NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
FUNDACJA
Brak organizmów żywych...
i niewiele wody.
Dziwne miejsce na Drugą Fundację.
Nie da się ukryć.
- Lądowanie za cztery. - Czyli mamy cztery minuty
na rozmowę, której nie odbyłyśmy?
Zapnij pasy. Będzie trzęsło.
Salvor.
Mówiłaś mi to, prawda?
Każdy twój koszmar się spełnia.
Nie znaczy, że ten też. Muszę wierzyć, że to zmienimy.
Ale nie wierzysz.
Nie wierzysz w to.
Za 150 lat zginę na polu bitwy, próbując uratować ludzkość.
- Lepiej niż w łóżku. - Nie ignoruj tego.
Czyli wcześniej nie umrę, tak?
- To daje kopa. - Możesz wejść do kriokapsuły.
Na razie wróć na Terminusa.
A i tak skończysz na polu bitwy w naszym punkcie zwrotnym.
W końcu do nieuniknionego można dotrzeć na nieskończenie wiele sposobów.
Uwaga, cienka powierzchnia planety.
Niestabilna do lądowania.
Nie mamy wyboru, Żebraku.
- Sterujesz? - Tak. Mam kontrolę. Przygotujcie się.
Posadzę nas.
To jest Ignis? Opuszczone kopalnie?
Nie jesteśmy na Ignis.
To gdzie my, kurwa, jesteśmy?
To Świat Oony. Imperium miało tu kopalnie
aż do wyczerpania zasobów mineralnych 3000 lat temu.
Obecnie niezamieszkały.
Hari, zgodziłeś się, że Ignis jest kluczowa dla Drugiej Fundacji.
Bo jest. Tak jak i to.
Od kiedy?
- Odkąd wymaga tego Radiant. - Wiem, jak działają obliczenia.
Nie ustalają planów podróży.
Teraz ustalają.
W tych górach jest miejsce, jakieś 500 metrów stąd,
które muszę odwiedzić.
Hari, model się adaptuje. Nie jest wszechwiedzący.
Chcesz tam iść? To idź, kurwa, sam!
Jestem projekcją, Gaal. Zależną od najbliższej sieci.
Mogę przemieścić się do Radiantu,
ale jedna z was musi go nieść.
Nie zaufam ci w sprawie, której nie mogę zweryfikować.
A ja nie oddam kontroli nad Żebrakiem, póki tego nie zrobię.
Idź z nim, Gaal.
Nie. Chcesz, żebym nosiła cię jak szczura w torebce.
- Nie ma mowy. To... - Hej!
Zrób to, Gaal.
Weź go ze sobą, żebyśmy mogli stąd spieprzać.
To pomniki na cześć przemysłu.
Przyjrzymy się im z bliska.
- Bądź czujna. - Dlaczego? Planeta jest niezamieszkała.
To nie znaczy, że jesteśmy sami.
Spalenie Strażnika jest nie do pomyślenia.
- To barbarzyństwo. - Może jakiś błąd.
W końcu Krypta to urządzenie.
Nie.
Krypta to człowiek. Jest dosłownie wykonana z Hariego Seldona.
Mówiłem, że będzie z was niezadowolony.
Myślisz, że był to boski wyrok, Klaryku?
Nie, ale był to jakiś wyrok.
Tak czy inaczej,
nie ma czasu płakać i truchleć.
Jak obliczenia Seldona mogły przewidzieć że ktoś konkretny, ten Hober Mallow,
się urodzi, a co dopiero domagać się jego obecności?
Nie wiemy, czy Krypta się go domagała.
- Mogła nas ostrzegać. - Tak.
Za nic nie powinniśmy wpuszczać tego drania
- do Krypty. - Nie wygłupiaj się.
Znajdziemy Hobera Mallowa i przyprowadzimy go do Krypty.
Psychohistoria to nie determinizm, Poly.
To nie wyraźna ścieżka, ale pejzaż, który czasem zwęża się
w niebezpieczną przełęcz, której nie da się uniknąć.
Dlatego mówimy na to kryzys.
Seldon wiedział, że w pierwszym kryzysie sukces będzie wymagał działania.
