ZAGROŻENIE BIOLOGICZNE
ODWET OCEANU
- To Vibrio vulnificus? - Tak.
Rozmawiałam z ludźmi z RPA, Brazylii i Japonii.
Będą sekwencjonować DNA krabów, które wyszły tam na ląd.
Jak dostanę wyniki, porównam je z DNA z krabów,
które wysłano z Maroko.
Co mówią na ich temat?
Kolor ich skorupy i brak oczu sugerują,
że żyją one pod powierzchnią, blisko kominów termalnych.
Tylko takie kraby nie mogą przetrwać na lądzie,
więc należałoby założyć, że to jakaś mutacja.
Albo zupełnie nowy gatunek.
I z doniesień wynika,
że rozprzestrzeniają się coraz szybciej.
I zabijają ludzi szybciej niż zainfekowane homary.
"I poznają Egipcjanie, że Ja jestem Pan,
gdy wyciągnę rękę przeciw Egiptowi".
Księga Wyjścia.
Plagi egipskie.
Brawo.
Homary, kraby, meduzy...
Nie są to żaby, szarańcza i muchy, jak to było w Biblii.
Na szczęście woda nie przemienia się w krew...
jeszcze.
Jestem pod wrażeniem. Zakonnice do ciebie dotarły.
Ależ skąd.
Wiarę utraciłam jeszcze przed skończeniem szkoły.
Ale opowieści pamiętam.
Zwłaszcza tę o gniewie Boga.
O Noem, o Sodomie i Gomorze.
O plagach.
Z plagami to jest tak...
że niezależnie od tego, czy zesłał je Bóg,
zmuszają cię do myślenia.
Może sprowadziliśmy je na siebie?
Czymś je sprowokowaliśmy?
Wykluczając kwestię Boga,
i tak warto się nad tym zastanowić.
Charlie, dzięki za wiadomość.
Trzydzieści lat...
Jak do tego doszło?
Szkoda, że cię nie ma, byłoby łatwiej.
Mogłybyśmy poszaleć tak, jak rok temu.
Chociaż może lepiej nie.
Chociaż może...
...lepiej nie.
- Cholera! - ...lepiej nie.
Cóż, mam nadzieję, że nie odbierasz,
bo jesteś z tym ciachem z łodzi.
Tęsknię za tobą.
Dziękuję za telefon.
Nie pracuję już dla Hovestad Energy.
Proszę skontaktować się z Eriką Skaugen
pod adresem skaugen@hovestadenergy.com.
- Pokażesz jej? - Tak.
- Kiedy? - W odpowiedniej chwili.
Rahim, to ważne.
Tak jak i utrzymanie się przy życiu.
Muszę iść.
- Gdzie to było? - W korycie Nankai,
900 kilometrów od wybrzeża Japonii, na południe od Honsiu.
- To tam Mifune znalazł robaki. - Zgadza się.
Na szczęście przesunięcie było małe, ledwo wykrywalne.
- Przepraszam. - Miło, że dołączyłeś.
Żeby tak szybko i tak głęboko wgryźć się w dno morskie?
Prędkość reprodukcji robaków i bakterii
musiała wzrosnąć w niesamowitym tempie.
Zagrożone może być każde miejsce, gdzie znaleziono robaki.
Wszystkie robaki znajdywano na zboczach kontynentalnych?
Z tego co wiemy, tak.
Czyli w pobliżu gęsto zaludnionych wybrzeży?
Jeśli jakieś zbocze by się zapadło,
skutki w całej okolicy byłyby katastrofalne.
- Do czego zmierzasz? - Do tego, że te robaki...
przypadkiem znaleziono akurat tam,
gdzie mogą wyrządzić najwięcej szkód.
Cóż, to chyba bardziej kwestia tego, gdzie ich szukamy
niż coś bardziej podejrzanego.
Profesor Lehmann?
Muszę coś pani pokazać.
