Cierpieliśmy przez siebie.
Traciliśmy przez siebie ukochanych.
Tu nie chodzi o rody,
tylko o żywych i umarłych!
Ja zamierzam przeżyć.
POPRZEDNIO
Daję wam wybór.
Klęknijcie i przyłączcie się do mnie lub odmówcie i gińcie.
Ona chce odzyskać królestwo,
w tym północ.
Armia Nocnego Króla z dnia na dzień rośnie w siłę.
Potrzebujemy potężnych sprzymierzeńców.
Potwory istnieją.
Biali Wędrowcy, smoki i Dothrakowie istnieją.
Niech się pozabijają.
My zabijemy resztę.
Zniszczymy Nocnego Króla i jego armię.
Zrobimy to razem.
Przysiągł walczyć za Daenerys Targaryen.
Klęknął.
Musi poznać prawdę.
Jon nie jest synem mojego ojca,
tylko Rhaegara Targaryena i Lyanny Stark.
To spadkobierca Żelaznego Tronu.
Musimy mu powiedzieć.
Po wszystkich nas idzie armia...
która właśnie nadeszła.
Ciesz się.
Przynajmniej nie odmarzną ci jaja.
Żarty o karłach nie, a o eunuchach już tak?
Dlaczego?
Bo w przeciwieństwie do ciebie mam jaja.
Ostrzegałem.
Ludzie północy nie ufają obcym.
Chrońcie nas, bogowie!
Tylko spójrz!
Jesteś mężczyzną.
Prawie.
- Gdzie Arya? - Gdzieś się chowa.
Królowa Daenerys Targaryen.
Moja siostra, Sansa Stark, lady Winterfell.
Dziękujemy za zaproszenie, lady Stark.
Twój brat miał rację. Północ jest piękna.
I ty również.
Winterfell należy do ciebie, pani.
Nie czas na to.
Nocny Król ma twojego smoka, który należy teraz do niego.
Mur runął, a umarli ciągną na południe.
Na wieść o tym
wezwałam chorążych, by chronili się w Winterfell.
Lordzie Umberze,
kiedy przybędą twoi ludzie?
Brakuje nam wozów i koni, moja pani.
I mój panie.
I moja królowo.
- Wybaczcie. - Poślemy, ile możemy.
Jedź do Ostatniego Domostwa i wracaj z ludźmi.
Poślijmy kruki do Nocnej Straży.
Niech opuszczą zamki.
Walczyć będziemy tutaj.
Tak jest, królu.
„Królu”?
Już nim nie jesteś, prawda?
Opuściłeś Winterfell jako król, a wracasz jako...
Nie wiem kto.
Lord?
Zupełnie nic?
- To nieistotne. - Doprawdy?
Obwołaliśmy cię królem północy.
Król północy!
Zgadza się, pani.
To był wielki zaszczyt,
za który do śmierci nie przestanę być wdzięczny,
lecz mówiłem, że jeśli nie znajdę sprzymierzeńców, zginiemy.
Przyprowadziłem ich, by stanęli wraz z nami do walki.
Musiałem dokonać wyboru.
Mogłem zachować koronę lub ratować północ.
Wybrałem północ.
Jeśli przeżyjemy nadchodzącą wojnę, to wyłącznie dzięki Jonowi.
Naraził swe życie, byśmy poznali wroga.
Dzięki jego odwadze
mamy największą armię, jaką widział świat.
I dwa dorosłe smoki.
Wkrótce zaś armia Lannisterów ruszy na północ, by nas wspomóc.
Wiem, że nie żyliśmy ze sobą w przyjaźni,
lecz możemy walczyć razem
lub zginąć.
Mogę wiedzieć, jak zamierzamy wykarmić
największą armię świata?
Zgromadziłam wprawdzie zapasy na zimę,
lecz nie dla Dothraków, Nieskalanych i dwóch dorosłych smoków.
Co właściwie jedzą smoki?
Co tylko zechcą.
Ostrożnie! Potrzebujemy go jak najwięcej!
Wybacz.
To już ostatni wóz?
- Tak. - Zanieśmy to do kuźni.
Lordzie.
Lady.
Lady Winterfell.
Dobrze brzmi.
Namiestnik królowej także.
Zależy której królowej.
Rozstaliśmy się na ślubie Joffreya.
- Okropne wydarzenie. - Miało swój urok.
Wybacz, że tak nagle zniknęłam.
Trudno mi było wyjaśnić,
czemu moja żona uciekła chwilę po zabójstwie.
Przeżyliśmy to.
Wielu cię nie doceniało.
Większość już nie żyje.
Nie ucieszyła cię wieść o idącej tu armii Lannisterów.
Masz prawo bać się mojej siostry.
