Sub downloaded from Subscene, Resync MMR.
GELUKKIG ZIJN IN EEN BOS ZONDER PADEN.
ER IS VREUGDE OP DE EENZAME KUST.
WAAR ER MENSEN ZIJN IS ER GEZELSCHAP.
DICHTBIJ ZEE, BIJ DE MELODIE VAN DE GOLVEN.
IK HOU VAN MENSEN, MAAR NOG MEER VAN DE NATUUR.
Mam? Mam? Help me.
Wat is er? - Ik droomde niet. Ik verbeeldde het me niet.
Ik heb hem gehoord, ik heb Chris gehoord.
Ik heb hem gehoord. - Dat weet ik.
Nee, ik heb me het niet verbeeld, Walt.
Nee, hij is...
Ik heb hem gehoord. - Billie.
Dat is het verste dat ik je kan brengen. - Oké, bedankt.
Al je spullen liggen nog op mijn dashboard. - Hou maar.
Hou je haaks. - Nogmaals bedankt.
Hé, een ogenblik geduld.
Neem deze, ze houden je voeten droog.
Als je er levend uitkomt, bel me dan. Mijn nummer staat in de laarzen.
Bedankt.
Is daar iemand?
Vast niet.
Twee jaar wandelt hij over de aarde.
Geen telefoon, geen zwembad, geen huisdieren, geen sigaretten.
Onbegrensde vrijheid.
Een extremist, een esthetische reiziger...
wiens woonplaats de weg is.
Hé, luister, oude man. Analyseer me niet, oké?
Zwijg, ik neem je mee naar waar we heengaan.
Waar je heengaat?
Ik zei je al dat we nergens heengaan.
Nu komt na twee jaar het laatste en grootste avontuur.
Het eindgevecht waarin we het valse in ons doden...
en na een overwinning uitmonden in een spirituele revolutie.
Niet langer vergiftigd worden door beschaving, hooikoorts...
alleen het wandelen op het land dat verloren zal gaan in het wild.
Voor hun harde werk tijdens hun verblijf hier...
zeggen we jullie vaarwel en belonen we jullie met...
nog één ronde van applaus en felicitaties.
Nina Lynn Lockwynn.
Vanessa Denise Lowery.
Christopher Johnson McCandless.
Regina Victoria McNabb.
Ik zie ze staan aan de poorten van hun voormalige colleges.
Ik zie mijn vader een wandeling maken onder de zandstenen...
terwijl de rode tegels achter zijn hoofd gloeien als bloed.
Ik zie mijn moeder met enkele lichte boeken aan haar heupen...
staan aan een pilaar van kleine stenen met smeedijzeren poorten...
die openstaan achter haar, eindigend op een zwarte punt in de meilucht.
Ze gaan afstuderen.
Ze gaan trouwen, ze gaan kinderen krijgen, ze zijn dom.
Ze weten enkel dat ze onschuldig zijn, dat ze niemand iets zouden aandoen.
Ik wil naar ze toegaan en zeggen: 'Stop, doe het niet.'
'Zij is de foute vrouw, hij is de foute man.'
'Je gaat dingen doen waarvan je nooit dacht dat je ze zou doen.'
'Je gaat slechte dingen doen met kinderen.'
'Je gaat lijden op manieren waaraan je nog nooit hebt gedacht.'
'Je wilt sterven.'
Ik wil naar ze toegaan en het zeggen in het late zonlicht van mei.
Maar ik doe het niet, ik wil leven.
Ik hef ze op zoals poppen en duw ze bij elkaar...
aan de heupen zoals chips, alsof er kruimels afvallen en zeg...
'Doe wat je te doen staat en ik zal erover vertellen.'
Hier zijn ze, Walt.
Wie heeft dat geschreven?
Het kan niet één van ons beiden zijn, hé?
Waarom laat hij Carine zijn auto besturen?
Er zijn veel goeie gedichten hier.
Ik moet haar erover spreken.
Ga zitten. Pardon. Ik ga mijn zoon halen.
Hij is net afgestudeerd van het Emory College.
Ik begrijp het. Chris, hallo. We hebben lang gewacht.
Ik schrok me dood toen je op dat podium sprong.
Hallo, pa. - Gefeliciteerd, zoon.
Dit is een grote stap. - Bedankt, pa.
Goed dan.
Je mag niet rijden in Georgia. - Waarom? Ik heb mijn rijbewijs.
Het is tegen de wet voor een leerling...
om in een andere staat te rijden. Daarom.
Dat wist ik niet, ik dacht dat als er een legale bestuurder bij was het oké is.
Gaan ze verder? - Nee.
Het lijkt erop dat iedereen vandaag feestviert.
Gaan ze in de bar blijven? - Ja.
Ik denk dat mijn resultaten goed genoeg zijn voor Harvard Law.
Chris, dat is geweldig.
Dat is iets groots.
Hoeveel heb je over in de studiebeurs?
Exact 24.500,68 dollar. - Dat is nauwkeurig.
Ik moest vanochtend naar de bank, mam.
Jouw moeder en ik zouden verheugd zijn bij te leggen voor Harvard.
Inderdaad.
Ik moet beslissen wat ik ga doen. Ik moet hier eerst veel organiseren en inpakken.
Je vader en ik willen je een cadeau geven.
We willen je uit dat afval.
Wat afval? - Dat.
We willen een nieuwe auto kopen. - Inderdaad.
Een nieuwe auto kopen?
Waarom zou ik een nieuwe auto willen?
De Datsun loopt nog goed.
Denk je dat ik een chique voertuig wil?
Ben je bezorgd over wat de buren gaan zeggen?
We gaan je geen splinter- nieuwe Cadillac kopen, Chris.
We willen je gewoon een auto geven die veilig is om mee te rijden.
Je weet nooit of dat ding daarbuiten niet zal ontploffen.
Ontploffen? Zijn jullie gek? Het is een goede auto.
Ik heb geen nieuwe auto nodig en ik wil er geen.
Ik wil niets. - Oké.
Van deze dingen, dingen... - Oké.
Alles moet moeilijk zijn. - Misschien bedoelt hij dat niet.
Misschien wilt hij gewoon zijn oude auto, dat is niet zo erg.
Dank je, ik wil helemaal niets.
Chris meet zichzelf en zijn vrienden af...
met een strenge morele code.
