พ่อของเจ้าได้พิสูจน์แล้ว ว่าเป็นผู้ทรยศที่น่ากลัว
เด็กสาวเป็นผู้บริสุทธิ์ เธอควรได้รับโอกาส
พิสูจน์ความภักดีของเธอ
เจ้าจะต้องเขียน ไปหาท่านหญิงแคเทลิน
ถ้าเจ้าอยากช่วยพ่อของเจ้า ขอให้พี่ชายเจ้า
รักษาความสงบของกษัตริย์
บอกเขาให้มาที่คิงส์แลนดิ้ง
และสาบานความภักดีต่อจอฟฟรีย์
ท่านแน่ใจนะว่า นี่เป็น สำเนาเดียวในวินเทอร์เฟลล์
แดเนริสไม่ใช่พ่อของนาง
และนางไม่มีวันเป็น ด้วยคำแนะนำที่ถูกต้อง
ข้าเป็นหัตถ์ ไม่ใช่หัวของนาง
ข้าตัดสินใจแทนนางไม่ได้
ท่านต้องหาวิธี ทำให้นางรับฟัง
มันชื่อว่า "ลอง คลอ" มันเป็นดาบของพ่อข้า
มันควรเป็นของลูกชายข้า จอราห์
เขานำความอัปยศ มาสู่ตระกูลของเรา
แต่ยังมีมารยาทพอที่จะ ทิ้งดาบไว้ก่อนเขาจะหนีไป
จากเวสต์เทรอส
คลิเกน มองเข้าไปในเปลวไฟ เจ้าเห็นอะไร?
มีภูเขาอยู่ รูปร่างเหมือนหัวลูกศร
พวกผีดิบกำลังเคลื่อนขบวนผ่าน มีหลายพันตัว
เซอร์ซี่ คิดว่า กองทัพผีดิบ
เป็นเพียงนิทาน
ถ้าเราพิสูจน์ได้ว่านางคิดผิด นำพวกนั้นตัวหนึ่ง
ลงมาที่คิงส์แลนดิ้ง และแสดงให้นางเห็นความจริงล่ะ?
พวกเราล้วนอยู่ฝ่ายเดียวกัน
พวกเราล้วนหายใจได้
- เจ้าไม่เป็นไรนะ? - อืม
เคยมาแดนเหนือมาก่อนมั้ย?
ไม่เคยเห็นหิมะมาก่อนเลย
สวย มั้ยล่ะ?
ข้าหายใจได้อีกครั้ง
ในแดนใต้ อากาศเหม็น เหมือนขี้หมู
เจ้าไม่เคยลงไปแดนใต้
- ข้าเคยไปวินเทอร์เฟลล์ - นั่นมันแดนเหนือ
เจ้าอยู่ที่นี่กันได้ยังไง?
ทำยังไงไม่ให้ไข่ของเจ้าแข็ง?
เจ้าต้องเคลื่อนไหวตลอดเวลา นั่นคือเคล็ดลับ
เดินก็ดี ต่อสู้ยิ่งดีกว่า เอากันดีที่สุด
แถวนี้ไม่มีผู้หญิงสักคน ในรัศมีร้อยไมล์
เราก็ต้องเอาไอ้ที่เรามีอยู่แหละ
ไอ้นี่ดูไม่ค่อยฉลาดแฮะ
ดาวอส บอกว่าเขาเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง
ดี นั่นสำคัญกว่าเป็นคนฉลาด
คนฉลาดไม่ขึ้นมาที่นี่ ตามหาผีดิบหรอก
ตกลง เจ้าพบกับราชินีมังกรแล้ว
และ?
นางจะสู้เคียงข้างพวกเรา ถ้าข้ายอมคุกเข่า
เจ้าใช้เวลามากไปกับพวกอิสระชน
ตอนนี้ เจ้าลยไม่ชอบการคุกเข่า
แมนซ์ เรเดอร์ เป็นคนที่กล้าหาญ
คนที่หยิ่งทะนง
กษัตริย์เหนือกำแพง ผู้ไม่เคยยอมคุกเข่าให้ใคร
คนของเขาตายไปกี่คนแล้ว ให้แก่ความทะนงของเขา?
เจ้ายังโกรธพวกเราอยู่หรือ ไอ้หนู?
ท่านขายข้าให้กับแม่มด
นักบวชสาว
ข้ายอมรับว่า มันต่างกันแค่นิดหน่อย
เรากำลังทำสงครามครั้งใหญ่ สงครามต้องใช้เงิน
ข้าอยากเป็นหนึ่งในพวกท่าน
ข้าอยากจะเข้าร่วมกลุ่มภราดรภาพ แต่ท่านกลับขายข้า
เยี่ยงทาสคนนึง
รู้มั้ยว่า นางทำอะไรกับข้า?
นางมัดข้าไว้กับเตียง
- จับข้าเปลือยกาย..... - ก็ฟังดูดีนี่
- แล้วเอาปลิงมาไว้บนตัวข้า - นางเปลือยด้วยหรือเปล่าล่ะ?
นางต้องการเลือดของเจ้า
ใช่ ขอบใจ เรื่องนั้นข้ารู้
- อาจแย่กว่านั้นได้นะ - นางต้องการฆ่าข้า!
- พวกนั้นเกือบฆ่าข้า ถ้าไม่ได้ดาวอสช่วย - แต่ก็ไม่ได้ฆ่า ใช่มั้ย?
งั้น เจ้าจะบ่นอู้อี้เอาอะไร?
ข้าไม่ได้บ่นอู้อี้
ริมฝีปากเจ้าขยับตลอด และ บ่นโน่นบ่นนี่
นั่นล่ะ บ่นอู้อี้
เจ้านี่ถูกฆ่าไปแล้วหกครั้ง
เจ้าไม่ได้ยินเขาบ่นเรื่องนั้นสักคำ
เด็กดีนะ
ครั้งแรกที่ข้าออกไปเหนือกำแพง ข้าไปกับพ่อของท่าน
เขาเป็นคนดี
เขาสมควรมีลูกชายที่ดีกว่า
ท่านอยู่กับเขาจนวาระสุดท้ายมั้ย?