Działanie, które wtedy podjęliśmy, miało imię.
Salvor Hardin.
Gdyby Hari Seldon wyrył gdzieś wtedy to imię,
miałbyś rację.
Poly?
Nie.
Czyli Mallow to nasze nowe działanie?
Nie wiem dlaczego,
ale jego imię to jedyne uosobienie Planu Seldona, jakie mamy.
Nie jesteś wierzący.
Wierzę w psychohistorię.
Wierzę, że Imperium upadnie.
A jeśli będziemy sprytni, to my je obalimy.
Ludzie będą żyć jak zwierzęta przez bardzo długi czas,
chyba że użyjemy tego, co dał nam Seldon,
i przejdziemy przez tę cholerną przełęcz
z tym zjebem Hoberem Mallowem.
Niech ci będzie.
Hober Mallow? Pierwsze słyszę. Nawet nie wiem, czy to osoba.
Mallow to może być rejon w kosmosie albo odmiana fiołka.
Raczej odmiana fioła.
Szkolił się na kapłana,
ale ojcowie z nim nie wytrzymali.
Wlókł się więc za innymi misjonarzami jak choroba weneryczna,
sprzedając religijne akcesoria i fałszywe relikty.
Sprzedał 38 kości palców Seldona,
zanim Fundacja cofnęła mu licencję handlową.
Czemu Prorok chce kogoś takiego?
Seldon lubił pożartować.
Był też człowiekiem, wiesz?
Tytuł proroka nadaliśmy mu dopiero potem.
- To dokąd lecimy? - Moje kontakty wskazują Korelię.
W Rozpadlinie Whassaliańskiej? Kupców tam nawet nie wpuszczają.
To człowiek, który każdy zakaz traktuje jak osobiste wyzwanie.
Jeśli coś jest nielegalne, Hober tym handluje.
Co to jest?
Niezależne maszyny górnicze.
Wysysały pallad z porów planety
i kiedy nic już nie zostało,
zwróciły się przeciw ludności.
Imperatorzy to puści ludzie, którzy pustoszą swoje światy.
Skąd to wszystko wiesz? Dlaczego to wiesz?
To psychohistoria, Gaal.
Hari, mogę ci pomóc. Musisz mi tylko pozwolić.
Poza tobą tylko ja potrafię odczytać Radiant.
Tak, ale działasz niszcząco.
Znowu to samo.
Jesteśmy tu na prośbę Radiantu.
Nie powstrzymuje cię przed tym, czego chcesz.
Chcę cię zdzielić.
Już próbowałaś.
Mówię o Salvor.
Machasz jej przed nosem nadzieją.
To błąd.
Przyszłość, którą widziałaś, może być niezmienna.
Sam chciałeś działać, słysząc słowo „Ignis”.
Źle, że ja to robię?
Powinnaś dostrzec jedną różnicę.
Mój Plan zmienia niewiele teraz, by zmodyfikować ważne wydarzenia potem.
Ty chcesz zaobserwować drobne wydarzenie potem,
śmierć konkretnej osoby,
i zastosować ogromną moc teraz, aby je odwrócić.
- Salvor rozwiązała pierwszy kryzys. - Nie sama.
Pomogły jej historyczne warunki. Gdyby nie ona, zrobiłby to ktoś inny.
Warunki?
Nie umieściłeś na Terminusie żadnych psychohistoryków.
- Gdyby nie jej zdolność... - Miała tam być jedna psychohistoryczka!
Prawda?
W innym życiu
mogłabyś nauczyć swoją córkę wszystkiego o Krypcie.
Myślisz, że jesteś taki niezastąpiony.
Cóż, Gaal, to jest mój Plan.
Ale nie, na większą skalę jestem nieistotny.
Nie zawsze byliśmy z tym sami.
- Co? - Powiedziałaś,
że tylko ty potrafisz odczytać Radiant.
Nie zawsze tak było.
Miałem towarzyszkę życia, Yannę.
Pomogła mi stworzyć psychohistorię.
To było nasze jedyne wspólne dziecko. A przynajmniej jedyne, które przeżyło.
Nie kończyłbym tego jeszcze.
Przed nami wciąż długa droga.
