- nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
/"Dexter" 3x04 /Tłumaczenie: MSaint
/Poprzednio w "Dexterze":
Jestem w ciąży.
Po prostu myślę, że będę marnym ojcem.
Nie chcę zepsuć tego dzieciaka.
Co ty sobie wmawiasz? Będziesz wspaniałym ojcem.
Sprawa Oscara Prado?
Freebo zabił brata zastępcy prokuratora.
/Ale nie on zabił Oscara,
/tylko ja.
Dexter, chyba ci nikt oficjalnie nie przedstawił
mojego brata, Ramona.
To o tobie Miguel ciągle mówi?
- Czy macie Freebo, Mario? - Ramon...
Badamy sprawę z nowych punktów widzenia.
To znaczy, że gówno macie.
Freebo nadal grasuje.
Musimy go szybko złapać.
Jasny gwint, to moja niezidentyfikowana.
Teegan Campbell.
Niedawno mówiłam Miguelowi,
że nie odpuścimy Freebo.
Teraz muszę zadzwonić i powiedzieć mu,
że prawdopodobnie miał rację?
Że Freebo pewnie już dawno zwiał?
I że nie zabił Teegan!
Na to wygląda.
Yuki Amado, wydział spraw wewnętrznych.
Znasz Joeya Quinna?
Byłoby naprawdę spoko, gdybyś była blisko niego.
Wiesz, mały rekonesansik.
Yuki, tak nie będzie.
Jeśli to zapalisz, to cię aresztuję.
Mówiłam, żebyś tego kurwa nie robił!
Dlaczego, kurwa, zamknęłaś mojego informatora?
Czemu ciągle go nazywasz swoim informatorem?
Czy jest coś, czego nam nie mówisz?
Co się stało ze świadkiem, którego ci dałam?
Myślałam, że ma informacje, które uniewinniają Chicky'ego Hinesa.
Przeglądnąłem jego oświadczenie,
ale się nie zgadzało.
Anton, czuję się niezbyt dobrze odnośnie tego, co się stało.
Też czuję się z tym niezbyt dobrze.
Tę koszulę miałem na sobie,
kiedy Freebo spotkał kres.
To jego krew.
Ta koszula łączy mnie z jego śmiercią.
Ufam ci, i chcę, żebyś ty mi zaufał.
/Czy to możliwe, /że naprawdę zyskałem przyjaciela?
/Komuś, komu mogę powierzyć /moje mroczne sekrety?
/A może popełniam głupotę /samym zadawaniem sobie tych pytań?
/"All in the family" /("Wszystko zostaje w rodzinie")
/Odgrywanie ról.
/Jakże ważna część dorastania.
/Gdy byliśmy dziećmi, /Deb przydzielała mi różne role:
/złych potworów, zdradzieckich nazistów, /okropnych kosmitów...
/Każdą z nich odgrywałem perfekcyjnie.
Powinniśmy im powiedzieć.
O dziecku?
Nie chcę, żeby usłyszały od kogoś innego.
Okej.
Dzieci.
Dexter i ja chcemy z wami o czymś porozmawiać.
- Co takiego? - Będziemy mieć dziecko!
Będziecie mieli nowego braciszka
albo siostrzyczkę, by się z nim bawić.
Ale które?
A które byście woleli?
Pieska.
Możecie mieć pieska i dziecko.
Ale nawet nie jesteście małżeństwem.
Nie, nie jesteśmy.
Dlaczego?
Nigdy się nad tym nie zastanawiałem.
Pójdę po sałatkę ziemniaczaną, żebym później nie zapomniała.
/Głowa rodziny.
/Mąż i ojciec.
/To brzmi tak... godnie.
/Nieszkodliwie.
/O wiele lepiej niż /"skryty samotnik".
Może powinniśmy?
To wcale nie taki zły pomysł.
Co powinniśmy?
Pobrać się.
Dex.
Spoko!
Byłbyś moim tatą.
To nie jest coś, o czym zdecydujemy dzisiaj.
Pozbierajcie swoje rzeczy, nie chcemy się spóźnić na wizytę u Prado.
Dex...
To było śmieszne.
/Jedyne role, z którymi /miałem problem, to tych dobrych:
/bohaterów, rycerzy /w lśniących zbrojach.
/Było w tym coś niewłaściwego.
Nie teraz.
Proszę, Miguel, wysłuchaj mnie.
Ramon, poradzisz sobie z tym.
Pomogę ci.
Nie trzeba.
Papierowe talerze idą prosto do śmieci.
Wrócimy z deserem.
Dzięki.
Idę.
Proszę, chcę, żebyś został.
Hej, spokojnie.
Dexter, co ty sobie w ogóle myślałeś?
Oświadczyny w takim stylu?
Wybacz, ale w związku z dzieckiem to miało sens.
Ludzie nie pobierają się, ponieważ "to ma sens".
Nie?
Czy poprosiłbyś, bym za ciebie wyszła,
gdybym nie była w ciąży?
Nie wiem.
Wyszłam za Paula, ponieważ byłam w ciąży.
I nie powtórzę tego,
dopóki nie stanie się to z miłości.
Rozumiem, dlaczego tak to odbierasz.
Bycie ojcem i bycie mężem
to dwie, bardzo różne rzeczy.
Nie musisz być obydwoma.
Nie chcę obydwu,
dopóki nie będzie to naprawdę.
/"Naprawdę".
/Jak okazać komuś "prawdziwą miłość", /kiedy nawet nie wiesz, jakie to uczucie?
Ramon, nie wychodź.
To kolejny daremny trop,
kolejny bezwartościowy cynk.
Będę ich szukał,
aż nie znajdę tego, który prowadzi
do zabójcy naszego brata.
Ramon, zostań. Zrób to dla swojej rodziny.
A może wyjdę, dla swojej rodziny?
