NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
Fundacja
PLANETA KARŁOWATA AETHRA
Cholera.
ALARM INTRUZ
USUWANIE DANYCH
SKASUJ DANE
Jiam Quarver, doznała pani urazu odcinka szyjnego rdzenia kręgowego.
Za chwilę się pani udusi. Chyba że interweniujemy.
Wiemy, że powadzi pani tę nielegalną placówką biohackingu.
Wiemy też, że wyprodukowała pani dwa podskórne nanoładunki wybuchowe,
użyte przez zamachowców, którzy zniszczyli Gwiezdny Most.
Nie znamy natomiast tożsamości osób,
które zleciły to zadanie pani laboratorium.
Urządzenie, którego użyje mój kolega, pobudzi pani nerwy przeponowe,
co pozwoli pani oddychać.
Pani kolejne słowa rozstrzygną, czy urządzenie będzie działać dalej.
Więc kto kupił bomby?
Przesłuchaliśmy tysiące podejrzanych,
ale łańcuch pośredników łączący twórców bomb
z prawdziwymi sprawcami ataku, jest nie do wykrycia.
Ile ciał wciąż orbituje wokół Trantora?
Sto dwadzieścia siedem tysięcy, imperatorze.
Dlaczego nie zostały sprowadzone?
To nie było naszym priorytetem. Ratunek i powrót do zdrowia…
Nadajcie temu priorytet.
Ciała zapalają się, wchodząc ponownie w atmosferę.
Kto popatrzy w górę, przypomina sobie naszą niemoc.
Potrzebujemy rezultatów.
Potrzebujemy pewności, Bracie.
Czy będę żałował, że wygnałem Seldona i jego zwolenników?
Żadne dowody nie łączą ich z atakiem.
To nie oczyszcza ich z zarzutów.
I tak mogę ich zniszczyć, nawet z daleka.
Możemy obarczyć ich winą.
Kanały informacyjne mogą to nieustannie powtarzać,
dopóki nie będzie czym innym oddychać.
Robienie męczenników z dysydentów jest ryzykowne.
Tak samo jak irytowanie imperatora.
86 981 597.
86 981 689.
86 981 717.
86 981 729.
Wiedziałem, że cię tu znajdę.
Wybacz.
Nie chciałam cię obudzić.
- Liczyłaś liczby pierwsze przez sen. - Jak daleko zaszłam?
Nie do końca, jeśli na to masz nadzieję.
- Nie ma końca. - Liczb czy problemów?
Nie musimy kolonizować całej planety.
Wystarczy nasz mały kąt.
Kula nie ma kątów.
Wychodzisz?
Nie. Ty wejdź.
Nie umiem pływać.
Masz cztery lata i cztery miesiące, żeby się nauczyć.
Nie ma mowy.
Spokojnie. Trzymam cię.
Przepraszam.
To niedopuszczalne, żeby…
Niebiescy zawalają.
Kiedy przyjdzie co do czego, radzę wybrać Czerwonych lub Zielonych.
Może następne szkolenie odbędę w grupie reaktora.
Wczoraj zupa była trochę zimna. Może spędzisz parę tygodni w kuchni?
Rozumiem cię, ale…
Nie musisz umieć wszystkiego w kolonii.
Muszę, jeśli oni nie umieją.
Zostały nam 54 miesiące, zanim wylądujemy na Terminusie.
Mamy czas. Sporo czasu.
No cóż, do czasu.
Wybacz. Nie powinienem marnować uciekającego czasu.
Kiedy przestaniesz traktować mnie tak serio?
Shivaughn, odbieram wysoki poziom rtęci i arsenu.
Uważaj.
Spróbuj szybko zatkać tę żyłę. Jest toksyczna.
Robi się.
Halo?
Cholera.
Uciekaj, Shivaughn!
Cholera! Na dół.
Nie, Abbas!
Gratuluję, skopaliście wszystkie trzy próby.
Ponieważ byłyście w promieniu rażenia, Gaal i Shivaughn,
doznałyście obrażeń narządów jamistych wywołanych nadciśnieniem.
Mogę spróbować, ale wątpię, że znalazłabym bardziej bolesną śmierć.