ข้าเป็นนักโทษ ของพวกคนเถื่อนอยู่
แต่เราก็แก้เเค้นให้เขา
ข้าอยากให้ท่านรู้เรื่องนั้น
ผู้ก่อกบฎทุกคนได้ใช้กรรมแล้ว
คิดไม่ออกว่า จะมีวิธีตายที่แย่กว่านั้นได้
ไนท์วอทช์คือชีวิตของเขา
เขายอมตายได้เพื่อ ปกป้องทุกคนเหล่านั้น
และพวกนั้นก็ฆ่าเขา
ข้าชิงชังที่เขาต้องตายแบบนั้น
พ่อของข้าเป็นคนที่มีเกียรติที่สุด เท่าที่ข้าเคยรู้จัก
เขาเป็นคนดี ตลอดชีวิต
แต่เขาก็ตายบนแท่นประหาร
พ่อท่านต้องการจะประหารข้า รู้มั้ย?
ข้ารู้
แน่ละ เขาทำถูก
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ข้าเกลียดเขาน้อยลง
- ข้าดีใจที่เขาจับท่านไม่ได้ - ข้าก็ดีใจ
พ่อของท่านมอบดาบเล่มนี้ให้ข้า
เปลี่ยนหัวด้ามดาบ จากหมีเป็นหมาป่า
แต่มันก็ยังเป็น "ลอง คลอ"
ลอร์ดผู้บัญชาการมอร์มอนต์
คิดว่า ท่านจะไม่กลับมายังเวสต์เทรอสอีก
แต่ท่านกลับมาแล้ว
และมันอยู่กับครอบครัวของท่าน มาหลายศตวรรษ
มันไม่เหมาะที่ข้าจะเก็บมันไว้
เขามอบมันให้กับท่าน
ข้าไม่ใช่ลูกของเขา
ข้าสร้างความอับอายให้กับตระกูลข้า
ข้าทำให้พ่อของข้าเสียใจ
ข้าเสียสิทธิ์ที่จะอ้างเอาดาบเล่มนี้แล้ว
มันเป็นของท่าน
ขอให้มันรับใช้ท่านอย่างดี...
และลูกหลานของท่านสืบไป
พ่อเคยเฝ้าดูพวกเราจากบนนี้
พ่อไม่ค่อยพูดมาก
พี่อาจจำไม่ได้
พี่ถักนิตติ้งอยู่ข้างในตลอดเวลา
ข้าจำได้
ครั้งหนึ่ง พวกเด็กผู้ชาย ฝึกยิงธนูกับเซอร์ร็อดริค
ข้าออกมาที่นี่ หลังจากนั้น
แบรนลืมธนูของเขา
ทิ้งไว้อยู่บนพื้น
เซอร์ร็อดริคคงตบเขาแน่ ถ้าเห็น
มีลูกศรลูกหนึ่งปักอยู่ที่เป้า
ไม่มีคนอยู่ใกล้ ก็เหมือนตอนนี้
ไม่มีใครที่จะห้ามข้า
ข้าก็เลยเริ่มยิงธนู
และทุกครั้งที่ยิง ข้าต้องเดินไปที่นั่น
เก็บลูกศรเดียวนั่น แล้ว เดินกลับมายิงใหม่
ข้ายิงไม่เก่งนัก
แต่สุดท้าย ข้าก็ยิงเข้าใจกลางเป้าได้
อาจเป็นการยิงครั้งที่ 20 หรือ 50
ข้าจำไม่ได้ละ
แต่ข้าก็ยิงเข้าใจกลางเป้า
และข้าก็ได้ยินเสียงนี่
ข้ามองขึ้นมา
เห็นพ่อยืนอยู่ตรงนี้
มองลงมาที่ข้าด้วยรอยยิ้ม
ข้ารู้ว่า สิ่งที่ข้าทำนั้น ขัดกับกฏ
แต่พ่อยิ้ม ข้าเลยรู้ว่า มันไม่ผิด
กฎต่างหาก ที่ผิด
ข้าทำสิ่งที่ข้าเกิดมาเพื่อจะทำ และพ่อก็รู้
ตอนนี้พ่อตายแล้ว
ถูกฆ่าโดยพวกแลนนิสเตอร์
ด้วยความช่วยเหลือของพี่
อะไรนะ?
นั่นเป็นลายมือสวยงามของพี่
เซปตา มอร์เดน เคยตีข้อนิ้วมือข้า
เพราะข้าเขียนไม่สวยเหมือนพี่
"ร็อบ ข้าเขียนถึงพี่วันนี้ ด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
กษัตริย์โรเบิร์ตที่ดีของเรา สิ้นพระชนม์แล้ว
จากบาดแผลที่ท่านได้รับในการล่าหมูป่า."
เจ้าไม่ต้องอ่านหรอก ข้าจำได้
"พ่อถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ
เขาสมคบคิดกับน้องชายของโรเบิร์ต ต่อต้านกษัตริย์จอฟฟรีย์ที่รักของข้า
และพยายามที่จะชิงบัลลังก์ของเขา
พวกแลนนิสเตอร์ดูแลข้าอย่างดี
และให้ความสะดวกสบายข้าทุกอย่าง
ข้าขอร้องพี่ให้มาที่คิงส์แลนดิ้ง
สาบานภักดีต่อกษัตริย์จอฟฟรีย์
เพื่อป้องกันความขัดแย้งใดๆ ระหว่าง
ตระกูลแลนนิสเตอร์และสตาร์ค
จากน้องสาวที่ซื่อสัตย์ของพี่ ซานซ่า"
พวกเขาบังคับข้าให้เขียนมัน
พวกเขา?
