/Nie wierzę w Niebo.
/Wierzę w ból.
/Wierzę w strach.
/Wierzę w śmierć.
Tłumaczenie ze słuchu: Sabat1970
Korekta i kwestie rosyjskie: Highlander
Dopasowanie: cwirek
/W tej rzece spoczywa /cała armia ciał.
/Przestępcy, ludzie, którym skończył się czas /i przyjaciele.
/Gdy następnym razem /przeszukają rzekę,
/znajdą mnie wraz z nimi /na dnie...
/i nie będzie nikogo, kto powie, /że czymś się od nich różniłem.
/Tam, na dole, tuż pod moimi stopami, /czułem obecność zmarłych,
/gotowych przywitać mnie, /jak jednego ze swoich.
/Jakże łatwo było /popełnić ten błąd.
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
Wszystkie nierozwiązane dochodzenia są gromadzone i trafiają tu, do nas.
Wzywamy wszystkich świadków,
żeby sprawdzić, czy mają coś do dodania do swoich pierwotnych zeznań.
A jeśli mają?
Odsyłamy akta na posterunek źródłowy, żeby się tym zajęli.
Nie miej jednak zbyt wygórowanych nadziei.
WYDZIAŁ SPRAW ZAWIESZONYCH
To nasze biuro.
Kiedy przebrniesz przez akta i nic nie znajdziesz, przynosisz je tutaj.
Max prowadzi całą naszą kartotekę.
Gdy akta upadną na to biurko, sprawa jest oficjalnie zamknięta.
A jeśli nie ma numeru telefonu świadka? Mam go poszukać osobiście?
Nie, nie robimy tutaj takich rzeczy.
Nie rozumiem... więc, jak...
Jak masz rozwiązać zagadkę tajemniczej zbrodni i zapewnić sobie odkupienie?
- Wydział Spraw Wewnętrznych... - Przestań!
Zaufaj mi, jakaś tragedia sprawiła, że stoję tu i wprowadzam cię w temat.
Każdy z nas coś przeskrobał, więc daruj sobie.
Może wyskoczymy na piwo po pracy?
- Co on przeskrobał? - Nic.
- Ale powiedział pan... - Posłuchaj...
Jego żona i syn zostali zamordowani. Nigdy nie odnaleziono sprawcy.
Oto, co przeskrobał.
Pamiętasz, jak byłeś dzieciakiem
i wstrzymywałeś oddech, przechodząc koło cmentarza?
Po prostu... zostaw go w spokoju.
Ty, gościu, bardzo ładny zegarek.
Przypomina mi ten, który zgubiłem.
Nie zgubiłeś go.
Zastawiłeś go na 128 ulicy kilka godzin temu.
Zapytaj Douga. Był tam razem z tobą.
Śledziłeś nas, dupku?
Nie.
Śledziłem ciebie.
Jesteś gliniarzem, czy co?
Nie dzisiejszej nocy.
Tym gorzej dla ciebie.
Idź i weź mój zegarek.
Śmiało, Doug. Podejdź i zabierz zegarek.
To chyba nie jest twój szczęśliwy dzień, co?
Miej mnie w opiece... miej mnie w opiece...
Otwórz oczy. Już!
- Widziałeś kiedyś tę kobietę? - Nie.
Złapano cię razem z Williamem Prestonem,
podczas włamania do domu w New Jersey, sześć miesięcy temu.
Bill nie żyje.
Jak myślisz, do cholery, dlaczego rozmawiam z tobą?
Słyszałeś, żeby ktoś, kiedyś coś o niej mówił?
Bill umarł, bo ich skrzydła nie mogły go unieść.
Został zastrzelony, próbując obrabować monopolowy.
Co ty pleciesz?
Ich skrzydła są złote, tylko pióra wyglądają czarne...
Wstawaj!
Cześć, kumplu.
Mówiłem ci, żebyś tu nie przychodził.
William Preston to ślepy zaułek.
Nie mogę ci już pomagać, Max.
Spłaciłem swój dług wobec społeczeństwa.
Współpracowałem z tobą wystarczająco długo, człowieku.
Dobra?
- Co tu się dzieje? - A jak myślisz? Przyjęcie.
Jestem twoim kumplem, a nie dostałem zaproszenia.
Nie wysłałem ci zapro...
Mówiłem ci, że musisz odszukać wspólnika Billa.
Znalazłem go...
ale bredził coś o jakichś ptakach. To psychol.
Potrzebuję nowego nazwiska.
- Ale ja nie... - Kotku, chodź się zabawić.