Ramon, nie.
- Muszę iść. - Nie.
- Saro. - Porozmawiam z nim.
Ramon.
Czy wszystko w porządku?
Ma obsesję.
Pije więcej, niż zwykle.
Nie przestanie szukać zabójcy Oscara,
dopóki go nie dopadnie.
Niektórych cierpienie dotyka mocniej, niż innych.
Wiesz, moglibyśmy ukoić ból Ramona,
mówiąc mu, że zabójca Oscara nie żyje.
Gdybyśmy mu powiedzieli, to by się dowiedział.
Ramon i ja przez całe swoje życie dzieliliśmy
i zachowywaliśmy wszystkie swoje sekrety.
To nie tylko twój sekret.
I właśnie dlatego pytam ciebie.
Miguel, on nie wygląda na kogoś pewnego.
- Jest przygnębiony. - Jest wybuchowy.
To mój brat. Mogę mu pomóc.
Musi się dowiedzieć, że Freebo nie żyje.
To duże brzemię,
nie każdy sobie poradzi z takim sekretem.
Czujesz się zagrożony, bo ja o tym wiem.
Powierzenie tego mojemu bratu to na razie zbyt wiele.
Rozumiem to.
Rzeczywiście, rozumiesz.
Nie martw się.
Ramon w końcu się uspokoi.
/Nie ma szans.
/To tak łatwo nie zniknie.
/Miguel nie widzi, /jakim kłębkiem nerwów jest jego brat.
/Przydałoby mu się /spojrzenie z dystansu.
Wujku Miguelu, Astor nie pozwala mi się bawić w chatce.
Nie martw się, kolego.
Porozmawiam z nią.
Astor, teraz Carlos chce się pobawić w chatce.
I co z tego?
To, że dzielenie się to jedna z reguł.
Czyich reguł? Nie jesteś moim ojcem.
Astor!
Przeproś Dextera.
Czy ona tak reaguje na moje niezręczne oświadczyny?
Tak się martwi tym, że nie jesteśmy małżeństwem.
Tu raczej nie chodzi tylko o małżeństwo.
Chodzi o nowe dziecko.
Boi się, że już nie będzie kimś wyjątkowym.
Niezła jesteś.
Znam swoją córkę.
Potrzebuje trochę uwagi,
jakiegoś uspokojenia.
Astor!
/Astor wypróbowuje różne role:
/zranionego dziecka, /nadąsanej pannicy,
/uciskanej młodzieży...
/Szuka tej, /którą chciałaby zagrać.
/Dramatyczne opuszczenie sceny.
/Nie mogę wejść siłą /do życia Rity,
/nie bardziej, /niż nie mogę zmusić Miguela,
/by bardziej zaufał mi, /niż swojemu bratu.
/Muszę wziąć przykład z Astor,
/przyciągnąć ich uwagę.
/Ale nie wszystko naraz.
/Mam codzienną pracę.
/Tak wygląda prawdziwa miłość.
/Prawdziwa miłość, oraz strata.
/Czy właśnie to /Rita musi we mnie zobaczyć?
/To może być problem.
Czy to narzeczona?
Już nie.
To Fiona Camp.
Miała pójść z denatem do kina.
Widziała napastnika.
Przewrócił ją, gdy uciekał.
Dlatego ma obite kolano.
Jej opis pasuje do serii
włamań w tej okolicy. Taka sama metoda działania.
Tylne drzwi otwarte łomem.
Ledwo ją od niego odciągnęliśmy.
Deb, twój tyłek brzęczy.
Chryste.
/("Yuki: jakieś wieści?")
Quinn już dotarł?
Tak, widziałem, jak parkował. /("Nie pisz do mnie więcej!")
Jezu, powinieneś być szybciej ode mnie dzięki tej bryce.
Utknąłem na grobli, gdzie rozkraczył się samochód.
Wiem, że dzięki odznace zarabiasz więcej, ale daj spokój.
Dostałem dobrą pożyczkę. Co my tu mamy?
Jack Rice, lat 34.
Ma dziurę w głowie.
Wygląda jak "b" i "e" postawione na boku.
Wiele wcześniejszych zdarzeń w tej okolicy.
Świadkowie?
Tylko jeden.
Jack wziął dziś sobie wolne, byśmy poszli na popołudniowy seans.
Komedię romantyczną.
Nazywa je babskimi filmami,
ale wie, że mi się podobają, więc...
To na pewno był wspaniały facet.
Człowiek, którego widziałaś,
mierzył jakieś 1,80 m, tak?
Spotkałam Jacka w kawiarni, gdzie pracuję.
Kiedy wszedł,
coś we mnie od razu go rozpoznało,
choć nigdy się nie spotkaliśmy.
Czy kiedykolwiek się tak czułaś?
Zbyt wiele razy.
Możemy ci pokazać zdjęcia twarzy. Albo opisz tego człowieka
portreciście.
Co?
Ja zostaję z Jackiem.
Jack musi się teraz udać do kostnicy.
Laboratorium potrzebuje jej ubrań.
To może ty jej to powiesz?
Nie możesz tego zabrać!
To jego ulubiona czapka.
Muszę wziąć tę czapkę.
Przykro mi, Fiono.
Oddamy ci ją, gdy skończymy.
Nie oddacie.
Popatrz na mnie.
No spójrz.
Mówię ci,
Że ja, Joseph Quinn, osobiście zadbam o to,
że czapka wróci do ciebie nieuszkodzona.
Dobry jest.
Kto by się spodziewał?
Czy jest jeszcze coś, co byś chciała zatrzymać po Jacku?
Może którąś z jego koszul?
Jest jak pierdolony zaklinacz świadków.
/Może powinien oświadczyć się /Ricie za mnie.
Astor, to niesprawiedliwe.
