Μαμά!
Μαμά! Βοήθησέ με.
Τί τρέχει;
Δεν ήταν όνειρο, Γουόλτ. Δεν το φαντάστηκα.
Τον άκουσα. Τον άκουσα. Τον άκουσα. Άκουσα τον Κρις.
- Τον άκουσα! - Το ξέρω.
Όχι. Δεν το φαντάστηκα, Γουόλτ.
Όχι. Είναι... Είναι...
- Τον άκουσα! - Μπίλυ.
Μέχρι εδώ μπορώ να σε πάω.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
- Άφησες όλα σου τα πράγματα εδώ. - Κράτα τα.
Όπως νομίζεις.
Ευχαριστώ και πάλι.
Περίμενε ένα λεπτό.
Πάρε αυτά. Θα κρατήσουν τα πόδια σου στεγνά.
Αν παραμείνεις ζωντανός, κάνε μου ένα τηλέφωνο. Το νούμερο μου είναι μέσα στις μπότες.
Ευχαριστώ.
Είναι κανείς εδώ;
Μάλλον όχι!
Δυο χρόνια περπατά τη γη.
Χωρίς τηλέφωνο, χωρίς πισίνα, χωρίς κατοικίδια,
χωρίς τσιγάρα.
Η απόλυτη ελευθερία.
Ένας εξτρεμιστής. Ένας αισθητικός ταξιδιώτης
που σπίτι του είναι ο δρόμος.
"Άκου, γέρο. Μην με ψυχαναλύεις, εντάξει;"
"Σκάσε. Σε παίρνω έξω εκεί που πηγαίνουμε."
"Εκεί που πηγαίνουμε;"
"Στο είπα. Δεν πάμε πουθενά!"
Τώρα, μετά από δυο ταραχώδη χρόνια, έρχεται η τελευταία και καλύτερη περιπέτεια.
Η κλιμακούμενη μάχη του να σκοτώνεις
η ψεύτικη ύπαρξη εσωτερικά
ολοκληρώνει θριαμβευτικά την πνευματική επανάσταση.
Χωρίς να δηλητηριάζεται πιά από τον πολιτισμό, τρέπεται σε φυγή,
και προχωράει μόνος πάνω στο έδαφος για να γίνει
χαμένος στην άγρια περιοχή.
... σκληρή δουλειά και πολλαπλές συνεισφορές στην κοινότητά μας κατά τη διάρκεια του χρόνου,
σας χαιρετίζουμε και σας προσφέρουμε
άλλον έναν γύρο χειροκροτημάτων και συγχαρητηρίων.
Νίνα Λυν Λόκγουιν.
Βανέσα Ντενίζ Λόουερι.
Κρίστοφερ Τζόνσον ΜακΚάντλες.
Ρεγγίνα Βικτώρια ΜακΝάμπ.
Τους βλέπω στις επίσημες πύλες των κολλεγίων τους.
Bλέπω τον πατέρα μου να περπατά κάτω από μια αψίδα από ψαμμίτη,
τα κόκκινα κεραμίδια λάμπουν σαν πιάτα από αίμα πίσω από το κεφάλι του.
Βλέπω τη μητέρα μου με μερικά βιβλία στο γοφό της,
να στέκεται στην κολώνα με τις σιδερένιες πύλες
ακόμα ανοικτές πίσω της, με τις μυτερές άκρες μαύρες στον Μαγιάτικο αέρα.
Είναι έτοιμοι να αποφοιτήσουν.
Είναι έτοιμοι να παντρευτούν. Είναι παιδιά. Είναι βλάκες.
Το μόνο που ξέρουν είναι ότι είναι αγνοί, ποτέ δεν θα πλήγωναν κανένα.
Θέλω να πάω και να τους πω, "Σταματήστε, μην το κάνετε.
"Είναι η λάθος γυναίκα, είναι ο λάθος άντρας.
"Θα κάνετε πράγματα που ποτέ δεν φανταζόσασταν.
"Θα κάνετε άσχημα πράγματα σε παιδιά.
"Θα υποφέρετε με τρόπους που δεν είχατε σκεφτεί ποτέ.
"Θα θέλετε να πεθάνετε."
Θέλω να πάω εκεί σ'αυτό το τελευταίο Μαγιάτικο φως και να το πω.
Αλλά δεν θα το κάνω. Θέλω να ζήσω.
Τους παίρνω σαν γυναικείες και αντρικές χάρτινες κούκλες, και τους χτυπάω μαζί
σαν τσακμακόπετρα, μέχρι να βγάλουν σπινθήρα. Λέω,
"Κάντε ότι κάνετε και θα μιλήσω γι'αυτό."
Εδώ είναι, Γουόλτ. Εντάξει;
Ποιός το έγραψε αυτό;
Θα μπορούσε να είναι κάποιος από μας, έτσι;
Γιατί αφήνει την Καρίν να οδηγεί το αυτοκίνητό του;
Υπάρχουν πολλά ωραία ποιήματα μέσα.
Θα της μιλήσω γι'αυτό.
Κάθισε.
Συγνώμη. Θα πάρω το γιό μου.
Απεφοίτησε σήμερα από το κολέγιο Έμορυ.
Θα το πιάσω εγώ. Θα το πιάσω εγώ.
Κρις, γεια! Περιμέναμε και περιμέναμε.
Με τρόμαξες του θανατά πηδώντας έτσι σε κείνη τη σκηνή.
- Γεια σου, Μπαμπά. - Συγχαρητήρια, γιέ μου.
- Είναι ένα μεγάλο βήμα αυτό. - Σ'ευχαριστώ, μπαμπά.
Εντάξει.
Δεν επιτρέπεται να οδηγείς στην Τζόρτζια.
Γιατί; Έχω την άδειά μου.
Επειδή είναι παράνομο για έναν που έχει άδεια
να οδηγεί σε διαφορετική πολιτεία από τη δική του. Γι'αυτό.
Δεν το ήξερα. Νόμιζα ότι αν ήμουν με έναν νόμιμο οδηγό θα ήταν εντάξει.
Λοιπόν, ας...
- Θα συνεχίσουν; - Όχι.
Όλοι πανηγυρίζουν σήμερα.
- Θα μείνουν στο μπαρ σωστά; - Σωστά.
Οι βαθμοί μου είναι αρκετά καλοί, νομίζω, για να μπω στη νομική του Χάρβαρντ.
Αυτό είναι θαυμάσιο, Κρις.
Είναι σπουδαίο.
Πόσα σου έμειναν από το απόθεμα για το κολέγιο;
Ακριβώς 24,500.68 δολάρια.
Αυτό είναι συγκεκριμένο.
Έπρεπε να πάω στην τράπεζα σήμερα το πρωί, μαμά.
Η μητέρα σου κι εγώ θα χαιρόμασταν να συμβάλλουμε στα έξοδα για το Χάρβαρντ.
Σωστά.
Πρέπει να ανακαλύψω τί θέλω να κάνω.
Έχω πολλά να πακετάρω και να οργανώσω εδώ πρώτα.
Ο πατέρας σου και γω, θέλουμε να σου κάνουμε ένα δώρο.
Θέλουμε να βγεις από αυτή τη σακαράκα.
Ποιά σακαράκα;
Αυτή.
- Θέλουμε να σου πάρουμε καινούριο αυτοκίνητο. - Σωστά.
Καινούριο αυτοκίνητο;
Γιατί να θέλω καινούριο αυτοκίνητο;
Το Ντάτσουν πάει μια χαρά.
Σκέφτεστε ότι θέλω κάτι φανταχτερό;
Ανησυχείτε τί θα σκεφτούν οι γείτονες;
Δεν πρόκειται να σου πάρουμε μια καινούρια Κάντιλακ, Κρις
Απλά θέλουμε να σου πάρουμε ένα ασφαλές καινούριο αμάξι.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα εκραγεί αυτό το πράγμα εκεί έξω.
Να εκραγεί. Να εκραγεί; Είστε τρελοί; Είναι μια χαρά αμάξι.
Δεν χρειάζομαι καινούριο αυτοκίνητο. Δεν χρειάζομαι καινούριο αυτοκίνητο.
- Δεν θέλω τίποτα. - Εντάξει.
- Αυτά τα πράγματα, πράγματα, πράγματα. - Εντάξει.
- Τα πάντα πρέπει να είναι δύσκολα. - Ευχαριστώ.
- Μάλλον δεν εννοεί αυτό.
Μπορεί απλά να θέλει το παλιό αμάξι. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο.
Ευχαριστώ. Απλά δεν θέλω τίποτα.
Ο Κρίς μετράει τον εαυτό του και τους οικείους του
με έναν σκληρά αυστηρό ηθικό κώδικα.
Αντίο, Κρις!
Ρίσκαρε αυτό που θα μπορούσε να ήταν μια αδυσώπητα μοναχική πορεία
αλλά βρήκε συντροφιά στους χαραχτήρες των βιβλίων που αγαπούσε
από συγγραφείς όπως τον Τολστόι, τον Τζακ Λόντον και τον Θόρω.
Μπορούσε να επιστρατεύσει τις λέξεις τους για να ταιριάξουν σε οποιαδήποτε περίσταση,
και το έκανε συχνά.
Ξέχασα να ρωτήσω πιο εδάφιο διάλεξε για το δείπνο αποφοίτησης,
αλλά έχω μια ιδέα ποιός θα μπορούσε να ήταν ο πρώτος στόχος.