- Nie teraz, suko! - Dupek!
Posłuchaj, mówiłem ci, nie znam już takich ludzi.
Awansowałem społecznie, Max.
Właśnie widzę.
To wieczorne przyjęcie, dobra? To moi przyjaciele.
Wiesz, kto to są przyjaciele?
Słuchaj no...
dasz mi nowe nazwisko, albo zacznę przeszukiwać twoich przyjaciół.
Trzy lata na ulicy, to całe życie, człowieku.
Obojętnie, kogo szukasz, nie ma mowy, żeby wciąż tam był.
Polujesz na duchy, Max.
Spróbuj się czasem przespać, a sam to zrozumiesz.
Myślałam, że znam wszystkich twoich przyjaciół.
Max - Natasza. Natasza - Max.
- Masz ogień? - Nie palę.
- Interesujące. - Co?
Twój tatuaż... jest interesujący.
Dziękuję.
- Kurwa. - Co?
Zaczekajcie.
Co ty robisz? Idziemy.
Pilnuj swojego nosa.
- Mam prawo tu być. - Czyżby?
Tak. Jestem czysta.
Nie robię niczego złego.
- Tak? - Tak.
Idziemy do domu. Idziesz spać.
Może się wyluzujesz? To przyjęcie. Napij się drinka.
Daj spokój.
To moi nowi znajomi.
Nikogo już nie widuję.
To gliniarz.
Przy nim nie wpakuję się w kłopoty.
Moja siostra.
Trochę z niej suka.
Max, musisz iść. Natychmiast.
Najpierw o coś ją zapytam.
Jezu Chryste...
- Tu jesteś. - Dokąd poszłaś?
Zabierz mnie gdzieś, to ci powiem.
Na razie, Lupino.
Spokojnie.
Dopiero się wprowadziłeś?
Jesteśmy "gdzieś".
Co się działo w tamtym pokoju?
Kim był facet z wytatuowaną twarzą?
Dobra... jak miała na imię?
O kim mówisz?
O dziewczynie z nudnej historyjki, którą mi opowiesz...
której koniec, to ty, mieszkający tutaj.
Jakie to smutne.
Coś ci powiem... nazywaj mnie jej imieniem.
Będziesz mógł kochać się z nią, jakby cię nigdy nie opuściła.
Max... tęsknię za tobą.
Wynoś się.
Słucham?
Powiedziałem: "wynoś się". Już.
Wyrzucasz mnie ze swojego łóżka?
Tak. Zbieraj swoje manele i wynocha.
/Tu Owen. /Zostaw wiadomość.
Owen, mówi Natasza.
Gdzie jest Lupino? Potrzebuję więcej towaru.
Zadzwoń do mnie, dobrze?
Nie!
Jeszcze nie teraz! Nie teraz!
Co?
Wskakuj.
- Dokąd jedziemy? - Chcę, żebyś na coś spojrzał.
To części ciała.
Co im się stało?
Jej. To jedna osoba.
Nie wierzę.
Znowu pracujecie razem?
Daliście sobie buzi na zgodę?
Co wiemy o broni?
Na razie, nic.
Wygląda na miecz, ale... za dużo tu krwi.
O'Brien! Posłuchaj...!
- Dlaczego mi to pokazujesz? - Znaleźliśmy to tutaj.
Znałeś ją, Max?
Natasza.
Przejedźmy się.
- Co tu robimy? - Idziemy na piwo, dobra?
Wolisz gadać na ulicy?
Nie ma sprawy.
Byłeś z ofiarą zeszłej nocy. Znaleźliśmy twój portfel w tamtej uliczce.
Nie zechcesz ze mną gadać, przyślą kogoś, kto cię nie zna...
i nie przejmie się twoją wersją.
Nie zabiłem jej. Nie potrzebuję wersji.
Co się dzieje, Max?
Pogubiłeś się? Możesz ze mną porozmawiać.
Wiesz, co myślą o tobie w Wydziale?
Powinieneś usłyszeć, jak mnie wypytują o mojego dawnego partnera.
Dobrze, że masz na kogo zwalać, co?
Co to miało znaczyć?
To, że gdybyś poszedł tropem tych nierozwiązanych morderstw,
może tamta dziewczyna miałaby szansę.
Tak uważasz?
Że nie przyłożyłem się do sprawy Michelle?
Zrobiłem wszystko. Wszystko!
On wciąż gdzieś tam jest! Jeden z nich wciąż tam jest!
To jest "wszystko"! Rozumiesz?
To wszystko.
Daj spokój... Max!
