มหัศจรรย์รักข้ามภพ
กาลครั้งหนึ่งนานมาเเล้ว ในอาณาจักรอันงดงาม
นามว่า เเอนดาเลเชีย
มีราชีนีผู้ชั่วร้ายนางหนึ่ง
ที่มีใจอํามหิต เห็นเเก่ตัว
เฝ้าหวาดระเเวงว่า สักวัน โอรสเลี้ยงจะได้เเต่งงาน
เเละทําให้นางต้อง เสียบัลลังก์ไปชั่วนิรันดร์
นางจึงทําทุกอย่าง เพื่อกีดกันไม่ให้เจ้าชาย
ได้มีโอกาสพบสาวงาม
ผู้เลอโฉมผู้อาจได้รับ
จุมพิตเเห่งรักเเท้
จีเซล จีเซล นี่ใช้กับหุ่นของเธอได้มั้ย?
- โอ เหมาะที่สุดเลย ขอบใจ - ยินดีจ้ะ
เร็วเหอะ! เจ้าตัวยุ่ง ขยับๆ หน่อย!
เรายังมีหน้าหุ่นที่ต้องทําอีก
ทั้งที่เจ้านายของเรา ยังนึกหน้าไม่ค่อยจะออกเลย
โอ พิพ ฝันนั้นช่างวิเศษจริงๆ
เราจับมีอกัน เต้นรํากัน เเล้วก็...
เเล้วนี่ก็สําหรับลูกตา
สีฟ้าหรือจ๊ะ? รู้ได้ยังไงน่ะ?
ช่างคมวาว เหมีอนนัยน์ตาเขา
เอาล่ะ นั่นไง!
- ใช่เลย! จริงด้วย! - โอเค ใช่เเล้ว
- เปิดฟลอร์เลยที่รัก - ขอนําเสนอ รักเเท้หนึ่งเดียว
เจ้าชายในฝัน ตัวเป็นๆ ของฉัน
โอ ตายละ!
อะไร? มีอะไร?
ฉันลืมติดปาก
เขาจําเป็นต้องมีปากด้วยหรือจ๊ะ?
เเน่ล่ะสิ
เมื่อเราเจอใครสักคนที่ใช่
ก่อนที่สองใจจะหลอมเข้าด้วยกัน มีบางอย่างที่เราต้องทํา
ดึงหางกันเหรอ?
ป้อนอาหารใช่มั้ย?
ไม่ใช่
มีบางสิ่งที่เเสนอ่อนหวาน
ที่ใครๆ ล้วนต้องการ
ฉันเฝ้าฝันหา จุมพิตเเห่งรักเเท้
เเละการปรากฏกาย ของเจ้าชายในฝัน
ที่จะนําพาสู่
ความสุขชั่วนิรันดร์
นี่คือเหตุผล ที่ริมฝีปากสําคัญยิ่งนัก
เพราะเป็นจุดเริ่มต้น ที่รักได้เเนบสัมผัส
ร่วมชีวิตครองคู่ไม่รู้ขบ
ขอจงเพียรพานพบ
จุมพิตเเห่งรักเเท้
ถ้าเราจะหาริมฝีปากงามๆ สักคู่
เราคงต้องขอ ความช่วยเหลือมากกว่านี้
เธอเฝ้าฝันหา จุมพิตเเห่งรักเเท้
เเละการปรากฏกาย ของเจ้าชายในฝัน
ที่จะนําพาสู่ความสุข
- ชั่วนิรันดร์ - ชั่วรักนิรันดร์
นี่คือเหตุผล ที่ริมฝีปากสําคัญยิ่งนัก
เพราะเป็นจุดเริ่มต้น ที่รักได้เเนบสัมผัส
ร่วมชีวิต
ครองคู่ไม่รู้ขบ
ขอจงเพียรพานพบ
จุมพิตเเห่งรักเเท้
ระวังให้ดี!
อัศจรรย์จริง ฝ่าบาท
ทรงล้มโทรลตัวที่สิบเเล้วนะเดีอนนี้
ชอบการล่าโทรลจริงๆ
โทรลใหญ่ โทรลเล็ก โทรล โทรล โทรล
- โทษที - โอเค ไม่เป็นไร
การล่าโทรลฆ่าเวลา ก็ดีอยู่หรอก นาธานีล
เเต่... หัวใจฉันรํ่าร้อง จะครวญเพลงคู่
ฉันเฝ้าฝันหา จุมพิตเเห่งรักเเท้
- เเละการ... - ปรากฏกายของ
- เจ้าชายในฝัน - ได้ยินเสียงนั่นไหม นาธานีล?
เปล่านี่ เปล่า ไม่ได้ยินอะไรเลย
ไม่มีอะไรเลย ฝ่าบาท
ฉันต้องตามหา เเม่สาวเสียงหวานนั่นให้ได้
โอ ไม่นะ กลับมาโดยด่วน ฝ่าบาท
- ทรงพระหลอนไปเองตะหาก! - ลุยเลยเพื่อน!
โอ ตายเเล้ว เเย่จริง ถ้าจะไม่ดีเสียเเล้ว
อุตส่าห์หลอก ให้ล่าโทรลมาหลายปี
จะได้ไม่เจ๊อะสาว
โอ ตายจริง ถ้าราชินี รู้เข้า พระนางต้องไม่ชอบเเน่
จุมพิตเเห่งรักเเท้
ไม่ได้เเอ้มหรอก เจ้าตัวโกง เเม่สาวนั่นเป็นของข้า!
เชื่อจริงจังเลยหรือว่า ชายในฝันคนนั้นมีจริง?
โอ พิพ ฉันรู้ว่า เขาต้องอยู่ที่ไหนสักเเห่ง
ตะ..ตะ... ตา !?!
- ตา... อะไรหรือ? - ตาฉันหมํ่าซะที
ทุกคน หนี!
ได้ตัวล่ะ
เฮ้! โกงกันนี่!
ฉันกะจะหมํ่าหล่อนนะยะ
อย่าได้หวัง เจ้าบึ้ก
เห็นทีต้องปล่อยของซะเเล้ว
จะหมํ่าอ่ะ
ไม่ต้องกลัวสาวน้อย ข้าอยู่นี่เเล้ว
ได้ตัวเเล้ว!
พิพ!
จับไว้ก่อน ข้ากําลังจะ...
โอ พระเจ้า
- ท่านน่ะเอง - ใช่ ข้าเอง
- เเล้วเจ้าก็คือ? - จีเซล
โอ จีเซล! เราจะเเต่งงานกัน พรุ่งนี้เช้านะ!
เจ้าคือสาวงามที่สุด ที่ข้าเคยพบพาน
- เกิดมาเพื่อ... - ร่วมร้องเพลงขับขาน
จะกี่ปีกี่เดือน ไม่มีลืมเลือน
วันที่เราพบกัน
สร้างฝันปลูกรัก
นับเเต่เราได้ประจักษ์
จุมพิตเเห่งรักเเท้
นี่น่ะหรือ น้องนางบ้านป่า
อย่าหวังเเย่งบังลังก์ข้าไปครองเลย
ไม่มีวันหรอก!
โทษทีจ้ะ ขอโทษจริงๆ เลย
- ฉันมาสายรึป่าวเนี่ย? - ไม่หรอก คุณผู้หญิง
- หวังว่าคงไม่สายนะ - ทันเวลาพอดีเลย
- โอ ขอบคุณพระเจ้า - เฮ้ รอก่อน รอด้วยซี่!
- ยังเเต่งตัวให้ไม่เสร็จเลย - เฮ้ย!
- ขอบใจจ้ะ - ด้วยความยินดี จีเซล
เธอจะได้เเต่งงานเเล้วนะ
เห็นพวกเราเป็นอะไร ขยะรึไง?
- ปิดประตูใส่ข้าได้ไง! - ถ้าจะกรุณา...
คิดดูสิ ในอีกเเป๊บนึง
เอ็ดเวิร์ดกับฉัน...
- ใช่ ถูกต้อง - เขากับฉัน เรากําลังจะ...
โอ ตายจริง!
โอ เจ้าสาวน่ารักอะไรอย่างนี้
ขอบคุณมากค่ะ เเต่ฉันต้อง...
เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป! ยายมีของขวัญจะให้
ขอบคุณค่ะ เเต่ฉันกําลังรีบ
คือ ฉันกําลังจะไป...
นี่คือบ่ออธิษฐานไงล่ะ
เเต่ฝันทั้งหมดของฉัน กําลังจะเป็นจริงเเล้ว
ถ้าได้เห็นเจ้าอ้วนนั่นอีก ข้าจะจัดการมันให้...
เเต่ฉันกําลังรีบจริงๆ
เเต่พรวันเเต่งงาน
เป็นมนตร์ขลังที่สุดเชียวนะ
หลับตาสิจ๊ะ เเล้วก็อธิษฐาน
ใช่เเล้วล่ะ ชะโงกอีกนิด
- กําลังอธิษฐานอยู่ใช่ไหม? - ใช่ค่ะ
เเล้วทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกัน อย่างมีความสุขชั่ว...
ช่วยด้วย! เจ้าชาย! ช่วยเราด้วย! ช่วยด้วย!
ราชินียอดบูชา ท่านส่งเธอไปไหนหรือ?
ไปยังที่ซึ่งไม่มีคําว่า "ความสุขชั่วนิรันดร์"
นี่มันอะไรกัน
ธนาคารเเห่งอเมริกา
โกดัก
อย่ากีดขวางถนน!
นี่หล่อน บ้ารึไง! จ่ายค่าเสียหายมาซะดีๆ
ฉันเสียใจ ขอโทษค่ะ
ใครก็ได้ ช่วยพาฉัน กลับไปปราสาทที?
เฮ้ ดูทางหน่อยสิ
- กรัมปี้! - ให้ตายเถอะ คนหรือเปล่านี่!
สงสัยอยู่เหมีอนกัน! เดี๋ยวสิ! รอก่อน!
จะไปไหนน่ะ? ได้โปรด
บอกทางไปปราสาทหน่อยได้ไหม?
ที่จริงฉันควรอยู่ในงานกับเจ้าชาย
เจ้าชาย...
เอ็ดเวิร์ด!
เอ็ดเวิร์ด
ไม่นะ
สวัสดี ลุงจ๋า!
สวัสดีจ้ะ
ขอพักตรงนี้ ได้ไหมจ้ะ?
ฉันเหนี่อย เเล้วก็กลัว
ไม่เคยจากบ้านมาไกลขนาดนี้เลย
เเถมไม่รู้ด้วยซํ้า ว่าอยู่ที่ไหน
ถ้าจะมีคนใจดีสักคน
พูด "สวัสดี"หรือเเค่ยิ้มให้
คงพอทําให้ฉันสบายใจขึ้นบ้าง
ยิ้มสวยจัง
นั่นลุงจะไปไหนน่ะ?
ของเค้านะ เอาคืนมาเดี๋ยวนี้!
เดี๋ยวก่อน ของนี้ฉันต้องใช้นะ
ได้โปรดเถอะ
โธ่...
...ช่างเป็นคนเเก่ที่ใจร้ายจริงเชียว!
ไม่มีทาง อย่าหวังเลย อีธาน
- คุณอยากได้เขา เพราะผมต้องการเขา - ฉันไม่ยอมให้คุณได้เขาไปหรอก!
- ลืมไปเลย เเฮ้งก์เป็นของผมเเน่ - เดี๋ยวก่อนๆ
ผมชักงงเเล้ว เเฮ้งก์เป็นใครหรือ?
เเฮ้งก์ เเอรอน
ทีมมิลวอคกี้เบรฟ? รูกกี้การ์ดปี 1954
การ์ดเบสบอลหรือ?
ที่เถียงกันทั้งหมดนี่ เรื่องการ์ดเบสบอลหรอกรึ?
คุณรักเเฮ้งก์ไม่เท่าผมหรอก
- คุณก็ไม่เคยรักฉันเท่ารักเเฮ้งก์! - ผมไปทําอะไรให้คุณโกรธ?
- โรเบิร์ต? - ว่าไงจ๊ะ?
- ได้เวลาเเล้ว - จะให้บอกไหมว่าคุณเป็นยังไง?
- เขียนได้ยาวเป็นหน้าเลย - เเล้วถ้าเป็นคุณ จะทํายังไง?
ผมต้องไปรับลูกสาวเเล้ว คุยกันใหม่ 9 โมงเช้า ดีไหมครับ
- เก้าโมงก็ได้ - เยี่ยม งั้นเจอกัน
ฟีบี้ เเล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ
ขี้ขลาดยังงี้ ฉันไม่เอาด้วยหรอก!
เชอร์ชิล ฮาร์ไลน์ & สมิธ
ขอบคุณ
ยุ่งออกอย่างนี้ ยังมีเเก่ใจ ขอหมั้นสาวอีกหรือ?
หลับหูหลับตาเเต่งงานกัน
นั่นไม่ใช่ผมกับเเนนซี่เเน่
จริงสิ ใครจะไร้อารมณ์โรเเมนติก ได้อย่างคุณล่ะ?
ไม่เอาน่ะ
เราเพียงชอบใช้เหตุผล
เข้าใจกัน รู้จุดอ่อนจุดเเข็งกัน
ฟังดูยังกับสร้างสะพานเเน่ะ เเล้วคุณบอกลูกสาวรึยัง?
ยังไม่ได้บอกเลย
จะบอกคืนนี้เเหละ เตรียมของขวัญไว้เเล้วด้วย
ข่าวใหญ่อย่างนี้ ยกมาทั้งร้านดีกว่า
ไม่ต้องหรอก ของผมดีกว่าเยอะ
สตรีสําคัญเเห่งยุค
- หนังสีอ? - ไม่เอาน่ะ อย่ามองพ่ออย่างนั้นสิ
ถึงมันไม่ใช่เทพนิยายที่ลูกชอบ
เเต่ดีกว่าเเน่
ดูนี่สิ เห็นไหม? โรซ่า ปาร์ก
มาดามคูรี่ สตรีที่ได้อุทิศ
ชีวิตเพื่องานวิจัย...
จนกระทั่งตาย...
- ด้วยพิษของรังสี - เธอ... ตายหรือ?
ใครกันหนอ
ฮัลโหล
พรุ่งเช้านี้ดีกว่า เจ็ดโมงครึ่งดีไหม?
- คุณอยู่กับเธอหรือ? - ใช่ ไว้ผมโทรหาคุณก็เเล้วกัน
ตกลง บาย
เเนนซี่โทรมา
เธอเหมีอน... พวกผู้หญิง ในหนังสีอเล่มนี้มาก
ลูกรัก...
พ่อกําลังจะขอเธอเเต่งงาน
- อะไรนะ? - ลูกชอบเธอไม่ใช่หรือ?
เราเข้ากันได้ดีนี่นา
- เเล้วเธอจะอยู่ที่ไหน? - เธอจะย้ายมาอยู่กับเรา
หนูต้องยกห้องให้เธอไหม?
ไม่ ลูกไม่ต้องทําอย่างนั้นหรอก
เชื่อสิ นี่จะต้องเยี่ยมมาก พ่อสัญญา
เธอจะไม่พยายามทําตัวเป็นเเม่ของลูกหรอก
- หมายถึงเเม่เลี้ยงน่ะหรือ - เธอจะเป็นเเม่เลี้ยงที่เเสนดี
พรุ่งนี้เธอจะพาลูกไปส่งโรงเรียน ไปกันเเค่สองคน
เพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างหญิง
หนูเพิ่งหกขวบเองนะ
ไม่ตลอดไปหรอก
ร้านขายเหล้า
วังคาสิโน
ฮัลโหล!
ฉันคือ จีเซล จากเเอนดาเลเชีย
ฮัลโหล
ฮัลโหล!
มีใครอยู่บ้าง? ช่วยเปิดประตูหน่อย
ข้างนอกนี่หนาวมาก
พ่อคะ ทําไมมีเจ้าหญิง อยู่ที่ป้ายโฆษณา?
โฆษณาน่ะลูก นั่นหุ่นนางเเบบ
- เธออยู่ตรงนั้นจริงๆ - ไม่ใช่หรอกน่ะ
นั่นลูกจะทําอะไรน่ะ? กลับเข้ามานะ!
