Apocalypto (2006) 23.976 fps 04-01-2011
อารยธรรมที่ยิ่งใหญ่มิอาจโดนสยบได้จากภายนอก
จนกว่าจะถูกบ่อนทำลายจากภายใน W. Durant
หัวใจ...
สำหรับเจ้า...กบเมฆา
ขอบใจ
ส่วนตับ...ให้จมูกเบี้ยว
ขอบใจ
เจ้า...ใบโคคา
..เอาหูไป
ขอบใจ
และสำหรับนาย
.....ลูกกระแป๋ง
ไม่นะ ไม่เอาอีกแล้วนะ
ข้าช่วยเจ้านะ
เจ้ากินมันเสีย!
ข้าไม่ต้องการหรอก รวมทั้งในส่วนที่เหลือของมันด้วย
ใช่ไหมพวกเรา?
ไม่
ไม่ เด็ดขาด!
อีกสักครั้ง!
เจ้าเห็นว่างัย?
ไม่!
ไม่ ไม่!
แต่ ต้องทำกี่ครั้ง?
ข้ามีพี่สาวแปดคน
และน้องชายอีกหนึ่งคน
พ่อข้า กินลูกกระแป๋งสมเสร็จ ทั้งหมด 10 ครั้ง
ข้าบอกมันได้มั้ย?
ข้าขอโทษ ลูกกระแป๋งมันช่วยอะไรไม่ได้
แกไม่เคยกินมัน?
รสชาติบอกไม่ถูก
ไม่มีใครเคยเลยรึ?
ไม่เคย แต่มันตลกเวลาดูแก...
เป็นความคิดแกใช่มั้ย!
พามันไปให้พ้น!
ใจเย็นๆ !
ไฉนเจ้ายอมให้พวกมันกระทำเยี่ยงนี้
จงเข้มแข็ง
ศักดิ์ศรีเจ้าไปไหนหมด?
มันก็ใช้ได้ทั้งหมด ใช่มั้ย?
ใช่
...ข้าแค่ยังมีลูกไม่ได้
ข้ามีบางอย่างจะบอกเจ้า...
แต่ขอเตือนเจ้าไว้ว่า มันมีพลังมาก
ท่านพูดถึงอะไร?
ใบ soanzo
ใบ soanzo?
จากบึงใหญ่ทางใต้...
นี่ช่วยให้ข้ามีลูกสิบคน
ไม่นะอย่าเพิ่ง
เจ้าต้องถูมันบน...ตรงนั้น
ก่อนที่เจ้าจะลองอีก
ทามันให้ทั่ว
ข้าไม่รู้จะขอบคุณท่านอย่างไร
ถ้ามันได้ผล...บางทีหล่อนจะได้เลิกตื้อข้า
เมียเจ้าเหรอ?
ไม่ใช่ แม่ของนาง
ยายแก่ต้องการหลานเยอะๆ
แบ่งเนื้อมาให้ข้า
ทำเองสิ
...เนื้อดี...
....กลิ่นลูกกระแป๋ง
พวกเจ้าต้องการอะไร?
ข้าคือศิลาเวหา ข้าล่าสัตว์ในป่านี้นับตั้งแต่วัยรุ่น
พ่อข้าล่าสัตว์ในป่านี้
กับข้าตั้งแต่ข้าโตมา
พ่อข้าล่าสัตว์ในป่านี้กับข้า
และก่อนหน้านั้น
พยัคฆบาท ลูกข้า
เขาล่าสัตว์ในป่านี้กับข้า
เขาจะล่าสัตว์กับหลานข้า
เมื่อข้าตายไปแล้ว
จับเก่งดี?
ที่นี่แหลงน้ำดี
ป่าแถบนี้ให้อะไรมากกว่านี้
พวกข้าขอแค่ผ่านทางเท่านั้น
ผ่านไป
อย่าให้ทางผ่านต้องเสียหาย
ไปได้
เขตของเราถูกรุกราน!
เรากำลังหาที่อยู่ใหม่
เขตของเจ้าถูกรุกรานหรือ?
ใช่
พวกเรากำลังหาถิ่นใหม่
หยุดอยู่ตรงนั้น!
ลูกข้า!
หยุดอยู่ตรงนั้น!
กลับหมู่บ้าน
ข้าขอให้พวกเจ้าจงอย่าพูด
เรื่องที่เจ้าเห็นวันนี้
เจ้ามีปัญหาหรือ
ใช่
คนพวกนั้นในป่า เจ้าเห็นอะไรในตัวของพวกเขาบ้าง?
