แม่ฉันเคยบอกว่า การนอนหลับต้องใช้ศรัทธา
จิตวิญญาณของเราจะออกท่องเที่ยวในยามฝัน หรืออย่างน้อยแม่ก็บอกไว้อย่างนั้น
และถ้าเรากล่าวคำภาวนา
วิญญาณของเราจะกลับเข้าร่างได้ก่อนตื่น
การปีนออกจากเปลก็ต้องใช้ศรัทธาอีกขั้น
การออกจากบ้านที่คุ้นเคยก็เช่นกัน
สำหรับบางคน ศรัทธาคือ การกางใบเรือและมุ่งหน้าสู่ความว่างเปล่า
เราส่งข้อความไปในอวกาศ หวังว่าจะมีใครสักคนตอบรับ
ภาวนาว่าจะพบที่พักพิงที่สุดขอบฟ้า
อนาครีออนกับเธสพิส
ดาวสองดวงซึ่งขับเคี่ยวสู้รบกันมานาน
จนแทบไม่สำคัญว่าพวกคุณเริ่มเป็นศัตรูกันเมื่อใด
เรามีเหตุผลเหมาะสมที่จะเกลียดพวกมัน
ตั้งแต่การแรกทรยศ และความชั่วร้ายเลวทรามนับพันหลังจากนั้น
ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
แรกทรยศ
กษัตริย์เธสพิสเพิ่งเสกสมรสกับ ฮันเทรสแห่งอนาครีออน
ขุมอำนาจใหม่สองแห่งในเขตชายขอบจักรวาล มารวมกันด้วยการสมรส
คิดจะสอนประวัติศาสตร์ของเราเองเหรอ ไอ้คนตาย หา
ไอ้กษัตริย์เธสพิสชาติหมา เชือดคอนางบนเตียงวิวาห์
นั่นคือสิ่งที่ตำนานว่าไว้
จะมาบอกว่าประวัติศาสตร์เขียนผิดหรือไง
ประวัติศาสตร์เขียนโดยผู้ชนะ และพวกคุณไม่เห็นชนะอะไรเลยสักอย่าง
เหตุการณ์นั้นมีพยาน
พยานคนเดียว นางข้ารับใช้ชาวอนาครีออนที่ให้การว่า
กษัตริย์ธรอย อุน ธาร์คเมามากในคืนวิวาห์
และพลั้งมือฆ่าฮันเทรสของคุณด้วยความเดือดดาล
นางข้ารับใช้ผู้นั้นโกหก
เหตุผลที่โกหกก็มีความสำคัญ
ในจังหวะก่อนตาย ข้ารับใช้นางนั้นสารภาพบาป
ฆาตกรตัวจริงคือคลีออนรัชกาลที่สอง
โคลนตนแรกที่ราชวงศ์สายโลหิตดูออก
ว่าหลังจากนั้นอีกหลายชั่วคน อาจจะเกิดแผนสักอย่าง
เขามองออกว่าพันธมิตรใหม่นั้นอาจนำไปสู่สิ่งใด
เขาจึงสั่งให้ชาโดว์มาสเตอร์คู่ใจ มาหลอกให้ข้ารับใช้นางนั้นรัก วางยาคู่สมรสใหม่
ฆ่าฮันเทรสของคุณและป้ายสีให้กษัตริย์ของคุณ
จะสู้กับอาณาจักรใหม่ตั้งสองแห่งทำไม
เมื่อสามารถปั่นความเกลียดชังระหว่างเชื้อชาติ ให้พวกนั้นสู้กันเองได้
โคลนพวกนั้นหลอกชักใยพวกคุณ
แต่วันนี้ เพราะมีสถาบันสถาปนา
เราจะสามารถซ่อมสร้าง สิ่งที่จักรวรรดิทำลายไปได้
ไม่ เราไม่มีทางร่วมใจกับมันตอนนี้ ไม่ว่าเรื่องจะเริ่มขึ้นยังไง
และต่อให้ร่วมมือกัน จักรวรรดิก็แข็งแกร่งเกินไป
ตอนนี้คุณมียานอินวิคทัส
อินวิคทัสก็แค่ยานลำเดียว
ยานลำเดียวอาจเป็นลำแรกของฝูงบิน
ถ้าคนของทั้งสองดาวจะวางความเกลียดชัง เพื่อรวมกำลังกัน
อย่างที่คู่สมรสใหม่ที่น่าสงสารนั้นเคยทำ
คุณจะพบว่าที่นี่มีทักษะ ซึ่งจำเป็นต่อการสร้างยานใหม่
หากแผนนี้จะสำเร็จ สถาบันสถาปนาต้องมีเสาหลักสามด้าน
เช่นเดียวกับม้านั่งที่ต้องมีสามขา
ต้องได้รับความร่วมมือจาก ลูกหลานแถบชายขอบทุกคน
นี่คือทางที่ผมวางแผนเอาไว้
เดี๋ยวนะ ฮาริ คุณรู้เหรอว่า เขาจะค้นพบยานอินวิคทัส
สวัสดี มาริ ดีใจที่ได้เจอคุณอีกนะ
กาอัลไปไหนล่ะ
เธอมาไม่ถึงเทอร์มินัสตั้งแต่ต้น
แล้วคุณเป็นใคร
ซัลวอร์ ฮาร์ดิน
ลูกสาวของมาริ
ฉันคือคนที่เปิดภัณฑาคาร
