Het kost ongeveer 500 pond om een menselijke schedel te breken...
maar menselijke emoties zijn veel complexer.
Neem Suzy, mijn eerste echte vriendin.
Mijn eerste relatie die uit elkaar ging.
Het gebeurde recht onder mijn neus.
Ik had ook nooit gedacht dat het zou lijken op een auto-ongeluk.
Ik heb hard op de remmen getrapt...
en toch gleed ik naar een emotionele impact.
Dus is dit mijn schuld?
Ik. Ben Willis.
Het is grappig wat er op zulke momenten allemaal door je hoofd schiet.
De twee en een half jaar die we samen doorbrachten.
De beloftes die we hebben gemaakt.
De vakanties die we hebben doorgebracht met haar ouders.
De lamp die we samen bij IKEA kochten.
Het was mijn laatste jaar bij de kunstacademie...
en in de weken na het uit elkaar gaan.
Ik probeerde uit te vogelen wat er mis was gegaan.
Waarom waren we uit elkaar gegaan?
Het is grappig, maar als ik er zo aan terugdenk lijkt de reden te klein.
De ene dag is ze met me en zegt ze: "ik hou van jou."
De week erna is ze met iemand anders.
Waarschijnlijk zegt ze dan hetzelfde.
Zou ze werkelijk van me gehouden hebben?
Wat is liefde überhaupt?
Is het dan werkelijk zo vluchtig?
Vergeet haar maar. Daar wil je je tijd niet aan verliezen.
En dan te bedenken dat je gedumpt bent voor een loser als Steve Jenkins.
Ze heeft me niet gedumpt.
Waarom hechtte ze zich überhaupt aan jou?
Het is voorbij...
omdat Suzy altijd denkt dat het gras groener is bij de buren.
Ze maakt zich altijd zorgen over een beter feestje om heen te gaan...
of een beter vriendje dat ze kan hebben.
Ik had altijd het idee dat ik haar nooit gelukkig kon maken.
Toen begon Steve Jenkins haar te sms'en.
Hoe kwam Steve Jenkins aan haar nummer?
Dat was een goede vraag.
Ik ging maar van het ergste uit.
Ik wil er niet aan denken.
Je moet maar weer eens uitgaan met een prachtige meid. Een model of zo.
Waarom?
Nou, als je met een prachtige meid rondloopt moet je het wel waard zijn.
Vrouwen strijden altijd onderling.
Suzy ziet je dan met een sexy meid en dan denkt ze...
als ik Ben terug krijg van die mooie meid, dan ben ik vast mooier dan zij.
Seans succes met vrouwen was indrukwekkend.
Het is echt waar. Vraag je moeder maar.
De eeuwenoude vraag. Wat is liefde?
Sorry.
Dat is goed. Dat is perfect.
Ben, Mr Adams hier heeft zijn tijd vrijgemaakt om hier voor jou te zijn.
Zouden we hem niet een beetje respect moeten tonen?
Sorry.
Ik woon in een studenten complex vlakbij school.
Het is simpel gezegd een vier verdiepingen betonnen blok...
waarin zo'n 120 hormonale studenten zitten.
Dit is het jachtseizoen.
Dit is het seizoen waarin de geesten van het verleden je spijt komen aanwakkeren.
Ze stond daar toen ik zei: "het spijt me, ik denk niet dat ik je gelukkig kan maken.
Misschien moeten we uit elkaar." En toen werd ze kwaad.
Hallo.
Suzy, ik ben het. Ben.
Ben, ik sliep. Wat is er?
Suzy...
Het spijt me. - Het spijt me ook.
Denk je dat we ooit nog bij elkaar zullen komen?
Ik denk het niet, Ben.
Ik denk dat het zijn eigen weg heeft gevonden.
Trouwens, ik ben nu met Steve.
Ben je met hem naar bed geweest? - Ja.
Was het goed? Ik bedoel, was het beter dan... Ik wil het met jou daar niet over hebben.
Ik moet gaan. Sorry, Ben. - Suzy?
De gedachte dat ze met iemand anders was nu, leek alle zuurstof uit deze kamer te trekken.
Sinds ik weg was bij Suzy, kon ik niet meer in slaap vallen.
Hoe meer ik het probeerde, hoe minder ik sliep.
Ik was klaar wakker.
Ik probeerde van alles.
Ik was gewoon immuun voor slaap geworden.
Ik ontdekte ineens dat ik acht uur extra had. Mijn leven was met één derde verlengd.
Ik wilde dat de tijd voorbij schoot, maar ik moest het aanschouwen.
Het voorbijgaan van elke seconde van elk uur.
Ik wou dat de pijn die ik voelde, wegging.
Maar op de een of andere wrede manier had ik meer tijd nu.
Meer tijd om over Suzy te denken.
Vind je het erg om uit te stappen? Om dat wiel te controleren.
Ik nam de bus, zonder eigenlijk een bestemming te hebben.
Ik zag het landschap langzaam veranderen tijdens de laatste uren daglicht...
voor het me weer achterliet met een slapeloze nacht.
Ik begon alle boeken te lezen die ik altijd al had willen lezen.
Met al die extra uren, had ik zelfs tijd om mijn favoriete opnieuw te lezen.
Maar ze was nooit ver uit mijn gedachten.
Twee en een halve Pond, astublieft.
En hoeveel kost het zonder deze twee?
Eén Pond 70.
Het was duidelijk dat ik wat van mijn tijd moest gaan ruilen.
Dat ziet er fantastisch uit, man.
Ik denk dat je hier prima thuishoort.
Het is een goed gevoel van binnen, Ben.
