Może coś znajdziecie.
Słuchajcie.
Ludzie...
Patrzcie. Bilet lotniczy Dimitriego.
I co z tego?
Miał wyjechać jutro rano.
Lot o 7:05.
Jeśli nie pojawi się jutro,
...jego znajomi domyślą się, że coś jest nie porządku.
Skąd będą wiedzieli, gdzie jesteśmy?
Mają mapę. Dimitri zrobił dla nich kopię.
Zatem zjawią się tu jutro.
Musimy tylko przetrwać tę noc. To wszystko.
Może jedno z nas powinno trzymać wartę, gdy pozostali pójdą spać?
Spać?
Działa.
Co z nim?
Musimy być pewni, że ma czyste nogi.
W przeciwnym razie, to może się stać.
Co?
Może tu umrzeć.
Od infekcji.
Jeff, on nie umrze.
- Amy? - Tak?
Nie powinnam była kazać go podnosić, prawda?
Nie powinnam była tego mówić.
- Nie, Stacy. Proszę. - To moja wina.
Stacy?
Jutro zabierzemy go do szpitala.
Nic mu nie będzie.
Dobrze?
Musimy odpocząć.
Chodź, Stacy.
Grecy przyjdą tu jutro.
Stacy, chodź.
Daj mi rękę.
Przysuń się.
- Eric! - Co?
- O mój Boże. - Co to jest?
- Eric! - Co?
- Zabierz to! Zabierz to! - Dobrze, dobrze.
O mój Boże. To jest w mojej nodze.
/Wyciągnij to!
/- Wyciągnij to! /- Dobrze.
Dobrze, dobrze.
O mój Boże!
Już dobrze.
Wyciągnij.
Co się stało?
Pomóż mi.
Coś jest nie tak.
Proszę. Coś jest nie tak.
Wszystko w porządku.
- Rusza się. Czuję jak się rusza. - Przestań! Wyciągnąłem!
- Rusza się! - Stacy. Co?
Pnącze. Było w niej.
- Pokaż mi moje nogi. - Dobrze.
- Pokaż mi je! - Dobrze.
/Jeff!
/- Jeff! /- Pomóż mi, proszę!
- Zdejmijcie to ze mnie! - Jeff!
Pomóż mi!
Pomóż mi.
Zdejmij to ze mnie!
Mathias! Leż spokojnie i oddychaj.
Oddychaj, Mathias.
Zrobię opaskę uciskową. Powstrzymam to krwawienie, Mathias.
Jest na naszych ubraniach.
Rośnie na nas.
Komórka.
Nie wiem jak długo będzie się paliła, więc musicie się sprężać.
Zapalę dopiero jak będziecie na dole.
Złapcie się za ręce. jedna patrzy na lewo, druga na prawo.
W ten sposób sprawdzicie większą przestrzeń.
Przeszukajcie wszystko i wyciągamy was, dobra?
Dobra!
W porządku.
Ostrożnie.
Dobrze.
Amy, zaczekaj.
Chodź, musimy ją znaleźć.
Zostań przy mnie.
Amy?
- Dochodzi stamtąd. - Nie mogę.
- Chodź. - Nie chcę tam iść, Amy.
Musimy.
Musimy ją znaleźć.
W porządku, chodź.
W porządku.
Amy?
Halo?
O mój Boże.
Komórka.
- Właśnie dzwoniła. - Sprawdzę.
Tak. Jest pęknięta.
Amy.
Amy! Amy!
O mój Boże!
Biegnij!
Uciekaj, Stacy! Uciekaj!
Amy!
Skacz!
Wciągnijcie nas!
Wciągajcie!
Szybciej!
Dalej!
- Nic ci nie jest, Amy? - Weźcie to!
Znalazłyście komórkę, Amy?
- To nie komórka! - Amy!
Nie ma tam żadnej jebanej komórki!
Co się stało? Stacy, co się stało?
Co to znaczy, że kwiat dzwonił?
Wibrował. Wydawał dźwięk jak komórka.
Jak? Amy, w jaki sposób?
Nie wiem, Eric. Nie wiem.
Ruszało się. Było żywe. Wie, że tu jesteśmy.
Musimy stąd odejść. Musimy. Po prostu...
Nie możemy, Stacy.
Jeff, nie widziałeś tego.
