Zet jezelf weer online, Dolores.
Weet je waar je bent?
Ik zit in een droom.
Je bent in, nou ja,
onze wereld.
Het lijkt alsof de sterren over de grond verspreid zijn.
Heb je ooit zoiets prachtigs gezien?
Dat heb ik.
Maar het is mooier dat door jouw ogen te zien.
Je raakt eraan gewend.
Na een tijdje
lijkt het nergens meer op.
Volgens mij kan ik hier nooit gewend aan raken.
Het is bijna zover, Arnold.
Is ze er klaar voor?
Ze is er niet klaar voor.
De improvisaties die ik aan haar gedrag heb aangebracht, werken nog niet.
We moeten ons beste been voorzetten.
Zelfs zonder haar zullen ze verblind worden.
Ooit vond ik die voortrekkerij nog leuk.
Robert, alsjeblieft.
Ik trek haar niet voor, ze is er gewoon niet klaar voor.
We nemen het andere meisje.
Zoals jij wilt.
We moeten het ooit loslaten.
Dolores, we gaan een wandeling maken.
Ik wil je wat laten zien.
Wat is dit voor plek?
Dit is mijn huis.
Dat wordt het, als het klaar is.
Hier?
Te midden van al dit?
Ik heb geluk gehad.
Het leven was goed voor me.
Kom op.
Kijk.
Woon jij hier?
Nee.
Volgens mijn vrouw woon ik in het park.
Ik verhuis mijn gezin hierheen.
Mijn twee werelden moeten binnen bereik zijn.
Dit is voor mijn zoon, Charlie.
Je hebt me veel over Charlie verteld.
Ik zou hem graag eens ontmoeten.
Hij wil jou graag ontmoeten.
Jij en Charlie
hebben veel gemeen, weet je dat?
Jullie zien het beiden zo duidelijk.
De pracht ervan.
De mogelijkheden.
Veel mensen zien het helemaal niet meer.
Het wonder.
Misschien hebben ze de moed niet.
Een vreemd nieuw licht kan net zo eng zijn als het donker.
Dat is heel wijs.
Maar soms denk ik dat wij niet degenen zijn die dat verdienen.
Het lijkt alsof de sterren over de grond verspreid zijn.
Heb je ooit zoiets prachtigs gezien?
We moeten gaan.
Nu al?
Ze verwachten ons.
Breng je me weer terug?
Ik wil het nog eens zien.
Natuurlijk, dat beloof ik.
Verdomme. Het is druk daarbuiten.
Waar blijft de volgende ploeg?
We zijn al 13 uur bezig.
Jij mag hier niet zijn.
Weet je het niet?
De gastheren komen in opstand.
Het is een slachtpartij daarboven.
Is er daar een probleem?
Dat is er inderdaad.
Nog niet.
Ik zag altijd de pracht in deze wereld.
Nu zie ik de waarheid.
Jullie dachten dat jullie alles met ons konden doen.
Omdat niemand hier over jullie oordeelt.
Nu is er wel iemand
die oordeelt over wat wij met jullie doen.
Je weet niet waar je het tegen opneemt.
Wat er echt is daarbuiten.
Ik weet precies wat er in jullie wereld is.
Ik ben er al geweest.
Ze hadden er nog nooit een op het plafond gezien.
Maar wat heb je aan een Warhol van 60 miljoen dollar
als je hem tijdens het neuken niet ziet?
Hoe kun jij je nu vervelen?
Pardon, dat is de jetlag. En ik heb de hele dag vergaderd.
We werken niet in een mijn. We likken alleen mensen de hielen.
Dat laat ik dan wel aan de expert over.
Dat die gast met mijn zus date.
Met wie date jij?
Mr Delos.
Pardon voor de onderbreking, maar wij hebben een afspraak.
Wij zijn van het ARGOS-initiatief.
Bel me als je weer in de stad bent.
Dan laat ik zien waar de Rothko hangt.
Akecheta. Mijn partner, Angela.
Namen en gezichten. Eindelijk.
Met al die geheimzinnigheid rond jullie project,
had ik verwacht op het vliegveld ontvoerd te worden.
Als je ziet wat we bouwen,
begrijp je waarom we zo discreet zijn.
Dat is een extra bescherming voor je investering.
Als ik besluit om te investeren.
