NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
Fundacja
W dzieciństwie słyszałam opowieści o Trantorze,
mieście, które było planetą w sercu galaktyki.
Ponoć mieszkali tam grzesznicy, którzy słuchali fałszywego proroka…
człowieka, który uważał, że stoi ponad słowami Śpiącego.
Nie wierzyłam w te opowieści, dopóki go nie spotkałam.
Właśnie skończyłeś skok, imperatorze.
Za parę godzin dolecimy do układu Surah.
Ponoć imperator mógł tworzyć lub niszczyć światy.
Ponoć zatriumfował nad samą śmiercią i będzie żyć wiecznie.
A kiedy popatrzyłam mu w oczy,
zobaczyłam, że w żadnym ze swoich żyć ani razu w nic nie zwątpił…
dopóki nie spotkał Hariego Seldona.
Jestem gotowy na przegląd…
Chwila, imperatorze. Nie spodziewałam się ciebie tak wcześnie.
Już w dzieciństwie oglądałeś moje przygotowania.
Dobrze się czujesz, imperatorze?
To przez skok.
Przestrzeńcy są do niego stworzeni, ale dla mnie nie są do końca ludźmi.
Może budzić niepokój, wiem.
Jak to jest…
zachować w trakcie świadomość?
Kiedy przestrzeń się zwija?
Ludzki umysł nie jest w stanie znieść braku ciągłości.
Ale…
twój jest.
Gdybym mogła to wyjaśnić, nie musiałbyś przesypiać skoku.
Kryształ lewiatański.
Sól z kopalni lewiatańskich na Pannie.
Co oznacza?
Symbolizuje podróż trzech bogini,
Panny, Matki i Starowiny.
Wierni modlą się, rytualnie go dotykając.
Wyraża główny motyw luminizmu,
cykle, uroborosa, naturę, która dąży do dopełnienia.
Pochodzenie?
Luminiści wierzą, że boginie były kiedyś jedną istotą,
ale kiedy Surah zderzył się z planetą…
Zaczyna się na D.
Dol.
Kolizja rozdzieliła boginie, tworząc trzy księżyce.
Jedynym zamieszkalnym jest Panna.
Wiek religii?
Piętnaście tysięcy lat.
Poprzedza samo Imperium.
Liczba wyznawców?
Trzy biliony.
Nigdy cię nie pytałem…
o twoją wiarę.
Jak mogę wierzyć? Czy dlaczego?
To drugie.
Od momentu przyjścia na świat ty i twoi bracia znacie swój cel.
Ale wszyscy inni muszą sami go szukać.
Ale… ty znasz swój cel.
Jest nim służba moim braciom, mnie, a zwłaszcza Imperium.
Masz to zapisane w kodzie.
I dobrze realizuję się w tej służbie.
Ale w poszukiwaniu sensu nie zawsze chodzi o odpowiedź.
Oświeca też sam proces szukania.
Boginie nie chciały być rozdzielone.
Pragną znów być jednością.
Według wierzeń słoną powierzchnię Panny tworzą ich łzy.
Ale to dzięki ich poświęceniu my jesteśmy niepodzielni.
W każdym momencie życia możemy wybrać własną ścieżkę.
Boginie prowadzą nas na każdym kroku na drodze do służby i prawdy,
jak do centrum wielkiej spirali.
A jaka była ścieżka tej Zephyr Halimy, która nas kwestionuje?
Urodziła się na Mirrusie Dwanaście, w religijnej rodzinie.
Kiedy planetę nawiedziły trzęsienia ziemi, została wybawczynią,
przewodząc wysiłkom naprawczym.
Ale tytuł Zephyr uzyskała mniej niż rok temu.
Dopiero co wydostała się spod gruzów.
Imperatorze, weszliśmy w atmosferę Panny
i za chwilę wylądujemy przy Pałacu Solnym.
Gotowa na głośne tłumy?
Planowałam zostać na pokładzie.
Dlaczego?
Wielu mieszkańców Panny wie, że wyznaję ich wiarę.
Mogą tego użyć przeciw tobie.
Nie wygłupiaj się.