Nie zostanę tu.
Jeśli spróbujemy odejść, zabiją nas.
Mathias nie może się ruszyć. Nie mogę go tu zostawić.
Może nie musimy iść wszyscy? Może ja pójdę. Sprowadzę pomoc.
Oni mają broń, Eric.
Jest ich tam 50... 60. Zabili małe dziecko, Amy.
Odwrócicie ich uwagę.
Dotrę do Jeep'a.
- Dam radę. - To zbyt niebezpieczne, Eric.
- Musimy zaczekać. - Na co?
Na Greków.
Jeff, ci Grecy nie potrafią znaleźć własnego pokoju hotelowego.
- Eric. - Nie przyjdą tutaj, żeby nas uratować.
Trzymają nas tu w kwarantannie.
Trzymają nas tu, żebyśmy umarli.
To się nie stanie!
Czwórka Amerykanów na wakacjach nie znika tak po prostu!
Ktoś,
...policja, nasi rodzice,
...Grecy,
...ktokolwiek,
Ktoś nas znajdzie.
Po prostu musimy pozostać do tego czasu przy życiu.
Gdzie te kluczyki, Amy?
- Amy, gdzie one są? - W plecaku.
Nie. Zostajemy. Zaczekamy, aż ktoś nas znajdzie.
Wystawimy straż. Opatrzymy rany.
Zaopiekujemy się sobą nawzajem. To jedyny sposób.
Ktoś przyjdzie.
Po łyku.
Stacy.
Wciąż tam jest. Czuję to.
Zobacz jak nabrzmiało.
To tylko opuchlizna. To normalne.
Tak się dzieje, kiedy się skaleczysz.
On nie przetrzyma dłużej w tym stanie.
- Musimy je obciąć. - Co obciąć?
- Jego nogi. - Powiedz, że żartujesz.
- Umrze, jeśli tego nie zrobimy. - Proszę, powiedz, że żartujesz.
Dostanie zakażenia, jeśli już nie dostał. Posocznica.
Co to jest, do cholery, posocznica, Jeff?
Zakażenie. Przeważnie kości, jeśli wdadzą się bakterie.
Odjebało ci.
Nie, mówię wam, że w tym stanie nie przeżyje dnia.
Bez znieczulenia?
Nie ma czucia od pasa w dół.
Założyłem już opaski uciskowe. Obetniemy pod nimi.
Czym?
Nożem?
Najpierw musimy złamać kości, a potem ciąć.
Nie obetniemy mu nóg pierdolonym kozikiem, Jeff.
Nie ma ciała wokół jego kości, Eric.
On umrze.
Dobra, w porządku. Zatem, kurwa, głosujmy.
Podnieście rękę, jeśli chcecie obciąć mu nogi.
Stacy, co robisz?
On studiuje medycynę, Eric.
Tak, tak... studiuje medycynę.
Nie jest chirurgiem, nie jest lekarzem. Studiuje tylko.
Mam prawo głosu, Eric.
/Zrób to.
Obetnij je.
Tak...
Najpierw połamię kości... kamieniem, potem przetnę resztę nożem.
Dobra.
Zagrzejemy patelnię, żeby przypalić ranę i powstrzymać krwawienie.
I tak nic nie poczujesz,
...ale możesz to zagryźć,
...na wszelki wypadek.
Eric, jesteś gotów?
Powinniście zaczekać w namiocie.
Złap go za stopę.
Tę. Odwróć ją.
Trzymaj go! Eric! Eric!
Boże!
Jeff! Jeff! Jeff! Jeff!
Już dobrze.
/- Eric! /- Jeff!
/Trzymaj go, kurwa mać!
Jeff!
Jeff, on to poczuł, prawda?
Jeff!
- Ma uszkodzone nerwy. - Tak.
Nie czuje nic od pasa w dół.
On krzyczał, Jeff.
Krzyczał. Chciał, żebyś przestał.
Krzyczał. Jak mógł tego nie czuć, skoro krzyczał?
To tylko widok.
- Patrzył w dół i widział to. - To takie nie w porządku!
Nie było wyjścia, Amy.
Amy. To...
O mój Boże. Kurwa mać.
O Boże.
Co jest, kurwa?
Patrzcie. Jak to możliwe?
Sprawdź swoją komórkę.
Pokaż.