Ήταν αναπόφευκτο ότι ο Κρις θα έφευγε μακριά.
Και όταν θα το έκανε θα ήταν με χαρακτηριστική υπερβολή.
"Δεν πρέπει να αμφισβητηθεί ότι η ελευθερία πάντα μας χαροποιούσε.
"Συνδέετε στο μυαλό μας με τη φυγή
"από την ιστορία, την κατοχή και το νόμο και τις ενοχλητικές υποχρεώσεις.
"Η απόλυτη ελευθερία.
"Και ο δρόμος πάντα οδηγούσε δυτικά."
Χρειάζομαι ένα όνομα.
Κατά το τέλος του Ιούνη,
το Έμορυ ταχυδρόμησε τους γονείς μας, την τελική έκθεση βαθμών του Κρις.
Σχεδόν όλα Α.
A στο Απαρτχάιντ στην Νότια Αφρικανική Κοινωνία.
A- στην Σύγχρονη Αφρικανική πολιτική και στην Κρίση στα Τρόφιμα στην Αφρική.
Και έτσι συνέχιζε. Έξυπνο αγόρι, ο αδελφός μου.
Αλλά στο τέλος του Ιούλη, δεν είχαμε ακούσει τίποτα από αυτόν
και οι γονείς μου άρχισαν να ανησυχούν.
Ο Κρις δεν είχε ποτέ τηλέφωνο,
γι' αυτό αποφάσισαν να πάμε μέχρι την Ατλάντα και να του κάνουν έκπληξη.
Όταν έφτασαν στο διαμέρισμα, υπήρχε μια ταμπέλα "Προς ενοικίαση"
και ο ιδιοκτήτης είπε πως ο Κρις έφυγε τέλη Μαΐου.
Ω, ναι. Έφυγε δυο μήνες πριν.
Έτσι, όταν γύρισαν σπίτι,
τους έδωσα όλα τα γράμματα που έστειλαν στον Κρίς αυτό το καλοκαίρι,
και είχαν επιστραφεί πίσω.
Ο Κρις κανόνισε με το ταχυδρομείο, να τα κρατήσει μέχρι την πρώτη Αυγούστου,
για να κερδίσει χρόνο.
Το ήξερες αυτό;
Δεν είπε τίποτα.
Κατάλαβα τί έκανε. Σπατάλησε τέσσερα χρόνια
πραγματοποιώντας το παράλογο και κουραστικό καθήκον να αποφοιτήσει από το Κολέγιο,
και τώρα χειραφετήθηκε από εκείνο τον κόσμο της αφαίρεσης,
της ψεύτικης ασφάλειας, την γονική και υλική υπερβολή
τα πράγματα που απομάκρυναν τον Κρις από την αλήθεια της ύπαρξής του.
Γεια!
- Γεια σου. Έλα εδώ. Μπες μέσα. - Εντάξει, τέλεια.
Μόλις που σε είδαμε κάτω από το τρελό καπέλο που φοράς.
Αυτή η πόρτα είναι λίγο χαλασμένη. Ορίστε. Μπες μέσα.
Είναι ο Ρέινι.
- Γεια, Ρέινι. - Ναι, είμαι ο Ρέινι.
- Είμαι η Τζαν. - Γεια. Είμαι ο Άλεξ.
Ο Άλεξ με το καπέλο.
- Ναι, το ξέρω. Εσύ το είπες. - Ναι.
Ώστε είσαι δέρμα τώρα.
Είμαι δέρμα;
Ναι, δερμάτινος αλήτης. Έτσι λένε αυτούς που τριγυρίζουν με τα πόδια.
Για την ακρίβεια είμαστε λαστιχένιοι αλήτες.
Επειδή έχουμε όχημα.
- Δεν χρειάζεται να με διώχνετε. - Παρακαλώ;
Ναι, μπορούσε να έχει όχημα, αλλά αποφάσισε να κάψει τα λεφτά του.
Και γιατί το έκανες αυτό;
Δεν χρειάζομαι χρήματα. Κάνουν τους ανθρώπους προσεχτικούς.
Έλα τώρα, Άλεξ. Πρέπει να είσαι λίγο προσεχτικός.
Εννοώ, το βιβλίο σου είναι εντάξει, και όλα,
αλλά δεν μπορείς να στηρίζεσαι αποκλειστικά σε φύλλα και καρπούς.
Δεν ξέρω αν θέλεις να στηρίζεσαι περισσότερο από αυτό.
Πού είναι οι γονείς σου;
Ζούνε τη ζωή τους κάπου.
Φαίνεσαι καλό παιδί. Να είσαι δίκαιος.
Δίκαιος;
Ξέρεις τί εννοώ.
Θα παραφράσω τον Θόρω εδώ.
"Αντί για αγάπη, χρήματα, πίστη,
"δόξα, δικαιοσύνη,
"δως μου αλήθεια."
Από τότε που θυμάμαι εγώ και ο Κρις,
υπήρχαν καθημερινές κρίσεις οργής στο σπίτι μας.
Βία που αναγκαζόμουν να παρακολουθώ. Ήταν πολύ αληθινό.
Αλλά ήταν και σαν θεατρική παράσταση.
Μας διόριζαν δικαστές και κατήγορους.
Και σου έδωσα αυτό το σύμβολο, αυτό το ακριβό σύμβολο.
Ο μπαμπάς ήταν ο ευφυής νέος
που επιστράτευσε η ΝΑΣΑ να φτιάχνει κρίσιμα σχέδια για τα Αμερικανικά δορυφορικά συστήματα ραντάρ
που θα ήταν η απάντηση στο Ρωσικό Σπούτνικ.
Αργότερα, η μαμά και αυτός ξεκίνησαν μια συμβουλευτική εταιρία
συνδυάζοντας την ευρηματικότητά της
με τον πλούτο των γνώσεών του.
Κοίτα αυτό.
Αλλά όταν η εταιρία έβγαλε το πρώτο εκατομμύριο,
η καριέρα και τα χρήματα ενθάρρυναν την τύφλωσή τους.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θυμάμαι το πρώτο οικογενειακό συμβούλιο
για να μας ανακοινώσουν ότι σκοπεύουν να πάρουν διαζύγιο.
Ήθελαν να διαλέξουμε με ποιόν θα πηγαίναμε να μείνουμε.
Πεθάναμε στο κλάμα.
Το διαζύγιο δεν έγινε,
αλλά οι μάχες και τα συμβούλια. δεν σταμάτησαν ποτέ.
Δεν αργήσαμε με τον Κρις να αποστασιοποιηθούμε.
Θα λέγαμε "Άντε".
"Πάρτε διαζύγιο."
Αν σου πετάξω ένα σπίρτο, θα έχω δείπνο και ζεστασιά την ίδια στιγμή.
Πού πηγαίνει η Τζάν;
Λοιπόν, φίλε μου,
δεν είναι όλα καλά στο μέτωπο των χίπις.
Είσαι ένας μικρός εργατικός μπάσταρδος, έτσι;
Λιγάκι.
Είναι αστείο πώς εξελίσσονται τα πράγματα μερικές φορές.
Αγαπούσα αυτή τη γυναίκα για πολλά χρόνια, φίλε.
Αλλά, βλέπεις, έχει μια ιστορία.
Προσπαθούσαμε να το ξεπεράσουμε, ήρεμα και ήσυχα.
Όταν πέσαμε χτες πάνω σου,
αυτό που προσπαθούσαμε να ξεπεράσουμε,
άρχισε να το συζητάει. Κατάλαβες τί εννοώ;
- Νομίζω πως ναι. - Τί σκέφτεσαι;
Λοιπόν...
Μερικοί πιστεύουν πως δεν αξίζουν την αγάπη.
Μπαίνουν ήσυχα σε κενούς χώρους,
προσπαθώντας να κλείσουν τα κενά του παρελθόντος.
Αυτή κι αν είναι διορατικότητα. Χριστέ μου!
- Δεν είσαι ο Χριστός, έτσι; - Κοίτα ποιός μιλάει.
Θα περπατήσεις πάνω στο νερό και θα μου τη φέρεις πίσω, φίλε;
Όχι. Φοβάμαι το νερό.
Πάντα το φοβόμουν.
Πρέπει να το ξεπεράσω όμως κάποτε, έτσι; Άρα θα κολυμπήσω
αν κουβαλήσεις τα ξύλα στην κατασκήνωση.
- Σκατά, ναι. - Ναι;
- Πες πως έγινε. - Εντάξει.
"Τα μόνα δώρα της θάλασσας είναι σκληρά χτυπήματα,
"και, περιστασιακά, η πιθανότητα να νοιώθεις δυνατός.
"Τώρα, δεν ξέρω πολλά για τη θάλασσα,
"αλλά ξέρω πως έτσι είναι τα πράγματα.
"Και ξέρω ακόμα, πόσο σπουδαίο είναι στη ζωή
"όχι απαραίτητα να είσαι δυνατός, αλλά να νοιώθεις δυνατός,
"να μετράς τον εαυτό σου τουλάχιστον μια φορά,
"να βρεις τον εαυτό σου τουλάχιστον μία φορά στην αρχαιότερη ανθρώπινη κατάσταση,
"αντιμετωπίζοντας την τυφλή, κωφή πέτρα μόνος,
"χωρίς καμία βοήθεια παρά μόνο με τα χέρια σου και το κεφάλι σου."
Έρχεται ένα μεγάλο κύμα!