Het is geweldig. We hopen dat je je vermaakt hebt erover te lezen.
Hoe het is om onderdeel te zijn van Saintsbury's en ernaar te luisteren.
Ik weet het. We hebben dit al besproken.
Er zijn zo veel mogelijkheden, Ben. Het is een levensweg.
Ik voelde diep van binnen al onpasselijkheid opkomen.
Dit zou consequenties gaan hebben.
Op me afkomende als een onstopbare golf van het lot.
t-e-a-m-w-o-r-k.
Teamwork, Ben.
Welkom.
Dus ik begon nachtdiensten te draaien bij Saintsbury's.
Tijdens de uren dat de meeste mensen zouden slapen.
Ik was druk bezig mijn tijd te ruilen.
Ik gaf ze mijn extra acht uur, en zij gaven mij geld. Contant.
Hoi. - Hoi.
Ik ben weer te laat. Jenkins vermoordt me. Ik spreek je later.
Oké. Ik zie je later.
Sharon. - Ja, meneer Jenkins?
Je bent weer te laat. - Het spijt me, meneer Jenkins.
Dat is al de tweede keer deze week. - Ik weet het, meneer Jenkins.
Het spijt me en het zal niet meer gebeuren.
Oké.
Mijn eerste jaar op de kunstacademie was erg saai.
Maar het hielp me wel de essentie van het stilleven te waarderen.
Mag ik de klanten erop wijzen dat er een aanbieding is...
twee voor de prijs van één in rij tien.
Vers brood en cake. Dat is rij tien voor een aanbieding van twee voor de prijs van één.
Staar er niet naar, Ben. Ruim het op.
Weet je, ik wilde altijd al schilder worden.
Net zoals veel kunstenaars voor me...
is de vrouw altijd al een bron van inspiratie geweest.
Ik ben altijd al jaloers geweest op de onbekende kracht die ze onbewust bezitten.
Ga je dat nog opruimen of niet?
Er is een manier om te ontkomen aan de saaie acht uur durende dienst.
De manier om je gedachten ergens anders te laten, terwijl de tijd langzaam voorbij tikt.
Ik merkte dat alle mensen die hier werkten deze techniek allemaal beheersten.
Neem Sharon Pintey. Zij weet dat de klok de vijand is.
De simpele regel is:
Hoe meer je naar de klok kijkt, hoe langzamer de tijd voorbijgaat.
Het legt de verstop plaats van je gedachten bloot...
en zal het martelen met elke seconde.
Dit is een basis beginsel van het omgaan met met je tijd.
Heb je kleingeld?
Dit is Barry Brickman.
Kijk, Barry denkt dat hij een stuntman is.
Barry is vooral bekend doordat één van zijn trucs misging.
De cameraman zette dat op het internet.
Barry zit sindsdien aan zijn step vast.
Matt Stephens is ook een koning van de step.
Wat wilde u nog meer?
Worst! - Ja.
Barry en Matt zijn goed bevriend.
Alstublieft. Doe voorzichtig.
Zij hebben een andere manier gevonden om met de tijd om te gaan.
Kijk... kijk.
Dit is de manier om iets te vinden wat niets met werken te maken heeft.
Een paar dagen later werden Barry en Matt op het matje geroepen...
voor wat zij noemden "de dames helpen".
Het waren deze shampoo flesjes die hen op deze missie hadden gestuurd.
Barry en Matt wisten waar ze op leken.
Ze wisten ook dat de vrouwen wisten waar ze op leken.
Hun theorie was ondanks dat het een seks speeltje was...
wat zich voordeed als een fles shampoo...
vrouwen gingen het proberen te kopen als seks speeltje.
Maar ze waren te beschaamd om het te kopen vanwege de vorm ervan.
De keuze zou makkelijker zijn als ze al bij de kassa waren.
Als ze er niets tegen zeiden, wisten Barry en Matt dat ze een flesje...
een blij nieuw onderkomen hadden bezorgd.
Barry had Matt uitgedaagd tot een step race.
Een race waar ze de ene rij uit zouden rijden en de andere rij weer terug.
Zo zouden ze alle rijen afgaan en dan terug naar het startpunt.
Ze wachtten op de dag dat de manager zich ziek zou melden.
De kunst om andere dingen te doen dan wat je zou moeten doen werkt verslavend.
De opwinding van iets doen wat niet mag.
Samen met de consequentie als je gepakt wordt terwijl je het doet...
is zo sterk dat het andere van hun eigen kunsten afhoudt.
Klaar voor de start. Af!
We zijn uitgeschakeld.
Ik had al twee weken niet geslapen.
Sinds het uit was met Suzy had ik geen grip meer op de tijd.
Ik dreef tussen mijn verbeelding en de werkelijkheid.
Tussen het heden en verleden. Dat ging steeds makkelijker.
Ik voel me een echte man. Hou je van mannen?
Je houdt van echte mannen of niet?
Als ik daar sta op het veld op de pitch, met de jongens...
dan zie ik er uit als een God. Ik ben een Adonis.
Ik hou mezelf in goede vorm.
Ik zie hoe ze naar mij kijken. Ik negeer ze.
Ik zie de schroeven van de tijd langzaam op elkaar af komen.
Tijd manipulatie is niet een exacte wetenschap.
Net als een kunst, is het persoonlijk voor iemand.
Dus, wat is mijn kunst om de tijd voorbij te laten vliegen.
Ik beeld me het tegenovergestelde in.
De tijd staat stil.
Ik beeld me in dat het leven stil staat.
In deze stilstaande wereld, kan ik vrij rondlopen zonder op te vallen.
