NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
FUNDACJA
Wstałaś wcześniej niż zwykle.
Dziwne sny.
Kłóciłam się z obcymi ludźmi.
To chyba przez to miejsce. Przesączają się cudze sny.
Cieszę się, że nie jestem mentalistą.
Przejdę się.
Zawsze wstajesz przed świtem?
Sprawdzam tylko plażę.
Wspomnienia twojej mamy są pełne wody.
Jak to zrobiłeś?
To odgłaśnianie.
Nie mów, co myślisz, odgłośnij to.
To nie tak. Mówisz tylko w głowie.
- Nie widzę różnicy. - Jest ogromna.
Tellem nauczyła nas skupiać się przy muzyce.
To jest mój ton.
Jeśli pomyślę, jak brzmi, odgłośni się.
Ty też swój masz.
Jak każdy tutaj.
Mam gwizdek.
Nie znam twojego tonu, ale to nie ten.
Zero zdziwienia.
Skąd to wszystko wiesz? Od Tellem?
Częściowo.
Zawsze wiedziałem, co ludzie myślą.
Stąd to mam.
Mogę ci pokazać.
Nie!
Nie! Tato!
Ludziom nie podobało się, że znam ich myśli.
Moją rodzinę też winili.
Tellem cię ocaliła.
Ocaliła nas wszystkich.
Bardzo tu cicho.
Jest dużo rozmów, ale odgłośnionych. Na głos jest niegrzecznie.
Mówię im, że chcesz ich poznać.
Widzę i czuję wszystko, co przeżyli.
Cały ten ból i cierpienie.
Oraz ulgę.
Teraz wiesz, czemu się ukrywamy.
Dużo wiemy.
Wiemy, kiedy królowie wciskają kit, a mężowie zdradzają.
Nasz los bywa różny.
Mogą traktować nas jak bogów wśród ludzi albo jak wilki wśród owiec.
Status boga może się znudzić, wierzcie mi,
a status wilka kończy się naszą śmiercią.
Tłum gromadzi się szybko.
Nazywa nas diabłami albo potworami.
A potem nas wykrwawia, tak jak Josiaha.
Podoba mi się mój plan, w którym unikamy innych.
Potrzebujemy pomocy.
Przez twoją psychohistorię.
Ma to wyraźnie w głowie.
Pierwszy kryzys, drugi kryzys. Fundacja, która zastąpi upadłe Imperium.
Czy twój Plan kazał ci nas odszukać? Czy nazwał nas Drugą Fundacją?
To sensowny domysł.
Jakoś nie jestem w nastroju na domysły.
To nie nasza walka.
Nie obchodzi mnie Imperium ani wasze Fundacje.
Nie będziemy waszą armią.
Więc będziecie ofiarami.
Za wiele lat władzę zdobędzie inny mentalista.
Będzie się nazywał Muł.
Zniszczy wszystko, co tu zbudowaliście.
- Gaal to widziała. - Widziała?
Przyszłość?
Jesteśmy zdolni do wielu rzeczy, ale do prawdziwej prekognicji?
- Nie. - I tu się mylisz.
Wizja Gaal jest prawdziwa.
Może ci pokazać.
Umiem rozpoznać kłamstwo.
Pokaż jej.
Ja jestem na tak.
Nie wiem, czy ja też.
Czy kłamię?
Czułaś to. Wiesz, że to prawda.
Czy Salvor wie?
Tak.
Jest w twoim wieku, a jest twoją córką?
Tak, to dość kłopotliwe.
Nie muszę wiedzieć wszystkiego. Tylko to, co czujesz.
Chcesz ją ocalić, wiem. Bo ją kochasz.
Dopiero się poznałyśmy.
Czujesz, że powinnaś ją kochać i dziwnie ci, że nie jesteś tego pewna.
To w końcu twoja krew.
To kłopotliwe.
Nie akceptuję nieuchronnej przyszłości i ty też nie powinnaś.
Nasze czyny muszą coś znaczyć.
Naprawdę chcę w to wierzyć,
ale jeśli nie sądzisz, że to była przyszłość, to co to było?
Twój Hari może uznać, że prawdopodobna przyszłość, ale ja nie wiem i ty też nie,
bo została przefiltrowana przez jego postrzeganie.
Póki nie będziesz gotowa sprawdzić, co ty możesz zrobić,
nigdy się nie dowiesz, czym była ta wizja.
Ja nie będę w stanie ci pomóc.