Ρέινι, έχω παγώσει!
Μπορείς να με αγκαλιάσεις;
Το ναυτικό κατεδάφισε και εγκατέλειψε τη βάση εκεί πέρα,
και το μόνο που έμεινε είναι τα τσιμεντένια θεμέλια ή οι πλάκες.
- Θα έσκαβες τις πλάκες. - Θα σου άρεσε. Θα σου άρεσε.
- Αν ήσουν ακόμα στη γύρα. - Θα σου άρεσε.
Αγαπητοί ταξιδιώτες.
Απλά ζω φτωχά κάτω από τον ήλιο. Αυτό μπορώ να κάνω.
Ακούγεται ωραίο.
Αν έρθεις, θα σου φτιάξω το κατάλληλο καπέλο.
- Το υπόσχεσαι; - Ορκίζομαι στο Θεό.
Ω, μωρό μου. Μωρό μου.
- Σταμάτα. Περίμενε. - Ναι.
- Ω, ναι. - Εντάξει.
Άσε με να σβήσω το φως.
- Μου θύμισε... - Το ξέρω.
"Έτσι είναι ο τρόπος του κόσμου
"Που ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις
"Πού να στηρίξεις την πίστη σου Και αν θα μεγαλώσει;
"Θα αναγερθεί
"Καίγοντας μαύρες τρύπες σε σκοτεινές αναμνήσεις
"Θα αναγερθεί
"Κάνοντας τα λάθη χρυσάφι
Είσαι πολύ καλός. Εννοώ, είσαι
100,000 καλύτερος, από όλα τα μήλα που είχα ποτέ.
Δεν είμαι ο Σούπερμαν, Είμαι ο Σούπερτραμπ.
Είσαι το σούπερ μήλο.
Είσαι τόσο γευστικός. Είσαι τόσο οργανικός, τόσο φυσικός.
Είσαι το μήλο στα μάτια μου.
"Έτσι είναι το πέρασμα του καιρού Πολύ γρήγορο για να διπλωθεί
"Και ξαφνικά καταβροχθίζεται από τα σημάδια και ιδού!
"Θα αναγερθεί
"Θα βρει την πορεία μου σαν πυξίδα
"Θα αναγερθεί
"Και θα ρίξει τον άσσο μου στην τρύπα.
Αρχές Σεπτέμβρη, η μαμά και ο μπαμπάς πήραν ένα τηλεφώνημα από την αστυνομία του Άναντέιλ
δηλώνοντας τους ότι το εγκαταλειμμένο αυτοκίνητο του Κρις
αναγνωρίστηκε από την Αριζόνα Χάιγουέι Πατρόλ.
Μια ομάδα βοτανολόγων σκόνταψε πάνω του στην έρημο.
Δεν υπήρχαν ίχνη ότι ο Κρις είχε σκοπό να ξαναγυρίσει.
Αλλά δεν υπήρχαν ούτε ίχνη πάλης.
Η αστυνομία πιστεύει ότι ο Κρις διάλεξε να το αφήσει εκεί
και όχι ότι κάποιος του το πήρε.
Η αρχική ανακούφιση της μαμάς και του μπαμπά γρήγορα μετατράπηκε
σε βεβαιότητα ότι ο Κρις στην πραγματικότητα προσπαθούσε να μη βρεθεί.
Δυνατός.
Μπορείς να κάνεις τα πάντα. Μπορείς να πας παντού.
Τα χρήματα, η δύναμη είναι μια ψευδαίσθηση. Όλα είναι εδώ πάνω.
Μπορείς να είσαι εδώ.
Εγώ και συ.
Ένα, δύο. Όχι, όχι, όχι.
Δυο,
Τρία...
Μην ντρέπεσαι. Πήγαινέ το εκεί. Έτσι μπράβο.
- Εδώ είναι η ταχύτητά σου. - Σωστά.
Πας πολύ γρήγορα, δεν θα πάρεις όλο το σιτάρι.
Έτσι, ευθεία γραμμή, ευθεία γραμμή, πιο ευθεία.
Είδες ότι αντέχεις; Απλά λίγο πιο ίσια. Τώρα είσαι θεριστής.
Κοίτα αυτή τη θέα!
Έχε το νου σου στο σιτάρι, εδώ. Βεβαιώσου ότι το κόβεις.
Μπορείς να κοιτάξεις πίσω και να δεις πόσο βγαίνει.
- Πώς νοιώθεις; - Νοιώθω υπέροχα.
Εντάξει, κράτα το ίσιο. Ο Θεός να σ' έχει καλά.
Βγάλε μερικά χρήματα, φίλε μου. Θα σε δω σε λίγο.
Εντάξει.
Γουέιν. Πού πηγαίνεις;
Κέβιν, ξέρεις ότι σ'αγαπώ. Σου κάνω πλάκα. Κάνω πλάκα. Σταμάτα.
- Σου κάνω πλάκα. - Κοίτα τη δουλειά σου, Γουέιν!
- Γιατί γίνεσαι τόσο εχθρικός; - Δεν ξέρω.
Εγώ και συ είμαστε στην ίδια πλευρά. Είμαστε στην ίδια πλευρά.
- Κουράστηκα από τα πειράγματά σου. - Κέβιν, είμαστε στην ίδια πλευρά.
Άσε με να φέρω... Αν θέλεις γυναίκα, άσε με να τη φέρω.
- Το εννοεί. - Ας παίξουμε χαρτιά.
- Μπορούμε απλά να παίξουμε χαρτιά; - Πάμε, τότε.
2, 4, 6 δολάρια, βάλε όλα τα λεφτά μέσα.
Θέλω να τους δω όλους απένταρους.
- Θέλεις να παίξεις; - Όχι.
- Κέβιν, πόσα έχεις γι' αυτή τη βδομάδα; - Έχω 260.
Είμαστε στα 260.
Θα μείνουμε στα 260, αυτό είναι το νούμερό μας.
Έχουμε 20,000 λίρες.
Έχουμε 20,000 λίρες που πρέπει να ξεφορτωθούμε.
Ας το κάνουμε μετά το φαγητό πριν καταπιαστούμε με κάτι άλλο.
Mπορούμε να κάνουμε τα 500 δολάρια απόθεμα...
Τί γνώμη έχεις για όλα αυτά;
Μ'αρέσουν όλα αυτά.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να το κάνει.
Είναι καμιά βιβλιοθήκη ή βιβλιοπωλείο κοντά
όπου μπορώ να βρω βιβλία για το κυνήγι και την συντήρηση;
Οτιδήποτε που να έχει σχέση με το κυνήγι ή την συντήρηση του κρέατος,
το κάπνισμα του, ό,τι διάολο χρειάζεται,
μίλα στον Κέβιν. Είναι ο άνθρωπός σου.
Άνθρωπος της υπαίθρου. Τί τα θέλεις όλα αυτά τα πράγματα;
Πηγαίνω στην Αλάσκα.
Στην Αλάσκα, Αλάσκα; Ή στην πόλη Αλάσκα;
Γιατί έχουν αγορές στην Αλάσκα.
Στην πόλη Αλάσκα. Όχι στην Αλάσκα. Στην πόλη Αλάσκα, έχουν αγορές.
Όχι, φίλε. Αλάσκα, Αλάσκα.
Θα πάρω όλο το δρόμο για κει. Όλο τον γαμημένο δρόμο.
Μόνος μου.
Ξέρεις, χωρίς ρολόι, χωρίς χάρτη, χωρίς τίποτα. Χωρίς τίποτα.
Αρκεί να είμαι εκεί. Αρκεί να είμαι εκεί.
Ξέρεις, ψηλά βουνά, ποτάμια, ουρανός, παιχνίδι.
Αρκεί να είμαι εκεί, ξέρεις; Στην άγρια φύση.
- Στην άγρια φύση. - Απλά άγρια.
- Ναι. - Απλά...
Τί θα κάνεις όταν φτάσουμε εκεί;
Είσαι στην άγρια φύση τώρα, τί κάνουμε;
Απλά ζεις, φίλε.
Είσαι απλά εκεί, αυτή τη στιγμή, σ'αυτό το ξεχωριστό μέρος.
Ναι.
Μπορεί όταν θα γυρίσω, να γράψω ένα βιβλίο για τα ταξίδια μου.
Γιατί όχι;
Ξέρεις, για το να ξεφεύγεις από αυτή την άρρωστη κοινωνία.
- Κοινωνία! - Κοινωνία!
- Κοινωνία, φίλε! - Κοινωνία!
- Κοινωνία! Κοινωνία! - Κοινωνία!
Κοινωνία, ξέρεις! Κοινωνία!
Ξέρεις τί δεν μπορώ να καταλάβω;
Δεν καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι, γιατί κάθε γαμημένος άνθρωπος
είναι τόσο κακός με τους άλλους.
Δεν έχει νόημα για μένα. Η κρίση. Ο έλεγχος. Όλα αυτά, όλο το φάσμα.
- Λοιπόν, απλά... - Για ποιούς "ανθρώπους" μιλάμε;
Ξέρεις, για τους γονείς, για τους υποκριτές,
για τους πολιτικούς, για τους βλάκες.
Αυτό είναι λάθος.
Είναι λάθος να μπαίνεις τόσο βαθιά σ'αυτά τα πράγματα.
Άλεξ, είσαι πολύ μικρός ακόμα, είσαι πολύ μικρός.