และปลุกปล้ำเอาไอ้ยานบ้านั่นมาถึงหน้าบ้าน
อ้อ ซัลวอร์ ฮาร์ดิน ดูเหมือนผมต้องขอบคุณสินะ
ส่วนเรื่องปริศนาของยานอินวิคทัส
การปรากฏขึ้นของมันเป็นบททดสอบแรก ที่ผมป้อนให้กับโมเดลพยากรณ์
ในจุดที่คนอื่นเห็นแต่ความโกลาหล ผมมองเห็นประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
ผมไม่เข้าใจ เราไม่ใช่นักปฏิวัติ
ตอนโดนคดีคุณเป็นคนพูดไว้เอง
ก็ เรื่องนั้นผมอาจจะโกหก
เราขอบคุณมาก ภราดาสนธยา
ที่เรากอบกู้ราชวงศ์ไว้ จากการโดนแทรกแซงเรอะ
อยากรู้นะ ทิวา ถ้าท่านอยู่บนแทรนทอร์ ไม่ได้เดินทางไปดาวธิดาเมเดน
ท่านจะเล็งเห็นความแตกต่างของเขาไหม
ท่านกับเราก็เหมือนกัน เราต้องเชื่อว่าเราคงต้องเห็น
คำถามที่สำคัญกว่าคือจากนี้เราควรทำอย่างไร
ท่านรู้ว่าเราต้องทำอะไร
ออกไป
เรายังสืบเสาะหาวิธีที่พวกมันใช้อยู่
แต่เท่าที่รู้ ดูเหมือนพวกนั้นบ่อนทำลาย ฐานอนุภาคนาโนของเจ้ามานานแล้ว
เจ้าไม่ใช่พวกเรา
ดีเอ็นเอของเจ้าถูกปรับเปลี่ยนไปหลายสิบจุด
เจ้าหน้าตาเหมือนเรา
เสียงเหมือนเรา แต่…
เจ้ารู้มานานแค่ไหน
ว่าเราแตกต่างจากคนอื่นรึ
เราเคยแอบไปอยู่คนเดียว แล้วนั่งดูภาพโฮโลของท่าน…
รับประทานมื้อเช้า
นั่งในท้องพระโรง
เรานับว่าท่านยิ้มให้พสกนิกรกี่ครั้ง
ท่านนั่งแล้ววางมือประสานกันหรือแยกจากกัน
ยามกินอาหารท่านยกจอกดื่มบ่อยแค่ไหน
แม้แต่ตอนนั้นเราก็รู้แล้วว่าเราไม่เหมือนท่าน
แต่เราอยากทำให้เหมือน
ท่านจะจัดการอย่างไร
เจ้าสมรู้ร่วมคิดกับกลุ่มกบฏ
เราไม่ได้สมรู้ร่วมคิด
เจ้าบอกความลับให้ศัตรูได้รู้และหนีออกไปจากวัง
- นางหลอกเรา! - เพราะนางก้าวเข้ามาอยู่ในที่ว่างในใจเจ้า!
แล้วใครสร้างที่ว่างเหล่านั้นกัน
ดูสภาพพวกเราสิ!
เราไม่มีแม่ ไม่มีพี่ป้าน้าอา
เรามีเซ็กซ์กับนางสนม
ซึ่งจะถูกลบความทรงจำทันทีที่เราจากมา!
ท่านไม่เคยคิดอยากหนีไปจากที่นี่เลยรึ
ท่านไม่เคยรู้สึกอึดอัดกับ ภาระหนักอึ้งที่ต้องสืบทอดกันไปเรื่อยๆ รึ
ท่านพูดได้จริงๆ หรือว่าท่านต้องการเพียงแค่
จะเป็นเพียงร่างทรงร่างหนึ่ง ในจำนวนโคลนตัวเราที่สืบทอดต่อแล้วต่ออีก
ใช้ชีวิตตามบทที่เขียนไว้ตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน
ตลอดชีวิตเรา เราอยากเรียกท่านว่า "ท่านพ่อ"
แต่ท่านไม่ใช่พ่อของเรา
เราไม่ใช่คนด้วยซ้ำ ทิวา
เราเป็นแค่… เสียงสะท้อนจากคลีออนคนแรก
เท่ากับเสียงสะท้อนที่บิดเบี้ยว มีความเป็นตัวเองมากกว่าสำเนาไร้ที่ติรึ
หรือมันจะค่อยๆ จางสลายหายไป
เท่ากับการทำสารานุกรม ทุกอย่างที่เราทำกันมา
ทำไปก็ไร้ค่าเหรอ
ไม่ใช่ไร้ค่า มาริ
คุณไม่ได้เสียเวลาเปล่าอยู่ที่เทอร์มินัส
การมาที่นี่ทำให้คุณหลุดจากเงื้อมมือของจักรวรรดิ
ทำให้คุณแกร่งขึ้น
แต่ประเด็นหลักของสถาบันสถาปนา ไม่ใช่เรื่องการรวบรวมองค์ความรู้
แต่เป็นการรวบรวมผู้คน
พวกคุณ เหล่าผู้ตั้งอาณานิคมแรกเริ่ม
ทุกคนมีคุณสมบัติซึ่งสำคัญมากในการ เป็นเมล็ดพันธุ์ของอารยธรรมใหม่
