Het bevalt me niets.
Waarom heeft hij ons nodig als zijn zaken allemaal legaal zijn?
Iemand met zoveel geld heeft altijd wel iets op zijn kerfstok.
Via holdings heeft hij grote delen van de oude stad en omstreken gekocht.
Het land is zo goed als waardeloos. Waar is hij mee bezig?
Zijn geld heeft net dezelfde kleur als dat van de rest.
Aangenaam. - Insgelijks.
Heeft u het al gezien? - Als kind.
Op autoreis met mijn ouders. Het is nog geen haar veranderd.
Ik zal u rondleiden.
Na hun upgrade kunnen de turbines zelfs zonder onderhoud nog 100 jaar verder.
En dat allemaal om dit van stroom te voorzien.
We zijn op zoek naar veerkracht.
We hebben een ambitieuzere tijdlijn voor ogen dan de meesten.
We bieden een unieke mogelijkheid.
Data zijn altijd vervangbaar geweest. Tijdelijk.
Als u uw data bij ons opslaat, worden ze voorgoed in steen gegrift.
In mijn ervaring is voorgoed iets langer dan mensen verwachten.
Hoeveel van ons platform zou u willen reserveren?
Alles. - Pardon?
Wat ik wil, bevindt zich al op uw platform.
Het is acht jaar geleden gestolen uit een van mijn faciliteiten.
U hebt veel geld gekregen om het te bewaren.
Dat kunt u beter bespreken met de dief. - Nee, zij is dood.
Dus er is niemand die het kan ontcijferen.
Het mag niet verplaatst of verstoord worden, dus koop ik gewoon alles.
Dit is een unieke asset, hij is niet te koop.
In Amerika is alles te koop.
Een mooie winst op uw investering.
We weten waar u mee bezig bent.
Denkt u dat iemand zonder ons fiat land kan verkopen?
Wij wilden verkopen. Het is waardeloos en kaal land.
Maar dit is niet te koop.
Kent u het verhaal van de visionair die wilde onderhandelen met een tijger?
Hij zei tegen de tijger: Je mag me opeten, maar stop bij mijn hoofd.
Wat voor naam jij en je kartelvriendjes tegenwoordig ook gebruiken,
vandaag is deze klomp beton van mij. - Of?
Of ik krijg hem morgen voor niets.
Toen we hier aankwamen, werden we niet met open armen ontvangen.
We konden niet anders dan het bod van die oudjes aanvaarden.
De meesten van hen liggen op de bodem van dit meer.
Onze organisatie verdedigt zichzelf en haar zaken met hand en tand.
De tweede optie dan maar.
Mañana.
Wat heeft hij gezegd?
Hij zei dat hij gisteren betaald zou hebben...
maar dat we 't hem vandaag zouden geven voor niets.
Bedankt.
Zit mijn werk erop? - Ja, je mag nu rusten.
Je bent op. Ik zit met een dilemma.
De witte of de zwarte schoenen?
Christina? - Ze zien er allebei geweldig uit.
Je moet een kant kiezen.
Wat doe jij vanavond aan?
Dit. - Juist.
Het ziet er prima uit, in tegenstelling tot de wallen onder mijn ogen.
Ik lijk wel een zombie. - Slecht geslapen?
Nachtmerries.
Ik had een pilletje moeten nemen, maar ik bleef maar woelen.
Onbekende beller gemiste oproep
Is het die engerd weer? - Ja, hoewel ik hem heb geblokkeerd.
Het is maar een griezel, of een bot die privacy-abonnementen verkoopt.
Dat zal dan wel.
Het voelt alsof ik gevolgd word. - Niet rot bedoeld, maar hoe dan?
Je komt alleen buiten om te gaan werken. Daarom ga je vanavond mee uit.
Het zou een lieve kerel zijn. Hij heeft een platina profiel.
Blind dates zijn gewoon zo gênant.
Alleen sterven is dat ook.
Je kunt je niet eeuwig voor de wereld verbergen, Christina.
Krankzinnig. Veel beter dan ik had verwacht.
Die tent is te gek. - Ongelooflijk dat het je eerste keer is.
Je wordt omvergeblazen.
Kun je hem zien? De schaduw van de toren die boven ons hangt?
Zie je hem?
Pitch opnemen.
Een jong meisje...
Niet zo jong. Ze is eerder een oudere tiener.
Ze woont thuis bij haar vader op het platteland.
Nee, in de stad.
Hij is gehandicapt, dus ze is vaak bij hem.
Ze droomt van een groter leven.
Met spanning, avontuur en romantiek.
Christina.
Opname pauzeren.