Mari, Briwan, Abbas.
Zabiły was kawałki rozsadzonej skały.
Dobre wieści? Natychmiastowo.
Złe? I tak jesteście martwi.
To lepsze niż rozszarpanie przez to coś.
Właśnie, co to, kurde, było?
Szponur. Miejscowa megafauna, endemiczna dla Obrzeży.
Ale Abbas ma rację. Symulacja jest nie fair.
Gdyby nie strzelił, szponur i tak by nas pewnie zabił.
Tak, jest nie fair.
Tak jak wszystko inne na Terminusie.
Ale jeśli Fundacja ma osiągnąć cel, musimy pokonać te przeciwności.
Spróbujemy znowu o 6.00 rano.
Pani Dornick, wzywa panią dr Seldon.
W Ogrodzie Imperialnym jest sad jabłoniowy,
starszy niż Wojny robotów.
Wieszali tam sympatyków sztucznej inteligencji.
Nie wiedziałam, że roboty ich miały.
Zawsze są sympatycy.
Miejmy nadzieję, że do końca tej podróży
to będzie na tyle silne, żeby kogoś na nim powiesić.
Miejmy nadzieję.
Mieliście problem z jaskinią lawową.
Zawsze mamy z nią problem.
Jak go rozwiążecie?
Nie założymy blisko niej Fundacji.
A produkcja energii?
Energię geotermalną wydobywają ludzie.
A jeśli żyły będą się zapalać, to ich zabraknie.
- Gorzkie. - Ale żywe.
Opracowałaś prognozę sukcesu na bazie danych z symulacji?
- Tak. - Z uwzględnieniem katastrofy Niebieskich?
Śmiertelność w wysokości 34,2% pięć lat po przybyciu.
Tendencja spadkowa. Opływamy w optymizm.
Powiedz to 1710 ludziom na…
Po to potrzebujemy symulacji, Gaal.
- Dzień dobry, Hari. - Dobry, Magnusie.
„Hari”.
Na początku wyprawy byłem „doktorem Seldonem”.
Czy to naprawdę tak źle?
Że znają człowieka za liczbami?
Odbędzie się zebranie w sprawie budżetu Fundacji.
- Musisz mnie zastąpić. - Nigdy nie byłam…
To tylko liczby, Gaal.
To tylko liczby.
No tak.
Matematyka to nigdy nie są tylko liczby.
Kiedy słowa nas zawodzą, używamy jej do opisania niewyrażalnego.
Tego, co przeraża nas najbardziej.
Bezmiaru kosmosu,
kształtu czasu…
wagi i wartości ludzkiej duszy.
To stara anakreońska pieśń o polowaniu, prawda?
Śpiewacie ją przed zabiciem zwierzęcia.
Tak?
Każdy może ją zaśpiewać, imperatorze.
To nieprawda.
Próbowaliśmy śpiewać wasze pieśni w ramach edukacji.
Nie udało nam się opanować akcentu na poziomie tubylców.
Ale brzmi idealnie, prawda?
Tak jak przez ostatnie dwa tygodnie,
Anakreon stanowczo zaprzecza udziału w tym…
Nie umiem znaleźć na to słów.
Te słowa to zniszczenie Gwiezdnego Mostu i śmierć 100 milionów obywateli Trantora.
To był thespijski, prawda?
Możesz przetłumaczyć?
Głośniej!
„Niech żyją Obrzeża”.
Zakładam, że poznasz też thespijską modlitwę
słyszaną tuż przed wybuchem bomb na stacji orbitalnej.
Z całym szacunkiem, imperatorze, tej modlitwy…
Nie śpiewano od 88 lat.
Żaden Thespianin nie zaśpiewałby…
Mój rząd nadal zaprzecza…
Zasłonić ich.
Nagranie jest autentyczne. Nie znają odpowiedzi.
Ktoś zna.
Ich światy się nienawidzą.
- Bardziej niż Imperium? - Historycznie tak.
Pomysł, że mogliby przy czymś takim współpracować…
A jednak…
ktoś za to zawiśnie.
Chciałbym, żeby był to winowajca.
Gdzie jest Brat Zmrok?