เอามีดจี้คอของพี่รึเปล่า?
พวกเขาขึงพี่ไว้และดึงแขนขา
จนกระดูกเริ่มแตกหรือเปล่า?
เจ้าไม่รู้หรอกว่า มันเป็นยังไง ข้ายังเป็นเด็ก
ข้าก็เป็น ข้าจะยอมถูกฆ่า ก่อนที่จะทรยศต่อครอบครัวของข้า
พวกเขาบอกข้าว่า มันเป็น วิธีเดียวที่จะช่วยพ่อได้
และพี่ก็โง่พอที่จะเชื่อพวกเขา
ข้าจำได้ว่า พี่ยืนอยู่ที่ลานแห่งนั้น กับจอฟฟรีย์และเซอร์ซี่
ตอนที่เขาลากพ่อไปบนแท่น
ข้าจำชุดสุดสวยที่พี่ใส่
และจำทรงผมแฟนซีที่พี่ทำ
เจ้าอยู่ที่นั่นรึ?
ข้าอยู่ที่นั่น
ยืนอยู่ในฝูงชน ใกล้รูปปั้น เบเลอร์
แล้วเจ้าทำอะไร?
เจ้าวิ่งเข้าไปช่วยหรือไม่?
เจ้าได้สู้กับพวกแลนนิสเตอร์ และช่วยพ่อได้หรือเปล่า?
- ข้าอยากทำ - แต่เจ้าไม่ ก็เหมือนกับข้า
ข้าไม่ได้ทรยศพ่อ ไม่ได้ทรยศร็อบ
ข้าไม่ได้ทรยศต่อทั้งครอบครัว เพื่อจอฟฟรีย์สุดที่รักของข้า!
เจ้าควรคุกเข่าขอบคุณข้า
พวกเรายืนในวินเทอร์เฟลล์ได้อีกครั้ง ก็เพราะข้า
เจ้าไม่ได้สู้ชนะมันกลับมา จอนก็ไม่ได้ชนะ
เขาแพ้ในศึกลูกนอกสมรสแล้ว
อัศวินของเวล รบชนะศึก,
พวกเขาขี่ม้ามาแดนเหนือเพื่อข้า
ในขณะที่เจ้าไปอยู่ไหน? ท่องเที่ยวโลกอยู่รึ?
- ข้ากำลังฝึกฝน - ฝึกฝน?
ขณะที่เจ้าฝึกฝนอยู่
ข้าทนทุกข์กับสิ่งที่เจ้าไม่มีวันนึกออก
ข้าไม่รู้เรื่องนั้นหรอก แต่ข้านึกได้หลายอย่าง
เจ้าไม่มีทางรอดจาก สิ่งที่ข้าเอาตัวรอดมาได้หรอก
ข้าว่า เราไม่มีวันรู้หรอก
เจ้าจะทำอะไรกับจดหมายนั่น?
ข้ายังไม่รู้
เจ้าให้ใครดูแล้วบ้าง? เจ้าไปเจอมันที่ไหน?
พี่กลัว ใช่มั้ยล่ะ?
พี่จะกลัวอะไร?
พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่
- ไม่มีใครจะแขวนคอพี่ - อาร์ย่า.
พี่กลัวข้าจะเอาให้จอนดู แล้วเขาจะโกรธ
ไม่ นั่นไม่ใช่จอน เขาจะเข้าใจ
พี่เป็นแค่เด็กหญิงตัวน้อยที่หวาดกลัว
ตัวคนเดียวกับพวกแลนนิสเตอร์ที่ชั่วร้าย
เจ้ารู้มั้ยเซอร์ซีจะมีความสุขแค่ไหน ถ้าได้เห็นพวกเราทะเลาะกัน?
นี่แหละคือสิ่งที่นางต้องการ
สิ่งที่นางต้องการมาตลอด... แยกเราออกจากกัน
พี่กลัวพวกลอร์ดแดนเหนือจะอ่านมัน
พวกเขาจะไม่คิดมากถึงเลดี้ ซานซ่าแน่
หากรู้ว่า นางทำตามคำสั่งของเซอร์ซี่ยังไง
ลีแอนน่า มอร์มอนต์น้อยจะพูดอะไร?
นางเด็กกว่าพี่ซะอีก ตอนที่พี่เขียนจดหมายนี่
พี่จะพูดว่า "ข้ายังเป็นเด็ก" มั้ย?
เจ้ากำลังโกรธ
บางครั้ง ความโกรธ ทำให้คนเราทำสิ่งที่น่าเสียใจ
บางครั้ง ความกลัว ก็ทำให้คนเราทำสิ่งที่น่าเสียใจ
ข้าเลือก ความโกรธ
เจ้าคือ คนที่เขาเรียกกันว่า "หมา" รึ?
ไปไกลๆ
พวกเขาบอกข้าว่า เจ้าเป็นคนโหด
เจ้าเกิดมาก็โหด หรือ แค่เกลียดพวกคนเถื่อน?
ข้าไม่สนเรื่องบ้าบอเกี่ยวกับคนเถื่อน.
คนผมแดงต่างหากที่ข้าเกลียด
คนผมแดงน่ะสวยงามนะ
เราเหมือนถูกไฟลน เหมือนกับเจ้าเลย
อย่าเอานิ้วสกปรกมาชี้ข้า
เจ้าเดินสะดุด เข้ากองไฟ ตอนเป็นเด็กรึ?
ข้าไม่ได้สะดุด ข้าถูกผลัก
ตั้งแต่นั้นมา เจ้าก็เลยโหด
ไปไกล ๆ ได้มั้ย?
ข้าไม่คิดว่า เจ้าเป็นคนโหดจริงหรอก
เจ้ามีดวงตาที่เศร้า
เจ้าอยากจะดูดกระเจี๊ยวข้าหรือไง?