ส่วนพวกคุณ ชาวอนาครีออนกับเธสพิน พวกคุณเก่งเรื่องการเอาตัวรอดที่สุด
แม้ถูกจักรวรรดิพยายามลบจากประวัติศาสตร์ แต่ถึงอย่างนั้น
เมื่อมารวมตัวกัน พวกคุณกลับเป็นตัวแทนของอนาคต
มนุษยชาติเป็นเรื่องราวที่จะต้องพัฒนาต่อไม่จบสิ้น
เรื่องที่จะเล่ากันต่อไปเป็นพันๆ ปี จากผู้ส่งต่อเรื่องราวหลากหลายนับไม่ถ้วน
แต่ในช่วงหลายร้อยปีหลังนี้
เสียงของคนมากมายเหล่านั้น กลับถูกปิดกั้นและค่อยๆ ลบไปเงียบๆ
เพราะหากอยู่ใต้ราชวงศ์สายโลหิต เขาจะยอมให้มีเรื่องเพียงฝั่งเดียว
เสียงเพียงด้านเดียว
เราไม่อาจพัฒนาเป็นคนที่จะต้องเป็นได้ หากยอมให้จักรวรรดิคงอยู่ต่อ
เส้นทางนั้นจะนำไปสู่ การสูญพันธุ์ของเผ่ามนุษย์ทั้งปวง
ต่อให้เราเปิดใจรับชะตาที่คุณบอกมา อีกไม่กี่สัปดาห์จักรวรรดิก็ตามมาจัดการ
เขาพูดถูก พวกนั้นสอบสวนเรื่องทุ่นสื่อสารอยู่แล้ว
ไม่ช้าก็เร็วพวกนั้นต้องส่งกำลังหนุนมา
จักรวรรดิไม่มาหรอก ยังไม่มา หากพวกนั้นคิดว่าพวกคุณตายหมดแล้ว
เอายานอินวิคทัสไปที่สุดปลายระบบสุริยะของคุณ
เปิดควอนตัมไดร์ฟ แต่คงอยู่ ณ พิกัดเดิมในซับสเปซ
คลื่นพลังงานที่เขาตรวจจับได้จะเหมือนกับ ดาวฤกษ์เกิดเมกะแฟลร์
ถ้าเกิดเมกะแฟลร์ นั่นจะทำให้ทุกชีวิตในระบบสุริยะตายสิ้น
จักรวรรดิมีดาวเคราะห์เป็นหมื่นๆ ดวงต้องดูแล
ดาวฤกษ์อันตรายกับดาวเคราะห์ที่ตายแล้ว ในย่านแสนห่างไกลสุดขอบกาแล็กซี
ไม่คุ้มกับการสืบสาวราวเรื่อง ต่อให้จะเคยเป็นที่ตั้งของสถาบันสถาปนา
นี่อาจได้ผลนะ อาจได้ผลจริง
ตราบใดที่เราไม่เพ่นพ่านออกไปจากชายขอบ
พวกนั้นจะมองไม่เห็นเราเลย
เราจะเป็นอิสระ
คุณจะเป็นอิสระ
จะมีเวลาวางแผน สร้างตัว เพื่อให้กลายเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องเป็น
แสดงว่าคุณคือผีจริงๆ สินะ
เรียกแบบนั้นก็คงได้
- ตอนตายเป็นยังไงฮะ - เคียร์
อะไรล่ะ ก็อยากรู้นี่
คุณมองเห็นอะไรไหมเนี่ย
นั่นเป็นคำถามที่ตอบยากมากนะ
งั้นก็ตอบคำถามง่ายๆ คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ไง
ชื่ออะไรน่ะเรา
โพลีครับ โพลี เวริซอฟ
ก็ โพลี เวริซอฟ ก่อนที่ฉันจะตายไม่นาน
ฉันกินยาซึ่งมีเครื่องทำสำเนาโมเลกุล เป็นล้านๆ หน่วยลงไป
และตามคำสั่งเสียเมื่อจบชีวิต โลงของฉันถูกปล่อยออกไปสู่ห้วงอวกาศ
เครื่องเริ่มย่อยสลายเนื้อเยื่อในร่างกาย
จนกลายเป็นธาตุเบื้องต้นทั้งหมด
แล้วเครื่องนั้นก็นำธาตุเหล่านั้นไปรีไซเคิล
ระหว่างที่รวบรวมสารอื่นๆ น้ำแข็ง ละอองดาว อะไรพวกนั้น
ประกอบเป็นแกนหลักชั้นในของภัณฑาคาร
หมายความว่าภัณฑาคาร ไม่ได้เป็นแค่สุสานของคุณเหรอ
ภัณฑาคารคือตัวคุณเลยเหรอ
คุณคอยเฝ้ามองเราอยู่บนเทอร์มินัสมาตลอดเหรอ
ไม่ใช่ คงไม่ฉลาดนักหากผมมีสติรู้ตัวอยู่ตลอด
ความโดดเดี่ยวแบบนั้น จะกัดกร่อนแม้แต่จิตที่เข้มแข็งที่สุดได้
ไม่ใช่ กระบวนการตื่นรู้ของผม ถูกกระตุ้นขึ้นจากพวกอนาครีออน
ตอนที่สนามตัดพลังขยายตัว
การจะรวบรวมสร้างสติสัมปชัญญะขึ้นมาใหม่ มันต้องใช้เวลา ซัลวอร์
