SKARB NARODÓW KSIĘGA TAJEMNIC
WASZYNGTON 14 KWIETNIA 1865 ROKU
5 DNI PO ZAKOŃCZENIU WOJNY DOMOWEJ
Jest w pokoju obok.
- Thomas Gates? - Tak.
Chcemy, żeby pan coś obejrzał.
Podobno lubi pan łamigłówki i zagadki.
- To zaszyfrowana wiadomość. - To szyfr Playfaira.
- Szyfr Playfaira? - Odcyfruje go pan?
Bez klucza nie da rady.
- O jaki klucz chodzi? - O ustalone słowo lub frazę.
Myślę, że jest tutaj.
DŁUG, KTÓRY WSZYSCY PŁACIMY.
To potrwa.
Idź. Wezmę twój pamiętnik, spotkamy się później.
WEJŚCIE DLA AKTORÓW
Sic semper tyrannis!
Świątynie.
Złoto.
Cíbola? To mapa skarbu.
RZK? Rycerz Złotego Kręgu? Zdrajca.
Wszyscyście zdrajcami.
- Zastrzelili prezydenta Lincolna! - Wychodzić! Wszyscy!
Byłbym wdzięczny, gdybyś skończył odcyfrowywać szyfr.
- Tato! - Wojna skończona.
Nie!
I tu się mylisz.
Wojna dopiero się zaczyna.
Charles... Dług, który wszyscy płacimy. Dług, który wszyscy pła...
Nie, błagam!
Wróć! To niesprawiedliwe.
Na pomoc!
Podsumujmy.
Rycerze Złotego Kręgu to grupa ekstremistów z Południa,
prowadzących działania dywersyjne w siłach Unii.
Gdyby Thomas nie spalił brakujących kart z dziennika Bootha,
zabójcy odnaleźliby ogromny skarb,
a Unia wyszłaby z wojny domowej pokonana.
Dziękuję.
Dziękuję Benowi i Patrickowi Gatesom.
Postać Thomasa Gatesa wzbogaci nasze archiwum bohaterów.
Dziękuję, doktorze. Żałuję tylko, że mój dziadek
nie dożył tej wspaniałej chwili.
Przepraszam, mam pytanie.
Co się stało z kartką z dziennika Bootha
- wyciągniętą z ognia? - Chyba już się nie dowiemy.
Może i tak.
A może nie.
Ja też się szczycę wspaniałym prapradziadem.
Pochodzę w prostej linii od Silasa Wilkinsona.
Opowiadał o wieczorze zamachu na Lincolna.
W wersji Silasa
Booth nie odwiedził Thomasa Gatesa w sprawie mapy skarbu.
Spotkanie zainicjował Thomas,
by ustalić plan zamachu na prezydenta.
- Absurd. - To kłamstwo!
Panie i panowie, przedstawiam wam
jedną z brakujących kart osławionego dziennika J.W. Bootha,
na której nazwisko Gates dopisano do listy spiskowców.
- A ta łacina? - Booth znał łacinę.
Zawołał: "Sic semper tyrannis".
- "Tak zawsze..." - "Tak zawsze tyranom". Wiemy.
- "Surratt Copiae"? - "Sprzęt wojskowy".
Mary Surratt powieszono
za dostarczenie Boothowi broni i lornetki polowej.
- "Thomas Gates... artifex". - "Twórca"...
- lub "mózg operacji". - Znam znaczenie słowa.
Widać to on zaplanował przebieg zamachu.
- Ach, tak... - To szerokie pojęcie.
Widzicie? Obok mogło być dopełnienie.
Wyobrażam sobie, jaki to dla was cios.
- Można, panie...? - Wilkinson.
Sprawdzę z dziennikiem Bootha.
Oburzające. Zarzuca pan mojemu dziadkowi kłamstwo.
A pan z kolei nazywa kłamcą mojego prapradziadka.
A tak! To nie bzdura z podręcznika historii,
przekazał mi to dziadek,
- a w jego oczach była prawda! - Przykro mi.
Przeprowadzimy analizę, by ustalić autentyczność.
To niemożliwe...
Plany prezydenckich siedzib.
Klucze do nieistniejących zamków.
Po co to? Co chcę znaleźć?
Dowody. Jakie dowody?
Jakie dowody?
RILEY POOLE SKARB TEMPLARIUSZY
To książka o skarbie templariuszy?
Tak, opowiada o skarbie, ale porusza także temat
teorii spisku, miejskich legend i innych mitów, które są prawdą.
- Autor będzie rozdawał autografy? - Ja nim jestem.
- Pan? - Tak.
Tu jest moje zdjęcie.
Całkiem niezłe.
A to nie Benjamin Gates był znalazcą skarbu?
Owszem, tak było, ale ja jestem jego współznalazcą.
Nie słyszałam o panu.
O rany... Pan Ben Gates?
- Tak. To ja. - Właściciel czerwonego ferrari?
- Owszem. - Właśnie je zabierają.
Stać! Zaraz! To mój wóz!
A gdzie ferrari?
- Zajęte przez urząd skarbowy. - Co takiego?
Zabawna historia. Mój księgowy powołał do życia korporację
na nieistniejącej wyspie,
zapewniając mnie, że tak robią bogaci.
Była u mnie kontrola i wrzepiła mi karę. Plus odsetki.
Podatek od 5 milionów?
6 milionów.
Ale dość już o mnie.
Co nowego u ciebie?
Dziewczyna mnie spakowała, mieszkam z tatą,
- a mój przodek zabił Lincolna. - Brawo.
Pomóż mi.
Włamywać się do własnego domu?
Po identyfikator Abigail, by dotrzeć do tej karty.
Poproś ją o pomoc.
Przekodowała system alarmowy. Nie zechce ze mną gadać.
Na wyłączenie systemu mamy 30 sekund od aktywacji.
Wchodź.
Wiem, że pożałuję tego pytania, ale czemu rozstałeś się z Abigail?
Nie wiem. Naprawdę. Zaczęła nadużywać słówka "więc".
"Więc"?
"Więc moja opinia się nie liczy?"
"Więc zjadłeś wszystkie rozumy?" "Więc jestem niewidzialna".
Wyniosłem się, dzielimy meble...
Baby. Potrafią zatruć życie, kiedy przekodowują alarmy.
Zajęło ci to 25 sekund.
Dlatego radzę zainwestować w psa.
- Jest. - Spadamy.
To nie jest wóz Abigail.
Ma randkę.
To nie ten facet... z Białego Domu?
W poniedziałek taczamy pisanki. Może wpadniesz...
Ale dziwak...
A jeśli dzieci je pogubią?
Widzę, że pracujesz i mieszkasz w muzeum.
Cóż za błyskotliwa konwersacja. Wpadł jej w oko.
Może oprowadzę cię po domu.
- Dobrze. - Tu jest coś w rodzaju...
- Co tu robisz? - Wpadłem po rzeczy.
Connor, miło cię spotkać.
Jak tu wszedłeś?
Riley! Wyłaź z ukrycia!
Co?
Co tu robisz? Wiem, że to twój dom, ale...
Dostałaś egzemplarz książki? Czy...?
Nie czytałam.
Znam cię. Kustosz z Białego Domu.
- Poznaliśmy się w... - Tak! Asystent Bena.
Co?
Może już sobie pójdę...
- Wiesz, naprawdę... - Kolacja... jutro?
Mam już inne plany.
Tak?
- Oczywiście. - W piątek mam wolne.
- Żenada... - Super.
Dobranoc.
Włamaliście się do mnie?!
- Co wziąłeś? - Kilka swoich rzeczy.
Oddaj.
Muszę obejrzeć kartę z pamiętnika.
Widziałeś ją! Nie ma tam mapy skarbu.
Ale jest szyfr do niej prowadzący. Robiliście analizę widmową?
Nie ma potrzeby. Zapiski są wyraźne.
A zatarte, wyblakłe ślady?
Jesteś szefową konserwatorów, znasz się na tym.
To nie mój dział.
Ale podlega twojemu działowi.
Jeden rzut oka w podczerwieni.
Zostawię ci stoliki w stylu królowej Anny.
Obydwa?
Patrzymy tak od paru godzin.
Nic tam nie ma.