Miało być 500 metrów.
W poziomie.
Oby to było warte zachodu.
Będzie.
Spotkamy starą przyjaciółkę.
Starą przyjaciółkę?
KOLONIA KARNA LEPSIS
442, wstawaj!
Ruchy!
Nie.
713, zostaw więźnia 429.
Dajcie mu chwilę. Wyrobi normę.
Nie był nieposłuszny.
Mógł jeszcze pracować.
Bel Riose.
Pani Demerzel.
Przybyłam z ofertą.
Imperium potrzebuje bohatera 20 Floty.
Mamy bitwy do stoczenia.
- Gdzie? - Na Peryferiach.
Zaczniesz na Siwennie, w Sektorze Normanicznym.
Pojawił się nowy wróg.
Siwenna to zaścianek.
Nawet w porównaniu z tą planetą.
Ukończ misję, a odzyskasz wolność.
Skąd ta szczodrość?
- Dzień sądził, że możesz odmówić. - Nie mylił się.
Jest kapryśnym i nierozsądnym dowódcą.
To stawia cię na korzystnej pozycji, prawda?
Ich też uwolnijcie.
Żeby było jasne: to nie cena za to, żebym z tobą poleciał.
To cena za to, żebym zaczął o tym rozmawiać.
Trafiłeś na Lepsis, bo nalegałeś na bezpieczeństwo dla marynarzy.
Chcesz zostać tu za podobny błąd?
Wolność dla nich.
Nie wolność.
Dłuższe przerwy. Lepsze wyposażenie. Opieka medyczna.
W porządku.
A teraz ponegocjujmy, czy mam wrócić.
Muszę mieć wolną rękę.
Imperator nie może mnie wstrzymywać.
Takie jest założenie.
Chodź ze mną.
Powiedz temu Imperatorowi w niebieskiej sukience, żeby spierdalał.
Muszę wykonać rozkaz, jeśli odmówisz.
Nie boję się śmierci.
Dlatego cię chcemy.
I wiem, jak namówić cię do zgody.
Glawen Curr.
Imperator poddał mojego męża egzekucji sześć lat temu.
Tak ci powiedziano.
To była część kary.
Nie wierzę ci.
Imperator zrobi odprawę.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, zobaczysz męża.
Wiem, że nadzieja boli.
Nie musisz jej mieć.
Chodź ze mną.
Nasz cel musi być za tymi drzwiami.
Tradycyjnie drzwi mają zawiasy i może gałkę.
To jest ściana.
Jeśli ją otworzymy, zostanie drzwiami.
Mam nadzieję, że wędrówka po piasku
nie była dla was za trudna.
Znam twoją twarz.
Widziałam ją na obrazach. I znam to metrum.
Jesteś Kalle, ale...
Zmarłaś wieki temu. Jak możesz żyć?
Możesz spytać, co to znaczy, gdy znów się spotkamy.
Jeśli przyszłość nam na to pozwoli.
Powinnaś wrócić.
Nie rozumiem.
Nie możesz oddalić się od Radiantu.
Mogę utrzymać przy życiu cyfrową postać.
- Wytrwa. - Wytrwa? Co takiego?
Nie wiem, co się stanie. Może więc lepiej się pożegnajmy.
Jeśli nie odezwę się w ciągu sześciu godzin, odlećcie.
Oddałem już kontrolę nad Żebrakiem Salvor.
Nie idź!
Kurwa!
KORELIA ROZPADLINA WHASSALIAŃSKA
Oferta do rozważenia.
Mistrz kupiecki Ponyets jest gotowy.
Otworzyć komunikację.
Komodorze Argo, to wielki zaszczyt.
Dziękuję.
Dziękuję za spotkanie.
Ponyets, ostrzegano nas przed takimi jak ty.
Moi ludzie nie kupią towaru, który wiąże się z religijnym przymusem.
Jestem mistrzem kupieckim. Moją religią są pieniądze i...
Komodorze?
Chwila.
To nie kupiec Ponyets.
To Hober Mallow, znany krętacz.
Jestem świadomy, że próbuje sprzedać mi bezużyteczne urządzenie.
Zapewne za połowę skarbca.