สนามตัดพลังเป็นแค่ส่วนหนึ่งของ ระบบป้องกันตัวอัตโนมัติของภัณฑาคาร
แล้วเราจะได้เจอคุณอีกไหม
คิดว่าจะได้เจอนะ โพลี
นี่ไม่ใช่วิกฤตครั้งแรกของสถาบันสถาปนา และจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
พวกคุณยื้อเวลาได้นิดหน่อย แต่สงครามกับจักรวรรดิเป็นเรื่องเลี่ยงไม่ได้
ระหว่างนั้น จดจำวันนี้ไว้ให้ดี อย่าลืมว่าพวกเราดิ้นรนต่อสู้เพื่อสิ่งใด
ผมรู้ว่าเวลาหนึ่งพันปีเหมือนเวลายาวนาน
แต่มันสั้นเพียงพริบตาเท่านั้น เมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์มนุษยชาติทั้งหมด
และเราอาจจะปล่อยโอกาสให้หลุดมือไปง่ายๆ หากเราไม่ระวังให้ดี
อย่าเพิ่ง เดี๋ยว! แค่นี้เหรอ มาบอกแค่นี้
ผมบอกสิ่งที่จำเป็นต้องรู้แล้ว
แล้วไอ้นิมิตที่ส่งมาให้ฉันเห็นล่ะ
นิมิต
ใช่
ผีนั่นน่ะ คุณคุยกับฉันมาตั้งแต่ฉันยังเด็ก
และฉันก็มีนิมิตตั้งหลายครั้ง
ฉันเห็นคุณอยู่บนแทรนทอร์ อยู่บนยาน
นิมิตพวกนั้นช่วยนำทาง คุณช่วยฉันแก้วิกฤตครั้งนี้
แปลกจริง
แต่… ซัลวอร์ ฮาร์ดิน
ไม่ว่าคุณได้รับข้อความอะไรมา
ผมยืนยันได้ว่านั่นไม่ได้มาจากผม
ไปเดินเล่นกับเรา
เรารู้ว่าประชาชนเกลียดเรา คิดว่าเราเลว
แต่ความห่างเหินของเรา
ความวางเฉยต่อความทุกข์ยากต่างๆ
ทำให้เราปกครองได้อย่างมีประสิทธิภาพ
จักรวาลของเรากว้างมาก
ปัญหาทั้งหลายมากมายมหาศาล
จนเราต้องเมินต่อปัญหาของปัจเจกบุคคล
ดูตรงนั้นสิ
มันเป็นภาระหนักอกอย่างประหลาด ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้แบกภาระหนักใจ
เรากับภราดาแบ่งภาระกันในหมู่พวกเราเอง เพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
แล้วเราก็รักกันในแบบของเรา
เรามั่นใจว่าคุณคงไม่อยากเชื่อ
คุณเคยคิดถึงมรดกตกทอด ที่จะฝากไว้ในโลกไหม อาซูรา
ร่องรอยที่คุณจะฝากเอาไว้ หลังจากตัวตายไปแล้ว
ตอนยังเด็ก เราอยากทำให้ดีกว่า เหล่าคลีออนองค์ก่อนๆ
ฉลาดกว่า กล้าหาญกว่า ยิ่งสง่ายามปกครองโดยธรรม
แต่ยิ่งอายุมากขึ้น ความทะเยอทะยานนั้นก็เปลี่ยนไป
เราไม่ได้อยากเป็นคนที่ดีที่สุดอีกต่อไป
เราอยากเป็นเหมือนพวกเขา กล้าแบบที่คาดเดาได้ ความยุติธรรมที่สม่ำเสมอ
เราอยากให้ลูกชายเราเป็นเหมือนกัน คลีออนอีกองค์หนึ่ง คลีออนซึ่งไร้ที่ติ
เขาไม่ใช่ลูกชายคุณ
ต้องใช่สิ
เขาเป็นน้องชาย แต่ก็เป็นลูกชายของเราด้วย
เราเห่กล่อมเขาตอนยังเป็นทารก
เราฟูมฟักเขา เหมือนกับที่คุณดูแลต้นไม้ในสวนแห่งนี้
การดูแลชีวิตหนึ่ง ช่างทรงพลังและส่งผลต่อเรา
ท่านเอาเรื่องพวกนี้มาบอกฉันทำไม
เพราะในบรรดาพสกนิกรในจักรวาลทั้งหมด…
คุณเป็นเพียงผู้เดียวที่โดดเด่นขึ้นมา เพราะปล้นเอามรดกตกทอดของเราไปได้
ซึ่งทำให้เราต้องพูดถึงสิ่งที่คุณฝากไว้ในโลก
เรารู้ว่าคุณไม่ใช่คนวางแผนนี้ แต่คุณคือโฉมหน้าของมัน
ใบหน้าซึ่งทำให้ลูกชายของเราใจสลาย
เราแกะรอยสายสาแหรกครอบครัวคุณ ไปจนถึงทวดของทวดของคุณจากทุกทาง
จากนั้นก็หาตัวสายเลือดทั้งหมด ที่สืบสายมาจากบุคคลทั้ง 16 คนนั้น
