NA PODSTAWIE POWIEŚCI ISAACA ASIMOVA
FUNDACJA
Myślałaś, że co się ze mną stanie,
kiedy tak gwałtownie oddzieliłaś moją świadomość od Kruka?
Co sobie wyobrażałaś, że się ze mną stanie?
Że moje myśli zostaną ot tak zawieszone, tak jak twoje, kiedy byłaś w kriośnie?
Przyszło ci do głowy, że będziesz mnie dręczyć?
Nie wpadłaś na to, prawda?
Przez cały ten czas byłem świadomy!
Nie wiedziałam, Hari.
Dowiedziałam się, że Raych nie żyje i nigdy nie mieliśmy szans…
Powiedz to jemu!
Wiedział wszystko, Gaal. Wszystko.
Trzymajcie się!
To nie pora na pretensje, Hari.
Widziałam obliczenia. Plan zboczył z kursu.
- Dlaczego Plan zboczył z kursu? - Nie wiem.
Nie udawaj niewiniątka, Gaal.
Dobrze wiesz.
Moje obliczenia zakładały powstanie Drugiej Fundacji, pamiętasz?
Drugiej Fundacji?
- Kim jesteś? - Salvor Hardin, córka Gaal.
Córka?
Masz córkę?
- Niszczycielka Planu ma córkę! - Tak. Znasz mnie.
Byłam Strażniczką na Terminusie.
Na Terminusie? Byłem tam?
Tak. Nie, nie byłeś. On był. Ten drugi.
Nie zna twojego umysłu. A ty nie znasz jego.
Jego Fundację czeka konflikt. Imperium wkrótce go znajdzie.
- Chwila, o co ci chodzi? - O wojnę. Trantor, Terminus. Niedługo.
Co? Musimy im pomóc.
- Ostrzec ich, że… - Tak! Dobry pomysł!
Właśnie to miała robić Druga Fundacja, Gaal!
Równoważyć sytuację.
Hari Seldonie!
Nie znasz mnie, ale ja cię znam. Twoja Druga Fundacja nie ma szans,
jeśli zaraz stąd nie odlecimy!
Jesteś w komputerze. Napraw usterkę awioniki. Pomóż nam.
Hari!
STABILIZACJA
- Dał radę. - Co jest?
- Naprawił to. - Możemy lecieć?
Prawie. Statecznik się zablokował.
Chyba wyrósł w nim koral.
Muszę usunąć go ręcznie.
Kiedy powiem: „Odpal silniki”, przesuń dźwignię do połowy.
Pośpiesz się. Front się zbliża.
Jestem już blisko!
Salvor, wracaj już do środka!
Tak!
- Odpal silniki! Nie czekaj na mnie! - Ale…
Odpal te cholerne silniki, Gaal!
Kurwa! Dobra.
SIWENNA OBRZEŻA
Beki, co się dzieje?
Czujesz wodę?
Zabierzemy ją do Klaryka.
Co się dzieje, Beki? Wyczuwasz kłopoty?
O cholera.
Cholera, Bracie! Zimna jak lód.
- Idź sobie. Jestem chory. - Masz kaca.
- A może wciąż jesteś pijany. Daj rękę. - Tylko nie to.
Nie chcę. Tylko nie to!
Przeklinam cię, Bracie!
Wyrzuć z siebie wszystko.
Dobry Seldonie.
Spodnie. Załóż je.
Produktywne i oczyszczające, nie? Czysty jak łza, od stóp do głów.
- Jesteś demonem. - A ty jesteś odtruty.
Zaraz nabierzesz energii, by wytrzeć tyłek i powitać dzień z uśmiechem.
Znalazłam pogróżkę, jeśli cię to ciekawi.
Coż, to dość makabryczny komunikat dla Fundacji.
Sztylet to już przesada.
Drzewo trafił piorun. Taki mieli plan?
- Przywiązać go, żeby zabił go piorun? - O tak. Właśnie taki mieli plan.
Imperium wyniosło się stąd sto lat temu,
zostawiając tylko rozgoryczenie.