Muszę myśleć o swoich dzieciach.
Dziś są urodziny Salvor, tak w ogóle.
Witajcie na Trantorze. Wkrótce zadokujemy w stacji orbitalnej.
Mogę ci pomóc przy wyjściu?
Tak, dziękuję.
Jestem Brat Constant. Jak masz na imię?
Promienna.
Piękne imię.
Nigdy nie znałam Przestrzeńca.
Jesteśmy ludźmi.
Tak, wiem. Po prostu...
Nie wiedziałam, że inżynieria genetyczna może być tak elegancka.
Stale doskonalimy tę sztukę,
choć 600 lat temu zainicjowało ją Imperium,
kiedy zaczęła się nasza niewola.
Cudowny widok.
Czy to naprawdę centrum galaktyki?
Nie dosłownie.
To wyróżnienie należy do supermasywnej czarnej dziury.
Szczerze mówiąc, nawet nie wiem, czy to prawda w sensie przenośnym.
Trudno sobie wyobrazić upadek takiego miejsca.
Najpierw krążenie zatrzymuje się na krańcach.
Dopiero po jakimś czasie rozkład dociera do serca.
Witajcie na Stacji Trantor, Dumie Galaktyki.
Myślisz, że Imperator przyjmie naszą misję?
Lepiej założyć, że napotkamy opór.
Witajcie na Trantorze, w centrum Imperium.
W najśmielszych snach nie przypuszczałam, że znów to zobaczę.
Wybacz. Dziwnie to zabrzmiało.
W dzieciństwie to sobie wyobrażałam.
- Proszę do kolejki. - Następny.
Witamy na Trantorze. Proszę podejść.
Cel podróży?
Jestem emisariuszem z Terminusa. Reprezentuję Obrzeża.
Jestem tu w celu dyplomatycznym.
Obrzeża? Ale egzotycznie.
Niestety Imperium nie uznaje już
wielu z tych planet.
Tak zwanych „barbarzyńskich światów”.
Dokładnie to, jako barbarzyńcy, chcemy tu omówić, Timandro.
Przyznaję panu tymczasową wizę. Jest pan w systemie.
Proszę przyjść jutro do Officium Externa.
Proszę przejść.
Nie zauważyłam pani.
Nie jesteśmy małżeństwem.
Zgłoście się razem. Macie wspólną wizę.
Dziękuję, Timandro.
Była przyjacielsko przerażająca.
Proszę dalej.
Tu jest napisane, że nasz hotel jest na Stacji Sunside 1.12.
- Szanujmy pokój... - Jeszcze nie idziemy do hotelu.
Praca misjonarza nie ma wielu korzyści.
Ale dziś jesteśmy w centrum Imperium
na koszt Proroka.
Dziwi mnie twój spokój na planecie pełnej potencjalnych wrogów.
Gaal zajmie się Tellem. Ja nam tylko szkodziłem.
Moje stopy są w czystej, zimnej wodzie po raz pierwszy od prawie dwóch stuleci.
No tak.
Nowiutkie stopy, których nie pamiętasz.
Więc to po to przyszłaś.
Żeby mnie delikatnie przesłuchać.
Cóż, byłeś nieśmiertelny. Mniej więcej.
Ciało naraża cię tylko na większą krzywdę.
Czemu więc ci je dała? Kimkolwiek była.
Podejrzewam, że zaraz mi powiesz.
Nie wiem. Nie widzę żadnych korzyści.
Założyłem, że w służbie mojej doktryny.
Mesjanistyczna historia wymaga śmierci i zmartwychwstania.
Już zmartwychwstałeś. Tym właśnie jest Krypta.
Zakładasz się o prawidłową odpowiedź.
Wręcz przeciwnie.
Może ktoś się martwił, że przez nieuwagę zredukujesz wszystkich do liczb.
Może ktoś chciał, żebyś sam miał coś do stracenia.
Nie lubisz mnie, prawda?
- Tego nie mówię. - Myślisz, że mam zły wpływ na Gaal.
Nie chcę, żeby zapomniała,
że na tych planetach, które ratuje, są ludzie.
Gaal wyrządziła mi krzywdę.
Nie wiedziała, że będziesz świadomy.
Już coś takiego widziała.
Kiedy wgrałem się do Kruka.
Jeśli nie wiedziała, to dlatego, że tego nie przemyślała.
Gaal obwinia mnie za to, co stało się z Raychem, z nimi.