Hij riskeerde een eenzame weg...
maar hij vond gezelschap in personages van zijn geliefde boeken...
van schrijvers zoals Tolstoy, Jack London en Thoreau.
Hij kon hen citeren op verschillende momenten...
en dat deed hij vaak.
Ik vergat te vragen welk citaat hij zou gebruiken voor zijn afstudeerdiner...
maar ik had een idee van wie het hoofddoel zou zijn.
Het was onoverkomelijk dat Chris zou rebelleren.
Als hij dat deed, zou het zijn met een karakteristieke roekeloosheid.
'Het kan niet worden ontkend dat roekeloosheid ons altijd heeft geboeid.'
'In onze gedachten wordt het geassocieerd met ontsnappen...
'van geschiedenis, onderdrukking, wet en nutteloze verplichtingen.
'Absolute vrijheid.
'En de weg heeft altijd naar het westen geleid.'
Ik heb een naam nodig.
Eind juni stuurde Emory Chris' eindrapport naar onze ouders.
Bijna allemaal A's.
A voor Apartheid in de Zuid-Afrikaanse samenleving.
A- voor Afrikaanse politiek en Afrikaanse voedseltekorten.
En het bleef maar doorgaan, mijn broer is best slim.
Maar aan het eind van juli hadden we nog niets van hem gehoord.
Mijn ouders werden ongerust.
Chris had nooit een telefoon gehad...
ze besloten naar Atlanta af te reizen en hem te verrassen.
Toen ze aankwamen stond het appartement te huur...
de manager zei dat Chris eind mei was vertrokken.
O ja. Hij vertrok twee maanden geleden.
Dus toen ze thuiskwamen...
moest ik ze alle brieven die ze naar Chris hadden opgestuurd teruggeven...
want ze waren gebundeld teruggestuurd.
Chris had geregeld bij het postkantoor om ze bij te houden tot 1 augustus...
om zichzelf wat tijd te gunnen.
Wist jij hiervan?
Hij heeft er niets over gezegd.
Ik begreep wat hij deed. Hij had vier jaar gespendeerd...
om de absurde taak te vervullen af te studeren...
en nu was hij geëmancipeerd van die abstracte wereld met...
valse veiligheid, ouders en materialisme.
De dingen die Chris afzonderen van zijn ware bestaan.
Hé, man stap in. - Oké, geweldig.
We zagen je haast niet onder je gekke hoed.
Deze deur blokkeert soms. Alsjeblieft, spring er maar in.
Dat is Rainey. - Hallo, Rainey.
Ik ben Jan. - Ik ben Alex.
Alex met de hoed.
Dus je bent een lederen nu.
Ik ben een lederen? - Ja, een lederen wilde. Zo worden ze genoemd.
Technisch gezien zijn we rubberen lederen. - Omdat we een voertuig hebben.
Je moet me niet wegduwen. - Kom op, alsjeblieft.
Alex kon ook een wagen hebben maar hij verbrandde al zijn geld.
Waarom deed je dat?
Ik heb geen geld nodig, het maakt mensen voorzichtiger.
Je moet een beetje voorzichtig zijn. Ik bedoel, jouw boek is wel leuk hoor...
maar je kan niet volledig vertrouwen op blaadjes en bessen.
Ik weet niet of je wel meer wil vertrouwen.
Waar zijn je ouders?
Ze gaan ergens verder met hun leven.
Je ziet eruit als een geliefd kind, wees eerlijk.
Eerlijk? - Je weet wat ik bedoel.
Ik citeer Thoreau:
'Liever liefde dan geld, dan geloof... dan faam en dan eerlijkheid.
Geef me waarheid.'
Zolang als ik en Chris ons konden herinneren...
waren er dagelijks ruzies in ons gezin.
Geweld dat we moesten aanschouwen. Het was realistisch echt...
Maar het was ook zoals toneel.
Wij speelden beiden de rol van rechters en misdadigers.
En ik gaf je deze token, een dure token.
Pa was het jonge genie...
van NASA die werkte aan Amerikaanse radarsystemen.
Dat zou het antwoord vormen op de Russische Sputnik.
Hij en mam startten later een adviesbureau.
Ze combineerden haar ga-van-start bereidwilligheid...
met zijn rijkdom aan kennis.
Maar toen het bedrijf zijn eerste miljoen verdiende...
bleek de carrière en het geld enkel hun blindheid te verbergen.
Heel erg bedankt.
Ik herinner onze eerste familiebijeenkomst...
waarbij ze hun plan om te scheiden bekendmaakten.
Ze wilden dat we kozen bij wie we gingen wonen.
We huilden onze ogen uit.
De scheiding kwam er nooit...
maar de ruzies en samenkomsten hielden nooit op.
Het duurde niet lang tot Chris en ik erin meegingen.
We zeiden: 'Doe maar.'
'Ga scheiden'
Ter vergelijking is het eten en warmte tegelijkertijd.
Waar gaat Jan heen?
Mijn vriend...
het gaat niet zo goed aan het hippie front.
Je bent een kleine rotzak, niet?
Klein beetje.
Het is grappig hoe sommige dingen gebeuren op bepaalde tijdstippen.
Ik heb heel lang van die vrouw gehouden.
Maar ze heeft een verhaal.
We zijn al heel lang met iets bezig, in alle stilte.
Dus toen we je gisteren tegenkwamen...
begint ze over het ding waar we heel lang stil mee bezig zijn...
te praten. Begrijp je wat ik bedoel?
Dat denk ik. - Wat denk je?
Sommige mensen voelen zich alsof ze geen liefde verdienen.
Ze lopen stilletjes weg naar lege plaatsen...
en proberen de gaten in hun verleden te dichten. - Dat is een enorm inzicht, Jezus.
Je bent toch niet Jezus, toch? - Hoor wie het zegt.
Ga je over het water lopen en haar terughalen?
Nee, ik ben bang voor water.
Altijd al geweest. Iets dat ik moet overwinnen. Ik ga zwemmen...
als jij het sprokkelhout naar het kamp brengt.
Ja, verdomme. Ik breng het wel. - Oké.
Het enige geschenk van de zee zijn harde winden...
en soms de kans om je sterk te voelen.
Ik weet niet veel over de zee...
maar ik weet dat dat is hoe het is.
Ik weet ook hoe belangrijk het is...
niet noodzakelijk sterk te zijn, maar je sterk te voelen...
en om jezelf af en toe op te meten...
te zien dat je je tenminste één kwaliteit bezit van de primitieve mens...
met een gezicht van steen, doof en blind...
met enkel jouw hoofd en handen om je te helpen.