- กระเจี๊ยว? - จู๋
อ่า.. กระเจี๊ยว
ข้าชอบนะ
พนันเลยว่าเจ้าชอบ
เปล่า.. ข้าชอบน้องจิ๋มนะ
ข้ามีหญิงงามรอข้า อยู่ที่วินเทอร์เฟลล์
ถ้าข้ากลับไปได้นะ
ผมสีเหลือง ตาสีฟ้า
ผู้หญิงที่สูงที่สุดเท่าที่เจ้าเคยพบ
สูงเกือบเท่ากับเจ้าเลย
- บริแอนน์ แห่ง ธาร์ท? - เจ้ารู้จักนางหรอ?
เจ้าอยู่กับ บริแอนน์ แห่ง ธาร์ทรึ?
ยังไม่ได้อยู่กินกันหรอก
- แต่ข้าเห็นแววตาที่นางมองข้า - นางมองเจ้ายังไง?
เหมือนนางต้องการจะผ่าเจ้า แล้วกินตับเจ้าใช่มั้ย?
เจ้ารู้จริงนี่
เราเคยเจอกัน
ข้าอยากจะทำลูกกับนาง
คิดดูสิ... คนเถื่อนยักษ์ผู้ยิ่งใหญ่
พวกเขาจะพิชิตโลก
ไอ้บ้าแบบเจ้าอายุยืนขนาดนี้ได้ไง?
ข้าเก่งเรื่องฆ่าคน
ท่านดูไม่เหมือนเขาเท่าไหร่นะ
ใครกัน?
พ่อของท่าน
เดาว่า ท่านคงชอบแม่ของเจ้า
ท่านรู้จักพ่อข้ารึ?
ข้ารู้จักสิ
ตอนเขาเป็นหัตถ์ของกษัตริย์
เขาส่งข้าออกไปล่า "เดอะ เมาน์เท่น"
เพื่อนคนเถื่อนของเจ้า เล่าว่า
สตรีแดงฟื้นคืนชีพให้ท่าน
ธอรอสช่วยฟื้นคืนชีพให้ข้า หกครั้ง
เราทั้งคู่รับใช้เทพองค์เดียวกัน
ข้ารับใช้แดนเหนือ
แดนเหนือไม่ได้ช่วยท่านฟื้นจากความตาย
เทพแห่งแสงไม่เคยพูดกับข้า
ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขา
ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากข้า
- เขาต้องการให้ท่านมีชีวิตอยู่ - ทำไม?
ข้าไม่รู้
ทุกคนก็บอกข้าได้แค่นั้นว่า "ข้าไม่รู้"
งั้น จุดประสงค์การรับใช้เทพคืออะไร
ถ้าไม่มีใครรู้ว่าเขาต้องการอะไร?
ข้าก็คิดเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา
ข้าไม่คิดว่ามันเป็นจุดประสงค์ ของเราที่จะเข้าใจ
ยกเว้นเรื่องหนึ่ง... เราเป็นทหาร
เราต้องรู้ว่า เรากำลังสู้เพื่ออะไร
ข้าไม่สู้เพื่อให้ชายหรือหญิง ที่ข้าแทบไม่รู้จัก
ได้นั่งบนบัลลังก์ที่ทำจากดาบหรอก.
งั้น ท่านสู้เพื่ออะไร?
ชีวิต
ความตายคือศัตรู
ศัตรูตัวแรก
และตัวสุดท้าย
แต่เราทุกคนก็ต้องตาย
ศัตรูชนะเสมอ
และเรายังจำเป็นต้องสู้กับมัน
ข้ารู้แค่นั้น
ท่านกับข้าไม่ได้สนุก กับการอยู่ที่นี่
แต่เราทำให้คนอื่นมีชีวิตรอดได้
เราปกป้องผู้ที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้
"ข้าเป็นโล่ ซึ่งปกป้องดินแดนของมนุษย์."
บางทีเราอาจไม่จำเป็นต้องเข้าใจมากไปกว่านั้น
บางทีเท่านั้นก็พอแล้ว
ใช่
บางทีเท่านั้นก็พอแล้ว
นั่นคือสิ่งที่ข้าเห็นในเปลวไฟ
ภูเขารูปร่างเหมือนหัวลูกศร
เจ้าแน่ใจนะ?
เรากำลังเข้าใกล้แล้ว
รู้ไหมว่าข้าชอบท่านเรื่องอะไร?
- บอกตามตรงว่า ไม่รู้ - ท่านไม่ใช่ วีรบุรุษ
โอ้
ข้าเคยเป็นวีรบุรุษ ในบางโอกาสนะ
ครั้งหนึ่ง ข้าลุยฝ่าประตูโคลน ของคิงส์แลนดิ้ง
ข้าไม่ต้องการให้ท่านเป็นวีรบุรุษ
วีรบุรุษมักทำสิ่งโง่ๆ และก็ตาย
โดรโก้ จอร่าห์ ดารีโอ้
แม้แต่ คนนี้... จอน สโนว์...
พวกเขาล้วนพยายามเอาชนะกันและกัน
ใครสามารถทำสิ่งที่กล้าหาญที่สุด แต่โง่ที่สุดได้
น่าสนใจ เหล่าวีรบุรุษที่ท่านเอ่ยนามมา....
โดรโก้ จอร่าห์ ดารีโอ้
แม้แต่ คนนี้... จอน สโนว์...
พวกเขาทั้งหมดล้วนตกหลุมรักท่าน
- จอน สโนว์ ไม่ได้รักข้า - โอ้ ข้าคงผิดเอง
เขาคงมองท่านด้วยแววตาปรารถนา
เพียงเพราะหวังความสำเร็จ จะได้พันธมิตรทางทหาร
เขาเล็กเกินไปสำหรับข้า
ข้าไม่ได้หมายถึง..