Ale nie wiedziałem o ich związku, aż do... tamtej nocy.
To kogo trzeba winić?
Nie ma na to prostej odpowiedzi, Salvor.
Czasem gniew jest łatwiejszy do zniesienia niż prawda.
A prawda jest taka, że Raych o wszystkim wiedział.
Że im się nie uda.
Ukrył to. Mimo to wciąż chciał z nią być.
Serce nie sługa.
Wszyscy co jakiś czas mamy na sumieniu myślenie magiczne.
Martwisz się, że Gaal się we mnie zmieni, zatraci się w Planie.
Nie ma szans,
przynajmniej dopóki przy niej jesteś.
Za bardzo jej zależy na twojej opinii.
Lament Żebraka.
Świetny statek.
To odpadło. To raczej nie pąkla, prawda?
Pewnie tak.
Chcesz wejść?
Mamy studnię. Mnóstwo wody do picia.
Ta z niej pochodzi. Przefiltrowaliśmy ją.
Nasze ciała mogą źle znieść lokalne organizmy.
I sprawdzacie, czy nie ma trucizny.
Mądrze jest być ostrożnym.
Byłam bardzo ostra dla Hariego.
Przyszłam za to przeprosić.
Próbuje ocalić ludzkość.
Ja też. Tych, którzy na to zasługują.
Mam parę statków. Dość powolnych.
Szukamy takich jak my i sprowadzamy ich tutaj.
I mamy nasz mentalny sygnał.
Słyszymy widzących, którzy usilnie próbują się tu dostać.
Zwykle jest za daleko. Statki nie dolatują
albo łapią je ci, przed którymi uciekają.
I musimy słuchać, jak ich głosy cichną.
To smutne, ale... możemy to zmienić.
Wiem, że możecie pomóc nam zdobyć statek skokowy,
żebym mogła dosięgnąć tysięcy widzących.
Mogą popracować nad udoskonaleniem swoich zdolności
i ulepszyć waszą oś czasu.
Może nawet uczynić dobro.
Wolałabym tylko, żeby Hari w tym nie uczestniczył.
Dziwne to przeprosiny.
Jesteś wyjątkowa, Gaal Dornick. Nigdy nikogo takiego nie znałam.
Zwykle, kiedy ktoś mi to mówi, to czegoś chce.
Ze mną nie jest inaczej.
Ale zaproponuję ci coś w zamian.
Słucham.
Lepiej ci pokażę.
Masz bardzo wyjątkowy umysł. Chciałabym się po nim przejść.
Co...
To Synnax. Jak...
Woda to dla ciebie silne skojarzenie. Wylałam ją na ciebie, za co przepraszam,
a twój umysł uznał, że się do niej rzuciłaś.
Zapach pąkli w mojej kieszeni pomógł ci się tam przenieść.
Zakorzeniona iluzja działa lepiej.
Nie mogliśmy stworzyć mężczyzny Salvor z niczego.
Loron musiał odegrać jego rolę.
A dziewczynka na tronie?
Nie musieliście jej dotykać, a Hari zauważył brak cienia, prawda?
Przeniosłaś mnie do ojczyzny.
Chciałaś cofnąć mnie do dzieciństwa? Osłabić mnie?
Stare domy otwierają stare rany. A ty masz ich sporo.
Żeby było sprawiedliwie, wyjawię ci swoje.
Boję się śmierci. To paraliżujący strach, wyjątkowo mocny.
Teraz.
- Kazałaś mi to podnieść. - Nie umiem ruszać rzeczy siłą umysłu,
ale możesz to robić za mnie.
Muł nie udusił cię poprzez wizję.
Umysł pomyślał: „Au” i naczynia krwionośne pękły.
Ty to zrobiłaś.
Szybka jesteś.
No proszę. Czujesz ulgę, że nie zawiodłaś.
To jest słabość.
Hari na pewno nie raz ją wykorzystał.
Mówisz, jakbym się go słuchała. To nieprawda.
Twój umysł jest pokryty jego odciskami.
Nigdy nie uzna cię za równą sobie, choć jesteś od niego lepsza.
Ode mnie też.
Gaal, jestem chora.
Patrzę na mój lud i zastanawiam się, co z nimi będzie.
Kto ich poprowadzi.
Poszliby za tobą.
Nie możesz mnie o to prosić.
Oczywiście, że mogę. Po to tu przyleciałaś.
Możesz ich nawet nazwać Drugą Fundacją, jeśli nie wpadniesz na lepszą nazwę.