Niemand zou weten dat de tijd had stilgestaan.
En dat het weer zou opstarten.
Deze onzichtbare fase zou slechts een fractie van een seconde duren.
Het lijkt wel op iemand die over je graf heen loopt.
Dat moment wanneer je iemand door de straat ziet wandelen...
die zo mooi is, dat je er niets aan kunt doen dat je staart...
Nou, beeld je eens een wereld in die gepauzeerd is.
Dan wordt het heel makkelijk om het concept van schoonheid te begrijpen.
Stilstaand voor je.
Gevangen. Niet bewust van deze situatie.
Voor mij begon deze fascinatie voor schoonheid heel jong.
Ik was zes of zeven, en mijn ouders namen een buitenlandse student in huis.
Ze was rond de twintig.
Ze studeerde Engels dichtbij op een school.
Omdat ze Zweeds was, was het normaal om niet bescheiden naar haar kamer te lopen.
Dat was het moment waarop er iets speciaals gebeurde met mij.
Ik werd blootgesteld aan de vrouwelijke vorm op een manier die ik nog niet had meegemaakt.
Ik voelde fascinatie en bewonderde de schoonheid van haar naaktheid.
Ik wou dat ik de wereld stil kon zetten om een week in dat moment te leven.
Ik heb nog nooit zo'n gevoel van compleetheid gehad.
Tot dusver is het nog steeds het mooiste wat me ooit is overkomen.
Je hebt deze laten vallen.
En was het verkeerd?
Zouden ze me haten voor dat ik ze zou zien?
Ik bedoel, hen echt zou zien?
Ik las eens over een vrouw die de fantasie had het met een kunstenaar te doen.
Ze dacht dat hij haar echt zou zien.
Hij zou al haar rondingen zien. Elke lijn, elke inkeping...
en van ze houden omdat ze een deel waren van haar schoonheid die haar uniek maken.
Als ik klaar ben, hoef ik alleen nog maar mijn vingers te kraken en tijd loopt weer.
Je ziet er slecht uit.
Bedankt.
Slaap je nog steeds niet? - Nee.
Voel je je al wat beter of Suzy dan? - Nee.
Wil je erover praten? - Nee.
Nee? Waarom niet?
Elke morgen kom je langs en elke morgen praten we over hetzelfde.
Ik verveel me om steeds hetzelfde te moeten zeggen en om me rot hierdoor te voelen.
Ik baal nog wel het meest ervan dat ik 24 uur per dag wakker ben.
Toe maar. Kijk eens wie er niet aan de verkeerde kant van het bed was uitgestapt.
Erg grappig.
Even serieus. Je voelt je rot. Dat kost nou eenmaal tijd.
Bijvoorbeeld, hoelang is het geleden dat je aan haar dacht...
voor we dit gesprek begonnen?
Zo'n tien minuten voor je op mijn deur klopte.
Oké en waar dacht je aan?
Ik dacht aan de stof.
De Stof? Mijn God, jij bent vreemd.
Maar goed. Ik bedoel, elke dag dat je aan haar denkt...
worden de dingen die je met haar associeert minder en minder.
Nog even en je hele dag is zonder te denken aan haar.
Weet je wat dit proces kan versnellen? - Wat?
Ik en Sean zijn al bevriend sinds ons vijfde.
We leefden tegenover elkaar in de straat en we groeiden samen op.
Voor zijn twaalfde verjaardag kreeg Sean van zijn ouders een nieuwe spelcomputer.
Mama.
Kom op kinderen. Het is zo'n mooie dag. Waarom gaan jullie niet in het park spelen?
Nee, we vinden dit leuk.
Oké, ik ga even boodschappen doen.
Tuurlijk moeder. Doei, moeder. - Dag Mrs Higgins.
Ik blijf niet lang weg.
Wil je wat zien? - Wat?
Wat zijn ze aan het doen? Meiden zonder kleren aan.
Sean had tijdschriften gevonden onder zijn ouders bed.
De Zweedse student was één ding, maar dit was totaal anders.
De glimlach op het gezicht van de meisjes was een totale uiting van gebrek aan verlegenheid.
Wat ze de camera lieten zien, was totale verwarring voor me.
Ik heb nog nooit een vrouwelijk onderdeel zo dichtbij gezien.
Ik dacht dat het er netter uitzag.
Zo iets als een gestroomlijnd gaatje geboord stuk hout.
Zo'n gaatje waar je een houten haak in stopt.
Maar de realiteit was veel seksueel agressiever.
Het was moeilijk in te beelden dat mijn lerares, Mrs Booth...
ook zo iets had onder haar rokje.
Moeder!
Ik ben mijn portemonnee vergeten.
Wat hebben jullie uitgespookt?
Sindsdien dacht Seans moeder dat we homofiel waren.
Wat zal helpen dit proces te versnellen?
Je moet jezelf afleiding geven met wat Natalies.
Een Natalie is een term die Sean had verzonnen voor elke seksuele ontmoeting...
die zich voordeed met een meid waar je niet mee in een relatie was.
Deze term kwam van een meisje genaamd Natalie die tegenover Sean woonde.
Hallo, is Natalie thuis? - Ja, Natalie!
Ja? - Er is iemand voor je.
Zie je, Sean had de connectie gelegd tussen de lachende gezichten en de blote meiden.
En het feit dat ze naakt waren.
Vijftig cent.
Zo, genoeg.
Natalie werd de populairste meid van het blok.
Croissants in de aanbieding.
Ze had dikke tieten.
Erg grappig. We lachten alleen maar wat.
Wie is dat?
Dat is een nieuwe jongen.