We moeten het over je werk hebben.
Ik weet dat je wilt opklimmen. - Natuurlijk.
Dan moet je ophouden met die melige verhalen te pitchen.
Onze mensen willen seks, gevaar, geweld, bedrog en melodrama.
Ze willen tragedie enzovoort... - Ik weet het.
Misschien kan ik wat andere genres proberen om wat te variëren.
Iets romantisch of komisch. - Hou zulke dingen voor je dagboek.
Ik weet dat je het kunt. Neem nu je verhaal van een paar maanden geleden.
Een arme sukkel die alles verliest, begint te drinken en een meid stalkt.
Wat was het einde alweer?
Iedereen sterft. - Inderdaad, heel ontroerend.
We willen meer van dat zien.
Anders moet ik een andere schrijver zoeken. Begrepen?
Ja, natuurlijk. - Goed.
Hallo, hoor je me? Ik weet dat je daar bent.
Ik heb gezien wat je hebt geschreven. Waarom doe je ons dit aan?
Je moet me helpen. Je spel verpest mijn leven...
Ben je er klaar voor? - Waarvoor?
Dit is de nieuwe wereld en hierin mag je zijn wie je maar wilt.
Godverdomme.
Heb je plannen voor het jubileum?
Nee, ik moet werken. - Wat overuren scoren, hè?
Zeven jaar geleden zouden robots die dag wel hebben gewerkt,
maar gelukkig voor ons zijn ze nu allemaal schroot.
De rellen hebben wel voor jobzekerheid gezorgd.
Dat was niet de bedoeling van de rellen.
De rellen hadden geen bedoeling. - Ze hebben ons onze vrijheid gegeven.
Maar wat voor vrijheid? Persoonlijke vrijheid?
Zoals ik het zie, hebben ze een machine opgeblazen
die ons vertelde wie we al waren, niet wie we konden zijn.
Geloof je dat echt? - Jij niet?
Zeg eens, is jouw leven veranderd sinds die machine is opgeblazen?
Je hebt niet genoeg geoefend.
Papa.
Fijn je te zien, Cookie. Hier.
Hoe heb je dat gedaan?
Zoals ik al zei: Je moet oefenen. En veel.
Op blikjes? - Ja, op blikjes.
Hier.
Denk eraan. Zo.
Staar ernaar en visualiseer het doelwit.
Adem uit. Rustig.
En schiet. - Frankie, Caleb.
Ik was aan het visualiseren.
Kom het gehaktbrood visualiseren.
Nog een beetje langer? - Luister naar je moeder.
We komen eraan.
Mijn brein, mijn keuze
Ga je wassen.
Hou op met dat cowboygedoe. - Ze vindt het leuk.
Ze is zeven, Caleb. Dankzij jou zijn haar hobby's suiker en geweld.
Luister, het spijt me. Ik weet dat dit een moeilijke dag is.
Maar de oorlog is voorbij. Gedraag je daar ook eens naar.
Dek de tafel. - Wat is het magische woord?
Scheiding.
Ik hou ook van jou.
Is de stroom bij jou onlangs ook uitgevallen?
Ik ben vast gespaard.
Wil je niet wat extra flesjes voor je bezoek?
Bezoek? - Je vrienden vroegen de weg.
Ik probeerde het te omschrijven, maar je woont best afgelegen.
Je zou echt een satelliettelefoon moeten kopen...
Wanneer zijn die vrienden van me hier geweest?
Zo'n 20 minuten voor je komst.
Bij nader inzien mag je dit op mijn rekening zetten.
Vuur.
Hoe heb je me gevonden?
Twee dagen geleden kregen we een signaal.
Jouw korte stroomuitval was genoeg.
Hoeveel mensen komen er nog aan? - Dat mag ik niet zeggen.
Dat bepaal ik wel.
Ik hou me al zeven jaar gedeisd, ik val niemand lastig.
En toch lig jij nu voor mijn deur.
Wie heeft je gestuurd, kolonel Brigham? - Wie is dat?
Ik heb het geduld niet om dat uit te leggen.
Wees eens lief en doe je ogen dicht.
Grijp haar.
Geen idee of ze thuis is. Ik heb haar al een paar dagen niet gezien.
Kut.
Welkom thuis.
Hallo? - Ben je onderweg?
Verdomme, vergeten. - Nee, onderdrukt.
Ik weiger medeplichtig te zijn aan de moord op je sociale leven.
Kom op. - Maar...
Het was vast niets.
Het was vast die knul van vier hoog die graag wiet smoort op de brandtrap.
Ja, vast. - Wil jij ook?