Er komt een grote golf aan.
Rainey, ik bevries.
Kun je me omarmen?
De marine verwaarloosde en walste deze basis plat...
het enige wat er nog over is zijn de fundamenten in Slabs.
Je zou Slabs geweldig vinden. - Je zou het leuk vinden.
Als je nog op de weg bent. - Je zou het geweldig vinden.
Medereizigers. - Rustig leven onder de zon, er is niets beters.
Klinkt goed. - Als je komt, maak ik je een gepaste hoed.
Beloofd? - Ik zweer het.
Stop, wacht.
Laat me het licht uitdoen.
Hij herinnerde me aan... - Dat weet ik.
Ik bedoel, je bent echt goed. Je bent zowat...
100.000 keer beter dan de beste appel die ik ooit heb gegeten.
Ik ben geen superman, ik ben een superwilde.
Je bent een superappel.
Je bent zo lekker, zo naturel, zo organisch.
Je bent mijn oogappel.
'En opeens verteerd door wondertekenen, aanschouw.'
'Ik ga rijzen.'
'Ik zal mijn weg vinden met een kompas.'
'Ik ga rijzen.'
Begin september werden ma en pa opgebeld door de politie van Annandale...
ze zeiden dat Chris' achtergelaten wagen...
was geïdentificeerd door de Arizona Snelweg Patrouille.
Een groep bloemenjagers vonden hem in de woestijn.
Er waren geen tekenen dat Chris er terug naar wou keren.
Maar er was ook geen bewijs van een gevecht.
De politie dacht dat Chris had gekozen het achter te laten...
en niet dat het van hem was afgenomen.
Mam en paps oorspronkelijke comfort veranderde snel in...
naar de realisatie dat Chris niet gevonden wilde worden.
Sterk.
Je kunt alles. Je kunt overal naar toe.
Geld, macht is een illusie. Het is hier.
Je kunt hier zijn.
Ik en jij.
Een, twee. Nee...
Twee...
drie...
Niet verlegen doen. Zorg dat het beweegt. Dat is goed.
Hier zie je je snelheid. - Goed.
Als je te snel gaat, pak je niet alle graan mee.
Zo moet het, rechte lijn, iets rechter.
Zie je hoe je leidt? Nog iets rechter. Nu ben je een maaidorser.
Kijk, dit uitzicht. - Let op het graan. Zorg dat je het afsnijdt.
Je kunt hier kijken hoeveel er uitkomt.
Hoe voel je je? - Ik voel me geweldig.
Houd het recht. God zegen je.
Zorg dat je wat verdient, vriend. Ik zie je zo.
Wayne, waar ga je naartoe?
Kevin, je weet dat ik van je houd. Ik maak je belachelijk. Ik grapte wat.
Ik maak een grapje. - Bemoei je met je eigen zaken, Wayne.
Waarom word je zo vijandig? - Ik weet het niet.
Jij en ik staan aan dezelfde kant. We staan aan dezelfde kant.
Ik ben gewoon moe van al dat geplaag. - Kevin, we staan aan dezelfde kant.
Laat me even... Als ik wat vagina wil, laat me dan.
Hij is serieus. - Laten we een potje kaarten.
Kunnen we gewoon kaarten? - 2, 4, 6 dollar, zet al het geld in.
Ik wil gewoon zien hoe iedereen alles verliest. - Wil je spelen?
Kevin, wat heb je voor deze week? - Ik heb 260.
We zitten op 260.
We blijven op 260, dat is ons nummer.
We hebben ca 9.000 kilo. - We hebben 9.000 kilo, waar we vanaf moeten.
Misschien moeten we dat afmaken na de lunch voordat we ergens anders aan beginnen.
Kunnen we de 500 dollar reserve...
Hoe denk je over dit alles?
Ik vind dit alles leuk.
Ik denk niet dat hij het kan.
Is er een bibliotheek of een boekwinkel in de buurt...
waar ik boeken kan krijgen over jagen en conserveren?
Alles over jagen en het conserveren van vlees, het roken van het vlees, wat het ook is...
praat met Kevin daar. Dat is je man.
Echte jager. Wat fascineert je aan die dingen?
Ik ga naar Alaska. - Alaska, Alaska? Of de stad Alaska?
Want ze hebben supermarkten in Alaska.
De stad Alaska. Niet in Alaska. In de stad Alaska, hebben ze supermarkten.
Nee. Alaska, Alaska.
Ik ga er naartoe, ik wil er verdomme naar toe.
Helemaal alleen. Geen klotehorloge, geen kaart, geen vragen, niets. Helemaal niets.
Gewoon daar zijn. Gewoon buiten zijn. Hoge bergen, rivieren, lucht, spel.
Gewoon er deel van uitmaken, snap je? In de natuur.
- Gewoon natuur.
Wat ga je doen als we er zijn? Nu ben je in de natuur, wat gaan we doen?
Je leeft gewoon, man. Je bent er gewoon, op dat moment, op die speciale plek en tijd.
Als ik terugkom, kan ik misschien een boek schrijven over mijn reizen.
Over het uit deze zieke maatschappij te stappen.
Maatschappij. - Maatschappij.
Maatschappij, weet je. Maatschappij.
Want weet je wat ik niet begrijp?
Ik begrijp niet waarom mensen, waarom iedere klote persoon...
elkaar zo kwetst, altijd. Ik snap het niet. Oordelen, controle. Alles, het hele scala.
Het is gewoon... - Over welke 'mensen' hebben we het?
Ouders, hypocrieten...
politici, klootzakken.
Dit is een vergissing.
Het is een vergissing om te diep in te gaan op al die dingen.
Alex, je bent een geweldige jonge kerel, geweldige jonge kerel.
Maar ik beloof je dit...
Je bent een jonge knul. Je kunt niet altijd goochelen met bloed en vuur.
Je moet gewoon soms... - Wayne, waar heb jij het over?
Wat? Ik heb het over bloed en vuur.
We praten over proberen te goochelen met bloed en vuur.
Wie ben jij om iemand advies te geven? - Wie ik ben om iemand advies te geven?
Ja. - Leuk je te ontmoeten. Ik heet meneer Vrolijk.
En meneer Vrolijk geeft soms advies.
Alex, alsjeblieft. - Het spijt me.