Jesteś moim jedynym źródłem wiedzy na temat luminizmu.
Idziesz.
Zephyr Halima.
Witaj na Pannie, imperatorze.
Wiem, że przygotowania do ceremonii mogą być zniechęcające,
dlatego zwróciłam się do Kręgu Zephyr, żeby pozwolił mi powitać cię samej.
Samej?
Imperator niewątpliwie przywykł do pompy,
ale przez wzgląd na ponure okoliczności śmierci Proximy,
bardziej wymyślne przyjęcie wydawało się…
niestosowne.
Oczywiście.
Z całego serca dziękuję, że do nas przybyłeś.
Twoja obecność świadczy o tym, jak ważny dla Imperium musi być luminizm.
W geście wdzięczności pragnę zaproponować ci napój.
Woda pochodzi z samego Łona Matki.
Wierzymy, że zawarta w niej sól wyciąga nieczyste zamiary
z umysłów tych, którzy ją wypiją.
Niestety imperator nie może przyjmować żadnych niesprawdzonych płynów.
Obawiam się, że moje ewentualne nieczystości będą musiały pozostać ukryte.
Coś mi mówi, że to po twojej myśli.
Tak czy inaczej, nie mogę się doczekać, aż poznamy się lepiej.
Potrójnie wam błogosławię.
Jakiego szukam słowa?
Godna?
Pasuje.
Raczej nie próbowała cię otruć.
Nie dosłownie.
Ale nikt o czystych intencjach
nie wyłudziłby udziału w moim komitecie powitalnym.
Ostrożnie.
Cel może być uzbrojony.
Albo martwy.
Jest żywy.
Imperialne statki równie dobrze chronią życie,
jak je odbierają.
Komandorze, żyjesz, bo jesteś dla nas użyteczny.
A wy już jesteście martwi.
Tylko jeszcze tego nie wiecie.
Oczywiście, że wiemy.
Jesteśmy armią duchów.
Hej, tutaj.
Jesteś cały?
Gia.
Co ci się tu stało?
O kurczę.
Nie martw się. Nic ci nie jest.
Kiedyś będzie z tego fajna historia. Jeśli przeżyjemy.
A teraz pryskamy, zanim nas zastrzelą.
Lista pasażerów.
Posortuj nazwiska.
Potrzebuję inżynierów środowiska, napędu i astronautyki.
Odezwij się do zespołu Aldera.
Niech przygotują korwety do startu.
Wciąż są w kalderze.
Powiedz im, żeby pracowali szybciej.
Niepokonany nie będzie wiecznie czekał.
Czemu ona wciąż żyje?
Przez Kryptę.
To najgorsza niewiadoma.
Ona jest do niej kluczem.
Kiedy zneutralizujemy Kryptę,
zabijemy ją.
Jesteś pewna, że się uda, Łowczyni?
Niepokonany jest naszym zbawieniem.
Zasłużyliśmy na nie swoim bólem.
Gotowy?
To nazwiska pierwotnej załogi?
Jest tam każdy, kto służył na Wybawieniu.
Niektórzy zmarli ze starości albo przez wypadki już na Terminusie.
Pokaż mi inżyniera środowiska.
INŻYNIERKA ŚRODOWISKA
Astronautyka?
Kto był zastępcą?
Ja. Przejąłem tę specjalizację.
Napęd?
Studiował w Akademii Orbitalnej Crito.
Ponad 5000 godzin w transporcie imperialnym i na statkach handlowych
o różnej prędkości.
Skoro kompletujesz załogę,
to czemu zestrzeliłaś statek Dorwina?
Bo potrzebowałam jego, a nie jego łajby.
Popełniłaś akt wojenny.
Mamy kogo trzeba.
Przywróćcie ogrodzenie i zakodujcie je na nowo,
żeby nikt się nie wykradł, zanim skończymy.
- Cześć. - Hejka.
Wyjaśnię to tylko raz.
Fundacja posiada wiedzę, której nam brakuje.
Potrzebujemy waszych ludzi,
żeby pomogli nam naprawić statek.