Jesteś moją córeczką i zawsze nią będziesz.
Wiesz o tym, prawda?
/Rita, jesteś tam?
Tak, sekundkę.
Astor, zadałam ci pytanie.
To, czy Dexter i ja się pobierzemy,
zależy od niego i ode mnie.
Ty i ja musimy popracować
nad byciem milszymi dla siebie.
Czy możesz mi w tym pomóc?
Proszę?
/Rita, potrzebujemy cię tutaj.
Słuchaj, muszę wracać do pracy.
Porozmawiamy o tym wieczorem, dobrze?
W porządku.
Musimy zmienić pokój.
Chcieliśmy obejrzeć zachód słońca z naszego apartamentu dla nowożeńców,
ponieważ, jak widać, jesteśmy w podróży poślubnej.
Ale nic nie mogliśmy zobaczyć.
Tak...
Słońce zachodzi na zachodzie.
A Miami jest na wschodnim wybrzeżu Florydy,
więc nic nie możemy...
W ulotce pisało:
"obejrzyj zachód słońca nad oceanem".
Prawda, skarbie?
- Mogło pisać "wschód słońca". - Chcemy wasz najlepszy pokój.
Apartament dla nowożeńców to nasz najlepszy pokój.
Zawsze jest jakiś lepszy pokój.
Przykro mi.
Mogę państwu zaoferować bezpłatne śniadanie.
Chcę wyższego piętra,
z lepszym widokiem i lepszym oświetleniem.
Było tam za ciemno przy zaciągniętych zasłonach.
Może godzina w spa?
Chcę lepszego pokoju.
No dobra, nie mamy lepszego pokoju, chyba, że go zbudujesz, a bycie suką
tego nie zmieni.
Rito.
Przepraszam. Zaraz do państwa przyjdę.
Nie możemy o tym ciągle rozmawiać.
Wiem. Przepraszam.
To już drugi raz w tym tygodniu.
Zawsze albo bierzesz przerwę, albo jesteś chora.
Nie wiem, o co chodzi,
ale zawsze coś ci wypada.
Teraz muszę oddać gratis apartament dla nowożeńców.
Bardzo mi przykro, ale nie stać mnie,
by cię dalej zatrudniać.
/Jak możemy to naprawić?
/Niektórzy ludzie /to tykające bomby zegarowe.
/Ramon jest jedną z nich.
/A Miguel musi zobaczyć, /jak on eksploduje.
/Prowokator,
/w tej roli zawsze byłem dobry.
Na wynos na nazwisko "Morgan".
Cześć, Ramon! Co porabiasz?
Dexter.
Zgadza się, Miguel mówił, że przychodzicie tu we dwójkę.
To wasze sekretne miejsce, prawda?
Już nie.
Och, nie martw się.
To zostanie między naszą trójką.
Szefie, jeszcze jeden rum z colą.
Mogę dostać więcej pikli?
Przepraszam za to,
jak Astor potraktowała wczoraj małego Carlosa.
A, tak, przecież wyszedłeś.
Mieliśmy małą wojnę o terytorium.
Nie martw się, uważałem na niego.
Carlos to twardy dzieciak.
Potrafi sam o siebie zadbać.
Tak, na pewno.
Na pewno chcesz to wypić?
Gdybym nie był pewien, to bym tego nie pił.
Po prostu...
Wiesz, Miguel martwi się o ciebie.
Bez urazy, Dexter,
ale jeśli Miguel ma do mnie jakąś sprawę,
to mówi mi to osobiście.
Jasne.
Tak powiedział, że tak zrobi.
I powtórzy ci to, jeśli będzie chciał.
To, co dzieje się między mną a moim bratem,
dzieje się między mną a moim bratem.
Absolutnie.
Po prostu byłem tam wtedy,
gdy Miguel chciał z kimś porozmawiać.
W końcu też przez to przeszedłem.
Moją matkę zabito, kiedy byłem dzieckiem.
Przykro mi.
Więc wiem, jakie to uczucie.
Ale z czasem będzie łatwiej.
Tak powiedział Miguel, kiedy zaakceptował tę stratę.
Zakończył sprawę i zostawił ją za sobą.
Hej!
Nikt nic nie zaakceptował.
Okej?
I kiedy twój wydział zabójstw
ruszy dupska i zacznie robić kurwa swoje,
może wtedy ja i mój brat zostawimy to za sobą.
Dodatkowe pikle.
Dzięki.
Musiałem źle zrozumieć.
Tak.
Tak było.
W każdym razie, smacznego.
I przekaż Carlosowi "hejka" ode mnie.
Wiedziałam, że cię tu znajdę.
Nie ma spokoju dla grzeszników.
Co cię tu sprowadza?
Chciałam cię zapytać o Chicky'ego Hinesa.
Znowu?
Mam świadka, który ma
alibi dla Hinesa.
Ono się potwierdza.
Mówiłem ci, że przeglądnąłem jego oświadczenie.
Ale nie rozmawiałeś z nim.
Daj spokój, Mario.
Twój świadek to pospolity przestępca,
który próbuje wykupić się z ostatnich zarzutów.
Ale to nie znaczy, że to wszystko nieprawda.
On może oczyścić Hinesa.
Czy ty w ogóle spotkałaś Chicky'ego Hinesa?
Czy ty...
Czytałaś jego teczkę?
Ponieważ...
Hines nie popełnił tej zbrodni.
Okej.
O co tu naprawdę chodzi?
O niewinnego człowieka za kratkami.
Może.
Może stawką jest jeszcze coś.
Akceptacja prawdy o Jamesie Doaksie,
co było trudne dla nas wszystkich.
Tego się nie spodziewałam.
Wiem.
Nie powinienem o tym wspominać.
Ale to był twój partner.
Twój przyjaciel.