Meneer Vrolijk is soms... Meneer Vrolijk is altijd vrolijk.
Maar weet je wanneer hij het meest vrolijk is? - Hij is niet altijd vrolijk.
Ga je dat echt tegen mij zeggen? Kom, vertel het me.
Ik ga je dat vertellen.
Nu... - Ga zitten voordat je je pijn doet.
Een ding wat je moet proberen om onder ogen te zien...
is wat er is gebeurd laat in 1940 in Roswell.
Toen een zoektocht naar belastingpapieren onthulde dat...
Chris zijn spaargeld aan liefdadigheid had gegeven...
Mam en pap deden wat pap noemde 'gemobiliseerd'.
Ze huurden een privé-detective en brachten het hele land op de hoogte...
vastbesloten om hem op te sporen.
Ik dacht dat hij tussen de zigeuners zat, ver van de ogen van het recht.
Dit zijn die gratis satelliet TV aanbiedingen.
Jij bent degene die het gezegd heeft, Alex, ik niet.
Je hebt iets nodig. Wat voor een wapen heb je?
Ik denk dat ik een .22 neem, een .22 kaliber pistool.
Oké dan.
Als je je kadaver hebt, tijd is de essentie.
Het eerste ding dat je moet doen, is dat het vlees mooi is en geschoren.
En je hebt niet veel tijd om dat te doen. Ongeveer een uur of twee.
Afhankelijk van het weer. Vooral als het warm is, heb je minder tijd om dat te doen.
Wat je doet is, je ervan overtuigen dat er geen vliegen landen op je vlees.
Zogauw als een van die vliegen eitjes achterlaat, krijg je maden...
die griezelige kruipdiertjes, dan is het te laat. Het is te laat.
Jullie hebben me.
ik heb Wayne gewaarschuwd over die kleine zwarte boxen.
Mr Westerberg, Scott Baker, FBI. Ik denk dat je weet waarom we hier zijn.
Indrukwekkende wending. - Ja.
Zou je even mijn rits dicht willen doen? Dank je.
We gaan. - Sorry, jongens. We zullen even dicht moeten.
Alex, kom terug en je kunt altijd voor mij werken als je wilt.
Gill heeft jullie loonzakjes, jongens. Ik zal niet te lang wegblijven.
Onthoud Alex, geen Alaska tot het voorjaar. Zuiden, knul. Je moet naar het zuiden.
Het jaar dat Chris slaagde op de middelbare school...
kocht hij de tweedehands Datsun en reed door het hele land.
Hij bleef bijna de hele zomer weg.
Kom, de buren kijken, schat.
Zo snel als ik hoorde dat hij thuis was, rende ik zijn kamer in om met hem te praten.
In Californië, bezocht hij oude familievrienden.
Hij ontdekte dat de verhalen van onze ouders, over hoe ze verliefd werden en trouwden...
gecalculeerde leugens waren, die een lelijke waarheid verborgen.
Toen ze elkaar ontmoetten, pap was al getrouwd.
En zelfs nadat Chris geboren was...
kreeg papa nog een zoon bij zijn eerste vrouw, Marcia...
met wie hij nog steeds getrouwd was.
Dit feit zorgde ervoor dat Chris en ik onechtelijke kinderen waren.
Papa’s arrogantie maakte het hem gemakkelijk om te vergeten welke pijn hij veroorzaakte.
En mam, in de schaamte en gêne van een jonge minnares...
werd zijn medeplichtige in bedrog.
De broosheid van kristal is geen zwakheid, maar een puurheid.
Mijn ouders begrepen dat een echt kristallen glas zorg nodig had...
of het valt in gruzelementen.
Maar wat betreft mijn broer, leek het alsof ze het niet wisten of het kon ze niet schelen...
dat hun methode van geheimhouding...
een soort verwoesting bracht dat hun kapot kon maken.
Hun frauduleuze huwelijk en onze vaders ontkenning van zijn andere zoon...
was, voor Chris, een moord voor zijn waarheid.
Hij voelde zijn leven veranderen, zoals een rivier plotseling verandert...
in de stroomrichting, plotseling bergopwaarts.
Deze onthullingen boorden regelrecht door de kern van Chris zijn identiteitsgevoel.
Daardoor leek zijn hele jeugd fictie.
Chris heeft ze nooit verteld, dat hij het wist...
en liet mij ook geheimhouding beloven.
Ik kan er geen vier veroorloven. Wie gaat er betalen voor de vierde?
Bryan kan er geen vier veroorloven. Maakt dat wat uit?
Kan ik je helpen? - Ja, als ik over de rivier wil roeien...
wat is de beste plek om te water te gaan?
Wacht even. 'Te water gaan'? Hoeveel ervaring heb je?
Niet veel. - Iets? Heb je een vergunning?
Een vergunning? Vergunning voor wat?
Je kunt niet roeien over de rivier zonder vergunning.
Als je wilt, kun je er hier eentje aanvragen, wat ervaring opdoen, ik zet je op de wachtlijst.
Nee, ik heb een knul hier. We komen er wel uit.
Er is een wachtlijst om te roeien? - Ja, inderdaad.
Ja, het zal... - Hoelang moet ik wachten?
Blijf even hangen. De afspraak is ik en jij...
of het wordt ik, jij en haar.
Eerste beschikbare datum is 17 mei, 2003.
Geweldig, goed. Wij drieën dan.
Twaalf jaar?
Wat zeg je? - Twaalf jaar? Om te roeien over een rivier.
Ik bel je terug.
Je kunt dat doen, of je kunt een commerciële trip boeken, en met een gediplomeerde gids gaan.
Misschien hebben ze wat last-minute afzeggingen, maar dat kost je 2.000 dollar.
Heel hartelijk bedankt.
Helm, man.
Ik ben superheld.
Als we toegeven dat het leven geregeerd kan worden door wijsheid...
de mogelijkheid van leven is vernietigd.
Hallo.
Kom, vergezel ons.
We hebben hot dogs.
Ik ben Mads. - Mads.
Hé, ik ben Sonja.
We komen uit Kopenhagen en jij komt uit de stroomversnelling.
Dat kom ik.
Je bent gek, man. - Mijn God.
Sonja, gaat uit zijn buurt. Hij is gek. Kijk, hij is gestoord.
Ik maak je een hot dog. Momentje.
Ik hou hiervan. Houd jij hier niet van?
Dit is de natuur.
Waar ga je naartoe?