ในฐานะวีรบุรุษ เขาค่อนข้างจะเล็ก
ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนกล้า
ข้าไม่เลือกคนขี้ขลาด เป็นหัตถ์ของข้าแน่
ถ้าทุกอย่างไปด้วยดี
ข้าก็จะได้พบกับพี่สาวของท่าน
จากที่ท่านเล่าเรื่องนางให้ฟัง
นางคงอยากฆ่าข้ามากกว่าพูดกับข้า
โอ้ ก่อนอื่น นางจะทรมานท่าน อย่างสยดสยอง
แล้วนางค่อยฆ่าท่าน
ไม่มีใครไว้ใจพี่สาวข้า น้อยไปกว่าข้าอีกแล้ว
แต่ถ้าเราไปที่เมืองหลวง
เราจะไปพร้อมสองกองทัพ เราจะไปกับสามมังกร
และถ้าใครแตะต้องท่าน, คิงส์แลนดิ้ง จะถูกเผาเหลือแต่เสาหิน
ตอนนี้นางคงกำลังคิด หาวิธีวางกับดัก
นางทำ แน่นอน
และนางก็สงสัยว่า ท่านจะวางกับดักอะไรให้นาง
เราจะทำไหม?
จะวางกับดักอะไรไหม?
หากเราต้องการจะสร้างโลกใหม่ที่ดีกว่า
ข้าไม่แน่ใจว่า การหลอกลวงและสังหารหมู่ จะเป็นการเริ่มต้นที่ดี
มีสงครามครั้งไหนที่ชนะ โดยไม่ต้องหลอกลวงและสังหารหมู่?
ใช่ ท่านจะต้องไร้ความปรานี
ถ้าท่านจะชนะบัลลังก์
ท่านต้องกระตุ้น ให้เกิดความกลัว
แต่ความกลัว คือทั้งหมดที่เซอร์ซีย์ใช้
ที่พ่อของข้าใช้ และจอฟฟรีย์.
มันทำให้อำนาจพวกเขาเปราะบาง
เพราะทุกคนที่อยู่ภายใต้ อยากจะเห็นพวกเขาตาย
เอกอน ทาร์แกเรียน อยู่บน ความกลัวได้นานทีเดียว
ใช่ เขาอยู่ได้
แต่ท่านเคยพูดกับข้าเรื่อง การทำลายกงล้อ
เอกอนเป็นผู้สร้างกงล้อ
ถ้าท่านอยากเป็นราชินีแบบนั้น
ท่่านจะต่างจากทรราชคนอื่น ๆ ก่อนหน้าท่านยังไง?
งั้น เราก็เดินเข้าไปในถ้ำสิงโตรึ?
พี่ชายของข้าสัญญาว่าเขาจะควบคุม
กองกำลังของแลนนิสเตอร์เอาไว้
โทษทีนะ แต่ข้าไม่สนใจสัญญาใดๆ ของแลนนิสเตอร์เลย
ยกเว้นของท่าน
และข้าสัญญากับเขาไว้
ข้าจะไม่ให้ท่านทำอะไรที่วู่วาม
วู่วามรึ?
นี่จะเป็นการเจรจาต่อรองที่ยาก
เราจะนั่งอยู่กับคนที่ อยากเห็นเราหัวขาดทั้งคู่
พี่สาวของข้าน่าจะพูด อะไรที่ยั่วยุอารมณ์
- แล้ว? - แล้วก็เป็นที่รู้กันว่า
ท่านอารมณ์เสียง่ายในบางครั้ง
เหมือนผู้นำที่ยิ่งใหญ่ทุกคนเป็น
เมื่อไหร่กัน ที่ข้าอารมณ์เสีย?
เช่น การเผาพวกทาร์ลี
นั่นไม่ใช่วู่วาม
นั่นเป็นเรื่องจำเป็น
- บางที - บางที?
บางที ตัวพ่อจำเป็นต้องตาย แต่ไม่ใช่ลูกชาย
บางทีทั้งคู่ อาจต้องการเวลาใคร่ครวญ ความผิดพลาด
ในคุกขังเดี่ยวที่หนาวเย็น
เราไม่มีเวลาพูดถึงทางเลือกที่ป็นไปได้
ก่อนที่ท่านจะยุติความเป็นไปได้ของพวกเขา
ให้อภัยกันได้ ที่่คิดว่า ท่านเข้าข้าง
ครอบครัวของท่าน ในการถกเถียงเรื่องนี้
ข้ากำลังคิด เข้าข้างพวกเขา
ท่าน ต้องคิดเข้าข้างศัตรูของท่าน
ถ้าท่านจะมองสิ่งต่าง ๆ ในแบบที่พวกเขามอง
และท่านจำเป็นต้องมองสิ่งต่าง ๆ ในแบบที่เขามอง
ถ้าท่านจะคาดการณ์การกระทำ ของพวกเขาล่วงหน้า
ตอบโต้อย่างได้ผล และเอาชนะพวกเขา
ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าอยากให้ท่านทำอย่างมาก
เพราะ ข้าเชื่อในตัวท่าน และโลกที่ท่านต้องการสร้าง
แต่โลกที่ท่านต้องการสร้าง
ไม่ได้สร้างเสร็จหมดในทีเดียว
อาจไม่ได้ในชั่วชีวิตเดียว
ทำอย่างไร ให้แน่ใจว่า วิสัยทัศน์ของท่านจะยืนยงได้?
หลังจากท่านทำลายกงล้อแล้ว แน่ใจได้ไงว่า มันจะไม่กลับมาอีก?
ท่านอยากรู้ว่า ใครจะนั่งบัลลังก์เหล็ก หลังจากที่ข้าตายไปแล้ว
อย่างนั้นรึ?