Jeśli naprawa pójdzie zgodnie z planem,
opuścimy Terminusa, a wy wrócicie do dawnego życia.
Jeśli nam odmówicie, wszyscy zginiemy.
Niezależnie od pochodzenia.
Jacenta Rov, wystąp.
Byłaś główną inżynierką środowiska na Wybawieniu?
Tak. Ale nie będę dla was pracować.
Jestem lojalna wobec Fundacji.
Strzeliłam w jedną nogę.
Twój mąż ma jeszcze drugą.
Rozumiemy się?
Akiva Lee.
Umiesz obsługiwać silnik kwantowy na okręcie klasy Altair?
Tak.
Lewis Pirenne.
Proszę, od 30 lat…
Ci na pewno nam wystarczą?
Myślałem, że chcesz mnie otruć.
Liście wilczodechu mi pomogły.
Jestem dziś mniej obolały.
Cieszę się, imperatorze. Jestem zaszczycona, mogąc ci pomóc.
Możesz dodatkowo mi pomóc,
przyjmując przeprosiny za sposób, w jaki ostatnio się do ciebie odezwałem.
Panuje tu idealna symetria.
Codziennie przycinane krzewy.
Głupia próba kontrolowania tego, co nie podlega kontroli.
Roślina rośnie w kierunku światła…
prawda?
Tak, imperatorze.
Wiem, że kazałem ci się ich pozbyć…
ale je zostaw.
Niech światło nigdy nie gaśnie.
Pewnie nie zgaśnie.
Kiedy cię wzywam, masz przychodzić natychmiast.
Jak widzisz, mam dla ciebie niespodziankę.
Wyzwanie na pierwszym polowaniu.
To maskoptaki. Tak dobrze wtapiają się w otoczenie,
że trudno je znaleźć, a co dopiero zastrzelić.
Szukaj ruchu, nie koloru.
Normalnie w świat polowań wprowadziłby cię Brat Dzień,
ale ponieważ postanowił odrzucić tradycję i opuścić Trantora,
ten obowiązek spoczął na mnie.
- Odzywał się do ciebie? - Nie. Do ciebie też się nie odezwie.
Potraktuj to jako rzadką okazję,
żeby skorzystać z niezależności.
To dzisiaj pierwszy.
Pewnie nawet go nie widziałeś, zanim nie wystrze…
Miałem szczęście.
To prawda.
Daj mi dzień, a zmienię to szczęście we wprawę.
Wolałbym sam je zmienić.
Dobrze. W takim razie życzę powodzenia.
Wzajemnie.
Na księżyc, ale jest ciężka.
- Poly? - Kurde.
Cholera. To bolało.
Przepraszam.
Gdzie jesteśmy?
W tunelach geotermalnych.
Przyciągnęliśmy cię tu z aresztu.
Jesteś cięższa, niż wyglądasz.
Dzięki.
Strażniczko?
Czym jest Niepokonany?
Kto o nim mówił?
Phara, kiedy była z tobą. To jedyne słowo, jakie zrozumiałem.
To był legendarny niszczyciel. Ale zniknął wieki temu.
Jest jak statek widmo.
Wydaje mi się, że Phara go znalazła.
- Na ziemię! - Padnijcie.
- Salvor. - Tato.
Hugo!
- Ty też! - Pan burmistrz.
Dzięki Seldonowi.
Co wy tu robicie?
Anakreończycy zakodowali ogrodzenie.
Uznaliśmy, że kadłub to niezłe schronienie.
Był przystankiem na twoich obchodach.
Pogruchacie sobie później. Teraz musimy wykombinować, jak wrócić.
Nie wracamy.
Jak to nie?
Anakreońskie korwety są na polu geotermalnym.
Olać korwety. Musimy chronić Fundację.
Właśnie to chcę robić.
Phara szuka okrętu wojennego, który zniszczy całą planetę.
Jeśli położy na nim łapy, wywoła konflikt w całej galaktyce.
To pierwszy kryzys Seldona.
Przebudzona Krypta, moja intuicja…
Hari chciał, żebym zatrzymała Anakreończyków, i mi w tym pomaga.