Ik heb nog niets besloten. - Echt?
We vinden het hier heel erg leuk. Het is geweldig om jou te ontmoeten.
We zijn naar Los Angeles geweest, en toen naar Las Vegas.
Las Vegas is erg leuk. Het universum is geweldig.
- Snap je wat ik bedoel?
Ja. - Het hele universum.
Gewoon de plek. De stad, bedoelt ze. Haar Engels is niet zo goed.
En toen kwamen we hier. Het maakt me niet uit, dat ze een beetje dom is, ik vind haar leuk.
Weet je dat je van hieruit helemaal naar Mexico kunt gaan?
Je kunt de kano pakken en dan helemaal die richting op...
beneden naar Hoover Dam, je kunt erom heen roeien...
en van dat punt kun je de rivier helemaal volgen tot Mexico.
Echt? - Ja.
Ze is soms zo langzaam.
Hier is de kaart. - Maar ik vind haar leuk.
Hier, Hoover Dam.
Ongeveer 330 kilometer, denk ik.
Mijlen? - Ja, mijlen, ongeveer 200 mijl.
200 mijl. - 200 mijl, man.
Ik vraag me af of ik kan roeien over de hele rivier tot aan de golf van Californië.
Ja, dat kan. Weet je, ik ga met je mee.
Ik ga met je mee. We laten Sonja hier en we pakken de kano.
Nee, nee. We roeien helemaal tot in Mexico.
Omdat in ieder mans hart, is er een Mexicaanse geliefde.
Ik moet gaan, jongens. Het spijt me, ik moet gaan.
De rivierpolitie zit achter me aan. Eigenlijk mag ik hier helemaal niet zijn...
Je moet een vergunning hebben zoiets als een overheidsmaatregel, ik heb er geen.
Als je iemand ziet, één van de agenten of zo, vertel ze gewoon dat je me niet gezien hebt, oké?
Oké, het spijt me vreselijk. Ik wilde dat ik kon blijven.
Zorg voor jezelf, man. - Leuk je te ontmoeten, Alex.
Dag Alex. - Ik wilde dat ik kon blijven.
Zeg hallo tegen Mexico van mij.
Over een paar maanden is het kerstmis...
en het laatste nieuws wat we gehad hebben, is dat zijn auto is gevonden.
Ik werd wakker een paar dagen geleden en voor het eerst, viel het me zwaar...
dat niet alleen mijn ouders niets hadden gehoord van Chris.
Schat? Ik ben het. Het spijt me. Alles wat gebeurd is, is mijn fout.
Geef me nog een kans.
Alsjeblieft, doe het. Doe het voor mij.
Kom, het ding wil nog een kwartje...
en ik heb er geen meer, wil je opschieten?
Kom op, niet ophangen.
Hier heb je een kwartje. - Dank je.
Er is een kwartje uit de hemel gevallen, dus ik ben er weer om met je te praten.
Ik heb het kwartje nu, laten we... Nee.
Ik vraag me af, waarom hij niet probeerde te bellen in het geval dat ik zou opnemen...
hij had kunnen ophangen als ik niet opnam.
Waarom stuurt hij geen brief, misschien via een vriend?
Het deed een beetje pijn...
maar ik vertelde mezelf dat het goed was.
Hij wist dat ik genoeg van hem hield om met de onwetendheid om te gaan.
En het hielp me om te onthouden dat er iets meer was dan rebellie...
meer dan woede wat hij hem dreef.
Chris was altijd gedreven, was altijd al een avonturier.
Toen hij vier jaar was, zwierf hij zes straten van huis om drie uur 's nachts.
Hij werd gevonden in een keuken van de buren...
op een stoel, rommelend in de snoeplade.
Welke lade hij nu heeft opengemaakt, er moeten lekkere snoepjes inzitten.
WAYNE
HAAT HET DENKEN AAN EEN WILDE MAN ZOALS JIJ IN EEN GROT
ZWERVEN IS TE MAKKELIJK MET AL HET GELD DAT JE ME BETAALT
MIJN DAGEN WAREN SPANNENDER TOEN IK BLUT WAS
IK HEB BESLOTEN DAT IK DIT LEVEN NOG EEN TIJDJE WIL LEVEN
DE VRIJHEID EN DE SIMPELE SCHOONHEID IS TE GOED OM HET TE VERLATEN
Je hebt 36 dagen in een grot geleefd? - Ja meneer.
En hoe ben je in Mexico gekomen?
Via het kanaal van Morelos Dam.
Rivier droogt erg snel uit, daarachter, niet waar?
Het wordt een chaos van irrigatiekanalen, met dank aan de dammen aan de noordzijde.
Ik droeg mijn kano via de woestijn en ik liftte naar Golfo.
Maar na een paar weken, stak er een zandstorm op en die blies de kano weg.
Dus liep ik terug naar het noorden. Hier ben ik.
Je kunt de grenzen niet oversteken zonder enige identificatie.
Heb je dat begrepen? - Ja, meneer.
Ik heb genoeg zand gegeten om me terug te sturen naar de stad.
Oké, blijf zitten. Ik ben zo terug.
Sommige zullen vragen, 'Waarom nu optreden? Waarom niet wachten?'
Het antwoord is helder. De wereld kan niet langer wachten.
Hallo, weet u soms hoe laat het is?
De tijd? - De tijd?
Voor- en achterkant.
Ik heb geen klemborden meer, dus neem een van iemand anders.
Volgende.
Kunt u mij vertellen hoe ik aan een identiteitskaart kan komen?
Heeft u uw identiteitskaart verloren, meneer?
Geen geboorteakte? Niets?
Oké, maar dat moet u regelen met het DMV.
U kan er terecht 's morgens, en de dichtstbijzijnde is in Montebello...
en wij helpen u wel met het vervoer.
Dus kom gewoon terug als u een vervoersbewijs wilt hebben.
Wat is uw naam?
Pardon.
Alexander Supertramp. - Supertramp hé. Echt?
Oké, ik ga op zoek naar u, Supertramp en ik heb hier nog iets voor u.
Alstublieft, Supertramp. - Hartelijk bedankt.
En nog iets.
Heeft u nog een bed vrij? Het spijt me maar...
O natuurlijk, heb ik nog een bed vrij. Uw naam hier invullen.
U vult dit in en dan zoek ik een bed voor u. Kijk, ik heb geen...
Wat gebeurt er daar allemaal? - Het is oké, alles onder controle.
