GRA O TRON
Król północy!
Nadchodzi król północy!
Ser Eldrick Sarsfield i lord Desmond Crakehall.
Co robisz?
- Dodaję do listy. - Ludzi, których zabijesz?
Bo się ze mnie śmieją? Nie jestem Joffreyem.
Śmierć to zbyt wiele. Wystarczy strach przed nią.
Spróbuj ich ignorować.
Ze mnie śmieją się dłużej niż z ciebie.
Zwą mnie Półmężczyzną, małpą-demonem, Krasnalem.
Ty jesteś Lannisterem, a ja okrytą hańbą córką zdrajcy.
Córka zdrajcy i demon. Jesteśmy dla siebie stworzeni.
- Jak ich ukarzemy? - My? Kogo?
Ser Eldricka Sarsfielda i lorda Desmonda Crakehalla.
Wypytam Varysa o ich zboczenia.
Ktoś, kto zwie się Desmond Crakehall, musi być zboczeńcem.
To samo słyszałam o tobie.
Jestem Krasnalem. Muszę dbać o reputację.
Moglibyśmy obrzydzić mu łoże.
Wytniemy dziurę w materacu,
wypchamy go łajnem i zaszyjemy.
Ułożymy pościel, żeby nie mógł znaleźć źródła smrodu.
- Lady Sanso! - Tak robiła Arya, gdy ją irytowałam.
Czyli bez przerwy.
Owczym łajnem?
Czyli inaczej gównem.
- Pani! - Pytałeś.
Panie, pani,
namiestnik zwołuje małą radę.
Znów zabiłeś szczeniaka?
Pokaż mu.
Zrób to!
Wybacz, panie. Ręce już nie te.
"Roslin schwytała pstrąga,
a bracia podarowali jej w prezencie dwie wilcze skóry.
Walder Frey".
To wyjątkowo kiepski poemat czy wiadomość?
Robb Stark nie żyje!
I ta suka, jego matka!
Odpisz lordowi. Podziękuj mu za przysługę i nakaż,
by przysłał tu głowę Starka.
Podam ją Sansie na weselnej uczcie.
Wasza Wysokość, lady Sansa to twa ciotka.
To był jedynie żart.
Wcale nie.
Każę podać głowę w trakcie uczty weselnej.
Nie.
Nie będziesz jej dręczyć.
Mogę dręczyć każdego.
Pamiętaj o tym, mały potworze!
Potworze?
W takim razie zalecam rozwagę.
Potwory są niebezpieczne,
a królowie padają ostatnimi czasy jak muchy.
Za to, co powiedziałeś, każę ci wyrwać jęzor.
Niech sobie grozi.
To zgorzkniały karzeł.
Lord Tyrion powinien przeprosić.
To były niedopuszczalne, haniebne
i niesmaczne słowa.
Jestem królem!
- Ukarzę cię! - Król,
który musi przypominać o swej władzy, nie jest królem.
Zrozumiesz to, nim wygram dla ciebie wojnę.
Wojnę wygrał mój ojciec!
Zabił Rhaegara i zdobył koronę, gdy ty kryłeś się w Casterly Rock!
Król jest zmęczony.
Odprowadź go do komnaty.
- Chodź. - Nie jestem.
Będziemy świętować.
Planować ślub. Musisz odpocząć.
Wielki maesterze, przyrządź mu wywar na sen.
Nie jestem zmęczony!
Chodź.
Ty zostajesz.
Odesłałeś do łóżka najpotężniejszą osobę w królestwie?
Głupiec z ciebie, jeśli uważasz, że nią jest.
Dopuszczasz się zdrady. To nasz król!
Sądzisz, że korona daje władzę?
Nie.
Sądzę, że daje ją armia.
Robb Stark miał armię, i to zwycięską,
a ty go pokonałeś.
Wiem!
Zasługa przypadnie Freyowi.
I wina, jeśli tak postanowisz.
Walder Frey ma wiele zalet, ale odwagę? Nie.
Nie zaryzykowałby takiej zdrady, gdyby nie otrzymał gwarancji.
Ja mu ją dałem.
Popełniłem błąd?