I wygląda na to, że miejscowa niechęć do obcych się pogłębia.
Klaryk Rees. Znałem go.
Dobry mag. Smutne oczy.
Zawsze czułem, że muszę za coś przeprosić.
Zabity za wiarę w nauki Hariego Seldona, niestety.
Na Siwennie są różni ludzie.
Ci niekoniecznie musieli być religijni.
Symbol tutejszego bóstwa piorunów.
Ktoś ma wrażenie, że jego bogowie obrywają.
Ale mogą ich zachować.
My tylko rzucamy światło na moc, która wszystko przenika.
I oświetlamy zakątki, które inni woleliby pozostawić w cieniu.
Wiara to dziwna rzecz, Bracie.
- Zasadzają się na nas, nie? - Bez wątpienia. Naładuj aurę.
Na pioruny się nie zda.
To ich unikaj.
Imperatorka Hanlo. Była wspaniała.
A to to tyczkowate dziecko zostało Imperatorką Ammentic,
możliwe, że jeszcze wspanialszą.
Ich dynastia zaczęła się 4000 lat temu i trwała dwa tysiąclecia.
O wiele dłużej niż era cleońska.
Miała czterokrotnie większy obszar i patronowała rozkwitowi nauki i kultury.
Mam wyniki kontroli pamięci Świtu i Zmroku.
Nie ma śladów kontaktu ze Ślepymi Aniołami
ani nikim innym spoza ich normalnych kręgów.
Czyli żaden mój brat nie wynajął zabójców?
Bardzo nisko zawiesiliśmy poprzeczkę.
Ściślej mówiąc, nie pamiętają, że wynajęli zabójców.
Trzeba to rozwiązać.
Tak. Zajmę się tym.
Edytowałam też wspomnienia medyków.
Nie będą pamiętać, że widzieli nas tak… obnażonych.
W domu mam wrogów.
Fundacja werbuje Obrzeża.
Imperium wije się w moim uścisku jak wściekły kot,
co jeszcze bardziej motywuje mnie do umocnienia tego małżeństwa.
Dlatego znalazłam kogoś, kto zetrze się z Fundacją.
Piętnaście lat doświadczenia we Flocie Nadświetlnej,
dziesięć w wywiadzie.
- No nie! - Uczciwy. Nieprzekupny.
Bel Riose?
- Wykluczone. - Jest najlepszy.
Wycofał się pod ostrzałem w Gromadzie Lemul.
Oflankował przeciwnika i wygrał przy minimalnych stratach.
To bez znaczenia. Sprzeciwił mi się.
Nie zgładzisz Fundacji, ulegając własnemu ego.
Ego? Riose myśli, że może zlekceważyć życzenia imperatora.
Poszczęściło mu się jeden raz!
Jego ludzie wychwalają go jako bohatera,
tymczasem naruszył militarną dyscyplinę.
Jak długo armia może ich karmić i opatrywać,
jeśli posłuszeństwo będzie opcją?
To krok w stronę chaosu, kolejny objaw przeklętej entropii.
Wszystko popada w nieład, a ja poruszam się po omacku jak dziecko,
szukając czegoś, czego mógłbym się chwycić.
Od kosmosu do atomu…
wszystko rozpada nam się w rękach.
Na ile przewidywałaś mój wybuch?
Minutę i ćwierć. Skończyłeś znacznie wcześniej.
Mam pomówić z Riosem?
Jeśli odmówi…
zabij go.
- Bel Riose? - To nasz najzdolniejszy generał.
I o tym wie.
Jeśli zechce się zemścić, zrobi się gorąco.
Jego flota jest mu niezwykle wierna.
Nie ma floty. Jest więźniem.
To może powinien nim pozostać.
Proszę.
Widelce na stół.
Zaczniemy od nowa.
Palec wskazujący poniżej ząbków. Przedramię zgięte w łuk.
Jestem najdoskonalszy, więc moi bracia powinni mnie słuchać.
