POPRZEDNIO
Wygraliśmy wielką wojnę.
Teraz wygramy ostatnią.
Mamy usunąć Cersei, nie niszcząc Królewskiej Przystani.
- Jedziesz do stolicy? - Mam tam jeszcze coś do zrobienia.
Ja też.
Nie planuję wracać.
Ja też.
Zawsze chciałam patrzeć, jak ścinają twoją siostrę.
Chyba nie będę miała okazji.
Zostań ze mną.
Proszę.
Cersei jest pełna nienawiści.
I ja też.
Muszę wam coś powiedzieć.
Lecz przysięgnijcie, że nikomu o tym nie wspomnicie.
A jeśli jest ktoś inny? Lepszy?
W końcu wybierasz, w kogo wierzysz,
- a potem za niego walczysz. - Choćbyś wiedział, że to błąd?
On ma prawo do tego tronu.
„Gdy rodzi się Targaryen, bogowie rzucają monetą”.
Król wymierzał sprawiedliwość, bo sądził, że czyni słusznie.
Dzieci nie są jak ich ojcowie.
- Bądź smokiem! - Masz miękkie serce.
Samotny Targaryen to straszna rzecz.
Chyba nie chcesz obudzić smoka?
To prawdziwy spadkobierca
Żelaznego Tronu.
Wejść.
I co?
Nic?
Odmawia jedzenia.
Spróbujemy podczas wieczerzy.
Chyba mnie obserwują.
- Kto? - Jej żołnierze.
Oczywiście. Takie ich zadanie.
Co ci mówiłem, Martho?
Im wyższe ryzyko, tym większa nagroda.
Idź. Jesteś potrzebna w kuchni.
Gdzie armie północy?
Przeszły Trident.
Za dwa dni będą pod murami stolicy.
Co z nią?
Odkąd wróciliśmy, nikogo nie przyjmuje.
Nie wychodzi z komnat i nie je.
Nie powinna być sama.
Doceniam twą troskę o nią.
Ty się o nią nie troszczysz?
Ja troszczę się o wszystkich.
Powiadają, że gdy rodzi się Targaryen,
bogowie rzucają monetą, a świat wstrzymuje oddech.
Tam, skąd pochodzę, zagadki nie są w cenie.
Obaj wiemy, co zrobi.
Jej wybór. Jest królową.
Władzę mają ci, którym ją przyznajemy, choćby nieświadomie.
Czego chcesz?
Niezmiennie tego samego.
Właściwego władcy na Żelaznym Tronie.
Wciąż nie wiem, na którą stronę upadła jej moneta.
Co do twojej mam pewność.
Nie chcę tego.
Nigdy nie chciałem.
Poznałem więcej królów i królowych niż ktokolwiek z żyjących.
Byłem świadkiem ich głośnych słów i potajemnych czynów.
Wspierałem ich zamiary, choćby były straszliwe.
Teraz powiem ci prawdę.
Ty będziesz rządził mądrze i dobrze, ona zaś...
Ona...
jest moją królową.
Pani?
Musisz coś wiedzieć.
Ktoś mnie zdradził.
Tak.
Jon Snow.
Varys.
Zna prawdę o Jonie.
Owszem.
Bo mu powiedziałeś.
Tobie zaś powiedziała Sansa.
A jej Jon,
choć błagałam go, by tego nie robił.
Dlatego mówię,
że mnie zdradził.
Dobrze, że Sansa mi powiedziała.
Jestem twoim namiestnikiem.
Muszę wiedzieć o takich zagrożeniach.
A Varys?
Starszy nad szeptaczami też musi wiedzieć.
Rozmawiałeś z nim.
Nie przyszedłeś. Nie spytałeś o pozwolenie.
To był błąd.
Czemu Sansa ci powiedziała?
- Co chciała osiągnąć? - Zaufała mi.
Owszem.
Ufała, że zdradzisz tajemnicę,
która zniszczy twoją królową.
Nie zawiodłeś jej.
Jeśli zawiodłem ciebie, wybacz.
Mieliśmy dobre intencje.
Chcieliśmy tego, co ty, lepszego świata.
Varys także.
Ale to już nie ma znaczenia.
Nie.
Już nie ma.
To ja.
Mam nadzieję, że zasłużyłem.
Naprawdę.
Mam nadzieję, że się mylę.