Pokazałaś mi przyszłość i wciąż jestem w szoku.
Nawet jeśli pojawi się za ponad sto lat, ten Muł wciąż mnie martwi.
Oto więc moja oferta.
Oddam ci moje dzieci.
Wyszkolę cię i wzmocnię, żebyś potrafiła je ochronić.
Te same umiejętności pomogą przeżyć twojej córce.
A w zamian chcesz tylko...
Ta planeta należy do mentalistów.
Ta oferta jest skierowana tylko do ciebie.
Hari Seldon nie weźmie w tym udziału.
A teraz...
Nic tu nie ma.
Duchu, sprawdź współrzędne.
Dobra, Seldon. Co teraz?
Coś mi tu nie gra.
Kurwa. Duchu, autodiagnostyka.
Tak.
No nie, nie rób mi tego. Nie dzisiaj.
Kurwa.
Beki. Spokojnie.
Hej. Chciałem utknąć w martwym punkcie w przestrzeni kosmicznej.
Nie, Beki. Uspokój się, dobrze?
Jestem tylko posłańcem.
Co to, kurwa, jest?
Naprawdę nie lubisz siedzieć spokojnie, co?
Nie.
- Jak się relaksujesz? - Patrolując.
To musi być dla ciebie trudne.
Skupiać się na trzecim kryzysie, kiedy Terminus przechodzi drugi.
Wygrają.
Muszą.
Choć mam wrażenie, że pomagam ci budować armię
przeciw tym, których przysięgłam chronić.
Nie chodzi o to, by walczyć z Pierwszą Fundacją.
Musimy ją tylko szturchnąć.
A Hari Seldon w Krypcie? Nie szturchnie ich sam?
Edytowałem jego podstawową wiedzę.
Zna tylko część Planu.
Ale nadal jest tak mądry jak ty.
Nie domyśli się reszty?
Co więc zrobiłby ktoś taki jak ja, żeby przygotować się na wszystko?
To ważne, żeby drugi Seldon o tobie nie wiedział.
Bardzo. Jego wiedza musi być ograniczona.
Ale i tak musisz go obserwować, dla pewności.
To by było wskazane.
Radiant i Krypta są ze sobą związane, prawda?
Porozumiewają się ze sobą.
Nie mógłbyś użyć Radiantu, żeby podejrzeć stąd Kryptę?
Drugi Seldon ma coś, co wygląda na duplikat Radiantu.
Coś, co wygląda.
Ale istnieje tylko jeden i obaj go mamy.
Jego własności umieszczają go poza czasoprzestrzenią.
To ten sam przedmiot w dwóch miejscach.
Gdybym w niego spojrzał, spojrzałbym w jego ręce.
Gdzie go w ogóle schowaliście?
Kiedy historia szarpie, pociągnij.
Do góry.
Złowiliśmy rybę.
Widzę. Piękny okaz.
Hari, mam propozycję.
Kiedy my moczyliśmy stopy, negocjacje dobiegły końca.
Przykro mi. Wiem, że to dla ciebie trudne.
Mentaliści pójdą tylko za swoim.
Jeśli naprawdę myślisz, że Druga Fundacja się tu zacznie,
ja powinnam ją poprowadzić.
Co zaoferowała ci w zamian, Gaal?
Powiedziała, że pomoże ci ocalić Salvor?
Pozwoliła ci uwierzyć, że to możliwe?
Ta kobieta może wmówić ci wszystko.
Nawet nie wiesz, czy to twoje własne słowa.
Może zastanówmy się nad tym osobno. Żeby ochłonąć.
Co stało się w Macoda Mesa na Helikonie, Hari?
Kiedy byłeś młody.
Bała się, kiedy wywiozłeś ją na odludzie
i zobaczyła na ziemi trójpalczaste ślady?
Widzicie, co robi?
Nie możesz zostać jej niewolnicą.
- Hari. - Musicie zrozumieć.
Jeśli będzie cię kontrolować...
Jeśli nie możesz ufać własnemu umysłowi, to co ci pozostaje?
Hari.
- Dobrze się czujesz? - To tylko space lag.
Może też za bardzo sobie pofolgowałem.
Położymy cię do łóżka.
O tak.
Połóż się.
Dobra z ciebie dziewczyna, Costant.
Patrz na przekąski. Są gratis?
Te orzechy kosztują tyle, co tygodniówka na Siwennie.