Dobra. Dzięki, Gaal.
Zygota wygląda dobrze.
Zmiany w zaleceniach rozrodczych?
Nie.
Ludzie ze mną gadają.
- Na pewno. - Nie tylko tutaj. Na zewnątrz też.
Bo nie każdy chce czekać, aż dolecimy.
Nic dziwnego.
Gdybym kogoś znała…
To sam początek ciąży.
Wciąż może dostosować się do reguł, ale nie chce przyjść.
Muszę mówić dr. Seldonowi? Czy wystarczy, że powiem tobie?
Wszystko w porządku?
Tak.
Widzimy się potem?
Dobrze.
Uwaga. Sektor piąty wolny.
Sektor piąty wolny.
Powiedz doktorowi, że robimy dziś symulację reaktora.
Może tym razem nie napromieniujemy wszystkich promów.
Nie po to tu przyszłam.
Ojciec dziecka wie?
Ledwo się znamy.
Wydaje się miły, ale mało mnie obchodzi jego zdanie.
A czyjekolwiek cię obchodzi?
Na tyle, żeby pogadać z Shivaughn w banku komórek.
I co z tego mam?
Nie rozmawiam z tobą jako Fundacja.
Rozmawiam z tobą jako Gaal.
Lowre, jesteś inżynierką.
Dostałaś się do załogi promu.
Wiesz, o ile bezpieczniejszy jest embrion w banku komórek.
Tego statku nie zaprojektowano z myślą o ciąży.
A Terminusa zaprojektowano?
Nie jestem głupia.
Wiem, ile dostajemy tu promieniowania.
Wiem, jakie jest prawdopodobieństwo donoszenia, wad płodu, zatrutego mleka.
Ale wiem też, dokąd lecimy.
Na zimną skałę, z długimi nocami i bez osłony drzew.
Wiem, że masz prognozy tego, ilu z nas zginie.
Więcej niż ktokolwiek chce przyznać.
- To nieprawda. - Nikt nie chce…
Nie kłam!
Od Hariego Seldona oczekuję kłamstw, ale od ciebie nie.
Powiedz mi prawdę, proszę.
Tak będę wiedzieć, że to twoje słowa, a nie jego.
Wiem, jak należy postąpić, Gaal. Naprawdę.
Znam obliczenia.
Wiem, że na tym statku tak naprawdę nie żyjemy.
To tylko przygotowanie do życia.
Dla części z nas.
Taki jest Plan.
A jeśli pozwolę im ją ze mnie wyjąć, coś się stanie,
i nigdy już nie poczuję, jak we mnie rośnie?
Nigdy nie spojrzę w jej oczy.
Nie byłoby nic gorszego.
- Bracie Zmroku. - Dobry wieczór, Demerzel.
Imperator szukał cię w sali tronowej.
Nie sądzę.
- Dokąd idziesz? - Wiesz dokąd.
Bogowie.
Tutaj. Wyląduj tutaj.
Po przebudzeniu
niech Śpiący oczyści te oczy z widzianego przez nie zła.
- Imperatorze. - Pomóż nam, proszę.
Broń zostaje na zewnątrz.
Nie mam broni.
Cała broń.
- Ona nic nie ma. - Nie ona. On.
Jego maszyny nie są tu mile widziane.
Imperatorze…
Kto ukrywa się przed ludzkim dotykiem, ukrywa się przed Bogiem.
Czyli teraz dotyka mnie Bóg?
Nie. Tylko ja.
Imperatorze, struktury wciąż się osadzają. Powinniśmy wrócić na prom.
Wasze kamienie. Używacie ich do modlitwy.
Mówimy do Śpiącego, a Śpiący nas widzi.
Uważacie się za wieszczów, tak? Znacie przyszłość.
Śpiący śni naszą przyszłość.
Po co miałby kierować naszą przeszłością?
Co robiłeś na procesie Hariego Seldona?
Czemu interesuje cię Gaal Dornick?
Czemu ci na niej zależy?
Ciekawość nie jest grzechem.
Na waszej planecie jest.
- Imperatorze, musimy iść. - Teraz rozumiem.