ไม่ใช่แค่ผู้สืบสายเลือดโดยตรง แต่ญาติโกโหติกาทั้งหมด
ลูกพี่ลูกน้องทั้งสายใกล้และไกล ไม่ว่าจะดองกันโดยตรงหรือจากการแต่งงาน
รู้ไหมว่าสุดท้ายเราพบทั้งหมดกี่คน
712 คน
จากนั้นเราก็ตามเก็บรายชื่อเพื่อนและคนรัก ทั้งจากอดีตและปัจจุบัน
หนุ่มคนแรกที่คุณจูบ สาวน้อยที่คุณมอบความบริสุทธิ์ให้
เหล่าครูอาจารย์และเพื่อนร่วมงาน แม้แต่คนที่ทำงานอยู่ในวังแห่งนี้เอง
เรายังตามไปถึงพ่อแม่และพี่น้องของพวกนั้น เรียกว่าทุกคนในวงโคจรชีวิตคุณ
ตรงนั้นรวมกันแล้วมี 839 คน
ทั้งหมด 1,551 คน
นั่นคือจำนวนชีวิตคนซึ่ง คุณฝากรอยเอาไว้ในใจพวกเขา
พูดสั้นๆ คือคนที่จะระลึกถึงคุณ เมื่อคุณจากไป
และแม้แต่ตอนที่เราคุยกันอยู่นี้
ทุกคนที่อยู่ในวงโคจรเล็กๆ ของคุณ กำลังถูกเราจับตาเฝ้ามองอยู่ตลอด
ลำแสงพาร์ทิเคิลความถี่สูง เล็งอยู่ที่ก้านสมองของทุกคน
เมื่อเราให้สัญญาณ ทั้งหมดนั้นจะไม่มีตัวตนอีกต่อไป
นั่น
ไปหมดแล้ว
มรดกตกทอดในชีวิตคุณไม่มีเหลืออีกแล้ว อาซูรา
ไม่ว่าคุณได้พยายามสร้างคลื่นผลกระทบเล็กๆ หวังให้สะท้อนไปทั่วจักรวาลแค่ไหน
ทุกอย่างกลับไร้ค่า
เราจะขังคุณไว้ในห้องขังอัตโนมัติ ให้สารอาหารทางเส้นเลือด
ถูกมัดตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ทำร้ายตัวเองได้
ประสาทสัมผัสของคุณจะถูกตัดขาดไปตลอดชีวิต
คุณจะไม่ได้เห็น ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรส หรือสัมผัสสิ่งใดอีก
แต่คุณจะยังรู้ตัวเสมอ
และคุณจะต้องไม่ลืม ว่าคุณพรากสิ่งใดไปจากเรา
ฮาริ เซลดอน
รู้ว่าจะเกิดเรื่องพวกนี้ทั้งหมด แต่ไม่ยอมบอกเราเลย
แม่นึกว่าเราจะไม่ต้องยุ่ง กับการล่มสลายของจักรวรรดิ
แม่นึกว่างานของเรา
คือการสร้างไทม์แคปซูล เพื่อให้ผู้รอดชีวิตในอนาคตเป็นคนเปิดอ่าน
ไม่เคยนึกฝันว่าเราคือฝ่ายที่ลงมือตามแผนเอง
แม่ยังเชื่อว่าจักรวรรดิจะล่มสลายรึเปล่า
เชื่อ
แม่ยังเชื่อว่ามนุษยชาติควรได้อะไรที่ดีกว่านี้ไหม
ต้องเชื่อสิ ไม่มีคนสติดีๆ ที่ไหนจะอยากให้จักรวรรดิไปต่อ
งั้นมันต่างกันตรงไหน
ความแตกต่างคือไม่ใช่แค่เขาไม่ได้บอกเรา
เขาโกหกเรา
เหมือนตอนที่แม่พาลูกไปที่ห้องเรียนตอนยังเด็ก
แล้วเอาสีเทียนให้ลูก บอกว่าให้จดไป
เขาหางานให้เราทำฆ่าเวลา
แม่เคยเชื่อในตัวเขา
ทุกคำเลย
แต่เขากลับตลบหลังพวกเราทุกคน
แล้วคิดว่าหนูรู้สึกยังไง
เสียใจด้วยนะที่เขาไม่รู้จักลูก
รู้จักเหรอ
มันยิ่งกว่านั้น
ตลอดหลายปีที่หนูคิดว่าผีคุยกับหนู
หนูหลอกตัวเองว่านั่นคือฮาริ
แล้วก็เริ่มเชื่อขึ้นมาจริงๆ ว่าตัวเองเป็นคนพิเศษ
แต่ถ้านิมิตนั้นไม่ได้มาจากเขา
งั้นมันมาจากใครกัน
ไม่ได้มาจากที่ไหนเหรอ เป็นแค่จินตนาการของหนูเองเหรอ
ลูกเป็นคนพิเศษ ซัลวอร์
สนามตัดพลัง
เรื่องที่ลูกทำ พายานอินวิคทัสมาถึงนี่ มันสำคัญมากๆ
พวกเรารอดมาได้…
แม้โอกาสจะน้อยเหลือเกิน
ลูกพูดถูก
ตอนนี้เราต้องวางแผนกันเองแล้ว
ฉันนับถือเธอนะ ในทางหนึ่ง
เสียใจด้วยที่สุดท้ายจบแบบนี้
ผมไม่เสียใจ