Może sądzisz,
że ktoś go w to wciągnął, nie wiem.
I może to wpływa na twój osąd Hinesa.
Przyznaję, że było ciężko.
Ale znasz mnie, jestem profesjonalistką.
Wiem też, że jesteś człowiekiem, jak my wszyscy.
Zostawiam to, ponieważ jesteśmy przyjaciółmi.
Narzeczona pracuje teraz z portrecistą.
Na razie pasuje to do włamań,
które miały tam miejsce,
więc nie daje to nam niczego nowego.
Oprócz opowieści, jaki to idealny
był jej martwy narzeczony.
Hej, nie jest łatwo przekonać się, że zostało się samemu na świecie.
Co ci mówią ślady krwi?
Tylko wyjaśniam pewne nieścisłości.
To wyjaśniaj je szybciej.
Ja to pozbieram,
a wy wracajcie do zdejmowacza skór.
Tak, panie i władco.
Morgan, twój tyłek...
Wielkie dzięki, już się kurwa zorientowałam.
Darmowe bilety na moje otwarcie
konferencji medycyny sądowej.
To raczej nie dla mnie.
Wyczesuję dzisiaj pchły z mojego psa.
Spotykam się dzisiaj z moją córeczką.
Nawet nie znasz jeszcze daty.
Muszę zachować dla niej wolny czas.
Ty też, Dexterze?
Nigdy bym tego nie przegapił.
/Masuka.
/Wybrał rolę dworskiego błazna.
/Lubimy go tylko wtedy, /kiedy nas rozśmiesza.
/Jednak należy coś powiedzieć
/o byciu aktorem charakterystycznym.
/Pełne emocji granie głównych ról
/musi być wyczerpujące.
Wygląda jak portret, którzy ci od włamań
już sporządzili.
Nic więcej nie mogliśmy z niej wyciągnąć?
Funkcjonariusz Morgan, ta kobieta to wrak.
Czy miał jakieś znaki szczególne,
blizny albo tatuaże?
To możliwe.
Ale nie pamiętam.
Przebiegł obok ciebie.
Byłam zaskoczona.
Weź głęboki oddech.
Zamknij oczy.
Spróbuj to sobie znowu wyobrazić.
To takie okropne.
Mój Jack tam leży.
Dlaczego to się dzieje?
Dobrze, już sobie nie wyobrażajmy.
Jack już nie wróci.
Skupmy się teraz na czymś innym, dobra?
Skupimy się na czymś innym.
- Cześć, Fiona. - Cześć.
Jak się trzymasz?
W ogóle nie pomagam.
Nie żartuj, świetnie sobie radzisz.
Jesteś mistrzynią.
Staram się, ale...
Może zrobimy sobie od tego przerwę
i obejrzymy razem kilka zdjęć, dobrze?
Dobrze.
Będziemy przeglądali profile w pokoju przesłuchań.
Przygotuję go.
W porządku, zajmę się tym.
Powiedzieli, że ten etap wkrótce minie.
Mówią, że powinnam promienieć.
Czy promienieję?
Dla mnie tak.
Nie mogę uwierzyć, że nazwałam gościa suką.
Jak dla mnie to celny opis.
Chyba porozmawiam z szefową
i poproszę o przywrócenie do pracy.
Naprawdę? Zawsze miałem wrażenie,
że niespecjalnie lubisz tę pracę.
Ale to praca.
Nikt mnie nie zatrudni wiedząc, że muszę odejść
na urlop macierzyński.
I nie mam prawie żadnych oszczędności.
Jestem w ciąży.
Bez ubezpieczenia zdrowotnego.
Moje ubezpieczenie cię obejmie.
Rito, jeśli się pobierzemy, połączymy nasze majątki.
Nie musiałabyś się martwić.
I nie zapominajmy o ulgach dla małżeństw.
Z Astor i Codym na naszym utrzymaniu...
- Nie, prawda? - M-m.
Ale paskudna gitara.
Paskudna? Phi.
Poobijana gitara, taka jak ta,
mówi o doświadczeniu jej właściciela.
O wyboistych drogach, które razem przebyliśmy.
Więc masz ją od dłuższego czasu.
Nie, kilka tygodni.
Kupiłem w lombardzie za 20 dolców.
Tworzy aurę tajemniczości, prawda?
Ale pieprzysz głupoty.
Czego wam trzeba, funkcjonariuszu?
Konkretnego drinka po gównianym dniu.
I przyszłaś tutaj?
Po margarity, bądź pewien.
Jedną margaritę.
Jak dobrze znasz Quinna?
On miał udział w twoim gównianym dniu?
Może.
Słyszałam różne rzeczy o nim.
Najpierw zgrywa cwaniaka,
a w jednej chwili staje się czuły
i opiekuńczy.
O co tu biega, to jest dobry czy zły koleś?
Czy to musi być albo-albo?
W moim świecie tak.
Ale nie wiem, po której on jest stronie.
Wiem tyle,
że Quinn pomógł mi, gdy miałem kłopoty.
Ten człowiek dał mi szansę, a ja z niej skorzystałem.
Okej.
Poza tym, bez Quinna,
nie miałabyś informatora,
a ja piłbym sam.
Wątpię.
Nienasycony z ciebie człowiek.
A z ciebie jest piękny posiłek.
Czy pragniesz dzisiaj czegoś specjalnego?
Twoich oczu.
Są tak pełne uczucia.
Komplementy są za darmo.
Ale godzina ze mną kosztuje.
To może zająć więcej, niż godzinę.
Odpuść sobie, sierżancie.
Dzisiaj, przynajmniej na kilka godzin,
nie jestem sier...
Dzisiaj, przez całą noc, ja jestem.
Kurde, to podstęp.
Zamknij się i udawaj.
Ty cholerny gołodupcu.
Przychodzisz do mnie bez gotówki!