Hij schijnt een vechtsport expert te zijn.
Hé jij. Kom eens hier.
Hoe heet jij?
Brian. - Ben zegt dat je kungfu kent.
Ja.
Denk je dat je mij aankunt? - Ja.
Ja? - Ja.
Laat eens wat zien.
Pak mijn arm.
Dat is niet leuk.
Hoi.
Hoi, Ben.
Hoef je niet te werken?
Nee, ik heb twee uur geruild deze week.
Is dat een augurken sandwich?
Ja.
Mag ik eens bijten? Ik verga van de honger.
Bedankt.
Wat? - Je hebt daar iets.
Daar.
Laat mij maar.
Bedankt.
Ik wilde de tijd stilzetten.
Ik wilde genieten van dat moment.
Dat moment zou een hele week moeten duren.
Maar ik kon het niet stopzetten.
Alleen vertragen.
En voor ik het wist was ze weg.
Toen de deur dichtviel, voelde ik me de laatste mens op aarde.
Wat doen jullie?
Jenkins wil dat we de schappen bijvullen. - Dus hier zijn we.
Let maar niet op hem. Hij is verliefd. Hij vroeg Sharon mee uit vandaag.
Echt? Wat zei ze?
Ze zei: "ja." Hij neemt haar mee naar de film morgen.
En dan is het aan mij. Ik heb ongeveer een half uur nodig om haar om te praten.
En dan, krijgt ze iets van dit.
Verliefdheid.
Het is grappig dat het zelfde woord voor het gevoel van aantrekking...
ook kan worden gebruikt voor teleurstelling.
In het Engels woordenboek staat een van de betekenissen van het woord verliefdheid
als "een sterke en onzinnige, maar kortstondige verbondenheid."
Ik was drie keer verliefd toen ik jong was.
De eerste was een atlete Zola Budd genaamd.
Ze was achttien,en leek op een jongen met een smal, tenger figuur.
Maar het was het feit dat Zola Budd op blote voeten rende
dat haar zo aantrekkelijk maakte.
Het waren de Los Angeles Olympics die de geschiedenis in gingen.
Op de 3000 meter, Zola Budd botste met de Amerikaanse, Mary Dekker.
Budd's hart voor de race was links toen Dekker viel.
Zola finishte als zevende.
Ben, het is bedtijd. Je moet naar school morgen.
Wat een toestand.
Kan iemand me iets vertellen over witte bloedcellen? Tim.
Ze helpen het lichaam te beschermen tegen bacteriën en ziektekiemen.
Zeer goed.
Type...
cellen.
Mijn tweede verliefdheid was op mijn biologie lerares, Mevr. Booth.
Oké, klas, wie kan me vertellen over cellen?
Ze was een zelfverzekerde vrouw met nauwsluitende kleding
toespelend op de seksualiteit die er onder zat.
Ik fantaseerde dat Mevr. Booth me vroeg om na liet blijven...
en me dezelfde dingen liet zien onder haar rok...
als de meisjes die ik had gezien in de boekjes bij Sean.
Maar mijn hevigste verliefdheid was op een meisje Tanya Green genaamd.
Als ik naar Tanya keek, dan zag ik haar niet alleen maar voelde haar ook.
De witte en rode bloedcellen werken samen.
De volgende dag zorgde Tanya voor veel opschudding in de klas.
Ze had haar arm gebroken toen ze van de schommel viel...
en haar gips zorgde voor veel opwinding bij de andere kinderen van de klas.
Ga zitten, alsjeblieft, klas.
Dat is genoeg.
Maar ik zag het anders.
Het was de manier hoe Tanya ermee omging.
De manier hoe ze krabde.
De beperkte bewegingsmogelijkheden.
De ongelooflijke hoeveelheid namen die zich gedurende de zes weken op haar arm verschenen.
Wil je ook je naam schrijven?
Hier zo.
Bedankt.
Ga weg. Stop daarmee.
Op een dag was het gips weg.
Tanya's arm zat onder het haar.
Ga terug naar de jungle.
De zes weken zonder licht hadden de haren dik en zwart gemaakt.
Terwijl de andere kinderen grapjes maakte en haar "aap" noemde
werd mijn fascinatie voor haar alleen maar groter.
Niet huilen.
Maak je maar niet druk over die.
Ik vind je mooi zoals je bent.
Wil je mijn meisje zijn?
Ja.
Er was een plaats waar ik vaak alleen heenging.
Het was achter de school.
Het was dichtbij genoeg om de andere kinderen te horen.
Maar op hetzelfde moment, leek het heel ver weg.
Ik had daar afgesproken met Tanya.
Hoe gaat ie? - Hoe gaat ie?
Wil je me kussen?
Dus dit zou mijn eerste kus worden.
Ja.
Hé, waar ga je heen?
Ik moet gaan. Ik kus je morgen wel.
Maar morgen is het zaterdag. - We zien elkaar hier om elf uur.
Ik kwam vaak op het schoolplein spelen op zaterdag.
Het bekende gebouw, zo onbekend in zijn stilte.
Vredig, alsof de tijd stil stond.
Net als de muren van deze kamer.
Het houdt het gebouw overeind.
Haar ouders namen haar als verrassing mee naar Amerika.
Ze bouwde daar een thuis op, en kwamen nooit meer terug.
Dat was de eerste keer dat mijn hart de andere betekenis van verliefdheid voelde.
Schaakmat.
Wat is er met jou? Normaal versla je me dik met schaken.
Heb je iemand ontmoet?
Kom op. Geef me details
Nee, Het is niks. Er is een meisje op het werk die ik leuk vind.