Dlatego posłucham swojej intuicji.
Zniszczymy te korwety, jasne?
- Tak jest. - Tak jest.
Wy nie. Zostaniecie tutaj.
Ale cię uratowaliśmy.
I jestem wam wdzięczna.
Ale to ryzykowna robota i nie chcę mieć na rękach waszej krwi.
Szanowny imperatorze.
Spodziewałem się głośnych tłumów.
Zamiast tego powitała mnie heretyczka.
Najmocniej przepraszam, imperatorze.
Zapewniam, że czeka cię prawdziwe powitanie.
Niniejszym przedstawiam Zephyr Gilat.
Potrójnie ci błogosławię, imperatorze.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Moje kondolencje z powodu śmierci Proximy Opal.
Dziękuję. To smutna okazja, która jednakowoż budzi nadzieję.
Zwłaszcza dla ciebie.
Pokornie przyjmę każdą decyzję Kręgu Zephyr.
Jak oceniacie jego aktualne sympatie?
Największe szanse na stanowisko Proximy ma Zephyr Gilat,
jednak sprawy łatwo mogą obrócić się na naszą niekorzyść.
Rozumiem.
Chcemy udzielić wam potrzebnej pomocy.
To wielce szlachetne.
Nie da się zaprzeczyć, że Halima dysponuje naturalną charyzmą.
Czuję, że muszę zaproponować coś konkretnego.
Z całym szacunkiem, imperatorze, nasza infrastruktura popada w ruinę.
Słodka woda od dawna jest droga i trudno dostępna.
Coś w tej Halimie gasi ich pragnienie.
Chyba możemy coś na to zaradzić.
Potraktujemy metaforę Halimy dosłownie.
Zephyr Gilat, aby uczcić twoje wstąpienie na urząd Proximy,
Imperium zbuduje system odsalania, który obejmie cały księżyc.
Waszemu ludowi nigdy nie zabraknie już wody pitnej.
Brak mi słów, imperatorze.
Potrójnie ci błogosławię, Zephyr Gilat.
Nic ci nie jest?
Nie jestem stworzony do takiego wiatru.
Pierwsze lata spędziłem z zaciśniętymi pięściami.
W końcu twoja mama powiedziała: „Otwórz je. Nie uderzysz wiatru”.
Idź dalej, Hugo. Dogonimy cię.
Dzieciństwo spędzone w domu na Trantorze…
osłabia człowieka.
Rzadko mówisz o Trantorze.
A po co?
Nigdy tam nie wrócimy.
Źle było?
Wręcz przeciwnie. Było wspaniale.
Twoi dziadkowie pracowali na Gwiezdnym Moście, więc byliśmy zamożni.
Wszędzie były cudy.
Dryfujące fontanny,
synchroniczne pokazy wodne z wielorybami
i rzeczy pływające nad głową w zerowej grawitacji.
A jedzenie… O Boże.
Wszystko było przepyszne.
Myślisz, że teraz jestem gruby?
Ale coś ci powiem, Sal.
Wiedzieliśmy, że to było zbudowane na kłamstwach i oszustwach,
bo bilion ludzi pracował za kulisami,
żeby wszystko błyszczało.
Wystarczyło zadrapać powierzchnię i sprawy się sypały.
A potem Hari wywołał zamieszanie, mówiąc o upadku.
Nie mogłem się połapać w jego teorii.
Ale uwierzyłeś w Plan.
Uwierzyłem w dziewczynę nazwiskiem Mari Hardin,
z którą bardzo chciałem pójść do łóżka.
Tato.
To ona wierzyła w Plan.
- Dołączyłeś do Fundacji dla dziewczyny? - Tak.
Kiedykolwiek żałowałeś, że tu przyleciałeś?
Dzięki temu mam ciebie, nie?
Chodź.
Nie wygląda to za dobrze.
Podkładają ładunki wokół elektrowni.
Zniszczą całe miasto.
Musimy włożyć im duży kij w szprychy.
Gdybym podszedł bliżej, mógłbym zestrzelić płyty wybuchowe,
może zniszczyć korwetę albo dwie.