ข้าไม่เข้าใจ
ความกลัว
ความกลัวกัดกินลึก
พวกเขาโดนผลของมันอยู่
เจ้าเห็นมั้ย?
ความกลัวคือโรคร้าย
มันคืบคลานไปยังจิตวิญญาน ของผู้ที่ถูกมันครอบงำ
มันได้เข้าไปเป็นมลทิน ในความสงบของเจ้าแล้ว
ข้าไม่ได้เลี้ยงดูเจ้าให้เติบโต
มาพร้อมกับความกลัว
ไล่มันไปให้พ้นใจเจ้าเสีย
อย่าชักนำมายังหมู่บ้านเรา
ก่อนที่เราจะรวมกลุ่มสุมไฟ
กับผู้เฒ่าในหมู่บ้าน...
ที่เนินอันศักดิ์สิทธิ์
ของบรรพบุรุษเรา
ราจะเรียกจิตและวิญญาณพวกเขา
ให้นำทางพวกเรา
โอ้ นี่ไง
เจ้าอุ้ยอ้าย
มันไม่มีน้ำยา
มันทำไมเป็น
แก! แกนั่นแหละ
ด้วยความสูงและร่างกายของแก!
แกหลอกพวกเรา
เข้าไปข้างใน!
บ้าเอ๊ย! เข้าไปสิ!
ขอร้องน่ายายแก่!
ไป!
แกต้องทำให้ได้!
พวกเจ้าหัวเราะอะไร
ข้าอยากได้หลานเร็วๆ
ไม่งั้นข้าจะหาคนมาทำแทนเจ้า
แม่ พอแล้ว
อย่าออกมาจนกว่าจะแกจะทำเด็กได้!
ถ้าได้2คนมันก็จะดีมาก
อะไรนะ?
ได้ลูกแฝดก็คงโง่เหมือนแก!
แม่
แม่ไปก่อนได้มั้ย?
เขาบอกว่าเขาทำไม่ได้ ถ้าแม่ยังนั่งอยู่นี่
ตอนนี้ทำอะไรไม่ถนัด
แม่...
ท่านไปแล้ว
แม่จะว่าอย่างไร ถ้าเราจะจัดงานเลี้ยงคืนนี้
ข้ามีหมูป่า...
แล้วข้ายังพบเจ้าหนูคนนี้ด้วย
ข้าบอกเจ้าหนูแล้ว
ย่างไฟเลย!
กลิ่นหมูป่าหอมกว่า
ข้าคิดว่ามันน่าจะสดกว่าด้วย
ไม่ พ่อ! นี่ผมเอง! นี่ผมเอง!
ข้าจะแขวนเจ้าหนูนี่ไว้ที่นี่
ี่ เผื่อเราจะเปลี่ยนใจ
เดี๋ยวก่อน...
นั่นมันเต่าลมกรด
ลูกคนโตของเรา
ใช่ผมเอง ลูกคนโตของพ่อไง!
ถ้าอย่างนั้น ความรักสำหรับลูกคนโต
..และสำหรับลูกคนเล็ก
นี่ตัวสมเสร็จ
วันหนึ่ง ไอ้แก่!
วันหนึ่ง แกจะวิ่งไม่ได้อีกต่อไป!
และเขาก็นั่งลง
จมลึกอยู่ในความเศร้า
จากนั้นสรรพสัตว์ทั้งหลาย
เข้ามาใกล้เขา และพูดว่า
"พวกเราไม่อยากเห็นท่านเศร้าโศก...
"บอกพวกเราสิ ว่าท่านต้องปราถนาสิ่งใด
และพวกเราจะหามาให้"
เขาพูดว่า
"ข้าต้องการมีสายตาที่ดี"
อีแร้งตอบว่า: "ท่านจะมีเหมือนข้า"
เขาพูดว่า: "ข้าอยากแข็งแกร่ง"
เสือจากัวร์พูดว่า:
"ท่านจะแข็งแรงเหมือนข้า"
เขาจึงพูดว่า:
"ข้าต้องการล่วงรู้ความลับเกี่ยวกับโลกนี้"
งูใหญ่ตอบว่า:
"ข้าจะบอกท่าน"
และเหล่าสัตว์ทั้งหลายก็ร่วมกันให้
และเมื่อเขาได้ของขวัญทั้งหมดที่ควรได้รับ...
จากเหล่าสัตว์ทั้งหลาย
...เขาก็จากไป
จากนั้นนกฮูกพูดกับสัตว์ตัวอื่นๆว่า:
"ตอนนั้นเขารู้มากพอ
และเขาสามารถทำอะไรได้มากมาย...