Zamierzam go zwabić i zdemaskować.
Wiem, co robię.
Że niby jestem oszustem?
To prawda. Wszyscy kupcy to oszuści.
Ale, Wielce Szanowny, nawet oszust może trafić na cud.
Masz tupet, Ponyets.
Dobrze.
Zaprezentuj swój cud.
To tak zwana roszadnica.
Z pewnością zajmie w twoim sercu miejsce tuż obok Oka Korelii.
Wygląda zwyczajnie.
Nigdy nie słyszeliśmy o roszadzie.
Oczywiście poza szachami.
Bystra uwaga.
Tak, urządzenie nosi nazwę po manewrze. Król i wieża zamieniają się miejscami.
Naukowczyni badająca splątanie kwantowe
trafiła na mechanizm,
który może przemieszczać żywą istotę na daleki dystans,
o ile ciało o zbliżonej masie
wykona odwrotną podróż.
A ty w jaki sposób wszedłeś w jego posiadanie?
Naukowczyni nie chciała przekazać projektu Imperium.
Obawiała się zastosowania.
Przemieszczania morderczych oddziałów na obszary cywilne.
Wszywania bomb w więźniów i transportowania ich
w środek demonstracji.
- To bardzo złe. - Właśnie.
Uważam, że rozsądny przywódca, taki jak pan, użyłby go godziwiej.
A jest bezpieczny?
Na Korelii krążą makabryczne historie
o męczarniach przenoszonych między planetami ludzi.
Nie, nie. Proszę się nie martwić.
Wszystko, co mieści się w polu bioelektrycznym ciała,
też się przenosi.
Zostaje tylko to, co jest poza nim.
Ubrania i tak dalej.
Czyli przybywamy nadzy?
Nie, nie nadzy.
Roszadnik wskakuje w ubrania drugiej osoby.
- Rozumiem. - Oczywiście mam bransoletkę kontrolną,
a asystent na przejściu poza moim statkiem ma taką samą jak pańska.
Może być fałszywa.
Tak. Wszystko może być fałszywe, chyba że przytrafia się nam.
Skoro już wysłałeś bransoletkę, to jej użyj.
Słucham?
Zapewniłeś, że to bezpieczne...
- więc zrób roszadę. - Ale nie mogę.
Mieszanie monarchów i plebejuszów jest zakazane.
Znoszę ten zakaz. Zrób to albo skrócę cię o głowę.
Skoro pan nalega.
Obywatele Korelii, to dla mnie zaszczyt.
- Ile za to chcesz? - Za późno.
Zmieniłem zdanie.
Adiutantko.
Ma Oko Korelii!
O cholera.
Hoberze Mallowie, jesteś aresztowany.
Zawierasz diamenty, Mallow.
Tak. W moim polu bioelektrycznym.
Hej, ostrożnie z tym.
To rzadki rocznik.
Zabrać mu przyrząd.
Mogę?
Po procesie chcę odzyskać wino.
Nie będzie procesu.
Komodor Argo zarządził już egzekucję.
Zaprowadzę cię do Imperatora, kiedy będziesz gotów.
Nie.
Chcę stanąć przed Dniem w takim stanie.
Takiego mnie stworzył.
Dziękuję, Imperatorze.
Jestem wdzięczny, że nie jestem już na Lepsis.
Tak, czuję zapach tej wdzięczności.
Jesteś tu z łaski Demerzel, nie mojej.
Transportem, którym tu przybyłeś, równie łatwo możesz tam wrócić.
Pani Demerzel mówiła, że Glawen wciąż żyje.
- Glawen... - Nie kombinuj.
Czeka za tymi drzwiami.
Zobaczysz go po naszej rozmowie.
Jeśli pójdzie dobrze, będzie żywy.
- Jaka to misja? - Zwiad.
- Mamy na Siwennie informatora. - To robota dla szpiega.
Siwenna nie jest groźna.
Chyba że atakują kaktusami.
Kto niepokoi cię naprawdę?
Ponad sto lat temu Hari Seldon stał w tym samym miejscu.
Twierdził, że może założyć Fundację,
by odczytać przyszłość i skrócić nadchodzącą ciemność.