ท่านบอกว่าท่านไม่สามารถมีลูกได้
แต่มีวิธีอื่นๆ ที่จะเลือกผู้สืบทอดได้
หน่วยไนท์วอทช์มีวิธีหนึ่ง
ชาว เกาะเหล็ก, แม้มีข้อบกพร่องมากมาย ก็มีอีกวิธี
เราจะถกเรื่องการสืบทอด หลังจากที่ข้าสวมมงกุฎแล้ว
ฝ่าบาท ข้าเห็นลูกศรเป็นร้อย
บินเข้าหาท่าน ตอนต่อสู้กัน ที่ แบล็ควอเตอร์ รัช
และข้าเห็นลูกศรหลายร้อยที่พลาดเป้า
แต่ถ้าหนึ่งในลูกศรเหล่านั้น สามารถโดนหัวใจท่าน และจบ...
ท่านคิดเรื่องการตายของข้ามากทีเดียว เลยนะ
นี่เป็นหนึ่งในเรื่องที่ท่านถกเถียง
กับพี่ชายในคิงส์แลนด์ดิ้งด้วยหรือเปล่า?
ข้าพยายามรับใช้ท่าน โดยการวางแผนระยะยาว
บางทีถ้าท่านได้วางแผนระยะสั้นบ้าง
เราอาจจะไม่สูญเสียดอร์นกับไฮการ์เด้นไป
เราจะถกเรื่องการสืบทอด หลังจากที่ข้าสวมมงกุฎแล้ว
ดูนั่น!
หมี
ใหญ่โคตรเลย
หมีมีดวงตาสีฟ้าด้วยรึ?
เราต้องเอาเขากลับไปที่ อีสต์วอช
กระติก
เอาเลย
เจ้าไหวไหม?
ข้าเพิ่งโดนไอ้หมีผีดิบกัด
ใช่ เจ้าโดน
ชีวิตเล่นตลก
เอาล่ะนะ
ยกขึ้น
- นางได้มันมาจากไหน? - ข้าไม่รู้
นางดูเป็นคนเจ้าปัญญามาก
ท่านเป็นกังวล
เราขอให้คน สองหมื่นคน
ให้สู้กับเรา ในนฤดูหนาวที่เลวร้าย ที่สุดที่เคยเจอมา
สภาพอากาศจะเป็นปัญหาเล็กที่สุด
หลายคนคงดีใจที่หาเหตุผลที่ดี ที่จะกลับบ้านได้
- ท่านสงสัยความภักดีของพวกเขา? - พวกเขาภักดีต่อจอน
จอนไม่ได้อยู่ที่นี่ ข้าไม่ได้ข่าวจากเขาหลายสัปดาห์แล้ว
ท่านเป็น ท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟลล์
กษัตริย์เลือกให้ท่านปกครอง ในช่วงที่เขาไม่อยู่
และท่านได้ปกครอง
อย่างชาญฉลาด ด้วยความสามารถ
พวกเขาเห็นแล้ว พวกเขานับถือท่าน
บางคนอาจชอบท่านมากกว่าด้วยซ้ำ
ใช่ พวกเขาทอดทิ้งจอน
ตอนจะตีคืนวินเทอร์เฟลล์
แล้วก็เสนอให้เขาเป็นกษัตริย์
และตอนนี้ พวกเขาก็พร้อม ที่จะทอดทิ้งจอนอีก
ท่านจะไว้ใจคนแบบนั้นได้แค่ไหน?
ทั้งหมดเหมือนกับ ใบพัดกังหันลม
ถ้าพวกเขารู้ว่า ข้าเป็นคนเขียนจดหมายฉบับนั้น
หญิงที่แต่งงานกับ
ศัตรูของตระกูล ไม่ใช่คนเดียว แต่ถึงสองคน
กว่าจอนจะกลับมาถึง ก็ไม่มีกองทัพเหลือแล้ว
อาร์ย่าไม่เหมือนพวกนั้น
นางเป็นน้องสาวของท่าน
พวกท่านอาจมีเรื่องเห็นต่างกัน
แต่นางไม่มีทางหักหลังครอบครัวตัวเอง
นางทำแน่ ถ้านางคิดว่า ข้าจะหักหลังจอน
นางคิดแบบนั้นหรือ?
ข้าไม่รู้ว่านางคิดอะไรอยู่
ข้าไม่รู้จักนางอีกแล้ว
บางที เลดี้ บริแอนน์ อาจช่วยได้
นางสาบานจะปกป้องลูกสาว ทั้งสองของแคทเทอรีน สตาร์ค
ใช่หรือไม่?
ใช่
และถ้าหนึ่งในพวกท่าน กำลังวางแผน จะทำร้ายอีกคน ในทางใดทางหนึ่ง
นางจะต้องเข้ามาขอร้อง ไกล่เกลี่ยไหม?
นางจะทำแน่
- มีเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากรู้มาตลอด - ว่ามา
ท่านเมาแค่ไหนตอนที่ลุย ทะลวงฝ่าด่านที่ ไพค์?
บอกตามตรง ข้าจำไม่ได้ เรื่องลุยทะลวงฝ่าด่านเข้าไป
บางคนมาเล่าให้ข้าฟังเรื่องนี้ ในวันรุ่งขึ้น
ฟังเหมือนเกร็ดที่ดี
ใช่
เป็นเกร็ดที่เหมาะสม
คนเกาะเหล็กคิดว่า ท่านเป็นเหมือนพระเจ้า
วิธีที่ท่านแกว่งไกวดาบเปลวไฟเล่มนั้น
ข้าคิดว่า ท่านเป็นคนที่กล้าหาญที่สุดที่ข้าเคยเห็น
เเค่คนที่เมามากที่สุดน่ะ
พวกมันที่เหลืออยู่ไหน?
ถ้าเรารอนานพอ ก็จะรู้
วิ่งกลับไปที่ อีสต์วอช
ให้อีกาส่งข่าวไปให้แดเนริส บอกนางว่าเกิดอะไรขึ้น
- ข้าจะไม่ทิ้งท่าน - เจ้าน่ะไวที่สุด ไป เดี๋ยวนี้
เจ้าจะไปไวกว่า ถ้าไม่มีค้อน ส่งมา
เอามานี่
- มาเร็ว! - วิ่ง!