Żegnaj, stary przyjacielu.
Lordzie Varysie,
Ja, Daenerys Targaryen, Pierwsza Tego Imienia,
Wyzwolicielka z Okowów i Matka Smoków...
skazuję cię na śmierć.
Dracarys.
To wszystko, co przywiozła zza Wąskiego Morza.
Jej jedyna własność.
W porządku, Torgo Nudho.
Pomówię z nim.
Uprzedzałam, co będzie, gdy jej powiesz.
Powiedziałem mu, że tego nie chcę.
Zawiodła twoje zaufanie.
Ona również zabiła Varysa.
To jej zwycięstwo.
Teraz wie, jak reagują ci, którzy dowiadują się prawdy.
W Westeros kochają ciebie, nie mnie.
Ja nie budzę tu miłości,
tylko strach.
Ja cię kocham.
I zawsze będziesz moją królową.
Tylko tym dla ciebie jestem?
Królową?
A zatem dobrze.
Niech będzie strach.
Ci, którzy tam mieszkają, nie są twoimi wrogami.
To niewinni ludzie, jak ci z Meereen.
Niewolnicy rzucili się tam na panów i wyzwolili miasto, gdy tylko przybyłam.
Oni się boją.
Kto sprzeciwia się Cersei, traci rodzinę.
Nie oczekuj bohaterskich czynów.
- To zakładnicy. - Wiem.
W mocy tyrana. Czyja to wina? Moja?
Co za różnica?
Jeśli miasto spłonie, zginą tysiące dzieci.
Twoja siostra potrafi wykorzystywać słabości swych wrogów.
Tym właśnie jest dla niej nasza litość.
Słabością.
- Błagam cię... - Ale się myli.
Litość to siła.
Ulitujemy się nad przyszłymi pokoleniami,
które nie będą już zakładnikami tyranów.
Szykuj Nieskalanych.
Popłyniesz do stolicy i dołączysz do armii.
Gdy ujrzą, że wojna przegrana, opuszczą Cersei.
Daj im szansę.
Dzwony i uniesione bramy to znak kapitulacji.
Jeśli usłyszysz bicie dzwonów, odwołaj atak.
Czekaj na mnie pod miastem.
Poznasz, że już pora.
Twój brat próbował się przedostać przez nasze linie.
Wygląda na to, że nie opuścił twojej siostry.
Następny błąd...
będzie twoim ostatnim.
Przepuść.
Przez bramę.
Ruszać się.
Tylna straż dotrze o świcie.
Ona chce atakować teraz.
Najwcześniej o świcie.
- Ostrożnie. - Panie.
Davosie,
mam do ciebie prośbę.
Jesteś najlepszym z przemytników, czyż nie?
Już mi się nie podoba.
Jest lepszy, kiedy się naje.
I gorszy, gdy się napije.
- Widziałeś, co robił? - Tak. Walczył.
A wy dokąd?
Jestem Arya Stark.
Idę zabić królową Cersei.
Pomyśl. Zabije ją i wojna się skończy.
Nie będzie oblężenia. Może nawet przeżyjesz?
Muszę pomówić z kapitanem.
Zrób to.
A on dokąd?
Piję, żeby zjeść posiadacza czasek.
Chcę zjeść posiadacza czasek.
Chcę zobaczyć...
Mówimy powszechnym.
Dobrze.
Chcę z nim zostać sam.
Odpocznijcie. Jutro ciężki dzień.
Mamy rozkaz strzec jeńca.
Kto wydał ten rozkaz? Królowa?
Nie.
W takim razie, jako jej namiestnik, przewyższam tego, kto go wydał.
I to zapewne sporo.
Jak cię znaleźli?
Nie pomyślałeś, by ją zdjąć?
Cersei nazwała mnie najgłupszym Lannisterem.
A ty wracasz, by z nią umrzeć?
Nie doceniasz jej.
Ona umrze.
Chyba że przekonasz ją do zmiany planów.
Stąd będzie trudno.
Czy kiedyś udało mi się coś jej wyperswadować?
Spróbuj.
Jeśli nie dla siebie czy dla niej,
to dla miliona mieszkańców tego miasta,
winnych i niewinnych.
Prawdę mówiąc, nigdy mi na nich nie zależało.
Na winnych i niewinnych.
Na jednym niewinnym ci zależy.