Lepsza snajperka zniszczy wszystkie z oddali.
Salvor.
Nie ma mowy, tato. Jesteś za stary, za gruby i gówno widzisz.
Nie dasz rady.
Zdecydowanie wdałaś się w matkę.
Wyjątkowa koncentracja i sprawność.
Sześć zdobyczy.
Brat Zmrok będzie pod wrażeniem. Pobiłeś jego rekord.
Ile on zabił?
Maksymalnie trzy na polowaniu.
I to po długim treningu.
Podstępna cholera.
No to mamy cztery.
Rzuć je w krzaki. Już. Zabiłem trzy.
Zabiłem trzy. Rozumiesz? Idź!
Bracie Świcie, jak ci poszło polowanie?
Trzy.
Przy pierwszej próbie wyrównałeś mój rekord.
Romus bardzo pomógł.
Świetna robota.
Jesteś urodzonym łowcą.
Proszę, uczcij to.
Polujesz jak mężczyzna. Uważasz się już za mężczyznę?
Nie wiem. Chyba tak.
Tylko mężczyzna może zastąpić mężczyznę.
Chyba już czas, żebyś odwiedził Dwór Gossamer.
Zarządzanie Imperium jest trudne.
Jesteśmy w końcu ludźmi.
Musimy dawać wyraz naszym obawom, nienawiści, frustracji.
Zanim opuszczą Trantora, wymażemy ich wspomnienia.
To system opracowany przez Cleona I.
Jest idealny.
To jak?
Którą byś chciał?
Jakich rozkoszy pragniesz, imperatorze?
Niczego nie będziesz pamiętać?
Żadne wspomnienie nie przetrwa tej nocy.
Mogę powiedzieć ci cokolwiek
i wszystko jutro zapomnisz?
Zgadza się.
I nie przeszkadza ci to?
Pamięć o tym kontakcie nie należy do mnie,
tylko do imperatora.
Masz ochotę na rozkosze konwersacji? Jestem biegła w wielu tematach.
Odwróć się.
Powiem im, że się spisałaś.
Ty też to tak zapamiętasz.
Nie dotknął mnie.
To co robił?
Tylko mówił.
Powtórz mi wszystko.
- Jak tam? - Prawie w zasięgu strzału.
Sprawdzę tylko kierunek wiatru.
Salvor? Sal?
- Znowu to samo. - Co?
Jakiś napad czy coś takiego.
Jeśli jej nie zabierzemy, zauważą ją.
Idź po Salvor. Ja zajmę się korwetami.
Tylko w jednym przypadku opuścisz statek zgodnie z planem.
Wtedy, kiedy pozostanie na pokładzie będzie dla ciebie niemożliwe.
Nie odbiorę sobie życia.
Ty to zrobisz.
Jesteś Hari Seldon. Naprawisz to.
Mówię ci, że nie naprawię.
Nie rozumiesz?
Wszystko to się zawali, bo z nią zostaniesz.
Całe nasze poświęcenie pójdzie na marne.
Wiesz, że mam rację.
Ufasz matematyce?
Nienawidzę jej.
Ufasz mi?
Żałuję, że cię poznałem,
że ukradłem twoje cholerne książki.
Ale to zrobiłeś.
I to doprowadziło do sytuacji,
w której losy całej galaktyki zależą od działań jednej osoby. Ciebie.
Idź prosto do kapsuły. Jest dla ciebie zaprogramowana.
Nie zatrzymuj się, żeby się z nią pożegnać.
Nie wplątuj jej w to.
Salvor?
- Znowu to samo. - Wiem. Możesz strzelać?
- Tak. - To leć. Już.
Gdzie mój tata?
Kiedy upadłaś, poszedł zdjąć korwety.
Nie uda się mu.
Jest ich za wielu.
Osłaniaj mnie. Zdejmę te statki.
Nie, tato.
Pomocy!
Tato!
Salvor Hardin, Strażniczko Terminusa.
- Tato. - Musisz chronić Plan.
Tato, proszę.
Otwórz pięści, Salvor.
Tatusiu, nie!
Nie walcz z wiatrem.
Tatusiu!