Leuk? Leuk wat? Zo leuk?
Nee.
Nou, ja, maar niet op die manier.
Wat? Vriendinnen spul?
Heeft ze kleine handen?
Wat heeft dat er mee te maken? - Dan lijkt je kleine man groter.
Jij bent een eikel.
Heb je haar mee uitgevraagd?
Nee. Iemand was mij voor. - Ze heeft een vriend.
Nee, maar een jongen op het werk vroeg haar. En zij zei "ja."
Ze gaan vanavond naar de film.
Daarom hoeft ze hem nog niet leuk te vinden.
Misschien vindt ze hem aardig, en wil ze iemand hebben om naar de film te gaan.
Met hoeveel meisjes ben jij naar de film geweest zonder ze te kussen?
Ja.
Wat?
Een paar.
Zie je wel.
Kan ik die hebben?
Ja, Ja, Dat klopt, Rory.
Wel, natuurlijk speelde ik professioneel, voor het letsel.
Zeg het maar, Rory.
Zeg een datum, en ik en mijn jongens zullen er zijn.
Goed. Zondag.
Maar erna niet gaan huilen bij mama.
Ciao. - Wat dan ook
Etter.
Wedstrijd begint.
600 meter sprong.
Dat kan ik niet. 900, dat wordt je dood.
Daar is hij.
Zo, hoe ging het met Sharon?
Vriend. - Heb je het gedaan?
Natuurlijk. Ze hield ervan.
Kon er geen genoeg van krijgen, ze was als een wc-deur van een garnalenboot.
Heftig? - Goed, zie het zo.
Je weet uiteindelijk dat je kinderen nooit honger zullen hebben.
En?
Als de broekzak van een artiest.
Oké, kampioenen. Rory Brown...
manager van sainsbury's, islington
heeft ons uitgedaagd voor een voetbalwedstrijd zondagavond.
Klaar?
Goed.
De reputatie van de supermarkt staat op het spel.
Jullie reputatie, als medewerkers staat op het spel.
Het is niet alleen een voetbalwedstrijd.
Dit is wat bedoeld wordt met moderne gladiatoren.
Nu, Doe maar alsof ik Russel Crowe ben.
En jullie, zijn al die andere slaven.
En als slaven, spelen jullie tot de dood.
Wat er gebeurt zondagavond, zal eeuwig herinnerd worden.
Zondag. 20.00 uur. Sunny sport centrum.
Je maakt een grapje, of niet?
Ze zullen ons vermoorden.
Hoi - Oké.
Godver.
Spelend aan de rechterkant. Als een trein. - Hallo.
Handen omhoog.
Verzamelen, Whitechapel. Whitechapel, verzamelen.
Oké, kerels, dit is het.
Dat is Islington Sainsbury's daar.
Ik zie alleen leuke pakjes.
Kijk goed naar elkaar.
Waarom?
Van nature echte moordenaars! Jullie allemaal!
Laat ons gaan en er wat van maken.
Hé, Barry, het wordt een geweldige wedstrijd.
Oké, Rory.
Jenkins.
Jullie hebben mooie kleding aan.
Ik zie dat jij je top team weer hebt meegebracht.
Schijn bedriegt.
wel, dat is duidelijk. - wat?
Goed. Roep.
Kop. Nee, munt.
Het is munt.
Schiet op.
We hebben een goal.
Oké. Ga naar je plaats.
Kijk daar.
Pak hem!
Kom op, pak hem, kom op!
Kom op, erachteraan.
Ik ben aan het spelen. De sleutels van de kluis hangen aan de boekenplank.
Pak hem! Pak hem!
Wat?
Driehoekje.
Overtreding! - Geen overtreding. Laat toch doorspelen.
Speel door, klootzak!
Ik ben rustig.
Ik ben alweer rustig.
Wat doe je?
Word volwassen. Vergeet het geld.
Welk geld? Wat doe je?
Wat ik doe? Ik spreek tegen een lege telefoon dat is wat ik doe.
Omdat er een dode man aan de andere kant van de lijn is verdomme!
Prachtige film! - "Pachino", De Niro.
Je moet die bankoverval zien op mijn plasma scherm!
Kom op, Whitechapel, we kunnen nog steeds winnen.
Kom op, jongens! - Schiet!
Ja. Domoor.
Sorry.
De bal.
Alsjeblieft zeg.
Ja. Eindelijk.
Mijn god. Ga iets zinnigs doen, domoor.
Time out, scheids. Time out.
Goed. Kerels, het kon erger.
Hoezo erger? Het is 26-0.
Het maakt niks uit.
wat wel uitmaakt, er is nog maar een minuut te spelen.
En we gaan hier niet weg voor er gescoord is.
Matt, speel de bal naar Ben.
Ben, dit is jouw moment.
Ik heb je nodig.
Neem je korte beentjes.
Ren langs de rechterkant alsof de duivel achter je aanzit.
Ik ben in het centrum wachtend op je voorzet.
Gebruik Barry als het nodig is.
Matt, blijf aan mijn linker kant.
Ik heb die voorzet nodig.
Ik heb die bal nodig
Hier.
Ik zal dat schot nemen.
En we, we zullen de overwinning delen.
Snap je? - Ja.
Laten we een goal scoren.
Kom op.
Kom op, jongens, kom op!
Nee.
Ik vraag me vaak af hoe het zou zijn... om de rest van mijn leven zo door te brengen.
Om de rest van mijn leven door te brengen tussen twee fracties van een seconde.
Te sterven op hoge leeftijd, om zo tijd te sparen.
De jonge ik weg, en een dode oude man terug.