Ben, naprawdę nie łudź się, że coś wypatrzymy.
Myśl tak: za sto lat
z zabójstwem Lincolna będą kojarzyć tylko Bootha.
To nieprawda. Niektóre nazwiska
obrzucane są błotem. Na przykład Mudd.
- Wiem. - Tak?
- Wiesz, czemu? - Czy ktoś poza tobą to wie?
Dr Samuel Mudd był podejrzewany o współudział
w zabójstwie Lincolna. Ułaskawiono go z braku dowodów,
ale co z tego? Jego nazwisko do dziś
okryte jest hańbą. Nie pozwolę zmieszać Thomasa Gatesa z błotem.
Ben...
Popatrz.
Widzisz to?
- A więc coś jednak mamy. - Tak. Kleks.
Przecież to plama.
Odcisk pisma z poprzedniej strony. Odwróć.
Z lewa na prawo.
- Szyfr. - Na pewno!
Połączone litery.
Szyfr Playfaira łączy litery w pary. To może być nasz dowód.
Póki nie odczytasz tekstu, nie potwierdzisz słuszności hipotezy.
Potrzebujemy pięcioliterowego klucza.
- Co nim jest? - Jeszcze nie wiem.
- Super. - Wydrukuj.
Język angielski to miliard słów.
Na pewno jest jakiś logiczny... Zacznijmy od "A".
"Aardvark".
Nie chcę ci podcinać skrzydeł, ale dr Nichols
i tak ogłosi jutro fakt odkrycia brakującej strony.
Nie, zaraz. Najpierw dowiodę niewinności Thomasa.
A jeśli nie jest niewinny?
SIEDZIBA FBI
Znów piszą o Benie Gatesie.
Co teraz odnalazł? Atlantydę?
Znaleziono kartę z dziennika Bootha.
To jeszcze nic. Słuchaj.
"...jest tam lista spiskowców szykujących zamach,
w tym nazwisko nieznanego do tej pory
Thomasa Gatesa. Thomas Gates był prapradziadem
łowcy skarbów, Benjamina Franklina Gatesa".
- A ja się wstydzę swoich krewnych. - A ten Wilkinson?
Twierdzi, że karta była w rodzinie
od 140 lat i nagle teraz ją ujawnia?
- Czemu? - Dowiemy się.
Oby.
"Bekon".
TŁUMACZENIE
- Dalej. - Głupoty.
DEKODER SZYFRU PLAYFAIRA KLUCZ: BARON
- Jak mu idzie? - Pracuj.
Dziękujemy rodzinie Wilkinsonów
za ujawnienie istnienia tej kartki.
Zawiera ona nazwisko nieznanego przedtem spiskowca,
Thomasa Gatesa.
- Nichols to kupił. - Wyłącz to.
Wiadomość jest w Internecie.
- Już nic nie zdziałamy. - Mógł być mózgiem...
- Nie rozumieją. - Ty znasz prawdę.
Tylko to się liczy. Słyszałeś opowieść dziadka.
Opowieść? Facet ma dowód, czyli wszystko.
My - opowieść, czyli nic.
Przez krótką chwilę mieliśmy powody do dumy.
- Wyszliśmy na czubków. - Ale nie kłamców.
Według Wilkinsona Thomas Gates przygotował
jedną z najmroczniejszych chwil w dziejach USA
i spalił wydartą kartkę, by zatrzeć ślady.
Ale my dwaj dobrze wiemy, że spalił ją,
by ludzie Bootha nie znaleźli skarbu.
Dowiedziemy tego.
- A jak? - Znajdując skarb.
Właśnie. Pomożesz mi w tym. Więc proszę cię,
przypomnij słowa dziadka.
Dziadek twierdził, że wyraźnie słyszał słowa "mapa skarbu".
- Potem było zamieszanie. - To wszystko wiem. Ale potem?
Może coś zrobił? Coś powiedział? Czy cokolwiek się działo?
Zaraz...
Wziął synka za rękę
i spoglądając w oczy, szepnął w agonii:
- "Dług, który wszyscy płacimy". - "Dług, który wszyscy płacimy"?
Dług, który zapłacił Thomas.
Śmierć. Pięcioliterowe słowo.
Wpisz "death".
- Co? - To klucz.
Dług, który wszyscy płacimy.
Mamy Laboul...
Bełkot.
Laboulaye!
- Co to? - Kto. Édouard Laboulaye.
Telefon?
Nie wiem, taki tu bałagan...
- Szukam nowego lokum. - Znajdź stare. Fajna z niej babka.
- Witam. - Dr Chase.
- "Abigail", nalegam. - Abigail.
Miło mi poznać.
Dziękuję za to spotkanie.
Sama miałam do pana zadzwonić w sprawie tej karty.
Coś nowego?
Znaleźliśmy na niej ślad ukrytych liter.
Proszę spojrzeć.
Przypadkowy porządek... Szyfr?
- Może. - Gates to widział?
Sam to wypatrzył.
- Przepraszam. - Nic nie szkodzi.
- Jedną minutkę. - Nie musi się pani spieszyć.
Hej. I co?
Złamaliśmy szyfr. "Laboulaye".
Tekst brzmi: "Laboulaye".
Laboulaye był sławny we Francji. Może to nic.
A może istniała mapa skarbu, tak jak twierdził Thomas Gates,
i miał ją Laboulaye. Dalej mamy tylko część słowa...
L-A-D, lad...
- "ladder"... - Aladyn!
- "Lady"! - Dzięki!
Laboulaye Lady. Wiesz, czym się zajmował Laboulaye
w czasie, gdy zabito Lincolna?
Kończę.
Mapa lub wskazówka do mapy jest na Statui...
- Rozłączyła się. - Ale odebrała. Postęp.
- Dr Gates? - Tak.
Zdaje się, że złamaliście szyfr. Chcąc nie chcąc, podsłuchałem.
Laboulaye? Édouard Laboulaye?
Ben tak uważa.
Pomysłodawca Statui Wolności.
Na Statui jest ukryta mapa skarbu?
Laboulaye był masonem. A to maniacy symboli.
Wyczytałeś to w mojej książce?
- Interesuje pana historia? - Fascynuje.
Wojna secesyjna. Moim przodkiem był
generał konfederatów Albert Pike. Był niezwykłym człowiekiem.
Ale czym jest historia, jeśli nie miarą czynów wielkich ludzi?
Żyjemy i umieramy, ale pamięć historii trwa wieki.
Jedyne pytanie, która ze statui.
Właśnie.
A jest więcej niż jedna?
Są trzy takie posągi, Riley.
Jeden w Nowym Jorku. Drugi w Ogrodach Luksemburskich.
Ale tylko jedną nazywał swoją damą.
PARYŻ
Dokonujesz rzeczy niemożliwych.
Miło, że to doceniasz.
Laboulaye musiał zostawić tu jakiś znak. Najedź na pochodnię.
To nie jest takie proste.
Wiem.
W czymś pomóc, panie władzo?
Amerykanin, tak?
Więc zdaje się panu,
że może pan zakłócać ludziom spokojny poranek
tym brzęczeniem?
Wiecie, ile nasza konstytucja zawdzięcza waszemu Monteskiuszowi?
- Czytał go pan? - Mam.
Monteskiusz. "Trzeba powołać rząd, by żaden człowiek
nie musiał się lękać bliźniego".
- Brawo. - Dziękuję.
- Jestem pod wrażeniem. - Mam!
- Znasz francuski? - Może ja?
To gliniarz.
"Przedzielone morzem bliźnięta stoją zdecydowane..."
- Nieugięte. - Nieugięcie.
"...by strzec tego, czego szukamy".
"Laboulaye, 1876".
- Poszlaka! - "Bliźnięta stoją nieugięte..."
Pomyślmy. Nieugięte bliźnięta.
Nieugięte...
I bliźniacze.
Bliźnięta syjamskie? Syjam? Szlaki handlowe między Francją a Tajlandią?
Idiotyzm. H.M.S. Nieugięty.
Brytyjski okręt zaginiony w Arktyce w XIX wieku. Został odnaleziony
przez naszych wielorybników i decyzją Kongresu wrócił do Anglii.
Po okresie eksploatacji
królowa Wiktoria zleciła wykonanie dwóch biurek z pozyskanego drewna.