มอร์เเกน หยุดเดี๋ยวนี้
- เจ้าหญิง! - มอร์เเกน!
- อย่าทําอย่างนี้อีกนะ! - ดูสิ ดูนั่นสิคะ
มีใครอยู่ไหมคะ? รู้จักเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดไหม?
- รออยู่นี่นะ - ทําไมไม่มีใครอยู่เลยล่ะ
- เฮ้ คุณผู้หญิง - โอ สวัสดีค่ะ
ฉันสงสัยว่า บางที...
ระวัง!
อย่าปล่อยนะ รอเดี๋ยว!
- จับให้เเน่นๆ - โอ เเย่ละ!
รับเธอไว้สิคะ พ่อ!
- คุณโอเคไหม - ฉันไม่เป็นไร
- คุณเป็นอะไรรึเปล่า? - ไม่เป็นไรค่ะ
- คุณขึ้นไปทําอะไรบนนั้นคะ - ฉันไปขอความช่วยเหลือ
ฉันเดินมาตั้งไกล เหนี่อยมาก
เเละไม่เจอกับคนใจดีเลย
ถ้างั้น ยินดีต้อนรับสู่นิวยอร์ก
ขอบคุณค่ะ
คุณเเน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
- โอ ค่ะ - คุณอยากให้ผมตามใครให้ไหม?
ฉันไม่คิดว่า พวกเขาจะได้ยินท่านหรอก
อะไรนะ?
มอร์เเกน พาเธอไปที่ห้องนะ
เเล้วทีนี้ ผู้หญิงเเก่ก็บอกให้ฉัน...
ชะโงกดูบ่อนํ้า เเล้วอธิษฐานสิ่งที่ต้องการ
เเต่ฉันคงไม่ทันดูให้ดี
ก็เลยตกลงไป เรื่อย เรื่อย
จากนั้นก็ปีนปล่องอันใหญ่ขึ้นมา
พบว่าตัวเองหลงจากปราสาทมา
- เเล้วตอนนี้ก็มาอยู่กับเธอนี่ไง! - ปกติเเล้วเธอมักจะ...
ตกโน่นตกนี่บ่อยรึ?
เอ่อ ส่วนใหญ่มีคนรับฉันทันน่ะ
เเต่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเชื่อว่าเอ็ดเวิร์ด
กําลังตามหาตัวฉันเเล้วล่ะ
ไม่เเน่ พรุ่งนี้เช้าเขาอาจมาช่วยฉัน
ไปจากเเดนพิลึกนี่
พอกลับถึงบ้าน เราสองก็จะได้ เเลกจุมพิตเเห่งรักเเท้
- จุมพิตเเห่งรักเเท้? - มันเป็นสิ่งที่ทรงอานุภาพ
- ที่สุดในโลก - เอาเหอะ
ตอนนี้ ถ้ามีที่ให้ฉันค้างเเรมก็คงดี
- ที่ยังไงล่ะ? - ไม่รู้สิ
อาจชายป่าละเมาะ ใต้ร่มไม้
- ใต้ร่มไม้? - หรือบ้านคนเเคระก็ได้
ได้ยินมาว่าพวกเขาต้อนรับดีมาก
ที่ผมช่วยได้คือ ให้คุณเเวะพัก จนตัวเเห้ง เเล้วใช้โทรศัพท์
ลูกผมต้องนอนเเล้ว มาเถอะ
ช่างใจดีเหลือเกิน
- นี่มันชุดอะไรกันน่ะ - โอ ท่านชอบมันรึ
- เปล่าหรอก... - ฉันเก็บรังไหม
จากตัวไหมที่เลี้ยงไว้มาปั่นเป็นด้าย
- คุณทําเองหมดเลยหรือคะ? - ความจริง มีหนูกับกระต่าย
ช่วยตัดเย็บด้วยจ้ะ
เยี่ยมจริง!
ไปเรียกรถให้เธอก่อนดีกว่า
- เธอนอนที่นี่ไม่ได้หรือคะ พ่อ? - ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด
- คุณเป็นเจ้าหญิงจริงๆ หรือ? - ยังหรอก
เเต่...
อีกไม่นานหรอก
ดูสิคะ พ่อ เธอขี้เซาจริงๆ
ไม่น่ะ ไม่ได้การเเน่
พ่อคงไม่ไล่เธอไปใช่ไหม?
- ลูกเข้านอนได้เเล้ว - เเต่หนูคิดว่า
เธออาจเป็นเจ้าหญิงจริงๆ ก็ได้
มอร์เเกน เเค่เพียงเธอใส่ชุดตลกๆ ชุดนี้
ไม่ได้หมายความว่า เธอเป็นเจ้าหญิง
ที่จริงเเล้วเธอคือ ผู้หญิงที่กําลังสับสน
เเละหลงมาอยู่กับเรา
- งั้นเราจะให้เธออยู่ไหม? - ไม่
เปลี่ยนชุด เเละเข้านอนได้เเล้ว
กู้ดไนท์ โอเค?
ช่วยส่งรถมาที่ 116 ถนนรีฟเวอร์ไซด์ ครับ
- สักครู่ค่ะ - ขอบคุณครับ
ฮัลโหล ต้องการให้ไปรับที่ไหน
ฮัลโหล?
- มอร์เเกน - คะพ่อ?
พ่ออยากให้ลูกมานอนที่ห้องพ่อคืนนี้
- ทําไมคะ? - มาเถอะน่า
ก็ได้ค่ะ
ไม่ต้องกลัว จีเซล! ข้ากําลังไปช่วยเเล้ว
ใช่เเล้ว เเต่ใครจะช่วยข้าล่ะ?
เอาล่ะ ปิดเลย
- เฮ้ เพื่อน นั่นนาย... - สงบปาก!
พ่อหนุ่ม เย็นไว้
- เจ้าไพร่ บอกชื่อเจ้ามาเร็ว! - อาร์ตี้
เจ้าเป็นสมุนของยายเเก่ตัวร้าย
ที่ส่งจีเซลของข้า มาที่บ้าๆ เเห่งนี้รึ อาร์ตี้?
มนุษย์ผู้นี้เป็นหนึ่งใน คนชั่วรึเปล่า ชิปมั๊งค์?
ชิปมั๊งค์ที่น่าสงสาร
กลัวข้าจนพูดไม่ออก
ว่าไงล่ะ อย่าทําให้ข้าโมโหนะ
- นี่นายพูดเรื่องอะไรน่ะ? - ข้ามาตามหาสาวสวย
เเม่ยอดดวงใจสุดที่รักของข้า
คู่ขับขานเพลงรักหวานจ๋อย
อยากหาได้ยังงี้สักคนเหมีอนกัน
งั้นเบิ่งตาหาต่อไปก็เเล้วกัน อาร์ตี้
- ไปกันเหอะ พิพ - โอเคไหม?
ลงมาจากรถ เจ้างั่ง!
พวกนายเห็นตัวชิปมั๊งค์รึเปล่า
โอ ตายจริง!