Αλλά σου υπόσχομαι αυτό.
Είσαι πολύ νέος! Δεν μπορείς συνέχεια να παίζεις με το αίμα και με τη φωτιά!
- Πρέπει απλά... - Γουέιν, για ποιό πράγμα μιλάς;
- Τί; - Εννοώ...
Μιλάω για αίμα και φωτιά.
Μιλάμε για το να παίζεις με το αίμα και τη φωτιά.
Ποιός είσαι εσύ για να μου δίνεις συμβουλές;
Ποιός είμαι εγώ για να σου δίνω συμβουλές;
- Ναι. - Λοιπόν, χάρηκα που σε γνώρισα.
- Είμαι ο κύριος Ευτυχία. - Ο κύριος Ευτυχία.
Και ο κύριος Ευτυχία μερικές φορές δίνει συμβουλές.
- Άλεξ, σε παρακαλώ. - Με συγχωρείς.
Μερικές φορές ο κύριος Ευτυχία... Λοιπόν, ο κύριος Ευτυχία είναι πάντα χαρούμενος.
Αλλά ξέρεις πότε είναι πιο χαρούμενος;
- Δεν είναι πάντα χαρούμενος. - Πότε είναι χαρούμενος;
Θα μου το πεις αυτό; Έλα, μίλησέ μου γι'αυτό.
Θα σου το πω.
- Τώρα... - Κάθισε κάτω πριν χτυπήσεις.
Ένα πράγμα που πρέπει να θυμάσαι
είναι αυτό που έγινε τέλη του 1940 στο Ρόσγουελ.
Όταν μια έρευνα των φορολογικών μητρώων αποκάλυψε
ότι ο Κρις έδωσε όλα του τα χρήματα σε φιλανθρωπίες,
η μαμά και ο μπαμπάς άρχισαν να κινητοποιούνται.
Προσέλαβαν ιδιωτικό ντετέκτιβ και έκαναν έκκληση σε εθνικό επίπεδο,
αποφασισμένοι να τον εντοπίσουν.
Υπέθεσα ότι θα είναι με τσιγγάνους, μακριά από τα μάτια του νόμου.
Αυτές είναι οι δωρεάν δορυφορικές προσφορές.
Εσύ το είπες, Άλεξ, όχι εγώ.
Θα χρειαστείς κάτι. Τί όπλο έχεις;
Μάλλον θα πάρω ένα Α.22. Ένα A.22 τουφέκι.
Εντάξει τότε.
Όταν σκοτώσεις το θήραμα ο χρόνος είναι ουσιαστικός.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να προσέξεις
είναι να βγάλεις καλά τις τρίχες από το κρέας.
Και δεν έχεις πολύ χρόνο γι'αυτό. Το πολύ μια ή δυο ώρες.
Εξαρτάται από τον καιρό. Ειδικά αν έχει ζέστη έχεις ακόμα λιγότερο χρόνο.
Να προσέξεις να μην κάτσουν μύγες στο κρέας σου.
Γιατί όταν οι μύγες κάνουν προνύμφες και αυτές με τη σειρά τους σκουλήκια,
ξέρεις αυτά τα σιχαμερά σκουλήκια, είναι πολύ αργά. Είναι πολύ αργά.
Με έπιασες. Με έπιασες.
Προειδοποίησα τον Γουέιν γι' αυτά τα μικρά μαύρα κουτιά.
Κε. Γουέστερμεργκ, Σκοτ Μπέικερ, FBI. Νομίζω ξέρετε γιατί είμαστε εδώ.
- Εντυπωσιακή εξέλιξη. - Ναι.
Μπορείτε να με βοηθήσετε με το φερμουάρ; Ευχαριστώ.
- Πάμε. - Συγνώμη, παιδιά.
Πρέπει να κλείσουμε για λίγο.
Άλεξ, μπορείς να γυρίσεις και να δουλέψεις εδώ ό,τι ώρα θέλεις.
Η Τζίλ έχει το λογαριασμό σας, παιδιά. Δεν θα λείψω για πολύ.
Να θυμάσαι Άλεξ, δεν έχει Αλάσκα μέχρι την άνοιξη. Νότια, μικρέ. Καλύτερα να πας νότια.
Τη χρονιά που τελείωσε ο Κρις το σχολείο,
αγόρασε το μεταχειρισμένο Ντάτσουν και διέσχισε τη χώρα.
Έλειπε σχεδόν όλο το καλοκαίρι.
Έλα. Οι γείτονες θα παρακολουθούν, γλυκιά μου.
Μπορείς να το ψεκάσεις;
Μόλις άκουσα ότι γύρισε σπίτι, έτρεξα στο δωμάτιό του να του μιλήσω.
Στην Καλιφόρνια, επισκέφτηκε παλιούς οικογενειακούς φίλους.
Ανακάλυψε ότι οι ιστορίες των γονιών μας για το πώς ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν,
ήταν προσχεδιασμένα ψέματα για να καλύψουν μια άσκημη αλήθεια.
Όταν γνωρίστηκαν, ο μπαμπάς ήταν ήδη παντρεμένος.
Και ακόμα και μετά τη γέννηση του Κρις,
Ο μπαμπάς έκανε κι άλλο γιο με την πρώτη του γυναίκα, τη Μάρσια,
με την οποία ήτανε ακόμα νομικά παντρεμένος.
Αυτό μας προσδιόρισε αυτόματα εμένα και τον Κρις σαν μπάσταρδα.
Η υπεροψία του μπαμπά τον έκανε να αγνοεί τον πόνο που προκάλεσε.
Και η μαμά, στην ντροπή και την αμηχανία μιας νεαρής ερωμένης,
έγινε συνεργός στην εξαπάτηση.
Η ευθραυστότητα του κρύσταλλου δεν είναι αδυναμία αλλά λεπτομέρεια.
Οι γονείς μου κατάλαβαν ότι ένα γυάλινο ποτήρι πρέπει να το προσέχεις
γιατί μπορεί να θρυμματιστεί.
Αλλά όσον αφορά τον αδελφό μου, δεν κατάλαβαν ότι
ότι η πορεία της μυστικής τους δράσης
έφερε τον όλεθρο που θα μπορούσε να τους καταστρέψει.
Ο ψεύτικος γάμος τους και η άρνηση του πατέρα μου για τον άλλο του γιο
ήταν, για τον Κρις, η δολοφονία της αλήθειας.
Ένοιωσε ότι ολόκληρη η ζωή του, έκανε στροφή όπως το ποτάμι
που ξαφνικά αλλάζει ροή.
Αυτές οι αποκαλύψεις χτύπησαν τον πυρήνα της αίσθησης ταυτότητας του Κρις.
Έκανε την παιδική του ηλικία να μοιάζει φανταστική.
Ο Κρις ποτέ δεν τους είπε ότι ξέρει,
και με έβαλε να υποσχεθώ και γω το ίδιο.
Δεν μπορώ να πληρώσω τέσσερα. Ποιός θα πληρώσει για το τέταρτο;
Ο Μπράιαν δεν μπορεί να πληρώσει τέσσερα. Έχει σημασία;
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ναι. Αν ήθελα να κωπηλατήσω στο ποτάμι,
ποιό είναι το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσω;
Μισό λεπτό
"Να ξεκινήσω;" Τί εμπειρία έχεις;
- Όχι πολλή. - Λίγη; Έχεις άδεια;
Άδεια; Άδεια για ποιό πράγμα;
Δεν μπορείς να κωπηλατήσεις στο ποτάμι χωρίς άδεια.
Αν θέλεις μπορείς να κάνεις αίτηση εδώ, να εξασκηθείς λίγο,
και θα σε βάλω στη λίστα αναμονής.
Όχι, έχω αυτόν μαζί μου. Θα τα καταφέρουμε.
Υπάρχει λίστα αναμονής για να κωπηλατήσεις στο ποτάμι;
Σωστά.
- Ναι, θα είναι... - Πόσο πρέπει να περιμένω;
Ναι, περίμενε ένα λεπτό.
Λοιπόν, θα είμαστε εγώ κι εσύ
ή θα είμαστε εγώ, εσύ και αυτή.
Η επόμενη διαθέσιμη είναι στις 17 Μαΐου 2003.
Ωραία. Έγινε. Οι τρείς μας τότε.
Δώδεκα χρόνια;
- Τί; - Δώδεκα χρόνια;
Να κωπηλατήσεις σε ένα ποτάμι.
Θα σε πάρω πίσω.
Μπορείς να κάνεις αυτό,
ή να μπείτε σε ομάδα ράφτινγκ, με εξουσιοδοτημένο οδηγό.
Μπορεί να έχουν ακυρώσεις τις τελευταίας στιγμής,
αλλά θα σας κοστίσει 2000 δολάρια.
Ευχαριστώ πολύ.
Κράνος, φίλε!
Είμαι ο Σούπερτραμπ!
"Αν παραδεχτούμε ότι η ανθρώπινη ζωή κυβερνάται από αιτίες,
"η πιθανότητα της ζωής καταστρέφεται."
Γεια!
Γεια.
Έλα μαζί μας.
Έχουμε χοτ ντογκ.
- Λέγομαι Μάντς. - Μάντς;
- Μάντς. Γεια. - Μάντς.
- Άλεξ. - Γεια, Άλεξ.
Γεια. Είμαι η Σόνια.
Γεια, Άλεξ.
Είμαστε από την Κοπεγχάγη, και εσύ είσαι γρήγορος.