Voilà! Nieugięte bliźnięta.
- A gdzie są teraz te biurka? - Jedno jest w Londynie.
Za ile będziemy w pałacu Buckingham?
Nie wiem, spytaj nowego kolegę.
Wezwie wam taksówkę.
- Ładny helikopter. Pański? - Owszem, mój.
Więc zapłaci pan mandat.
Super!
Mitch Wilkinson, historyk, dyplom Virginia Military Institute, 1978.
Jego firma ochroniarska działała w Iraku podczas inwazji
i w Kongo w latach 90.
Płatni najemnicy i czarnorynkowi handlarze antyków.
Więc czemu działający na czarno antykwariusz...
pozbywa się unikatowej pamiątki z wojny secesyjnej,
za którą prywatny kolekcjoner mógłby mu zapłacić sporą sumkę?
KLONOWANIE ZAKOŃCZONO
LONDYN
Gabinet jest tutaj.
W pobliżu jest szyb windy,
ale dostaniesz się tam tylko przez pomieszczenia ochrony.
- Czekają nas emocje. - Musisz się tam dostać.
- Cześć, tato. - Ben.
Telefon Patricka Gatesa. Dzwoni do syna.
Daj.
Włamali się do domu. Zaatakowali mnie.
Dzwoń na policję.
- Co? - Po co?
Nic nie zginęło. A i mnie nic nie jest.
Jestem w Londynie, w drodze do pałacu Buckingham.
Umówiliśmy się na jutro z kustoszem.
- Uważaj na siebie, synku. - Cześć.
Nie tylko my szukamy skarbu.
To nieuniknione.
- To aksjomat poszukiwacza skarbów. - Musimy obejrzeć biurko.
I nie spóźnić się na spotkanie.
- Ben Gates. - Proszę się zgłosić do biura ochrony.
Super.
WOLNE ZAJĘTE
Dobra. Czas na herbatkę, koledzy.
Szukam biura kustosza. Którędy...?
Schodami, a potem w lewo.
Bardzo panu dziękuję.
- Ona tutaj? - Ty tutaj?
Twój tata dzwonił, że tu jest kolejna poszlaka.
To naprawdę ona?
- Spław ją. - Pomogę.
To miłe, ale wybrałaś złą porę.
- Złą porę? - Tak, złą.
Tłukę się do Londynu, by zaoferować pomoc...
- Trzymaj się planu. - I co?
To ty robisz scenę.
- Nie robię scen! - Chcemy urządzić scenę.
I dobrze! Skoro tego chcesz, to proszę bardzo!
- Bardzo subtelnie. - Niech zgadnę! To zła pora!
I nie to miejsce! Znów dałem plamę!
Kolejny raz Gates daje plamę!
Bo wcale nie chcesz krzesła w stylu królowej Anny!
Jesteś w wielkim błędzie.
Widzicie? Posłuchajcie tylko! To szalenie ciekawe.
Uważa, że nawet mając rację, nie mam racji! Mam rację?
Szybka odpowiedź nie oznacza, że nie mam racji.
Ale do pewnych racji trzeba dochodzić razem,
bo stanowimy parę!
Proszę stąd wyjść.
No i co zrobiłaś? Ściągnęłaś na nas poczciwych gliniarzy!
Niech pan sam z nią wyjdzie. Ja zostaję.
- Witam. - Cześć!
- Piliśmy? - Łyczek.
Małe piwko w pubie. Jeden browarek.
Aresztujecie mnie za to?
Zamkniecie gościa za to, że się raczył whisky?
- Dość tego. - Kiełbaski.
Kapucha z ziemniakami!
Haggis!
Złaź z poręczy!
To było genialne.
- Ale mieć rację? - Dobrze. Spróbuj czasem.
- Więc nigdy nie mam racji? - Tego nie mówię.
Znów nie mam racji!
- Tym razem masz. - Kapitalne. Szczyt!
A teściowa ostrzegała.
- Tutaj, proszę. - Może spiszesz mi wszystko,
co mam mówić, napisz mi...
Siedźcie tu, gołąbeczki.
Nie!
- Nie zostawiaj mnie tu! - Bomba.
Co jest grane?
Wybacz, zaskoczyłem cię, ale zagrałaś genialnie.
- Dzięki. Ty też. - Kiedy zauważyłaś,
- że to lipa? - Kiedy zauważyłeś, że mimo to
- naprawdę się kłócę? - W środku.
Przy "Zawsze mam rację". I nie rozumiem.
Zakładam, że mam rację, i ją mam, więc ją mam?
Kiedy wysnuwasz wniosek bez zadawania pytań
i przypadkiem masz rację, to masz fart.
Często go mam.
Więc na czym stoję?
Ale do siebie pasujecie.
Pytasz mnie, co tu robię?
Myślę, że możemy znaleźć poszlakę w królewskim biurku z Nieugiętego.
Pomogło?
Czemu nie umiesz podejmować decyzji, uwzględniając innych?
To, że wiesz, jakiej udzielę odpowiedzi,
nie znaczy, że możesz mnie nie pytać.
Otwieram drzwi nr 1.
No, dobrze. Spróbuję.
Abigail, czy zechcesz mi towarzyszyć?
Tak, dzięki.
Nie, zostajesz.
- To zbyt niebezpieczne. - Idę!
- Drzwi nr 2. - Już się robi.
- Mowy nie ma. - Wezwij ochronę.
Powinieneś być przy windzie towarowej.
Dla królowej?
Nie ma jej tu, nie wywiesili flagi. Przebywa w Windsorze.
- Co robisz? - Idę obejrzeć biurko. Sam.
- Nie. - Nie pozwól jej.
Właź... Już!
Potrzymaj.
Oddasz mi kwiaty?
- Co? - Używasz perfum ode mnie.
No i...?
Całkiem miły zapach.
- To kwiaty. - Nieprawda.
Chodźmy.
Dobra, teraz w lewo.
- Ślepy zaułek. - Nie, w prawo.
Kwiaty mają płatki i pręciki...
Idź, idź!
Jest.
Biurko z Nieugiętego.
Szukamy...
pisma, rzeźbionych wzorów. To może być wszystko.
Popatrz.
- "Malcolm Gilvary, 1880". - Zaczekaj chwileczkę.
Jest. Malcolm Gilvary. Nie produkował mebli,
tylko chińskie skrzynki-skrytki.
Co?
Te szuflady działają jak zapadki w sejfie.
Cztery szuflady... kombinacja czterech cyfr?
Rok?
Pomyślmy... Królowa Wiktoria, urodzona w 1819 r.
A więc jeden...
Osiem.
Jeden.
Dziewięć.
- I co? - 1876 z napisu
na paryskiej statui. Spróbujmy.
Jeden.
Osiem.
Siedem.
Sześć.
Zmiana reguł.
Podobne do inkaskich czy azteckich symboli.
Nigdy takich nie widziałam.
To wygląda... na coś o wiele dawniejszego niż wojna secesyjna.
Co to może znaczyć?
Raczej nie ma związku z zamachem.
Mayday. Mayday. Ben, uciekajcie!
- Gdzie moi aresztanci? - Pohałasujmy...
POŻAR
Alarm przeciwpożarowy?
Boże, chroń królową.
Wszystkie jednostki, akcja zebra!
- Co jest? - Nie wiem.
Coś... albo ktoś się za tym kryje.
- Sprawdzić kluczowe punkty. - To nie ma sensu...
Ustalić terminal źródłowy, sprawdzić strefy 4 i 8.
ZAJĘTE
Tędy, proszę państwa. Dziękuję. Przesuwamy się.
Przechodzimy aż za fontannę.
Widzę ich. Są. Przy bramie głównej.
Jestem uczulony.
Dzięki, że zaczekaliście. Mogę to zobaczyć?
Daniel, stój.
Co to?
Byłem w pałacu Buckingham i wyszedłem z deseczką?
- Wilkinson! - Zatrzymać ich. Szybko!
- Szuka skarbu! - Ja prowadzę!
Jesteśmy w Anglii.
Ma broń, kryć się!
- Jesteśmy w potrzasku! - Uwaga! Schować głowy!
Czego?
- Ben, są coraz bliżej! - Pogięło ich?
- W lewo! - Uwaga!