ไม่ใช่อย่างนี้เเน่
ฮ็อทดอก ไก่ย่าง ยีโร เบอร์เกอร์
โอ ตายเเล้ว เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า
ฮัลโหล
ดีใจจังที่ได้พบเพื่อนใหม่
ถ้างั้น พวกเรามาช่วยกัน จัดบ้านให้สะอาดเถอะ
มาเถอะเหล่าสหาย มาขับขาน
เพลงเเห่งการทํางานอันเเสนสุข
ส่งเสียงชัดใส ร้องให้ดังๆ
พับเเขนเสื้อ เตรียมพร้อมเร็วไว
เช็ดถูปัดกวาด ล้างครัวให้สะอาด
เเล้วมาขับร้องร่วมกัน
ขัดอ่างให้ดูเอี่ยมอ่อง
หมดจด ไร้ร่องรอยเปื้อน
ทะลวงท่อให้สะอาดโล่ง
พร้อมทํานอง เเห่งการทํางานอันเเสนสุข
ช่วยกันร้อง ไม่หยุดหย่อน
ร้องเสียก่อนหมดเรี่ยวเเรง
เก็บขยะให้เกลี้ยง ขัดโถให้ขาว
สนุกอะไรอย่างนี้ที่ได้ร้อง
ร่ายทํานอง "ลา ดา ดัม ดัม ดัม"
กําจัดฝุ่นออกเร็วพลัน
เเสนสนุกที่ได้ร้องฮัม
เพลงเเห่งการทํางานอันเเสนสุข
โอ ที่นี่ช่างเเปลกเหลือใจ
อีกนานไหมกว่าหวานใจ จะมา
หัวใจฉันเหว่ว้า
เเต่ไม่ว่าจะนานเเค่ไหน
นี่คือหนทางใหม่
ที่ได้เรียนรู้ หัดทํา
เฮ้เช็ดให้เเห้ง
ทํางานให้เเข็งขันตราบที่มี
ท่วงทํานองเพลงให้ฮัม
ขัดถูลงสบู่ให้มันส์
ต่อให้มีงานเป็นกอง เราทั้งผองมุ่งมั่น
เหล่าสหายไม่เหนื่อยหน่าย
สนุกกับการทํางานอันชื่นบาน
ขับขานสุขสําราญ เอาน้ำยาซักผ้ามา
ซักเชิ้ตให้ขาว ซักถุงเท้าให้ผ่อง
หากเธอไม่อยากร้อง
เเค่ฮัมทํานอง
เพลงเเห่งการทํางานอันเเสนสุข
สนุกไหมล่ะ?
- พ่อคะ ตื่นเถอะค่ะ - อะไรเหรอ
- เร็วๆ สิคะ - อะไรกันล่ะ?
- มาเถอะ มาดูอะไรนี่! - มีอะไรหรือ?
หนูบอกไม่ได้หรอก พ่อต้องไปดูเอง
เกิดอะไรขึ้น ลูกโอเครึเปล่า?
- มีอะไรหรือ มอร์เเกน? - นั่นไง!
โอ เเย่ละ ออกไปนะ ออกไป!
- ทําไงกับนี่ดีคะ? - เอาออกไปข้างนอก
- อย่าให้อยู่ในนี้ - เอาไว้ในนี้เหรอ
เอาไปปล่อยข้างนอก! อย่าเอากลับเข้ามา
เปิดประตู!
ดีมาก ระวังนะ!
- รออยู่นี่นะ - เเต่ พ่อคะ
รอตรงนี้
- ฮัลโหล - เข้ามาสิจ๊ะ
- คือ ผมขอ...? - โอ อรุณสวัสดิ์ค่ะ โรเบิร์ต
พวกเจ้าช่างน่ารักจริง
ขอบใจจ้ะ ฉันหวังว่าเมื่อคืน ท่านคงหลับฝันดีนะ
- ผมอาจกําลังฝันอยู่ก็ได้ - ห้องนี้ต้องมีเวทย์มนตร์เเน่
นํ้านั่นมาได้ยังไงหรือคะ?
คือ มาตามท่อประปาน่ะ
- เเล้วท่อประปามาจากไหนกันล่ะ - ไม่รู้สิ เอ่อ จาก...
ที่ท่อมันมานั่นล่ะ
นี่ช่างมหัศจรรย์จริง
- หวัดดี สาวน้อย - สวัสดี เเนนซี่
เธอจะว่ายังไง พร้อมลุยรึยัง?
ลุยอะไรหรือคะ
ทําไมยังใส่เสื้อนอนอยู่ล่ะ
เผอิญมีเรื่องยุ่งๆ เเถวนี้
ว้าว! ห้องเรียบร้อยจริงวันนี้
- ได้เเม่บ้านใหม่เเล้วหรือ - เปล่า ไม่เชิงหรอก
ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวเพื่อนน้อยๆ ของฉันจัดการเอง
- เเนนซี่? - โอ้ ฮัลโหล
- นี่ใครกัน? - ไม่มีอะไร
- ฉันชื่อจีเซล! - ไม่มีอะไรหรอกน่ะ
ฉันกําลังเตรียมจะเเต่งงานที่ปราสาท
- เธอจะเเต่งงานหรือ? - เปล่า เธอเปล่า
- ยังไม่ตอนนี้! - หมายความว่าไง "ยังไม่ตอนนี้"?
เธอหลงทางมา ผมกําลังพยายามจะช่วย
โดยการช่วยอาบนํ้าหรือ?
ตอนอาบนํ้าเยี่ยมมาเลยจ้ะ เเนนซี่
- ฉันเชื่อสนิทเลย - พอได้เเล้ว ขอบใจ
- ใจเย็นๆ คุยกันก่อน - คุยกันเรื่องอะไร โรเบิร์ต
ฉันไม่เคยค้างที่นี่ เพราะเราตกลงกันไว้เเล้ว
เพราะมอร์เเกนอยู่ที่นี่ คุณเลยไม่อยากลํ้าเส้น
ฉันเคยคิดว่า "ฉันโชคดี ที่เขาเป็นคนละเอียดอ่อน!"
ไม่ยักกะรู้ว่าที่เเท้ คุณกลัวรถไฟชนกัน
- คุยกันก่อนเถอะ - อย่าหวัง
เเล้วเรื่องพามอร์เเกนไป สานสัมพันธ์ระหว่างหญิงล่ะ?
ทําไมล่ะ คุณจะได้ สานสัมพันธ์ไปพลางๆ น่ะหรือ
- ฉันไม่เอาด้วยล่ะ - เเต่... ก็...
ลาก่อน
เธอช่างอ่อนหวาน
เเต่งตัว เตรียมไปโรงเรียนเถอะลูก
ได้โปรดเถอะ...
- เเนนซี่! - ถนนสามสิบเเปดตัดกับเจ็ด
เเนนซี่ รอก่อน
- ว่าไงคะ? - คุณต้องไปเเล้ว
ผมไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง เเต่ถ้าคุณจะรอเจ้าชายรูปงาม...
- เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด! - นั่นเเหละ
ผมจะพาไปส่งขึ้นรถเมล์ รถไฟ หรือขึ้นเครึ่อง ได้ทั้งนั้น
เเล้วก็จบเเค่นี้ อย่าให้ผมต้องข้องเกี่ยวอีก
เอานั่นมาจากไหนน่ะ?
- ผมถามว่าไปเอามาจากไหน - ฉันทําเองน่ะสิ
ท่านชอบไหม?
ดูท่านไม่มีความสุข
คุณเอาผ้าม่านของผม มาทําชุดรึ
ฉันขอโทษที่ทําให้ท่านไร้สุข
- ผมเปล่าไร้สุข ผมโกรธต่างหาก - โกรธหรือ?
ไม่พอใจ ไม่รู้จักคํานี้หรือไง?
- โอ เคยได้ยินมาเหมีอนกัน เเต่ฉัน... - รู้ตัวเปล่าว่าทําเรื่องวุ่น
จนผมต้องไปสางปัญหากับเเนนซี่
ที่เเย่ก็คือ ผมกําลังจะคืบความสัมพันธ์
ไปสู่ขั้นจริงจังอยู่พอดี
ขอเเต่งงาน ว่างั้นเถอะ
เเต่ตอนนี้เธอกลับคิดว่า ผมกับคุณ เรา...
- จุมพิตรึ? - ใช่ อะไรทํานองนั้นล่ะ
โอ ไม่น่าเลย
- ท่านควรขับลํานํารักไปถึงเธอ! - ร้องเพลงนะหรือ?
นั่นอาจทําให้เธอมั่นใจได้ ถึงรักเเท้ของท่าน!
ท่านต้องถลันเข้าหาเธอ กระหวัดร่างเธอไว้ในวงเเขน
เเล้วเปล่งลํานํารัก ที่ส่งตรงจากดวงใจ
จากนั้น เธอก็จะรู้เเน่นอน
- ทําไมท่านมองฉันยังงั้น? - ไม่รู้สิ
รู้สึกเหมีอนเธอจะเตลิดมาจาก ร้านการ์ดฮอลล์มาร์ก
เเล้วมันดีหรือเปล่าล่ะ?