Mnie też przeraża. Nic ci nie grozi.
Cersei powiedziała, że wysyła armię, by nam pomóc?
Tak.
A ty jej uwierzyłeś?
Ma teraz po co żyć. Sądzę, że chce przetrwać.
A miałam cię za takiego mądrego!
Kiedyś byłeś wyższy.
Jak się do mnie podkradłaś?
Jak udało ci się przeżyć cios w serce?
Wcale.
Nadal ją masz.
Igła.
Użyłaś jej?
Raz czy dwa.
Valyriańska stal.
Zazdrościsz?
Za ciężki dla mnie.
Byłaś tu wcześniej?
Mogłaś mi pomóc z Sansą.
Nie lubi twojej królowej, prawda?
Uważa, że jest najmądrzejszą osobą świata.
Mądrzejszej nie znam.
Ty jej bronisz? Ty?
Bronię naszej rodziny.
Ona też.
Wiem.
Ja też do niej należę.
Nie zapomnij o tym.
Obawiam się, że mam straszliwe wieści, pani.
Umarli przekroczyli Mur.
Dobrze.
Skończ z tym wreszcie i mnie zabij.
Jesteśmy rodziną.
Ostatnimi Greyjoyami na tym świecie.
Ostatnimi z jajami, ma się rozumieć.
Jeśli cię zabiję,
z kim będę rozmawiać?
Moja załoga to same niemowy.
Na morzu doskwiera samotność.
To Królewska Przystań?
Poparłeś przegranych.
Najwyżej popłynę gdzie indziej.
Ale najpierw wydymam królową.
20 tysięcy ludzi?
Tak, pani. Kilku straciliśmy po drodze.
Oszukiwali przy kościach.
A może to ja oszukiwałem?
Ktoś na pewno.
Źle walczyli. Nie ma co po nich płakać.
- Konie? - Dwa tysiące.
A słonie?
Nie ma słoni, miłościwa pani.
Zawiodłeś mnie.
Słyszałam, że Złota Kompania je ma.
To wspaniałe zwierzęta, pani,
lecz źle znoszą morskie podróże.
Witam cię w Królewskiej Przystani, kapitanie Strickland.
Nie możemy się doczekać walki, pani.
Mnie też witasz?
Jesteś przyjacielem korony i moim gościem honorowym.
To dobrze.
Jako przyjaciel i gość honorowy...
liczyłem na rozmowę w cztery oczy.
Po wojnie. Taka była umowa.
Wojny trwają latami.
Chcesz mieć kurwę, zapłać.
Chcesz królową,
zasłuż.
Jak?
Dałem jej sprawiedliwość, armię i Żelazną Flotę,
a ona jest zimna niczym głaz.
Chyba pęknie mi serce.
Jesteś bezczelny.
- Ścinałam za mniej. - Bo byli mniejsi.
Smok spalił tysiąc lannisterskich chłopców.
Moich ulubionych.
- Archiego? - I Williama.
- Wysokiego Williama? - Wysokiego i przystojnego.
Ponoć niewiele z niego zostało.
A ja jako jedyny do tego smoka strzeliłem.
- Ty? - Prawie zabiłem.
Bardzo odważnie.
Za to Eddie...
Ten rudy?
Tak. Wrócił z całkiem poparzoną twarzą.
Nie ma nawet powiek.
To jak śpi?
Możemy przestać gadać o pieprzonych smokach?
Bronn znad Czarnego Nurtu.
Chyba kpisz!
Wybacz, lecz królowa zaleciła pośpiech.
Darujcie, moje panie.
Innym razem.
Gdybyś kiedyś chciał, mam słabość do starszych panów.
Bidula. Franca zabije ją, nim minie rok.
- Którą? - Bracia królowej
nie wypełnili danych ci obietnic.
Jej Miłość chce skorygować ich błędy.
Raz dała mi żonę i zamek i szybko mnie z nich skorygowała.
To był ser Jaime, nie ona.
Gdy królowa czegoś chce, płaci z góry, i to złotem.
A właściwie skrzyniami złota.
Wóz czeka na zewnątrz.
Czyli chce kogoś zamordować, ale nie może posłać żołdaków.
Jeśli chodzi o smoczą królową...
Wobec dziewki Targaryenów ma inne plany.
Życzę szczęścia.
Bracia królowej raczej nie przeżyją swej eskapady na północ,
lecz gdyby im się to udało...
Królowa jest bardzo wyczulona na punkcie sprawiedliwości.
Jebana rodzinka!
Gdy usunięto mnie z Cytadeli, sądziłem, że umrę w biedzie,
lecz przysłużyłem się królowej, a ona uczyniła mnie namiestnikiem.