Chce wiedzieć, czy jest prawdziwą wieszczką.
Czy naprawdę zobaczyła upadek, o którym mówił Seldon.
Czy obliczenia jej na to pozwoliły.
Była tutaj. Wiem o tym.
- O czym rozmawialiście? - Imperatorze.
- Twój bóg powiedział jej o Imperium? - Śpiący jej nie zna.
- Chodźmy. - Nie jest wieszczką. Imperium umiera.
Zaawansowana matematyka jest jak szósty zmysł.
Odpowiednie obliczenia pozwalają nam zajrzeć za horyzont.
Jeśli mamy szczęście, pomogą nam przygotować się na to, co nadejdzie.
86 981 767.
86 981 771.
86 981 779.
Długo tam byłaś.
Naprawdę?
Zacząłem się już martwić, że nigdy nie wypłyniesz.
Po co zawsze ta ciemność?
A po co światło?
W ciemności rośnie wstyd.
Nie masz się czego wstydzić.
Hari, czy chcesz o czymś porozmawiać?
Kiedy cię poznałem, powiedziałem Raychowi…
„Ona przekracza moje oczekiwania”.
Oboje przekraczacie.
Ostatnie kilka miesięcy było darem.
Postawiłem na wygnanie.
Próbowałem jak najlepiej zaplanować wynik, ale…
nigdy się nie spodziewałem, że będę pasażerem statku.
Co się zmieniło?
Nie spóźnij się na spotkanie Fundacji.
Dla Lewisa Pirenne’a pięć minut wcześniej to o trzy minuty za późno.
Wie o nas.
To psychohistoryk. Czyta liczby, nie umysły.
Ja też, a dokładnie wiem, o czym myślisz.
Boisz się mu powiedzieć i nie chcesz o tym gadać.
- Tak ustaliliśmy. - Uznałeś, że byłby niezadowolony.
- Byłby. - Bo nie chce naszego szczęścia?
Bo myśli, że związki rozpraszają.
Jeśli je wykluczamy, to co próbujemy ocalić?
Nie mówi, że mamy być robotami.
- Tylko że ty i ja… - Czyli jest zazdrosny?
Obliczenia nie są kompletne.
- Co takiego? - Obliczenia.
Plan Hariego. Nie jest w pełni opracowany.
Zobaczyłam to w Pierwszym Radiancie, ale ukryłam na rozprawie.
Jest blisko, nie mówię, że nie, ale nie wszystko jest rozwiązane.
To jak puzzle z tysiącem elementów.
Jeśli paru brakuje, widzimy prawie cały obraz,
ale i tak ich brakuje.
Ilu elementów brakuje?
Dość, by powstał inny obraz?
Nie wiem. Może.
Gdzie jest dr Seldon?
Nie przyjdzie.
- Ja go zastępuję. - Dobrze.
Możemy zaczynać.
Mari, zapoznaj nas z ustaleniami podkomisji budżetowej.
Podkomisja potwierdza przyznanie 5,6% budżetu na początkowe badania
dla 3% planet najbliższych Trantorowi.
Czy 5,6% to dużo?
Wydaje się, że tak.
Przepraszam. Można zadawać pytania?
Oczywiście.
Ale wiele razy rozmawialiśmy już o tym, gdzie zacząć prace ochronne.
Czy algorytm alokacji uwzględnia heterogenezę,
a jeśli tak, to jak jest mierzona?
Różnorodność i wariacje są podstawą misji Fundacji.
Te wewnętrzne światy to 40 bilionów ludzi,
trzysta planet i ponad sto różnych języków.
To my decydujemy o alokacji, nie program komputerowy.
Co istotne, alokacje zostały opracowane z uwzględnieniem wartości Fundacji.
Wszystko, co ocalamy, świadczy o nas.
Oczywiście.
A co Fundacja sądzi o systemie dziesiętnym?
- Jak to? - System dziesiętny.
Jeden, dwa, trzy, cztery…
Wiemy, co to jest.
Oczywiście,
bo to matematyka Trantora
i prawie każdego jednego świata w wewnętrznych 3% galaktyki.
Zakładam, że chcecie go zachować?