โอ๊ะ! สายเเล้ว เราต้องรีบไปโรงเรียน
ดูท่าเเม่นั่นอยากคลานกลับมา
ขโมยมงกุฏของข้า
เเล้วเฉดข้าออกจากวัง เหมีอนพวกขบถ!
บางทีเจ้าชายอาจหาหล่อนไม่พบ ก็ได้นะฝ่าบาท
- เเล้วถ้าหาเจอล่ะ! - โอ ตายละ
เเหม ถ้ามีใครสักคน ที่มอบกายถวายใจ
ไปตามหาเจ้าชายให้ฉันก็ดีนะซี
ถ้ามีบุรุษผู้เเข็งเเกร่ง เเละกล้าหาญเเบบนั้น
ฉันคงยอมมอบกายถวายใจ
อย่างห่วงเลย ราชินีจ๋า
ข้าจะไปหยุดเจ้าชายเอง!
- อะไรอีกล่ะ? - มาอีกตัวเเล้วรึ?
ช่วยลากขึ้นมาเถอะ ลงมีอเร็ว พวกเรา
คนพวกนี้มาจากไหนนะ เร็วเข้า
ออกเเรงหน่อย
ประคองๆ หน่อย
ว่าไง เพื่อน
ขอเดานะ นาย...
- มาตามหาสาวสวยใช่มะ - เปล่า
ข้าตามหาเจ้าชายตะหาก
งั้นหรือ
ค่อยสมนํ้าสมเนี้อหน่อย เจ้าตัวหนวกหู!
- ทุกคน อย่าลงจากรถนะ - จีเซล? ยอดรัก?
โธ่!
พวกเจ้าทั้งปวง ตัวเเสบถูกพิชิตเเล้ว
ข้าปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระ
- เมื่อไหร่จะออกรถ! - เร็วเข้าเถอะน่า
- ย้ายรถเดี๋ยวนี้! - นายบ้าไปเเล้วรึ?
ใครบังอาจเเทงรถป้า ต้องถูกหักกระดูกทุกราย!
ได้ยินไหม?
- ลงมาที่นี่เดี๋ยวนี้! - ขอประทานอภัย...
- นาธานีล สหายรัก - ฝ่าบาท ข้าขอถวายคําเเนะนํา...?
นาย เป็นเพื่อนกับเจ้านี่รึ? เจ้าคนบ้านุ่งกางเกงรัดรูป...
มาป่วนรถเค้าทําไมยะ?
ไม่ตายดีเเน่ ทั้งคู่!
ไม่ต้องมาถลึงตาใส่เค้านะ!
ว๊าก หนู! เอาออกไปที!
พูดให้ตรง นั่นมันชิปมั๊งค์ตะหาก
ฝ่าบาท เราควรไปตามเจ้าสาว ของพระองค์ที่อื่นดีกว่า
- ดูอะไรน่ะ? - เธองามหยดย้อยจริง
นั่นมันรูปปั้น!
มาเถอะน่า เร็วเข้า
เเซม? อย่าบอกนะว่า มิสซิสเเบล็งมาถึงเเล้ว
- เธออยู่นี่เเล้ว - เยี่ยมไปเลย
มิสเตอร์เเบล็งกับทนาย ก็มาเเล้วด้วย
- เจ๋ง มานานรึยัง? - คุณอยากรู้จริงๆ หรือ?
ผมไม่อยากกวนคุณนะ
- เห็นผู้หญิงคนนี้ไหม - ใครน่ะ?
ไม่รู้สิ เเต่ผมว่า เธอไม่ใช่คนเมีองเเน่
- คุณจะให้ฉันทําอะไร? -สีบหาว่าเธอมาจากไหน
เเล้วพาเธอไปส่งที่นั่น คุมงบหน่อยเเล้วกัน
เเล้วถ้าเเนนซี่โทรมา โอนสายให้ผมด้วย
จีเซล อย่าดื่มนั่น เข้าใจไหม?
ผมมีประชุม เเซมจะช่วย พาคุณกลับบ้าน
เเซม นี่จีเซล จีเซล นี่เเซม
- สวัสดีจ้ะ - อย่าวุ่นวายนะ
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
ฝ่าบาท
- นาธานีล - ฝ่าบาท?
นาธานีล ตรงนี้!
นาธานีล!
ค่อยยังชั่ว ถูกต้มเกีอบสุกเเน่ะ
- พบหล่อนรึยัง? - ยังเลยฝ่าบาท
เวลาไม่รอท่านะ
เราจะเสี่ยงให้ลูกเลี้ยงของฉัน เอาตัวนางกลับมาไม่ได้
เป็นไปไม่ได้เเน่ ฝ่าบาท ข้าให้สัญญา
ถูกเเล้ว เเต่ฉันต้องการเเน่ใจ ได้มากกว่านั้น
เเล้วฝ่าบาท จะให้ข้าทํายังไง...?
ขอเค้าชิมหน่อยนะ...
...อาหย่อยจัง
เเอปเปิ้ลอาบยาพิษรึ ฝ่าบาท
- พระองค์อยากให้ข้า... - ไม่เห็นหรอกรึไง ที่รัก?
นี่เป็นทางที่จะทําให้เราสอง ครองรักนิรันดร์
อย่างมีความสุข
รักนิรันดร์? โอ ฝ่าบาท
ใช่สิ ไม่ใช่เรื่องยากเลย
เเค่กัดกร้วมเดียว ทุกอย่างก็เรียบร้อย
เเค่คําเล็กๆ จะทําให้ยัยนั่น
หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี
เเละเมื่อนาฬิกาตี 12 ที
เสื้ยนหนามบัลลังก์ข้า
ก็จะหมดสิ้น!
ทุกอย่างต้องเรียบร้อย ฝ่าบาท
- ข้าขอสาบาน - ดีมาก
เจ้าจะหาตัวยัยนั่นเจอที่ โคลัมบัสเซอร์เคิล...
ฝ่าบาท?
จ๊ะเอ๋
นั่นเจ้าเปี๊ยก...
- พิพ! - ฝ่าบาท ขอประทานอภัย
อย่าไปสนใจ เจ้าจิ๋วนั่น
มันคงกินถั่วเหม็นหืนเข้าไป
เราจะช่วยให้มันไปอย่างสงบ
นาธานีล ให้มันพูดเถอะ
ไม่ได้หรอก ฝ่าบาท มันกําลังคลั่งอยู่นะ
คงมีเเต่เรื่องบ๊องๆ ...
ว่าไป พิพ
เจ้าอยากบอกอะไรข้าเรอะ?
คอยดูข้านะ
นาธานีล?
นาธานีล...
- นาธานีลดีใจที่มีข้าอยู่ด้วย - ไม่ ไม่ใช่
ข้าว่าข้ารู้นะ
- เเอปเปิ้ลไหม? - ไม่ล่ะ ขอบใจ
ของดีนะ
งั้น โอเค
เจ้าคิดว่าถ้าไม่มีข้า คงตายไปเเล้ว
เชิญครับ เยี่ยมเลย
ผมว่าวันนี้ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
ไม่มีเหตุผลอะไร ที่จะทําตัวไร้เหตุผล
ยอดมาก เราคงใกล้จะได้ เคลืยร์ค่าใช้จ่ายกันเเล้ว
ประทานโทษครับ ผมไปเรียกรถให้ท่านก่อน
- ขอโทษ - มีอะไรหรือ?
เธอไม่มีทั้งใบขับขี่ หรือพาสปอร์ต
เลยส่งกลับไปที่นั่นไม่ได้
- ที่ไหนหรือ? - เเอนดาลูเชีย
- เเอนดาเลเชีย - อะไรก็ช่างเถอะ
ฉันโทรถามทุกเอเย่นต์ท่องเที่ยวเเล้ว
ไม่รู้เหมีอนกันว่ามันเป็น ประเทศหรือเป็นเมีอง
- คงไม่ใช่รัฐหรอก - น่าจะเพี้ยนเสียมากกว่า
เธอบอกว่าอยู่เลยป่าละเมาะ เเห่งความหฤหรรษ์
กับหุบเขาเเห่งความสุขสม นี่มันอะไรกัน?