Teraz twierdzę, że był to tylko fortel, by kupić jego ludziom czas i dystans.
Obecnie jego wyznawcy czczą jego pamięć
i rekrutują członków ze skraju Imperium.
Chcę, żebyś dowiedział się, czy Fundacja jest dla mnie zagrożeniem.
Odczytują przyszłość?
To wchodzi w skład informacji, które miałbyś zdobyć.
Praca przymusowa go osłabiła.
Zabierzcie go.
Zabijcie męża.
Mogę być z tobą szczery, Imperatorze?
Na osobności.
Tylko ty i ja?
Zgadzam się.
Bracia.
- Mów. - Jesteś aroganckim despotą.
Jeśli sprowadziłeś mnie tu tylko po to, żeby mnie zabić, jesteś też idiotą.
Ignorując moje rozkazy, postawiłeś mnie w kłopotliwej sytuacji.
Człowiek to wytrzyma, ale Imperium nie.
Imperium opiera się na szacunku. Potrzebuje go do życia.
Potrzebuje też układów planetarnych.
A jeśli ta Fundacja je odbiera,
to potrzebujesz najskuteczniejszej floty.
20 Flota nie jest już twoja.
Pierdolisz.
I wcale nie chodzi o szacunek do Imperium.
Ośmieszyłem cię, prawda?
Ciebie.
Konkretnego człowieka, który nigdy nie zbliżył się na rok świetlny do bitwy.
- Chcesz mnie uderzyć? - Uderzyć?
Chcę ci oderwać łeb.
- Śmiało! - Złożyłem przysięgę. Jesteś Imperatorem.
- Uderz mnie. - Nie.
- Bo zabiję twojego męża. - Znowu kombinujesz?
Czego chcę? Masz mnie uderzyć,
żebym wiedział, że mogę cię kontrolować,
czy masz się powstrzymać, dowodząc, że chronisz Imperatora?
Jeden z tych wyborów da ci wszystko.
Drugi odeśle cię do kopalni jako wdowca.
Złożyłem przysięgę.
Nie uderzę mojego Imperatora.
Nawet za życie Glawena?
Miałem martwego męża przez ostatnie sześć lat.
Glawen?
Tak?
To ja.
Bel?
Wezwali mnie tu.
Myślałem, że nie żyjesz.
Powiedzieli mi...
że ty nie żyjesz.
- Sześć lat temu. - Próbowałem wysłać ci wiadomość.
- Grozili, że cię zabiją. - Nie szkodzi.
Nie szkodzi, Glay.
Jebani skurwiele.
Uważaj, co mówisz.
Znowu im służymy.
I jesteśmy w ich pałacu.
Służymy?
Ta fryzura jest nieprzepisowa.
Nie...
Wciąż jestem 713.
Jestem brudny.
Moje zęby...
Mam wszy.
Spokojnie.
Bardzo cię przepraszam.
Wróciłeś.
Tak.
To ja.
To była poprawna odpowiedź?
Nie wiem.
Spojrzałem mu w oczy i wydał mi się silny.
Właśnie tak.
Chciałeś kogoś, kto się nie zawaha.
Kto podejmie decyzję i ją zrealizuje. To dobra polityka.
Porzuciłem dobrą politykę i genetyczną pamięć o dobrej polityce.
Wiesz, jak dobrze, że cię mamy?
Jest w porządku.
Dobrze sobie radzisz.
Jesteś Imperatorem.
Nie przestawaj.
Mówię ci, wyglądała na żywą.
Ale prawdziwa Kalle umarła wieki temu.
Nie mam pojęcia, co tam z nim jest.
Coś jest nie tak.
Ta planeta jest trefna.
Sześć godzin prawie minęło.
- No to go zostawmy. - Mamy do tego pełne prawo.
Wiem o tym.
To nie Hari. To cyfrowe symulakrum.
Był uwięziony ponad sto lat. Sam przyznał, że przez taką izolację można oszaleć.
To nie mnie musisz przekonać.
Jakakolwiek jest to wersja Hariego...
przeraża mnie.
A kiedy jesteście razem...
Gaal, prawie cię udusił.
A ty go zachęcałaś.