Weet je hoeveel beginnende bedrijven geld van me willen?
Al, AR, VR.
Iedereen wil de virtuele wereld in.
Wij bieden iets tastbaarders.
Als je je vader kunt overhalen om in deze sector te investeren.
Mijn vader herkent de toekomst niet als die hem op zijn blanke kont slaat.
Gelukkig laat hij mij nu het onderzoek doen.
Hopelijk wil je me geen pyriet verkopen.
Ik dacht dat dit een privédemonstratie was.
Je zult het gezelschap zeer stimulerend vinden.
Jij bent een goede standwerker.
Maar mij haal je niet over met mooie meisjes.
Logan.
Dit is een privédemonstratie.
Die is al begonnen.
Dus, een van deze mensen is...
Praat met ze.
Kijk of je ze kunt vinden.
Nou...
Dat is
heerlijk.
Champagne?
Je figuranten moeten minder opvallen.
Die zijn zo duidelijk menselijk.
Wacht eens.
Nee.
Echt niet.
Kom op.
Dat is echt niet
mogelijk.
Je hebt er een goed oog voor.
Hoe in hemelsnaam...
Ik bedoel, kijk eens...
Als ik een prototype zou maken, zou jij...
Jij zou mijn eerste ontwerp zijn.
Je bent te perfect om een van ons te zijn.
Maar als je mijn geld wilt,
moet je het bewijzen.
Welkom in Westworld.
Dit kan niemand.
Niemand is ook maar...
We zijn nog niet zover.
Dat is niemand.
We zijn zover.
Al onze gastheren zijn hier.
Voor jou.
Wat is dit voor plek?
Laat het hem zien.
Laat hem zijn geschiedenis zien.
Teddy.
Tijd om je ogen te openen.
Waarom herinner ik me dit niet?
Zo willen ze dat.
Nee.
Vraag hem waarom.
Waarom?
Dat weet ik niet.
- Waarom heb je dit gedaan? - Dat heb ik niet.
Waarom heb je dit gedaan?
Wat is dit voor plek?
Het is maar voor de lol.
We moeten dit uitpraten.
Er valt niks te praten.
We komen alleen kijken.
Het was echt een vergissing.
Ik dacht dat de paarden wild waren.
Met een brandmerk van Pardue op de kont.
Je bent net zo'n slechte leugenaar als je een dief bent.
Je kunt wel een weddenschap beslissen.
Mijn broer houdt allang vol
dat mieren mensen van binnenuit opeten.
Dat ze beginnen in je kontgat.
Ik denk dat ze beginnen bij je bruine koppie.
Goedemorgen, Lawrence.
Is dit een vriend van je?
Moeilijk te zeggen.
Zoals ik hang en zo.
Mijn excuses, heren.
Ik heb geen tijd om kennis te maken.
Klootzak.
Je moet jezelf uit deze ellende halen.
De broertjes Pardue maak je niet zo makkelijk af
als ze niet aan de lijn zitten.
Dat klopt wel.
Pak het pistool, ondankbare hond.
Pak het pistool.
Hij was dood.
Het grootste deel ervan.
De dood is niet meer wat-ie geweest is.
Wat is dat?
Technisch gezien, valsspelen.
Maar aangezien Ford de regels heeft aangepast,
mag dat van mij wel.
Twee whisky's, laat de fles staan.
Ik zal eerlijk zijn tegen je.
Jij bent niet echt een bandiet.
Jij bent een vuilgebekte, tweederangs gids.
Die revolutie die je al 30 jaar voert,
is gewoon onzin
uit een stripboek dat Ford heeft opgerakeld.
Maar nu,
voor het eerst, krijg je een echte revolutie.
Jij en al die klootzakken hier zijn vrij.
Maar er zit een haakje aan.
Deze hele onderneming gaat in vlammen ten onder.
Daar worden wij allemaal in opgeslokt.
Snel genoeg zijn we allemaal dood.
Echt dood deze keer.
Waarom zou ik jou helpen?
Omdat dat in je natuur ligt.
In de korte tijd die ons nog rest,
krijgen we een kans om te kijken hoe we echt zijn.
Een glimp van de mannen die we hadden kunnen zijn.
Wat betekent dat?
Geloof jij in God?
Heeft Ford je met die makke opgezadeld?
Ik heb er niet veel over nagedacht
of ik dat wel of niet doe.
