IWO JIMA - 2005
Hoe hebben die soldaten die gangen gegraven?
We gaan wisselen. -Ik heb wat.
IWO JIMA - 1944
Hanako...
Soldaten moeten graven.
We graven de hele dag.
Dit is het gat waarin we vechten...
en sterven.
Hanako...
graaf ik mijn eigen graf?
Vandaag ga ik naar mijn manschappen.
Ik ben bereid mijn land te dienen en mijn leven te geven.
Ik heb alles netjes achtergelaten...
alleen ben ik niet aan de keukenvloer toegekomen.
Dat wilde ik wel...
maar ik moest snel weg.
Ik zit er nog steeds over in.
Laat Taro het meteen maar doen.
Ik haat dit eiland. De Amerikanen mogen 't hebben.
Er groeit niets.
Het stinkt, het is heet. Er zijn te veel beestjes en er is geen water.
Dit eiland hoort bij de heilige Japanse bodem.
Niets is heilig aan dit eiland.
Saigo.
We moeten dit eiland aan de Amerikanen geven...
en dan naar huis gaan.
Saigo.
Wat zei je daar, soldaat?
Als we de Amerikanen verslaan, kunnen we naar huis.
Zei hij dat echt?
Jawel, meneer.
Ik ben Kuribayashi. -Welkom, generaal.
Ik ben admiraal Ohsugi. -Hoe lang staat u hier al?
Drie uur, meneer. -Dat vind ik naar.
Ik mocht u niet telegraferen na dat gebeuren met admiraal Yamamoto.
Ik begrijp het. -Mijn adjudant. Luitenant Fujita.
U ziet er niet zo best uit, admiraal.
Het is niets ernstigs. Dat komt door het water hier.
Heel vervelend.
Uw verblijf is die kant op. -Ik wil eerst het eiland bekijken.
Zal ik een voertuig regelen?
Nee, we gaan lopend.
Lopen is gezond. Misschien is dat net wat je nodig hebt, Ohsugi.
Dus dat is de Suribachi.
Onpatriottische...
waardeloze pummels.
Stop.
Ga staan.
Wat doet u?
Deze soldaten...
sloegen onpatriottische taal uit.
Vandaar.
Kapitein, heeft u zoveel soldaten dat u er wel twee kunt missen?
Nee, meneer.
Hou dan op met slaan. Geef ze gewoon geen middageten.
Een goede kapitein gebruikt zijn hersenen, niet zijn zweep.
Wat is dit?
Dit? Loopgraven, meneer.
Waarom graven ze hier?
We denken dat de Amerikanen hier landen.
Laat ze onmiddellijk stoppen.
Maar generaal...
Kapitein...
zorg dat de mannen regelmatig rusten.
Ze zien eruit als Marsbewoners.
Stoppen met graven.
Wat maakt 't uit.
Ik heb weer zo'n last van mijn maag.
Een toast op generaal Kuribayashi.
Een goeie commandant.
Lekkerder dan sake.
Hij heeft in Amerika gewoond.
Daarom mogen we niet graven. Hij is voor de Amerikanen.
Nee, domoor. Hij heeft de Amerikanen bestudeerd.
Hij weet hoe je ze moet verslaan.
Iemand van het 204e...
zei dat ze een andere generaal hadden aangewezen...
maar die wilde niet.
Toen heeft premier Tojo Kuribayashi aangesteld.
Nozaki, je hoort van alles...
maar je oren zitten verstopt.
Iemand van het 204e is niet te vertrouwen.
Ze horen bij de marine.
Die Kuribayashi is een geweldige generaal.
Kijk...
we hoeven niet meer die stomme loopgraven te graven.
Het is hier warmer dan ik had gedacht.
En het eiland is ook groter dan ik had gedacht. Ik ben doodmoe.
Luitenant Ito meldt zich. -Goed dat je meteen gekomen bent.
Hoeveel toestellen hebben we?
41 Zekes en 13 bommenwerpers. -Is dat alles?
Bij de steun aan Saipan hebben we 66 toestellen verloren.
Dan moeten we rekenen op steun van de gecombineerde vloot.
Is dit het verdedigingsplan?
En de landmacht? Waar komt die?
Dat weet ik niet. Ze staan onder bevel van kolonel Adachi.
U heeft niets besproken met de landmacht?
Volgens de regels van de marine...
Dit is een oorlog. Dat beseft u toch wel?
Dit wordt niets. U concentreert alles op de stranden.
Artillerie naar de heuvels. -Ze zijn net naar het strand verplaatst.
Dan gaan ze weer terug.
Bespreek het met de landmacht.
Fortificaties op de Suribachi hebben de prioriteit. Ik ga nog even lopen.
Maar het is aardedonker. -Dat weet ik.
Dit is een lastige.
Dat zijn commandanten van de landmacht meestal.