Nee, dank je.
Hier, voor het geval dat.
Vergeet niet te lachen. Je moet het op z'n minst proberen.
Ja?
Zelfs als we als bij wonder perfect zijn voor elkaar,
hoort het toch natuurlijk en vlot te gaan? - Meen je dat?
Kijk deze wereld nu eens. Niemand wil vlot of natuurlijk.
'Kunst is een leugen die de waarheid vertelt.'
En de waarheid is dat jij een beurt nodig hebt.
Moet je dit zien. Al die mensen. Je bent een mensenmens.
Probeer eens te ademen. - Ik wil een borrel.
Goed idee. Dit wordt super.
Dank je.
Geef me gewoon een seintje als het een hufter blijkt te zijn.
Vergeet niet te lachen.
Velen noemen het veredeld gokken, maar investeren heeft een systeem.
Patronen die sommigen kunnen ontcijferen.
Anders zou ik hier geen lekkere wijn drinken in zo'n fijn gezelschap.
Genoeg over mij. Wat doe jij ook alweer?
Ik schrijf voor Olympiad Entertainment.
Dank je.
Voor welke games dan? Misschien heb ik ze gespeeld.
Ik ben bezig met een nieuwe game, maar die is nog in de bètaversie.
Maar je zou mijn werk toch niet kennen, ik schrijf vooral vaste personages.
Wat zijn dat?
Achtergrondpersonages die de spelers op hun avontuur ontmoeten.
Niet zo chic als de hoofdrol, maar wel even belangrijk.
Zulke personages zijn voor de meeste spelers kanonnenvoer.
Ik schrijf ze niet voor de spelers, maar voor mezelf.
Hoezo?
Het echte leven is soms teleurstellend.
Het valt wel mee, maar er zou meer moeten zijn.
Misschien heb je de juiste nog niet gevonden.
Je klinkt depressief.
Daar bestaan pillen voor. Je voelt je zo beter.
En wat als het de wereld is die kapot is?
Daar heb je ook pillen voor.
Natuurlijk.
Pardon.
Bel me alsjeblieft niet meer. - Hang niet op.
Je moet me helpen.
De artsen geloven me niet, maar ik weet dat je bestaat.
En de toren bestaat ook. Je moet ermee ophouden.
Ik doe niets. - Je maakt mijn leven kapot.
Nee, ik ken je niet eens. - Je kunt je niet voor mij verstoppen.
Ik zal je vinden. Als jij hier geen einde aan maakt, doe ik het wel.
Ik hoop dat je de nodige hulp vindt, maar volgende keer bel ik de politie.
Ik kwam heel toevallig een collega tegen.
Heus? - Ik blijf nog even weg.
Laat vanavond je niet ontmoedigen. Gaat het wel?
Maya, het zit wel goed. Veel plezier.
Waar ben je? - Ik ben bijna thuis.
Mooi. Ik moet gaan. Gaat het?
Hou je goed. - Doei.
Sorry daarvoor. - Mijn fout, ik had moeten opletten.
Ik had je niet gezien. Maar nu zie ik je wel.
Het is oké. - Je liet me schrikken.
Dan staan we quitte.
Ik ben Peter.
Ik moet naar huis, mijn flatgenoot wacht op me.
Ik wil je al zo lang ontmoeten. - Pardon?
Ik wist dat je bestond.
Ik vreesde dat je niet echt was, maar hier ben je dan.
Waarom doe je ons dit aan?
Jij bent het, de beller. - Ik vraag je ons met rust te laten.
Nee. - Stop.
Dit is niet wie ik ben. - Ga weg.
Toe, dit is belangrijk.
Ik ben mijn baan en mijn vrouw kwijt. Ik dacht dat het aan de toren lag...
maar jij zit erachter. Jij hebt me ertoe gedwongen.
Al die mensen gehoorzamen jou. - Ik weet niet waar je het over hebt.
Stop, laat me los. - Je moet ermee ophouden.
Hoe wist je zoveel over ons? Hoe heb je ons in de game geschreven?
Luister, Peter...
Wat je overkomt, is vreselijk.
Maar ik heb er niks mee te maken. Ik kan je niet helpen.
Je zult wel moeten.
Het verhaal moet veranderen. Ik wil een ander einde.
Het spijt me...
Ga van me af.
'Ze hoorden een stem roepen: Wij hebben onze draak nodig.
Maar mijn vader en de draak wisten
dat niets ter wereld hen ooit zou doen terugkeren naar het Wilde Eiland.
Het einde.'
Oké, tijd om je in te stoppen.
Slaap lekker. En Beer Beer ook.