มาเร็ว!
หยุด!
ไป!
เกิดอะไรขึ้น?
คนอื่น ๆ อยู่ไหน?
อีกา .เราต้องส่งอีกา
ตามเมสเตอร์มา เดี๋ยวนี้!
ธอรอส?
ธอรอส
เขาว่า นี่เป็นการตายที่ดีกว่าแบบหนึ่ง
เทพแห่งแสง โปรดชี้ทางให้เราด้วย
โปรดมาหาเราในยามมืดมน และนำบริวารของท่านไปสู่แสงสว่าง
เราต้องเผาร่างนี้
เราทุกคนจะตามเขาไปติด ๆ แน่
เว้นแต่เทพแห่งแสงจะกรุณา ประทานเปลวไฟมาให้เราสักนิด
เทพแห่งแสง
โปรดมาหาเราในยามมืดมน
เพราะราตรีนั้นมืดมิดและ เต็มไปด้วยความน่ากลัว
เราจะแข็งตาย ไนไม่ช้า
น้ำก็จะแข็งเช่นกัน
ตอนที่ท่านฆ่าไวท์วอล์คเกอร์
ผีดิบที่เหลือเกือบหมดก็ล้มลงด้วย
ทำไม?
บางทีมันอาจเป็นตัวที่เปลี่ยนพวกนั้น
เราไปเล่นงานพวกวอล์คเกอร์ได้
- บางทีเราอาจมีโอกาส - ไม่
เราต้องเอาไอ้ตัวนั้นกลับไปกับเรา
มีอีกากำลังบินไป ที่ดราก้อนสโตนแล้ว
แดเนริสเป็นโอกาสเดียวของเรา
ไม่ ยังมีทางอื่น
ฆ่ามัน
มันเปลี่ยนพวกนั้นทั้งหมด
ท่านไม่เข้าใจ
เทพนำท่านกลับมา
เทพนำข้ากลับมา
ไม่มีคนอื่น มีแค่เรา
ท่านเทพทำเพื่อรอดูเราแข็งตายหรือไง?
ระวังหน่อย เบริค นักบวชของท่านตายไปแล้ว
นี่เป็นชีวิตสุดท้ายของเจ้า
ข้าเฝ้ารอให้ถึง จุดจบมานานแล้ว
บางทีเทพอาจนำข้ามาที่นี่ เพื่อพบจุดจบก็ได้
เทพทุกองค์ที่ข้าพบมา ล้วนไม่เอาไหน
ไม่เห็นว่า ทำไมเทพแห่งแสง จะแตกต่างตรงไหน?
ท่านหญิง
ท่านหญิง?
นี่เป็นจดหมายเชิญ ไปคิงส์แลนดิ้ง
ท่านหญิง ท่านเป็น ท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟลล์
ใช่ และท่านจะเป็นตัวแทนของข้า
ไปพบพวกเขาในงานชุมนุมนี้
พวกเขาเชิญท่าน เพราะต้องการให้ท่านอยู่ที่นั่น
ข้าจะไม่ย่างก้าวไปคิงส์แลนดิ้ง
ตราบที่ เซอร์ซี แลนนิสเตอร์ เป็นราชินี
ถ้าพวกเขาอยากได้ สตาร์คเป็นนักโทษอีก
พวกเขาต้องมาจับข้าที่นี่
กว่าจะถึงตอนนั้น ข้าจะอยู่ในที่ข้าควรอยู่
ข้ามีงานต้องทำที่นี่
มันไม่ปลอดภัย
เซอร์เจมี่จะอยู่ที่นั่น
ท่านบอกว่า เขาปฏิบัติต่อท่านอย่างให้เกียรติ
ข้าไม่ได้ห่วงตัวเอง
มันไม่ปลอดภัยที่จะปล่อย ให้ท่านอยู่กับลิตเติ้ลฟิงเกอร์
ข้ามีองครักษ์อีกมากที่ยินดี
จะคุมขังหรือตัดหัวเขา
ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่นี่หรือไม่
แล้วท่านไว้ใจความภักดีของพวกเขารึ?
ท่านเชื่อใจว่าเขาจะไม่ คุยกับพวกนั้นลับหลังท่านรึ?
อย่างน้อยก็ให้ข้าทิ้งพ็อดริกไว้ เพื่อเฝ้าดูแลท่าน
เขาเป็นนักดาบที่ใช้ได้แล้ว
ข้าไม่จำเป็นต้องมีคนเฝ้า หรือเอาใจ หรือดูแล
ข้าไม่ใช่เด็ก
ข้าเป็นท่านหญิง แห่งวินเทอร์เฟลล์ และข้าอยู่ที่บ้าน
ที่นี่ปลอดภัยที่สุดสำหรับข้า
ท่านหญิง
ข้าสาบานว่าจะปกป้อง ท่านและน้องสาวท่าน
- ถ้าข้าละทิ้งท่าน.. - ทางไปคิงส์แลนดิ้งมันไกลนะ เลดี้บริแอนน์
และไม่ใช่เดินทาง บนถนนในฤดูร้อนนะ
ยิ่งออกเดินทางเร็ว ก็ยิ่งมีโอาสไปถึงทันเวลา
ค่ะ ท่านหญิง
ท่านไปไม่ได้
คนที่สำคัญที่สุดในโลกนี้
จะบินไปยังที่ซึ่งอันตรายที่สุดไม่ได้
- แล้วใครทำได้ล่ะ? - ไม่มีใคร
พวกเขารู้ถึงความเสี่ยงดี ตอนไป
ท่านชนะบัลลังก์ไม่ได้ ถ้าตายเสียก่อน
ท่านทำลายกงล้อไม่ได้ ถ้าท่านตายแล้ว
แล้วท่านจะให้ข้าทำอะไร?