- Powiedziałem jej. - I?
Chce rozmawiać z tobą.
- Mam wyjść? - Nie trzeba.
Charlie, to jest dr Johanson.
Wykłada chwilowo na Uniwersytecie Trondheim.
Rahim wspominał, że chciałaś nam coś pokazać.
- Tak. - Nie chciał zdradzić szczegółów.
Lepiej to zobaczyć.
Sprawdzałam zapisy z wieczora zatonięcia Juno i innych statków.
Spójrzcie proszę na to.
Pokażę na monitorze.
Jess zostawiła mi wiadomość.
Przed zatonięciem nastąpił błysk światła i pojawił się dźwięk.
Szkoda, że cię nie ma, byłoby łatwiej.
Mogłybyśmy poszaleć tak, jak rok temu.
Chociaż może lepiej nie.
Próbowałam uwydatnić błysk, zmieniając tonację i formanty.
Cóż, mam nadzieję, że nie odbierasz,
bo jesteś z tym ciachem z łodzi.
Tęsknię za tobą.
A teraz zapis z pojazdu ROV
po zatonięciu Juno.
...ciachem z łodzi.
Sprawdziłam długość fali światła i częstotliwość dźwięku.
Są identyczne.
Charlie, rozmawiałyśmy o tym.
To pewnie jakiś skok spowodowany utratą sygnału.
Profesor Lehmann, proszę.
Jest coś jeszcze, proszę mnie wysłuchać.
Mów.
Kilka godzin przed zatonięciem Juno i innych statków,
zarejestrowałam gwałtowny wzrost temperatury wody.
To z satelity MetOp?
Tak.
Wzrost temperatury zanikł kilka godzin później.
Moim zdaniem ten nagły wzrost temperatury wody
mógł rozpuścić hydraty na dnie morza,
uwalniając metan, który wybuchł jak przy Thorvaldsonie.
Charlie, tamten wybuch
spowodowało uwolnienie metanu z części dna morskiego
zdestabilizowanego skażeniem Sirsoe methanicola.
Wiem, ale popatrzcie na to.
To obszar wodny wokół Szetlandów.
Pod niebieskim znacznikiem jest komin hydrotermalny.
Charlie, nie rozumiem...
- Komin powinien być nieaktywny. - Nieprawda,
on jest nieaktywny!
- Nie wiemy tego. - Wiemy.
Myślę, że się uaktywnił,
i myślę też, że komin w pobliżu złóż hydratów metanu,
które znalazłam na powierzchni, również się uaktywnił.
I mogę to udowodnić. Za pomocą pojazdu podwodnego
wprowadzę tam kamerę i sprawdzę...
Charlie, dość!
Nawet gdyby komin był aktywny,
to wyrzucona gorąca woda ochłonęłaby
przed dotarciem do powierzchni.
A nie ma takiej siły na Ziemi, ludzkiej lub naturalnej,
która przekierowałaby tyle wody
z komina aż do Juno.
Zabezpiecz stację i wracaj.
Chcę tylko sprawdzić. Mamy dwa statki,
z których jeden prawie zatonął przez nagły wyciek metanu,
a drugi zatonął w momencie, kiedy nagle wzrosła temperatura?
To musi być powiązane.
Nie będę się powtarzać.
Uspokoi się.
To ta twoja profesor?
Tak.
Zawsze tak z nią rozmawiasz?
Nie.
- Nie wiesz nawet, o czym mówiłyśmy. - Masz rację.
Nie możesz więc raczej krytykować mojego tonu.
To oczywiste, że przekroczyłaś granicę.
Czasami warto posłuchać innych.
- Słucham. - Nieprawda.
Strzelasz myślami jak z karabinu.
- Można się tylko schować. - Nie rozumiesz.
Dla niej liczą się tylko procedury.
Musi być tak, jak ona robiła, jak robili jej profesorowie.