Bracie, twojej genetycznej zgodności z Pryncypium
brakuje trzech centymorganów.
Poprawiono to.
DNA jest łatwe. Nawyki trudne.
Musimy tworzyć wspólny front.
Nieważne, jak daleko odpłynąłeś… odpłynęliśmy.
Jeśli chodzi o Riose’a,
pamiętam podobną trudność, przed jaką stanął Imperator Daluben IV.
Ten charyzmatyczny generał…
Teraz mam nauczycieli i historii, i etykiety.
Kolejna motywacja dla tego małżeństwa. Nie musimy już nigdy tego robić.
Czyli… Druga Fundacja.
Czemu nie dałaś Hariemu jej założyć?
Nie wiem.
Kochałam twojego ojca.
Przy Raychu w końcu czułam się w pełni sobą.
A Hari mi to odebrał. Wiedziałam, że Plan jest ważny,
ale nie umiałam wtedy oddzielić człowieka od obliczeń.
A gdybyś to zrobiła, pomogłabyś Terminusowi?
To bardziej skomplikowane.
Hari nie mówi wszystkiego. Nigdy.
Daj dziewczynie rybę, nakarmisz ją na dzień.
Naucz ją łowić ryby…
Zajrzałaś do Pierwszego Radiantu, Gaal.
Aż do końca.
Odpowiedzi tam są, jeśli zechcesz do nich dojść.
Nie możemy ingerować w wojnę między Imperium a Fundacją,
nieważne, jak bardzo byś chciała.
Mówiłaś, że obliczenia zboczyły z kursu, więc je naprawmy.
W końcu muszą wygrać, nie?
Jesteśmy dziesiątki lat od Terminusa, bez statku ani dostępu do bramy.
A nawet z nimi
- nie interweniowalibyśmy bezpośrednio. - Czemu?
Pierwsza Fundacja nie może nic wiedzieć.
Psychohistoria przewiduje naturalne wzorce ludzkości.
Wprowadzając do systemu za dużo informacji,
zakłócimy jego działanie, dlatego potrzebował przeciwwagi.
Drugiej Fundacji.
Psychohistoryków z dostępem do Planu.
Wiedzy o przyszłości stosowanej rozsądnie, by po cichu korygować kurs Imperium.
Albo Pierwszej Fundacji.
- W końcu to pojęła. - Mówisz, jakby Terminus był wrogiem.
Jeszcze nie jest.
Ale władza deprawuje.
A Fundacja bez kontroli stanie się nowym Imperium.
To dobrzy ludzie. Nie znasz ich tak jak ja.
- Wszyscy, których tam znałaś, nie żyją. - Fajnie.
Przegramy, będzie źle. Wygramy, też.
Nie mogę się na to zgodzić.
Nie wiem, czy Fundacja przetrwa kryzys, ale wiem, co nas czeka.
Wiem, co znaczy ta czerwień w Radiancie.
Poczułaś coś. Kolejny przejaw intuicji.
Powiedz.
Rozpacz.
Śmierć. Zniszczenie.
Przeze mnie.
Kiedy wyszłam z basenu i zobaczyłam ciebie i Raycha,
obliczenia zboczyły z kursu.
Ale może ta sama intuicja pomoże im go odzyskać.
Od przybycia Salvor czuję się silniejsza. Może jej zdolności to wzmagają.
Zdolności? Ty też czujesz przyszłość?
Nie. Czuję przeszłość.
Przeżycia Gaal i Raycha.
- Raycha? - Przez bank nasienia.
Jeśli Salvor ma dostęp do moich wspomnień,
może moje przeczucia są tym samym na odwrót.
Wspomnieniami mojej przyszłej ja.
Pokaż mi punkt zwrotny, w którym wszystko pochłania chaos.
Punkt zwrotny.
Kiedy według ciebie nastąpi?
Może za jakieś 150 lat?
Tam musisz przenieść swoją świadomość.
Tam znajdziemy nową drogę.
- Powinnam już wtedy nie żyć. - Przespałaś ostatni wiek.