ไม่ทำอะไรเลย
บางครั้ง การไม่ทำอะไรเลย เป็นสิ่งที่ทำยากที่สุด
ถ้าท่านตาย เราก็สูญเสียกันหมด
ทุกคน ทุกสิ่ง
ท่านเคยบอกไม่ให้ทำอะไรเลยมาก่อน และข้าก็เชื่อฟังท่าน
แต่ข้าจะไม่อยู่เฉยๆ อีกแล้ว
ไอ้งี่เง่า
โอ้ แย่แล้ว
บ้าเอ๊ย
ย่า!
ถอย!
- ถอย! - มาเร็ว!
ช่วยข้าด้วย!
ไป!
จอน!
ไป!
ไปเดี๋ยวนี้! ไป!
ลุงเบนเจน!
มาได้ไง?
- ขี่ไปให้ผ่านนะ - มากับข้า
ไม่มีเวลาแล้ว
ไป!
แล้วเจอกันอีก คลิเกน
หวังว่าจะไม่นะ
ได้เวลาไปแล้ว ฝ่าบาท
รออีกเดี๋ยว
มีคนขี่ม้าเข้ามา!
เปิดประตู!
ไม่ใช่ สิ่งที่พี่หาเหรอ?
ข้ามีผู้ชายหลายร้อยคนที่ วินเทอร์เฟลล์นี่ ทุกคนล้วนภักดีต่อข้า
แต่ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
พวกนี้คืออะไร?
ใบหน้าของข้า
เจ้าไปเอามาจากไหน?
ในบราวอส ตอนที่ข้าฝึกเป็นคนไร้ใบหน้า
นั่นหมายความว่าไง?
ตอนอยู่ในบราวอส
ก่อนที่ข้าจะได้ใบหน้าใบแรก
มีเกมที่ข้าเคยเล่น
เกมของใบหน้า
เกมง่าย ๆ..
ข้าถามหนึ่งคำถามเกี่ยวกับตัวพี่
และพี่พยายามโกหกให้ฟังดูเหมือนจริง
ถ้าหลอกข้าได้ พี่ชนะ
ถ้าข้าจับโกหกได้ พี่ก็แพ้
มาเล่นกัน
ข้าไม่อยากเล่น
พี่รู้สึกอย่างไร ที่จอนได้เป็นกษัตริย์?
มีคนอื่นที่พี่รู้สึกว่า ควรจะปกครองแดนเหนือแทนเขามั้ย?
ใบหน้าพวกนั้น พวกเขาเป็นอะไร?
พี่อยากเล่น เป็นฝ่ายถามเหรอ?
แน่ใจนะ?
เกมของใบหน้า จบไม่ค่อยสวย
สำหรับคนสุดท้ายที่ถามคำถามข้า
บอกข้ามาว่า พวกนั้นเป็นอะไร!
เราทั้งคู่อยากเป็นคนอื่น ตอนเราเด็กกว่านี้
พี่อยากเป็นราชินี
นั่งถัดจากกษัตริย์หนุ่มรูปงาม บนบัลลังก์เหล็ก
ข้าอยากเป็นอัศวิน
หยิบดาบเหมือนพ่อ และออกไปรบ
เราทั้งคู่ ต่างไม่ได้เป็นคนอื่น ใช่มั้ย?
โลกไม่ปล่อยให้เด็กผู้หญิง ตัดสินใจเองว่า อยากเป็นอะไร
แต่ตอนนี้ข้าทำได้
ด้วยใบหน้า ข้าเลือกได้
ข้าสามารถกลายเป็นคนอื่นได้
พูดด้วยเสียงของพวกเขา
อาศัยอยู่ในผิวหนังของพวกเขา
ข้ากลายเป็นพี่ก็ยังได้
ข้าสงสัยว่ามันจะรู้สึกอย่างไรนะ
ถ้าได้สวมชุดสวยๆ พวกนั้น
ได้เป็นท่านหญิงแห่งวินเทอร์เฟลล์
ทั้งหมดที่ข้าต้องหามา.
ก็คือใบหน้าของพี่
ข้าเสียใจ
ข้าเสียใจจริงๆ
ข้าปรารถนาให้นำมันกลับคืนมาได้
ข้าปรารถนาให้เราไม่ได้ไปที่นั่น
ข้าไม่
ถ้าพวกเราไม่ได้ไป ข้าคงไม่ได้เห็น
ต้องได้เห็น ถึงจะรู้
ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
มังกรคือลูกของข้า
พวกเขาเป็นเพียงลูกทั้งหมดที่ข้าจะมีได้
ท่านเข้าใจไหม?
พวกเราจะทำลายไนท์คิง และกองทัพพวกมัน
และเราจะทำมันด้วยกัน
ข้าสัญญากับท่าน
ขอบคุณ แดนี่
แดนี่..?
ใครเป็นคนสุดท้ายที่เรียกข้าแบบนั้นนะ?
ไม่แน่ใจ อาจเป็นพี่ชายข้า?
อืม ไม่ใช่พวกที่ ท่านอยากจะเข้าด้วยแน่
ก็ได้
ไม่เรียก "แดนี่"
แล้วถ้า "ราชินีของข้า" ล่ะ?
ข้าคงจะ.. คุกเข่าให้ แต่..
แล้วพวกที่สาบานภักดีต่อท่านล่ะ?
พวกเขาจะได้เห็นท่าน ในฐานะที่ท่านเป็น
หวังว่า ข้าจะคู่ควร
ท่านคู่ควร
ท่านควรพักผ่อนเถอะ
อย่าเพิ่งปิดเครื่อง! ตอนท้ายเครดิต มีตัวอย่าง ตอนต่อไป
บรรยายไทย โดย Kricha
มีเพียงสงครามเดียวที่สำคัญ และมันอยู่ที่นี่