Είμαι.
- Είσαι τρελός! Είσαι τρελός, φίλε. - Θεέ μου!
Σόνια μείνε μακριά του. Μείνε μακριά του. Είναι τρελός! Κοίτα, είναι τρελός.
Θα σου φτιάξω χοτ ντογκ. Ένα λεπτό.
Μ'αρέσει αυτό. Σου αρέσει;
Ξέρεις, έτσι είναι η φύση.
Πού πηγαίνεις;
- Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. - Αλήθεια;
Μας αρέσει πάρα πολύ. Χαρήκαμε που σε γνωρίσαμε, φίλε.
Χαρήκαμε που σε γνωρίσαμε.
Πήγαμε στο Λος Άντζελες, και μετά στο Λας Βέγκας.
Ω, ναι. Το Λας Βέγκας είναι πολύ ωραίο. Το σύμπαν είναι πολύ ωραίο.
- Το σύμπαν είναι πολύ ωραίο. - Κατάλαβες τί εννοώ;
- Ναι. - Όλο το σύμπαν.
Μόνο το μέρος. Εννοεί την πόλη. Τα αγγλικά της δεν είναι πολύ καλά.
Αλλά μετά ήρθαμε εδώ. Δεν με νοιάζει αν είναι λίγο χαζή, αλλά μου αρέσει.
Ξέρεις μπορείς να πας στο Μεξικό από δω.
- Ναι; - Ναι.
Μπορείς να πάρεις το καγιάκ, και να πας όλο το δρόμο
προς το φράγμα του Χούβερ,
και από κει ακολουθείς το ποτάμι και φτάνεις στο Μεξικό!
- Αλήθεια; - Ναι.
Έλα, έλα!
Είναι τόσο αργή μερικές φορές.
- Ορίστε ο χάρτης. - Αλλά μου αρέσει.
- Εδώ. Το φράγμα του Χούβερ. - Εντάξει.
Περίπου 330 χιλιόμετρα, πιστεύω.
- Σε μίλια; - Ναι, περίπου 200 μίλια.
- Διακόσια μίλια. - Διακόσια μίλια. Ναι, φίλε.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να κωπηλατήσω
όλο το δρόμο προς τον κόλπο της Καλιφόρνια.
Ναι, ναι, ναι, μπορείς. Θα έρθω μαζί σου.
Θα έρθω μαζί σου. Αφήνουμε την Σόνια εδώ, και παίρνουμε το καγιάκ.
Όχι, όχι. Θα πάμε στο Μεξικό.
Γιατί στην καρδιά του κάθε άντρα, υπάρχει μια Μεξικάνα ερωμένη.
Ω, φίλε.
Πρέπει να φύγω, παιδιά. Λυπάμαι. Πρέπει να φύγω.
- Τί συμβαίνει; - Γιατί;
Η περιπολία του ποταμιού με ψάχνει. Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να είμαι εδώ.
Πρέπει να έχεις άδεια,
για να είσαι εδώ, και εγώ δεν έχω.
Αν δεις κάποιον, κάποιον από τους δασοφύλακες,
πες του ότι δεν με είδες, εντάξει;
Εντάξει.
Λυπάμαι και πάλι φίλε. Μακάρι να μπορούσα να μείνω.
Πρόσεχε, φίλε.
- Εντάξει. Πρόσεχε, Μάντς. - Χάρηκα που σε γνώρισα.
- Αντίο, Άλεξ. - Μακάρι να μπορούσα να μείνω.
Χαιρέτα μου το Μεξικό.
Αντίο, Άλεξ.
Θα ήταν Χριστούγεννα σε δυο μήνες,
και τα μόνα νέα που είχαμε, ήταν ότι βρέθηκε το αυτοκίνητό του.
Ξύπνησα πριν μερικές μέρες, και για πρώτη φορά, με ενόχλησε
ότι δεν ήταν μόνο οι γονείς μου που δεν είχαν νέα από τον Κρις.
Γλυκιά μου;
Εγώ φταίω. Λυπάμαι. Για ό,τι έγινε, φταίω εγώ.
Δώσε μου άλλη μια ευκαιρία.
Σε παρακαλώ... Έλα. Κάντο για μένα.
Έλα. Μου ζητάει κι άλλο κέρμα,
και δεν το έχω, γι'αυτό θα βιαστείς;
Έλα τώρα, μη μου το κλείνεις.
Πάρε ένα κέρμα.
Ευχαριστώ.
Ένα κέρμα ήρθε από τον ουρανό,
και είμαι εδώ και σου μιλάω πάλι.
Έχω το κέρμα τώρα, ας... Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι!
Αναρωτιέμαι γιατί δεν προσπάθησε να τηλεφωνήσει για να δει αν θα το σηκώσω.
Θα μπορούσε να το κλείσει αν δεν το σήκωνα εγώ.
Γιατί δεν έστειλε κάποιο γράμμα, με κανένα φίλο;
Με πληγώνει λίγο,
αλλά είπα ότι δεν πειράζει.
Ήξερε ότι τον αγαπούσα αρκετά για να αντέξω το άγνωστο.
Και με βοήθησε να θυμηθώ ότι ήταν κάτι παραπάνω από μια επανάσταση,
κάτι παραπάνω από οργή αυτό που τον οδηγούσε.
Ο Κρις ήταν πάντα τυχοδιώκτης.
Όταν ήταν τεσσάρων χρονών,
περιπλανιότανε έξι τετράγωνα μακριά από το σπίτι στις 3:00 το πρωί.
Τον βρήκαν στην κουζίνα ενός γείτονα,
πάνω σε μια καρέκλα, να ψάχνει το ντουλάπι με τα γλυκά.
Όποιο ντουλάπι κι αν άνοιγε τώρα, πρέπει να είχε κάτι γλυκό μέσα.
- Ζούσες σε σπηλιά για 36 μέρες; - Μάλιστα, κύριε.
Και πώς πήγες στο Μεξικό;
Από το αυλάκι στο φράγμα του Μορέλο.
Το ποτάμι στεγνώνει αρκετά γρήγορα εκεί πέρα, έτσι;
Ναι. Γίνεται κανάλι άρδευσης, χάρη στα φράγματά μας στο βορρά.
Πέρασα το καγιάκ μου μέσα από την έρημο, και έκανα ωτοστόπ μέχρι το Γκόλφο.
Αλλά μετά από μερικές εβδομάδες, μια αμμοθύελλα πήρε το καγιάκ μου.
Έτσι περπάτησα βόρεια. Και να 'μαι.
Δεν μπορείς να περνάς τα σύνορα, χωρίς καμία ταυτότητα.
- Συνεννοηθήκαμε; - Μάλιστα, κύριε.
Έφαγα αρκετή άμμο ώστε να με στείλει πίσω στην πόλη.
Εντάξει. Βολέψου. Θα γυρίσω αμέσως.
Μπορεί κάποιος να ρωτήσει, "Γιατί να μην κάνουμε κάτι τώρα; Γιατί να μην περιμένουμε;"
Η απάντηση είναι φανερή. Ο κόσμος δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Γεια. Έχετε χρόνο;
- Χρόνο; - Χρόνο;
Ναι.
Εντάξει.
Μπροστά και πίσω.
Δεν έχω άλλους πίνακες με αποκόμματα, γι'αυτό πάρε κάποιον από τους άλλους.
- Επόμενος. - Γεια.
Μπορείτε να μου πείτε πώς θα βγάλω ταυτότητα;
- Χάσατε την ταυτότητά σας, κύριε; - Ναι.
Έχετε πιστοποιητικό γεννήσεως; Οτιδήποτε;
Εντάξει. Πρέπει να το λύσετε με τις αρχές.
Θα τους βρείτε το πρωί. Το κοντινότερο είναι στο Μοντεμπέλο,
και θα σε βοηθήσουμε με το εισιτήριο του λεωφορείου.
Έλα σε αυτό το γραφείο όταν είσαι έτοιμος για το εισιτήριο.
- Εντάξει. - Πώς λέγεσαι;
- Αλεξάντερ Σούπερτραμπ. - Πώς;
- Αλεξάντερ Σούπερτραμπ. - Σούπερτραμπ. Αλήθεια;
Ναι.
Εντάξει, Θα σε ψάξω Σούπερτραμπ. Έχω κάτι για σένα.
- Ορίστε, Σούπερτραμπ. - Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εντάξει, μωρό.
- Και κάτι τελευταίο. - Ναι.
Έχετε κανένα κρεβάτι για μένα; Συγνώμη...
Ω, όχι. Έχω κρεβάτι για σένα. Υπόγραψε εδώ.
Συμπλήρωσέ το. Και θα σε φτιάξω αμέσως. Τώρα, μου τελείωσε...
- Τί γίνεται εκεί πίσω; - Το έπιασα. Λυπάμαι.
- Έλα, τώρα. Βοήθησέ με. - Εντάξει. Ευχαριστώ, κυρία.
Σούπερτραμπ, σωστά;
Ξέρεις πως είναι τα πράγματα.
Δίνε του!
Ευχαριστώ, δεν θα το χρειαστώ το κρεβάτι τελικά.
Μας αφήνεις τόσο γρήγορα; Σούπερτραμπ!
Δείξε μου το πρόσωπό σου. Ποτέ δεν ξεχνάω ένα πρόσωπο.
Αν σε ξαναδώ, δεν θα σε συλλάβω, θα σε σκοτώσω.