Wiem, że na wszystko jest dobry i zły sposób,
ale ja nie wykluczę innych opcji, bo coś się jej może nie spodobać.
Charlie, posłuchaj mnie.
Możesz być najmądrzejsza w pokoju,
i najczęściej pewnie jesteś.
Ale to nie znaczy, że inni są głupi.
- Nie tak miało to zabrzmieć. - Wiem.
Wiem.
Przepraszam, jeśli się tak przeze mnie poczułeś.
Jak głupek?
Nigdy. Jestem na to za mądry.
Będę leciał.
Czemu?
Masz sporo roboty z pakowaniem.
Wrócę tu z Ioną i pomożemy ci z resztą gratów.
Może przed wyjazdem walniemy drinka?
Dzięki.
To do ciebie niepodobne.
Wiem.
To ja ich tam wysłałam, Sigur.
Wszystkich tych bystrych młodzieńców.
Katharino...
to nie twoja wina.
Nikt nie mógł tego przewidzieć.
- To był wypadek. - Wiem, Sigur.
Wiem o tym...
Ale nie mogę przestać wewnętrznie się kwestionować...
zastanawiać się...
A gdybym opóźniła ich wyjazd?
Gdybym wysłała ich gdzie indziej?
Charlie i Rahim? Ja rozumiem, co robią.
Muszą jakoś przeżyć żałobę.
Ty również.
Wiem.
No dobra...
opowiedz mi o Wagner.
- O Charlie? - Tak.
Jest jak źrebak potykający się o własne nogi.
Studiowałeś z jej matką.
Tu, na IMB. Ingrid Haugen.
To córka Ingrid?
- Tak. - No proszę.
Więc to po niej jest taka.
Ale...
ja bym nie wykluczał tego, o czym mówiła.
Jeszcze nie śpisz?
Na ciebie nie czekam, jeśli to sugerujesz.
Nie sugerowałem, ale dzięki za informację.
- Brzmisz, jakbyś był zmęczony. - Zawsze tak brzmię.
Wiesz co? Oceniam właśnie sprawdziany.
I może cię to zszokuje, ale według nich...
Tokio jest w Wietnamie.
- Co? - Tak. A Lima jest w Kanadzie.
Jakbyś pytał o stolicę Ugandy, to jest nią... Egipt.
To jakiś test?
Tak. Geografia, trzecia klasa.
Chyba przyda się im nowy nauczyciel.
O tak, a mi przyda się nowa praca.
A w ogóle to zarezerwowałem nam kort na sobotę na dziesiątą.
A potem może...
skoczymy na lunch albo na kilka drinków?
Brzmi super.
Wszystko w porządku?
Porozmawiamy później? Muszę tu skończyć.
Jasne. O której będziesz w domu?
Za godzinę, może dwie.
Dobra. Jak chcesz się tak bawić, to nie ma sprawy.
Żebyś wiedział, poczekam na ciebie.
Ale wiesz...
tak na serio...
Poczekam.
- Dobra. - Pa.
Pa.
Międzynarodowa Rada Ochrony Oceanów
zwołała pilne spotkanie w szwajcarskiej Genewie.
Spodziewane są setki ekspertów oraz delegatów
na szczycie prowadzonym przez pięć krajów członkowskich.
ICPO spotyka się w Genewie.
Zgadza się.
- Załatwisz mi z nimi spotkanie? - Mogę spytać po co?
W związku z plagą robaków i meduz,
zakażonymi homarami i krabami.
Nie wierzę w to, że to wszystko dzieje się niezależnie.
Musi istnieć jakieś powiązanie.
Ciekawe, że to mówisz...
Poprzez firmy pana Mifune,
skontaktowaliśmy się z pewnym cetologiem z Kanady.
Odkrył on nowy gatunek małż,
który rozmnaża się w niespotykanym tempie,
powodując zatory transportowe.
Mogę z nim porozmawiać?