Weer een brief?
We versturen alleen post als er een boot gaat.
Ik heb een grote familie.
Waarom stuur je dan alles naar je vrouw?
Bemoeial. -Ik zal je matsen.
Anders gaan je brieven nooit weg.
Wat doe je?
Ik zat bij de censuur voordat ik werd overgeplaatst.
Je bedoelt gedegradeerd.
Aan Hanako. Soldaten moeten graven. We graven de hele dag.
O nee, dat komt er nooit door.
Geef terug.
Hier. Je zult me nog dankbaar zijn, Saigo.
Volgende.
Goed.
Ben je blind?
Zie je het doel niet?
Mijn zoontje van zes schiet nog beter.
Nog een keer.
Wat een schande. Ben jij nou een soldaat van de keizer?
Vanavond poets je de laarzen van jouw groep.
Ingerukt.
Ze kunnen beter hun geweren poetsen.
Wat doen die tanks daar?
Die zijn defect. We wachten op onderdelen.
Hoe lang al? -Een maand, meneer.
Taro, Amerika heeft zoveel auto's.
Ik moet goed uitkijken als ik oversteek.
Overal rijden auto's.
Taro, ben je wel braaf en luister je goed naar je moeder?
Ik mis je.
Die burgers moeten zo snel mogelijk weg.
Jawel, meneer.
Hanako...
er is hier een beroemdheid.
Baron Nishi, Olympisch kampioen springen.
Hij leidt het 26e tankregiment...
en is net gearriveerd uit Tokio.
Nishi is een knappe man en hij schijnt een versierder te zijn.
Maar op het eiland zijn geen vrouwen meer.
Luitenant-kolonel Nishi. U heeft uw paard meegenomen.
Van Chichi Jima.
Ik was ook een cavalerist. -Ja, dat weet ik.
Ik ben blij dat ik onder u mag dienen.
U weet net zoveel van paarden als ik.
Toen we te paard over het slagveld reden...
Dat was een mooie tijd.
Zonder die mechanische dingen.
Ik kan nog een paard laten komen.
Dan kunnen we samen rijden. -Die tijd ligt achter me.
Vertel eens over dat paard van je, waarmee je de gouden medaille won.
Mijn hengst Uranus.
O ja, wat een prachtige rug.
Ik had hem in Italië gekocht.
Ze waren blij dat ze 'm kwijt waren.
Hij was een wild beest.
Niemand kon hem temmen.
Maar ik zei dat zo'n koppig dier perfect bij mij paste.
Eet vanavond bij mij. Ik lust wel een borrel.
Dat kan geregeld worden.
Hoe kom je aan die Johnnie Walker?
Ik heb al wat gedronken.
Dit is alles wat we krijgen.
Geeft niets, we hebben dit toch.
Waar is dat lege bord voor?
Ik heb bevolen dat de officieren net zoveel krijgen als de manschappen.
En we moeten drie schalen serveren.
Maar we hebben recht op meer dan drie schalen.
Gelijk heb je.
Als je erover nadenkt...
is het spijtig dat de gecombineerde vloot vernietigd is.
We hebben nog wat schepen...
maar onze slagkracht vanuit zee en de lucht is minimaal.
Wat bedoel je?
Hebt u niet gehoord van de slag om de Marianen?
Het vliegdekschip van admiraal Ozawa werd daarbij vernietigd.
Het opperbevel misleidt niet alleen het volk, maar ons ook.
Als u om mijn eerlijke mening vraagt...
dan vind ik dat we dit eiland het beste kunnen laten zinken.
En je bent toch gekomen?
Ja, uw mannen hebben alle tanks nodig die ik mee kon nemen.
Dit is 't.
Hier moet de vijand wel landen.
Rennen.
Alsof je een Amerikaan bent. Welke kant ga je op?
Hé, ik denk dat jullie generaal gek geworden is.
Moet je zijn pistool zien.
Die is vast van een dode Amerikaan geweest.
Misschien.
De pauze is voorbij.
Aan het werk.
Gaat het, Kashiwara? Je ziet zo bleek.
Dat komt door dat water.
Ik moet...
heel nodig...
Onze strategie wordt anders.
We graven grotten bij het Motoyama- plateau en rond de Suribachi.
We bouwen ondergrondse bunkers en vechten tot het bittere eind.
En de stellingen op het strand dan? -Niet nodig.
Maar die loopgraven zijn onze eerste verdedigingslinie.
Hoe kunt u anders ooit winnen?
Hayashi, weet je hoeveel auto's Amerika in een jaar produceert?
Vijf miljoen. We mogen hun technologie niet onderschatten.
Uiteindelijk zullen ze de stranden veroveren.
Ik verspil daar geen soldaten aan. -Er zullen altijd doden vallen...
maar een eiland moet stellingen op het strand hebben.