Co uczyni dla kogoś, kto wybawi ją od zdradzieckich braci?
Chciałam mieć te słonie.
A zatem...
jak wypadłem w porównaniu do tłustego króla?
Obrażasz mego zmarłego męża?
A czujesz się obrażona?
Robert co noc miał inną kurwę,
a i tak nie potrafił dogodzić kobiecie.
A Królobójca?
Tak lubisz ryzykować życie?
Życie jest nudne.
Ty nudny nie jesteś, przyznaję.
Zadowoliłem królową?
Nie spotkałam jeszcze takiego zuchwalca.
I dobrze.
Ale teraz mnie zostaw.
Zmajstruję ci księcia.
Euron nie obroni Żelaznych Wysp,
skoro z całą flotą tkwi w Królewskiej Przystani.
Możemy odzyskać dom.
A Daenerys?
Jeśli straci północ, będzie mogła uciec tam,
gdzie zmarli nie dotrą.
Jesteś moją królową. Rozkazuj.
Chcesz iść do Winterfell
i walczyć za Starków.
Idź.
Co jest martwe, nie może umrzeć.
Pozabijaj drani.
Witaj ponownie, lady.
Pozwól za mną.
Karstarkowie.
Całkiem niezłe godło.
Lepsze niż cebula.
Nie zaprzeczę.
Niedawno Starkowie i Karstarkowie
wyrzynali się nawzajem.
Jon Snow dał rodom pokój.
Nasza królowa jest mu wdzięczna.
Świetnie, ale nie w tym rzecz.
Ludzie północni są wierni jemu, nie jej.
Jej nie znają.
Wolni ludzie też jej nie znają.
Spędziłem tu trochę czasu i wiem,
że są uparci jak kozły.
Na ich wierność trzeba sobie zasłużyć.
Czuję, że masz propozycję.
Owszem, i to małżeńską.
Jeśli jakimś cudem przetrwamy atak Nocnego Króla,
Siedem Królestw powinno wreszcie mieć
sprawiedliwą władczynię i sprawiedliwego władcę.
Tworzą niezłą parę.
Przeceniasz nasze wpływy.
Jon i Daenerys nie posłuchają starego pryka.
Nie jestem taki stary.
Na pewno nie taki jak on.
Królowa szanuje starszych.
To oczywiste.
Dzięki temu może nas trzymać na dystans
i nie słuchać niemiłej dla ucha prawdy.
Jakiej?
Że nic nie trwa wiecznie.
Twoja siostra mnie nie lubi.
Nie zna cię.
Nie martw się.
Mnie też kiedyś nie lubiła.
Nie musimy się przyjaźnić,
ale jestem jej królową.
Jeśli nie będzie mnie szanować...
Ile dziś?
Tylko 18 kóz i 11 owiec.
Co się stało?
Smoki prawie nie jedzą.
Co im dolega?
Nie lubią północy.
Śmiało.
Nie wiem, jak się lata na smoku.
Nikt nie wie, dopóki nie spróbuje.
A jeśli on tego nie chce?
To wiedz, że cię lubiłam.
Czego się trzymać?
Czego możesz.
A wcześniej lubiłem jeździć konno!
Mogliśmy tu siedzieć tysiąc lat.
Niezauważeni.
Bylibyśmy dość starzy.
Dziewczynie z południa musi tu być zimno.
Ogrzej swoją królową.
Nie obawiaj się.
- Gendry? - Jest tu.
Trudno zrobić ze smoczego szkła takie ostrze.
To miało znaczyć, że jesteś dobry?
Że obróbka jest niełatwa.
Wiesz, kto robi broń dzikim?
Kaleki i skurwiele.
- Co wybierasz? - Daj mu spokój.
Słyszałem, że tu jesteś.
Zostawiłaś mnie tam.
A wcześniej obrabowałam.
Nieczuła z ciebie suka.
Pewnie dlatego jeszcze żyjesz.
To całkiem niezły topór.
Jesteś teraz lepszy.
Dzięki. Ty też.
Chodzi o to, że dobrze wyglądasz.
Dzięki. Ty też.
Zimno tu, ale da się żyć.
W takim razie zostań w kuźni.
To rozkaz, lady Stark?
Nie tytułuj mnie.
Czegokolwiek sobie zażyczysz, pani.
Tego.
Potrafisz zrobić taką broń?
Po co ci ona?
Potrafisz czy nie?
Masz już miecz.
Co to?
Valyriańska stal.
Kolejna bogata pannica.
Żadnej więcej nie znasz.
Proszę.
Glover życzy nam szczęścia,
lecz zostanie w Deepwood Motte.
„Gloverowie staną za Starków,
jak czynili to od tysiąca lat!”