Bracht ik te veel tijd door in de bevroren wereld?
Het voelt veilig, onaantastbaar.
Hoe veilig is iemands wereld?
Hallo?
Is daar iemand?
Dat is grappig, maar het laatste wat ik me bedacht is
dat ik misschien niet de enige ben die de tijd kan stil zetten.
Mijn god.
Is alles goed?
Sta daar niet zo! Breng me naar een ziekenhuis.
Breng jij Sharon goed thuis? - Ja.
Proost, vriend.
Goed, zie jullie morgen.
Zie, ja. - Dag.
Bedankt. - Bedankt.
Het leek of er nooit een eind aankwam.
Het gezicht van Matt toen hij Jenkins raakte. - Ja.
Denk je dat het goed komt met hem? - Het was meer aanstellerij dan iets anders.
Het zijn natuurlijk niet mijn zaken, maar...
zien Matt en jij elkaar nog?
Nee. We zijn naar de film geweest, maar alleen als vrienden.
Waarom? Wat heeft Matt gezegd?
Hij zei dat jij met hem geslapen hebt.
En deed je het? - Nee, natuurlijk niet. Waar zie je mij voor aan?
Sorry.
Zei hij dat ik goed was?
ik denk dat het de beste seks was die hij ooit heeft gehad.
Zo heb jij een vriend
Nee. We zijn ongeveer zes maanden uit elkaar.
Hij ging naar de universiteit in Amerika en, het was onmogelijk om elkaar te zien.
En jij? Heb je een vriendin.
We zijn een paar weken uit elkaar.
Sorry. Hoe gaat het nu?
Beter.
Hoelang werk je al in de supermarkt?
Ongeveer twee jaar. - Heb je gestudeerd?
Ik leerde voor schoonheidsspecialiste, maar ben gestopt.
Waarom?
Het was niks voor mij. En trouwens, ik moest geld verdienen.
Waar spaar je voor?
Voor avondonderwijs.
Ja? Studeren...
Spaans.
Spaans?
Ja. Wat is daar mis mee?
Niks. Ik had dat niet verwacht. Wat kun je al zeggen?
tu equipo de futbol es una puta mierda.
Dat betekent?
Het betekent dat je voetbal team slecht is.
26-nul.
Waarom Spaans?
Ik woon hier al mijn hele leven...
ik werk al twee jaar in de supermarkt
ook al gaat het langzaam
het voelt of mijn leven langzaam voorbijgaat.
Ik dacht dat Spaans me de mogelijkheid gaf om werk te vinden in de reis wereld.
Om stewardess of lerares Engels op een Spaans sprekende school te worden.
Ik droomde altijd van reizen naar verre oorden... zoals Zuid-Amerika.
Een plaats waar altijd de zon schijnt.
Maar nog meer, wil ik in staat zijn om te praten met mensen over hun leven en hun dromen.
Zielig, eigenlijk.
Nee, dat is het niet.
Het is jouw droom.
Weten wat je wilt is de halve strijd.
De meeste mensen weten hun hele leven niet wat ze willen.
Het is gemakkelijk vinden, als je weet wat je moet zoeken.
Waar ben jij naar op zoek?
Ik heb altijd al een schilder willen zijn.
Misschien mijn schilderijen in een galerie tentoon te stellen
Ik heb altijd al een schilder willen ontmoeten.
Waarom?
Ik weet het niet.
Ik denk vanwege hun gave om overal iets moois in te zien
om het vast te leggen en het aan de muur te hangen en tentoon te stellen.
Ik vind het romantisch.
Hier woon ik
nummer 34.
34.
Het is op de bovenste etage.
Leuk.
Adios.
Hasta luego.
Welterusten, Ben.
Die eerste kus.
Ik maak er altijd zo'n rotzooi van.
Binnen.
Ik wilde alleen weten of alles goed met je is?
Ja hoor, alles is goed.
Het leek erg pijnlijk gisterenavond.
Nee hoor, ik ben er erger aan toe geweest.
En in het ziekenhuis was alles goed?
Je weet wel, ze zeiden dat ik het wel zou overleven.
Weet je zeker dat alles goed met je is?
Ja, ja, ja.
Weet je? Ik ben bijna vergeten dat het gebeurde.
Ik voel werkelijk niets.
Ik denk erover om een feestje te geven op zaterdag.
Om iedereen wat op te vrolijken.
Ik weet zeker dat iedereen komt. Jij ook, Sharon?
Ja hoor.
Leuk.
Hoi. - Alles goed?
Bedankt voor het thuisbrengen, gisterenavond.
Geen probleem, bedankt voor het delen van je droom.
Heb je het al gehoord van het feestje?
Nee?
Jenkins is jarig zaterdag, hij geeft een feestje.
We worden blijkbaar allemaal verwacht.
Wil jij mijn date zijn?
Sharon?
Ik heb lunchpauze, kun je mij aflossen?
Dus je wilt mijn date zijn?
Ja.
Leuk.
Medewerker naar rij tien, graag.
Kan er een medewerker naar rij tien?
Steven, als je in de winkel bent, wil je even naar rij 10 gaan?
Je hebt lunchpauze. - Nee hoor.
Jawel, jij hebt lunchpauze. - Ik wil geen pauze.
Binnen.
U wilde ons spreken?
Ga zitten.
Niet daar, maar hier.
We hadden geen geluk gisterenavond, jongens.
Maar om iedereen wat op te vrolijken en mijn verjaardag te vieren.
Geef ik een feestje bij mij thuis zaterdagavond...
en jullie zijn allemaal uitgenodigd!