Czemu nie możesz kolejnego?
Dominium.
Pani Demerzel, nie je pani z nami?
Dziękuję, Wasza Wysokość. Wolę stać tutaj.
Dziękuję.
Zawsze fascynowały mnie planetozymale.
Ile macie zaludnionych?
Ponad tysiąc w Dominium Chmur. Wiele ma wyjątkowe cechy.
Ugościmy was i pobiegasz ze mną po lodzie.
Mamy całe góry metanowego lodu.
Bardzo chętnie.
Pobiegasz z nami, Bracie Dniu?
Stalowe ostrza na łatwopalnym lodzie z dużą prędkością?
Zostawimy to brawurowej młodzieży o giętkich kolanach.
Naprawdę?
Nie możecie w razie czego stworzyć kolejnego siebie
i wziąć jego kolana?
Dominium.
Przepraszam. To niegrzeczne? Nie mamy zostać rodziną?
Skądże. Ciekawość jest na miejscu.
Jestem zafascynowana.
Na przykład, gdyby wczorajszy zamach się powiódł,
byłbyś teraz nowym człowiekiem.
Wiedzielibyśmy o tym? A on?
Skąd wiesz o zamachu?
Właśnie potwierdziłeś plotkę.
O Imperatorze krąży wiele plotek.
Mniej i bardziej frywolnych.
Słyszałam, że nie podnosicie widelców
i służący karmią was jak dzieci.
Proszę, Astrid, podnieś tę przepiórkę
i wpakuj mi ją do ust.
Miło jest mieć pewność sukcesji.
Jeśli po ślubie postawisz na biologię, stracisz ją.
Liczne dzieci dadzą nam inny rodzaj pewności.
Racja. Wtedy nawet wypadek sterowca nie przerwie rodu.
Bolejemy nad waszą stratą.
Moja najstarsza siostra była szkolona na przywódczynię.
Mój brat był oficerem Królewskiej Husarii.
Mnie pozwolono na dyletanctwo.
Sport, sztuka, muzyka.
Obyśmy wszyscy mogli być wiecznymi studentami.
Tak, to było cudowne życie, aż do wypadku.
Teraz jestem zwierzchniczką, a nie mam pojęcia, jak rządzić.
Nasz sojusz zapewni ci całe potrzebne wsparcie.
Widzę korzyści dla siebie.
A co z tobą, Bracie Świcie?
Stracisz królestwo.
Ale zyskam siostrę.
Tym właśnie będę?
Czy nie osiągnę tego, co nie powiodło się zamachowcom?
Kiedy urodzi się dziecko,
inne gałęzie drzewa odpadną.
Zabójstwo poprzez rozmnożenie.
Nie jesteśmy gałęziami. Wszystko jest jednym drzewem.
Jednym człowiekiem.
Ale ty nigdy nie zostaniesz Dniem.
Zniknąłby powód, dla którego istniejesz.
Wyplącze się z tego małżeństwa.
Bynajmniej.
Demonstruje doskonałą umiejętność analizy.
Mogę je zobaczyć?
Gałęzie, które odetnę.
Ciała w słojach.
Osobiście zaprowadzę cię do Pryncypium.
I proszę, mów mi Dzień.
Zmroku. Świcie.
Cleon I.
Myślałam, że będzie leżał.
Wiedział, ile będzie na nogach?
Możemy przynieść mu krzesło.
Chodziło mi o to, że żyje w was trzech.
Nic dziwnego, że się zmęczył.
- Więc gdybyś wczoraj zginął… - Nie.
- …który? - Ten.
„Jego wstyd ukryty pozostanie:
że prawie objął panowanie”.
Nie znam tego wiersza.
Traktuje o powstaniu.
Imperator zakazał go dziesiątki lat temu.
Widzę tylko Cleonów. Czy Demerzel trzymane są osobno?
Zakładam, że tak pozostaje w tym samym wieku.
Ma swoje własne miejsce, tak.
Moje wspomnienia są przekazywane na bieżąco.