แต่ทันใดนั้นข้าเริ่มกลัว"
กวางพูดว่า:
เขาได้สิ่งที่ต้องการทั้งหมดแล้ว
เขาคงหยุดเศร้าแล้วล่ะ
แต่นกฮูกกลับตอบว่า: "ไม่"
ข้าเห็นหลุมในตัวเขา...
ลึกเหมือนกับความกระหาย
ที่เขาเติมไม่เต็ม...
มันทำให้เขาเศร้า
และทำให้เขามีความต้องการ
เขาจะไปเอามาและเอามา...
จนกระทั่งวันหนึ่งโลกพูดว่า
เราไม่มีอะไรเหลือ
ที่จะให้เจ้าแล้ว"
กลับมาหาข้า...
ลุกข้ากำลังเต้นรำ
ลูกของท่านนกำลังมีความสุข
ท่านต้องการอะไร?
วิ่ง!
ตื่นแล้วหรือ จัดการหมาตัวนั้นได้มั้ย?
หมาน่ะ
ลูก! ตื่นเดี๋ยวนี้!
เข้าไปในป่า
วิ่งไป! อย่ามองกลับหลังมา
ไม่! ไม่! ข้ากลัว!
มองที่ตาข้า
จงเข้มแข็ง...
ข้ากลัว!
จงเข้มแข็ง...
มัดลูกไว้!
ท่านพ่อ!
ข้าต้องไปช่วยคนอื่น
ไม่ อย่าทิ้งเราไว้!
ข้าจะกลับมา ข้าสัญญา
อย่าไปเลยนะ
ข้าสัญญา
อยู่ที่นี่ ได้โปรด
พ่ออย่าไป
แจ๋งมาก!
หยุด!
มัดมันไว้
ข้าต้องการมันเป็นๆ
ขอโทษ พ่อข้า
แค่นั้นพอ!
จับมันยืนขึ้น
ถอยไป
ลูกข้า....
จงอย่ากลัว
เฉียด.......
....ชื่อของแก
"ไอ้เฉียด"
ชีวิตพวกเราจบแล้ว
น่าละอาย...
น่าละอาย!
ไอ้คนขี้ขลาด!
ไปกันได้แล้ว!
เราออกมาแล้ว
กลับมากันแล้ว
ลุกขึ้น!
ยกขึ้น!
ลูกหิน เจ้าลืมก้มหลบ
อยู่นิ่งๆ
เจ้ามองเห็นไหม?
เห็น
กลับไปอยู่ในแถวเจ้า
ไปกับพวกเรา....
ลุกขึ้น
ปล่อยมัน "ไอ้เฉียด"
ข้าบอกให้ลุกขึ้น
ลุก ลุก..
..นั่นแหละ
ไปได้!
ไอ้หมอนี่เป็นเพื่อนที่ดีของพวกแก....
ไม่ต้องห่วง...
ข้าจะดูแลพวกเขา...
พวกเขาจะอยู่กับข้า
เทพผู้อ่อนโยน องค์แม่แห่งความการุณ
ปกป้องพวกเขาจากอันตราย
โปรดคุ้มครองพวกเขา
อีกตัว
พร้อม?
จับไว้! จับไว้!
เดี๋ยว....
...ดูหน่อยซิเกิดอะไรขึ้น
นั่นแหละ!
เร็วเข้า!
ดึง! เข้มแข็งหน่อย!
ใช่! พวกแกทำได้!
แจ่ม!
หายใจทันไม๊?...ดี
หยุดก่อน
เกิดอะไรขึ้นกับเชลยของข้า?
ตัวถ่วง
มันเกือบพาคนอื่นตกลงไปกับมัน
ข้าเลยปล่อยมันไป
แกปล่อยมันไป?
เมื่อแกทำอะไรตามใจแกได้
เราก็จะทำบ้าง
ห้ามปล่อยใครไปอีก
ไปกันต่อ
ลุกขึ้น "ไอ้เฉียด"
เรายังไม่อยากเสียแกไปตอนนี้
ยืนขึ้น ลูกข้า
วันนี้เจ้าได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว ลูกข้า
จากนี้เจ้าสมควร
ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเราแล้ว
ขอบคุณ ท่านพ่อ
รับไป...
มันเป็นของเจ้า
มันฆ่ามาหลายชีวิตแล้ว
ไปพักผ่อนซะ
พี่น้องทั้งหลาย..