Kom op, werk even mee. - Oké, dank u, mevrouw.
Supertramp, hé?
Je weet wat je moet doen.
Ga weg.
Dank u, maar ik zal dat bed niet meer nodig hebben.
Ga je al zo snel weg? Supertramp.
Laat me je gezicht zien, ik vergeet nooit een gezicht.
Als ik jou gezicht nog eens zie, arresteer ik je niet, maar schiet ik je dood.
Dit is de spoorwegen we doen er alles aan, om armoedzaaiers van dit terrein af te houden.
Ja, meneer.
Heb je een identiteitsbewijs?
Nee, meneer. - Natuurlijk niet.
Laatste waarschuwing, vriend.
Alles in orde.
Goed gedaan.
Dat bedoel ik nou, eindelijk.
Heel erg bedankt.
In de brieven die Chris schreef vanuit de universiteit...
was het duidelijk dat er nog steeds problemen waren tussen hem en pa en ma.
Hij zei dat ik de enige persoon was, die kon begrijpen wat hij te vertellen had.
Met wie z'n geld koop jij al deze cadeautjes?
Ik werk, en de enige reden waarom ik niet met je praat is omdat...
je altijd belangrijk loopt te doen en je flirt met iedereen.
Ik leg de contacten, zodat dit bedrijf goed kan werken.
Je trekt 't je gewoon niet aan wat ik doe. - Ik wil er niet meer over praten met jou.
Loop niet weg van me, mens.
Kinderen, kijk wat jullie vader me aandoet. - Kijk wat je moeder me laat doen.
Krijg de klere, ik haat je.
En er komt geen feestje, ik zeg Kerstmis af dit jaar.
Kerstmis annuleren? Wie denk je wel dat je bent? God?
Dat klopt, ik ben God.
Jij bent God helemaal niet, dus je kan Kerstmis niet annuleren.
Dat is kletspraat.
Er staan nog 10 klanten te wachten.
Alex, ik wil niet zeuren over alles en je doet het echt fantastisch.
Ik wil je in dienst houden en we gaan je helpen om in Alaska te komen...
maar je moet echt eens sokken gaan dragen.
Bijna één jaar na de verdwijning van Chris, heeft de boosheid en de wanhoop...
en de schuld die m'n ouders voelden, heeft plaatsgemaakt voor pijn.
En pijn bracht hen dichter bij elkaar.
Zelfs hun gezichten waren veranderd.
Ze overtuigt zichzelf dat het Chris is.
Dat het haar zoon is telkens als ze een zwerver voorbij rijdt.
En ik vrees voor haar gevoelens als moeder.
Instincten die het gevaar van zo'n groot en onherroepelijk verlies aanvoelen...
dat het verstand begint te twijfelen aan alles.
Ik begon me af te vragen of ik nog wel begreep wat Chris zei...
maar dan stop ik met dromen en denk ik eraan dat...
dit niet de ouders zijn waar hij mee opgegroeid is...
maar mensen week gemaakt door de schuld die voortkomt uit het verlies.
Toch, al wat Chris zegt moet verteld worden.
En ik hoop voor hem dat alles dat hij doet, gedaan moet worden.
Dit is ons leven.
Fantastisch, echt fantastisch.
Hebbes.
Ga weg.
Hé, pa, mag ik de barbecue aansteken, alsjeblieft pa, voor deze keer?
Nou zoon, jij mag de aanmaakvloeistof gaan halen. Kom op, pa alsjeblieft?
Waarom niet, Walt? Het lijkt me wel een goed idee...
Zwijg, Carine.
Nee, Billie, ik zeg het niet nog eens.
Versta je me, vrouw?
Sorry, Walt. Het spijt me.
Er was duidelijk een kracht aanwezig, die niets van mensen moest hebben.
Het was een plek van heidendom en bijgelovige rituelen...
bewoond door mannen die meer verwant zijn aan rotsen, natuur en dieren, dan wij.
HOOFDSTUK 4: FAMILIE
Hé, Sunni. Kom hier, schat.
19 DECEMBER 1991 4 MAANDEN VOOR DE BUS
Waar ik me nu alleen nog maar op concentreer is Alaska.
Oké, een applaus voor Insane Cain.
En een warm applaus voor onze eigen Tracy T van Slab City.
Hallo, mijn naam is Tracy.
Jack London is de koning.
Hé, ga je lang bij ons blijven?
Ik wacht op een cheque van m'n vorig werk die ik na Kerstmis moet ophalen in Salton City.
Ik moet eens beginnen nadenken over hoe ik me ga voorbereiden op Alaska.
Als de zon ondergaat vanavond, ga ik beginnen met gymnastiek oefeningen.
En als ik de cheque heb, ga ik proberen om..
wat grote rotsen te vinden die ik dan kan beklimmen tot het weer lente is.
Ik moet kijken hoe ver ik met het geld kom
Ik moet nog een hele voorraad ophalen voor de lente komt.
Dus, misschien moet ik nog een baan zoeken of misschien niet.
Wij zouden je ook wat kunnen geven voor de dagen die je doorbrengt in ons kraam.
Van jou wil ik geen geld, Rainey. Het was echt fantastisch jullie te ontmoeten.
Het lijkt wel goed te gaan tussen jullie twee.
Het gaat goed tussen ons. He gaat echt goed tussen ons
Wordt het niet eens tijd dat je je gaat voorstellen aan onze kleine Joni Mitchell daar?
Verkoop je deze boeken? - Dat doe ik, nou wij.
Hij deed dat.
Ik hou van lezen.
Is dat zo?
Dat is leuk.
Ik heb je je liedje horen zingen gisteravond.
Ik klink verschrikkelijk. - Nee, dat ben je niet, je zingt mooi.
Dank je.
Ik stond op het punt om een wandeling te maken naar Salvation Mountain.
Zin om mee te gaan?
Ik zal jullie rondleiden, ik ben hier al sinds 1984, ongeveer.
Er komen hier veel toeristen en ze zien die autoportier. Ze vinden het fantastisch.
En ik heb nog autoportiers gevonden en ik heb ze daar gelegd en vastgemaakt.
Waar heb je de telefoonpalen vandaan?
Van verschillende mensen in de vallei, ze houden allemaal van mij.
Echt iedereen en ik heb het idee dat de hele wereld van me houdt.
En ik wil hen graag die liefde teruggeven.
En zo is het, dus ik ben er echt opgewonden over.