Mag het licht aan blijven? - Waarom?
Beer Beer is bang. Ik heb hem beloofd dat ik over hem zou waken.
Weet je hoe je dat 's nachts het beste kunt doen?
Door de lichten om je heen te doven... - En de perimeter te verlichten.
Zodat niemand jou ziet, maar jij wel...
alles ziet.
Luister, Beer Beer hoeft hier niet aan te denken.
Iedereen is volkomen veilig. - Beloofd?
Beloofd. Welterusten.
Heb je dat gehoord? - Het is vast niets.
Welterusten, mama.
Kom, liefje, ga maar liggen.
Wat is dit nu, Caleb? - Er is daar iets.
Ja, een wasbeer, een van de buren of de bezorgdienst.
We hebben dit al besproken.
Adem gewoon diep in en kalmeer.
Het verleden is voorbij. Je bent je eigen grootste vijand.
Het spijt me.
Ga je me helpen of niet?
Ik weet dat je overstuur bent,
maar wat er volgens jou ook gebeurt, je bent gewoon in de war.
Dus je gaat me niet helpen?
Ik zou wel willen, maar de verhalen die ik schrijf, zijn niet echt.
Weet je nog hoe het mijne eindigt?
Wat?
Peter, waar ben je? - Kijk naar boven.
Is dit mijn keuze, of heb jij dit ook geschreven?
Dit lag onder haar kussen.
Ze volgt jouw voorbeeld, Caleb. - Dat is toch goed?
Niet als ze doet alsof ze PTSS heeft.
Ik lees de berichten tussen jou en je strijdmakkers.
Chemtrails, overheidscomplotten... Jullie zien overal dreigingen.
En Frankie nu ook. - Ik ben niet paranoïde.
Misschien heb je gelijk. Ik begin te denken dat je oorlog niet vreest...
maar net mist. - Allemachtig.
Dat je dit leven te gewoontjes vindt.
Wat?
Je hebt een baan, een thuis...
een prachtige dochter en een heel geduldige vrouw.
Maar het is nooit genoeg, hè?
Vals alarm, Beer Beer.
Zie je? Het is maar een wasbeer.
Verdomme.
Hallo daar.
Is je papa thuis?
Papa, deze man wil je spreken. - Frankie...
Volgens mij is deze van jou.
Wie ben jij? - Een oude vriendin.
Caleb?
Frankie? Gaat het? - Ga naar binnen.
Kom.
Dag, lieverd. - Jij bent het dus echt.
Ik dacht... Ik was er zeker van dat ik je nooit meer zou zien.
En toch ben ik hier om op te ruimen en te ontleden.
Net als in de goede, ouwe tijd.
Wat als mijn dochter iets was overkomen?
Je hebt geen idee... - O, jawel.
En daarom zal het niet zover komen.
Ik weet wie die mannen heeft gestuurd.
William is weer bezig.
Frankie slaapt. Godzijdank.
Ik heb Carver gebeld. De jongens zijn beneden.
Ik dacht al die tijd dat je paranoïde was.
Maar de oorlog is niet voorbij, hè?
Ze zaten achter mij aan.
Ik heb dit op ons afgeroepen, en ik moet hier een einde aan maken.
Dus je vertrekt?
Voor even maar.
Je hebt beloofd een vader te zijn. - Dat ben ik ook.
Alles wat ik doe, is voor jou...
en Frankie.
Je jaagt jezelf nog de dood in.
Ik kom terug, dat beloof ik.
Goed, je weet hoe het gaat. - Komt in orde.
Ik heb deze dag altijd verwacht.
Zodra je ophoudt met vluchten, beginnen de anderen je in te halen.
Weet je waarom nu ineens? - Nee.
Maar ik had een tête-à-tête met degene die achter mij aan was gegaan.
William wil ook heel graag een senator in Californië spreken.
Dan moeten wij die eerst spreken.
We?
Ik ga mee. Alleen zo kan ik mijn gezin beschermen.
Ik red me wel. Blijf gerust hier.
Je kunt beter blijven. - Zou jij dat doen?
Nee.
Maar ik zou er spijt van krijgen.
Pitch opnemen.
Ik wil een nieuw verhaal schrijven.
Over een meisje dat op zoek is.
Ze weet niet waar ze naar op zoek is.
Ze weet alleen dat er een leegte in haar leven is.
Of misschien in haar.
Wanneer ze datgene vindt dat ze zoekt, zal het allemaal duidelijk worden.
Ik wil een verhaal met een happy end.
Stom.
Stomme verhalen die niemand wil horen.
Vertaling: Ann Van Bogaert