- W porządku. - Interes z wami, to przyjemność.
Coś się stało z Nataszą...
MICHELLE PAYNE
/- Detektyw Max Payne. Zostaw wiadomość. - Kurwa!
Max... to ja, Alex.
Panno Sax, moje kondolencje.
Jeszcze wydruk z sieci komórkowej.
Ostatni raz dzwoniła do... Owena Greena.
Dzwoniła dwa razy.
PRAWO JAZDY MAX PAYNE
/Max... to ja, Alex.
/Nie uwierzysz, ale myślę, że jest /związek między dziewczyną z ulicy,
/a morderstwem Michelle.
/Jadę do ciebie.
Alex, jesteś tutaj?
Alex?
Alex?!
Ojciec twojego lekarza pracował na 45 posterunku.
- Załatwił miejsce na cichym oddziale. - BB?
- Gdzie jestem? - W szpitalu św. Marii.
Przywieźli cię w kiepskim stanie. Co się stało?
Nie wiem...
Alex...
Cóż...
dyspozytor dowiedział się od Christy, dokąd pojechał.
Pierwsza jednostka uratowała cię w samą porę...
ale Alex...
Alex nie żyje.
Wystrzeliłem sześć razy... trafiłem kogoś... musisz sprawdzić szpitale...
Nie jestem już gliną, Max.
Przyszedłem tylko cię odwiedzić.
Chciał mi coś powiedzieć.
Posłuchaj, cokolwiek sobie przypomnisz, może pomóc.
Nie mają żadnych poszlak.
Cała policja uważa cię za głównego podejrzanego.
Więc powiedz im, gdzie mnie znaleźć.
Czuwanie przy zwłokach zaczyna się za godzinę.
Przekażę im to.
- Co ty wyprawiasz? - Wyrażam swój szacunek.
Na pewno nie w tym stroju.
Mam w biurze czystą koszulę. To po drodze.
MAKABRYCZNE MORDERSTWO WE WSCHODNIM HARLEMIE
CZĘŚĆI CIAŁA ROZRZUCONE NA ULICY PO BRUTALNYM ZABÓJSTWIE
Panie Hensley, jesteśmy na miejscu.
Kiedy się tu przenieśli?
- Kupiliśmy budynek w zeszłym roku. - My?
Wybacz. To już nawyk.
- Dzień dobry, Spike. - Dzień dobry, panie Hensley.
Zna pan regulamin. Proszę wpisać swojego gościa.
O mój Boże...
Max.
Pani Horne.
- Co u ciebie? - Dobrze. Dziękuję.
Mam nadzieję, że wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć.
Proszę, Max... jeśli moglibyśmy cokolwiek...
Tak, wiem, mam wizytówkę...
Była prawdziwą inspiracją dla tej firmy.
Nie mogę zagwarantować, że któraś z nich będzie pasować.
Zatrzymałem to dla ciebie. Trzecia strona od tyłu.
Ustanowiliśmy stypendium jej imienia.
Przychodzili do mnie po sugestie, czego mógłbyś chcieć.
Wybrałem sztukę.
Lubiła sztukę, prawda?
Wiedzieli, że byliśmy blisko. Myśleli, że należałem do rodziny.
Stypendium to dobra rzecz... żeby kogoś upamiętnić.
Cześć, Joe.
- Max... pamiętasz Joe, prawda? - Witaj.
- Bierzecie nadgodziny? - Musiałbym to przemyśleć.
Twój szef to prawdziwy dupek.
Jest szefem ochrony, więc powinniśmy śmiać się z jego dowcipów.
Wciąż płaci mi jak dozorcy.
Szuka cię. Będę w swoim biurze.
Tak?
Christa...
/Jezu...
Wystarczyłoby mu twoje jedno słowo...
żeby dał sobie spokój.
Jesteś teraz szczęśliwy, Max?
Możesz uważać, że nie zrobił wystarczająco dużo.
Co ty zrobiłeś, Max?
Co zrobił Max Payne?
Poza tym, że sprowadził cierpienie?
Na wszystkich, którym na nim zależało.
Proszę, opuść mój dom. Po prostu, idź.
Uważaj na tego fiuta.
Detektyw Max Payne?
Jim Bravura, Wydział Wewnętrzny. Proszę ze mną.
Teraz?
Tak. Teraz.
NATASZA SAX
Skąd dziewczyna miała twój portfel?
Ukradła go.
Jak to, "ukradła"? Wyciągnęła ci z kieszeni?
- Skąd się znaliście? - Poznałem ją u przyjaciela.