Jeśli więc poprosisz, żebym nas stąd zabrała, zrobię to od razu.
Ale?
Ale nie sądzę, żebyś tego chciała.
Macie swój własny język.
Ja go nie znam.
Słuchaj, mówię tylko, że...
przypominasz go bardziej, niż chcesz przyznać.
Może masz rację.
Był moim idolem.
Autorytetem. Wmówiłam sobie, że go potrzebuję.
Tak to jest z rodzicami, nie?
Nigdy nie spełniają oczekiwań.
Mój tata mawiał...
„Nie pozwól, żeby twoja moralność powstrzymała cię przed właściwym wyborem”.
Zastanów się, Gaal,
gdyby sytuacja była odwrotna, co zrobiłby teraz Hari?
Spieprzyłby stąd.
Ciekawe, co się dzieje. Jakieś święto?
Pierwszy więzień. Śmierć przez kolec Tytana.
Następny!
Drugi więzień.
Hober Mallow.
Kurwa! Nie!
Śmierć przez kolec Tytana!
Hober Mallow!
- Hober! - Witajcie.
Jestem dość zajęty.
Zamknij się, mendo. Chcemy cię wyzwolić. Fundacja cię potrzebuje.
Krypta się wczoraj otworzyła i zażądała twojej obecności.
Poly Verisof, masz beznadziejne wyczucie czasu!
Adiutantko Wallick,
nie chcę psuć ci frajdy, ale wygląda na to,
że Fundacja mnie potrzebuje.
Moglibyście nie wykonywać egzekucji?
Nie słuchają, Poly.
Jesteś z Klarykiem? Pocieszny jest, nie?
Wiele bym opowiedział, gdybym nie miał zostać stracony.
Adiutantko, to twój projekt?
Bardzo skuteczne. Wygodne.
Wielce Szanowny,
proszę o pozwolenie na spotkanie z Hoberem na osobności,
zanim bez przygotowania przeniesie się
na łono wielkiego Ducha Galaktyki.
Jesteś... osobą duchowną?
Tak zwanym Klarykiem z Fundacji?
Taką odebrałem naukę.
Każdy człowiek powinien przygotować duszę, zanim spotka duchy swoich przodków.
Niestety, duszę Hobera musisz przygotować... pośmiertnie.
- Śmierć przez kolec Tytana! - Nie!
W tej chwili to zatrzymajcie!
W imię Ducha Galaktyki, poddajemy się.
Wielce Szanowny, śmierć jest nieodwracalnym zjawiskiem. Z pewnością...
istnieje jakaś alternatywa.
Niestety, nie.
Ale dziękuję za prezenty pożegnalne, mistrzu kupiecki.
Napiję się dziś tego wina.
Ostatnie słowa, głupcze.
Obywatele Korelii,
moje pochodzenie jest skromne i spotkało mnie w życiu wiele przeszkód.
Może nie powinienem rozwodzić się nad przeszłością, ale przyszłości nie mam.
Akty miłosierdzia, których nie dokonam.
Obcy...
których nie spotkam.
Wrogowie, których dzięki swojemu urokowi mógłbym zmienić w przyjaciół.
Ale nie będzie mi to dane.
Żyłem zbyt ryzykownie i teraz to widzę.
Nie został mi już żaden ruch, który nie skończyłby się szachem.
Dość!
Spuścić na niego kolec!
Jeszcze nie skończyłem.
Nie skończyłem! Chciałem...
Hej, co się, kurwa, dzieje?
Zabierzcie mnie stąd. Nie jestem Hoberem Mallowem.
To komodor! Zatrzymać kolec!
Hober Mallow, ty chuju!
Kuglarstwo, Wielce Szanowny.
To ten węzeł, nie bransoletka, odpowiada za zamianę.
- Poly, miło cię widzieć. - Zatrzymać go!
Rety. Jest bardzo pewny siebie.
Jest okropny.
- Jak daleko doleci jachtem? - Ostrzec porty!
Wie, że mamy statek skokowy. Zabierze go!
Zabierze Ducha!
No już, skacz!
Constant!
Cześć. Ale frajda, co? Podajcie mi swoje kody dostępu.