Het graven van gangen is verspilling van tijd.
We moeten de vijand lokken en dan vanuit zee en de lucht toeslaan.
Ja, dat heeft zin.
Ohsugi, weet de marine het dan niet?
De gecombineerde vloot is vernietigd bij de Marianen.
Het eiland is geïsoleerd.
En ik heb nieuwe bevelen van het opperbevel gekregen.
De overgebleven vliegtuigen moeten terug naar Tokio.
Ongelofelijk. Hoe moeten we dan vechten?
Geen tijd voor discussie. We gaan terug.
Lieve moeder...
Ik ben aan een nieuwe groep toegewezen.
Ik mag er niet over vertellen.
Pas goed op uzelf.
Moet je deze foto zien.
Dat is een mooi kasteel.
Weet je voor wie het gebouwd is?
Voor iemand die al dood was.
Ze hadden toen vast veel geld als je een kasteel voor een dode bouwt.
Waarom lees je dat boek?
Daar zullen we nooit strijden.
Als wij dood zijn, krijgen we een gat in de grond.
Hou je mond. Dat brengt ongeluk.
Is dit het 312e? -Dat is correct.
Ik ben Nozaki. Dat is Saigo.
Shimizu, leg je spullen daar maar neer.
Achterin is nog plek.
Niet op hem letten.
Zijn vriend Kashiwara is pas dood.
Dat was zijn plek.
Dood gaan we allemaal.
Dat is toch de bedoeling?
Sterven voor je land is een eer.
Kashiwara leed eervol aan dysenterie.
Shimizu, waar kom je vandaan?
Kanagawa-ken.
Daar komt Ozawa toch ook vandaan?
Ja.
Waar ben jij opgeleid?
Misschien zaten we in dezelfde kazerne.
Nee. Ik ben opgeleid in Tokio.
Ik ook. Waar zat jij?
De Koho Kimmu Yoin Yoseijo.
Hé, waarom denk je dat ze een Kempeitai bij ons geplaatst hebben?
Geen idee.
Hij draagt geen witte armband. Hij is geen Kempeitai.
Hij zat wel op de militaire academie.
Misschien is ie eraf geschopt.
Hij gedraagt zich als een Kempeitai.
Hij heeft geen standaardholster.
Hij komt ons vast bespioneren.
Waarom moet ie ons bespioneren?
Misschien vanwege die brieven van jou.
Pas maar op.
Alweer wiersoep?
Kuribayashi bewaart de rantsoenen voor de veldslag.
Straks zijn we dood voor de Amerikanen hier zijn.
En na wat ik allemaal gedaan heb...
zou je kasutera-cake en sandwiches verwachten.
Wat?
Mijn vrouw en ik hadden een bakkerij in Ohmiya.
Als we suiker hadden...
bakten we ampan en kasutera-cake.
Maar zijn Kempeitai-maatjes kwamen langs...
en pakten wat ze wilden.
Voor de oorlog.
Voor het vaderland.
Waarom brood?
Ze kwamen ook altijd bij ons in de kledingwinkel.
Toen we sandwiches gingen maken...
kwamen ze die ook halen.
En toen we alleen nog brood hadden, kwamen ze nog.
Op het laatst namen ze onze machines mee, voor het metaal.
En toen hadden we geen werk meer.
Ik had visser moeten worden.
Het was vast zwaar voor je vrouw.
Zonder winkel, zonder man.
Stuur ze weg. We hebben niets meer.
Gefeliciteerd. Uw man mag gaan vechten.
Dank u wel.
Ik ben blij dat ik mijn land kan dienen.
Wij bidden dat u zult slagen.
Ik smeek u. Wij hebben alleen elkaar.
Dit is niet het moment.
Al onze mannen en zonen zijn aan het front.
Iedereen moet zijn bijdrage leveren.
En jullie krijgen een kind dat je naam draagt.
Ik kan niet eten als je zo bent.
Wat moet ik doen als jij dood bent?
Ik lig nog niet in een kist.
Er komt nooit iemand terug. Geen ziel.
Ze laten je niet terugkeren.
Maak je geen zorgen.
En met de baby...
Hoor je me?
Dit is papa.
Luister.
Je mag niet verder vertellen wat ik nu ga zeggen.
Het is een geheim.
Je vader...
komt voor jou weer terug.
Tempo.
De vijand nadert.
Belachelijk.
Al die tunnels zijn tijdverspilling.
Ze gaan er toch allemaal aan.
Gelukkig hebben we pillboxen langs de kust.
U wilde me spreken?
Wilt u wat drinken?
U ziet de laatste tijd erg bleek.
Dat komt door 't water. Ik kan er niet tegen.
Dat is niet zo mooi.
Waarom gaat u niet terug om te herstellen?
Ik heb admiraal Ichimaru aangewezen als uw plaatsvervanger.