Edytujemy je tylko, by nie pamiętał…
bym nie pamiętał, że zginąłem.
Nie wiedziałby, że zastąpił innego.
Dar łaski dla twojego syna.
Czy to niewłaściwe słowo?
Nazywamy ich przedstawicielami.
Łatwo będzie się ich pozbyć, kiedy w pałacu pojawią się dzieci.
W jaki sposób?
Opróżnimy zbiorniki, a rozkład wytworzy energię.
Wasi naukowcy są sprawni.
Zawsze. Mam dobre wieści.
Ryzyko chorób genetycznych u naszego potomstwa jest ponoć małe.
Przetestowałeś mnie? Jak?
Dzięki szklance, z której piłaś.
Splunęłabym dla waszych naukowców, eliminując ten krok.
Spodziewasz się stosunku?
W erze przedcleońskiej Imperatorka Ravenna uważała go za niezbędny.
A ja myślę, że to dobry sposób, by stworzyć emocjonalną więź.
Lubiła też publiczną konsumpcję, ale to wydaje się okrutne…
dla publiczności.
Moją bezpłodność można odwrócić,
ale sugeruję połączenie naszych genów w laboratorium.
Ze zdolnych do życia poza macicą zarodków możemy wybrać ten z najlepszymi cechami.
Kiedy będą dzieci, a ta sala opustoszeje,
zabójcy mogą znów spróbować.
Twoje dziecko objęłoby tron, ale ciebie by nie było.
Zabiłeś zamachowców, więc nie wiemy, czy nie pojawią się kolejni.
Odstraszy ich rychła sprawiedliwość.
Czyżby?
Dominium zajmuje się przyczynami niepokojów.
Macie mniejszą załogę.
Strymowanemu statkowi taka wystarczy.
- Dominium jest małe. - Imperium maleje.
Imperium jest zdrowe.
Czyżby?
Bo krążą plotki, Dniu,
o tym, że spójność waszego… hermetycznie zamkniętego rodu
została naruszona.
Co wyjaśniałoby, jak sądzę,
twoje zainteresowanie moim niewykorzystanym jeszcze łonem.
Pospiesz się, Klaryku.
Hej! Wracaj tu!
POKAZ O ZMROKU
Pokaz wieczorem.
Już niedługo.
Możecie usiąść. Za gorąco na stanie.
Wynocha!
Musisz iść, dziewczyno.
Mój tytuł to „Brat”.
Nowicjusz Klaryk Brat Constant z Fundacji,
źródła wszelkich błogosławieństw.
Jori, przymknij ją.
Hologram. Intrygujący, prawda?
Nie chcesz zobaczyć pokazu?
Jest napisane „po zmroku”. Mamy dzień.
Wkrótce będzie ciemno, jak Prorok da.
Mogę spytać, co tam panowie macie?
To tak zwany węzeł.
Służy do krępowania przestępców. Jest poświęcony.
Powściągliwość to dobra filozofia.
Duch Galaktyki w pełni ją wyrazi podczas dzisiejszej ceremonii.
Jasne. Po zmroku.
Duch Galaktyki z Fundacji może zwiększyć wasze zbiory.
Ochronić plony przed szkodnikami. Przewidzieć pogodę.
Imperium już tego nie robi.
Sami wiemy, jak to robić.
Przewiduję pioruny. Co noc trafiają parę drzew.
W porządku. Powiedziałaś swoje.
Koniec pokazu.
Koniec pokazu!
Oto osłona Ducha.
Ma tarczę, jak tamten bluźnierca.
Zabierzcie ją.
Duch ochrania każdego, kto wierzy.
Nie ochronił tego, którego przywiązaliśmy.
A był większy, więc…
O cholera.
Klaryku.
Najwyższa pora, do cholery.
Duch jest teraz wśród nas.
Ufajcie Duchowi.
Witaj, ludu Siwenny.
Duch przybył, by wyzwolić was od bezowocnej pracy i małodusznej tyranii.
Precz stąd, heretyku!
Był cięższy, niż myślałem.