Wojny wygrywa się podstępem, ale rzeź w trakcie ślubu?
Uważasz, że szlachetniej jest
zabić 10 tys. w bitwie niż tuzin podczas kolacji?
Zrobiłeś to,
- by oszczędzać życie? - By zakończyć wojnę i chronić ród.
Chcesz ułożyć pieśń o tej zdradzie? Zrób to.
Żyję na tym świecie dłużej od ciebie.
By bronić Lannisterów i własnej krwi.
- Północ nie zapomni. - To dobrze.
Niech pamięta, czym kończą się marsze na południe.
Męscy potomkowie Starków nie żyją, a Winterfell zostało zniszczone.
Roose Bolton będzie namiestnikiem północy.
Do chwili, gdy twój i Sansy syn dorośnie.
Syn, którego nadal nie spłodziłeś.
Myślisz, że Sansa rozłoży nogi,
gdy dowie się, co zrobiliśmy?
- Są inne sposoby, by zaszła w ciążę. - Nie zgwałcę jej!
Wyjaśnić ci, jak działa świat?
Tylko powoli. Nie jestem zbyt mądry.
Rody, które trudzą się na własną przyszłość,
biorą górę nad tymi, które folgują zachciankom swych córek i synów.
Dlatego należy robić, co się da, by poprawić sytuację rodu,
nie zważając na własne pragnienia.
- Zadziwiłem cię? - Lekcja była wspaniała,
lecz tobie łatwo jest wymagać poświęcenia dla rodziny,
bo to ty podejmujesz decyzje.
Łatwo?
Kiedy zrobiłeś coś, co zaszkodziło tobie,
a pomogło rodowi?
W dniu twoich narodzin!
Chciałem zanieść cię nad morze i oddać falom,
ale oszczędziłem cię
i uznałem za syna.
Bo jesteś Lannisterem.
Sanso.
- Pusto. - Poszukajmy noclegu.
Nie rób tego.
- Nie nocujmy tu. - Wolisz spać na zewnątrz?
O tym miejscu krąży wiele opowieści.
Okropnych.
Lubię takie.
Ja też kiedyś lubiłem.
- Słyszeliście o Szczurzym Kucharzu? - Nie. Kim był?
Kucharzem w Nocnej Straży.
Z jakiegoś powodu pogniewał się na króla.
Gdy król przyjechał do Nocnego Fortu,
kucharz zabił jego syna
i przyrządził z niego pasztet, z boczkiem, cebulą i grzybami.
Podał go swemu królowi.
Władcy smakowało.
Poprosił o dokładkę.
Bogowie zmienili kucharza w olbrzymiego białego szczura,
który je własne młode.
Od tego czasu krąży po forcie, pożerając swoje dzieci.
Lecz choćby zjadł wszystkie, nie zaspokoi głodu.
Gdyby każdego mordercę zamieniać w szczura...
Bogowie nie ukarali go za zabójstwo czy podanie królowi pasztetu z syna,
lecz za uchybienie prawom gościnności.
Tego jednego bogowie nie wybaczają.
Freyem Spóźnialskim
nazwał mnie Hoster Tully, bo nie zdążyłem nad Trident.
Uważał się za sprytnego.
Spójrz na nas, Tully!
Ty nie żyjesz, twoja córka też, twój wnuk także,
twój syn spędził noc poślubną w moim lochu,
a ja jestem lordem Riverrun.
Blackfish uciekł.
To stary człowiek, który nie ma sojuszników.
Za mną stoi Tywin Lannister, a za nim?
Racja.
Wielcy lordowie kpili ze mnie,
uważali się za lepszych.
Ned Stark, Hoster Tully...
Gdy żenię się z młódką, kręcą nosami,
lecz gdy Arryn żenił się z Lysą, słowa nie powiedzieli!
Potrzebna ci nowa młódka.
Zawsze to jakieś zajęcie.
A ty?
Namiestnik północy!
Nie ma już Starków, którym trzeba się kłaniać.
Włóczenie się za młokosem musiało być torturą.
Zignorował wszystkie moje rady.
- Gdyby był mniej arogancki... - Nazwał się Młodym Wilkiem.