Ten widok...
jest jednak gratis.
Co za widok.
Kwintesencja Imperium, co?
A ja myślałem, że jest jak my,
latający wozem cyrkowym i zachwycający publiczność.
Constant.
W kieszeni mojej opończy jest woreczek z vordalińskim pyłem.
- Wiem. Mam go... - Nie.
Możesz go spłukać?
Ja chyba... nie mam na to siły.
Poprosiłeś mnie.
To już wymagało siły.
Jestem pijakiem i narkomanem od ponad stu lat.
Czas na coś nowego.
Piłem wino od Hariego Seldona i nic nie posmakuje mi już równie słodko.
Racja. Choć tego nie przyzna,
wiem, że mojego ojca też poruszyła obecność Proroka.
Jego Plan ma cel i wszyscy mamy w nim swoje miejsce.
Sermak może tego nie widzieć, ale twoja wiara ma znaczenie.
Naprawdę.
Jest... czysta.
Czystsza niż moja, to na pewno.
Nie wiem, czy to coś, czego tyle lat się trzymam, jest wiarą.
Nie rozumiem.
Kiedy Hari Seldon wyszedł z Krypty, zobaczyłem go na własne oczy.
Wszyscy dostaliśmy wtedy dowód.
Ale ty i twoje pokolenie
mogliście polegać tylko na relacjach z drugiej czy trzeciej ręki.
Na folklorze.
Taka jest różnica między wierzeniem a wiarą.
Uwierzyłem w to, co zobaczyłem, ale wiara to większe poświęcenie.
Ty zawsze miałaś wiarę, Constant.
I ta wiara moje wierzenie... tylko zawstydza.
Gratulacje, Klaryku Verisofie.
Twoją wizytę na Trantorze przedłużono na zawsze.
Zwołał Radę Galaktyczną? Patrycjusze nigdy nie opuszczają grzęd.
To padlinożercy, którzy wyczuli ścierwo, choć nikt nie umarł... jeszcze.
Ludu Imperium...
domyślam się, że nikt żywy nie pamięta, po co zbudowano tę arenę.
Krwawy sport.
Trantorianie tłoczyli się na trybunach, żeby obejrzeć bitwę.
W kamieniach wyżłobiono kanały,
żeby pomóc służbie wypłukać zebraną posokę.
Ale zwołałem was tutaj w sprawie innego rodzaju mieszania krwi.
To była ulubiona arena Winoset, matki Cleona I
i ostatniej imperatorki galaktyki.
Kiedy dynastia genetyczna, moja dynastia, zastąpiła cleońską,
pamięć o Winoset została zaniedbana.
Nie będziemy jej już zaniedbywać.
Imperatorki i imperatorzy zostają posągami.
Do paru sam pozowałem.
Może je widzieliście.
Ale jestem też człowiekiem
i moje serce bije tak jak wasze.
Pozwólcie, że przedstawię wam kogoś,
dzięki komu moje ludzkie serce bije trochę szybciej.
Oto Sareth Pierwsza.
Królowa Dominium Chmur.
Winoset nie będzie ostatnią imperatorką na Trantorze.
Pokłońcie się swojej nowej imperatorce, Sareth I.
Jeśli ktoś potrzebuje wyjaśnienia,
zakańczam dynastię genetyczną.
Przynajmniej się najedliśmy, póki uczta trwała.
Dziękuję Imperatorowi za jego powitanie.
Chętnie będę wraz z nim rządzić.
Chcę, żebyście wszyscy wiedzieli też, że poślubiam nie tylko jednego człowieka,
ale wszystkich mieszkańców Imperium.
I przyrzekam, że wysłucham waszych głosów.
Wasze prośby to nasze obowiązki.
Wasze potrzeby to nasze problemy.
Służymy wam. Kochamy was.
Należymy do was.
Przestrzeńcy.
Kim jesteś?
Czemu zbezcześciłeś nasze siedlisko?
Hej, poszedłeś sobie.
Nie możesz tak robić. Potrzebujemy cię.
Gaal cię potrzebuje.
Tellem cię dotknęła.
Jej słowa o... to była Macoda Mesa? Co to takiego?
Ostrzeżenie. Nie mogłem pozbyć się tego wspomnienia.
Okazuje się, że to ona
wydłubała je z mojej głowy,
żeby pokazać je wszystkim zakrwawione.
Nie wiedziałam.
Kiedy tylko wylądowaliśmy, wiedziałem, że wszystko wymknie mi się z rąk.