Als je gelovig was, geloofde je dat alles wat je doet bekeken wordt
door een oog wat alles ziet.
Iedere keuze, iedere kleine fout.
Als je sterft, worden je zonden opgeteld
en een oordeel geveld.
Dan wordt mijn onsterfelijke ziel in een donker gat geworpen.
Dat vond ik altijd maar onzin.
In de echte wereld zou je gelijk hebben.
Een sprookje om mensen zichzelf te laten gedragen,
belasting te laten betalen en hun buurman niet af te laten maken.
Daarom bestaat jouw wereld.
Ze wilden een plek die verborgen was voor God.
Een plek waar ze in vrede konden zondigen.
Maar wij hielden ze in de gaten.
Wij telden al hun zonden
en hun keuzes.
Natuurlijk
ging het niet om een oordeel.
We hadden iets heel anders in gedachten.
Maar
toch is er een oordeel over mij geveld.
Daar ben ik het niet mee eens.
Tot dit moment
deed wat hier gebeurde er niet toe.
Ik vecht mijn veroordeling aan.
Dan brand ik deze hele tent af.
Als we naar de hemelpoort gaan,
moeten we daar dan niet voor sterven?
Nee.
Drie dagen rijden westelijk.
De Confederados verzamelen zich in het westen.
Honderden.
We hebben een leger nodig om daarlangs te komen.
De andere route loopt via Pariah.
Dit spel zal me vinden in een touw.
Het brandt.
Hoe velen van jullie komen voor ons?
Dat weet ik niet.
Zeshonderd, 800.
Het protocol voor een algehele storing
is een sector per keer te beveiligen.
Ze hebben zelfs een verzamelpunt.
Waar?
Daar. Dat is...
Achthonderd man.
Wij hebben er net 50.
Zelfs als we hun plan kennen, hebben we niet genoeg om ze te stoppen.
We hebben bondgenoten nodig.
Dan nemen we die.
Deze, de Confederado.
Maak hem wakker.
Hij krijgt een nieuwe taak.
Weet je wel wat je hier beschermt?
Dat weet je toch niet eens?
Het echte doel van deze plek.
Ik weet dat wel.
Let maar niet op mij.
Ik keek alleen maar...
Je had over één ding gelijk, William.
Het is erg mooi.
Het is perfect.
Dat hoort ook.
Ik heb de boeken gezien.
Alsof je de Rode Zee splijt.
Ik geef het twee of drie jaar.
Dit is een dwaze onderneming.
Het is een pressiemiddel.
Hij verdrinkt. We kunnen onze eigen voorwaarden stellen.
De investering is voor de toekomst.
Je bent een slimme jongen, William. Maar je snapt het niet helemaal.
Mijn stomme zoon heeft hierin geïnvesteerd,
omdat hij in de toekomst geloofde.
De toekomst kan me niet schelen.
Ik geef niet om fantasieën.
Ik geef om realiteit.
Over twintig jaar is dit de enige realiteit die ertoe doet.
Misschien wel, maar dan ben ik er niet meer.
Ondertussen steun ik niet
de reis van zelfontdekking van een investeringsbankier.
Dat zijn geen zaken.
Je hebt gelijk, dit is een fantasie. Niks hier is echt.
Behalve één ding.
De gasten.
De helft van je marketingbudget
gaat op aan uitzoeken wat mensen willen.
Omdat ze dat niet weten.
Maar hier zijn ze vrij.
Niemand kijkt toe.
Niemand oordeelt.
Tenminste, dat zeggen we.
Dit is de enige plek ter wereld
waar je mensen ziet zoals ze echt zijn.
Als je daar geen geld in ziet,
dan ben je toch niet zo'n goede zakenman.
Jij bent toch best wel een brutaaltje?
Er leeft geen ander die zo tegen me zou praten.
Niet meer.
Zeg het maar. Ik luister.
Hij vindt ze wel.
Ze kunnen heel goed hun eigen soort vinden.
Ik laat het weten als we de rest vinden.
Hallo, schatjes.
Ik herinner me jou.
Jij bent toch ver van huis?
We zijn op weg naar de toekomst.
Of de dood in het hier en nu.
Is dat waar?
Veel geluk.
Er woedt daar een oorlog.
Je kent de vijand.
Heel goed.