ไม่วางหมากตาต่อไป มีแต่เดินตาสุดท้าย คุณพูดถึงนางไว้แบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ฉันแค่พยายามทำลายขวัญคุณ
ปรากฏว่ามันได้ผล วอร์เดน
ผมอยากวางแผนตาต่อไปให้ลูก
กว่าหนึ่งร้อยปีก่อน คันธนูนี้คือสิ่งที่เรามอบให้จักรพรรดิเพื่อความสงบ
ผมกำลังจะมอบมันอีกครั้ง…
ให้คุณ
นางก็นับถือคุณเหมือนกัน ในทางหนึ่ง
คุณจะนำร่างนางกลับไปอนาครีออนไหม
ไม่ เราพาอนาครีออนมาไว้ให้นางที่นี่
หน่อกิ่งนี้มาจากต้นโอ๊กทัลลีน ไม้ต้นเดียวกับที่เราเอามาทำคันธนูของคุณ
วนารักษ์ของเราบอกว่า ต้นนี้อาจดื้อด้านทนทานพอที่จะหยั่งรากที่นี่
มาช่วยกันปลูกไหม วอร์เดน
ได้
ในอีกหลายเดือนจากนั้น
ลูกหลานในเขตชายขอบจักรวาล จำคำของฮาริขึ้นใจ
พวกเขาวางความเกลียดชังและหันมารวมพลังกัน
เราต้องใช้พลังในการสร้างมากกว่าการทำลาย และฮาริก็อยากให้พวกเขาสร้าง
ส่วนยานอินวิคทัส
ไม่รู้ด้วยเหตุใด แต่ฮิวโก้ คราสต์กลายเป็นกัปตัน
เขานำยานไปจนถึงสุดปลายระบบสุริยะ
และสร้างเมกะแฟลร์ขึ้น ทำให้สถาบันสถาปนาเป็นอิสระ
กัปตันคราสต์
- โพลี - วอร์เดน
อินวิคทัสเป็นยังไงบ้าง
เราจัดการไดร์ฟให้เสถียรได้แล้ว
เท่ากับตอนนี้คงไม่จัมป์ไปตกที่ใจกลางดาวไหน
เมื่อไหร่เราถึงจะสร้างยานลำใหม่ได้
อีก 18 เดือนครับ คุณ
- นายชอบไปอวกาศเหรอ โพลี - ชอบจริง
จะอยู่ติดดินนานแค่ไหนล่ะ กัปตัน
นานตั้ง 14 ชั่วโมงเลย วอร์เดน
เลนส์กล้องโทรทัศน์ของฉันเบี้ยวนิดหน่อย
คิดว่าคุณจะไปช่วยฉันปรับได้ไหม
พวกพี่นี่ ผมรู้น่ะว่าพูดเรื่องอะไรกัน
งั้นช่วยไสหัวไปตามมารยาทได้มั้ยล่ะ โพลี
หยุดนะ!
รอก่อน!
ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วใครกัน ฮาริ
หนูจำได้นะ
ของเล่นชิ้นโปรดลูกเลย
เมื่อก่อนถึงกับเอาไปนอนในเปลด้วย
ถ้าลูกฝันร้าย พ่อจะบอกว่าให้เป่าเลย
แล้วผีร้ายทั้งหลายจะบินหนีไป
แต่ส่วนใหญ่แค่ถือไว้ลูกก็นิ่งแล้ว
ขอบคุณเบื้องบน เพราะเด็กถือนกหวีดนี่มันทดสอบความอดทนจริงๆ
เมื่อก่อนพ่อก็กวนใจแม่เป็นบ้า เวลาที่แม่ออกมาเจอเขาตรงนี้บ่อยๆ
ม่อยหลับตรงจุดที่ทำงานอยู่นั่นแหละ
ตอนพวกนั้นมอบตำแหน่งให้เขาแรกๆ เขาไม่ได้เรื่องเลย
แต่หลังจากผ่านไปสองสามร้อยคืน แอ็บบัสก็เริ่มทำงานได้ดี
พ่อคงจะภูมิใจมาก รู้ใช่ไหม ที่ลูกจะขึ้นมาเป็นนายกเทศมนตรีตามรอยเขา
ที่ต้องเลือกตั้งก็แค่ทำเป็นพิธี ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าลูกต้องชนะขาดลอย
แม่คะ เด็กผู้หญิงจากดาวน้ำเป็นใครกัน
ตอนขึ้นยานมา เรามีโครงการธนาคารตัวอ่อน
การอุ้มท้องให้ครบกำหนดคลอด ระหว่างเดินทางไม่ปลอดภัย
เราเลยเอาไข่และตัวอ่อนไปฝากไว้ เป็นหลักประกันต่ออนาคต
แม่เลือกตัวอ่อนจากผู้บริจาคที่ไม่เหมือนใคร
กาอัล ดอร์นิค
มีการเปลี่ยนความตั้งใจเรื่องตั้งครรภ์ไหม
แม่ได้สนิทกับเธอนิดหน่อย ก่อนจะเสียเธอไป
สมองของเธอน่าทึ่งมาก
และพ่อล่ะ
เรย์ช ฟอสส์
หนูเห็นทั้งสองคนนั้นมาในร่างเด็ก
คืนนี้เพิ่งเห็นกาอัล
และเรย์ช…
เห็นตอนเริ่มวิกฤต
นี่!