Napuszony tytuł.
Za Młodego Wilka!
Wiecznie młodego.
Przeniesiesz się do Winterfell?
Być może kiedyś. Zostało zniszczone.
Co tam się stało?
Słyszałem, że zdobył je Greyjoy.
Słyszałem, że zabił wszystkie kruki,
a potem już... nic.
Wysłałem bękarta, by go przepędził.
Za wydanie Theona Robb oferował żelaznym ludziom łaskę.
- I co? - Ramsay przekazał warunki,
a żelaźni ludzie zdradzili Theona.
Przekazali go bękartowi,
lecz Ramsay...
Ramsay ma własne metody.
Nie kłamały. Miałeś dużego kutasa.
Co?
Nie!
Kiełbaska.
Bierzesz mnie za dzikusa?
Wiele się mówi o uciętych kończynach.
Kuśka może cię jeszcze zaswędzieć.
Zastanawiam się:
czy eunuchy czują ucięte kutasy?
Pomyśl o gołej dziewce. Może coś ci tam drgnie.
Wybacz.
To niestosowny żart.
Matka uczyła mnie współczuć kalekom.
Ojciec zaś - celować im w łeb.
Zabij mnie.
Co?
Zabij mnie.
Głośniej.
Zabij mnie!
Po co mam to robić?
Jesteś nam potrzebny.
Nie wyglądasz jak Theon Greyjoy.
Tak może się nazywać lord,
a ty nie jesteś lordem, prawda?
Jesteś mięsem.
Cuchnącym mięsem.
Okropny fetor!
Fetor!
Doskonałe imię.
Jak się nazywasz?
Theon Greyjoy.
Jak się nazywasz?
Theon Greyjoy.
Błagam!
Jak się nazywasz?!
Fetor.
Nazywam się...
Fetor.
- Nie zabijaj! - Kogo?
- Ktoś ty? - Goździk. Nie krzywdźcie nas!
- Dokąd idziecie? - Do Czarnego Zamku.
- Służę w Nocnej Straży. - Jak mój brat.
- Kto? - Nieważne.
Jesteś bratem Jona!
- Tym, który spadł z wieży! - Wcale nie.
Zbyt wiele razy widziałem Ducha.
I słyszałem o Hodorze.
Zawdzięczam Jonowi życie.
Jego brat jest moim bratem. Zrobię wszystko, by ci pomóc.
Zaprowadź nas na północ.
- Co? Dlaczego chcesz iść za Mur? - Nie chcę.
Muszę.
- Jak przeszliście? - Pod studnią jest rzeka?
To przejście?
Chodź z nami.
Na zewnątrz są schody prowadzące na szczyt.
Hodor cię po nich wniesie. Pójdziemy do Czarnego Zamku.
Chodźcie. Za Murem jest tylko śmierć.
Jeśli Jon żyje, wróci do Czarnego Zamku.
- Tam będziesz bezpieczny. - Nigdzie nie będzie.
- Przecież wiesz. - Wiem, co widziałem.
- Jeśli widziałeś to samo, uciekaj. - Ujrzałeś Innych i armię umarłych?
Skąd wiesz?
Nocna Straż ich nie powstrzyma.
Siły wszystkich królów nie wystarczą.
Ty to zrobisz?
Proszę.
Muszę iść na północ.
Muszę.
"Balonie Greyjoyu, lordzie Żelaznych Wysp i najeźdźco.
Daję ci czas do pełni, byś zagonił swoje żelazne pokraki
na te zasrane skały, które zwiesz domem.
Pierwszej nocy po pełni
zacznę tropić wyspiarzy, którzy panoszą się na północy,
i żywcem obdzierać ich ze skór,
jak obdarłem 20 twoich łotrów, których znalazłem w Winterfell.
W szkatule znajduje się mój dar dla ciebie,
ulubiona zabawka Theona.
Płakał, gdy mu ją odbierałem.
Opuść północ, bo dostaniesz więcej szkatułek
z rzeczami Theona.
Ramsay Snow, syn Roose'a Boltona,
lorda Dreadfort i namiestnika północy".
Zabierz to stąd!
Theon nie posłuchał rozkazów.