Die tunnels zijn echt tijdverspilling.
Zonder steun van de vloot houden we het geen vijf dagen vol.
We moeten vechten tot in de dood.
Het graven van tunnels is misschien zinloos.
Misschien is het verdedigen van Iwo wel zinloos.
Misschien is de oorlog ook zinloos.
We moeten dit eiland verdedigen.
Tot de allerlaatste soldaat.
Als onze kinderen nog een dag veilig kunnen leven...
dan is dat het allemaal waard.
Ohsugi, als jij als officier nog een greintje trots over hebt...
dan smeek ik je...
ga naar het opperbevel en vraag om steun.
Dus het is waar? Het is niet te geloven.
Ik ben blij dat ik van het eiland af kan.
We waren het niet altijd eens, maar ik betreur het dat u gaat.
Generaal Hayashi, het is nu aan u.
Kuribayashi hoort achter een bureau, niet aan het front.
Ik begrijp het. En er zijn er velen die het met u eens zijn.
Luister.
De Amerikanen landen waarschijnlijk hier.
Onze afweerstellingen komen hier, hier en hier.
Feit is dat we in elke sector...
in de minderheid zijn.
Maar we hebben één groot voordeel.
Weet iemand wat dat is?
De Amerikanen hebben minder wilskracht dan wij.
Heel goed, Shimizu. En waarom?
Ze zijn minder gedisciplineerd en laten zich leiden door emoties.
Correct.
Het uniform van een Amerikaanse hospik.
Dat is je doel.
Want Amerikanen riskeren vele levens om er één te redden.
Begrepen?
Generaal, kan ik u spreken?
Pas op voor generaal-majoor Hayashi.
Dank je wel, Nishi. Maar we mogen geen tijd meer verspillen.
We moeten nadenken over wat we nu kunnen doen.
Admiraal Ichimaru.
Ik sta tot uw dienst.
Excuseer.
Bedankt dat u zo snel kon komen.
Jupiter.
Yamazaki.
Wat zit je daar nou? Help eens...
Hij brengt verslag uit over ons.
Hij schrijft gewoon een brief. Hij is hier al twee maanden.
Dan had ie ons al lang gerapporteerd. -Hoe weet je dat zo zeker?
Houden ze dan nooit op? Dag en nacht.
Ik word er gek van.
Als die rottige Amerikanen zo graag willen binnenvallen...
Iaat ze dat dan doen.
Tako-Chan...
die vier kuikens zijn ontzettend hard gegroeid.
Moeder kip leidt ze elke dag naar de voerbak...
maar ze blijven lastig en lopen steeds in de moestuin.
De Amerikaanse vloot is vertrokken uit Saipan.
Dus ze komen eraan.
Breng de troepen in gereedheid.
Mannen...
we gaan ons ware gezicht laten zien.
Als soldaat van de keizer...
weet ik dat jullie eervol zullen strijden.
Dit eiland is van levensbelang voor Japan.
Als dit eiland valt...
gebruikt de vijand het als basis om het vasteland aan te vallen.
Voor het vasteland.
Voor het vaderland.
Tot de laatste man.
Wij moeten de vijand tegenhouden.
En niemand...
mag sterven totdat hij tien vijanden heeft gedood.
Verwacht niet dat je levend naar huis terugkeert.
Ik zal altijd voor jullie staan.
Lang leve de keizer.
Ik wens je het beste.
Ik zal dapper strijden, tot het bittere eind, in de geest van Yamamoto.
Mijn hart zal altijd bij je zijn.
Takeichi.
Elk huishouden moet een baal buskruit leveren.
Het idee dat het voor de strijd is, maakt me zenuwachtig.
Taro en Yoko lachen me uit.
Takako is in Nagano en het gaat goed met hem.
Ik bid voor je veiligheid.
Groeten, Yoshi.
Niemand kan me nu raken.
Wat een mooie band. Mijn vrouw heeft me er ook een gestuurd.
Zo te zien heeft meneer Kempeitai geen Senninbari.
Misschien vindt ie dat het vloekt bij zijn uniform.
Hij is natuurlijk ook niet bijgelovig.
Zijn moeder heeft er een gemaakt.
Ze willen het eiland laten zinken. -Mijn hoofd bonst.
Hoeveel schepen zouden het zijn?
Minstens dertig. Misschien wel vijftig.
Ze zijn vlakbij. -Ik moet pissen.
Niet in de latrine. Er heerst dysenterie. -Waar dan?
Aan het eind staat een pot.
De strontpot zit vol. Iemand moet hem legen.
Als die pot stuk valt...
moet je onze stront met je handen weggooien.
Is dit een grap of zo?
Waarom moet U mij altijd hebben?
Dank U, God. Ik neem mijn woorden terug.
Zullen we het vuur openen? -Nog niet.