Hari...
Chcą zdobyć Radiant, Salvor.
Jest na Żebraku.
Gaal go schowała. Nie wiem gdzie.
Będzie inaczej wyglądał.
Znajdź go i ochroń. Ochroń Gaal. Potrzebuje cię.
Porozmawialiśmy. Źle z nim. Powinnaś...
Czekałaś na mnie?
Tak.
Nie wiem, jak potoczą się sprawy z Harim,
ale nie możemy cały czas skupiać się tylko na Planie.
Musi być miejsce na inne rzeczy.
Wszystkiego najlepszego.
To owoc.
- Dajesz mi prezent. - Tak.
Skąd wiedziałaś?
Tellem.
Dziękuję, Gaal.
Mogłaś sama powiedzieć.
Nie chciałam, byś źle się poczuła.
Poza tym mam urodziny tylko według cykli słonecznych Terminusa.
A nie jesteśmy na Terminusie.
Tak. Ciągle...
Ciągle myślę, jak inaczej by było, gdybym tam dotarła.
Dobrze, że miałaś Mari i Abbasa.
Chciałabym im podziękować.
Spokojnie.
Teraz nie jestem tam.
Jestem tutaj.
- Tak. - Tylko to się liczy.
Nie.
To on.
Odlatuje?
Właśnie patrzą, jak odlatujesz.
Salvor bardzo kreatywnie przeklina.
Loron zabierze Żebraka poza zasięg ich wzroku,
a potem wyląduje i będziemy szukać dalej.
Znajdziemy Pierwszy Radiant.
A potem go zniszczycie.
Oczywiście. Z radością.
Gaal jest prawdziwą wieszczką.
Nie potrzebuję twojego kalejdoskopu.
Odszedłem od nich dzisiaj w gorącym momencie sprzeczki.
- Popchnęłaś mnie do tego? - Dobre pytanie.
To do ciebie niepodobne, co? Zaniechać dyskusji.
Co teraz?
Mam błagać o życie?
Nienawidzisz każdego, kto nie jest taki jak ty.
Badasz wzorce.
Wiesz, co robi twój gatunek.
Przemoc przeciw każdemu odstępstwu od większości.
Wyzysk, okrucieństwo, tajemnice, morderstwa.
Morderstwa? Ty potępiasz morderstwa?
Ty hipokrytko.
To nie morderstwo.
Nigdy nie zabiłabym nikogo z naszych.
Gaal będzie wiedzieć, że to zrobiłaś. Salvor też.
Ja kontroluję, co one wiedzą.
Powiem im o naszej filozofii śmierci.
Że zabijamy tylko wtedy, kiedy musimy.
Dla pożywienia albo samoobrony.
Najpierw mnie utopisz, nie?
No jasne.
Venik.
To nie zatrzyma Planu. Wciąż wierzę.
Ja wierzę w Gaal.
Nie idź, póki nie umrze.
Hari, czas wracać do schronu.
Hari, stój!
Haritonie Seldonie.
Nic mi nie jest. Odkryłem wzorzec. Poszedłem według niego.
- Wzorzec? - Nie widzisz go?
Odsuń się od niego.
- Panie doktorze. - Pani doktor. Liczyłem, że się spotkamy.
Musimy omówić pański ostatni artykuł dotyczący prognoz.
Prognoz?
Uniwersytet martwi się, że wnioski będą źle zrozumiane.
- Przez kogo? - Imperium.
- „Wszystkie imperia upadają”? - Nie rozumiem.
Spekuluje pan na temat przyszłości, zmian w zaufanych instytucjach,
idei, które popychają do namysłu, różnych opinii, dyskusji.
A nie po to są uniwersytety?
Imperium odradzi to z oczywistych powodów, w tym bardzo poważnych.
Czyli zdradą jest powiedzieć: „wszystkie imperia upadają”?
Mówi pan o sile wielkich grup, które wprowadzają zmiany.
Mówi pan o...
- Ewolucji. - Pani doktor. Rozmawiałyśmy tydzień temu.
Nazywam się Yanna Kine. Szukam gabinetu.
- Dr Kine? - Jest pani rektorką?
Reprezentuję interesy Imperium. Przeniosła się pani z Uniwersytetu...
Caldeńskiego. Analiza probabilistyczna i wizualizacja danych.
W razie czego mogę dzielić z kimś gabinet. Tu jest wolne miejsce.
To mój gabinet.