โอ ผมของเธอช่างงามจริง
- เธอช่างสวยจับใจ - โอ ขอบใจ
ผู้ที่ครองใจเธอ ต้องเป็นบุรุษ ที่โชคดีที่สุดในโลก
- ก็ลองไปบอกเขาสิ - ฉันเชื่อว่าเขารู้อยู่เเล้ว
- ขอโทษนะครับ - ท่านคือบุรุษผู้นั้น?
ท่านช่างโชคดีเหลือเกิน มองนัยน์ตาอันวาววามของนางสิ
- เห็นได้ชัดถึงรักเเท้ของสองท่าน - ฉันจัดการเอง!
ขอโทษครับ จีเซล มานี่เถอะ
มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น เข้าใจไหม? เขาไม่ได้อยู่ด้วยกันเเล้ว
- ฉันไม่เข้าใจ - สองคนนี่กําลังจะหย่ากัน
- เเยกกันไปคนละทาง - เเยกกันหรือ?
- ใช่ - นานเเค่ไหน?
- ตลอดไป - ชั่วนิรันดร์ เเละตราบกาลปาวสาน?
ถูกเเล้ว
- ไม่นะ - นั่นคุณจะทําอะไร?
- อย่าร้องไห้ - นั่นคุณร้องไห้หรือ?
- เปล่า - ขอโทษ เเต่ฉันอดไม่ได้จริงๆ
- นั่นเธอร้องไห้จริงๆ หรือ? - ก็มันเศร้าจริงๆ
นี่คุณทํากิจการอะไรกันเเน่
ไม่เป็นมีออาชีพซะเลย
สวัสดีครับ ฟีบี เป็นยังไงบ้าง? คุณ...
ถ้าพวกคุณ คิดจะทําละครตบตาเรา
ก็โยนสัญญาทิ้งไปได้
เกิดอะไรขึ้น ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร?
เพื่อน เอ่อ อันที่จริง ก็เเค่คนคุ้นเคยนะครับ
คุณขอผมทําเคสนี้ เเล้วนี่นะเรอะที่คุณทํา?
ผมเดินเข้ามา เเล้วเจอว่า ทุกอย่างเละตุ้มเป๊ะไปหมด
เเถมเเม่นั่นรํ่าไห้ ยังกะดูหนังนํ้าเน่า
ผมจะจัดการเอง คาร์ล ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
- นี่คุณทําอะไรไปน่ะ - ฉันน่ะหรือ?
นี่ไม่ใช่ละครนํ้าเน่านะ คนพวกนี้ อยู่ในโลกความจริงอันเจ็บปวด
เเน่นอน พวกเขาเจ็บปวดเเน่ ที่ต้องพรากจากกันชั่วนิรันดร์
วิวาห์กันชั่วครู่ ก็ต้อง เเยกจากกันเเล้ว
- ที่นี่มันที่ไหนกันเเน่? - โลกเเห่งความจริงไง
งั้น ฉันเลือกอยู่ที่ เเอนดาเลเชียดีกว่าอีก
เหมีอนกันล่ะ เข้าไปเร็ว
เราน่าจะเเยกกันค้นหานะ ฝ่าบาท
ฝ่าบาทไปทาง เเล้วข้าไปกับเจ้านี่
เป็นเเผนที่ดี นาธานีล
ฝ่าบาทจะให้ดูอะไรหรือ?
ดูโน่น ตรงโน้น
จีเซล!
วิ่งเลย ฝ่าบาท เร็วเข้า อย่ามัวเสียเวลา
- จีเซล! - ขอทําสิ่งที่ถูกต้องหน่อยเหอะ
- พยายามเป็นคนดีกะเขา - ท่านดีต่อฉันมาก
ถึงต้องซวยอย่างนี้ไง เอาล่ะ ฟังนะ จีเซล
- ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้อีกเเล้วนะ - อะไรนะ?
เอาเงินนี่ไป รับไว้เถอะ
โทรหาเจ้าชายของคุณซะ
บอกให้เขามารับ ตะบึงม้ามาเลย
พูดตามตรง... ผมทําอะไรไม่ได้เเล้ว
- โรเบิร์ต? - ไปเสียเถอะ
ฉันต้องขอโทษด้วย
ท่านเป็นเพื่อนที่ดี ในยามที่ฉันไม่มีใคร
ฉันจะไม่มีวันทําให้ท่าน ต้องไร้ความสุข
หรือทําเรื่องยุ่งยากให้ท่านต่อไป ดังนั้น...
ฉันยินดีไป
ขออวยพรให้ท่านประสบสุข
ท่านมีเพื่อนที่น่ารักจริงๆ
เธอจะเลี้ยงนกไหม ถุงละหนึ่งดอลเอง
ได้
ว่าเเต่ ท่านเห็นเจ้าชาย ผ่านมาทางนี้บ้างไหมจ๊ะ?
เขาอยู่ที่นี่เเล้ว
- ท่านคิดอย่างนั้นหรือ? - เเน่สิ
จีเซล นั่นคุณทําอะไรน่ะ
โรเบิร์ต! นี่ คลารา
เธอเห็นเอ็ดเวิร์ด
เขาอยู่บนรถบัสเมื่อเช้านี้
- เขาพยายามฆ่าฉันด้วย! - เยี่ยมมาก ขอบคุณ
นี่คุณคิดอะไรของคุณ? เที่ยวเอาเงินไปให้ใครได้ยังไง
เเต่ท่านก็ให้ฉันนี่
- คุณไม่เข้าใจ - ก็เธอช่วยเหลือฉัน
ไหนเล่ามาซิ เจ้าชายของคุณน่ะ?
- อยู่ด้วยกันมานานเเค่ไหนเเล้ว - ก็ราวๆ วันเดียว
ความรักทําให้อะไรผ่านไปเร็ว เหมีอนวันเดียวหรือ
- ไม่ใช่ วันเดียวจริงๆ - วันเดียว ล้อเล่นน่ะ
- วันเดียวจริงหรือ? - ใช่
- เเละพรุ่งนี้ก็คือวันที่สอง - พูดตลกไปได้
- ฉันไม่ได้ทําตลก - ไม่จริงหรอก
เเต่ฉันเปล่านะ
คุณจะเเต่งงานกับคนที่พบวันเดียว เพราะตกหลุมรักหรือ?
ใช่
ใช่เลย
ผมไม่เข้าใจ คุณพูดเรื่องความรักกับคนที่คุณ
- เเทบไม่รู้จักเลยได้ไง? - โอ ฉันรู้สึกได้ถึงใจเขา
เอาล่ะ เยี่ยมมาก
นี่อร่อยจริงๆ
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า อาหารจะมีรสชาติอย่างนี้
หมดเเล้วใช่ไหม?
- เอามานี่ ผมจะทิ้งให้ - เเล้วท่านล่ะ?
รู้จักเเนนซี่นานเเค่ไหนหรือ?
ห้าปี
- จนป่านนี้ยังไม่ขอเธอเเต่งอีก - คือว่า... ยัง
นั่นไง เธอถึงได้โกรธ
ฮัลโหล สาวสวย
อยากชิมเเอปเปิ้ล ราดคาราเมลหน่อยไหมจ๊ะ?
สําหรับคนสวย พี่ไม่คิดตังค์หรอกจ้ะ
- ให้ฟรี จริงหรือ? - เเน่นอน!
วันนี้ เเอปเปิ้ลฟรีจ๊ะ
ส่วนพรุ่งนี้ฟรีเนี้อ... ชะอุ๊ย
ขอบคุณมากค่ะ
ยินดีขอรับ คุณผู้หญิง
เเก...
ข้าวโพดคั่ว
หุบปาก
คนส่วนใหญ่ต้องเรียนรู้กันก่อน ถึงจะเเต่งงาน
ต้องออกเดท
- เดทหรือ? - ใช่ รู้จักไหม ออกเดท
เราไปสถานที่พิเศษ อย่างร้านอาหารหรูๆ
ไปดูหนัง พิพิธภัณฑ์ หรือใช้เวลาอยู่ด้วยกัน คุยกัน
- คุยกันเรื่องอะไร? - ก็เรื่องของเราไง
เกี่ยวกับตัวเอง เรื่องที่สนใจ
อะไรที่ชอบ ไม่ชอบ พูดออกมาเลย!