Αυτός είναι ο γαμημένος ο σιδηρόδρομος,
και θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί
για να μην αφήσουμε εσάς τους τσαμπατζήδες να πλήξετε την αξιοπιστία μας.
Μάλιστα, κύριε.
Έχεις ταυτότητα;
- Όχι, κύριε. - Φυσικά και δεν έχεις.
Τελευταία φορά, φίλε μου.
Όλα εντάξει.
Καλό αγόρι!
Ναι! Αυτό εννοούσα. Επιτέλους!
Είναι μυστήριο για μένα.
Έχουμε μια πλεονεξία που την έχουμε αποδεχτεί
Πρέπει να θέλεις περισσότερα απ' ότι χρειάζεσαι.
Έως ότου τα έχεις όλα δεν θα μπορείς να ελευθερωθείς
Κοινωνία, είσαι μια τρελή ράτσα.
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα.
Όταν θέλεις πιο πολλά απ' ό,τι έχεις νομίζεις ότι χρειάζεσαι
Και όταν σκέφτεσαι περισσότερο απ' ότι θέλεις, οι σκέψεις σου αρχίζουν να ματώνουν.
Νομίζω ότι πρέπει να βρω ένα μεγαλύτερο μέρος,
γιατί όταν έχεις περισσότερα απ' ότι σκέφτεσαι
χρειάζεσαι περισσότερο χώρο.
Κοινωνία, είσαι μια τρελή ράτσα.
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα.
Κοινωνία, τρελή πράγματι
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα.
Ευχαριστώ πολύ.
Στα γράμματα που μου έγραψε ο Κρις από το κολέγιο,
ήταν φανερό ότι το άγχος και ο προβληματισμός του με την μαμά και τον μπαμπά συνεχιζόταν.
Είπε ότι ήμουν το μοναδικό πλάσμα στον κόσμο
που μπορούσε να καταλάβει τί ήθελε να πει.
Με ποιανού τα χρήματα αγόρασες όλα αυτά τα δώρα;
Δουλεύω. Ο μόνος λόγος που δεν μιλάω είναι γιατί
γυρίζεις γύρω γύρω και το παίζεις εραστής.
Κάνω τις απαιτούμενες επαφές για να πετύχει αυτή η δουλειά!
Δεν σε νοιάζει καθόλου για το τί κάνω!
Ούτε καν θέλω να το συζητήσω μαζί σου πια!
Μη φεύγεις από μένα, γυναίκα! Γυναίκα!
Παιδιά! Δείτε τί μου κάνει ο πατέρας σας!
Για όνομα του Θεού, δείτε τί με αναγκάζει η μάνα σας να κάνω!
Άντε γαμήσου! Σε σιχαίνομαι!
Δεν θα γίνει κανένα πάρτι. Θα ακυρώσω τα Χριστούγεννα φέτος.
Θα ακυρώσεις τα Χριστούγεννα; Ποιός νομίζεις ότι είσαι; Ο Θεός;
Σωστά! Είμαι ο Θεός.
Δεν είσαι ο Θεός. Δεν μπορείς να ακυρώσεις τα Χριστούγεννα.
Αυτά είναι μαλακίες!
Είμαστε 10 κάτω!
Άλεξ, δεν θέλω να σε ενοχλώ για τα πάντα. Κάνεις καλή δουλειά.
Θα σε κρατήσω και θα σε βοηθήσουμε όλοι να πας στην Αλάσκα,
αλλά πρέπει να αρχίσεις να φοράς κάλτσες.
Με την πάροδο σχεδόν ενός χρόνου από την εξαφάνιση του Κρις,
ο θυμός των γονιών μου, η απελπισία τους,
η ενοχή τους, έδωσε τόπο στον πόνο.
Και ο πόνος τους έκανε να έρθουν πιο κοντά.
Ακόμα και τα πρόσωπά τους, άλλαξαν.
Πείθει τον εαυτό της ότι είναι ο Κρις,
ότι είναι ο γιός της, κάθε φορά που προσπερνάει κάποιον άγνωστο.
Ότι είναι ο γιός της, κάθε φορά που προσπερνάει κάποιον άγνωστο.
Και φοβάμαι για την μητέρα μέσα της.
Ένστικτα που αισθάνονται την απειλή μιας απώλειας τόσο τεράστιας
και αμετάκλητης που το μυαλό αδυνατεί να δεχτεί.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να καταλάβω, όλα αυτά που λέει ο Κρις τώρα πιά,
αλλά πιάνω τον εαυτό μου να θυμάται,
ότι δεν είναι αυτοί οι γονείς που μεγάλωσε μαζί τους,
αλλά άνθρωποι που μαλάκωσαν από την απώλεια.
Παρόλα αυτά ό,τι λέει ο Κρις, πρέπει να ειπωθεί.
Και εμπιστεύομαι ό,τι κι αν κάνει, ότι πρέπει να γίνει.
Αυτή είναι η ζωή μας.
Μεγάλο παιχνίδι. Πολύ μεγάλο παιχνίδι.
Τό πιασα.
Γαμώτο!
Φύγε!
"Μπαμπά, μπορώ να ανάψω την ψησταριά, αυτή τη φορά, σε παρακαλώ;"
"Μπορείς να φέρεις το υγρό του αναπτήρα, γιέ μου."
"Έλα, μπαμπά. Σε παρακαλώ, μπαμπά"
"Λοιπόν, γιατί όχι, Γουόλτ; Ακούγεται ωραία ιδέα..."
"Σκάσε, Κάριν! Σκάσε, Κάριν!
"Όχι, Μπίλυ. Στο είπα μια φορά. Μη με κάνεις να το ξαναπώ. Εντάξει;
"Εντάξει;
"Με ακούς; Με ακούς, γυναίκα;
"Με ακούς, γυναίκα; Έ; Με ακούς, γυναίκα;"
"Συγνώμη. Συγνώμη, Γουόλτ. Λυπάμαι."
Σκατά.
Όχι! Όχι! Να πάρει!
Να πάρει! Γαμώτο!
"Έγινε αισθητή η παρουσία μιας δύναμης που δεν ήταν ευγενική για τον άνθρωπο.
"Ήταν ένα μέρος για παγανιστικές τελετές,
"που κατοικήθηκε από ανθρώπους των σπηλαίων
"και από άγρια ζώα."
Σάνι.
Σάνι! Έλα εδώ, μωρό μου.
Όχι. Όχι!
Στο μόνο πράγμα που έχω επικεντρωθεί, είναι η Αλάσκα.
- Ναι. - Η Αλάσκα.
Εντάξει. Ας το ακούσουμε από τον Τρελό Κάιν!
Ας καλωσορίσουμε την Τρέισυ Τ από το Σλαμπ Σίτυ!
Γεια. Με λένε Τρέισυ.
- Tρέισυ! - Ναι!
Ο Τζάκ Λόντον είναι βασιλιάς!
Θα μείνεις μαζί μας για πολύ;
Περιμένω μια επιταγή από την προηγούμενή μου δουλειά,
στο Σάλτον Σίτυ μια μέρα μετά τα Χριστούγεννα.
Πρέπει να ετοιμαστώ για την Αλάσκα.
Όταν πέσει λίγο ο ήλιος, θα αρχίσω μια ρουτίνα σωματικής αγωγής.
Όταν έρθει η επιταγή, θα προσπαθήσω να βρω,
μερικά ψηλά βουνά να σκαρφαλώνω κάθε μέρα μέχρι να έρθει η άνοιξη.
Πρέπει να δω μέχρι που θα φτάσουν τα χρήματα.
Πρέπει να αγοράσω αρκετές προμήθειες μέχρι την άνοιξη.
Οπότε ίσως χρειαστεί να βρω καινούρια δουλειά.
Θα σου δώσουμε κάτι για τις ημέρες που πέρασες εδώ στο θάλαμο.
Δεν θα πάρω χρήματα από σένα, Ρέινι.
Ήταν πολύ ευχάριστο που σας γνώρισα.
Φαίνεστε να είστε μια χαρά.
- Είμαστε μια χαρά. - Ναι;
Είμαστε αρκετά καλά.
Δεν νομίζεις
ότι πρέπει να συστηθείς στη μικρή Τζόνυ Μίτσελ που έχουμε εδώ;
Εγώ...
- Γεια. - Γεια.
Πουλάς αυτά τα βιβλία;
Ναι. Τα πουλάμε.
Αυτός ήταν.
Μου αρέσει να διαβάζω.
- Εσένα; - Ναι.
Αυτό είναι καλό.
Άκουσα το τραγούδι σου χτές το βράδυ.
- Είμαι απαίσια. - Δεν είσαι απαίσια. Τραγουδάς γλυκά.
Ευχαριστώ.
Θα πήγαινα βόλτα στο βουνό της Σωτηρίας.
- Θέλεις να έρθεις; - Εντάξει.
- Γεια. - Γεια. Άλεξ.
Θέλω να σε ξεναγήσω εδώ γύρω. Είμαι εδώ από το 1984, περίπου.
Έρχονται πολλοί τουρίστες
και κοιτάζουν αυτή την πόρτα εδώ. Τους αρέσει πολύ.
Βρίσκω πόρτες αυτοκινήτων, τις βάζω όλες εδώ και τα αμπαρώνω όλα μέσα.
Πού βρήκες τους τηλεφωνικούς στύλους;
Αρκετοί άνθρωποι στην κοιλάδα με αγαπάνε πολύ.