Myślałam, ze zaczyna pani jutro.
Mrok jest ciężki, a grawitacja lekka. Co za sprzeczność.
Nie może być ze mną.
- Pani doktor... - Mów mi Yanna.
Dzielenie gabinetu z dr. Seldonem nie jest najlepszym pomysłem.
W końcu się w czymś zgadzamy.
Jestem tu mniej niż minutę, a już wspieram harmonię.
Proszę się nie martwić o psychohistorię.
W obecnym stanie to niewiele więcej niż opis bazy danych.
Rozpada się przy byle kuksańcu.
Powiadomię szefa wydziału, że pani przyjechała.
Hari na pewno pomoże się pani urządzić.
- Co? - Spokojnie.
Pańska teoria jest genialna.
Trzeba ją tylko upraktycznić.
Razem dokonamy wspaniałych rzeczy.
Jak się pani nazywa?
Grant nie pokryje badań.
Nie musi. Zastosujemy algorytm
- do starszych danych. - Sprawdzimy prognozy
- na zamkniętej populacji. - Właśnie.
Genialne.
Znów się zgadzamy.
Przepraszam. Nie chcę rozmawiać zawsze tylko o pracy.
Czemu nie? To ciekawe.
Tak, oczywiście. To ciekawe.
Zastanawiałem się tylko, czy...
na Caldzie jest jakiś pan Kine.
Oczywiście, że jest.
No tak.
Ale po co pytasz o mojego ojca?
Twojego ojca? Nie, chodziło mi o...
Wiem, o co ci chodziło.
Czyli mity o Helikonie to prawda.
Srebrny blask księżyca zmienia tam cyników w romantyków.
Tak głosi legenda.
Jutro, jeśli w świetle dnia będziesz myślał tak samo,
może zaplanujemy randkę.
Może.
No wiesz, teoretycznie. Jeśli się zgadzasz.
Żyję po to, żeby się zgadzać.
Yanna!
- Cześć. - Chodź tutaj.
- Patrz. - Na co?
- Gotowa? - Tak.
- Działa. - Jest prosty, ale...
- Ale będzie działać. - Tak.
Wiedziałam!
To genialny pomysł.
Wizualizacja danych
w urządzeniu kwantowym.
Ale bez teorii u podstaw to byłoby nic.
Jak mam ci dziękować?
To ważny dzień.
Ja też coś dla ciebie mam.
Gotowy?
Fanfary są niepotrzebne.
Naprawdę?
Kiedy...
- Ona. - ...ona.
Za siedem miesięcy.
- Bzdura. - To świetna okazja.
- Wiesz o tym. - Okazja dla ciebie,
- żebyś się odpierdoliła. - To nie jest na to miejsce.
Co się dzieje?
Wierz lub nie, ale przyniosłam dobre wieści.
Oferty stanowisk naukowych. Profesura dla was obojga.
Uniwersytet Streelinga na Trantorze.
Malowniczo położony przy żebrach Imperium.
Jeśli zostaniecie,
każą mi zabrać wam finansowanie i przejąć waszą pracę.
Jeśli wyjedziecie, będziecie mogli kontynuować.
Imperium chce sprawdzić, czy wasza praca ma jakieś zastosowania.
Zastosowania?
Nawet by ich nie obchodziła, gdybyś nie szeptała im na ucho.
Mówisz to tak, jakbyśmy byli oddzielni.
Wszyscy należymy do Imperium. Ta instytucja, wszystko.
Nawet już nie próbują ukrywać, że węszą.
Naucz swoich szpiegów odkładać rzeczy na miejsce.
Uniwersytet posiada wasze wynalazki. Chowanie tego urządzonka to kradzież.
Jeszcze nie działa.
- To przycisk do papieru. - To nieważne!
Dostaliście ofertę. Warunki są znakomite.
Głupotą byłoby ją odrzucić.
Pozwolę wam to omówić.
Przekonaj go.
Jest robakiem wpełzającym po nogach tych, którzy mają władzę.
Im prędzej zniknie w ich dupie, tym lepiej.
Każą jej sprowadzić Seldona albo urządzenie.
W przeciwnym razie ją zabiją.
- Nie zdziwiłbym się. - Musimy to rozważyć.
Ona podjęła decyzję.
Nie współczuj jej.
„Wszyscy jesteśmy Imperium”.
Hari, przestań. Posłuchaj.
Tak, Uniwersytet Streelinga jest przy żebrach Imperium,
i jest to najlepsze miejsce, żeby wbić nóż.