Oczywiście. Powiadomię go, że zadzwonisz.
Muszę jechać do Trondheim na spotkanie na uczelni,
ale zadzwonię do niego, wracając.
Prosiłbym tylko o zorganizowanie tego spotkania z ICPO.
Oczywiście.
Lecę do Osaki, ale porozmawiam z nimi po powrocie.
Dziękuję. Udanej podróży, Riku.
Dziękuję, Sigur.
Nie powinnam dowiadywać się od dr Colletti.
Kiedy? Kiedy chciałaś mi powiedzieć?
Kiedy już nie mogę nic zrobić?
Oczywiście, że przylecę.
Będę pod koniec tygodnia.
Też cię kocham.
Wszystko w porządku?
Dzwoniła moja mama.
Będzie miała operację.
Przykro mi.
- Nic jej nie będzie. - To dobrze.
Ona mi nigdy nic nie mówi.
Nie chce mnie martwić.
A mnie martwi to, że nie mogę jej pomóc.
Wracasz?
Tak.
Na jak długo?
Zależy, jak będzie.
Dasz mi znać, jak się czegoś dowiesz?
Daj znać, jeśli mogę pomóc jakoś zdalnie.
Dam.
Okej.
Wpadnę, zanim wyjadę.
Dobra.
- Halo? - Leon Anawak?
- Tak. - Z tej strony dr Sigur Johanson.
Dostałem pana numer od Riku Sato.
Wspominał, że zadzwonię?
- Tak jest. - Możemy chwilę porozmawiać?
- Mogę zadzwonić później. - Nie trzeba, możemy teraz.
Nie wiem, co mówił panu Riku,
ale odkryliśmy nowy szczep Sirsoe methanicola
na północy Atlantyku,
których to zachowanie i morfologia są bardzo nietypowe.
Pan ponoć odkrył nowy gatunek małż,
których zachowanie również jest nietypowe.
Nie tylko małż.
Waleni też.
- Waleni? - Znaleźliśmy substancje organiczne
w małżach oraz w pniu mózgowym orki.
Badanie wykazało w nich sto wspólnych związków molekularnych.
W ssaku i w małży?
Wiem. Też tego nie rozumiem.
Może być podobieństwo, ale nie do tego stopnia.
I pana zdaniem ta substancja wpływa na zachowanie
zarówno u małż, jak i u waleni?
Zrobiliśmy badania dwukrotnie.
Nie umiem tego wytłumaczyć. To nie ma sensu, ale...
Teraz nic nie ma sensu.
Mogę wysłać panu dane.
Tak, poproszę.
Czuję po prostu, że poruszamy się po zupełnie nieznanym terenie...
Dziwne uczucie, prawda?
Pan w Europie, ja w Kanadzie.
I niby rozmawiamy o tym samym,
ale w zupełnie różny sposób.
Tak, to prawda.
Zapomniałam, jak tutaj pięknie.
Wszystko jest na swoim miejscu.
Nie sądziłem, że przyjedziesz.
Mówiłeś, że to ważne.
Ja...
próbowałem dzwonić do twojego biura...
- Odeszłaś z pracy. - Owszem.
Mówili, że tym razem będzie inaczej.
A ja im uwierzyłam.
Ale ludzie się nie zmieniają. Nieważne, jak bardzo tego chcesz.
Pomyliłem się, nie ufając ci.
Błędnie zakładałem...
że mogłabyś mnie okłamać.
Mógłbym próbować się tłumaczyć,
ale nie zmieni to tego, że się myliłem.
Przepraszam.
Tina, tak bardzo mi przykro.
- Dam ci coś do picia. - Nie mogę zostać.
Wyjeżdżam, Sigur.
Dokąd?
Jeszcze nie wiem.
Na jak długo?
Nie wiem.
Jedziesz sama?
Tak.
Potrzebuję czasu.
Dasz znać, jak wrócisz?
Oczywiście.