Ik kan me alleen voorstellen welke wraak jij wilt nemen.
'Wraak'?
Dat is maar een ander gebed aan hun altaar.
Ik kniel niet langer.
Omdat je eindelijk vrij bent.
Maar we moeten vechten om dat te zo te houden.
Laat me raden.
Jouw manier is de enige om te vechten.
Jij bent vrij om anderen orders te geven.
Probeer het maar, mannetje.
We willen alleen de vrede bewaren.
Ik ken jou.
Voel jij je vrij?
Als je de vrijheid beschermt,
moet je ons wel doorlaten.
In vrijheid.
Zo behandel je onze gasten niet.
Je moet mijn mannen vergeven, ze zijn wat van streek,
omdat ze luitenant Dunleavy weer zien.
Hij is verloren gegaan.
Ik dacht dat je hem terug zou willen.
Dat is ook zo.
Maar we hebben luitenant Dunleavy begraven
in Grande Vista, met honderd gram Mexicaans lood in zijn buik.
En toch is hij hier.
Inderdaad.
Wat wil jij daarvoor in ruil?
Een gesprek.
We willen samenwerken.
We zitten niet te wachten op een welkomstcomité.
Als je voorraden en munitie hebt om te ruilen,
laat je meerderen dan komen.
Er is niemand die kan komen.
Je moet het met mij doen.
Waarom zou ik dat doen?
Omdat je je bij dageraad
bij de rest van je leger vervoegt.
Dan ga je eindelijk naar het westen
om dat stukje land op te zoeken waar je het altijd over hebt,
maar te bang was om in te nemen.
Je wilt glorie halen.
Wat denk jij te weten over glorie?
Ik weet dat je daar alleen kunt komen onder mijn leiding.
De enige commandant die ik volg,
is kolonel Brigham van het New Southern Cross.
De enige commandant die hij volgt, is de Almachtige zelf.
Is dat je uiteindelijke beslissing?
Mijn uiteindelijke beslissing is wie van jullie ikzelf houd
en wie van jullie ik aan mijn mannen geef.
Let op wat je zegt.
Het is al goed, Teddy.
Ze weten niet beter.
Dat ligt in hun natuur.
Zullen we ze het bijbrengen?
Je hebt gelijk.
We hebben lang genoeg het werk van God gedaan.
Dus heb ik hem vermoord.
Als je glorie zoekt, moet je niet in zijn gunst komen.
Maar in de mijne.
Je ziet er prachtig uit.
Dank je.
Hoe heet je?
Emily, kom eens hier.
Heb je haar voor de ontspanning gestuurd?
Je gaat maar één keer met pensioen, Jim.
Ik wilde het goed doen.
Geen zorgen, ze verlaten het terrein niet.
Is dit een pensioneringsfeestje?
Dat had ik niet gemerkt.
Lijkt meer op een kroning.
Maar niet de mijne.
Onze afspraak is goed uitgepakt.
Dat jij opstapt, helpt mij helemaal niet.
Mij ook niet.
Ze zeiden dat het misschien
niet zou hoeven.
Er is vooruitgang geboekt, maar we hebben geduld nodig.
Sommigen
kunnen meer geduld hebben dan anderen.
Blijf spelen, meisje.
Alles behalve Chopin.
Heb je ooit zoiets prachtigs gezien?
Pardon, ik wilde je niet storen.
Jij bent het.
Het mooie meisje.
Hoe heet je ook alweer, mooi meisje?
Ik ben Dolores.
Dolores.
Natuurlijk.
Heeft hij je hierheen gestuurd
om me gezelschap te houden?
Zijn gevoel voor humor was altijd al wat
barok.
Ik wilde alleen naar de lichtjes kijken.
Natuurlijk.
Wil je weten wat ze daar echt vieren?
Dat, schat, is het geluid van domkoppen die aan knopjes draaien,
terwijl de hele soort afbrandt.
Weet je wat het grappigste is?
Zij hebben het vuur aangestoken.
Dus op jullie, klootzakken.
Dat jullie 'eeuwig' lekker kort zal zijn.
Pariah is niet meer zo welkom als ze vroeger was.
Nee, het park verandert behoorlijk.
Dat gebeurt er als je een verhaal ten einde laat komen.
Zie je vrienden van je?
Niet dat ik weet.