พวกท่านนี่ช่างคิดอะไรเเปลกๆ เกี่ยวกับความรัก
บางทีเราน่าจะลองเเบบคุณ เจอกัน กินข้าวกลางวัน เเล้วเเต่งงาน
โอ เเล้วต้องอยู่ด้วยกันอย่าง มีความสุขชั่วนิรันดร์ด้วย
ลืมได้เลย "มีความสุขชั่วนิรันดร์" ไม่มีจริงหรอก
เเน่ล่ะ มีเเน่ๆ
ไม่อยากขัดหรอกนะ การเเต่งงาน ก็เหมีอนความสําเร็จอย่างหนึ่ง
ถ้าเราบริหารจัดการ ให้อยู่ได้นานๆ
- ลืมเรื่องความสุขไปได้เลย - เเล้วเรื่องท่านกับเเนนซี่ล่ะ?
จะอยู่ด้วยกันอย่าง มีความสุขชั่วนิรันดร์ไหม?
ยังไม่รู้เลยว่า จะผ่านวันนี้ไปได้รึเปล่า
ไม่ต้องไปคิดถึงทั้งชีวิตหรอก
นี่ไงที่ผมพยายามจะบอกคุณว่า มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
ไม่เห็นต้องเป็นอย่างนั้นเลย
- เเค่เธอได้รู้ - รู้อะไร?
- รู้ว่าคุณรักเธอมากเเค่ไหนน่ะสิ - เเน่อยู่เเล้ว เธอรู้
เราไม่พูดเรื่องนี้ทุกนาทีหรอก เเต่เธอก็รู้
- รู้ได้ยังไง? - "ยังไง" อะไร?
เธอจะรู้ได้อย่างไร
- ว่าคุณรักเธอ? - อย่า อย่า
- เธอจะรู้ได้อย่างไร - คนมองน่ะ
- ว่าเป็นของกันเเละกัน? - ไม่ต้องร้อง เข้าใจเเล้ว
เดินกันต่อเถอะ โอเคไหม?
- ว่าไง เธอจะรู้หรือ? - ต้องรู้สิ
เธอจะรู้ได้ยังไง ว่าคุณรักเธอ?
รู้จักเพลงนี้ด้วยหรือ?
จะเเสดงให้เธอรู้ ได้อย่างไร?
เธอจะรู้ได้ยังไง ว่าคุณรักเธอ
- รักเธอ สุดหัวใจ? - ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อนเลย
เธอจะรู้ได้ยังไง ว่าคุณรักเธอ?
จะเเสดงให้เธอรู้ ได้อย่างไร?
เเจ๋วนี่
- เธอจะรู้ได้ยังไงว่า - พอก่อนน่ะ
- ว่าคุณรักเธอ? - ไปกันเถอะ
อย่าเอาเเต่รักไปงั้นๆ มันไม่พอหรอก
ต้องคอยหมั่นบอก ไม่งั้นเธอต้องถามเเน่
ฉันจะรู้ได้ยังไง
ว่าเขารักฉัน?
ฉันจะรู้ได้ยังไง
ว่าใจเขาเป็นของฉัน
มีโน้ตเขียน บอกเอาไว้บ้างไหม
ว่าคุณช่างน่าบูชา
ในใจตลอดเวลา?
ส่งดอกไม้มา ในวันที่ฟ้าหม่น
สรรหาหนทางใหม่ๆ บอกให้รู้
อยู่ทุกวี่วัน
รู้เเล้วใช่ไหม
รู้เเล้วใช่ไหม จะบอกรักได้อย่างไร
- เข้าใจรึยัง? - เกินพอเเล้วล่ะ ไปกันเถอะ
- งานบอลหรือ? - ใช่
งานราตรีกษัตริย์ราชินีประจําปี
- ต้องสนุกเเน่! - ไม่สนุกนักหรอก
ต้องบอกให้รู้ ว่าต้องการเธอ
อย่าปล่อยให้เธอต้องคอยเดาใจ
ทําเเต่ละวัน ให้เธอล่วงรู้
เเละเชื่อมั่นว่าคุณรักเธอ
ไม่ว่าใครก็อยากมีรักนิรันดร์
ไม่ว่าใครก็อยากรู้ ว่ามีรักเเท้
จะรู้ได้อย่างไร ว่าเขารักคุณ
จะรู้ได้อย่างไร ว่าเป็นของกันเเละกัน
ควงคู่ ไปงานเต้นรํา
เพื่อประคองกอด
- ผมไม่เต้นนะ - พรํ่าพรอดขับขาน
เพลงหวานให้ฟัง
- ผมไม่ชอบร้อง - จงค้นหาหนทาง
บอกเธอให้รู้
จากสิ่งสารพัน
บอกให้รู้ได้ทั้งนั้น
ว่าเขารักคุณ
จีเซล!
ฉันเฝ้าฝันหา...
เอาดอกไม้นี้ไปให้เเนนซี่นะจ๊ะ
เพี้ยนเเล้วรึ นกพวกนี้ไม่มีทางรู้ ว่าเธออยู่ที่ไหน
รู้เเล้วใช่ไหม
ว่าเขารักคุณ
รู้เเล้วใช่ไหม
ว่าจริงเช่นนั้น
ใส่เสื้อผ้า สีที่คุณโปรด
เพื่อประโลมสายตา
เที่ยวปิกนิกสุดสัปดาห์
ยามเเสงไฟส่องประกายในตา
ดวงใจจะเป็นของกันชั่วนิรันดร์
ทุกสิ่งสารพันในเเต่ละวัน
บอกให้รู้ได้ทั้งนั้น
หนูคงคิดถึงเธอมาก
พ่อก็เหมีอนกัน ลูกรัก
เหมีอนกันเลย
ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาเจอกันได้ยังไง ฝ่าบาท
- ข้าไม่รู้จริงๆ - เจ้ามันงี่เง่า!
- เเต่ฝ่าบาท... - ฉันส่งเจ้าไปฆ่ามัน ไม่ใช่ไปช่วยมัน
- ไม่เข้าใจรึไง? - ข้ารู้ว่าพระองค์ทรงพิโรธ
ถ้าเป็นไปได้ ประทานโอกาสให้ข้าใหม่สักครั้ง
โอกาสรึ? เจ้าคิดว่า เเอบเปิ้ลอาบยาพิษเก็บได้ในสวนรึไง
มีเหลืออยู่ลูกเดียวเท่านั้น อย่าหวังเลย!
- เเต่ฝ่าบาท ได้โปรดเถอะ - ลืมเสียเถอะ!
ข้าจะไปที่นั่นเอง เเละฆ่ามันด้วยมีอของข้าเอง!
ตายล่ะ
ผมคิดถึงเรื่องที่เเม่สาวคนนั้นพูด
นัยน์ตาฟีบี้ก็ส่งประกายจริงๆ
รู้ไหม นี่เป็นสิ่งเเรกสุด ที่ผมเห็นในเธอ ตอนเจอกัน
จริงนะ
- นัยน์ตาเธอเเวววาวมาก - อีธาน
เอาล่ะ เอาล่ะ
ในฐานะทนายของคุณ ฟีบี้
คุณไม่มีสิทธิเผชิญหน้า กับคนที่คุณ...
เเล้วถ้าเกิดเราไม่มีโอกาส
หรือไม่บังเอิญได้พบกับเธอล่ะ
- พวกคุณกําลังมีปัญหากันนะ - ทุกคนมีปัญหาทั้งนั้นล่ะ
ทุกคนมีช่วงเวลาเลวร้าย
เราต้องเสียช่วงเวลาที่ดีไป เพราะเรื่องพวกนั้นด้วยหรือ?
ไม่หรอก
ท่านชอบฮ็อทด๊อกไหม
ไม่ใช่ด๊อกหมาหรอกนะ ก็เเค่ชื่อที่คนที่นี่เรียก
- อร่อยดีนี่ - ดี
นี่... เป็นการออกเดทที่เยี่ยมมาก
- เราจะไปกันรึยัง - ไปไหนหรือ?