Co?
Na Caldzie był taki pisarz, Gorik Tarka.
Napisał: „Bogowie stworzyli wino dla tych, którzy nie mogą pozwolić sobie na zemstę”.
Imperium chce nam zaszkodzić? My zaszkodźmy jemu.
Ten Gorik Tarka wydaje się nierozważny.
Oto problem z Helikończykami. Grawitacja.
Dryfujecie przez życie w cholernym blasku księżyca.
- Yanna. - Chcesz odpuścić?
- Mogę to rozwalić, podeptać. - Nie! Nie rób tego.
Dr Tadj walczy o życie. Jest zdesperowana.
Znajdzie sposób, by to wziąć.
Bezpieczniej będzie na Trantorze.
Nie mogę tam pracować. Udusiłbym się.
To lepiej dobrze to ukryj.
Yanna.
Musisz ze mną iść.
Yanna?
Mówiłaś, że będzie z tobą.
Że jeśli go oddam, będzie z tobą.
Mam lepszy pomysł. Daj mi Radiant, a ja wysiądę.
Auto cię do niej zabierze. Czeka.
Czeka. Widzisz?
Dobrze.
Zmieniam cel podróży.
- Co zrobiłeś? - Jedziesz ze mną.
Nie tak się umawialiśmy.
Włamujesz się do cudzych danych, ale nie umiesz ochronić swoich.
Chcesz marnować czas, oddalając się od Yanny?
Yanna nie żyje.
- Nie. - Nie żyje.
Nasze dziecko się nie urodzi.
A ty wysyłałaś mnie na śmierć.
Jakie dziecko?
A w tej paczce jest kamień, nie prototyp.
Ona żyje. Patrz.
To nie jest prawdziwe.
Ona żyje, Hari. Nagranie jest prawdziwe.
Jest w wynajętym pokoju w mieście. Dam ci adres.
Czułem, jak umiera.
Jesteś naukowcem.
Nie wierzysz w sercową więź kochanków, którzy czują nawzajem swój ból.
Nie wierzyła w małżeństwo, certyfikat podpisany przez Imperatora.
Ale uwielbiała praktyczne rzeczy.
Była w ciąży. Dziecko miało związać nas na zawsze.
Dała mi znać, podarowując mi to.
Dzięki temu czułem bicie jej serca i bicie serca dziecka,
tuż przy mojej piersi.
Wszystko naraz się skończyło, na krótko przed twoim ultimatum.
Oba sygnały, wczoraj.
Co się stało?
Daj mi Radiant i to wszystko się skończy.
Zhakowałem blokadę spustu.
Hari, ona nie miała umrzeć.
Chciałam tylko odzyskać rządową własność.
Sprzeciwiła się i mnie zaskoczyła.
Pistolet strzelił przypadkiem?
Oczywiście!
Nie umiesz kłamać. Widziałem, jak tętno skacze ci w gardle.
- Bo się boję. - To zdecydowanie prawidłowa reakcja.
Co to jest?
- Owczarki. - Co?
Zamordowałaś Yannę.
Przekonaj mnie.
Po co masz żyć?
No już. Pośpiesz się.
Owczarki je tu skierowują.
Nie chciałam jej śmierci, tylko prototyp.
Opierała się. Prowokowała mnie.
Przywiązana do krzesła?
Nie mogłam tego przewidzieć!
Serio? To właśnie wybrałaś?
Nie jesteś odpowiedzialna, bo nie mogłaś przewidzieć, co się stanie.
To zabawne, bo to pytanie pada w moim życiu często.
To wrzaskacze.
Tak. Skaczą z tamtego urwiska.
Planeta i księżyc mają taką samą atmosferę.
Wrzaskacze mogą się tam paść, ale tylko, jeśli uwolnią się od grawitacji.
To potworny wysiłek. Muszą być ogromnie silne i bardzo szybko się ruszać.
Hari, zemsta nie jest do ciebie podobna. Nie leży w twojej naturze.
Nie, leżała w naturze Yanny. To dla niej.
Hari, ty też zginiesz.
To kuszące.
Biblioteka Streelinga jest największa na Trantorze.
Przynieśliśmy teksty, o które pan prosił.
Gorik Tarka z Caldy to nietypowe życzenie jak na naukowca.
Przyjaciółka go poleciła.
Dziękuję. Nada się w sam raz.
Napisy: Marzena Falkowska