Skręć!
Uwaga!
Wszyscy cali?
- Szybciej. - Musimy ich zatrzymać.
Uwaga!
Dokąd pojechał?
- Co to? Czyjś telefon. - To on.
Masz jego numer w szybkim wybieraniu?
Skończ to, nim ktoś ucierpi.
Oddaj mi to, co znalazłeś w pałacu Buckingham.
Powiedz to mojemu ojcu.
Czemu stoją pośrodku jezdni?
- Dokąd oni biegną? - I dlaczego?
- On tam jest! Szybko! - Z drogi!
Z drogi!
- Przejechałem komuś stopę? - Uważaj na ludzi!
Jedź! Szybciej!
- Tam! - Dobra, widzę.
- Wciąż za nami są. - To model z aparatem?
- Nie, jest zepsuty. - Dobra, daj mi deszczułkę.
Przejedziemy na czerwonym.
Włam się do archiwów policji i zdobądź zdjęcie z tej kamery ulicznej!
- W porządalu. - Nie dasz rady?
Boli mnie założenie, że dam.
Dzięki ci, Riley.
Bierz!
Stój!
- Ma. - Tylko co?
Nie wiem, ale należy do nas.
WASZYNGTON
- Abigail! - Patrick.
Miło widzieć was znów razem.
Nie jesteśmy razem.
A tak chcę się pozbyć pudeł z domu.
Całości nie potrafię odczytać, ale mogę was zapewnić,
że jest to pismo prekolumbijskich Indian.
- Lekko licząc sprzed 500 lat. - Lekko licząc.
Jeden symbol umiem zidentyfikować.
Ten. Wiesz, co to?
Coś ze świętego kalendarza?
To symbol miasta Cíbola.
To Cíbola.
Złote Miasto.
"W 1527 r. hiszpański statek rozbił się u wybrzeży Florydy.
Ocalało tylko czterech ludzi.
Wśród nich niewolnik Estebán, który uzdrowił umierającego wodza.
W nagrodę tubylcy pokazali mu
święte miasto ze złota.
Później usiłował sam odnaleźć miasto, lecz szukał na próżno.
Ale legenda została. Każdy odkrywca Nowego Świata próbował je odnaleźć.
Kiedy wyprawa generała Custera po złoto zakończyła się klęską
pod Little Bighorn, stało się jasne, że nikt go nigdy nie odnajdzie".
Wyobraź sobie, że Konfederaci przejmują Złote Miasto.
Mój Boże...
Wybieram się do niej.
- A ty ze mną. - Nie!
- Nikt tego nie przetłumaczy. - Są eksperci.
Niejeden.
Od wymarłych języków? Jest najlepsza.
- Kto? - Nie pojadę tam.
- Minęło... ile? 25 lat. - 32.
Aż tyle?
Jest powód, dla którego od 32 lat nie rozmawiamy.
- Nic nas nie łączy. - A ja?
No, tak... Na pewno jest z ciebie tak samo dumna.
- Kto? - Jego mama.
UNIWERSYTET STANU MARYLAND
- Wyluzuj się, będzie dobrze. - Jasne. Zresztą po tylu latach
mogła stracić pamięć i mnie w ogóle nie rozpozna.
Nienawidzę tej baby!
Trafiliśmy bez pudła.
Ja zajmę pozycję poza linią ognia.
- Mamo. - Benjamin!
Abigail! Co za niespodzianka. Cześć, kotku.
Widzisz? Jedna sylaba, cios w serce.
- Nie... - Ona to potrafi.
Umiem też zlokalizować szczoteczkę do zębów.
Nie ja zostawiłem szczoteczki w Marrakeszu.
Zapakowałem je do kosmetyczki, jak kazałaś!
I uparłeś się sam upakować bagaż w taksówce.
- I spakowałem! - Bez kosmetyczki!
Bo to nie bagaż, tylko coś, co się wkłada do bagażu!
- A kto pakował kufer? - Nie mogłam tam jej wcisnąć,
bo był w nim ten kretyński dywan
z rzekomym sekretnym haftem.
- Idiotyzm. - Miał sekretny haft.
- Sześć walizek... - Mamo.
Rzuć na to okiem.
- Co to takiego? - Ciekawostka.
- Zdaje się, że olmecka. - Rzeczywiście.
Tak, proto-zoqueańska.
Liczyłem, że nam to przetłumaczysz.
Tak, to do ciebie podobne.
Ale chyba nie chodzi o szukanie kolejnego skarbu?
Mamo, chodzi o coś bardzo ważnego.
No, dobrze. Pokaż, co masz.
Ten hieroglif... oznacza "ptaka". A ten...
"Szlachetny ptak".
"Znajdź szlachetnego ptaka, niech weźmie cię za rękę
i pozwoli przejść do świątyni bogów".
Chcesz odnaleźć skarb Cíboli.
Bo to o niej mowa.
Nie, to nie jest "Cíbola", tylko "środek świata".
Lubiłaś to. Zakochała się we mnie...
To nie była miłość, tylko emocje, adrenalina i tequila.
I chciałam zdobyć zaliczenie.
Poszukiwacze skarbów odnoszą ostatnio sukcesy.
Ale to Ben, nie ty, znalazł skarb.
Ty nie kiwnąłeś palcem.
Patrick, Emily, proszę... Spróbujmy odczytać ten napis.
Obawiam się, że to koniec.
Hieroglify są niepełne. Macie tylko połówkę mapy skarbu.
Przykro mi.
Nie dziwię się.
Wiemy chociaż, gdzie się znajduje reszta mapy.
Wiesz?
Więc czemu mi nie mówiłeś?
Bo czasem reagujesz histerycznie!
- Przykro mi. - Mnie też.
Gdzie jest?
Napis na paryskiej statui mówił: "Bliźnięta stoją nieugięte".
Mapę podzielono między dwa biurka z Nieugiętego.
Biurko z Nieugiętego... Biurko z Nieugiętego?!
Biurko prezydenta.
Prezydenta...
- Naszego prezydenta? - Niestety, tak.
Ale to oznacza...
Więc będziemy musieli...
Biały Dom?
A konkretnie... Gabinet Owalny.
Czemu miałbym reagować na to histerią?
- Nie na to się pisałem. - Skupmy się na bieżących kwestiach.
Dziękuję.
Prekolumbijska.
- Przetłumaczysz? - Żartujesz?
To martwy, niezwykle rzadki język.
Zajmuje się nimi garstka uczonych.
Gdzie ich znajdziemy?
Na uczelniach. Ale nie macie całości.
Jak to?
Te hieroglify... przecięto.
To nie jest cała mapa? Jak odszukamy resztę?
Bez wysiłku. Gates ją namierzy.
BIAŁY DOM
Biurko stoi przy południowej ścianie Gabinetu Owalnego.
Popatrzcie.
Małe drzwiczki od frontu.
Roosevelt zasłaniał nimi wózek inwalidzki.
Ale lepiej spójrzcie na to.
FESTYN WIELKANOCNY
To by mogło wypalić.
Czas umówić się na randkę ze swoim nowym facetem.
Chyba masz rację.
- Czy to Connor w króliczym kostiumie? - Dziękuję.
Nigdy na tym festynie nie byłam. Uroczy.
Boski.
Znam pana! Pański prapradziadek zabił prezydenta Lincolna.
Zabił go John Wilkes Booth.
Eisenschiml pisze,
że w spisku uczestniczyli członkowie rządu.
Absurd. Eisenschiml to mistrz
wyciągania błędnych wniosków.
A czemu osobisty strażnik Lincolna nie stał na warcie?
Ponieważ Lincoln nigdy nie chadzał z obstawą
do teatru... słuchasz? Zwłaszcza w Wielki Piątek.
A to, że zamknięto wszystkie mosty w stolicy
poza jednym, którym miał uciec Booth?
Sam uciekaj, przemądrzały małolacie. Sio.
Amerykańska edukacja schodzi na psy.
Cieszę się, że jednak przyszłaś.
Z Gatesem.
Spotkaliśmy się przypadkiem.
Nie poprosisz go?
- O co? - Nie, nic.
- Nie, serio, o co? - Nie chcę się narzucać.
Chce przez to powiedzieć, że wątpi, czy możesz.