Dus u gelooft echt in liefde? - Ja, helemaal.
Dit is een verhaal over liefde dat onthutsend is voor iedereen in de hele wereld.
Dat God echt van ons houdt.
Is dat een antwoord op je vraag?
Ik hou van deze plaats, ik vind de vrijheid die ik heb op deze plaats echt fantastisch.
Persoonlijk, zou ik voor geen 10 miljoen doller verhuizen, tenzij het moet.
Dus ik ben tevreden in deze woestijn, en ik woon waar ik graag woon.
En ik denk dat alles maar beter wordt en dat die grote opslagtanks daar...
de waterzuiveringsinstallatie waren voor de marinebasis in de 2e wereldoorlog.
En als je wilt, mag je je handafdruk erin zetten.
Dan doe ik hetzelfde, gewoon voor de lol.
Dat doe je echt fantastisch.
Je mag je handen schoonvegen aan m'n T-shirt als je wil.
Hier krijg ik honger van.
Ik was maar een paar jaar ouder dan Tracy toen ik zwanger werd.
Ik dacht toen dat mijn man en ik vrede op aarde zouden brengen...
en baby’s maken en liefde en voor altijd bij elkaar zouden blijven...
maar zo heeft het niet uitgepakt.
Hij verliet me.
Hoe dan ook, ik heb Reno alleen opgevoed, dat is mijn zoon.
En toen kwam ik Rainey tegen.
Het was leuk, het voelde echt goed voor een tijdje. Het was enkel...
Weet je, Reno was al een puber...
en hij was op weg om een echte man te worden.
Ik heb al twee jaar niets meer van hem gehoord.
Ik weet zelfs niet waar hij is.
Ik hoop dat ik hem ooit eens mag ontmoeten.
Weten je ouders waar je bent?
Hé, jongens? Het eten is klaar als jullie honger hebben.
Ja we hebben honger.
Ik red me wel.
Wil je gaan eten?
Of gaan we hier blijven zitten? Want ik kan hier de hele nacht bij jou blijven zitten.
Kom we gaan eten.
Kom op jongens, het wordt koud.
Kijk hier eens, Tawdry? Denise, dat lijkt iets voor jou.
Die meid is er echt klaar voor, ze zou het met iedereen doen.
En hier ben jij dan, de monnik van de fitness.
Jan heeft met jou gepraat over Reno?
Kinderen kunnen echt wel grof zijn, wanneer het over hun ouders gaat.
Ga je de jouwe opzoeken?
Ik heb maar één doel meer, Rainey.
En dat is dan Alaska?
Zalig Kerstfeest. - Kom even hier.
Mijn ouders zijn even naar het dorp.
Jawel, ze gaan naar m'n grootmoeder bellen voor Kerstmis.
Nee, dat kunnen we niet doen.
Waarom niet?
Hoe oud ben je?
Achttien.
Zeventien.
In welk jaar ben je geboren?
Ik ben dus zestien.
Wil je iets doen samen?
Je kunt post sturen naar dit adres in Zuid Dakota.
Ik weet niet wanneer ik het krijg, maar ik krijg het.
Je bent erg betoverend.
En onthoud gewoon...
als je iets wilt in het leven, reik ernaar en grijp het.
Hou je goed, kiddo. - Jij ook.
Nieuwjaars voornemen? - We werken eraan.
Pak gewoon je spullen en maak dat je wegkomt, oké?
Ik denk niet dat ik een knuffel aankan.
Anderhalf jaar is voorbij gegaan na wat pap noemde 'uitgesteld enthousiasme'.
De last van Chris' verdwijning begon me volledig op te breken.
'Ik heb veel doorstaan...
en nu denk ik dat ik gevonden heb wat nodig is voor geluk.
Een rustig geïsoleerd leven op het platteland...
met de mogelijkheid om nuttig te zijn voor mensen die gewend zijn goed te doen...
en die niet er niet aan gewend zijn dat men dat voor hen is.
En werk waarvan je hoopt dat het enig nut heeft.
Dan rust, natuur, boeken, muziek...
liefde voor de buren.
Zoiets is mijn idee van geluk.
En dan, daarbovenop, jou als partner...
en misschien kinderen.
Wat kan een man nog meer wensen?'
Waar is jouw kamp?
Even buiten, o mijn God, Hot Springs.
Ik woon hier nu ongeveer zes jaar...
en ik heb nog nooit van een plaats met die naam gehoord.
Laat me zien hoe we er komen. - Ja.
Waar kom je vandaan, Alex?
West Virginia. - Oké, Alex uit West Virginia.
Nou, dit is wat.
Ben je niet...
Maak je je geen zorgen over die stufrokers en nudisten?
Nee, ze houden het redelijk voor zichzelf.
Je komt op mij over als een slimme jongeman. Heb ik het mis?
Ik denk dat mijn hoofd vrij stevig op mijn schouders staat.
Dat is wat ik bedoel.
Hoelang ben je hier al?
Een paar weken. - En daarvoor?
Heel veel plaatsen. Ik heb veel rondgereisd.
Hoe oud ben je? - Drieëntwintig.
Drieëntwintig jaar oud. Denk je niet dat je een opleiding zou moeten volgen?
En werk? En iets maken van dit leven?
Ik denk dat carrières een 20e eeuw uitvinding zijn, en dat wil ik niet.
Je hoeft je geen zorgen over mij te maken. Ik heb een hoge opleiding.
Ik ben niet behoeftig. Ik heb voor dit leven gekozen.
In de modder? - Ja, in de modder.
Waar is je familie? - Heb ik niet meer.
Dat is jammer.
Hé, Mr Franz. Ik wil je iets laten zien.
Het wordt nogal steil. Een beetje te hoog voor mij, jongen.
Oké maar...
zelfs van halverwege is het een geweldig uitzicht nietwaar?
Vanaf de top, kun je zelfs helemaal naar Salton Sea kijken.
Kun je naar Salton Sea kijken vanaf daar?
Ja, meneer. - Lieve hemel.
Wil je niet naar boven? - Nee. Ik doe dit soort dingen niet.
Ik heb het grootste deel van mijn leven in het leger gezeten.
Oudejaarsavond 1957, was ik gestationeerd in Okinawa.
Mijn vrouw en zoon waren hier in Amerika, reden gewoon op de weg...
een of andere kerel die teveel gedronken had, ploegde gewoon over ze heen.