To skończony głupiec!
Nie przedłuży naszego rodu.
Nie oddam ziem, które opanowałem,
i zamków, które zdobyłem. Zabierz to stąd.
To twój syn!
Syn?
Już nie jest mężczyzną.
To twój syn. I mój brat.
- I Greyjoy. - Uważaj.
Podjąłem decyzję.
Ja też.
Wezmę najszybszy drakkar.
Wybiorę 50 najlepszych zabójców.
Popłynę wąskim morzem aż do Płaczącej Wody.
Ruszę na Dreadfort.
Znajdę mojego brata
i przywiozę go do domu.
Co to jest?
- Smocze szkło. - Z Pięści Pierwszych Ludzi.
Ktoś je tam zakopał. Ktoś chciał, byśmy je znaleźli.
Po co? Do czego służy?
Do zabijania Innych.
- Skąd wiesz? - Jeden przyszedł po dziecko.
A Sam...
Od tysięcy lat nikt nie zabił Innego!
Ktoś musiał zacząć.
Weź.
I do strzał.
Mnie się poszczęściło. Z jednym.
Ale ich jest więcej. Znacznie więcej.
A na każdego z nich
przypada więcej umarłych, niż możecie zliczyć.
- Żałuję, że z nami nie pójdziesz. - Ja też.
Bardzo.
Jak się czujesz?
Wspaniale. Jak nigdy.
To tylko krew.
Mogłem się domyślić. Szlachetnie urodzeni zawsze oznaczają kłopoty.
Nie jesteśmy dla was ludźmi, tylko środkami do celu.
- Nie jestem szlachetnie urodzony. - Słyszałem, jak cię nazwała.
Tak wyszło.
Urodziłem się w Zapchlonym Tyłku.
Wierzę. I jesteś mi przyjacielem.
- Mieszkałem za ulicą Mączną. - Gdzie? Przy Czerwonej Twierdzy?
Gówno z ich wygódek
płynęło Wzgórzem Aegona,
przez zakłady garbarzy wprost do mojego domu.
- W... - Alei.
Ty mieszkałeś na Żelaznej, pełnej dobrych rycerzy.
To było życie!
A teraz jesteśmy tutaj.
Chłopaki z Zapchlonego Tyłka i królewski zamek.
Przeszliśmy długą drogę. Wszyscy jesteśmy tacy sami.
Kapłanka próbowała to udowodnić.
Nie wierzysz bogaczom. Dlaczego jej zaufałeś?
Postaw się na moim miejscu. Nigdy nie byłem z kobietą,
nigdy nie rozmawiałem z kobietą, a potem trafiłem na nią.
Wiele słów, mało ubrań.
Co byś zrobił?
Potrafi zamieszać człowiekowi w głowie.
Jak zostałeś panem?
- To długa historia. - Nie opowiadaj. Jestem zajęty.
Wiele lat temu pomogłem królowi Stannisowi.
Nagrodził mnie tytułem.
I tym.
Do przewidzenia. Szlachetnie urodzeni...
Nie chciałem być lordem. Ledwie się zgodziłem.
- Czemu? - Dla syna.
Nie chciałem, żeby każdego dnia przekraczał rzekę gówna.
Miał mieć lepsze życie.
Ma?
Umarł.
Dlaczego?
Bo mnie posłuchał.
Kiedy tu przybyłaś?
- W wieku 13 lat. - Byłaś dzieckiem.
Przestałam cztery lata wcześniej.
Matka o to zadbała.
Masz dobry wpływ na naszego przyjaciela.
Wcześniej całe noce pił,
odwiedzał burdele i przegrywał pieniądze ojca.
Teraz jedynie pije.
A ja służę jego żonie.
Czeszę, obcinam paznokcie i opróżniam nocnik.
To dziecko jest bez winy.
Kocham Sansę i zabiłabym za nią.
- Sądzisz, że jest mi łatwiej? - Zapewne nie.
Jest młoda, piękna...
- i szlachetnie urodzona. - Jemy z nimi,
lecz nie jesteśmy rodziną.
Mówimy jednym językiem, lecz nie jesteśmy ich rodakami.