Nie.
Powinnaś zobaczyć widok z góry.
Imperatorze, nie powinno mnie tu być.
Chodź. Nie martw się.
Pomyślałem, że ci się spodoba.
Parter ogrodowy.
Pasaże.
Wielki trawnik.
Zobacz, jakie są precyzyjne i staranne.
Wszystko ma swoje miejsce.
Zawsze mi się to podobało.
Chodź, zobacz stąd.
Nie mam pola siłowego, imperatorze.
Teraz już masz.
Weź to.
Wolę bez, jak ty.
Piękne.
Jeśli widzi się piękno, to tak.
Powiedz mi, co tam jest.
W ogrodzie różanym?
Rosa arvensis oraz Rosa persica.
- Rosa kordesii… - Ich kolory.
Biały i żółty.
Jasnożółty z ciemnoczerwonym środkiem
i głęboki, jaskrawy czerwony.
Co jeszcze ma taki kolor? Ten czerwony.
W naturze?
Klon czerwony.
Piranga pąsowa.
Skorupa kraba czerwonego.
Pterokarpus sandałowy.
Nie wiedziałam, że imperator jest daltonistą.
Imperator nie jest.
Cleonowie są dokładnymi kopiami.
Żaden nigdy nie był daltonistą…
przede mną.
To chyba dość powszechne?
Można to łatwo naprawić.
U nas to nie powszechne.
I nie ma w tym nic łatwego.
To mój sekret.
Teraz go znasz.
Co mam teraz zrobić?
Gdybym chciała zachować sekret, zepchnęłabym się.
To najlepsza gwarancja milczenia.
Mogłabyś zepchnąć mnie.
Sal.
Dołączył do Fundacji dla dziewczyny.
Czy to nie dziwne?
W końcu uwierzył, ale…
zrobił to wszystko dla mojej mamy.
Bardzo mi przykro.
Zawaliłam, Hugo.
Gdybym nie zemdlała, mój ojciec wciąż by żył.
Nie.
Byłam pewna, że zniszczenie ich statków to dobry plan.
Może był dobry.
Może inne były gorsze.
Hari powiedział, że losy całej galaktyki mogą zależeć od działań jednej osoby.
Jesteś właśnie taką osobą, prawda?
Hari pomaga ci pilnować realizacji Planu.
Bo niby co? Bo jestem wyjątkowa?
Anakreończycy przejęli miasto przeze mnie.
Nie. Przejęli je przez Lewisa i tych idiotów z wieży.
A teraz jedyną szansą Fundacji na przetrwanie tego kryzysu jesteś ty.
Nie obchodzi mnie kryzys.
Chcę tylko, żeby Phara zapłaciła.
Rozwaliliśmy jej statki.
Teraz może odlecieć tylko twoim.
Jeśli dotrzemy do Żebraka przed nimi, zostaną na lodzie. Chodź.
Opłakując miłosierdzie i siłę Proximy Opal,
okażmy wdzięczność za jej liczne błogosławieństwa.
Ku czci przejścia Opal do etapu odrodzenia
i w ramach gestu zaufania do naszej kolejnej Proximy,
nasz szanowny imperator zainstaluje ogólnoksiężycowy system odsalania.
Błogosławmy imperatora
i zwróćmy się ku słowom Nowego Octavo.
„Dzięki darom naszych obrońców…
nasze serca…
nasze serca się mnożą, a dusze wzmacniają.
Na mocy ich dusz zestrojonych z naszymi…
nasza droga”…
Zephyr Gilat wygłasza święte słowa
i składamy jej za nie dzięki.
Wdzięcznością obejmujemy też imperatora.
Świętując rozpoczęcie przez Proximę Opal kolejnego życia,
okażmy wdzięczność za dar Matki,
dar odrodzenia.
Był czas, przed tysiącami lat,
kiedy nasze dusze były niczym świece.
Raz się wypalały, a potem były gaszone.
Ale Matka spojrzała z góry i zobaczyła, że to było za mało.
Jedno życie w jednym ciele,
przeżyte w jednym świecie.