- Tak prowadzimy obliczenia. - Tak wy je prowadzicie.
A wasi sąsiedzi?
Zachowacie system oparty na 12 lub 27?
Ponad tysiąc światów używa dwunastkowego, bo ma więcej dzielników niż dziesiątkowy.
Trzysta światów używa systemu opartego na 27,
od liczby części ciała.
- Do czego zmierzasz? - Do tego,
że zaczynamy chronić najbardziej…
istotne części cywilizacji,
i decyzja o tym, co zostanie zapamiętane,
a co zapomniane…
skąd będziemy wiedzieć, jak ją podjąć, jeśli nie zgadzamy się nawet, jak liczyć?
Gotowe.
Na pewno?
- Wciąż wyglądasz… - Nie martw się o mnie.
Mogłaś zginąć.
Od dłuższego czasu udaje mi się nie ginąć.
Wiesz, że nie jestem taka jak ty.
Reszta twojego gatunku umarła.
Nie umarła. Zniszczył ją twój gatunek.
To różnica.
Dlatego nie lubisz, jak widzę prawdziwą ciebie?
Nie lubię tego, bo to nieskromne.
- Ale… - Im bardziej ludzko się zachowuję,
tym bardziej ludzka jestem.
Brak zaangażowania w jedną rzeczywistość dezorientuje.
Unikasz mnie.
Skądże.
Wiesz, że nie cierpię schodów.
Nie cierpisz tego.
Żeby rozczulać się nad starymi imperatorami,
wystarczy, że popatrzę na drugi koniec stołu.
W twoim wieku myślałem tak samo.
Wyobrażasz sobie,
ile pychy wymaga tak wysokie mniemanie o własnych umiejętnościach, umyśle,
własnym sercu,
żeby zdecydować, że od pewnego momentu
będziesz nie tylko pierwszym, ale jedynym?
„Będę rzeką, z której wypływają wszystkie rzeki”.
Miał rację.
Oczywiście. A jednak jest jak jest.
Miliony śmierci i przepowiednia bilionów więcej.
- Seldon to tylko człowiek. - Tak jak my kiedyś.
Po co poszedłeś do Blizny?
Spotkać się z kapłanem?
Wciąż wyciągają spod gruzów ciała.
Już od tygodni.
Chciałem zobaczyć, co dzieje się z naszym światem.
To twoje zadanie jako imperatora.
Jestem imperatorem. Przynajmniej jesteś w tej sprawie szczery.
Chcę spotkać się z delegatami z Anakreona i Thespina.
- To nie twoje zadanie. - Ale moje prawo.
To nie podstęp.
Gdyby tak było, zatrułbym gorszy rocznik wina.
Za przyszłość.
Oby była dla nas łaskawa.
Czego chcesz?
Tylko prawdy.
Od wielu tygodni jesteśmy całkowicie szczerzy.
Po co mielibyśmy śpiewać po anakreońsku, a potem zaprzeczać udziałowi?
Może macie w szeregach ekstremistów.
Przyznasz chyba, że to nie ma sensu.
A może wasz rząd nie powiedział wam wszystkiego.
Od 3000 lat jesteśmy lojalnymi obywatelami Imperium.
Co by to dało Anakreonowi?
Ktoś próbuje nas zniszczyć.
Ktoś karze nas ciemnością.
Proszę.
Zginiecie.
Imperator was zabije
i nie będzie to wystarczająca kara za wasze czyny.
Za zapachy. Za szczypanie w oczy.
Prochy dzieci, matek i ojców w naszych gardłach.
Czuję w ustach ich smak!
Ten smak nie zniknie.
Jest dziedzictwem. Waszym i naszym.
Możemy tego nie chcieć.
Możemy krzyczeć, że to niesprawiedliwe, i mielibyśmy rację.
Bo wam wierzę.
Jedno z was mówi prawdę.
Może nawet oboje.
Powinniśmy was uwolnić.
Powinniśmy.
Ale tego nie zrobimy.
Starzec zbliża się do kresu, prawda?
Dr. Seldon.
Coś nie tak? Pominęliśmy coś w dostawie?
Nie. Zastanawiałem się tylko nad pewną białą koszulą.