Jeśli pozwoliłaś sobie uwierzyć,
że bezimienna przybłęda
może żyć z synem Lannistera...
- Mam imię. - Tylko.
Jak ja, a tu liczy się jedynie nazwisko.
Czego ode mnie chcesz?
To diamenty.
Ostrzegłbym cię, ale ty wiesz, jak o siebie zadbać.
Wsiądź na statek,
który płynie do Pentos, Lys albo Myr.
Kup sobie dom. Bardzo duży dom.
Wynajmij służących.
Zacznij nowe, lepsze życie. Daleko stąd.
Tajemnicza piękność z obcego kraju będzie mieć wielu zalotników.
Dlaczego mam odpłynąć?
Tyrion to jeden z niewielu żyjących, którzy mogą uczynić ten kraj lepszym.
Jest mądry, zdeterminowany i dobrze urodzony. Ty zaś...
jesteś komplikacją.
Wiem, że go kochasz.
Wiem, że to prawdziwa miłość, a nie kupiona.
Nie zostawiaj go dla pieniędzy.
Proszę cię o to,
ponieważ twoja obecność w stolicy jest dla niego groźna.
Nie znajdziesz tu domu.
Poszukaj go daleko stąd,
dopóki jeszcze możesz.
Lordzie!
Jeśli chce się mnie pozbyć, niech mi to powie.
Pij.
Chyba nie dam rady.
Niełatwo być pijakiem.
Tylko dlatego ludzie czasem trzeźwieją.
Wyjdź.
Uroki małżeństwa?
Sprzedawcy win uwielbiają nieszczęśliwe żony.
- Nie zasłużyła na to. - Nie zasłużyła?
Uważaj.
Jeśli zaczniesz rozmyślać w tych kategoriach,
nim się zorientujesz,
będziesz płakać nad każdym człowiekiem na świecie.
Nie ma nic gorszego niż późno zakwitła filozofia.
Spróbuj powtórzyć to samo, gdy już zostaniesz żoną ser Lorasa.
- Nie wyjdę za niego. - Zdaje się,
że mówiłem podobnie, gdy szło o mój ślub.
Nie jesteś mną.
Chcesz poprawić los Sansy? Daj jej dziecko.
Żebyś mogła powiedzieć ojcu, że mnie przekonałaś?
Żeby dziewczyna była szczęśliwsza.
Masz dzieci.
Twierdzisz, że jesteś szczęśliwa?
Niezbyt.
Lecz gdyby nie dzieci,
dawno rzuciłabym się z okna.
To dla nich żyję.
Nawet dla Joffreya?
Nawet.
Kiedyś miałam tylko jego.
Nim urodziła się Myrcella.
Godzinami się w niego wpatrywałam.
W jego delikatne włoski,
małe rączki i stópki.
Był rozkosznym bobasem.
Podobno źli ludzie to złe dzieci,
a charakter poznaje się w dzieciństwie.
Bzdura!
Przy mnie Joffrey był szczęśliwy.
Nawet on nie odbierze mi tamtych chwil.
Chwil, w których miałam...
kogoś bliskiego.
Jak długo to potrwa?
Dopóki nie zniszczymy wrogów.
Niszcząc jednego, tworzymy dwóch nowych.
W takim razie potrwa to dość długo.
Mówię ci! Wyła!
Jak chętna suka!
- Niezbyt długo. - Czarny Walder ją uciszył.
Pod koniec uczty wszyscy Starkowie się zamknęli.
Najtrudniej było przyczepić łeb wilka do karku chłopaka.
- Ty go przyszyłeś? - Tak.
Tysiące innych twierdzą to samo.
Ja to zrobiłem. Z Malcolmem i Talbottem.
Łeb był tak wielki, że się urwał. Skóra pękła.
Za drugim razem szyliśmy wokół obojczyków
i mocno zaciskaliśmy.
Czego chcesz?
- Mogę się ogrzać? - Spierdalaj!
Jestem głodna.
W twoim kraju "spierdalaj" znaczy coś innego?
Mam pieniądze.
Co to za moneta?
Wiele warta.
Wybacz.
Pokraka.
Skąd masz nóż?