Όλοι τώρα, πιστεύω, σε όλον τον κόσμο, με αγαπάνε.
Και θέλω να έχω την σοφία να τους αγαπάω και εγώ.
Και έτσι γίνεται. Οπότε είμαι ευχαριστημένη.
Πιστεύεις αλήθεια στην αγάπη, τότε.
Ναι. Εντελώς.
Είναι μια ιστορία αγάπης, που συγκλονίζει ολόκληρο τον κόσμο.
Ότι ο Θεός πραγματικά μας αγαπάει, όλους.
Σε ικανοποιεί αυτή η απάντηση;
- Ναι. - Ωραία.
Μου αρέσει εδώ. Νομίζω ότι η ελευθερία αυτού του μέρους είναι καταπληκτική.
Δεν θα έφευγα ούτε για 10 εκατομμύρια, εκτός και αν ήταν αναγκαίο.
Είμαι ευχαριστημένος εδώ στην έρημο, και ζω εκεί που ήθελα να ζήσω.
Και είναι όλο και καλύτερα. Και νομίζω ότι οι δεξαμενές εκεί
ήταν οι εγκαταστάσεις υπονόμων για το Ναυτικό στον Δεύτερο Παγκόσμιο.
Αν θέλεις, μπορείς να βάλεις τα χέρια σου μέσα.
Και θα κάνω και γω το ίδιο, έτσι για πλάκα.
Είσαι μια χαρά.
Μπορείς να σκουπίσεις τα χέρια σου στο πουκάμισό μου αν θέλεις.
Άρχισα να πεινάω.
Ήμουν δυο χρόνια πιο μεγάλη από την Τέισι όταν έμεινα έγγειος.
- Απίστευτο. - Ναι.
Νόμιζα ότι εγώ και ο άντρας μου θα ήμασταν ευτυχισμένοι,
θα κάναμε παιδιά και θα μέναμε αγαπημένοι για πάντα,
αλλά δεν έγινε έτσι.
Με άφησε.
Λοιπόν, εγώ...
Τέλος πάντων,
κατέληξα να μεγαλώνω τον Ρίνο μόνη μου. Είναι ο γιός μου, τον λένε Ρίνο.
Μετά γνώρισα τον Ρέινι.
Ήταν πολύ γλυκό. Ήταν καλά στην αρχή. Απλά...
Ο Ρίνο ήταν στην εφηβεία...
και άρχιζε να γίνεται άντρας.
Και δεν είχα νέα του για δυο χρόνια.
Δεν ξέρω καν που βρίσκεται.
Εύχομαι να τον συναντήσω, κάποια μέρα.
Ξέρετε που βρίσκεστε;
Παιδιά; Αν πεινάτε το δείπνο είναι έτοιμο.
Ναι, πεινάμε.
Θα είμαι εντάξει.
Θέλεις να έρθεις για φαγητό;
Ή θα καθίσουμε εκεί. Γιατί θα καθίσω μαζί σου όλη τη νύχτα.
Πάμε. Πάμε.
Ελάτε παιδιά. Αρχίζει να κρυώνει.
Κοίτα αυτό. Φο μπιζού; Ντενίζ αυτό είναι το στοιχείο σου.
Αυτό το φτωχό κορίτσι είναι έτοιμο να φυλάξει τον εαυτό του με συρμάτινο φράχτη.
Κι εδώ είσαι και συ, ο καλόγερος του Τζακ που πηδάει τη Λαλέιν.
- Η Τζαν σου μίλησε για τον Ρίνο, σωστά; - Ναι.
Τα παιδιά μπορούν να είναι αρκετά σκληρά όσον αφορά τους γονείς τους.
Σκοπεύεις να δεις το δικό σου;
Έχω μόνο ένα σχέδιο, Ρέινι.
Την Αλάσκα;
Την Αλάσκα.
Παρακαλώ;
- Καλά Χριστούγεννα. - Πέρασε μέσα.
Οι γονείς μου πήγαν στην πόλη.
Όχι.
Ναι. Πήγαν να καλέσουν τη γιαγιά μου για τα Χριστούγεννα.
Όχι, εννοώ ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Γιατί όχι;
Πόσο χρονών είσαι;
Δεκαοχτώ.
Δεκαεπτά.
Ποιά χρονιά γεννήθηκες;
Είμαι 16.
Θέλεις να κάνουμε κάτι μαζί;
Μπορείς να στείλεις γράμμα σε αυτή τη διεύθυνση στη Νότια Ντακότα.
Δεν ξέρω πότε θα το πάρω, αλλά θα το πάρω.
Είσαι σκέτη μαγεία.
- Ναι; - Ναι.
Και να θυμάσαι
αν θέλεις κάτι στη ζωή, απλά άρπαξέ το.
- Να προσέχεις, μικρέ. - Και συ.
- Λύση για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς; - Κάτι θα κάνουμε.
Απλά πάρε το σάκο σου και συνέχισε από δώ, εντάξει;
Δεν χρειάζομαι αγκαλιές.
Γεια.
Αντίο!
Ενάμισης χρόνος πέρασε από αυτό που ο μπαμπάς ονόμαζε "ανασταλμένη ζωτικότητα"
Το βάρος της εξαφάνισης του Κρις είχε αρχίσει να καταλαγιάζει μέσα μου.
"Είχα περάσει πολλά,
"και τώρα νομίζω ότι βρήκα τί χρειάζεται για την ευτυχία.
"Μια ήσυχη και απομονωμένη ζωή στην εξοχή,
"με την πιθανότητα να είσαι χρήσιμος στους ανθρώπους που εύκολα κάνουν το καλό,
"και που δεν είναι εξοικειωμένοι στο να ζητάνε ανταλλάγματα.
"Και η εργασία που κάποιος ελπίζει μπορεί να είναι κάποιας χρησιμότητας.
"Η ξεκούραση, η φύση, τα βιβλία, η μουσική,
η αγάπη για τον συνάνθρωπο.
"Αυτή είναι η ιδέα που έχω για την ευτυχία.
"Και μετά, πάνω απ' όλα αυτά, ένας σύντροφος,
"και ίσως και παιδιά.
"Τί άλλο θα επιθυμούσε η καρδιά ενός άντρα;"
Έρχεται ένα πρωί που μπορώ να νοιώσω
Ότι δεν έχει μείνει πια τίποτα κρυμμένο
Θα κινούμαι σε μια σουρεαλιστική σκηνή
Αλλά η καρδιά μου δεν θα είναι ποτέ μακριά από δω
Σίγουρα όπως αναπνέω Σίγουρα όπως είμαι δυστυχισμένος
Θα κρατήσω αυτή τη σοφία στη σάρκα μου
Φεύγω από εδώ πιστεύοντας περισσότερα
Και υπάρχει λόγος που θα
Λόγος που θα γυρίσω
Καθώς περπατώ το ημισφαίριο
Έφτασα την επιθυμία μου και εξαφανίζομαι
Έχω πληγωθεί και έχω θεραπευθεί
Τώρα για την προσγείωση ήμουν
Προσγειωμένος έχω καθαριστεί
Σίγουρα όπως αναπνέω Σίγουρα όπως είμαι δυστυχισμένος
Θα κρατήσω αυτή τη σοφία στη σάρκα μου
Φεύγω από εδώ πιστεύοντας περισσότερα
Αυτή η αγάπη δεν έχει κανένα όριο
Που έχεις κατασκηνώσει;
Έξω από το Χοτ Σπρίνγκς.
Ζω εδώ έξι χρόνια
και ποτέ δεν άκουσα γι'αυτό το μέρος.
- Πες μου πώς θα πάω εκεί. - Ναι.
- Ρον Φράντζ. - Άλεξ.
Άλεξ; Από πού είσαι, Άλεξ;
- Από τη δυτική Βιρτζίνια. - Εντάξει Άλεξ από τη δυτική Βιρτζίνια.
Αυτό είναι κάτι εδώ έξω.
Δεν...
Δεν ανησυχείς γι'αυτούς τους χασικλήδες και τους γυμνιστές που μαζεύονται εδώ;
Όχι, δεν ενοχλούν κανέναν.
Μου φαίνεσαι πολύ έξυπνος. Κάνω λάθος;
Νομίζω πως το κεφάλι μου είναι στη θέση του.
Αυτό εννοούσα.
Πόσο καιρό είσαι εδώ;
- Δυο βδομάδες. - Και πιο πριν;
Σε πολλά μέρη. Πήγαινα από δω και από κει.
- Πόσων χρονών είσαι; - Είκοσι τρία.
Εικοσιτριών χρονών!
Παιδί μου, δεν νομίζεις ότι πρέπει να σπουδάσεις κάτι;
Και να βρεις δουλειά; Να κάνεις κάτι στη ζωή σου;
Κοιτάξτε, κύριε Φράντζ,
πιστεύω ότι οι καριέρες είναι ανακάλυψη του 20 αιώνα και δεν χρειάζομαι καμία.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για μένα. Έχω πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Δεν είμαι άπορος. Ζω έτσι γιατί μ'αρέσει.
- Μες τη βρώμα; - Ναι, μες τη βρώμα.
- Πού είναι η οικογένειά σου; - Δεν έχω οικογένεια πια.
Είναι κρίμα.
Κύριε Φράντζ, θέλω να σας δείξω κάτι.
Ελάτε.
Είναι πολύ ψηλά και απότομα για μένα παιδί μου.