Trevor Duncan... to twój przyjaciel?
- Najwyraźniej. - Wysokie sfery.
Zakładam, że wiesz, z czego żyje Trevor?
Był moim kapusiem.
Był...
Powiedz mi coś, Max.
Do czego, tak sławny urzędas, potrzebuje kapusia?
Po prostu, sikasz nam do kawy, tak?
Właśnie wypowiedziałeś magiczne słowa.
Zadzwoń, jak skontaktuje się z tobą związkowy adwokat.
Ty i detektyw Badder nie pracowaliście razem od czasu, kiedy cię przeniesiono.
- Dlaczego się skontaktowaliście? - Chciał pogadać.
I...?
Słuchaj, dupku, mam 2 ciała w 10 workach,
a ty, jako ostatni widziałeś obie ofiary.
Część tej krwi należy do mnie. Powodzenia w dochodzeniu.
Dobra robota, detektywie.
Posłuchaj... jeśli naprawdę jesteś jego przyjacielem,
porozmawiaj z nim.
Porucznik BRAVURA
Mam nadzieję, że poczułeś się lepiej.
To sprawia, że wyglądasz na winnego. Rozumiesz to, prawda?
Nie tylko jednostka Alexa uważa, że to ty.
Potrzebujesz teraz przyjaciół w policji. Tylko tyle mogę zdziałać z zewnątrz.
WYDZIAŁ ZABÓJSTW
Dokąd się wybierasz?
Co tu robisz, do diabła?
Przeszukajcie go.
Nie wierzę...
To on.
Sukinsyn...
Dokąd leziesz, dupku?
/- Niewiarygodne. /- Spróbuj tam wleźć, to cię załatwię.
/- Wracaj tu, dupku! /- Dokąd idziesz?
/To bez sensu. /Po co tam idziesz?
Cofnijcie się. Zróbcie przejście!
Cofnijcie się, do cholery! Zróbcie przejście!
Otwieraj, Max!
/Otwórz cholerne drzwi, Max!
Otwieraj!
/Nie utrudniaj! /Otwieraj!
/Otwieraj, do cholery!
Otwieraj!
Sukinsyn!
Cześć, Mac.
Gdzie on jest?
Na miłość boską, Max! Zamarzniesz na śmierć.
- Wejdźmy do środka. - Alex wiedział coś o Michelle.
- Coś nowego. - Nie sądzisz, że powiedziałby ci o tym...
Próbował, tej nocy, kiedy został zabity.
Cokolwiek było wtedy, w pokoju, razem z nami...
Jak ci się wydaje, czego dokładnie szukasz?
- Nieważne. - Max! Porozmawiajmy!
Max!
A teraz dokąd idziesz?
Rzuć to, dupku.
Tylko spokojnie.
Lewą reką wyciągnij gnata zza paska.
Proszę.
- Na kolana. - Co?
Na kolana, kurwa!
Cholera...
Musimy pogadać o mojej siostrze.
Mój partner też został zabity. Oboje szukamy tej samej osoby.
Tak... ciebie.
Kim jest Owen Green?
Skąd znasz to nazwisko?
- Natasza dzwoniła... - Nie wymawiaj jej imienia!
Słyszałem, jak do niego dzwoniła.
Możliwe, że jest ostatnią osobą, która widziała ją żywą.
Tak...?
Oprócz kogoś, kto zostawił swój portfel przy jej zwłokach.
Uważasz, że glina z wydziału zabójstw popełniłby taki błąd?
Ktokolwiek zabił twoją siostrę, zabił też mojego partnera i być może...
Chcesz pomóc? Pomóż mi odnaleźć Owena Greena.
To tutaj. Mieszka na najwyższym piętrze.
Wiesz, z czego żyję. Jeśli czegoś spróbujesz, zabiję cię.
Kim on jest?
Ćpun, z którym kiedyś zadawała się moja siostra.
Owen! Owen, otwórz!
Owen?
Nadchodzą.
/Owen!
Nadchodzą.
Owen, spójrz na mnie.
/Owen, spójrz na mnie!
Wiem, że Natasza do ciebie dzwoniła. Wiesz, co się jej stało?
Odeszła.
Zabrało ją...
Owen...
Owen... spokojnie.
Zabrały ją na swych skrzydłach.
Zabrały ją.
Owen..
Jezu...
Wiesz, to nic nadzwyczajnego.
Zdarza się, że szaleńcy skaczą z okien bez powodu.
Natasza robiła tu swoje tatuaże.
Oddzwonię do ciebie, dobrze?