Chyba przez te monety, które miał w kieszeni.
Oświecenie, ludzie. Duch potrafi zrobić wszystko.
Nie musicie mi wierzyć.
Sami spytajcie swoich sąsiadów, siedem światów na Obrzeżach,
niegdyś uciskanych przez Imperium!
A potem przez nie opuszczonych, tak jak i wy.
Imperium was porzuciło, dając wolność, ale też ubóstwo.
Nie musi tak być. Spytajcie Konom.
Spytajcie Daribow i innych, którzy są teraz bogaci.
Bogaci w słowa Hariego Seldona, Pierwszego Proroka.
Zapamiętajcie Hariego Seldona.
Właśnie tak. Zapamiętajcie.
Ja pamiętam.
Widziałem Hariego Seldona na własne oczy…
Naoczny świadek.
…138 lat temu.
To była chwila nieporównywalna z niczym innym.
Krypta się otworzyła. Wyszedł z niej Prorok. Przemówił.
Ci, którzy usłyszeli jego słowa, zmienili się na zawsze.
Spójrzcie na tajemnice naszej wiary.
- Co wyjawią? - Ja chcę wiedzieć.
- Słucham, Bracie? - Chcę wiedzieć!
Ona chce wiedzieć. A wy?
Ja chcę wiedzieć!
Chcecie usłyszeć dobrą nowinę o nadchodzącym galaktycznym raju?
Chcemy!
- Chcemy usłyszeć! - Klaryku?
Chcemy usłyszeć!
- Co jest, do pierona? - Musimy stąd pryskać, Poly.
Nigdy tak nie robił.
Za nic nie można polegać na komunikacji subeterycznej.
KRYPTA SIĘ OTWORZYŁA.
Co?
No co?
Krypta się przebudziła. Wezwano nas na Terminusa.
To cudownie.
Tego właśnie chcesz, prawda? Żeby Prorok znów był wśród nas.
Spełnienie życzenia to jedna z najgorszych kar.
Drugie przyjście Seldona oznacza drugi kryzys.
Kiedy odszedł po raz pierwszy,
byłem pewien, że będzie powracał co rok albo co dziesięć lat.
Kiedy jednak nie powrócił, pomyślałem, że na pewno zrobi to w setną rocznicę.
Ale…
A my mówimy ludziom o Proroku, który bardzo się o nas troszczy.
Który po śmierci żył dalej, by prowadzić nas przez ciemność.
Kiedy teraz prawię kazania,
zastanawiam się, czy wciąż… mu na nas zależy.
Oczywiście, że tak. Czuję to. I ty też.
Kiedy opowiadasz, jak go widziałeś,
to promieniejesz.
To proszek błyskowy.
Oraz prawda, Klaryku.
Muszę się napić.
Dlatego to ja będę nawigować.
Włączyłam już neuronapędy. Aktywuję plastry snu.
Zaraz uruchomię autoskok.
„Śmierć, rozpacz, zniszczenie”. Tak powiedziałaś.
To zdecydowanie tak wygląda. Nasz punkt zwrotny. Przenieś się tam.
Obawiam się, że wtedy nie będę mogła wrócić.
Musisz mieć latarnię.
Ze wspomnień twoich albo Raycha
wyprowadzał mnie głos Hugo.
Spróbuj posłuchać mojego.
- Sprzed 150 lat? - Czemu nie?
86 988 053.
86 988 059.
86 988 079…
To nie zadziała.
Te wizje są nieświadome.
Zawsze spałam albo byłam pod wpływem stresu.
Co?
Po starosynnaksiańsku „przepowiednia” znaczy „zabiera ich woda”.
Wieszczowie się zanurzają.
Kiedy tracą dech, otwierają się ich wewnętrzne oczy.
Czekaj, Gaal!
Uwaga.
- Aktywuję system gaśniczy. - Co?
Odprowadzam cały tlen.
- Co ty robisz? - Musi utonąć, Salvor.
Żebrak! Sterowanie ręczne.
Nie!
Gaal!
Całkiem sama.