ตลอดช่วงที่ผ่านมาหนูนึกว่า กำลังสัมผัสกับความทรงจำของฮาริ
แต่ที่จริงเป็นความทรงจำของพวกเขา
ตอนนี้มันเข้าใจได้ขึ้นมาเลยว่า ทำไมหนูถึงแตกต่างจากคนอื่นมาก
แม่อุ้มท้องเธอมานะ ซัลวอร์ ยังไงเธอก็เป็นลูกแม่
หนูรู้ แต่หนูก็เป็นลูกพวกเขาด้วย
กาอัลใช้ยานจำศีลหนีไปได้ ไปไหน
นั่นเป็นช่วงต้นๆ ของการเดินทาง
ปลายทางน่าจะเป็นสักจุดในโอไรออนสเปอร์
หนูว่าเธอยังอยู่นะ แม่
หนูว่าเธอคือคนที่พยายามติดต่อหนู
หนูว่าเธอคือคนที่อยู่เบื้องหลังสัญชาตญาณ
ลูกแม่ ที่นั่นห่างจากเทอร์มินัส 40 ปีแสง
มันจะเป็นไปได้ยังไง
หนูไม่รู้ แต่ใช่เธอแน่ๆ
และถ้ากาอัลเป็นคนพิเศษทางใดทางหนึ่ง ไม่ว่าทางไหน นั่นอาจอธิบายว่าทำไมหนูถึงพิเศษ
ลูกก็หมกมุ่นกับดาวมาตลอด
ใช่ ตอนนี้เรารู้สาเหตุแล้วไง
เพราะมีอะไรคอยกระตุกใจเรียก
แม่คะ หนูต้องไปพยายามตามหาเธอ
แม่รู้จ้ะ ลูกรัก
แล้วก็อยากให้ไป
ประเด็นคืองี้ค่ะ แม่ หนูต้องไปเดี๋ยวนี้
กลัวว่าถ้าไม่ไปเดี๋ยวนี้ หนูอาจไม่กล้าไปอีกเลย
เอานกหวีดไล่ผีไปสิ เอาของอีกชิ้นไปด้วย
เจอเธอเมื่อไหร่ เอาให้เธอ
มันควรจะเป็นของเธอมาตั้งแต่ต้น
แม่ขอโทษนะ กับทุกเรื่อง
ไม่มีอะไรต้องขอโทษเลย แม่
หนูอยู่ในจุดที่ควรจะต้องอยู่จริงๆ
เบกการ์ ตื่นสิ
นึกแล้วว่าจะมาเจอคุณที่นี่
เวร
อยากหนีไปเงียบๆ
ผมรู้จักคุณดีเกินไปนะ ซัล
คิดว่ารู้เพราะจูบแก้มกันเนี่ยแหละ
ฉันแค่ไม่อยากให้มันเจ็บมากกว่าที่จำเป็น
ถ้าไม่เจ็บ นั่นก็ไม่ใช่ความรักสิ
ผมเรียนเรื่องนั้นมาตั้งแต่ ตอนที่จำต้องทิ้งเธสพิสมาเพื่อให้คนอื่นมีกิน
และไม่มีใครตามผมมาเลย
แล้วคุณจะตามฉันไปเหรอ
คืออยากมาก็มาด้วยกันได้นะ
ผมคงจะไป ถ้าคุณอยากให้ผมไปจริงๆ
แต่ผมรู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่คุณอยากทำตามลำพัง
ผมรู้มาตลอดว่าสักวัน คุณจะยอมให้ดาวนี้สลัดคุณออก
แต่ก็นึกว่าผมจะอยู่ข้างคุณในเวลานั้น
หลังจากนี้จะโกรธกันรึเปล่า
ไม่มีทาง
ฝากดูแลดาวของฉันด้วยนะ
ดูแลยานของผมด้วยนะ
นี่ไม่ใช่ยานของคุณแล้ว
ไม่ใช่ดาวของผมเหมือนกัน
จักรวาลมันกว้างใหญ่นะ ซัล
รู้ไหมว่าจะไปเริ่มที่ไหน
ก็มีลางสังหรณ์
ไปเลย ไปซะ
ไปเถอะ
ไปสิ
ลาก่อน ซัลวอร์ ฮาร์ดิน
องค์จักรวรรดิ
ถึงเวลาแล้วค่ะ
คุณคงเกลียดเรามาก
ฉันไม่มีทางเกลียดท่านได้ องค์จักรวรรดิ
ฉันรักท่าน
เพราะถูกเขียนโปรแกรมไว้แบบนั้น
ความรักทุกรูปแบบคือการถูกเขียนโปรแกรม ไม่ว่าจะเป็นทางพันธุกรรมหรือทางอื่น
เมื่อมนุษย์ที่เป็นแม่มองตาลูกที่เพิ่งเกิด
คลื่นสมองของทั้งสองจะจูนเข้าด้วยกัน
องค์จักรวรรดิ
ไม่ต้องมาทำตามพิธีรีตอง ไอ้หนุ่ม
เจ้าเกือบทำให้ราชวงศ์เราล้ม
ขออภัย ภราดา เรา…
เจ้าไม่ใช่พี่น้องของเราหรือของคลีออนที่หนึ่ง
หรือคลีออนรัชกาลไหนๆ ซึ่งเคยฝากรอยเท้าไว้บนพื้นซึ่งขัดไว้อย่างดีนี้
เจ้าคือความพิการบิดเบี้ยว
และถ้าเราทำได้อย่างใจ ป่านนี้เจ้าเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว
แต่ก็อย่างที่เจ้าว่า
นั่นคือสิ่งที่บัลลังก์กลางต้องตัดสินใจ
ระหว่างที่เราเดินทางออกจากดาว
เรามีโอกาสได้ขบคิดถึงเรื่องราชวงศ์ของเรา
เราเข้านอนขณะอยู่ในเซคเตอร์หนึ่งของจักรวาล
และตื่นขึ้นในอีกเซคเตอร์
ไม่ว่าจะมองยังไง นั่นก็เป็นปาฏิหาริย์
การพับปริภูมิและเวลา
จากนั้น เมื่อถึงดาวธิดาเมเดน