Nie ma spotkania z Jasmine
bez gotówki.
Zmarnowałeś mój czas, skurwysynu.
I zerzygała się?
Tak.
Jej odpowiedź, najwyraźniej.
Nie taką odpowiedź chce się usłyszeć
na propozycję małżeństwa.
Dlatego do ciebie zadzwoniłem.
I przekupuję piwem.
Twoje oświadczyny były skuteczne, jak widać.
Zdradź mi swój sekret, o mędrcze.
Cokolwiek zrobisz,
nie sugeruj potajemnego ślubu, bo ceremonia przeszkadza ci
w ważnej rozprawie, która wkrótce nastąpi.
Zrobiłeś tak?
Poszło mniej więcej tak, jak tobie.
Więc nie jestem jedynym beznadziejnym.
Ty i ja, kolego,
przyprawiamy kobiety Ameryki o mdłości.
W końcu zrozumiałem,
że kobiety często podążają za głosem serca.
Więc może ty spróbuj podążyć za swoim.
Czy to jedyne wyjście?
Jedyne, które działa, hermano. /("bracie")
A skoro mowa o hermano,
wczoraj spotkałem Ramona.
Słyszałem.
A raczej "nasłuchałem się".
Wybacz.
Próbowałem się z nim dogadać, nawiązać bliższy kontakt.
Chyba go tylko jeszcze bardziej zdenerwowałem.
Nic się nie stało.
To doprowadziło do bardzo dobrej rozmowy.
Rozmowy?
Dexter, nie powiedziałem mu.
Dotrzymuję obietnic.
Ale kiedy uznasz za stosowne, żeby mu powiedzieć,
to uważam, że Ramon jest gotowy.
/Miguel ciągle ustawia Ramona
/w roli niezrozumianego dobrego faceta.
/Osobiście uważam, /że bardziej pasuje do roli tego złego.
/Muszę tylko przekonać Miguela.
Pączka i bilet na moją przemowę?
Wezmę pączka.
Ty już masz bilet.
Przekupujesz ludzi, żeby przyszli na twoją mowę wstępną?
Tobie trik z pączkami się udaje, prawda?
Ślepiec prowadzący ślepca.
Pączka i bilet?
Oj kurwa, bierz.
Coś nowego?
Pamiętasz to oświadczenie, które spisałeś
w sprawie alibi Chicky'ego Hinesa?
Mam je wyrecytować z pamięci?
Kupujesz je?
Nawet jeśli alibi pochodzi od kogoś,
kto próbuje wykupić się z zarzutów?
Jest pewne.
Czy zastępca prokuratora nadal nad tym siedzi?
W takim razie zrobiłaś, co mogłaś.
Może.
Piekło musiało zamarznąć,
bo gliny nie chcą już pączków.
Może cena jest nieco za wysoka.
Daj spokój.
Dlaczego nie chcą wesprzeć
wartościowego kolegi podczas jego momentu chwały?
Oczekujesz szczerej odpowiedzi?
To było retoryczne.
No dobra.
Dobra, mów.
Jesteś najobrzydliwszą osobą, jaką znam.
Każda twoja kwestia
to chory żart.
Jestem zabawny.
Tak, potrafisz taki być.
Ale potrafisz też być absolutnie odrażający.
I czasem ludzie tylko to widzą.
Co ty tam wiesz.
Jesteś tu pierdolonym nowym.
Doktorze Phil, wróciła twoja dziewczyna /(znany psycholog)
obejrzeć więcej zdjęć podejrzanych, więc...
Cześć, Deb.
Częstuj się.
Zostawiłem ci te wypełnione białym kremem.
Świr.
Sierżancie Batista.
To ty.
W ubraniu, to znaczy w innym ubraniu.
Jestem detektyw Barbara Gianna, obyczajówka.
Możemy porozmawiać?
Na ten wydział poleciało wiele gówna
od czasu sprawy Rzeźnika z Zatoki.
A teraz wy, sierżancie,
pracujecie na artykuły o nakryciu z prostytutkami.
Jeśli wydam cię teraz,
oszczędzę temu wydziałowi późniejszych kłopotów.
Bo faceci jak ty nigdy się nie nauczą.
Posłuchaj, może jestem dupkiem, ale...
Ani mi się waż
obrażać mnie mówieniem, że to był twój pierwszy raz.
Bo słyszę tę samą żałosną śpiewkę
od każdego fagasa, którego zgarnę.
Czy jakaś część ciebie sądzi, że jakakolwiek część mnie
jest dumna z tego, co zrobiłem?
Żadnej części mnie to nie obchodzi.
Chodzi o to, że...
Zniszczyłem moje małżeństwo.
Straciłem moją córeczkę.
Jestem rozwiedzionym gliną,
w połowie drogi do kompletnie wypalonego człowieka.
Rozwiedziony, pijący glina.
Musiałem zwalczyć tę...
Samotność.
Szukałem uczucia, gdzie tylko mogłem.
U prostytutek?
Potrzebowałem kontaktu z kimś,
kimkolwiek,
kto by mnie już nie zranił.
I tyle.
Nic specjalnego.
Sama prawda.
Nienawidzę wszystkich, którzy hańbią odznakę.
A kłamców jeszcze bardziej.
Nie kłamię.
Wiem.
Czy jest w porządku?
Trzymaj kutasa w spodniach,
chyba że a) bawisz się sam ze sobą,
albo b) robisz coś za obopólną zgodą i legalnie.
Wtedy będzie w porządku.
Ramon, co ty...
Jakieś postępy w odszukaniu zabójcy Oscara?
Mamy łączność z fedziami,
na wypadek, gdyby przekroczył granicę.
A co, jeśli jest tutaj, w naszym własnym ogródku?
To ciągła obawa, Ramon.
Ale nie priorytet, prawda?!