กลับไปเเอนดาเลเชีย ไปวิวาห์ไง
เเล้วอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์ ตราบกาลปาวสาน
ฉันว่าเรายังไม่ต้องรีบไปตอนนี้ก็ได้
เเล้วเมื่อไหร่เราจะเดทเสร็จเสียทีล่ะ?
โอ คือ...
นานเท่าที่เราต้องการล่ะ
เราสามารถเดทกันไปได้เรื่อยๆ
เท่าที่เรายังนึกได้ว่า มีกิจกรรมอะไรที่เราทําได้
- กิจกรรม? - เราอาจไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์
หรือไม่ก็ไปดูละคร?
- หรือไปงานบอล - งานบอล?
ใช่
มีเต้นรําเเละดนตรี
- เเล้วท่านจะชอบ - อาจเป็นได้
เยี่ยมเลย งั้นไปกันเถอะ
- จีเซล? - ว่าไง
- จากนั้น เราจะกลับเเอนดาเลเชียใช่ไหม? - เเน่ล่ะ
ในทันทีที่เสร็จ
จีเซล! คุณกลับมาเเล้ว
โอ มอร์เเกน ฉันอยากให้เธอช่วยอะไรหน่อย
ฉันจะไปงานบอล เเต่ไม่รู้ว่าต้องทํายังไง
หรือใส่ชุดอะไร
ไม่รู้เเม้เเต่ว่า จะตามหา เทพธิดาทูนหัวได้ที่ไหน
หนูมีอะไรเยี่ยมกว่าเทพธิดาทูนหัวมาก
พ่อบอกว่า ให้ใช้กรณีฉุกเฉินเท่านั้น
นี่เป็นเรื่องฉุกเฉินจริงๆ
คาลิปโซ
นี่ค่ะ ใส่ถุงให้เเล้วนะคะ
- บาย - บาย
ต่อไป
เอลลื ทาฮาริ
- คุณผู้หญิงครับ - ขอบคุณค่ะ
ขอให้สนุกนะครับ
เวลาออกงาน คุณไม่ควร เเต่งหน้ามากเกินไป
ไม่งั้นพวกเด็กผู้ชายอาจเข้าใจผิด
คุณคงรู้นะคะ ว่าพวกเขาเป็นยังไง
มีอยู่เรื่องเดียวที่พวกนั้นคิด
- อะไรหรือ? - หนูก็ไม่รู้เหมีอนกัน
ไม่มีใครยอมบอก
ถ้างั้น มันเป็นอย่างนี้เองใช่ไหม?
- อะไรหรือที่รัก? - การไปช้อปปิ้งกับเเม่น่ะสิ
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยไปช้อปปิ้ง กับเเม่เหมีอนกัน
หนูก็ไม่เคย
- เเต่ฉันว่าสนุกนะ - หนูก็เหมีอนกัน
คิดดูสิ อีกหน่อย เธอก็จะได้เเม่ใหม่เเล้ว
คุณหมายถึงเเม่เลี้ยงน่ะสิ
มันไม่จริงอย่างที่เขาว่าหรอก
ฉันรู้จักเเม่เลี้ยงใจดีตั้งหลายคน
เอ็ดเวิร์ดก็มีเเม่เลี้ยง
ฉันยังไม่เคยพบหรอกนะ ได้ยินเเต่ว่า พระนางน่ารักมาก
โคคาโคลา
คุณเอ็น. อยู่ในสายกับเรา บอกว่าหวานใจของเขามีท่าทีเหินห่าง
คุณคิดอย่างนั้นหรือคะคุณเอ็น?
ผมดูเเลเธอยังกะราชินี
เเต่ไม่นานนี้ ผมก็เริ่มรู้สึกว่า
มีอีกภาคหนึ่งในตัวเธอ ที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน
ฉันว่าอย่าเพิ่งไปสนใจตรงนั้น
พยายามรู้ให้ได้ว่า จริงๆ เเล้ว เธอรู้สึกยังไงกับคุณ
ว่าไง เจ้าเศษขยะ คิดถึงเจ๊ไหม?
งานราตรีกษัตริย์ราชินี
- เธอมาทําอะไรที่นี่น่ะ? - ผมก็ไม่รู้เหมีอนกัน
- เเปลกใจจริง ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่ - ฉันก็เเปลกใจ
- ไหนท่านบอกว่าเต้นไม่เป็น - ตอนนั้นไม่เต้น
ไม่ได้เเปลว่า ผมเต้นไม่เป็น
นี่คือเอ็ดเวิร์ด เขาเป็น...
- เจ้าชาย - เเล้วนี่ก็เเนนซี่
เธอเป็น... เอ่อ...
- เรามาด้วยกัน - ใช่
เเล้วสาวงามผู้นี้ก็คือจีเซล เธอคือรักเเห่งชีวิตข้า
ยอดเสน่หาเเห่งหัวใจ
- มีอะไรผิดหรือ? - เเค่วิธีพูดของคุณ
ซี่อใสตรงไปตรงมา ไร้การเปรียบเปรย
ช่าง...โรเเมนติกดีจริงๆ
ขอบคุณในคําชม
ทุกท่าน ถึงเวลาเเล้ว
กระผมขอให้สุภาพบุรุษทุกท่าน กล่าวเชิญสุภาพสตรี
ที่ไม่ได้พามาด้วยคืนนี้ ออกเต้นรํา
ในเพลงวอลซ์สําหรับราชาราชินี
- จะรังเกียจไหม? - ด้วยความยินดี
เต้นรํากันไหม?
ในอ้อมกอดตระกอง
โลกทั้งโลกพลันมลาย
ดนตรีเอื้อนทํานอง
สําหรับสองเรา
เเนบสนิทชิดใกล้
เมื่อได้อยู่กับเธอ
ใกล้ขนสัมผัสชีวิตได้
ทุกนาทีที่ล่วงไป
เเม้ฝันรักดับสูญ
ตัดใจเอ่ยคําอําลา
โดยมิอาจรู้ว่า...
เฝ้ารอคอยชิดใกล้
ได้อยู่เเนบข้างเธอ
บัดนี้ชั่วนิรันดร์ฉันรู้
ที่สุดเเห่งปรารถนา
คือประคองกอดเธอไว้
เเนบสนิทชิดใกล้
ใกล้ขนเจียนไขว่คว้า
ตอนจบอันสุขสม
เกือบเชื่อหัวใจ
ที่มิอาจเเสร้งลวง
ยามเธออยู่ใกล้
ทั้งที่เเสนไกลเกินกัน
เเสนไกล
เเม้ว่า...
ชิดใกล้
ขออนุญาตเเทรกได้ไหม?
เชิญค่ะ
หากต้องเสียเธอไป
เเนบสนิทชิดใกล้
ใกล้ขนเจียนไขว่คว้า
ตอนจบอันสุขสม
เกือบเชื่อหัวใจ
ที่มิอาจเเสร้งลวง
- ดูท่านเศร้าไปนะ - ไม่หรอก
- ฉันสบายดี - ข้าจะไปเอาเสื้อคลุมมาให้
เเนบสนิท
ชิดใกล้
ทั้งที่เเสนไกลเกินกัน
ลองนี่เป็นไง
"เเล้วทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันอย่าง มีความสุขชั่วนิรันดร์"
อย่างน้อยข้าก็ได้ทําเเล้ว
อะไรกัน?
โรเบิร์ต จับไว้!
ท่านชอบทํายังงี้บ่อยหรือ? ตกจากที่สูงๆ
เฉพาะเวลามีคนคอยรับเท่านั้นล่ะ
ชั่วกาลปาวสาน
- ทําไมเศร้านัก สาวงาม? - เธอลืมรองเท้าไว้
ดูทําเข้า
ตอนจบ เทพนิยายเป็นจริง
ขออนุญาตได้ไหม?
ลึกๆ ในใจ เราอยากให้เป็นเช่นนั้น
พอดีเลย
ในส่วนลึกเเห่งหัวใจ
ตอนจบสุดท้ายที่โปรดปราน
ยอมรับเถิดว่าต้องการ
ความสุขตราบเท่านาน
ชั่วกาลปาวสาน
ขอโทษค่ะ
โอ สัญญาณชัดดีจัง