- Mogę w czymś pomóc? - Tak.
- Chciałbym taki tatuaż. - Jesteś komandosem?
Ten.
Co on oznacza?
To nordycka walkiria.
Wikingowie nosili je dla ochrony.
Walkirie latają nad polem bitwy i wybierają godnych poległych.
Nagradzają tych, którzy rozlali pierwszą krew.
Anioł wojownika.
W mitologii nordyckiej,
jedyny sposób, by dostać się do Nieba, to umrzeć gwałtowną śmiercią.
Umrzesz we śnie... pójdziesz do Piekła.
- Przed czym miały chronić? - Co?
Powiedziałeś, że nosili je dla ochrony. Czego się bali?
Proszę!
- No dalej! /- Zamknij się!
/Zamknij się!
O, mój Boże!
Zatrzymaj się tutaj.
Muszę porozmawiać z Lincolnem.
Oddaj swoją broń.
Spodziewasz się gości, Lincoln?
Zrobiło się niebezpiecznie.
- Słyszałem o twojej siostrze. - Tak?
Wiesz coś o tym?
Nie będzie ostatnia.
Wiesz coś o tych tatuażach? Co one oznaczają?
Skrzydła.
Piętnuje ich.
Co to znaczy?
Diabeł tworzy swoją armię.
Tak...
Czy ten "diabeł" ma imię?
Mnóstwo.
Ten, którego szukasz, to Lupino.
Miejsce nazywa się "Rag Na Rock".
To stary klub, na południu miasta.
Posłuchaj...
wciąż masz kontakty z glinami, tak?
Możesz dowiedzieć się czegoś o detektywie Maxie Payne...?
Max Payne?
Co?
Max Payne poluje.
Od trzech lat wyłamuje drzwi.
Szuka czegoś...
co Bóg chce zatrzymać w ukryciu.
To czyni go jeszcze bardziej niebezpiecznym.
Mona, trzymaj się z daleka od Maxa Payne'a.
Nie chcesz być blisko niego, gdy nadejdzie Dzień Sądu.
/Zabrały ją na swych skrzydłach.
/Ich skrzydła są złote, /tylko pióra wyglądają czarne...
/To nordycka walkiria. /Anioł wojownika.
/Była prawdziwą inspiracją /dla tej firmy.
GOGNITTI PRZECHOWALNIA
MICHELLE BIURO / DOM
AESIR ŚRODKI FARMACEUTYCZNE
Co jest? Co się dzieje?
Czegoś mi tu brakowało.
- Czegoś naprawdę brakuje. - Więc...?
BB, co ma znaczyć: "więc..."?
Do czego ktoś potrzebowałby jej notatek z pracy?
- Nie mam pojęcia. - Kto?
Jej stary kierownik... jak on się nazywał?
- Max, posuwasz się za daleko! - Jak się nazywał?
Colvin. John Colvin. Nadal dla was pracuje?
- Zaczekaj, Max... - BB, czy nadal pracuje w firmie?
Jason Colvin. Ma na imię Jason.
Dziękuję.
/Mówi detektyw Bravura.
/Detektywie, musimy natychmiast /porozmawiać na temat Maxa.
/Proszę. /To pilne.
/Detektywie, dziękuję, że przyszedł /pan do mojego biura.
/Muszę panu wyjaśnić, /co przytrafiło się Maxowi.
Nie dowie się pan wszystkiego z akt.
Może wydaje się panu, że to wszystko, co musi pan wiedzieć o Maxie.
/Nie opiszę panu, /jak piękna była Michelle,
/jacy byli ze sobą szczęśliwi.
/Nie mogę, ot tak, opisać, /jak wyglądało ich dziecko.
/Zaczęło się, /jak zwykłe włamanie...
/Sprawcami byli nieudacznicy, śmiecie. /Mieli kartoteki, ale nic wielkiego.
/Tamtego dnia, jednak, kto wie?
/Chyba byli po coś... więcej.
Michelle?
Michelle! Michelle!
Michelle!
Nie martw się... są już wśród aniołków.
/Spóźnił się... może 10 minut.
/Tylko tyle.
/10 minut.
Szukaliśmy trzeciego sprawcy, ale nic z tego nie wynikło.
Maxa przeniesiono do Wydziału Spraw Zawieszonych.
Szukał poszlak, które prowadziły donikąd.
Już nigdy nie był...
taki, jak przedtem.
Oczywiście, że nie.
Rozumie pan?
Jego ojciec był moim partnerem.
Jest moją rodziną. Musi pan mu pomóc.