De mannen willen vuren.
Niet vuren.
Als we niets doen, veroveren ze het strand.
Wacht tot het strand vol is.
Oké. Open het vuur.
Open het vuur.
De Kitakubo-eenheid is uitgeschakeld.
Net als alle pillboxen op het strand.
Maar de rest is oké en de vijand heeft zeker 1000 verliezen geleden.
De pillboxen moesten we wel verliezen.
Dus dat is geen slecht nieuws. Hoe gaat het bij de Suribachi?
Geen verliezen.
Hoe staat de vijand ervoor?
20.000 manschappen en 80 tanks.
Het worden er veel meer. Ze hebben nog mensen in de boten.
Het front breidt zich uit van de Suribachi en de landingsplaats...
tot het vliegveld van Chidori.
Net wat ik dacht. De Suribachi en het vliegveld.
Een aanval vanaf twee kanten.
Niet genoeg. Nog meer munitie.
Neem over.
De mitrailleur is kapot. -Met je geweer.
Kijk uit, imbeciel.
Je kan ook niks.
Vraag kolonel Adachi om een nieuwe mitrailleur. Opschieten.
Kolonel Adachi vraagt om versterking.
We kunnen nu geen troepen sturen. Zeg maar dat ie moet volhouden.
Schieten.
Wat is er? -Geen kogels meer.
Geef dekking.
We verliezen de Suribachi. Alles is verloren.
Graag permissie voor zelfmoord.
Nee, probeer ze tegen te houden.
Probeer te overleven en ga naar de noordelijke grotten.
Maar meneer, ik heb de Suribachi niet kunnen verdedigen.
Laat mij en mijn mannen eervol sterven.
Nee, kolonel. Dat is een bevel.
Adachi.
Een verzoek van kapitein Tanida om mitrailleurs.
Het is voorbij.
Zelfmoord.
Dat is het enige wat rest.
Maar...
Breng dit naar je commandant.
Kolonel Adachi heeft het bevel gekregen om te vluchten.
Zwijg.
Vluchten is voor lafaards. Ga zitten.
Mannen...
wij zijn...
eerzame soldaten van de keizer.
Vergeet dat nooit.
Onze enige uitweg...
is een eervolle dood.
Dit is ons lot.
Een plek vinden in de Yasukuni-schrijn.
Ik zie jullie daar.
Soldaten, vaarwel.
Halt.
Je moet sterven als een eerzame soldaat.
Shimizu...
we kunnen naar de noordelijke grotten.
We moeten hier vechten tot de dood.
Generaal Kuribayashi heeft 't gezegd.
Dat is wat hij zei...
over de radio.
Echt waar.
We kunnen hier sterven, of doorgaan met vechten.
Waar heeft de keizer nou meer aan?
Nou?
Waar loopt deze heen?
Zo komen we bij Motoyama.
Mogen jullie je terugtrekken?
Waar is de rest?
Allemaal dood.
Net als bij ons.
Er moet hier ergens een uitgang zijn. -Stil.
Dus jij denkt dat je ons levend kan verbranden, hè?
Nee. Niet doen.
Al iets gehoord van de Suribachi? -Nee, meneer.
Stuur een koerier.
Luitenant Oiso wil dat we naar de oostgrot gaan.
We wagen de sprong naar Motoyama.
Twee kilometer lang zonder dekking.
Het is ieder voor zich.
Ik zie jullie aan de andere kant.
En als het niet in deze wereld is, dan in de volgende.
Ga niet met de kudde mee. Daar schieten ze op.
Blijf erachter.
Dat is laf.
Aan een dode soldaat heeft niemand wat.
Wacht tot het licht gedoofd is.
Kruip voorwaarts.
Waar is die koerier? -Niet meer teruggekomen.
Ik ga zelf naar Adachi.
Motoyama's zender doet het nog.
Waarom proberen we die niet?
Deze mannen komen van de Suribachi.
Hoe heten jullie?
Saigo, van het 312e.
Shimizu meldt zich.
En jullie zijn gevlucht?
Hoe durven jullie?
Je moest tot de dood op je post blijven.
Je had moeten sterven...
met de rest van je groep.
Jullie zijn een schande.
Op je knieën.
Maar... -Op je knieën, zei ik.
Ik wil niet dat je mijn soldaten doodt.
Leg je zwaard neer.
Leg neer.
Wat is er aan de hand?
Ze zijn gevlucht van de Suribachi.
Luitenant, alle overlevenden moesten van mij naar de noordelijke grotten.
Het spijt me heel erg, generaal.
Maar...
De Suribachi...
is gevallen.
Nu de Suribachi is gevallen, rukt de vijand op naar de heuvels.
We moeten onze commandopost verplaatsen.
Ito...
vecht voor onze gevallen broeders.
Tot het eind.
Sta op.