Nie mów takim tonem.
Jakiś problem?
Tak, sierżancie,
twoi ludzie nie wiedzą, co kurwa mają robić.
Wolno ci więcej, bo też jesteś gliną,
ale wszystko ma swoje granice.
Więc macie jakiś własny plan.
Który nie zakłada sprawdzania konkretnych śladów.
Każdy ślad sprawdzono.
To czemu dostaję telefony od gościa,
który mówi, że widział Freebo w Miami?
Powiem wam, dlaczego: bo go zignorowaliście.
- Zadzwonił do was cztery razy. - Nic takiego nie miało miejsca.
Ramon, daj mi imię tego dzwoniącego,
a osobiście to sprawdzę.
Skurwysyn dzwonił anonimowo, Mario.
/Ojej, czyżbym zapomniał się przedstawić?
/Wybaczcie.
Ale znał szczegóły sprawy.
To, że Freebo miał dziewczynę, Teegan.
Wielu ludzi o tym już wie.
Rozprowadziłam jej zdjęcie po mieście.
Może dzwoniący chce nagrody.
Zamiast wynajdywać wymówki, moglibyście ruszyć tyłki
i poszukać zabójcy mojego brata.
No dobra, Ramon, lepiej już wyjdź!
Po prostu róbcie, kurwa, swoje.
Chcesz uprzedzić jego brata?
Ty to zrób.
Ja mam już trochę dosyć rodziny Prado.
/To było łatwiejsze, /niż myślałem.
/Miguel nie będzie zadowolony, /gdy dowie się, że Ramon drze koty
/z zaprzyjaźnionymi służbami porządkowymi.
/Oczywiście nie będę tylko na tym polegał.
/Stawka jest zbyt wysoka.
/A ja mam dobrą passę.
/Może zadzwonię do Rity /z anonimowym cynkiem,
/żeby za mnie wyszła.
Dex, co jest, kurwa?
Dobrze, że przyszłaś.
Załóż to.
Nie potrzebuję olbrzymiej prezerwatywy.
Potrzebuję twojego raportu w sprawie Jacka Rice'a.
Pracuję nad tym.
Załóż tylko kombinezon i rękawice,
i maskę, bardzo cię proszę.
Dobra.
Im szybciej skończę z zapłakaną narzeczoną,
tym lepiej.
Czyste emocje.
Nie twoja specjalność, prawda?
Co to miało znaczyć, do cholery?
Spokojnie, moja też nie.
Dla Quinna to proste jak cholera.
Myślisz, że jest sympatyczniejszy ode mnie?
Nie wiem, czy sympatyczniejszy.
Chociaż badania dowodzą, że inteligencja emocjonalna
odgrywa w sukcesie jednostki większą rolę
niż cokolwiek, co może zmierzyć
standardowy test IQ.
Podejdź tu.
Stań tutaj i uderz to dla mnie,
dobrze?
Nazywasz mnie emocjonalną idiotką?
Jeśli ty jesteś idiotką, to ja jestem warzywem.
Nie ma kurwa wątpliwości.
Kurwa, co jest, Dex!
Przepraszam.
Wiesz co, Fiona pomyliła fakty.
Opisała napastnika
na około 1,80 m.
Ale biorąc pod uwagę wzrost Jacka Rice'a,
pozwalającego na kąt ku górze...
Gadasz z laikiem.
Twoje ciało działa jak tarcza.
A to wszystko jest tym, czego twoje ciało nie blokuje.
Więc zabójca ogłusza ofiarę pierwszym uderzeniem.
Ofiara pada na kolana.
Drugie uderzenie wywołuje krew.
Jeśli zabójca miał 1,80 m,
Ślad rozbryzgu na miejscu zbrodni
byłby wyższy i szerszy.
Zamiast tego, idealnie pasuje
do twojej sylwetki.
Stąd zabójca Rice'a był mniej więcej
twojego wzrostu i wagi.
To znaczy wzrostu i wagi pierdolonej płaksy Fiony?
Nie, ja...
Przegapiłem to. Ciekawe.
Ty i Jack planowaliście wielkie wesele?
Tak.
Jack miał wielu przyjaciół.
Tak, tylko przeglądnęłam jego książkę adresową
i zadzwoniłam do wielu ludzi,
a żaden z nich nawet o tobie nie słyszał.
Nie lubimy się afiszować, rozumiecie?
Kiedy to zrobiono?
Krótko po tym, jak się poznaliśmy.
Miał szansę je zobaczyć, nim go zabiłaś?
Co?
O czym ona mówi?
Ja nie...
Fiona, to fotomontaż.
Ale to dobra robota.
Naprawdę dobra. Sama to zrobiłaś?
Nie, na Boga.
Tak sobie myślę, że może się do niego włamałaś,
by zostawić to jako niespodziankę.
On wraca do domu, chce cię wykopać,
a ty go zabijasz.
Nigdy bym nie skrzywdziła Jacka.
Mieliśmy się pobrać.
Słyszałaś o włamaniach w telewizji,
podajesz ten sam opis, który pokazali w telewizji,
otwierasz łomem tylne drzwi.
Uderzasz się w swoje pierdolone kolano!
Czy on w ogóle z tobą rozmawiał?!
Czy powiedział coś więcej niż:
"jeszcze jedną jebaną kawę"?!
Wystarczy.
Koniec na tym.
Co proszę?
Poczekaj na zewnątrz.
Ja się tym zajmę.
/Już w porządku.
/Wiem,
/jak to naprawdę było
/między tobą i Jackiem.
/Wiem.
/W porządku?
/Tak.
/Już jest bezpiecznie. /Tylko ty i ja.
Dajesz wiarę?
To niesamowite. Jest taka przekonująca.
Mówię o nim.
Nakopię mu do wożonego cadillakiem tyłka.