พ่อ แม่ เมีย
พวกท่านได้สัมผัสความหนาว
ของเช้าวันนี้
แต่ตอนนี้ไม่สามารถรับรู้
ถึงความหนาวเหน็บของยามค่ำคืน
เธอหยุดกรีดร้อง..
ยาวนานกว่าพวกมันจะกลับมา
เธอหยุดกรีดร้องแล้ว
ราเห็นว่าเธอต่อสู้กับพวกมันอย่างไร
แต่ถ้าสุดท้ายแล้ว?
ถ้าเธอยอมให้พวกมัน....
เทพธิดาของลานประหาร
ไม่มีความปราณีต่อผู้อ่อนแอ
วิญญาณของเธอรอแกอยู่
ที่ใต้ร่มเงาของต้น ซีบา
ข้าอยากรู้นัก
ก่อนจะหมดวันนี้
เมื่อข้าต้องจากโลกนี้ไป
ข้าจะฆ่าไอ้พวกลูกหมาเชี่ยๆ ให้ตายไปพร้อมกับข้า
ให้มากที่สุด
และข้าก็จะยอบรับ
การทรมานจากนรก..
ถ้าข้าไม่ได้เจอเมียข้า "Sky Flower" ที่นั่น
ฝนได้โปรดอย่าตก
ข้ากำลังเดินอยู่ที่นี่
ถอยไป นางเป็นโรคร้าย
ถอยไป!
เจ้ากลัวข้า?
ก็แน่หละ....
..พวกเจ้าทุกคนชั่วร้าย
อยากรู้ไหมว่าพวกเจ้าจะตายอย่างไร?
เวลาแห่งการสักการะใกล้เข้ามาแล้ว...
ระวังความมืดมิดของกลางวัน
ระวังบุรุษ
ผู้นำเสือจากัวร์มา
ข้าเห็นเขา
เกิดใหม่จากโคลนและดิน...
เมื่อไหร่ที่เขาจับพวกเจ้าได้
จะประกาศกับท้องฟ้า
และปัดกวาดพื้นพิภพ
เขาจะกำจัดพวกเจ้า
และจบชีวิตของพวกเจ้า
ตอนนี้เขาอยู่กับเรา
..กลางวันจะเหมือนกลางคืน
และบุรุษแห่งจากัวร์
จะนำพวกเจ้าไปสู่จุดจบ
พวกมันจะพาเราไปไหน?
เราเล่ากันว่า
เป็นเมืองที่สร้างจากหิน
เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?
ข้าก็ไม่รู้...
...แต่ผืนดินกลายเป็นเลือด
เราใกล้แล้ว
ช่วย!
มันป่วยจนบ้าไปแล้ว
มันชอบแก!
ช่วยข้าด้วย!
ช่วยข้า
ไปตายซะไป
ยินดีต้อนรับกลับ
พวกท่านทำสำเร็จไหม?
ถามลูกชายข้า
ได้เชลยมากี่คน?
ตกลงกับลูกชายข้า
ราคายุติธรรม
เหมือนทุกครั้ง เชื่อข้าเถอะ
ดี
ท่านจะให้ข้าเท่าไหร?่
ใครจะซื้อนางบ้าง?
ไม่..นางแก่เกินไป
นางยังใช้ประโยชน์ได้
ทำอาหาร...ทำความสะอาด...
แก่จนไม่มีประโยชน์แล้ว!
ไม่มีใครซื้อแก
ไป!
ไปได้
วันแห่งทุกข์แสนสาหัส
แผ่นดินแห้งแล้ง
โรคระบาดครั้งใหญ่
พืชผลถูกทำลาย
แส้แห่งความเจ็บป่วย
ฟาดใส่เราให้ทุกข์ทรมาน
เขาบอกว่าความวุ่นวายนี้
ทำให้พวกเราอ่อนแอ
จนเราหมดสิ้นทุกอย่าง
เขาว่าพวกเราล่มสลาย
ปวงชนผู้ยิ่งใหญ่แห่งดวงอาทิตย์
ข้าบอกว่า...
....พวกเราเข้มแข็ง!
พวกเราคือคนที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
เราถูกกำหนดให้เป็น
เจ้าแห่งกาลเวลา
เราถูกกำหนดให้ใกล้กับพระเจ้า ได้มากที่สุด
Mighty Kukulkan
ท่านผู้เกรี้ยวโกรธ
ที่สามารถเผาโลกนี้ให้มอดไหม้
โปรดให้เราสักการะท่าน
ด้วยเครื่องบวงสรวงเหล่านี้
เพื่อเยินยอเกียรติศักดิ์ของท่าน
เพื่อความเจริญของปวงชน
เพื่อเตรียมต้อนรับการกลับมาของท่าน
เหล่านักรบ ผู้ไม่เกรงกลัวและมุ่งมั่น
ด้วยเลือดของท่านเพื่อกำเนิดโลกใหม่
จากรุ่นสู่รุ่น
ขอขอบคุณท่าน
หัวใจแห่งพระเจ้า!