Generaal Hayashi gaat aanvallen. Wij moeten met hem mee.
Kuribayashi zegt dat we in de grotten moeten blijven.
Luitenant Ito zegt dat Kuribayashi een slappe Amerikanenvriend is.
We gaan de Suribachi heroveren.
Waar is generaal Hayashi?
Dat weten we niet.
Wie heeft hier de leiding? -Dat weet ik niet.
Blijf hier tot ik een plan heb bedacht.
We gaan eraan.
Terug. We gaan versterking halen.
Waarom deed jullie regiment niet mee?
Jullie zijn net ratten.
Kom uit je hol en vecht.
Waar is jullie commandant?
We weten niets van een aanval.
Heb je geen bevel gekregen van generaal Hayashi?
Kuribayashi gaf een tegenbevel.
Geen aanval.
We heroveren de Suribachi...
met of zonder Kuribayashi.
We hebben de aanval al ingezet. Roep uw mannen op.
Denkt u wel aan uw rang?
Uw oneerbiedigheid voor officieren brengt uw mannen nodeloos in gevaar.
Ga terug naar uw grot...
of draag uw manschappen over.
Laat maar. We doen het zelf wel.
Dat is tegen de regels.
Hij probeerde ons te doden. Hij zit nergens mee.
Ik ga niet terug.
Ik wil niet meer vechten vanuit die grotten.
Luitenant-kolonel Nishi is nu jullie commandant.
Ik werp mezelf onder een tank.
Ik schakel een van hun machines uit.
En snel.
Hoe is de situatie?
Duizend verliezen tijdens een aanval bij nacht op het vliegveld.
Ik heb bevolen niet aan te vallen.
Het bevel tot terugtrekking is niet overal aangekomen.
Hayashi.
Verdomme.
En de Amerikaanse opmars?
Eén bataljon trekt noordwaarts en we vechten in het westen.
Mooi, als we het westen hebben, kunnen we van drie kanten aanvallen.
Dit komt net binnen. -Lees voor.
Van het opperbevel.
Tot onze spijt kunnen we geen extra troepen naar Iwo Jima sturen.
We hopen dat u in ere zult strijden en sterven voor uw vaderland.
Haal 'm naar binnen.
Naar binnen.
Zal ik hem afmaken?
Nee, verzorg hem.
Maar...
Okubo, jij zou toch hetzelfde verwachten?
Endo, verzorg hem.
We hebben al zo weinig morfine.
De Amerikanen verzorgen ook geen Japanners.
Heb je er wel eens een ontmoet?
Verzorg hem.
Waar blijven jullie, Amerikaanse tanks?
Kom op dan.
Hoe is 't met de gevangene? -Hij is bij kennis.
Ik zal hem persoonlijk ondervragen.
Waar kom je vandaan?
Marinier. A-compagnie.
Oké, marinier. Wat is je geboortestad?
Ik heb in Californië gewoond.
Ken je Mary Pickford en Douglas Fairbanks?
Ja, die kent iedereen.
Dat zijn vrienden van me.
Ze zijn bij me thuis geweest in Tokio.
Echt waar? Ben je een beroemdheid?
Ik deed mee aan de Olympische Spelen van 1932 in Los Angeles.
Is dat echt waar?
Dit is een foto...
van mij en mijn paard.
't Is wat.
Oklahoma. Daar kom ik vandaan.
Takeichi.
Sam.
Verdomme.
Ik heb er genoeg van. Ik ga me overgeven.
Arresteer me maar.
Het kan me niets schelen. Daar ben je hier toch voor?
Om verraders te rapporteren.
Ik ben hier omdat ik ontslagen ben door de Kempeitai.
Ontslagen?
Ik heb slechts vijf dagen gediend.
Shimizu...
je moet ze streng aanpakken.
Als je medelijden toont, nemen ze een loopje met je.
En dat is onpatriottisch. Ga het oplossen, Shimizu.
Ik zie geen keizerlijke vlag. -Neem me niet kwalijk.
Mijn man is aan het front en mij lukt het niet.
Het is onpatriottisch. -Als u me helpt, hang ik 'm uit.
Laat die hond z'n kop houden. -Wat zegt u?
Die hond is lastig. Hij verstoort de militaire communicatie.
Het spijt me heel erg.
Shimizu. Maak die hond af.
Anders verstoort ie belangrijke militaire bevelen.
Neem hem mee naar achteren.
Het is maar een hond.
Het gebeurt niet meer.
Neem 'm mee naar achteren. Hou de kinderen binnen.
Opschieten.
Zorg dat die hond stil blijft...
en laat 'm niet meer buiten.
Geregeld, meneer.
Wil je me voor gek zetten?
Als je niet eens een hond kan doden...
kan je de Rooien helemaal niet aan.
Je bent onpatriottisch.