Tak powiedział?
„Stanę za Jonem Snowem” – powiedział.
„Królem północy”.
- Mówiłem, co uczynię. - Ale nie,
że zrzekniesz się korony.
Nigdy jej nie chciałem.
Myślę tylko o tym, żeby ochronić północ.
Sprowadziłem do domu dwie armie i smoki.
I królową z Targaryenów.
Sądzisz, że bez niej pokonamy umarłych?
Walczyłem z nimi dwa razy.
Ty martwisz się o tytuły,
a one nie mają znaczenia.
Bez niej jesteśmy bez szans.
W ogóle mi nie ufasz?
Wiesz, że tak nie jest.
Będzie dobrą królową.
Nas wszystkich.
Nie jest swoim ojcem.
Z urody na pewno.
Klęknąłeś, żeby ratować północ, czy dlatego, że ją kochasz?
A zatem to ty.
Kto, wasza miłość?
Ten, który ocalił ser Joraha, gdy inni nie mogli.
Mogli, tylko nie chcieli.
Gdy obejmę tron, w Cytadeli zajdą zmiany.
Wielka przysługa warta jest wielkiej nagrody.
Sama służba dla ciebie to zaszczyt.
Coś przecież muszę ci ofiarować.
Przebaczenie, jeśli wolno prosić.
Jakich zbrodni?
Pożyczyłem z Cytadeli kilka ksiąg.
I jeden miecz.
Z Cytadeli?
Z własnego domu.
Ród Tarlych ma go od pokoleń.
W końcu trafiłby do mnie,
lecz ojciec postanowił inaczej.
Czyżby Randyll Tarly?
Znasz go?
Zaproponowałam, że jeśli klęknie, zachowa ziemie i tytuł.
Odmówił.
Cóż,
mój brat przynajmniej nie wykopie mnie za drzwi.
Twój brat stał obok ojca.
Dziękuję, pani.
Za to, że powiedziałaś.
- Mogę? - Oczywiście.
Co tu robisz?
Czekam na starego przyjaciela.
Czas wyznać Jonowi prawdę.
Nie.
Ty to zrób. Jesteś jego bratem.
Nie jestem.
Nikomu tak nie ufa jak tobie.
To właściwy czas.
Sam?
Wybacz. Wiem, że nie powinienem tu schodzić.
Unikasz mnie?
Skąd!
Co robisz w Winterfell?
Przeczytałeś wszystkie księgi Cytadeli?
Co się stało?
- Coś z Goździk? - Nie.
Małym Samem?
Nie wiesz?
O czym?
Daenerys...
straciła mojego ojca i brata.
Byli jej jeńcami.
Nie powiedziała ci.
Przykro mi.
Musimy zakończyć tę wojnę.
Ty byś to zrobił?
Straciłem wielu wrogów.
Wielu też wybaczyłeś.
Tysiącom dzikich, którzy nie klęknęli.
Nie byłem królem.
Byłeś.
Od zawsze.
Oddałem koronę, Samie.
Klęknąłem. Nie jestem królem północy.
Nie mówię o północy,
tylko o przeklętych Siedmiu Królestwach.
Bran i ja odkryliśmy prawdę.
Ja miałem zapiski Wielkiego Septona, a Bran...
cokolwiek tam ma.
O czym ty mówisz?
Twoją matką...
była Lyanna Stark.
A twoim ojcem,
prawdziwym ojcem,
Rhaegar Targaryen.
Nigdy nie byłeś bękartem.
Jesteś Aegon Targaryen, prawy dziedzic Żelaznego Tronu.
Wybacz. Wiem, że to wiele.
Mój ojciec był człowiekiem honoru.
Twierdzisz, że mnie okłamywał?
Nie.
Twój ojciec... Ned Stark...
przysiągł twojej matce, że cię ochroni.
I zrobił to. Robert kazałby cię zabić.
Jesteś prawowitym królem.
Aegon Targaryen, Szósty Tego Imienia, Obrońca Królestwa, itd.
- Królową jest Daenerys. - Nie powinna być.
- To zdrada. - Raczej prawda.
Oddałeś koronę, by ratować swój lud.
Czy ona zrobi to samo?
Do tyłu! Ma niebieskie oczy!
Zawsze miałem.
Znaleźliście kogoś?
Chłopaka Umberów.
To wiadomość.
Od Nocnego Króla.
Idzie na Winterfell, a my nie mamy koni.
Przyjechaliśmy z Czarnego Zamku.
Możemy was zabrać.
Jeśli konie nie padną, będziemy na miejscu przed umarłymi.
Oby Nocny Król nas nie wyprzedził.
Ruszać się! Prosto!
Razem! Nie ociągać się!