กลับมาหาข้า
พี่...
ไปดีนะ
ไม่
ข้าตายไม่ได้
ไม่ใช่ตอนนี้.....
เหล่าปวงชนแห่งดวงอาทิตย์ อย่ากลัว
รื่นเริง!
Kukulkan ได้ดื่มเลือดจนอิ่มแล้ว
เราทำให้เขาหายกระหายแล้ว
พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่
โปรดแสดงให้เห็นว่าท่านพึงพอใจ
โปรดประทานแสงกลับคืนให้เรา
แล้วพวกเชลย?
ปล่อยพวกมันไป
ข้าต้องการคนจัดการสุดท้าย
เจ้า
ปล่อยพวกมัน
แกคอยดู
ข้าพร้อมแล้ว!
โน่นป่าของพวกแก
หลังทุ่งข้าวโพด
ไปที่นั่นได้
พวกแกเป็นอิสระ....
วิ่งไปได้
ข้าบอกให้วิ่ง!
วิ่ง!
ไม่เลว
ตาแก
วิ่ง
วิ่ง!
หลับซะ
หลับซะ ลูกข้า
จะไม่มีความเจ็บปวดอีก
หลับซะ
มันไม่ได้มาทางนี้
มันอยู่บนต้นไม้
แยกกันไป
มองหาให้ทั่วๆ
เงียบ
มันกำลังวิ่งมาทางเรา
นั่น!
มันต้องการให้ข้า
เก็บมันไว้
มันเป็นลางร้าย
Mighty Ek Chuah
เราขอร้องท่าน...
ยกโทษให้เราที่ล่วงเกิน
ต่อลูกชายของท่านเสือจากัวร์
มันเป็นลางร้าย
ลุกขึ้นได้แล้ว ไอ้ขี้เมาสี่ขา
ลางมันบอกเหตุ..
และตอนนี้พวกเรา
กลัวมีคนตายมากขึ้น
วันนี้ข้าเห็นกลางวัน
กลายเป็นกลางคืน
ข้าเห็นชายหนุ่ม
วิ่งมากับเสือจากัวร์
เราต้องไม่ยอมให้มัน
มาทำกับเราอีก
พอได้แล้ว
พูดอะไรไร้สาระ
มันวิ่ง เพราะว่ามันกลัว
ถ้าข้าจับมันได้ ข้าจะถลกหนังมัน..
แล้วเอามาใส่ให้มันดู
เราไปกันได้แล้ว!
ถอยไป
ที่นี่!
ลางร้าย...
มันตายแน่
ช่วยข้า..ได้โปรด..
Hanging Moss.
ช่วยมันด้วย
เฉือนเส้นเลือดใหญ่ จะได้เร็วขึ้น
ไปดีนะ
เกินกว่าการคาดการของท่าน
มันยังไม่จบ!
ข้าคือพยัคฆบาท
ลูกของศิลาเวหา!
พ่อข้าล่าสัตว์ในป่านี้..
มาก่อนข้า..
ชื่อข้า พยัคฆบาท!
ข้าเป็นนักล่า!
นี่คือป่าของข้า!
และลูกของข้าก็จะล่ามันกับหลานข้า
เมื่อข้าตายไป!
เข้ามาเลย!
เราไปต่อไม่ได้แล้ว
เราจะปีนลงไป
เราปล่อยมันหนีไปไม่ได้
พวกเราไม่สามารถ....
เราทั้งหมดกระโดด
ข้าคือพยัคฆบาท
ที่นี่คือป่าของข้า
และข้าไม่เคยกลัว
แม่ปีนขึ้นไป ข้าจะคอยที่นี่
ไอ้เฉียด.....
ท่านพ่อ โปรดมอบ ความแข็งแกร่งให้แก่ข้า
ขึ้นที่นี่
กลับไป!
เร็ว!
เร็วเข้า!
พวกเขาเป็นใคร?
พวกเขานำคนมา
เราควรไปหาพวกเขาไหม?
เราจะเข้าไปในป่า
หาที่เริ่มต้นใหม่
ไป เจ้าเต่าลมกรด
Eng-Sub : LASERFILM
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย chaoc