Od ciebie.
To pierwszy mężczyzna, którego zabiłaś?
Pierwszy.
Następnym razem bądź łaskawa mnie uprzedzić.
Wiesz, że nie miałem wyboru.
Wiedziałaś, kim byłem
i jestem.
Muszę wrócić do domu.
Wiem, że mnie nie skrzywdzisz.
Nic nie wiesz, Jonie Snow.
Coś tam wiem.
Wiem, że cię kocham.
Wiem, że ty kochasz mnie.
Muszę wrócić do domu!
Wiem, jak to wygląda.
To znaczy...
- Panie... - Nie jestem panem.
Od wielu lat.
Każdy, kto wstępuje do Nocnej Straży,
wyrzeka się dawnych tytułów.
I innych rzeczy.
- Jak masz na imię? - Goździk.
Jak kwiat?
Pięknie.
Tak...
- Maesterze. - Maestrze.
Maesterze.
A dziecko?
- Nie ma jeszcze imienia. - Nazywa się Sam.
Pamiętasz przysięgę, którą złożyłeś,
gdy wstąpiłeś do Straży?
To nie moje dziecko, maesterze.
Była żoną Crastera.
Pamiętam każde słowo.
"Nadciąga noc, zaczyna się moja warta.
Jestem tarczą, która chroni królestwo ludzi".
Królestwo ludzi.
A więc i ją.
Nie zbudowaliśmy tak wielkiego Muru,
by bronić się przed ludźmi.
Nadciąga noc. Widziałem.
Idzie po wszystkich.
Ty i twój syn
będziecie naszymi gośćmi.
Nie możemy odesłać was
za Mur.
Dziękuję, maesterze.
- Mogę gotować i sprzątać. - Dobrze.
Samwellu, znajdź kałamarz i pióro.
Liczę, że władasz nim lepiej niż mieczem.
Znacznie.
Mamy obecnie 44 kruki.
Dobrze je nakarm.
Wylecą jeszcze dziś.
"Do Jego Wysokości
króla Stannisa Baratheona,
którego zapraszamy
na obchody dnia imienia
Rylene
Florent.
- Uczta... - Nocna.
Odbędzie się po pełni". Dlaczego tak się pisze?
Nie mam pojęcia.
Twój ojciec nie pojedzie.
Książki są ciekawsze.
W lochach Czerwonej Twierdzy jest czaszka Baleriona.
Chciałabym ją zobaczyć.
Ja całe życie unikałem tych lochów.
"Jego kły były długie jak miecze".
Lepiej czytać o Balerionie niż o dniu imienia twojej kuzynki.
Ale ponieważ znów jestem namiestnikiem, muszę czytać to.
Król nie ma czasu na taką mękę.
"Do wszystkich lordów i szlachetnie...
- Urodzonych. - ...ludzi Westeros.
Nocna Straż...
wzywa..."
Co to?
Dlaczego biją w dzwony? Zostaliśmy zaatakowani?
Zostań.
Zaprzyj drzwi.
Uzurpator Robb Stark nie żyje. Zdradził go chorąży.
To zasługa pijawki, którą cisnęłaś w ogień?
Na pewno nie moja.
Bóg wynagrodził wiarę.
Wasza Miłość, świat stał się złym miejscem.
Na własne oczy widziałem narodziny koszmarnych stworów.
Nie wiem, czy Robb zmarł przez czary, czy dlatego, że na wojnie się ginie,
ale wiem, że jednoczenie królestwa za pomocą magii krwi jest złe,
a ty nie jesteś złym człowiekiem!
Wiesz, kto zamówił ten stół?
- Aegon Targaryen. - Wiesz, jak podbił Westeros?
Na grzbiecie Baleriona.
Dysponował mniejszą flotą niż jego wrogowie
i mniejszą armią, lecz miał trzy magiczne istoty, ser Davosie.
Moi wrogowie wykrwawili moje królestwo.
Nie zapomnę im tego.
Nie daruję im tego.
Wymierzę karę za pomocą wszystkich dostępnych mi środków.
Nie musisz palić chłopca.
Jeśli to wszystko prawda, kropla krwi wystarczy, by zabić rywala.