Dobrze wiem.
I Cersei również.
Ma teraz powód, by żyć.
Właśnie z powodu dziecka nie ustąpi.
To dla swych dzieci zawsze posuwała się do najgorszego.
Jej wygrana jest możliwa.
Nie.
Jej wrogowie wyczerpali swe siły, jak przewidziała.
Dwa z trzech smoków zginęły.
- Wyrównała szanse. - Miasto padnie.
Ma naszą armię, Złotą Kompanię...
Już raz go broniłem.
Dlatego dobrze wiem, że jutro padnie.
W takim razie ja jutro zginę.
Dlaczego?
Uciekajcie.
We dwoje, razem.
Pamiętasz miejsce spotkania?
Pod Czerwoną Twierdzą, wśród czaszek?
Zabierz ją tam.
Idźcie schodami aż na sam dół.
Wyjdziecie na plażę pod twierdzą.
Tam będzie łódź.
Odpłyńcie.
Jeśli wiatr będzie dobry, dotrzecie do Pentos.
Zaczniecie nowe życie.
Mamy minąć Żelazną Flotę i zacząć nowe życie?
Już prędzej Cersei wygra tę wojnę.
Żelaznej Floty już wtedy nie będzie.
Zrób to.
Inaczej nigdy więcej nie ujrzysz Cersei.
Przysięgnij.
Daję ci słowo.
Jeśli się uda,
każ uderzyć w dzwony i otworzyć miejskie bramy.
To sygnał, że miasto się poddaje.
Spróbuję.
Nie sądziłem, że kiedyś ci się odwdzięczę.
Pamiętaj, dzwony i bramy.
Twoja królowa cię za to straci.
Jeśli wstąpi na tron,
nie brodząc przy tym we krwi,
powinna okazać łaskę temu, kto jej to umożliwił.
Dziesiątki tysięcy niewinnych,
za jednego, aż nazbyt winnego, karła...
To chyba uczciwa wymiana.
Gdyby nie ty,
nie przetrwałbym dzieciństwa.
Przetrwałbyś.
Ty jeden
nigdy nie traktowałeś mnie jak potwora.
Miałem tylko ciebie.
Czuwać!
Ładować skorpiona!
Zewrzeć szyk!
Do espringoli!
Do tyłu!
Ustawić się!
Tędy! Dalej!
Oczyścić ulice!
- Nie! - Do środka.
- Ty też. - Do środka!
Prędko.
Tamtędy. Już tu są. Do Czerwonej Twierdzy.
- Mój syn! - Do środka!
- Tuż przed wami! - Ruszać się!
- Dalej! - Naprzód!
- Iść! - Dalej!
- Prędko! - Do końca!
- Dalej! - Dalej!
- Ruszać się! - Droga dla Złotej Kompanii!
Zamknąć bramę!
Dzwony oznaczają kapitulację.
Wtedy odwołasz ludzi.
Ruszać się.
- Tak jest. - Ruszać się.
Szybciej, szybciej! Idźcie!
- Dalej. - Dalej.
- Naprzód. - Zostań z nim.
- Czekaj. - Weź mnie za rękę.
Tam.
Zamknąć bramę!
- Nie. - Nie, mamusiu!
- Vicky! Proszę! - Nie! Proszę!
- Otwórzcie! - Zamknąć bramę!
- Otworzyć! - Otworzyć bramę!
- Do tyłu. - Spróbuj tak.
Bramy zablokowane!
Otwórzcie! Otwierać!
Żołnierzu! Żołnierzu!
- Otwórzcie! - Wracajcie do domów!
Cofnąć się!
Żołnierzu!
Odsuńcie się!
Wpuśćcie nas!
Nie odejdziemy!
Zwrot!
- Zwrot! - Zwrot!
Wracać! Wracać!
Strzelać!
Gotów!
Dalej!
Strzelać!
- Przeładować! - Przeładować!
Szybciej!
Prędko!
Strzelać!
Dalej!
Biegnij!
Wasza Miłość.
Wystarczy jeden dobry strzał.
Wszystkie skorpiony zostały zniszczone.
Żelazna Flota broni Zatoki Czarnego Nurtu.
Euron zabił jednego smoka,
może zabić drugiego.
Wasza Miłość, Żelazna Flota płonie.
Bramy zostały zdobyte.
Złota Kompania...