Doodde ze allebei.
Nu zul je denken dat het laatste in de wereld wat ik zou doen...
is naar whisky grijpen.
Maar toentertijd, voelde het als het enige wat ik kon doen.
En ik deed het, veel.
Maar vrij snel realiseerde ik me...
dat ik mijn vrouw en zoon niet veel goeds deed door om ze te rouwen met een fles.
Dus ik heb mezelf vermand en ik ben gestopt met drinken...
in één keer.
Sindsdien, is dit wat ik ben.
Reis je ooit, Mr Franz?
Nee, blijkbaar kan ik niet te ver bij mijn leer vandaan.
Ik graveer veel leer. Ik heb een kleine werkplaats in de garage.
Tussen dat en mijn pensioen, gaat het vrij goed met me.
Maar iedere keer als ik denk dat ik ergens naartoe moet gaan...
raak ik te ver achter met orders om er ook maar over na te denken.
Als we klaar zijn met eten, zou ik graag je werkplaats zien.
Echt waar? Ik hoopte al dat je dat zou zeggen.
Het is verbazend hoe kneedbaar dit is. - Ja dat is het.
Als het leer nat is kun je echt... - Het is net boter.
Het is wonderlijk. En dan wordt het hard en, ik bedoel, blijft het zo.
Een goede mep met de hamer. Sla erop.
Ik ben naar Zuid Dakota geweest. Ik werkte bij een graanlift...
voor een kerel genaamd Wayne. Hij was echt een goede kerel.
Dus ik ging de Colorado Rivier af, helemaal naar de Grand Canyon en nam de stroomversnellingen...
wat ongeveer het engste is dat ik ooit gedaan heb.
En ik ging de Colorado af naar Mexico, Golfo, waar ik vast kwam te zitten.
Salvation Mountain. De Slabs.
Waar staat de 'N' voor?
Noord.
Zoon, waar vlucht je in hemelsnaam voor?
Ik kan jou dezelfde vraag stellen.
Behalve dat ik het antwoord al weet.
Echt waar?
Echt waar, Mr Franz. Je moet terug de wereld in.
Weg uit dat eenzame huis, en die kleine werkplaats van je.
Ga terug op de weg... Echt waar.
Je zult nog een hele poos leven, Ron. Je moet 'n radicale verandering in je levensstijl maken.
Ik bedoel, de kern van een mans geest komt uit nieuwe ervaringen.
En daar ben je, koppige oude man, zittend op je kont.
Zittend op mijn kont? - Ja.
Ik zal je zittend op mijn kont laten zien.
'Koppige oude man'.
Ik zal het je laten zien... - Kom op dan.
Zittend op mijn kont?
Kom op, oude man. Kom klimmen.
Zittend op mijn kont.
Kom op. Ga door.
Je doet het geweldig.
Ga door, Ron. - Ja.
Kan iemand dit zien? God, zie je dit?
Alles goed met je? - Jij kleine domoor.
Ik zal je missen als je weg bent.
Ik zal jou ook missen, Ron. Maar je hebt het mis als je denkt...
dat de vreugde van het leven voortkomt uit menselijke relaties.
God heeft het rondom ons geplaatst. Het zit in alles.
Het zit in alles wat we kunnen waarnemen.
Men moet gewoon anders naar deze dingen leren kijken.
Ja, ik zal er een voorraad van aanleggen.
Nee, dat doe ik.
Doe ik.
Ik wil je iets vertellen.
Van de stukjes en beetjes die ik heb samengevoegd...
van alles wat je over je familie hebt verteld, je vader en je moeder.
En ik weet ook van je problemen met de kerk.
Maar er is een soort van groter geheel dat we allemaal kunnen waarderen...
en het lijkt er op dat je het niet erg vindt dat God te noemen.
Maar wanneer je vergeeft...
kun je liefhebben.
En wanneer je liefhebt...
zal Gods licht op je schijnen.
Ik heb je gewaarschuwd voor die taal.
Ik heb het je gezegd.
Waar zijn die verdomde dieren nou? Ik heb honger.
Ik heb verdomme honger.
'Heel even ontdekte ze opnieuw het doel van haar leven.
Ze was hier op aarde om het doel te grijpen van zijn wilde betovering...
en om ieder ding bij zijn juiste naam te noemen.
Bij zijn juiste naam'.
Wat is dit?
Dit is Viburnum edule. Viburnum edule.
Hedysarum alpinum.
Hedysarum alpinum is een wilde aardappelwortel.
Epilobium angustifolium. Fireweed.
Wat doe jij op? Het is half vier ‘s nachts.
Ik hoorde je ongeveer een half uur geleden van de bank af gaan.
Ik had het rare gevoel dat je hier niet zou zijn voor ons ontbijt.
Ik zal 160 kilometer rijden, ergens waar je een trein kunt nemen...
een vliegtuig of een lift om niet vast te komen zitten in deze woestijn.
Ik zou je helemaal naar Alaska brengen als ik om acht uur geen mis had.
Ron, dat hoef je niet te doen. - Ik wil het doen.
Je helpen dit voor jezelf te doen.
Op mijn grootse... - Ik weet het.
Op je grootse Alaska avontuur.
Hier heb je een kapmes...
een opvouwbare vishengel, een paar andere dingen die ik er voor je in heb gedaan.
Ron... - Neem het maar gewoon.
Ik zal me aankleden en ik zie je in de auto.
Mijn vriend...
Ik had een idee.
Weet je, mijn moeder was enig kind...
en mijn vader ook...
en ik was hun enige kind...
als ik er niet meer ben, ben ik het einde van de lijn.
Mijn familie zal eindigen.
Wat zou je er van zeggen als ik je wil adopteren?
Ik kan je grootvader zijn.
Kunnen we het hierover hebben als ik terug ben uit Alaska?
Vind je dat goed?
Dat kunnen we doen.
Goed, Ron.
Dank je.
Hoe zou zijn stem nu klinken?
Wat zou hij me nu vertellen?
Negen, tien.
Sub downloaded from Subscene, Resync MMR.
Ik realiseerde me dat de woorden van mijn gedachten steeds minder belangrijk werden.
Chris schreef zijn verhaal...
en het moet Chris zijn die het vertelt.
'Om ieder ding bij zijn juiste naam te noemen.
Bij zijn juiste naam.'
Wat als ik zou lachen...
en in je armen zou rennen?
Zou je dan zien...
wat ik nu zie?