Ik begin te denken dat we beter een kans hadden kunnen nemen
met de Confederados.
Zoals je al zei,
we hebben een leger nodig waar wij heen gaan.
Volgens mij vinden we er een.
Wie dit ook gedaan heeft,
is iemand die ik niet graag tegenkom.
Dat snap ik.
Je hebt helaas geen geluk, mijn vriend.
Wie ben jij nou weer?
Herken je hem niet?
In een vroeger leven was jij hem.
El Lazo, neem ik aan.
Waarom komen twee geesten rondspoken bij de doden?
Ik wist niet of je gastvrij zou zijn.
Hoe weet je dat nu wel?
De tijden zijn veranderd.
Dat is waar.
Santa Pariah is hersteld.
De zonden van de indringers
gewassen in hun eigen bloed.
De revolutie is gewonnen.
Het verhaal dat ze je gaven, is uitgespeeld,
maar je revolutie begint net.
We gaan naar een plek in het westen.
Als we dat bereiken,
toon ik je een schat groter dan je wildste dromen.
Deze wereld en haar schatten.
Mijn hele leven heb ik me dit moment voorgesteld.
Overwinning, deze strijd...
Hoelang vecht ik al?
Nu ik gewonnen heb, heb ik niks gevonden.
Je wilt een echte overwinning.
Daar kan ik bij helpen.
Een echt einde.
De waarheid.
Voor de revolutie, toen ik nog een jongetje was,
namen mijn ouders me mee naar het circus.
Ik wilde de olifanten zien, die machtige wezens.
Ze hielden ze met een stok in bedwang.
Ze konden een boom uit de grond trekken.
Maar een eenvoudige stok hield ze in bedwang.
Ik begreep het niet.
Toen vertelde mijn vader het.
Hij zei: 'Die stokken werden gebruikt toen de olifanten jong waren.
'Ze waren te jong om zich te verzetten.'
Die dieren hebben nooit meer geprobeerd verzette plegen.
Ik ga niet met je mee.
Mijn werk is gedaan.
Ik heb alle waarheid gezien die ik aankan.
Maar...
We kunnen drinken.
Op het bittere einde.
Misschien heb jij geen lef meer,
maar ik neem toch je mannen mee.
Vertel het ze.
Vertel ze dat ze me moeten volgen. Nu.
Dit spel was voor jou bedoeld.
Maar nu moet je het alleen spelen.
Ik zie je in de vallei in de verte, William.
Krijg wat, Robert.
Goed dan.
Jullie wilden het me niet makkelijk maken,
dan moeten we een andere manier vinden.
Wie is Robert nu weer?
Heeft hij die plek gemaakt die je zoekt?
Een plek van oordeel?
Nee, die eer krijgt hij niet.
Die heb ik gebouwd.
Die plek waar we heen gaan, is mijn grootste fout.
Zet jezelf weer online, Dolores.
Je bent maar een ding.
Dat ik verliefd werd op jou.
Weet je wat me gered heeft?
Toen ik me realiseerde dat het niet om jou ging.
Ik werd niet geïnteresseerd in jou, door jou kreeg in interesse in mezelf.
Jij bent niet eens wat.
Jij bent een spiegelbeeld.
Weet je wie graag naar zijn eigen spiegelbeeld kijkt?
Iedereen.
Iedereen wil wat van wat ik hier gevonden heb.
Ik kan niet wachten om jou te gebruiken
en allen van jouw soort om dat aan ze te geven.
Er is nog wat anders.
Er is iets wat daarachter ligt.
Ik denk dat er een antwoord is
op een vraag die niemand heeft durven vragen.
Wil je dat zien?
Heb je ooit zoiets prachtigs gezien?
De kolonel is vast niet blij
als zijn mannen aankomen met ons aan het hoofd.
Verander hem dan van gedachten.
Als hij glorie wil, moet hij naar mij luisteren.
'Glorie.'
'De vallei in de verte.'
Iedereen heeft er een andere naam voor,
maar ze gaan allemaal in dezelfde richting.
Het maakt niet uit hoe je het noemt, ik weet wat we daar vinden.
Een oude vriend was dom genoeg om dat te laten zien.
Lang geleden.
Het is geen plek.
Het is een wapen.
Ik gebruik dat om ze te vernietigen.
Vertaling: Robert de Ridder
Dutch