- Co? - Chce zobaczyć Gabinet Owalny.
- Nie, prosiłabym o zbyt wiele. - Nie, to jest...
- Da się załatwić. - Serio?
Widzisz?
Mógłbyś?
To super. Marzyłam o zwiedzeniu Gabinetu Owalnego.
Connor rządzi.
Proszę... oto i on.
Empirowy wystrój... blankowane gzymsy. Super.
Niesamowite uczucie, co? Stać w tym miejscu...
Niesamowite.
Przepraszam.
To jest... biurko z Nieugiętego.
Może pamiętasz sławne zdjęcie JFK juniora bawiącego się tu,
obok zajętego pracą ojca?
Cudowne.
Ale mało kto wie,
że bliźniacze biurko stoi w pałacu Buckingham.
- O rany. - Kto by pomyślał...
Korzystali z niego wszyscy prezydenci od Hayesa,
poza Johnsonem i Nixonem.
No i Fordem.
- Nie. - Owszem.
Nie.
Abigail! Czyżbyś zgubiła kolczyk?
Ojej... tak!
Dostałam je w prezencie od babci.
Poszukajmy go. Bo jak ktoś tu znajdzie kolczyk
nie należący do Pierwszej Damy...
- Fakt. - Tym bardziej,
że nas tu nie było.
- Właśnie. - No to może
poszukamy go razem?
Ja się rozejrzę tutaj!
- Myślisz, że mógł tu spaść? - Tak.
- A może tutaj. - Prawdopodobnie.
Oj, nie...
- Ale chciałaś usiąść na sofie. - Tak... króliczki.
- Znalazłeś! - Tak...
Jestem ci taka wdzięczna!
Jesteś najwspanialszym facetem.
Dziękuję.
- Była pusta. - Ktoś go zabrał.
Przez sto lat siadały przy nim najtęższe umysły.
- Ale mam to. - Któryś trafił.
- Symbol odbity w drewnie. - Prezydencka pieczęć.
Nie.
Orzeł trzyma zwój zamiast gałązek oliwnych.
- Jestem w kropce. - I co teraz?
Nikt z was nie czytał mojej książki?
Orzeł ze zwojem w szponach.
Wiesz, co to oznacza?
Ale nie mogę wam o tym opowiedzieć.
Muszę wam to pokazać... w mojej książce.
SKARB TEMPLARIUSZY
- Nawet jej nie rozpakowałeś? - Przeprowadzka.
Rozdział 13.
TAJNA KSIĘGA PREZYDENTA
- "Tajna księga prezydenta"? - Tak.
Jest to zbiór dokumentów przygotowywany dla prezydentów
przez prezydentów i dla nich tylko przeznaczony.
I nie mówię tu tylko o sprawie JFK.
18,5 minuty zaginionego nagrania z Watergate.
Czy Apollo faktycznie wylądował na Księżycu? Jak było? Jak?
No i coup de grâce... Strefa 51.
Coś ty, to mit popkultury.
Czyżby? Czyżby?
To zupełny...
- Obłęd? - Tak!
Wydaje mi się, że na tym obłędzie nieźle zarabiamy.
- Chłopak ma rację. - Pewnie i tak.
Ten sam znak.
Umieszczony w 66 r. w ustawie o wolności mediów.
Orzeł i zwój papieru,
tajemny symbol z księgi prezydentów.
Więc twierdzisz, że to, co było na deseczce,
jest teraz w tajemnej księdze prezydenta?
Ben.
Gdybyś to ty mnie teraz przekonywał,
miałbyś mniej dowodów, ale ja i tak już bym ci wierzył.
Orzeł ze zwojem w łapie?
Zwolennicy teorii spisku widzą w nim
symbol z sekretnej księgi prezydenta.
Kupiłeś sobie książkę Rileya.
Myślisz, że książka o spiskach
- uszłaby naszej uwadze? - Ale czy to jest prawda?
Czy prezydent ma tajemną księgę?
Lubisz kaczki?
Istnieje taka księga.
Dlaczego mówisz mi to tutaj?
Bo w biurze jestem agentem FBI.
Tu rozmawiamy jak przyjaciele.
- Gdzie jest przechowywana? - O tym wie tylko obecny prezydent.
Poprzednik przekazuje ją następcy.
Każdy wybiera dla niej kryjówkę.
Nie załatwisz mi wglądu?
Zajrzysz do niej, jeśli cię wybiorą na prezydenta.
Nigdy nie wiadomo...
Potrzebuję paru minut sam na sam.
Paru minut? Serio?
Choćbyś był jego żoną,
nie mógłbyś liczyć na...
Ale gdybym go dorwał na osobności...
Jak to sobie wyobrażasz?
Przed wojną secesyjną każdy stan istniał osobno.
Mówiono wówczas: "USA są".
Dopiero po zakończeniu wojny zaczęto mówić: "USA jest".
Pod rządami Lincolna... zjednoczyliśmy się jako naród.
Lincoln zapłacił za to życiem.
Podobnie Thomas Gates.
Zapłacił życiem.
A zatem... jak sobie załatwię takie sam na sam?
Mam zamiar go porwać.
Uprowadzę prezydenta Stanów Zjednoczonych.
- To mało zabawne. - Jestem twoim ojcem!
Nie pozwolę, byś zniszczył sobie życie.
Odbiło ci?
W mojej książce przeczytasz, że to niedostępna księga.
Jak chcesz to przeprowadzić?
Przymierzam się do Mount Vernon.
- Co? - Wchodzę.
BIURO PRASOWE BIAŁEGO DOMU
Przenosimy przyjęcie urodzinowe.
Podobno w hotelu Spencer Landmark
odbywały się zebrania Ku-Klux-Klanu.
- Czy są na to dowody? - Washington Gazette.
"Czy prezydent jest nieczuły na problemy mniejszości?"
- Dowody są bez znaczenia. - Lista alternatyw.
- Patty, co masz? - Wiem, że w ostatniej chwili,
ale hotel, który zarezerwowaliśmy, zalało.
- Wszystko pod wodą. - Przyjęcie na 200 osób.
- Gunston Hall. - W Monticello nie ma miejsc,
to samo w Gunston Hall i Tudor Place.
Zostaje nam hotel Denby, ewentualnie Mount Vernon.
- Życie mi uratowaliście! - No to Denby.
Wróć. Tylko Mount Vernon.
Zamawiaj, nim nas ubiegną.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO PANIE PREZYDENCIE
To dla mnie wielki zaszczyt.
Dołączam się do gorących życzeń.
Dobry wieczór!
Czy pan wie, że jest pan na terenie zamkniętym?
Wiem, ale gdzie indziej nie ma ryb.
Być może, ale przepłynie pan nieco dalej.
A czy pan wie, że w myśl artykułu 1, paragraf 25,
mam prawo łowić tu ryby?
A czy pan wie, że mam prawo aresztować pana na 48 godzin?
Wynoszę się tam, skąd przypłynąłem, i to z prędkością światła.
Może kiedyś pójdę w tym z zaproszeniem w dłoni.
Godzina 20.00, sprawdzam. Posterunek 11.
- Czysto. Teren zabezpieczony. - Hej.
Nie widział tu pan uroczej brunetki?
- Idę po drinka, a ona znika. - Nie widziałem.
Nie mam dziś brania.
Dobry wieczór, ekscelencjo.
Panie premierze, to rozkosz znów gościć pana w USA.
A limity darowizn na kampanię...
Sto lat, panie prezydencie.
- Ben Gates. Skarb templariuszy? - A, tak. Ben Gates.
- Nie przeszkadzamy. - Dziękujemy.
Nawet pan nie wie, jak się cieszę, że zostałem tu dziś zaproszony.
Tajne służby pewnie już dostają białej gorączki.
W związku z rewelacjami na temat przodków...
- No, tak... - Słucham.
Pan wybaczy, ale wiem, że jest pan
wielbicielem Waszyngtona, więc może to pana zainteresuje.
Proszę spojrzeć.
Plan Mount Vernon narysowany przez niego samego.
W rzeczy samej, panie prezydencie!
- Studiowałem w Yale architekturę. - Nie wiedziałem.
Mam to po wujku.
Dostał go od wnuczki niewolniczki, Charlotte.