Ik werd ontslagen wegens ongehoorzaamheid...
en hierheen gestuurd.
Niet zo somber, Shimizu.
Nu haat alleen de vijand je nog.
Die hond kon er niets aan doen.
Taro, vanavond was mijn afscheidsparty.
Met de dames, dus het was vrolijk.
Door het begroeten van de dames...
kon ik niet genieten van het eten.
Dames en heren, mag ik even uw aandacht?
Onze eregast komt uit het Japanse keizerrijk.
Kapitein Kuribayashi...
als teken van vriendschap...
krijgt u deze 1911 Colt.45.
Iets wat elke cavalerieofficier kan gebruiken.
Dank u voor dit mooie cadeau en uw vriendschap.
Ik zal u missen.
Neem plaats en eet smakelijk.
Schitterend.
We vragen het aan kapitein Kuri.
Hebt u er bezwaar tegen als ik u Kuri noem?
Kapitein.
Hoe zou u het vinden als Amerika en Japan zich in de oorlog mengen?
We zouden prima bondgenoten zijn.
Nee, ze bedoelt als vijanden.
Japan zou nooit moeten vechten tegen Amerika.
Maar als het toch zover komt, dan dien ik mijn vaderland.
U bedoelt dat u dan Bertie zou doodschieten?
Dan volg ik mijn overtuiging.
Bedoelt u uw eigen overtuiging of die van uw vaderland?
Dat is toch hetzelfde?
Een waar militair.
Wat vreselijk. Bertie, dan ga jij eraan.
Nee, nooit.
Hé, Sam.
Het aanvalsplan van de vijand?
Nee, gewoon een brief.
Van zijn moeder.
Sam...
ik heb je wat boeken gestuurd.
Ik hoop dat je ze goed vindt.
Gisteren hebben de honden een tunnel onder het hek gegraven.
Ze zijn door de hele buurt gerend.
Toen we ze vonden...
waren de hanen van Harrison helemaal van streek.
Maak je om ons geen zorgen.
Pas goed op jezelf en kom heelhuids terug.
Denk aan wat ik je verteld heb.
Doe altijd het goede...
want dat is goed.
Ik bid voor een snelle afloop van deze oorlog...
en jouw terugkeer.
Liefs van mam.
We hebben geen medicamenten meer.
Ik kan niets meer. Help de anderen maar.
Okubo, kom hier.
Hoe is het met de munitie?
Niet best, meneer.
We hebben geen mortieren meer en de mitrailleurmunitie is op.
We hebben alleen nog onze geweren.
Okubo, jij bent nu de commandant.
We kunnen niet langer stand houden.
Leid de mannen naar het noorden.
Neem al het eten en de munitie mee.
En u dan, meneer?
Ik wil deze grot niet langer met jullie delen.
Ik blijf alleen hier achter.
Wat bedoelt u?
Je eerste opdracht is het vinden van water.
Mannen...
doe je best.
Doe het goede...
want dat is goed.
Duidelijk?
Ik zorg dat u medicijnen en eten krijgt.
Het was een eer...
om onder u...
te mogen dienen.
Mijn geweer.
Het spijt me, Okubo.
Hebben we al iets gehoord van admiraal Ichimaru?
Nee, meneer. -En Nishi of Hayashi?
Stuur dan koeriers. -Dat hebben we gedaan.
Maar die zijn niet teruggekomen.
Zo kan je geen strategie bepalen.
Ik heb nagedacht over wat luitenant-kolonel Nishi zei.
Hij heeft gelijk.
Ik weet niets van de vijand.
Ik dacht altijd dat de Amerikanen lafaards zijn.
Maar dat zijn ze niet.
Ze hadden gezegd dat het beesten zijn.
Maar die Amerikaanse soldaat...
Wat zijn moeder zei...
zei mijn moeder ook.
Ik wil mijn plicht doen voor de generaal en ons vaderland...
maar ik wil niet voor niets sterven.
Wat vind jij?
Jij...
hebt te weinig geleefd...
om te beseffen wat je opoffert.
Zullen we ons samen overgeven?
Pas op.
Het valt meteen op als we samen gaan. Jij gaat eerst.
Ik verzin een smoesje en dan ga ik kijken waar je blijft.
Voordat ze 't weten zijn we weg.
Doe net of je dysenterie hebt.
Kijk alsof je dysenterie hebt.
Zo moet het maar.
Wat ga je doen? -Ik heb dysenterie.
Je gaat je overgeven, hè? Dan ga ik met je mee.
Ik heb genoeg van die oorlog. -Stil.
Hé. Wat gaan jullie doen?
Hij is niet lekker. Misschien dysenterie.
Jullie daar.
Halt.
Misschien zijn ze bang.
Miura, jij houdt de wacht.
Zorg dat niemand meer wegloopt.
Daar.
Hou 'm onder schot.