Powinien pan usłyszeć, co Max opowiada. To, w ogóle, nie ma sensu.
Wbił sobie do głowy, że ktoś w firmie ponosi odpowiedzialność.
Obawiam się, że wpadnie w kolejne tarapaty,
zanim zdołam go przekonać, żeby się poddał.
- Naprawdę uważa pan, że... - Uważam, że musi pan go odnaleźć.
O co chodzi, Jason?
Ja...
SIERŻANT JACK LUPINO
Czy to groźba?
Nie.
Nie...
Pomyślałem, po prostu, że powinna pani wiedzieć.
Zajmij się tym, Jason.
Ktoś czeka w twoim biurze.
To detektyw.
To twoja córeczka?
Tak.
- Ma trzy latka. - Jest śliczna.
- Mogę panu w czymś pomóc, detektywie? - Jeszcze nie wiem.
Może... jeśli powie mi pan, o co chodzi...?
O zabójstwo. Wielokrotne zabójstwa.
Nie dosłyszałem pańskiego nazwiska.
Max Payne.
Wybacz. Nie poznałem cię.
W porządku.
Możesz mi powiedzieć, nad czym pracowała Michelle?
Tuż przed śmiercią.
Zwykłe projekty...
Nic niezwykłego.
Trudno mi być bardziej konkretnym. To było dosyć dawno.
Możesz to sprawdzić?
Naprawdę nie wiem, jak miałbym to zrobić.
Wiesz, tak daleko wstecz...
nie ma dokumentów z tamtego okresu.
Wydaje mi się, że nie ma innego sposobu.
Nie ma po niej śladu?
To nic osobistego... My nie...
nie możemy przechowywać wszystkiego i...
Musisz gdzieś zadzwonić?
- Może powinienem... - Dobra.
Piękne biuro.
Jackie, cześć...
- Co wiesz? - Zaczekaj...
Muszę z kimś porozmawiać o kobiecie, która kiedyś tu pracowała.
Proszę tam usiąść.
Panie Colvin?
Okłamujesz mnie. Dlaczego?
Nie kłamię.
/Panie Colvin?!
Powiedz mi, co spotkało Michelle.
Nie wiem.
Panie Colvin, nic panu nie jest?!
Jackie!
/Panie Colvin, nie słyszę pana!
Wszystko w porządku?!
- Nad czym pracowała? - Nie wiem!
Zajmowałem się innym projektem. To był kontrakt rządowy.
- Co to miało wspólnego z Michelle? - Nic! Ona tylko...
/- Ochrona. - Mogę rozmawiać z BB?
- Tak? /- BB, mówi Jackie. Jason ma kłopoty.
- Co? /- Zadzwonić po chłopaków?
- Nie, sam zadzwonię. /- Pośpiesz się, proszę!
O cholera...
To była operacja wojskowa.
Celem było wywołanie większej agresji u żołnierzy, w czasie walki.
Skończyło się katastrofą.
Zadziałało w 1% przypadków. Stali się niezwyciężeni.
Reszta cierpiała na koszmarne halucynacje... diabły, demony...
Doprowadzało ich to do szaleństwa.
Skutki były nie do opanowania.
Ten narkotyk tak uzależniał...
Nie mogliśmy zapewnić bezpieczeństwa naszym własnym naukowcom.
Musieliśmy zamknąć projekt.
Ofiary eksperymentu podążały za nimi...
i zabijały, żeby zdobyć kolejną dawkę.
Właśnie to spotkało Michelle?
Nie.
Jak to: "nie"? Więc co jej się stało?
O Boże... proszę...
Nie miała pojęcia, w co się pakuje.
/Panie Colvin, wezwałam ochronę! /Już tu idą!
Powiem ci, co się stało...
ale musisz mnie stąd zabrać. Natychmiast.
O czym ty mówisz?
Przyznam się do wszystkiego, ale musisz mnie stąd zabrać!
To nie wystarczy! Powiesz mi, co się stało! Już!
Została zabita z powodu narkotyku!
Koperta... zabierz ją. Wszystko w niej jest.
Proszę...
musisz mnie przed nim chronić.
O kim mówisz?
O człowieku, który zabił twoją żonę.
Weź kopertę. Bierz!
Idziemy.
Spokojnie! Policja!
/Centrala.
Tu Jim Bravura. Wydział Wewnętrzny.
Wysłaliście już wsparcie do "Aesir"...?
Budynek "Aesir"! Nikt jeszcze nie dzwonił?
/Chce pan coś zgłosić?
Tak, do diabła! Mamy strzelaninę w śródmieściu!