Frank. Miło cię widzieć.
Charlotte... która tu mieszkała i pracowała.
Stoimy teraz tutaj...
Ta linia to podziemny tunel, zapomniana droga ewakuacyjna.
Ciekaw jestem, czy jeszcze istnieje.
- Jest jeden sposób, by się przekonać. - Może sprawdzimy?
Ale czy nam wolno?
To znaczy panu wolno, jest pan prezydentem.
Mogę iść z panem?
- Wszędzie was pełno. - Tak jest.
Poproszę o latarkę dla przyjaciela.
Według planu powinien się znajdować...
Jeden... dwa. Tutaj.
Tak, to gdzieś tu.
- Mogę? - Oczywiście.
Doceniam twoje zaangażowanie w pracę,
ale nie mam tutaj wrogów.
W piwniczce. W tym malutkim pomieszczeniu.
W takim razie zaczekam tutaj.
Tutaj!
- Herb Jerzego Waszyngtona. - Ciut zmieniony.
- Jak? - Skrzyżowane pod innym kątem.
Zgodnie z planem powinny się układać w idealne "V".
Co jeszcze?
Grot. Jest przechylony.
To nic! Spokojnie!
Panie prezydencie?
Intruz w strefie 9!
- Ściągnąć policję i komandosów! - Zamknąć wszystkie wyjścia!
- Co pan wyprawia? - Bardzo mi przykro.
Mam pytanie, na które mi pan nie odpowie,
- jeśli nie będziemy sami. - Dwóch do środka!
Młot dwuręczny, łom, wiertarka udarowa, już!
Tom, powiadom wiceprezydenta.
W pewnym momencie, między rokiem 1880,
kiedy w Gabinecie Owalnym stanęło biurko, a dniem dzisiejszym
jeden z naszych prezydentów odkrył w biurku skrytkę.
W środku była deseczka z prekolumbijskimi hieroglifami.
Mapa skarbu Cíboli, legendarnego Złotego Miasta.
Tyle zachodu o mapkę?
Może się stać dowodem niewinności Thomasa Gatesa.
Wiem, że na pewno nie ma już jej w skrytce.
Dobrał mi się pan do biurka?
Miejsce jej przechowywania jest zapisane...
...w księdze prezydenta.
Jej treść znana jest wyłącznie prezydentom.
Zawiera największe tajemnice państwowe.
W życiu nie słyszałem większej bzdury.
Widziałem pieczęć na biurku. Wiem, że ta mapa istnieje.
I nie wyjdę stąd,
- jeśli nie ujawnię informacji. - Wyjście jest tam.
Wskażę je panu.
Nie potrafi pan negocjować, co?
Raczej nie.
Panie prezydencie!
Gdzie są moje młoty?!
Nie rozumiem.
Naraża się pan, jest pan gotów iść za kratki,
by wybielić nazwisko przodka?
Do wyjścia - schodami w dół.
Wszystko, co osiągnąłem, zawdzięczam przodkom.
Thomas Gates do ostatniej chwili służył narodowi,
walcząc z RZK.
Komuś, kto ginie za ojczyznę, należą się honory.
"Ostatnia, pełna miara lojalności"?
Lincoln to mój ulubiony przywódca. Proszę się nie obrazić.
Ani myślę. Jest także i moim idolem.
Wiem, że księga istnieje. Pytanie brzmi:
Czy zgodzi się pan mi ją udostępnić?
Jeśli nawet ta księga istnieje, to czemu
miałbym ją pokazać właśnie panu?
Ponieważ może doprowadzić
do odkrycia najwspanialszego z zabytków indiańskiej kultury.
Świadectwa wymarłej cywilizacji.
Pomoże pan jej potomkom odtworzyć przeszłość.
Ponieważ jest pan prezydentem Stanów Zjednoczonych.
I może to wynika z pańskiego charakteru, może ze złożonej przysięgi,
może z odpowiedzialności przed historią...
Ale wierzę, że jest pan człowiekiem honoru.
Ludzie przestali wierzyć w górnolotne hasła.
Ale pragną w nie wierzyć.
Najbliższa szosa jest tam. Chyba pan rozumie, że musimy się tu rozstać.
Rozmowa, która teraz nastąpi, nie miała miejsca.
Księga istnieje.
- Gdzie jest? - W najlepszym miejscu.
W Bibliotece Kongresowej.
X, Y, dwa, trzy, cztery, siedem, osiem, sześć.
Dziękuję.
Przyda się panu także: trzy, siedem, dziewięć, cztery.
Zapamiętam.
200 osób wie, że mnie pan uwięził. Nie mogę wyjawić im przyczyny.
W razie fiaska poszukiwań
odpowie pan za uprowadzenie głowy państwa.
- A wie pan, co to znaczy. - Tak jest. Aż za dobrze.
- Chcę pana o coś prosić. - To dla mnie wielki zaszczyt.
Strona 47. Proszę tam zajrzeć.
Riley, Biblioteka Kongresowa, za 20 minut.
Sadusky.
Prezydent został... co?
Gates.
X-Y-2-3-4-7-8-6.
Jesteśmy blisko celu.
BIBLIOTEKA KONGRESOWA
- Od czego zaczniemy? - XY to kod klasyfikacji książek.
Kolekcje specjalne, czyli bardzo wyjątkowe dzieła.
- Gdzie stoją? - Tędy. Przemkniemy się.
To będzie niezłe.
Szukajmy... XA... XM...
Patrz. Znasz szyfr?
3-7-9-4.
Jaką podał sygnaturę?
2-3-4-7-8-6.
2-3-6-7...
X-Y... Tutaj!
7-6...7-8...
Nie ma jej.
Może ktoś ją wypożyczył.
- Świadomie nas podpuścił? - Chce, żeby nas capnęli.
Trzymaj.
- Co to? - Sześciocyfrowy zamek szyfrowy.
Sygnatura jest kluczem.
Miałem rację.
Brawo, panie Poole.
Orzeł ze zwojem w łapie.
Strefa 51!
- Zabójstwo Kennedy'ego... - Nie mamy na to czasu.
Fakt.
Jest. Chwila...
"Kwiecień 1865. Wiktoria wysyła Pike'owi dwa zaszyfrowane listy.
Pierwszy odebrano.
Zawiera informacje o skarbie Nowego Świata, Złotym Mieście".
Królowa chciała wspomóc Konfederację?
- Skłócony kraj jest słabszy. - I potrzebowali bawełny.
"Drugi list, zakodowany szyfrem Playfaira,
sugerował kontakt z Laboulaye'em, który miałby ukryć hasła".
Właśnie tak zaszyfrowaną notkę usiłował spalić Thomas Gates.
- Mamy ją. - Tak. "1880.
Biurko pojawia się w Waszyngtonie jako dar królowej dla Hayesa".
Popatrz.
Deszczułka z Białego Domu.
I ostatni wpis, Coolidge'a.
"1924. Znalazłem deszczułkę w skrytce biurka.
Została sfotografowana i zniszczona.
Borglum wysłany do zatarcia znaków
w łańcuchu Black Hills".
Borglum. Mount Rushmore?
Wyrzeźbił głowy w skale Rushmore, by zniszczyć punkty orientacyjne
i ochronić Miasto Złota.
Rzeźby na Rushmore to przykrywka.
Co to?
Moje podatki pójdą na moje aresztowanie.
Przyjechali po mnie. Do wozu!
- Nie, Ben! - Dogonię was.
Tędy!
Gates porywa prezydenta, uwalnia go
i jedzie do Biblioteki Kongresowej.
- Po co? - Wypożyczyć książkę?
Tędy.
- Tato! - Ben.
Uciekaj. Musiałem przestawić wóz.
Wszędzie FBI i tajne służby.
Uspokój się. Przesłałem ci zdjęcie na komórkę.
- To możliwe? - Tak.
Odebrałeś?
- Tak. - Patrz.
- Zawieź mamie do tłumaczenia. - Dlaczego ja?
Mówił coś o mamie?
Wybadamy, kto to.
- Jak znajdziemy Bena? - Nie wiem.
- Stać! Kim jesteście? - Pracownikami.
- Dokumenty. - Zarządzono ewakuację.
Nic nie rozumiem...
- Zaparkowałam na... - Siedzę i czytam...