Nie skaczemy do żadnej bezprawnej strefy.
Wolisz, żeby nas zestrzelili? Może od razu skocz...
Trzymaj go z dala.
Cześć.
Podrzuć mnie na asteroidę.
- Musisz lecieć na Terminusa. - Nie ma mowy.
Uciszysz ją? Próbuję pilotować.
Nie weźmiesz kapsuły.
Jeśli myślisz, że nie skrzywdzę kobiety...
Co to? Ukułaś mnie. Czy to ma...
Co to...
O tak. Wyrzuć z siebie wszystko.
Masz to, co chciałeś.
Możemy zniknąć.
Imperator był dla ciebie potworny.
Dla mnie też.
Dlatego nie możemy uciec.
Słaby Imperator potrzebuje silnego generała.
Będzie się go bał.
Spodziewał się zamachu stanu.
Nie uwięził cię, bo zignorowałeś jakiś rozkaz,
a dlatego, że ludzie cię kochają.
To bez znaczenia.
Nie jestem rewolucjonistą... ani dezerterem.
Poddani Imperatora, wszystkie te biliony ludzi...
nic dla niego nie znaczą.
Ja jeden znaczę, więc moim obowiązkiem jest ich chronić, Glay.
- Wszystkich. - Teraz?
Potrzebujesz do siebie dojść.
A my potrzebujemy... znów się odnaleźć.
Będę przy tobie, bez względu na wszystko, ale pamiętaj...
kiedy jesteś pod butem Imperatora, to zostawia ślad.
Ten ślad nie znika razem z butem.
Więc będziesz przy mnie cały czas, tak? Szukając śladów na mojej twarzy?
Nie są na twojej twarzy.
Zbliżamy się do Losu. Przygotować kabinę.
Tak czy inaczej.
Za rządów tego Dnia,
przez wzgląd na tych ludzi,
nie mogę sobie pozwolić na zemstę.
Byłem przygotowany, że to powiesz, dlatego to dla ciebie przechowałem.
Generale.
Spocznijcie.
Witaj w domu, panie generale.
Dobrze jest wrócić, Świetlna.
Liczę, że po latach z grawitacją nadal potrafisz zwijać przestrzeń.
Nie zapakowaliśmy żadnych torebek na wymioty.
- Tęskniłem za twoim humorem. - A ja za twoim uśmiechem.
Tyle lat wydobywałeś opalesk,
a przywiozłeś mi tylko resztki pod paznokciami.
Droczę się, generale.
Imperium kontroluje nas dlatego, że ma nas w garści.
Obierz kurs na Obrzeża.
Wciąż możesz to wstrzymać.
Skok ustawiony.
Już za późno.
Wszyscy na pozycje.
W porządku. Zbudujemy Drugą Fundację bez Hariego.
Start może być trudny.
Uwaga, cienka powierzchnia planety.
- Jesteś cała? - Tak.
- Niestabilna do lądowania. - Tak, dzięki.
Spokojnie. Po prostu...
O cholera.
Jednak nie jesteśmy same.
- Zabierz nas stąd! - Próbuję!
Uważaj!
Dawaj.
Już prawie.
Co to, do cholery, było?
Zgubiłyśmy je?
Nie. Odwróciły się. Jakby wyczuły coś innego.
To niemożliwe. Poza nami nie ma tu nic żywego.
Czekaj.
Sondy wykrywają aktywność w tych pomnikach.
Co?
Żywy organizm.
Może ta Kalle była żywa.
Ktoś tam oddycha.
To Hari.
Co? To nie może być on.
Mówię ci, że to on. To Hari.
Zawróć.
Nie ma gdzie lądować.
Posadź nas na ręce.
Otwórz śluzę.
Musisz podlecieć bliżej!
Czuję tętno, Salvor.
Jest prawdziwy. Żyje.
Kim jesteś?
Gaal, pośpiesz się. To coś zniszczy całą górę.
Musisz się obudzić.
Salvor, wciągnij nas!
Czekajcie!
Hari, obudź się. Już.
Obudź się.
Jak możesz mieć ciało? Jak to możliwe?
Nie wiem.
Napisy: Marzena Falkowska