Taka dusza nie miała punktu oparcia na drodze z okopów ignorancji
ku świętości.
Dlatego Matka wzięła tę prostą linię życia
i uformowała ją w koło,
ofiarowując nam dar odrodzenia.
Ale co oznacza ten dar?
Według niektórych celem reinkarnacji
jest osiągnięcie najwyższego poziomu oświecenia.
Ale my wiemy lepiej, prawda?
Gdyż ta podróż nie ma końca.
Gdyż możliwość naszego rozwoju
jest nieskończona.
Nawet dusza, która wydawała się święta 400 lat temu,
może nie być dzisiaj święta.
Taka jest lekcja Matki.
Musimy zmieniać się wraz z galaktyką.
Musimy uznać wartość transformacji,
ewolucji,
różnicy.
Największą porażką ludzkości,
największym grzechem przeciw Matce, jest stagnacja.
Dlatego radujemy się,
że dusza Proximy Opal nie popadnie w stagnację i nie pokryje się rdzą.
Radujemy się, że jej dusza nie jest związana z jednym, niezmiennym ciałem.
Radujemy się, że jej dusza wciąż się przekształca i ulega ewolucji.
Nasze życie w tym ciele może być krótkie…
ale nasze dusze nie mają końca.
Kształtując i rzeźbiąc nasze dusze w nieskończonym dążeniu do świętości,
pamiętajcie o jednym.
To nie zawsze będzie wasze życie. Ale jest nim teraz.
Jest waszym wyborem teraz.
Waszą zmianą teraz.
Wykorzystajcie je w pełni!
Dla Matki!
Chodźmy.
Zabij ją.
Żebraku, uruchom się.
Transfer statku do Salvor Hardin.
Coś ty do diabła zrobił?
Przypisałem statek Salvor.
Od teraz nic nie zrobi bez jej upoważnienia.
Zmień to. Niech ona to zmieni!
Jest zablokowany. Nie da się zmienić.
Utknęliście tu, póki Imperium nie wyśle posiłków.
Przeprogramuj go. Natychmiast!
Nie posłucha mnie.
Thespijskie statki uznają tylko jednego kapitana.
Od teraz jest nim ona.
Jakiekolwiek draństwa planujecie,
bez niej nie dacie rady.
To mogę cię zabić.
Nie bądź głupia. Nie mam pojęcia, jak pilotować statek.
Potrzebuję go przy sobie.
Ty go potrzebujesz.
No to w końcu zobaczysz gwiazdy, Strażniczko.
Macie tu skafandry kosmiczne?
Z czasów Wybawienia?
Tak, ale mają 30 lat.
Będą musiały wystarczyć.
Posłuchajcie.
Zostawiamy tu resztę naszych ludzi w ramach środka perswazji.
Zanim zignorujecie nasze rozkazy i sprzeciwicie się Łowczyni,
pomyślcie o losie swoich bliskich i podejmijcie decyzję.
- Lewis. - Dara.
Będzie dobrze, kochanie. Rób to, co każą.
Proszę, nie…
Proszę.
Puść mnie.
Mamusiu!
Gdzie twój ojciec?
Gdzie Abbas?
Mamo, tak mi przykro. Próbowałam.
Startuj.
Jak mówiłem, to teraz statek Salvor.
Chwyć za stery i zaufaj sobie.
Dam radę.
Proszę podać cel podróży.
Statek pyta o współrzędne.
Powiesz nam, dokąd lecimy?
Do Pasu Anthora.
Zapnij się. Start może być ciężki.
Tu mi dobrze.
System nawigacji ma współrzędne Pasa. Transportowałem tam surowce.
Wystarczy, że opuścimy atmosferę.
Gotowe.
Silniki.
Powoli.
Wszystko dobrze?
Dźwignia ci podpowie, czego chce statek.
Nie sterujesz nim. To współpraca.
Po co mu układ sterowania, jeśli nie mogę nim sterować?
Zwiększ siłę o 20%. Zrównoważ uskok wiatru.
Silniki nośne wzmocnione.
Dobra robota. Najtrudniejsze za nami.
Korona.
Napisy: Marzena Falkowska