- ...wydzielonym miejscu... - ...i nagle...
Proszę.
- Dziękujemy za pomoc. - Powodzenia.
Dobranoc.
Zapal.
Wrzuć bieg.
Co jest? Możecie jechać!
Trafimy za kratki.
Przeszukam...
Wsiadaj!
Mercedes, terenówka!
- Jedź! - Trzymaj się!
Uda nam się.
Blokada! Podnieś blokadę!
Blokada!
Jedź!
Nic wam to nie da!
To miało inaczej wyglądać!
- Jak nas tak szybko namierzyli? - Jak?
- Prezydent to skarżypyta. - Sadusky. Był tam.
Wie o księdze więcej, niż przypuszczałem.
A co mówił prezydent na porwanie?
Nie narzekał.
- Dr Appleton. - Zamknięte, przykro mi.
Przepraszam za późną porę.
Nazywam się Mitch Wilkinson.
Chcę pani coś pokazać. Zajmę pani minutę.
- Łowca skarbów. - Nie.
Chcę zostawić swój ślad w dziejach.
Pomoże mi pani?
Nie znam tego języka. Niestety, nie pomogę.
Przepraszam.
Tak?
Jasne.
Zaraz tu będzie pani były mąż. Chce znać tłumaczenie.
Powie mu pani wszystko prócz prawdy. I spławi. Od tego zależy jego życie.
Emily?
Ostatnia osoba, którą chcesz oglądać.
Mnie też jest ciężko. Ale musisz nam coś przetłumaczyć.
- Ben liczy na twoją pomoc. - Tak, jasne.
Dla Bena zawsze. Co masz?
Jest w komórce. Nie bardzo potrafię...
- Daj. - ... wyświetlić.
ZDJĘCIA
Wiemy, że prowadzi do Mount Rushmore.
Tak. "Wyspy... Wyspy ze skał wśród morza traw".
Tak Indianie Lakota nazywali Black Hills w Południowej Dakocie.
"Znajdź miejsce, gdzie księżyc dotyka ziemi, i wypuść kolibra".
I to wszystko?
Nigdy nie pomyślałaś... nie do wiary, że ci to mówię...
Nie pomyślałaś, że robiłem wszystko, by zrobić na tobie wrażenie?
Nieprawda. Robiłeś to, bo chciałeś. Też bym tak postępowała,
ale ktoś musiał dorosnąć i wychować Bena.
Na ciebie nie mogłam liczyć.
Nie pomyślałeś, że poświęciłam więcej niż ty kiedykolwiek w życiu?
Oczywiście, że nie.
Więc idź sobie.
Piekielna tequila.
Spokojnie. Świetnie poszło.
Uwierzył w każde pani słowo.
A poza tym wasz syn i tak nie znalazłby skarbu.
Nie zna pan Benjamina.
Możliwe. Ale... mam to.
List od królowej Wiktorii do generała Konfederacji Alberta Pike'a?
Widać poczciwa monarchini wspierała sprawę Południa.
List jest w rodzinie od 140 lat.
Zawiera arcyważną informację. Ostatnią poszlakę.
Oczywiście jest zupełnie bezwartościowa
bez pani tłumaczeń tekstów z deszczułek.
Ironia losu, co?
Zaczęło się od palenia kart, a teraz kończymy,
puszczając z dymem ostatnią wskazówkę.
W ten sposób już tylko ja...
...mogę odnaleźć Cíbolę.
Proszę wziąć okrycie.
Z tekstu drugiej deszczułki wynika,
- że trzeba znaleźć wyspę ze skał. - Benjamin już by ją znalazł.
Nie sądzę.
Jak dojść do...
Cześć, Mitch.
Mamo...
- Czekaj! - Nie, guzdrzesz się!
Wiedziałam, że to zinterpretujesz.
Koliber bardzo pomógł. Puść ją.
To my mamy broń... A ty mi rozkazujesz?
Porwałem prezydenta. Agenci FBI już tu po mnie jadą.
Na pewno chętnie cię poznają.
Aresztują nas obydwu.
Ta ścieżka nie wiedzie do Miasta Złota, co?
Ma potrzebne dane, ma list...
Od królowej Wiktorii do generała Pike'a.
- Skąd wiesz? - Czytałem w książce.
Niestety, spalił list.
Dobra. Do tej pory się mną wyręczałeś, po co zrywać z tradycją?
Przekaż mi wiedzę, ja znajdę Miasto Złota,
dowiodę niewinności Thomasa, a ty zgarniesz skarb.
- Co? - Pójdę z tobą.
Ale tytuł odkrywcy Miasta Złota
jest mój.
Zostawisz tu wspólników i całą broń palną.
Myślisz, że na to przystanę?
Tak, bo potrzebujesz tego skarbu. Zapewniam cię. Wiem.
Dobra, zrobimy to po twojemu.
Zapewniam cię, że poradzę sobie i bez broni.
- Którego prezydenta? Naszego? - Chciałem ci tego oszczędzić.
Wciąż ani śladu "szlachetnego ptaka".
Dobra, Mitch. Gadaj.
Co było w liście. Jaka wskazówka kryje się w tekście Wiktorii?
"Wejście odsłoni się jedynie przy bezchmurnym deszczu".
Spróbuj to rozgryźć.
Mamy wrócić w deszcz?
"Bezchmurny". Może oznaczać tyle co "słoneczny".
Potrzebujemy i słońca, i deszczu.
Potrzebujemy wody.
Wody...
Zmoczona skała ciemnieje! Polewajcie ją wodą.
Emily? Wody?
- A co tu mam? Ślepy jesteś? - Dobrze...
Głupota... I co, nawodnimy całość?
Jest.
Mam go! Znalazłam!
Patrzcie!
To orzeł.
- Patrzcie. Jest. - Orzeł.
- "Szlachetny ptak..." - "Pozwoli ci przejść".
- I co teraz? - Musimy złączyć dłonie
i w szlachetny sposób przejść ponad ptakiem.
- Może wskazuje kierunek? - A wówczas ten ptak
powstanie z kamienia i zapieje...
Chcecie się bawić w zgadywanki czy mam mówić, co dalej?
"Niech twoja dłoń ulegnie sercu wojownika".
A orzeł symbolizuje wojownika.
Ben, nie. Czekaj! Nie...
To pewnie straszliwa pułapka. Powiedz mu!
Straszliwa pułapka.
Przebyć taki szmat drogi i nawet nie spróbować?
Ja to zrobię.
Spokojnie.
"Niech twoja dłoń ulegnie".
Wybaczcie, nie mogłem się oprzeć.
To coś jakby... zasuwa...
Ben, popatrz.
Ach, to piękne!
- Patrick! - Co to?
Przeciwwaga, by wrota były otwarte.
- A co to za odgłosy? - Fascynujące.
Przepraszam!
- Wszystko dobrze? - Nie.
To na nic.
- Coś ty narobił? - Jakiś rygiel. Ja tego nie zrobiłem.
Zostaje nam jedna droga.
Naprzód.
Takie nagromadzenie reliktów...
Są w świetnym stanie.
Poprzerzucamy trochę kamieni.
- Tam jest tunel. - Popatrzcie.
Figurka ze złota.
Ma malutki tors... Popatrz. Zupełnie jak...
Do tyłu! Do tyłu! Wszyscy na drugą stronę!
W tył!
Riley, do przodu! Do przodu!
Nie, w tył!
- Co robić? - Stać!
Musimy rozłożyć ciężar, by zrównoważyć płytę.
- Znajdziemy ich. - Jak?
- Coś wymyślę. Powiem ci, co zrobimy. - Nie, ja ci powiem.
- Nie, ja. - Ja ci powiem!
Tam jest przejście.
Odsuniesz kamienie, tam jest przejście.
To jest... świetny pomysł.
Nic tu nie ma. Wielka czarna czeluść.
Ben, popatrz! Drabina.
- Resztki drabiny. - Latarka.
Riley, przejdziesz w tamten róg... Zaraz!
Kiedy ja przemieszczę się tam.
Krok po kroku. Tak.
Jeśli podniesiemy narożnik, dosięgnę.
- Stop! Czerwone! - Nie pomagasz!
Ja też tak mogę.
Stój.