Ma na mankiecie plamę od tuszu.
Nie udało nam się jeszcze jej wywabić.
Czy poza tym jest czysta?
Chciałbym ją wziąć. Nawet z plamą.
Dr. Seldon?
Tak?
Czy mogę zadać panu pytanie?
Oczywiście. Pytania to moje życie.
- Jest pan zadowolony? - Zadowolony?
Zadowolony z postępów Planu. Z przygotowań.
Jak masz na imię?
Veena.
Veena Ahluwalia.
To będzie długa podróż, Veeno.
Napotkaliśmy trudności. Wiele innych przed nami.
Ale jestem pewny, że nasze przedsięwzięcie okaże się sukcesem.
A głównym tego powodem jesteście wy.
Wy wszyscy.
Zatwierdziłem listę pasażerów.
Każde jedno nazwisko.
Za sto lat,
może nawet tysiąc, wasze nazwiska będą pamiętane.
Zwolennicy dzielący los z ekscentrykiem,
który uzależnił los galaktyki od twierdzenia tak abstrakcyjnego,
że…
równie dobrze mogłoby być modlitwą.
Nie będzie się liczyć, gdzie pracowaliście.
Jako ultradźwiękowy czyściciel,
inżynier wymiany ciepła, czy tutaj w pralni.
Bo ta modlitwa nie przetrwa bez ludzi.
Bez was.
Więc…
dziękuję ci, Veeno.
Przykro mi z powodu tuszu.
Nieważne. Przywykłem do niego.
Jest oznaką ciężkiej pracy.
Doktorze Seldon?
Tak, Theronie?
Mogę uścisnąć panu rękę?
Dziękuję.
- Dziękuję, doktorze. - Dziękuję.
Dziękuję.
Mówię tylko, że to nie ideał.
Abbas, jak wyglądają nasze wyniki w druku 3D?
Pracujemy z gliną…
Szukałam cię.
Czemu wyszedłeś ze spotkania? Przydałoby mi się wsparcie.
Przepraszam. Hari chce, byśmy zaplanowali symulację spaceru kosmicznego.
Teraz? Nawet nie umiemy chodzić po śniegu.
- Pogadam z nim. - Nie… coś wymyślę.
Podasz proszę wino?
Wino.
Znajdzie się miejsce?
- Oczywiście. - Dziękuję.
Raych, pewnie nie pamiętasz pierwszego posiłku,
który razem zjedliśmy, prawda?
Rzeczywiście nie pamiętam.
To nie było nic specjalnego.
Zdecydowanie.
Dopiero zacząłem pracę na uniwersytecie
i brakowało mi na jedzenie.
Jadałem czerstwy chleb i nieświeżego pieczonego jastrzębia.
Był tłusty i miał małe kości.
Ale podgrzany i owinięty chlebem…
Niebo w gębie.
Miał sześć, może siedem lat.
Złapałem go w sali ksiąg rzadkich,
z dwoma tomami Alvareza wetkniętymi w spodnie.
Nigdy nie mogłem pojąć,
skąd wiedziałeś, że na czarnym rynku sprzedasz go najdrożej,
a przy tym najłatwiej schowasz w spodniach?
Twoja matka, na ile mogłem się domyślić, zmarła,
a twój ojciec przepijał każdy grosz, który przynosiłeś.
To nieprawda.
Mój ojciec nie pił.
Pił, synu.
Pracował przy radiatorach.
Miał wypadek i poparzył sobie plecy.
Kradłem książki, żeby mógł kupić leki i wrócić do pracy.
Zaczął pić dopiero potem.
Kiedy wyprowadziłem się do ciebie.
Najwyraźniej lepiej przewiduję przyszłość, niż pamiętam przeszłość.
Pierwszy raz widzę ten układ.
Zdarza się tylko co dwa lata, więc nigdy nie używają go do symulacji.
Co się dzieje z tobą i Harim?
Nic.
Nic?
Nic.
Może nie powinnam była mówić ci…
tego o obliczeniach.
Nie, to było… dobre przypomnienie.
Hari popełnia błędy. Nie jest idealny.
Boję się tylko, że nie wiem, które błędy są ważne.