Εντάξει,
αλλά ακόμα και από εδώ, η θέα είναι υπέροχη, έτσι;
Από την κορυφή μπορείτε να δείτε μέχρι την θάλασσα Σάλτον.
Μπορείς να δεις την θάλασσα Σάλτον από δώ;
Ναι, κύριε.
Χριστέ μου.
- Δεν θέλετε να ανέβετε; - Όχι. Δεν κάνω τέτοια πράγματα.
Πέρασα την περισσότερή μου ζωή, στο στρατό.
Την πρωτοχρονιά, του 1957, ήμουν στην Οκινάουα.
Η γυναίκα μου με την γιό μου ήταν εδώ, με το αυτοκίνητο,
και κάποιος πιωμένος έπεσε πάνω τους.
Τους σκότωσε και τους δυο.
Τώρα μπορεί να σκεφτείς ότι το τελευταίο πράγμα στον κόσμο
που θα έκανα θα ήταν να το ρίξω στο ουίσκι.
Αλλά εκείνο τον καιρό, ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω.
Και το έκανα πολύ!
Αλλά σύντομα κατάλαβα
Δεν έκανα στη γυναίκα μου και στο γιό μου κανένα καλό πενθώντας με το μπουκάλι.
Γι' αυτό συνήλθα και σταμάτησα να πίνω,
κρύα γαλοπούλα.
Αυτά είναι τα δικά μου με λίγα λόγια.
Ταξιδεύετε ποτέ κύριε Φράντζ;
Όχι, δεν μπορώ να αφήσω το δέρμα μου.
Χαράζω δέρματα. Έχω ένα μικρό εργαστήριο στο γκαράζ.
Με αυτό και τη σύνταξή μου περνάω αρκετά καλά.
Αλλά κάθε φορά που σκέφτομαι να πάω κανένα ταξιδάκι,
μένω πολύ πίσω στις παραγγελίες για να το κάνω.
Όταν τελειώσουμε το φαγητό, θα ήθελα να δω το εργαστήρι σας.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ήλπιζα να το πεις αυτό.
- Είναι απίστευτο πόσο σφυρηλατημένο είναι. - Ναι, είναι.
Όταν το δέρμα είναι υγρό μπορείς...
- Είναι σαν βούτυρο. - Ναι.
Είναι απίστευτο. Και μετά σκληραίνει, και μένει σε αυτή τη θέση.
Ένα καλό χτύπημα με το σφυρί. Χτύπα το κάτω. Καλό χτύπημα.
Πήγα στην νότια Ντακότα. Εργάστηκα σε μια σιταποθήκη
για κάποιον Γουέιν. Ήταν καλός άνθρωπος.
Πήρα τον ποταμό Κολοράντο
πέρασα από το Γράντ Κάνυον και απ' όλα τα ορμητικά περάσματα,
και είναι το πιο τρομακτικό πράγμα που έκανα ποτέ.
Πήγα από το Κολοράντο στο Μεξικό, στο Γκόλφο όπου και κόλλησα.
Το βουνό της Σωτηρίας. Οι πλάκες.
Τί σημαίνει το "Β";
Βορράς.
Αλάσκα;
Παιδί μου, από τί προσπαθείς να ξεφύγεις;
Θα μπορούσα να σας κάνω την ίδια ερώτηση!
Μόνο που ξέρω την απάντηση!
Την ξέρεις, έτσι;
Την ξέρω, κύριε Φράντζ! Πρέπει να γυρίσετε πίσω στον κόσμο!
Να φύγετε από αυτό το μοναχικό σπίτι, από το μικρό σας εργαστήριο.
Να ξαναβγείτε στο δρόμο! Αλήθεια!
Θα ζήσεις πολλά χρόνια, Ρον!
Πρέπει να κάνεις μια ριζική αλλαγή στον τρόπο ζωής σου!
Ο πυρήνας του ανθρώπινου πνεύματος, προέρχεται από τις νέες εμπειρίες.
Και εσείς, ένας πεισματάρης γέρος, που κάθεται πάνω στον κώλο του.
- Κάθομαι πάνω στον κώλο μου; - Ναι.
Θα σου δείξω πώς κάθομαι στον κώλο μου!
"Πεισματάρης γέρος."
Θα σου δείξω!
Έλα, τότε! Έλα.
Κάθομαι στον κώλο μου; Ναι.
Έλα, γέρο. Πάμε να σκαρφαλώσουμε.
Κάθομαι στον κώλο μου.
Έλα. Συνέχισε!
Τα πας μια χαρά!
- Συνέχισε. Συνέχισε, Ρον! - Ναι!
Μπορεί κανείς να το δει αυτό; Θεέ μου, το βλέπεις αυτό;
Ναι.
- Είσαι καλά; - Μικρέ ξεροκέφαλε!
Θα μου λείψεις όταν φύγεις.
Και μένα θα μου λείψεις, Ρον. Αλλά κάνεις λάθος αν νομίζεις
ότι η χαρά της ζωής προέρχεται αποκλειστικά από τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Θεός τα έβαλε γύρω μας. Είναι στα πάντα.
Είναι σε όσα μπορούμε να ζήσουμε.
Οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουν αυτά τα πράγματα.
Ναι, θα το κρατήσω αυτό.
Όχι, εγώ.
Εγώ.
Αλλά θέλω να σου πω κάτι.
Απ' όλα τα κομμάτια που ένωσα,
ξέρεις, απ' αυτά που μου είπες για τη μάνα σου και τον πατέρα σου
Και τα προβλήματα που είχες και με την εκκλησία
Αλλά υπάρχει κάτι άλλο, μεγαλύτερο, που όλοι το εκτιμάμε,
και είναι αυτό που λέμε Θεός.
Αλλά όταν συγχωρείς,
αγαπάς.
Και όταν αγαπάς,
Το φώς του Θεού, λάμπει πάνω σου.
- Σκατά. - Σου είπα να μην μιλάς έτσι.
Στο είπα!
Πού είναι τα ζώα τώρα; Πεινάω!
Πεινάω! Πεινάω!
"Για μια στιγμή ανακάλυψε και πάλι το σκοπό της ζωής της.
"Ήταν εδώ στη γη για να αρπάξει το νόημα της άγριας γοητείας,
"Και για να πει το κάθε πράγμα με το αληθινό του όνομα."
"Με το αληθινό του όνομα."
Τί είναι αυτό; Τί είναι αυτό εδώ;
Αυτό είναι Βίμπουρνουμ Έντουλε. Βίμπουρνουμ Έντουλε.
Χεντισάρουμ άλπινουμ.
Χεντισάρουμ άλπινουμ είναι ρίζα άγριας πατάτας. Ρίζα άγριας πατάτας.
Επιλόπιουμ ανγκουστιφόλιουμ. Ζιζάνιο.
Χέστα όλα. Χέστα όλα!
Γεια.
Γιατί είσαι ξύπνιος τέτοια ώρα; Είναι 3:30 το πρωί.
Σε άκουσα που σηκώθηκες από τον καναπέ πριν μισή ώρα.
Είχα ένα προαίσθημα ότι δεν θα ήσουν εδώ για πρωινό.
Θα σε πάω 100 μίλια σε ένα μέρος όπου θα μπορείς να πάρεις το τρένο,
το αεροπλάνο ή να κάνεις ωτοστόπ για να μην κολλήσεις εδώ στην έρημο.
Θα σε πήγαινα μέχρι την Αλάσκα αν δεν είχα τη λειτουργία στις 8:00.
- Ρον, δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό. - Θέλω να το κάνω.
Να σε βοηθήσω να ξεκινήσεις.
- Στη μεγάλη μου... - Ξέρω.
Στην μεγάλη σου περιπέτεια στην Αλάσκα.
Ορίστε. Πάρε ένα μαχαίρι.
Καλάμι ψαρέματος, μερικά πραγματάκια που έβαλα μέσα για σένα.
- Ρον... - Απλά πάρτα.
Θα ντυθώ και τα λέμε στο φορτηγό.
Λοιπόν, φίλε μου.
Ναι.
Είχα μια ιδέα.
Ξέρεις, η μητέρα μου ήταν μοναχοπαίδι
και ο πατέρας μου το ίδιο,
και είμαι το μόνο τους παιδί,
έτσι όταν πεθάνω, δεν θα υπάρξει συνέχεια.
Η οικογένειά μου θα τελειώσει.
Τί θα έλεγες να σε υιοθετήσω;
Θα μπορούσα ας πούμε να είμαι ο παππούς σου.
Ρον,
μπορούμε να το συζητήσουμε αυτό όταν γυρίσω από την Αλάσκα;
Εντάξει;
Ναι, ναι. Εντάξει. Ναι.
Εντάξει, Ρον.
Σ'ευχαριστώ.
Πώς ήταν η φωνή του τώρα;
Τί θα έλεγε τώρα;
...εννιά, δέκα.
Συνειδητοποίησα ότι λέξεις στις σκέψεις μου δεν είχαν πια καμιά σημασία.
Ο Κρις έγραφε την ιστορία του,
και έπρεπε να την πει ο ίδιος.
"Να πεις τα πράγματα με το όνομά τους.
"Με το σωστό τους όνομα."
Τί κι αν χαμογελούσα
και έτρεχα στην αγκαλιά σου;
Θα έβλεπες τότε
αυτά που βλέπω τώρα;
Μετάφραση: azourida