Lecz nie żeby zdobyć tron.
Wielki dar wymaga wielkiego poświęcenia.
To Gendry.
Dobry chłopak.
Biedak z Zapchlonego Tyłka, przypadkiem spokrewniony z tobą.
Czym jest życie jednego bękarta wobec królestwa?
Wszystkim.
Chłopiec musi umrzeć.
- Co robisz? - Wychodź.
- To podstęp? - Nie w ciebie wymierzony.
Płyń na gwiazdę.
Nie zatrzymuj się. Oszczędzaj chleb i wodę.
Jeśli się skończy, choćbyś był spragniony,
nie pij wody z morza.
- To wiem. - Wiosłuj dzień i noc,
a zobaczysz zamek. Nie zbliżaj się do niego.
- Znajdzie cię. - Co robić?
Płyń wzdłuż wybrzeża. Do Królewskiej Przystani.
- Szukają mnie złote płaszcze. - Mnie też, od 20 lat.
- Znają cię? - Nie.
Bardziej martw się kapłanką.
Odwrotnie.
Siedziałeś kiedyś w łodzi?
- Nie. - Umiesz pływać?
- Nie. - To nie wypadnij. Łap wiosła.
- Dlaczego mi pomagasz? - Bo tak trzeba,
a ja nie umiem uczyć się na błędach.
Gdy będziesz w Zapchlonym Tyłku, podjedz sobie!
Jeździec! Stój!
Stój!
To my!
Chyba nas nie widzi.
Pyp?
- Sam? - Cicho.
Jesteś w domu. Wnieście go do środka.
Ostrożnie!
Z drogi.
Z drogi, wieśniaku! Tu się pracuje.
Cersei?
Nie zaprzeczasz?
Nie.
Puściłem go.
Uratowałeś chłopakowi życie.
- Cieszy cię to? - Tak.
Ocaliłeś niewinnego.
Ile dziesiątków tysięcy zgubiłeś?
Musi być inny sposób.
Jaki? Pokaż go nam!
Nie wiem. Nie widzę w ogniu przyszłości.
Dobrze, ser Davosie.
Ja, Stannis Baratheon, Pierwszy Tego Imienia,
prawowity król, skazuję cię na śmierć.
Pojmuję,
ale jako namiestnik odradzam ci ten czyn.
- Będę ci potrzebny. - Wyprowadzić.
Do czego?
Królu!
To pismo od maestera Aemona. Lord dowódca nie żyje.
Poprowadził ludzi za Mur. Wrócił tylko jeden chłopak.
To, co zobaczył,
idzie po nas wszystkich.
Umiesz czytać?
Nauczył mnie Matthos, żebym mógł lepiej służyć.
Wojna pięciu królów nie znaczy nic.
Prawdziwa wojna czeka nas na północy.
Do Muru zbliża się śmierć.
- Tylko ty możesz ją powstrzymać. - Ale nie sam.
Ktoś musi zebrać ci armię,
przekonać lordów, przekabacić najemników i piratów.
Zdecydowałem.
On ma rację.
Potrzebujesz go. Musi odegrać swoją rolę.
Widzisz, ser Davosie?
Ocalił cię bóg, z którego kpisz.
Należysz do jego armii.
Wyjdą, gdy będą gotowi, Wasza Wysokość.
Może nie chcieli podboju?
Ty nie podbiłaś ich, lecz wyzwoliłaś.
Niektórzy uczą się kochać łańcuchy.
To jest Daenerys Targaryen.
Zrodzona w Burzy, Niespalona,
prawowita władczyni Siedmiu Królestw,
Matka Smoków.
To jej zawdzięczacie wolność.
Nie.
Nie zawdzięczacie jej mnie.
Nie mogłam dać wam czegoś,
co do mnie nie należało!
Wolność należy do was.
Jeśli jej pragniecie, musicie po nią sięgnąć.
Wszyscy!
Co to za słowo?
Z dawnego ghiscarskiego.
Oznacza matkę.
W porządku. Nie skrzywdzą mnie.
Lećcie.
Przepuśćcie mnie.
Tekst: Wojtek Stybliński