Voorzichtig.
Op de grond.
Wapens? Geef 'm te drinken.
Breng 'm hier.
Oké, we gaan verder. -En de gevangenen?
Jullie blijven bij ze.
We gaan.
Waar zat jij bij?
Higashiyama 314e.
Balen.
Ik ga ze niet de hele nacht bewaken.
Heb je gehoord...
Ik heb gehoord dat je te eten krijgt.
Eten...
Dat klinkt goed.
We kunnen ze naar 't strand brengen. -Jij bent gek.
Ik kom ook uit Yokohama.
Als de oorlog voorbij is, kom dan eens langs.
We zijn gewoon schietschijven.
Ik weet wat beters.
Luitenant.
Laat dit een les zijn voor iedereen...
die zich wil overgeven.
We moeten dwars door het kruisvuur naar onze troepen in het noorden.
Luister.
We gaan eerst naar die grot.
Verspil geen kogels.
Niet één.
Niet in het wilde weg schieten.
Dit zijn Nishi's mannen en de overlevenden van de Suribachi.
Geen officieren?
Goed dat jullie hier gekomen zijn.
Fujita, geef ze water.
Er is geen water meer.
Het spijt me.
Ga maar rusten.
Ik ken jou.
Jij was bijna je hoofd kwijt.
Dat was de tweede keer dat u me redde.
De eerste keer was op de dag dat u op het eiland arriveerde.
Ja, nu weet ik het weer.
Alles bestaat uit drieën.
Hanako, deze brief zal je wel nooit bereiken.
Maar schrijven biedt troost.
We hebben al vijf dagen niets gegeten en gedronken.
Om te overleven...
doen we onbeschrijfelijke dingen.
Vluchten kan niet meer.
Ik denk alleen nog aan jou en de baby.
Ga wormen opgraven.
De slag nadert haar einde.
We hebben geen munitie meer. Geen water.
Iedereen doet mee aan een frontale aanval.
Ik bid voor de victorie en veiligheid van het rijk.
Ik zeg vaarwel tegen je.
Voor het land kon ik niet al mijn plichten nakomen.
En nu we zonder munitie zitten, moeten we wel verliezen.
Jij komt helemaal van de Suribachi?
Dat moet een hele reis geweest zijn.
Je bent een echte soldaat.
Nee, meneer.
Ik ben maar 'n eenvoudige bakker.
Een bakker?
Heb je een gezin?
Een vrouw, en een dochtertje, van de zomer geboren in Ohmiya.
Ik heb haar nog niet gezien.
Het is raar.
Ik beloofde dat ik me dood zou vechten voor mijn gezin.
Maar als ik aan ze denk, dan is het moeilijk om me daaraan te houden.
Een radiobericht van het vaderland.
Voor generaal Kuribayashi en zijn troepen...
die dapper strijden voor het vaderland...
een lied van de jeugd van Nagano, de woonplaats van Kuribayashi.
Op de golven van de Stille Oceaan
ten zuiden van de Keizerlijke Stad
drijft een klein en eenzaam eiland
het lot van ons vaderland
is in handen van dit eiland
Iwo Jima
zolang wij stand houden
voelen wij ons veilig
want in ons keizerrijk zal het altijd vrede zijn
eerzaam strijden wij ongeacht de prijs
voor ons trotse eiland
Iwo Jima
Je moet wat voor me doen.
Begraaf al mijn documenten en mijn legerkist.
Alles bestaat uit drieën.
We doen een frontale aanval.
Ofschoon Japan heeft verloren...
zal onze toewijding eens door ons volk geëerd worden.
De dag komt dat zij om onze zielen zullen rouwen.
Sterf met trots voor je vaderland.
Ik zal altijd voor jullie staan.
Vuren.
Beweeg je niet.
Hou 'm onder schot. Niet vuren.
Stoppen.
Bedankt, Fujita.
Dit is een bevel.
Jij weer.
Je moet nog één ding voor me doen.
Begraaf me...
zodat niemand me kan vinden.
Taro, ik kom gauw weer thuis.
Ik ben blij dat ik weer naar Japan ga.
Maar ik vind het jammer dat ik mijn vrienden achterlaat.
Ik reed naar huis...
maar het is eenzaam als je alleen rijdt.
Is dit nog steeds Japanse bodem?
Dit is nog steeds Japan.
Pas op voor boobytraps.
Voorzichtig.
Veilig.
Kijk eens.
Nog een. -Breng 'm hier.
Leg die schep neer.
Spreekt iemand Japans?
Leg die schep neer. Rustig.
Hé. Rustig maar.
Ik knal 'm neer.
Rustig maar. -Zal ik schieten?
Nee, niet doen.
Kalm aan.
Hij is gestoord.
Voorzichtig.
Subrip by Slabak for https://beta.newzbin.org