/Nim poznałam Jacka,
/moje życie było /pytaniem bez odpowiedzi.
Pytaniem bez odpowiedzi.
/Dniami i nocami poświęconymi /na szukanie czegoś.
Quinn pograł ze mną jak na pierdolonej gitarze za 20 dolców.
/Gdy po raz pierwszy /wszedł do kawiarni,
/Ja... poczułam go.
/Byliśmy połączeni, wiesz?
/Gdziekolwiek poszłam, /on był ze mną.
/Jack uczynił mnie rzeczywistą.
Uczynił mnie rzeczywistą.
Ona w to wierzy... Całą swoją osobą.
To nie jest gra.
Jedynym aktorem w tym pokoju jest Quinn.
/("Yuki: zadzwoń do mnie")
/Jeśli Fiona może być /taka przekonująca
/w sprawie kogoś, /kogo nawet nie znała,
/ja powinienem być w stanie /przekonać Ritę...
/I innych.
Ellen.
Halo!
Ellen?
Dzięki Bogu, że tu dotarłaś.
Nie mogłabym czekać dłużej.
Klient właśnie mi je przyznał. Bez odpowiedzialnego dorosłego,
z którym mogłabym się podzielić, przyznaję,
że pożarłabym wszystkie.
Na pewno.
Spróbuj tego.
Poważnie, oblane masą czekoladową.
A, do diabła
Zgaduję, że chciałaś się spotkać z powodów innych,
niż popracowanie nad kwestią cukrzycy.
Skazanie Chicky'ego Hinesa.
Tak.
Nie najlepszy moment wymiaru sprawiedliwości.
Moi ludzie znaleźli dowód,
który może wywołać ponowne otwarcie sprawy.
Podoba mi się quid.
Jakie jest pro quo? /("coś za coś")
Nic.
Zeznanie świadka daje Hinesowi alibi,
a nam kolejnego podejrzanego.
Wszystko się zgadza.
Ponad dwie dekady w tej robocie,
a glina ani razu nie dał mi
biletu na wolność.
Szczególnie, jeśli ten glina ma wspólną przeszłość
z oskarżycielem, który wsadził mojego klienta.
Tu nie chodzi o Miguela Prado.
Tu chodzi o to, co jest słuszne.
Przyjmę "tak" za odpowiedź.
Prado wie, że z tym do mnie przyszłaś?
W końcu się dowie.
Lepiej ubierzmy jakiś stare ubranie,
ponieważ niewątpliwie poleci gówno
w twoim kierunku.
Cupcake'i i szkocka.
No dalej.
Na dwa palce.
No mówię wam, że znowu widziałem Freebo.
Nie, koleś, nie przyjdę.
No dobra, spotkamy się. Masz jakiś ulubiony bar?
Tak, znam taki. Zamów mi rum i colę.
Będę o dziesiątej.
/Możesz doprowadzić konia do wody, /ale nie zmusisz go do picia,
/chyba że skusi się go smakołykiem /i każe czekać.
/I czekać.
I świruska pękła.
Powiedziała, że rozwaliła mu głowę,
by zachować ich miłość.
Dobra robota.
Może postawię ci drinka?
Może pocałujesz mnie w dupę?
Gdy następnym razem będziesz odgrywał dobrego-złego glinę,
to mi wcześniej kurwa powiedz.
Przykro mi z tego powodu.
Przykro ci?
Kiedy wpadłeś na to, że ona to zrobiła?
Od początku miałem przeczucie.
Ale nie miałem pewności, dopóki ty nie miałaś.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo byś to spaliła.
No to spierdalaj.
Morgan, masz tylko jedno narzędzie w skrzynce.
I jest to młotek.
Nic na to nie poradzisz.
Ja postanowiłem zagrać i to się opłaciło.
Jeszcze nie masz pokerowej twarzy.
A może twoja jest zbyt dobra.
Czy ty masz życie?
Nie ostatnio.
Chciałem porozmawiać z tobą o Ramonie.
Tak, słyszałem, że zrobił scenę.
Przepraszam.
Właściwie otworzyło mi to oczy.
Dzięki temu zrozumiałem, że miałeś rację.
W sprawie...?
Powiedzieć mu...
O Freebo.
Ryzykuje swoją karierą.
Może to też zaszkodzić twojej reputacji.
Nie chcę być za to odpowiedzialny.
Nie martw się.
Ramon zawsze wybierze rodzinę.
Zbyt ciężko pracowaliśmy, by znaleźć się tu, gdzie jesteśmy.
Nigdy by tego nie naraził.
Możemy mu zaufać?
Bardzo cierpi.
Możemy mu pomóc.
Dzisiaj.
Dex...
Proszę.
Po prostu zadzwoń do niego.
Hej, Ramon, co porabiasz?
Hej, hej, hej.
Poczekaj.
Poproś barmana,
by ci wezwał taksówkę, albo...
/Nie, Miguel, spierdalaj.
/Ten skurwysyn barman /nawet mi nie da...
Kurwa.
Ostra noc, prawda?
Zamawiam sobie kolejnego drinka,
a ten kutas nie chce mi sprzedać.
O, ty też tu jesteś.
Męska noc.
Czemu nie wrócimy wszyscy do mnie?
Syl zrobi nam kawkę...
Nie jadę do ciebie.
Nie pozwolę Sarze i dzieciom, by ciebie takim zobaczyły.
A ty co jesteś, wzór dla rodziny?
Odwracasz się plecami do Oscara!
To niewłaściwe miejsce.
Wiesz to.
Powiedz mi coś.
Czemu paplasz
o rodzinnych sprawach cholernemu obcemu?
Ramon, nie chodzi tu o Dextera.
Chodź.
Obydwaj tu przychodzicie jak jacyś pierdoleni
Batman i Robin.