Chcę tylko wrócić do domu.
Myślisz, że Stacy nic nie będzie?
Tak.
Znaczy, wyciągnąłem to. Widziałem jak wyszło.
Tak, ale ona myśli...
Znasz ją.
Wbije sobie coś do głowy i...
...wierzy w to uparcie.
Uważasz, że ktoś nas znajdzie?
Szczerze?
Myślę, że ucieczka to nasza jedyna szansa.
Wiem.
Amy, chodź tutaj.
Eric.
Co jest, kurwa?
Co?
Słyszałam to.
- Co słyszałaś? - Słyszałem jak ją rżniesz.
Co takiego?
- Nie kłam, Eric. Słyszałam. - Stacy.
Słyszałam was. Słyszałam jak ją pierdolisz.
Stacy, daj spokój.
/Jak mogłeś mi to zrobić?
/Jak możecie siedzieć tu i pierdolić się, /kiedy ja jestem w namiocie obok?!
Stacy, musisz się uspokoić.
Nie mów mi co mam robić.
Stacy, wiesz, że bym tego nie zrobił.
- Słyszałam was, Eric. - Tylko rozmawialiśmy. Ja tylko...
- Słyszałam jak jęczysz, Amy. - Płakałam, Stacy.
- Co tu się dzieje? - Mój chłopak rżnie twoją dziewczynę!
- Oto co się dzieje. - Po prostu jej odbiło.
- Myślisz, że nigdy cię nie zdradziła? - Stacy.
- Pierdol się! - Pierdol się, suko!
Pierdol się! Zawsze myślałaś tylko, kurwa, o sobie!
- Stacy, Przestań. - Zabieraj jebane łapy!
Uspokój się. To tylko strach.
Przespałaby się z Mathiasem, gdybym jej nie powstrzymała.
Mathias.
Cóż, dzięki Bogu, że ucięliśmy mu nogi.
Stul pysk.
To mnie zżera, tak jak zeżarło jego.
- Stacy. - Nie. To jest we mnie.
Stacy.
Jest w moim boku, Amy. Jest w moim... jest...
Pokażę ci. Jest tutaj. Jeśli przetniesz tu i tu...
- Stacy. - ...i tu.
- Stacy. - Stacy, nic ci nie jest.
- Jesteś w porządku. - Nie słuchacie!
- Stacy, nic ci nie jest. - Nie słuchacie!
Nie słuchacie!
Nie słuchacie mnie!
/Nie słuchacie mnie! /Nie słuchacie mnie!
Co, do kurwy...?
/Nie słuchacie mnie! /Nie słuchacie mnie!
/Nie chcą, żebyśmy to roznieśli. /Dlatego nie pozwolą nam odejść.
Rozsypują sól,
...żeby się nie przedostało.
To coś starego. Na pewno. Bardzo starego.
Bo ptaki, owady,
...w jakiś sposób nauczyły się tu nie siadać.
A konie? Pamiętasz? Jakie były przerażone?
To nieprawda.
To, co powiedziała o Mathiasie.
- Ja nie... - Nie musisz nic mówić.
Ale mówię.
- Nie chcę, żebyś... - Amy.
Spójrz na nas.
Ma to jakieś znaczenie?
Słuchajcie...
Pokaż im.
- Dobrze, Stacy. - Nie chciałam.
- Przepraszam, przepraszam... - Wiem.
Zaczniemy od tego w twojej nodze. Dobrze, Stacy?
W porządku.
Przepraszam.
- Już dobrze. - Lepiej zamknij oczy.
Chcę widzieć. Chcę to widzieć.
Stacy, oddychaj, dobrze?
Przez nos.
Dobrze, oddychaj. Oddychaj.
Oddychaj, oddychaj.
- Mam to. - Dobrze, prawie skończył.
W porządku.
Dobrze?
Mam przestać? Stacy, chcesz, żebym przestał?
Nie.
- Boję się. Nie. - Dobrze, oddychaj.
Już dobrze.
Prawie wszystkie.
Nie! O nie!
O mój Boże!
Już dobrze, dobrze.
- Wyjął wszystkie. - Podnieś koszulkę.
Potrzymaj to.
/Już dobrze. /Jestem przy tobie.
Proszę...
Stacy.
Jest ich więcej. Jest więcej.