Bez swoich wojowników.
Gdzie są twoi mentaliści, Gaal?
Gdzie jest Druga Fundacja?
Mogę zajrzeć do twojej głowy.
Co tam widzę?
Spogląda na mnie młodsza ty.
Pochodzisz z epoki Imperium?
Zanim Hober Mallow zadał mu cios.
Gaal!
- Twoje gardło. - Dusił mnie.
Kto?
Mówi na siebie Muł. Jest źródłem nadchodzącej ciemności.
- Jest taki jak my. - Telepata.
Ale ma większą moc.
Wiedział, że oglądam go z przeszłości.
Wspomniał kogoś innego. Hobera Mallowa.
Hobera Mallowa?
Co jeszcze widziałaś?
Większość galaktyki padła już do stóp Muła,
ale wciąż było mu mało.
- Chciał poznać… - Co takiego?
…położenie Drugiej Fundacji.
Znałam je.
Chciał wyciągnąć je ze mnie siłą.
Kiedy zajrzał do mojego umysłu, przed oczami mignął mi jego własny.
Był pełen nienawiści.
Nie tylko do mnie. Do wszystkich.
Wspomniał o jakichś mentalistach.
Nazwał ich moimi wojownikami.
Boi się Drugiej Fundacji.
Myśli, że tylko oni mogą go powstrzymać.
Może więc wciąż istnieje.
Jakie położenie próbował z ciebie wyciągnąć?
Wiesz. Powiedz.
Ignatius?
Nie! Ignis.
- To planeta? - Chyba tak.
Tu jest.
Orbituje wokół gwiazdy neutronowej. Jest mieszkalna.
I jest blisko. Trochę mniej niż parsek stąd.
I słyszę…
Nie tyle „słyszę”, co…
Jakby ktoś nas wołał. Słyszysz to?
Nie.
Posłuchaj.
Może.
Tak.
To coś dobrego.
Chyba znalazłaś nam nową drogę.
Arcyklaryku, witaj w domu.
W luku jest samica szponura.
Broni swojego terytorium, więc lepiej ją zostaw.
Tak się cieszę, Pater.
Szybko wróciłaś.
Mówili, że jesteś w Czerwonym Korytarzu.
Fajne wąsy.
Cały dzień był szalony. Czekaj, aż zobaczysz Kryptę.
Jesteśmy wszyscy razem, dzięki Prorokowi.
To zwiastuje wojnę, nie?
A oto i on. Bohater dnia.
- Idziemy? - Nie trać wiary.
Witaj na Terminusie.
Dobrze jest wrócić.
Miło cię tu widzieć w tak sprzyjających warunkach.
Przekonałem zarządcę, by poczekał.
Chciał uniknąć mojego błyskotliwego towarzystwa?
Ujął to inaczej.
Ale musisz przy tym być.
Poly Verisof, Święty Świadek.
Półdziki dziesięciolatek zobaczył z bliska objawienie.
Nie wiem, czy półdziki, ale i tak jestem zaszczycony.
Mów, Strażniku.
Kiedy pojawi się Prorok, poproszę go o rozmowę na osobności.
Tak unikniemy niespodzianek.
- A ja gdzie będę? - Z mieszkańcami.
Przedstawię cię. Możesz wygłosić kazanie.
Chcecie, żebym sprawował kontrolę nad tłumem?
Hari Seldon wyjdzie z Krypty
i zobaczy, co zrobiliśmy w jego imieniu od czasu, kiedy ostatnio go widziałem.
Jeśli ktoś ma z nim rozmawiać, to ja.
Gwarantuje mi to mój tytuł.
Arcyklaryk nie istniał, kiedy Seldon się objawił.
Tak jak i Kościół Ducha Galaktyki.
Fundacja popiera działalność misyjną,
ale ostatecznie to tylko rekrutacja.
Tylko rekrutacja?
Dziękujemy ci za nią.
Sfinansujemy nadciągającą wojnę, bo sprzedajesz zbawienie,
sztuczki i świecidełka.