Łapy kurwa z daleka, matole.
Przepraszam, Dexter.
Zajmę się tym.
Na pewno?
Powiedział, żebyś spierdalał.
Wezmę sobie następnego drinka.
Hej, tamten facet, ten pijany,
właśnie dotykał tamtą dziewczynę.
Jest dosyć wkurzona, i chyba widziałem broń.
/Nie cieszy mnie
/takie manipulowanie Miguelem.
/Jednak lepsze to,
/niż moja najczęstsza alternatywa.
Cześć!
Nie odpowiedziałaś na mojego ostatniego sms-a.
Zabrakło mi pomysłów, jak ci powiedzieć,
że nie będę twoją pierdoloną wtyką.
Podobno ty i Quinn mieliście trudną sprawę.
Właśnie wypełniłam raport.
Tak, właśnie go czytałam.
Według tego raportu,
Quinn praktycznie sam rozgryzł sprawę,
a ja zastanawiam się, jak ktoś starający się o odznakę
pozwolił mu to napisać w ten sposób.
Ja napisałam ten cholerny raport.
Nie on.
On uzyskał przyznanie się, więc on wygrał.
Chyba, że cię wykorzystał.
Widzisz, on jest w tym dobry.
Łączysz z nim siły, ufasz mu,
a potem prędzej czy później zadajesz sobie pytania.
Bo to taki wspaniały facet!
To nie może być on.
Tyle że jedyne pytanie, jakie on sobie zadaje,
to jakie korzyści on odniesie.
O, śniadanie.
Dzięki, że przyszedłeś.
Kiedyś się bawiliśmy na tej plaży.
Ja, Ramon, Oscar.
Wygląda na dobrą zabawę.
Tak, mieliśmy siebie nawzajem.
Zawsze mamy.
Nieważne, jaki numer wykręciłeś,
zawsze znali cię na wylot,
rzeczy dobre i złe.
I zawsze byli, żeby ci pomóc.
Nigdy czegoś takiego nie miałem.
Może miałeś to szczęście, że nic nie straciłeś.
Nie zostaniesz z ziejącą dziurą.
Nie, istnieją dziury.
Po prostu wypełniam je w inny sposób.
Straciłem Oscara na rzecz narkotyków,
na długo, nim został zabity.
A teraz tracę Ramona.
Nie mogę się oszukiwać.
Nie można mu ufać.
Jest tak...
Że mogę ufać tylko jednej osobie.
Sobie.
Myślałem o tobie.
Nie, nie martw się.
Wiem, że zaufanie przychodzi ci niełatwo.
Czy to aż tak oczywiste?
Dla mnie tak.
Po prostu widzę, że zwykłeś
zachowywać swoje sekrety dla siebie.
Tak zazwyczaj jest bezpieczniej.
Ale to cholerne brzemię.
Ja jestem przyzwyczajony do posiadania brata.
"Podziel się ciężarem."
Mam nadzieję, że może też się do tego przyzwyczaisz.
/Do bycia bratem.
/Mieć przyjaciela.
/Mieć żonę, rodzinę.
/Fiona chciała tego tak bardzo, /że to wymyśliła,
/sama odtworzyła wszystkie role.
/Ale jeśli grasz rolę wystarczająco długo,
/z prawdziwym poświęceniem,
/to czy kiedyś stanie się prawdziwa?
/Czy ja mogę stać się prawdziwy?
Cześć, Dexter.
Dexter?
A to niespodzianka. Nie zadzwoniłeś.
Czy wszystko w porządku?
Dexter, co jest?
Moje życie zawsze dla mnie było...
Pytaniem bez odpowiedzi.
Ciągiem dni i nocy,
czekając na jakieś zdarzenie, ale...
Nie wiedziałem, na jakie.
Czemu zachowuje się tak dziwnie?
Nie wiem.
Rito, jesteśmy połączeni.
Gdziekolwiek jestem,
czuję ciebie...
I dzieci...
Przy sobie.
Ty sprawiasz, że jestem prawdziwy.
Chcę, żebyśmy...
Zawsze wychodzili razem na lody z owocami.
I sadzili od nowa drzewko cytrynowe, które ciągle usycha.
I nigdy, przenigdy nie chcę opuścić wyjścia na pizzę.
I stąd wiem, że chcę się z tobą ożenić.
Bo coś takiego, jak wyjście na pizzę
to najważniejsza część mojego tygodnia.
Ale nie bez dzieci.
Cody, Astor,
wy jesteście moją rodziną.
Będę z wami przez całe życie.
Proszę, powiedz "tak".
Tak!
Tak, wyjdę za ciebie.
/Większość aktorów popada w zapomnienie,
/nigdy nie stając w świetle reflektorów.
/Ale jeśli szlifujesz swój talent,
/rzetelnie pracujesz,
/możesz kiedyś zostać
/wybranym do roli życia.
Ty jesteś tu, a Rita w domu.
Mam czas dla mojego Mrocznego Pasażera i dla Rity.
Mam taką sprawę, koleś z South Beach,
pięć lat temu zabił swoją żonę podczas rejsu.
- Musieliście go wypuścić. - Brak dowodów.
Cała rodzina zniszczona. /Mogę uczynić nam przysługę
/i poszukać tego żonobójcy.
- Broszury z domami. - Mamy zaplanowane oglądanie na jutro.
Jutro jadę na ryby.
Musiałem przenieść wszystkie swoje zobowiązania,
żeby się z tobą wybrać.
/Proszę, nie. /Trzeba jeszcze posprzątać.
Rita?
Krwawię.
Dexter nie jest taki. Coś się stało.
Dlaczego nie zadzwonił?
Jesteśmy w szpitalu z Ritą.
W szpitalu? Wszystko w porządku?
/Debra, musisz znaleźć brata.
/Tłumaczenie: MSaint