Tutaj, pod... pod mięśniem. Przy kości.
Nic tam nie ma, Stacy.
- Jest, możesz to wyciąć? - Nie ma czego wycinać.
Chcę to wyciąć.
- Chcę to wyciąć. Chcę... - Przestań!
Nie możesz. Nie możesz nic wycinać.
- Jest wszędzie. W mojej głowie. - Nie.
- Wszystko jest w porządku. - Nie, nie...
- Tak, jesteś w porządku. - Nie, nie... nie jestem.
Wciąż to powtarzasz. Nie jestem w porządku. Czemu wciąż to powtarzasz?
Proszę, to ci pomoże.
Co? Co?
Amy, widziałaś to? Widziałaś, prawda?
Widziałaś to w mojej głowie. Poczułam to.
Amy.
Amy, proszę, powiedz mi.
- Stacy. - Czemu na mnie nie patrzysz?
Stacy, Stacy...
- Widziałeś? - Już dobrze.
- Widziałeś? Widziałeś, prawda? - Nie, nic tam nie ma.
Nic tam nie ma. Przysięgam.
Jest w mojej głowie. Czuję to.
- Zaprowadźmy ją do namiotu. - Dobrze.
Nikt nie przyszedł. Ruszam dziś w nocy.
/Chcę to wyciąć.
Stacy, co robisz?
O mój Boże!
W porządku. W porządku.
Tylko... wyciągnę to jedno.
Już dobrze.
Tylko to jedno.
- Stacy? - Nie. Nie.
- Stacy, oddaj mi to. - Nie. Nie.
- Natychmiast mi to oddaj. - Nie!
Jeff?
Bardzo mi przykro.
- Tylko ten jeden kawałek... - Stacy.
- ...z mojej... - Stacy, oddaj nóż. Stacy.
Stacy, oddaj mi nóż, dobrze?
Zostaw mnie!
Spokojnie, nie podnoś się.
Eric! Eric!
- Eric! - O mój Boże!
Nie podnoś się.
Eric! Eric!
Amy!
Chodź tu...
Amy! Eric! Eric!
Eric! Amy! Amy!
Amy, nie chciałam! Przepraszam!
To boli.
- Już dobrze. - Nie chciałam!
- Stacy. - Eric! Eric! To boli.
Nie ruszaj się.
Eric?
Eric? Eric!
Eric? Eric?
Nie! Nie.
Nie! Nie!
- Eric! Eric! - Chodź tutaj.
Eric! Eric! Eric!
Stacy.
- Amy. Amy, to boli. - Nie.
- Nie. Nie. - Boli.
Zabij mnie. Amy, zabij mnie.
Amy.
Zabij mnie. Zabij mnie!
- Jeff. - Amy!
- Zabij mnie! Zabij mnie! - Już dobrze.
Stacy.
Musisz, Amy.
Zabij mnie! Amy!
- Tak! Zabij mnie! Zabij! - Nie!
/- Zabij mnie! Zabij mnie! - Amy.
Jeff.
/Zabij mnie!
Jak tylko miniesz polanę,
...biegnij tak szybko, jak zdołasz, dobrze?
Dobrze?
Kiedy dotrzesz do Jeep'a,
...na nic nie czekaj. Na nic.
A jeśli nie zapali, wtedy uciekaj.
I nie zatrzymuj się, póki nie dotrzesz do miasta.
Obiecasz mi, że nadal tu będziesz?
Tak.
Nawet nie znasz jej imienia.
W ogóle nie znacie naszych imion.
Jestem Jeff. Jeff Dean MacIntyre.
Winnetka, Illinois.
Mam 22 lata.
Miałem zostać lekarzem. Marzyłem o tym.
Tylko tego chciałem.
Powinniście też znać jej imię.
Nazywa się...
...Amy!
I nie umrze tu, na tym pierdolonym wzgórzu!
/Jeff!
No dalej, dalej...
Proszę.
Dobrze.
- Dimitri! - Dimitri!
Dimitri?
Tłumaczenie: Igloo666 Korekta: Sabat1970 & Rarehare & Omickal
Synchro: Bartas86 -=d(-_-)b=-
/The.Ruins[2008][Unrated.Edition]DvDrip-aXXo 23.976 fps, 716*302; 700,9MB
Odwiedź www.NAPiSY.info