Nasi ludzie są twardsi niż najemnicy.
Będą bronić królowej do ostatniego.
Tak, Wasza Miłość.
Czerwona Twierdza nigdy nie padła. Dziś też nie padnie.
Nie, nie, nie!
Dalej!
Biegnij!
Dalej!
- Uderzyć w dzwony! - Uderzyć!
Dzwony!
- Bić w dzwony! - Bić!
Bić w te cholerne dzwony!
- Bić w dzwony! - Bić!
- Niech królowa bije w dzwony! - Bić!
W dzwony!
Tędy.
Dzwony!
Bić w dzwony!
Bić!
Bić w dzwony!
- Bić w dzwony! - Pomocy!
W imię...
- Bić w dzwony! - Teraz!
Prędko!
Bić w dzwony!
Nie!
Do tyłu!
Cofnąć się!
Stać!
Prędko!
Stać!
- Chodź tu! - Zostaw go!
- Zostaw mnie, dziwko! - Nie! Precz!
Nie!
Dalej!
Ukryj się gdzieś.
Królobójca.
Musimy stąd wywieźć królową.
Posłuchaj.
Ten dźwięk oznacza śmierć tego miasta.
To koniec.
Może dla ciebie.
Jeśli przed śmiercią zabijesz kolejnego króla,
będą o tobie śpiewać.
Nie jesteś królem.
Mylisz się.
I wydymałem królową.
Jeśli wygram,
zaniosę Cersei twoją głowę, żebyś ostatni raz dał jej buziaka.
Tu nie jest bezpiecznie, Wasza Miłość.
W Czerwonej Twierdzy?
Nieskalani zdobyli jej bramy.
Burzę najlepiej przeczekać w Warowni Maegora.
Dobrze walczyłeś...
jak na kalekę.
Kolejny król zabity.
Ale cię dopadłem!
Dopadłem!
Jestem tym, który zabił Jaimego Lannistera.
Wracaj, dziewczyno.
Dopadnie ją ogień lub jeden z Dothraków.
Albo pożre ją ten smok.
Nieważne. Już po niej.
Ty też umrzesz, jeśli stąd nie wyjdziesz.
Zabiję ją.
Tak długo żyjesz swą zemstą?
Ja robię to całe życie!
O nic innego nie dbam.
I spójrz na mnie. Spójrz!
Chcesz być taka jak ja?
Jeśli za mną pójdziesz, zginiesz.
Sandorze.
Dziękuję.
Wasza Miłość.
Witaj, starszy bracie.
Zostań przy mnie, ser Gregorze.
Rozkazuję ci.
Słuchaj królowej, Gregorze.
Tak, to ty.
Zawsze taki byłeś.
Jesteś ranny.
Nieważne.
Krwawisz.
Alanna!
Alanna! Widziałaś moją żonę?
Widziałaś moją żonę?
- Puść. - Widziałaś?
Z drogi!
Nie!
Weź mnie za rękę.
Weź.
Wstań. Wstań.
- Nie. Nie! - Czekaj!
Nie!
Zdechnij, kurwa!
Musimy się wycofać!
- Za mury!
Wycofać się!
Wycofać się z miasta!
Do tyłu!
W tył!
- Do tyłu! - Do tyłu!
Nie możecie tu zostać.
Musicie iść.
Nie wyjdziemy tam.
Musicie.
Tam są tylko martwi.
Jeśli tu zostaniecie, umrzecie.
Chodźcie za mną.
Za mną!
- Prędko. Do mnie. - Dajcie go tam.
Prędko. Wszyscy!
Biegiem!
Mamo!
Mamo! Nie.
Mamo!
Wstań.
Wstań!
Musimy iść dalej.
Weź ją.
Weź!
- Weź. - Chodź!
Chodź!
Tędy.
Chcę, by nasze dziecko żyło.
Chcę, żeby żyło.
Nie daj mi umrzeć, Jaime.
- Proszę. - Dobrze.
- Nie daj mi. - Już dobrze.
Nie chcę umierać.
Spójrz... Spójrz na mnie.
- Spójrz. - Nie tak.
- Nie tak. Nie tak. - Spójrz mi w oczy.
Nie odwracaj wzroku.
Patrz na mnie. Tylko na mnie.
Nic innego się nie liczy.
Nic się nie liczy.
Tylko my.