Byłem temu przeciwny, swoją drogą. Nie chciałem, byśmy nazywali się magami.
Mieliśmy oferować im racjonalny projekt nowego społeczeństwa,
a nie zmieniać w składy broni i bazy wojskowe.
Zawsze przymykałeś oko na realia wojny.
Kiedy ostatnio odwiedziłeś tutejszy kościół,
by zobaczyć nowe technologie?
Są śmiercionośne? Nie, chwila. Są kosztowne?
Nałożymy wyższe podatki, żeby za nie zapłacić?
Dostaniesz działkę?
Rozejrzyj się. Równie dobrze moglibyśmy być na Trantorze.
Seldon był nauczycielem, nie kupcem.
Jego misją było skrócenie upadku ludzkości w barbarzyństwo i ignorancję.
- Wciąż w to wierzysz? - Wierzę w Proroka.
Tak? A może raczej w profit?
Nie będziesz z nim rozmawiał, Poly.
To po co mnie tu wezwaliście?
Ludzie cię lubią.
Nie jestem świętym obrazem, do cholery.
Jestem ostatnią żywą osobą, która go widziała.
Kiedy zobaczy to, co zrobiono w jego imieniu,
tylko ja będę mógł mu to wyjaśnić.
Rozumiesz to, Strażniku?
Chcesz znać prawdę?
Czuję od ciebie alkohol.
A twoje źrenice? Czy to vordaliński pył?
Wyglądam na pijanego?
Potrzebuję mieć przy sobie pewnych ludzi.
Zwolniłbym cię, gdyby to poparła.
Drżę o jej bezpieczeństwo.
Za daleko się posuwasz.
Rozwiążecie to innym razem. Krypta jest dojrzała jak melon
i nie możemy czekać, aż otworzy się bez nas.
„Możesz wygłosić kazanie”. Kurwa.
Moja córka. Cieszę się, że wróciłaś.
Tato. Ja też.
Wspaniale, że będę z całą rodziną, kiedy ujrzymy Proroka.
Muszę dokończyć przygotowania. Zobaczymy się w Krypcie.
To błąd. Czuję to w kościach.
Nigdy nie postawiłem tu flagi, kiedy byłem mały.
Hari Seldonie, jeśli zechcesz się pokazać…
Dr. Seldonie, podążam za tobą.
Przejść przy tobie jeden krok byłoby spełnieniem marzeń.
Więcej niż jeden też byłoby dobrze.
Dr. Seldonie. Hari Seldonie!
Może chce, żebyśmy weszli?
Mam do pana wejść?
Ludu Terminusa, jestem niezwykle dumny,
że przyszło mi nosić tytuł Strażnika Terminusa.
Ten sam tytuł, który nosiła wspaniała Salvor Hardin,
kiedy Krypta ostatnio się otworzyła!
Czasami ciężar tego zadania, jej dziedzictwa,
był dla mnie duży,
ale dzisiejszy dzień to wynagradza!
Dziś porozmawiam z Prorokiem! Przyniosę z powrotem jego słowo!
I poprowadzę was tam, dokądże nas wyśle!
„Dokądże”? Dureń.
Nawet mnie nie przedstawił.
Niech was usłyszę, śmiało wkraczając w przyszłość!
Hober Mallow.
Znajdźcie Hobera Mallowa!
Kim, do cholery, jest Hober Mallow?
Szlag.
Gaal?
- Gaal? - Może to błąd.
Może ułatwiamy tylko Mułowi zadanie.
Czemu tak mówisz?
Muszę ci coś powiedzieć.
Widziałaś coś jeszcze, prawda?
Mówiąc o wizji z Mułem… coś ukryłam.
Przed tobą i Harim.
Próbowałam przed nim uciec.
Wszędzie był popiół. Smród palonego ludzkiego ciała.
Przewrócił mnie, ogłuszył i…
Obróciłam się…
Zobaczyłam cię przy sobie.
Nie żyłaś.
Salvor… nie żyłaś.
Napisy: Marzena Falkowska