เราได้พบผู้จาริกแสวงบุญซึ่งทำงานมาทั้งชีวิต
เพียงเพื่อจะมาเดินในวงเวียนสังขาร
หวังว่าเทพมารดรจะมอบนิมิตให้เห็นก่อนตาย
ข้า…
เราถูกตั้งคำถามจากสตรีซึ่งอ้างว่า
จิตวิญญาณซึ่งไม่อาจเปลี่ยนแปลงนั้น จะเป็นจิตวิญญาณต้องสาป นิ่งเน่าหนอน
เราเชื่อว่าเซลดอนเองก็พูดไว้ใกล้เคียงกัน
เซลดอนเป็นพวกลวงโลกที่หลงตัวเองอย่างหนัก
แต่ถึงอย่างนั้น ภราดาข้า…
ถึงอย่างนั้น…
ไม้ซึ่งแข็งกร้าวไม่อาจลู่ตามลม ไม่ช้ามันก็ต้องหักโค่น
ถึงเวลาที่ราชวงศ์ต้องยอมลู่ลม
เล็กน้อย
บ้าไปแล้วรึ
จัมป์ข้ามอวกาศจนสมองเพี้ยนแล้วหรือไร
เพราะอย่างนี้ถึงไม่ควรออกไปไหนตั้งแต่ต้น
จักรวรรดิทั้งหมดของเรามีรากฐานเป็น ความมั่นคงถาวรตั้งมั่นไปตลอดกาล
ถ้าคณะมนตรีจักรวาลค้นพบว่า
- สายเลือดราชวงศ์เราแปดเปื้อน… - คณะมนตรีจักรวาลรึ พวกนั้นไม่มีทางรู้
- พวกเราล้มแน่! - เราเก็บบทเรียนจากเรื่องนี้ได้
- หรืออาจจะได้ประโยชน์จากการ… - ประโยชน์เหรอ
- ดีเมอร์เซล - กล้านักมาลงไม้ลงมือกับเรา
- เจ้ากลายเป็นคนอ่อนแอ - อย่ายอมให้พวกนั้นฆ่าเรานะ
- ฉันไม่ยอมหรอก - ไร้สาระแท้ๆ
ให้เราปลุกโคลนของเจ้าอีกตนขึ้นมาแทน ยังดีกว่าจะยอมให้ไอ้ตัวเบี่ยงเบนนั้นอยู่กับเรา
นั่นเป็นการตัดสินใจของเราคนเดียว!
ถ้าทำแล้วเราต้องล้มกันหมดก็ไม่ได้!
คณิตประวัติศาสตร์ทำนายไว้ว่า…
คณิตประวัติศาสตร์รึ
เราคือจักรวรรดิ! ประวัติศาสตร์ต้องโอนอ่อนตามเรา
ไม่!
องค์จักรวรรดิ ฉันภักดี
ต่อราชวงศ์คลีออนเหนือสิ่งอื่นใด
ไม่นะ
เอาศพไปกำจัดเองก็แล้วกัน
เราหวังว่าจะเห็นอีกร่างมาเกิดใหม่ และตามเรื่องทันภายในมื้อเช้าพรุ่งนี้
มีอะไร พูดมา
แผนที่กบฏคิดจะบ่อนทำลายราชวงศ์
ดูเหมือนจะไปไกลกว่าที่คิดไว้ตอนแรก
เรานึกว่าการตัดต่อพันธุกรรม ทำต่อร่างของอรุณาเพียงร่างเดียว
คิดว่าทำหลังจากที่เขาจุติแล้ว
แต่หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด
ปรากฏว่าพวกมันปรับพันธุกรรมจากต้นกำเนิด
เท่ากับโคลนทุกตนที่จะเอามาแทน…
ต่างไม่ใช่สำเนาไร้ที่ติทั้งสิ้น
มันทำไว้ตั้งแต่เมื่อใดกัน
เรากำหนดแน่นอนไม่ได้
กำลังจะบอกว่า เรา แม้แต่เราเอง ก็เป็นสำเนาอันไม่สมบูรณ์ด้วยรึ
อาจเป็นได้
ใช่
และสนธยาล่ะ
เรากำลังตรวจร่างกายขององค์จักรวรรดิอยู่
ขอบคุณมาก ชาโดว์มาสเตอร์
ไปได้แล้ว
(เขตบลูดริฟท์)
(138 ปีต่อมา)
กำลังเข้า ชั้นบรรยากาศดาวซินแนกซ์
(เข้าวงโคจรซินแนกซ์)
เริ่มการลงจอด
โปรดเตรียมตัวลงจอด
การปีนออกจากเปล
การออกจากบ้านที่คุ้นเคย
ไม่มีที่ปลอดภัยให้พักพิง
86,982,283
86,982,331…
86,982,341
เป็นเพียงเสียงร้องในความมืดมิด
เราอยู่ตามลำพังรึเปล่า
หรือถึงไม่ได้อยู่ตามลำพัง จะมีใครใส่ใจพอที่จะตอบไหม
โอเค
ไปไกลๆ
นี่ ได้ยินฉันไหม
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร คุณไม่เป็นไรแล้ว โอ๋ ไม่เป็นไร
คุณไปทำอะไรอยู่ใต้น้ำ
ข้อมูลในนี้บอกว่าคุณจำศีลมานานกว่าร้อยปี
ยานฉันตกตอนพยายามลงจอด
ฉันมาตามหาคน
ใคร
คุณ
อะไรนะ
ฉันชื่อซัลวอร์ ฮาร์ดิน
ฉันเป็นลูกสาวของคุณ
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่านี่เป็นของคุณ
บางครั้ง เราต้องมีศรัทธาก่อนโผไป
และบางครั้งจะมีคนคอยรับเราไว้ได้
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์