Ręce do góry!
- Musisz się natychmiast poddać! - Nie ma mowy.
Chodzi o twoją żonę?
Colvin wiedział.
Spokojnie, Max. Porozmawiajmy o tym, dobrze?
Uwaga!
Naprzód!
Dokąd uciekł?!
Widzicie coś?
Wspaniała robota, chłopaki.
I co narobiliście? Pozwoliliście mu zwiać.
/- Pokaż ręce! Spokojnie skurwysynu! Policja.
/- Co się tutaj dzieje do cholery? Dobra robota.
Wszyscy dostaniecie za to medal. Świetnie... cholera!
Jestem w biurze. Oddzwonię do ciebie.
/...na zawsze da im przewagę /w nadchodzących konfliktach.
/W 100% skuteczna, /w 100% sprawdzona w boju.
/Nowa broń w walce z terrorem.
/Walkiria - siła wolności.
/Walkiria - zwycięska wojna z terrorem.
Musisz to zobaczyć.
/Od zarania dziejów, wielcy generałowie /znali najważniejszą prawdę o wojnie:
/morale, to zwycięska bitwa.
/Dzięki przełomowi, dokonanemu /przez "Aesir Pharmaceuticals",
/wojsko przyszłości będzie w stanie /uwolnić nieograniczony potencjał,
/spoczywający w każdym żołnierzu.
/Przedstawiamy: Walkirię.
/Siłę wolności.
Więc o to chodzi? O narkotyk?
SIERŻANT JACK LUPINO OBIEKT nr 53
/Jak polepszyły się twoje /doświadczenia na polu walki,
/od kiedy przyjmujesz lek "Walkiria".
/Po pierwsze, nie odczuwam strachu.
/Czy możesz opisać, jak "Walkiria" /wygrywa wojnę z terrorem?
/Gdy staję twarzą w twarz /z grupą rebeliantów,
/zamiast strachu, odczuwam... /chyba spokój.
/Jakby ktoś, tam na górze, /czuwał nade mną.
/Czuję, jakbym miał skrzydła.
/Czyli, czujesz się silniejszy, /bezpieczniejszy, bardziej sprawny?
/Zdecydowanie.
/Zrobię wszystko, /żeby wygrać tę wojnę.
/Czuję się niezniszczalny. /Nic mnie nie powstrzyma.
/Mogę stawić czoła wszystkiemu.
/Zauważyłeś jakieś efekty uboczne?
/Mogę mówić tylko za siebie, /ale... nie... tylko...
/- Chce pan to powtórzyć? /- Nie. Jest w porządku.
Zabił moją żonę.
Nataszę też.
Prowadzi ten stary klub, "Rag Na Rock".
Wiesz, gdzie to jest?
Tak.
Daj spokój, Max. Jeśli tam pójdziesz, zginiesz.
Masz moją pomoc we wszystkim, ale nie pójdę tam.
Zatem, zatrzymaj ją sobie.
Nie chcesz wyjść z tego żywy.
Myślisz, że jeśli on uwolni cię od twojego cierpienia,
znów będziesz mógł być z nimi.
Tak, mam nadzieję, że tak będzie.
Słyszysz, jak nadchodzą?
Nie wiesz, co robić.
Zobaczymy, po którego z nas przylecą.
Zobaczymy, którego ukochały najbardziej.
Masz cholerne szczęście...
ale anioły...
anioły jeszcze z tobą nie skończyły!
BB?
Co tu się dzieje, BB?
Chodźmy.
Wynośmy się stąd.
BB, co tu się dzieje?
BB, Lupino nie wiedział, kim jestem. Co tu robisz?
- Teraz? - Nie, jeszcze nie.
Skuj go.
Co miałem zrobić. Michelle wciąż węszyła.
Zaginęła część dokumentacji wielkiego projektu.
Wspomniała mi o tym, nie wiedząc, co to oznaczało. Musiałem...
Musiałem z nią porozmawiać...
zanim poszłaby z tym do kogoś innego.
Przedtem, wydawało mi się, że nie umiem radzić sobie z przeciwnościami.
Michelle była pierwszym problemem w moim życiu, który musiałem wyeliminować.
Gdy to się stało, zdałem sobie sprawę,
że własnymi rękami potrafię bronić tego, co do mnie należy.
Gdy usłyszałem krzyk Michelle tamtej nocy, nauczyłem się czegoś zadziwiającego...
mógłbym robić to przez całe życie.
Tamtej nocy, stałem się nowym człowiekiem.