Oké.
Een feestje zal niet compleet zijn zonder een stripper...
en ik wil dat één van jullie dat regelt... Ben.
Ik?
Ja... hier heb je 200 Euro.
Dat zal genoeg zijn voor plezier van de bovenste plank.
Ik zet de details vanmiddag op het prikbord.
Goed, jullie kunnen gaan.
Waar ga je die stripper zoeken?
Ik weet het niet... maar ik weet wel iemand die dat wel kan.
Je baas heeft jou 200 Euro gegeven om een stripper te regelen voor zijn verjaardag?
Ik vind hem wel leuk. Ik zal je helpen, alleen onder één voorwaarde.
En dat is? - Ik mag ook komen.
Dat zal geen probleem zijn. - Cool... We gaan een stripper zoeken.
Twee halve liters, alstublieft.
Wat bestelde je nog meer?
Twee halve liters.
Ja...
Ik heb net de stomste barman van de wereld gevonden.
Sean, ik weet het niet... - Nee, het komt goed.
Dat is drie euro, vriend.
Ja.
Hoeveel? - Eén euro...
Ieder.
Ik vroeg me af, of jij ons zou kunnen helpen?
Zijn baas is jarig zaterdag
En we zoeken iemand die een verrassing... strip act doet.
Ik heb al plannen voor zaterdag.
Oké. Weet jij iemand anders die vrij is op zaterdag?
Ik ken er wel één... maar zij is erg duur.
Dat is geen probleem... is ze hier?
Nee... ze doet alleen privé optredens.
Ze is mooi... de beste, weet je.
Hoi, Ben.
Wil je mijn date zijn?
Ben.
200... - Wat?
200 voor de stripper.
Geen zorgen, liefje, Ze is klasse.
Oké. - Goed.
Twee kaartjes naar Pittsburg.
Het was nu de vierde week op rij dat ik niet geslapen heb.
Langzaam stopte ik met denken aan Suzy en sleepte mezelf naar het heden.
De extra acht uren van mijn dagen, hielpen niet om de tijd langzamer te laten gaan.
De minuten vloeiden over in de uren, de uren gingen over in dagen...
En de dagen vloeiden weg in de stroming van de tijds rivier.
Het slechte nieuws is, dat de tijd vliegt...
Het goede nieuws is dat jij zelf de piloot bent.
De meeste tijd van mijn diensten werden nu gebruikt om te denken aan Sharon.
Ik tekende haar eindeloos, keer op keer.
Haar bleke, melkachtige huid... haar lekkere figuur.
In haar ogen, kon ik de wereld zien.
Ik dacht na over de ontsnapping van Sharon uit de levens slurpende neonlampen van de supermarkt...
Reizend door Zuid-Amerika,
Haar dromen achterna...
Ik dacht aan haar, terwijl zij vroeg of ik met haar meeging.
Alle twee onze dromen delend.
Haar liefde voor mensen en mijn liefde om ze te schilderen.
Ga je naar huis? - Ja.
Wil je nog steeds mijn date zijn voor het feest morgenavond?
Ja, natuurlijk.
Kom je mij ophalen dan? - Ja.
Acht uur?
Ja, acht uur. - Oké... tot morgen.
Sharon heeft de routine doorbroken...
Voor het eerst in weken, sliep ik...
Ik sliep door tot de volgende middag.
Ja?
Er is telefoon voor jou, Ben.
Hallo? - Hallo, is dit Ben Willis?
Ja.
Mijn naam is Alex Prout, van de Prout Galerie...
Ik heb wat werk van jou gezien op de universiteit gisteren.
Echt waar?
Ja... en ik ben erg geïnteresseerd om een expositie te openen met je nieuwste schilderijen.
Hallo?
Ja, ja... Dat lijkt me wel wat.
Fijn... Waarom breng je me niet een paar voorbeelden van je werk?
In mijn galerie, volgende week maandag? Zeg 10:00 uur?
Oké... dank U.
Nee...dank jou, Ben.
Ga weg... Jij bent het talent.
We kunnen ons beter gaan omkleden voor het feest.
Hallo? - Hoi, ik ben het, Ben.
Hoi Ben, ik kom eraan.
Hoi.
Je ziet er mooi uit.
Dank je... jij ook.
Is alles wel goed met je?
Ik heb vandaag groot nieuws gekregen. - Wat dan?
Er is een galerie geïnteresseerd in het exposeren van mijn werk.
Ben, dat is fantastisch.
Kijk naar jezelf... je straalt helemaal.
Je bent op weg.
Oké, kom... we gaan feestvieren.
We kunnen weggaan als je dat liever wil.
Welkom.
Hallo, maat.
Hoi.
Ben, dit is... - Katrine.
Katrink. - Katrine.
Katrine... Ben. Dit is Sharon... Sean.
Ik heb al veel over jou gehoord.
Leuk je te ontmoeten. - Erg lief.
Hoi.
Nee.
Hoi, Ben.
Hoi. - Hoe gaat het met je?
Goed, goed... en jij? - Bedankt.
Suzy, dit is Sharon.
Leuk je te ontmoeten. - Hetzelfde.
Wat doe jij hier? - Het is de verjaardag van Steve's broer.
Wat, Jenkins?
Ja. Hij is de oudere broer van Steve. Ken je hem?
Ja, hij is onze baas.
Werk jij bij Sainsbury's? - Ja, ik werk in de avonddienst.
Dat is leuk.
Oké, ik ga weer terug.
Het was leuk om je te zien. - Insgelijk.
Leuk kennis met je te maken. - Jij ook.
Alles goed?