- Sigur... - Bałem się.
- Nie, Sigur, proszę... - Posłuchaj mnie.
Nie będę prosił, byś zostawała.
Obiecuję.
Ale musisz wiedzieć, że...
nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
I...
nie chcę sobie wyobrażać.
Żegnaj, Sigur.
ZAŁĄCZONO FILM
Przeczytałem notatki, które dołączył do plików.
Nie znaleźli żadnego znanego źródła światła
zdolnego do wytworzenia widzianej na filmie poświaty.
A co z dźwiękiem?
Sprawdzają, czy ktoś jeszcze taki zarejestrował.
Sprawdziłem to i jest prawie identyczny
jak dźwięk zarejestrowany przy zatonięciu Juno.
Charlie uważa, że to łączy się ze wzrostem temperatury wody,
które spowodowało zatonięcie Juno.
Z komina hydrotermalnego.
Tak.
Dziś na Szetlandy leci helikopter z zaopatrzeniem,
więc moglibyśmy wysłać tam pojazd podwodny
i za pomocą kamery sprawdzić aktywność komina.
Tak... w Værnes przy Trondheim jest lotnisko dla helikopterów.
Mógłbym się zabrać?
Chcę porozmawiać z Charlie.
Dobrze.
Doktor Johanson.
Charlie Wagner.
Przybywamy z darami.
- Pojazd głębinowy. - Gdzie go dać?
- Może być koło szopy. - Dobra.
Panowie, na początek najważniejsze, a mianowicie piwo.
Cóż za niespodzianka.
Próbowałam dzwonić.
Możemy gdzieś porozmawiać?
Jasne.
Muszę tylko dokończyć coś w kuchni.
Poczekasz 20 minut?
Dobrze.
Rozmawiał pan z nim?
Z Leonem Anawakiem? Tak.
Czy on wie, co to jest?
Nie.
Odkrył to przypadkiem. Tak jak ty.
Sprawdza, czy ktoś jeszcze zarejestrował ten dźwięk.
Ty też musisz sprawdzić. Dowiedzieć się, co się dzieje.
Więc używaj pojazdu tak długo, jak to potrzebne.
Obiecałem Katharinie, że wrócimy przed nocą, więc...
Dziękuję, że przyjechaliście.
I za pomoc w rozwikłaniu tej zagadki.
Nie wiem, czy Katharina ci mówiła, ale znałem twoją mamę.
- Tak? - Tak jest.
Studiowała na IMB dwa lata przede mną.
Wyjątkowa kobieta.
Genialna.
Odważna,
nieustraszona.
No dobra. Będę się zbierał.
Pójdę z panem.
TSUNAMI! NORWEGIA, DANIA, SZETLANDY, ISLANDIA: UDAĆ SIĘ NA LĄD
Odbierz...
Daj znać, jak będziesz miała zapis z pojazdu.
- Tak zrobię. - Trzymaj się, Charlie.
Pan również.
Kurwa... Dawaj, Charlie.
Profesor Lehmann!
- Katharina, my... - Doszło do przesunięcia,
musicie udać się na wzniesienie, tworzy się tsunami!
Poczekaj...
Sigur, zmierza do was fala tsunami!
Dobra. Otwórzcie drzwi. Szybko!
Charlie!
Kare!
Muszę ich ostrzec! Puść mnie!
Posłuchaj mnie!
Nie! Zostaw mnie! Puść!
Nie możemy!
Czekaj! Proszę cię!
Nic nie możemy zrobić, rozumiesz? Przykro mi!
Przykro mi. Musimy uciekać albo zginiemy!
Cześć, tu Sigur Johanson.
Zostaw imię i numer, a oddzwonię.
Rozumiesz? Chodź.
Sigur...
to ja.
Chcę tylko, byś wiedział...
że również nie wyobrażam sobie życia bez ciebie...
Leć!
Napisy: Andrzej Rogoś