Wszystkie inne rzeczy, które porzuciłem.
Momenty kiedy zaakceptowałem moją własną... słabość.
Mogłem po prostu wyciągnąć ręce i to zatrzymać.
Wówczas wymyśliłem, jak wypuścić narkotyk na ulice,
jak wykorzystać Lupino i jemu podobnych.
To było łatwe.
Ale tylko dzięki Michelle.
Pierwszy problem, który rozwiązałem zupełnie samodzielnie.
Drugim... było dziecko.
Dobra, dość. Dość tego pierdolenia.
BB.
Joe, czemu się kurwa nie uspokoisz?
Wiedzieliśmy, że do tego dojdzie.
Posępny, zamknięty w sobie...
Max nigdy nie był już sobą, po tej tragedii.
Przynieś linę.
Dobrze, że jego ojciec nie dożył, żeby to zobaczyć.
Jedyny syn wielkiego Billa Payne'a.
Samobójstwo roztrzęsionego ćpuna.
Serce by mu pękło...
Już po nim... zamarznie na śmierć.
Idziemy.
/Jeszcze nie czas, Max.
Bravura! Co się dzieje, do diabła?!
Czemu połowa moich ludzi siedzi tutaj, zamiast patrolować ulice?
Z czyjego rozkazu?
Prowadzę dochodzenie w sprawie zastrzelenia nieuzbrojonego cywila, Jasona Colvina
- i próby zabójstwa detektywa Maxa Payne'a. - Naprawdę?
Słyszałem, że strzelił pierwszy.
O ile znam ludzi, z którymi służę, nie sądzę, że dopuściliby się czegoś takiego.
- A jacy to ludzie? - To prawdziwi gliniarze.
- Bez obrazy. - Nie obrażam się.
Agencie Taliente, proszę poznać prawdziwego gliniarza.
Detektywie, Jack Taliente. Agent specjalny, FBI.
Pana nazwisko?
Bravura wezwał FBI. Już jadą.
Na miłość boską, chodź!
Max nie żyje. Niczego więcej nie mają.
Chodź!
Spokojnie, Joe.
/Air One, kierunek północny. /350 500, czas przybycia 3 minuty.
/- Podaj mi częstotliwość. /- Air One, częstotliwość 126/05.
/Zrozumiałem.
Samochód czeka, proszę pana.
O kurwa...
On nie zginął. Jest tutaj.
Gówno prawda...
/Air One, czas przybycia?
/Tu Air One. /Potrzebujemy więcej informacji.
/Potrzebujemy więcej informacji /na temat tej sytuacji.
Do kogo dzwonisz?
Jest późno.
- Potrzebujemy helikopter na dachu. - O czym ty mówisz, BB?
Sprawa z Michelle Payne zaczyna się na nas mścić.
/Air One, tu detektyw Jim Bravura. /Agent federalny jest w drodze na miejsce.
Weź trochę C-4.
Ustaw tak, żeby nie dotarł na dach.
Odbiło ci?
Widziałeś go. Widziałeś go, Joe.
On nie przestanie.
/Mamy tu strzelaninę. /Natychmiast potrzebne wsparcie.
/Przyjęłam, Air One.
/Michelle...
/Max...
Max...
Max, chodźmy.
Zrobię, co będę mogła, żeby ich zatrzymać, ale musisz to zakończyć.
Max, chodź.
Chodź.
Weź to.
Max, spójrz na mnie.
Jeszcze nie skończyłeś.
No, dalej... odbierz!
Gdzie oni są?
Ostrożnie z tym.
Daj spokój, Mona.
Jestem, pewien, że możemy dojść do porozumienia...
/Detektyw Max Payne jest /na linii ognia.
/Snajperzy nie mogą strzelać.
Bravura...
Weźcie Payne'a żywcem, jeśli coś z niego zostało.
Teraz zrobiłem swoje, BB.
Bravura! Jesteś cały?
Wyślij wszystkich na górę. Natychmiast.
Wszyscy na górę! Jedynka, naprzód!
Ruszajcie! Szybciej!
Gdzie jesteście?
To niewiarygodne. Cały ten śnieg...
może być początkiem pięknego dnia.
Chcesz najpierw mojej spowiedzi?
/Nie wiem, czy istnieje Niebo.
/Ale wierzę w Anioły.
/Spójrz... to tatuś.
/Powiedz: "tatuś"...
/Jeszcze nie czas, Max.
Max Payne żyje. Mamy go.
Reżyseria:
Scenariusz:
/To jeszcze nie koniec...
Dobrze, że wróciłeś.