Nee, dat is afgrijselijk... nee, sorry.
Is het niet schitterend, je broers gezicht.
Kom op, Jenkins, jij ouwe gek.
Ja.
Nee.
Natalie. - Sean?
Wie is Natalie?
Dat is een lang verhaal.
Jouw optreden is tot grote hoogte gestegen sinds de garage.
Mijn god, hoelang is dat niet geleden?
Wil je, Wil je misschien wat drinken?
Ja, graag.
Is dit de wachtrij voor het toilet?
Sharon.
Bedankt. - Gefeliciteerd.
Dank je.
Wil je met me mee naar mijn slaapkamer?
Om popcorn te eten? Seks?
Nee.
Waarom? Wat is er? Houd je niet van popcorn?
Barry gaat een stunt doen.
Iedereen, Barry gaat een stunt doen.
Nee, maar even Sharon. Ik heb altijd gedacht dat jij en ik misschien ooit...
Heb je eyeliner op?
Hé, Ben.
Hoi.
We hebben er echt een puinhoop van gemaakt, hè?
Zo slecht was het niet.
Ik wilde alleen maar zeggen dat het me spijt van alles.
Ik weet dat ik je nooit een kans heb gegeven om mij gelukkig te maken.
Je kunt er niet op vertrouwen dat andere mensen je gelukkig maken, Suzy.
Weet ik.
Ben jij dat?
Ja... jungle survival natuurlijk, in Mexico.
Maar genoeg over mij.
Jij.
Jij bent...
Bloedmooi vanavond, Sharon.
Ik denk nog steeds de hele tijd aan jou, Ben.
Waarom vertel je me dit?
Heb je Ben gezien?
Vijf. Vier.
Drie. Twee.
Eén.
Nee.
Je kunt het versnellen, je kunt het afremmen...
Je kunt zelfs een moment stilzetten.
Maar je kunt niet teruggaan in de tijd.
Je kunt niet ongedaan maken, wat er gebeurd is.
Ik dacht eraan wat zij gezien heeft.
Ik dacht eraan wat zij Niet heeft gezien.
Ik dacht eraan hoe ik dit kon uitleggen.
Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik wist.
Niets kon ik zeggen om haar boosheid te laten verdwijnen.
Hoelang kon ik wachten...
om het onvermijdelijke uit te stellen?
Ik zat daar en de wereld stond stil voor twee dagen...
en nog steeds had ik geen oplossing.
Ik dacht aan de avond bij het sportcentrum...
waar ik een persoon zag bewegen, terwijl de tijd stil stond.
Als andere mensen konden bewegen terwijl de tijd stil stond.
Misschien was dat iets waar ik Sharon naar toe kon brengen.
Dat was het beste wat in mij opkwam.
Sharon?
Ik ben zeker gewond.
Ik was vergeten hoe snel alles gaat.
Hallo?
Sharon, ik ben het.
Hallo?
Dit voelde bekend.
Ik probeerde uit te leggen dat Suzy een ex was.
En dat ze me aangevallen had, terwijl ik niet beschermd was.
Sharon heeft het verkeerde moment gezien van dit verhaal.
Maar ze luisterde niet.
Schoonmaker naar rij drie, graag.
Schoonmaakpersoneel naar rij drie snel.
Welke taal is dat? - Russisch.
Spreek je Russisch? - Nee.
Kan ik het weer in Engels krijgen?
Ja? Kan ik je helpen?
Ik heb een afspraak met Alex Prout. - Dat ben ik.
Hoi... Ben Willis.
U belde me vanwege mijn schilderijen.
Volgens mij is dat een vergissing... ik heb nog nooit van jou gehoord.
U heeft me niet gebeld?
Sukkels.
Sorry... ze hebben een grap uitgehaald.
Nu je er toch bent, laat mij eens kijken.
Deze zijn van jou? - Ja.
Heb je er nog meer?
Ja, ik heb er honderden.
Kun je die langs brengen? - Natuurlijk.
Waarom maak je geen afspraak met Lucy?
Een goede afspraak dit keer... dan kunnen we het eens bekijken.
Ja.
Ben.
Ben... oké, Ben.
Goed gedaan... mooie expositie.
Dank U.
Ik ben Anna... Anna Shapiro. - Ben Willis... leuk u te ontmoeten.
Ik heb een galerie in New York.
Ik heb interesse in je volgende expositie.
Mijn volgende expositie? - Ja. Enig idee wat je zou willen doen?
Ik wil graag naar Zuid-Amerika om daar te schilderen.
Dat klinkt erg romantisch.
Hier... mijn kaartje.
Bel me.
Goed gedaan.
Hoi.
Gefeliciteerd. Dit is...
Zo goed.
Dank je.
Hoe gaat het met je? - Goed.
Ik heb je niet meer op het werk gezien.
Nee, ik heb een baan op het reisbureau.
Dus je bent een stap dichter bij je droom.
Luister, het spijt me wat er gebeurde op het feest.
Of je nu nog een keer omgekeken had, het maakt niets uit.
Ik heb geleerd dat het erom gaat wat je met elk moment doet.
Het is al goed.
Dit vertelt me zoveel meer dan je ooit kan zeggen.
Het sneeuwt buiten.
Vertrouw je me?
Waarom?
Ik moet het weten.
Wat is er gebeurd?
Ik moet je iets laten zien.
Er was eens een tijd, dat ik wilde weten wat liefde was.
Liefde is er als je wilt dat het er is.
Je moet zien dat het verpakt is in schoonheid...
en verstopt achter de momenten van je leven.
Als je soms niet even stopt, mis je het waarschijnlijk.