Których elementów może zabraknąć, żeby obraz wciąż się zgadzał.
Ale wciąż wierzysz w matematykę.
Tak.
Taki jest Plan.
Już nie zawrócimy.
Ale i tak myślę, że jest zazdrosny.
Tak. Któż by nie był?
Na Terminusie będziemy mieć więcej swobody.
Nasz własny mały kawałek zamarzniętej ziemi.
Zbudujemy dom.
Może z dziećmi drzemiącymi przy ognisku?
To dość wymowna cisza po tym, jak wspomniałam dzieci.
Nadal ich chcesz?
Gaal…
z tobą…
chcę wszystkiego.
Ładne to było.
Poczekaj.
Gwiezdny Most.
Musimy coś postanowić w sprawie Anakreona i Thespis.
Wiesz, co myślę.
Imperium wytrzyma przypływ łaski.
Może nawet na nim zyska.
Trudno uwierzyć, że ten sam człowiek radził w sprawie Seldona,
żebym nie roztrząsał kwestii kija.
Jestem tym samym człowiekiem.
Zresztą tym samym co ty.
A co ty myślisz, Wschodzący Świcie?
Zaatakowano nas. Jak się z tym czujesz?
Dalej, młodzieńcu.
Odpowiedz mu.
- Boję się. - Tak.
Tak. Właśnie to robią ludzie. Boją się.
Dlatego najlepszą postawą, jaką możemy zaprezentować,
jest postawa siły.
Spokój imperatora
jest obietnicą Imperium.
Był obietnicą Cleona I i każdego kolejnego Cleona.
To wyścig poprzez stulecia,
pałeczka przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Nie upuścimy jej.
Ani dzisiaj, ani jutro, ani żadnego innego dnia.
Kto zagrozi pokojowi, zapłaci wysoką cenę.
Trantor został głęboko zraniony.
Żaden obywatel nie wyszedł bez szwanku.
Przez wiele pokoleń wszyscy będą odczuwać ból.
Zostaną okaleczeni na zawsze, ale przetrwają.
Będą żyć dalej. Nasz świat będzie żyć dalej!
Wy…
nie będziecie.
Wasze światy też nie.
Nie bez ran i blizn!
Patrz.
Wracajcie na swoje światy.
Powiedzcie żywym i martwym, że nie zdołaliście ich ocalić.
Nie każdy wybór będzie taki jak ten.
Ale niektóre tak?
Niektóre tak.
Nie będziesz sam.
Będziesz miał braci i mnie.
Będę tu zawsze, tak jak zawsze tu byłam.
Jak często się tak kończy?
Jak często to wybieramy?
Zawsze.
Chroni nas ciężar tradycji.
Pocieszeniem może być podróż, którą inni już odbyli.
Kiedyś modliłam się słowami rodziców.
Ale potem mój świat się rozrósł i słowa nie oddawały już rzeczywistości.
Teraz modlę się w innym języku.
86 981 803.
86 981 821.
86 981 827.
86 981 848.
Nie. Niedobrze.
86 981 849.
Coś jest nie tak.
Raych?
Raych, co ty…
Gaal, musisz wyjść.
- Coś ty zrobił? - Nie możesz tu być.
- Gaal. - Hari.
Hari.
Musisz wyjść. Już! Gaal!
Uwaga.
Funkcje życiowe Hariego Seldona przestały działać.
Uwaga.
Gaal? Raych?
- Chodź! - Co się dzieje?
Uwaga. Funkcje życiowe Hariego Seldona przestały działać.
Uwaga.
Funkcje życiowe Hariego Seldona przestały działać.
- O Boże. - Wchodź.
Nie panikuj. Nic ci nie będzie.
Nie walcz z tym.
Spokojnie. Możesz oddychać.
Możesz oddychać cieczą. Spokojnie.
Pamiętaj, żeby liczyć liczby pierwsze.
Pamiętaj, żeby je liczyć.
Kocham cię.
Przepraszam.
86 981 861.
86 981 893.
86 981 897.
86 981 927.
Z tobą chcę wszystkiego.
…981 953.
86 981…
Napisy: Marzena Falkowska