- Chłopaki! - Troje na jednego.
I tak będzie po mnie. A skoro tak, mogę iść pierwszy.
Słuchaj!
To jak będzie?
Zrobimy to po twojemu.
Pozostali na moje "trzy" ruszają razem.
Krok po kroku.
Raz... dwa... trzy.
- Gotowi? - Już.
Mitch, co tam widzisz?
Jest jakieś wyjście?
Co tam jest?
- Wszystko dobrze? - Obiecaj mi, że nic mu się nie stanie.
Dobrze.
Chodźmy.
Mitch! Odezwij się!
- Wykalkulowałam to sobie i... - Wiem.
Kogoś trzeba będzie zostawić.
Obiecajcie, że po mnie wrócicie.
Ja też umiem liczyć.
- Twoja kolej. - Będę ostatni.
"Nie, coś wymyślimy, Riley". "Nie, jesteś nam potrzebny".
Żart. Idź.
Raz... dwa... trzy!
- Co zrobiłeś? - Nic!
Nie dam rady!
Idź! Już! Idź!
- Gotów? - Teraz!
Trzymaj się!
Mitch, bożek. Ben! Złoty bożek!
Zepchniemy go, zrównoważy twój ciężar!
Dawaj!
Uwaga!
Szybko, Ben!
Złap mnie za rękę!
Dzięki.
Szkoda, że nie ma tu żadnych dziewczyn.
- Jesteś cały? - Już dobrze! Już dobrze.
No to... naprzód.
Co to?
Poświeć.
Co robisz?
Nic nie widzę! Czy to już jest to?
Ropa.
To ślepy korytarz! Nie ma wyjścia!
Musimy zawrócić!
Nie! Patrick, to obłęd.
Mam!
Trzymam cię! Trzymam!
Do przodu nie da rady!
Nie do przodu, w dół!
Woda musi mieć ujście, inaczej zalałoby jaskinię.
Pomóżcie mi to obrócić!
Poziom wody opada.
To... Em.
Em. Em.
Ben!
Znaleźliśmy je!
- Thomas miał rację! - Nie, ty ją miałeś!
Wybacz, że zbrukałem imię twego prapradziadka.
Ale inaczej nie dałbyś się w to wciągnąć.
A Wilkinsonowie mieli wreszcie szansę zaistnieć w historii,
odkrywając Złote Miasto dla potomnych.
Co się z tobą działo? Ojciec się zamartwiał.
Odchodziła od zmysłów. Szalała.
Czy po drodze nie widziałeś...
Przestań. Czy nie widziałeś jakichś bocznych odnóg?
Nie, wszystko zasypane. Nie da się zawrócić.
A ona dokąd?
Skarbie, skarbie, chodź zobaczyć.
- Co? - Spójrz.
To pozwoli odczytać język Olmeków,
poznamy szczegóły prekolumbijskiej historii.
- Jesteś szczęśliwa? - O, tak...
Ben! Spójrz na to. Popatrz!
Na tym podrzynali gardło i wyrywali serce.
- Co to było? - Słuchajcie!
Szukałem wyjścia, ale bramy są zablokowane.
Ta woda musi mieć gdzieś ujście, znajdziemy je!
Prąd!
Prześledź jego bieg! Znajdź główny odpływ!
Jest pod nami! Tutaj!
Szybko!
Wchodźcie tam!
Woda wzbiera!
Otwórzmy te wrota, żebyśmy się nie potopili!
Ben, spływa w dół! To kanał odpływowy.
Ale teraz wypełnia się wodą!
Musimy zaklinować wrota w pozycji otwartej!
Nie! Przy ich otwarciu zalewa tunel.
Zamknijmy je od drugiej strony.
Patrick, Emily, naprzód!
Mitch, musimy się dostać za te drzwi!
Nikt nie wyjdzie bez mojego pozwolenia.
Drzwi nie pozostaną same otwarte.
Obaj wiemy, co to znaczy.
Jeden z nas otwiera drzwi i zostaje.
Głosuję na Mitcha!
To nie jest demokracja.
Przestań! Zostanę! Zostaję, patrz!
Widzisz? Stoję tu, zostaję!
Powiem wam teraz, jak to przebiegnie.
Ty i ja otwieramy drzwi. Jeśli ktoś spróbuje sztuczek,
zamykam i zaczynamy od nowa.
A więc bez wygłupów, bo kogoś spotka krzywda!
Nic nie zrobię. Masz moje słowo! Tylko ją puść.
Bez ciebie nie pójdziemy!
Nakłoń ich, żeby przeszli. Nakłoń ich do tego.
- Nie! - Już!
Szybko! Chce nam uratować życie!
Błagam, szybko!
Pchaj mocno, Ben!
Prąd jest zbyt wartki!
- Gotów! - W twoje ręce!
Mamo!
Trzymaj się!
Wstrzymaj oddech!
Pomóżmy Benowi!
Zaklinowałem się w drzwiach! Jeśli pozostaną otwarte,
obydwie komory zaleje woda!
- Otwórz drzwi, pomogę ci! - Prąd jest za silny!
Jeśli otworzę, zmyje cię!
Pomogę ci!
Znalazłem Złote Miasto! Ja je znalazłem!
I nikt się nie dowie?
Coś wymyślimy! Wszyscy się stąd wydostaniemy!
To nie łamigłówka. Koniec z zagadkami.
Zginiemy wszyscy albo tylko ja.
- Powiedz im, że ja je odkryłem! - Nie poddawaj się!
Dziękuję.
Nie zostaliśmy sobie przedstawieni. Jestem Riley.
Do pana.
Sadusky.
Mam dowód.
O wilku mowa. Oddasz się w ręce sprawiedliwości?
Nie. Znaleźliśmy Złote Miasto.
Trudno, popełniłeś ciężkie przestępstwo.
Przestań. Przestań!
- Panie prezydencie? - Daj nam chwilkę.
Informuję, że to jest człowiek, który pana porwał.
Badaliśmy zapomniany tunel
i przypadkiem zamknęły się drzwi. A on ocalił mi życie.
Tak jest.
Po wielu stuleciach poszukiwań przyszedł wreszcie dzień,
w którym okrył pan nasz kraj i własną rodzinę chwałą.
Przysłużyliście się krajowi.
- Dziękuję. - Craig.
Może zechcesz rzucić okiem na jutrzejsze nagłówki gazet.
Jutrzejsze?
THOMAS GATES BOHATEREM
WOJNY DOMOWEJ - ZNALEZIONO DOWODY
Dziękuję.
Wszyscy, łącznie z Emily i Patrickiem,
pomogliście dokonać tego odkrycia.
Mitch Wilkinson także.
- Czy tak było? - To prawda, panie prezydencie.
Jestem ciekaw, czy wyświadczyłeś mi przysługę.
Jakieś przemyślenia dotyczące strony 47?
Chyba będę mógł pomóc.
- Więc to coś dobrego? - Coś, co może odmienić życie.
Co jest na stronie 47? Mówicie o księdze?
O jakiej księdze?
Proszę bardzo uważać. To woda destylowana?
- Tak. - Wszystko skatalogowane?
- Nie. - Jak to? Nie?
Przepraszam pana. Czy pan to wszystko kataloguje?
Szkoda, że pani nie widziała, jak kupowaliśmy kanapę.
Przepraszam.
To pan! Ten łowca skarbów, prawda?
Nie, ten, o którego pani pyta, kręci się gdzieś tam.
Nie. To pan. Riley Poole. Poznaję ze zdjęcia.
Mogę prosić o autograf?
Dziękuję.
Więc... jak z tymi stolikami?
Firma przewozowa dostarczy ci je w przyszłym tygodniu.
Chcę ci powiedzieć, że mogą stać u ciebie.
I może mógłbyś...
...wrócić i znów ze mną zamieszkać?
- Nie. Zaczęłaś od "więc". - Więc?
"Więc" oznacza, że jesteś wściekła.
Czasami. Ale czasami wcale tak nie jest.
To coś jak łamigłówka.
A ty tak świetnie je rozwiązujesz. Poradzisz sobie.
Więc...?
Z BIURA PREZYDENTA
WOLNY OD PODATKU
Jak ja kocham to autko.
SKARB NARODÓW KSIĘGA TAJEMNIC