Ισπανία 1944
Ο εμφύλιος έχει τελειώσει.
Κρυμμένοι στα βουνά,
οπλισμένοι άνδρες πολεμούν ενάντια στο νέο φασιστικό καθεστώς.
Στρατιωτικές μονάδες έχουν αναλάβει να εξολοθρεύσουν τους αντάρτες.
Πολύ καιρό πριν,
στο βασίλειο του κάτω κόσμου, δεν υπήρχε το ψέμα και ο πόνος,
Εκεί ζούσε μια πριγκίπισσα, που ονειρευόταν τον κόσμο των ανθρώπων.
Ονειρευόταν τον γαλάζιο ουρανό, την αύρα του αέρα και το φως του ήλιου.
Μια μέρα,
ξεγλιστρώντας από τους φύλακες της, η πριγκίπισσα δραπέτευσε.
Μόλις βγήκε έξω...
τυφλώθηκε από το φως και έχασε κάθε μνήμη από το παρελθόν της.
Ξέχασε ποια ήταν και από πού προερχόταν.
Το σώμα της υπέφερε από το κρύο,τις αρρώστειες και τον πόνο. Και τελικά, πέθανε.
Παρόλα αυτά, ο πατέρας της, ο βασιλιάς,
πίστευε ότι το πνεύμα της πριγκίπισσας θα επέστρεφε,
ίσως σε κάποιο άλλο σώμα,
σε κάποιο άλλο μέρος, κάποια άλλη στιγμή.
Και θα την περίμενε, μέχρι να πεθάνει,
μέχρι να σταματούσε να γυρίζει η γη.
Δεν καταλαβαίνω γιατί πήρες τόσα πολλά βιβλία, Οφέλια
Πάμε στην εξοχή, στον καθαρό αέρα.
Παραμύθια;
Είσαι κάπως μεγάλη για να γεμίζεις το κεφάλι σου με τέτοιες ανοησίες.
Πες του να σταματήσει, σε παρακαλώ.
Οφέλια, στάσου ένα λεπτό.
Ο αδερφός σου δεν είναι καλά.
Κυρία, είστε εντάξει;
Οφέλια;
Οφέλια, έλα.
- Είδα μια νεράιδα. - Κοίτα πώς έκανες τα παπούτσια σου!
Πάμε.
Όταν φτάσουμε στον μύλο, να βγεις να χαιρετίσεις τον Στρατηγό.
Θέλω να τον φωνάζεις μπαμπά.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ μας έχει φροντίσει.
Είναι απλα μια λεξη, Οφέλια... απλα μια λεξη...
Στρατηγέ, έρχονται.
Άργησαν 15 λεπτά!
Κάρμεν.
Καλώς ήρθατε.
Δεν είναι απαραίτητο αυτό. Μπορώ και περπατάω μια χαρά.
Ο γιατρός θεωρεί ότι είναι καλύτερα να μην κουράζεσαι.
Όχι.
Έλα τώρα. Κάντο για μένα.
Ευχαριστώ.
Οφέλια, βγες έξω.
Χαιρέτα τον Στρατηγό.
Οφέλια.
Με το άλλο χέρι, Οφέλια.
Μερσέντες!
- Φέρε τις βαλίτσες. - Μάλιστα, κύριε.
Είναι ένας λαβύρινθος.
Μονάχα ένα σωρο πέτρες σκορπισμένες από πολύ παλιά.
Even before the mill.
Μην πας εκεί. Μπορεί να χαθείς.
Ευχαριστώ.
Τα έχεις διαβάσει όλα;
Μερσέντες!
Σε θέλει ο Στρατηγός.
Ο πατέρας σου με χρειάζεται.
Δεν είναι πατέρας μου.
Ο Στρατηγός δεν είναι πατέρας μου.
Ο πατέρας μου ήταν ράφτης. Σκοτώθηκε στον πόλεμο.
Ο Στρατηγός δεν είναι πατέρας μου.
Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, τι λες, πάμε;
Έχεις δει την μητέρα μου;
- Δεν είναι πολύ όμορφη; - Ναι.
Αλλά είναι άρρωστη εξαιτίας του μωρού. Το πρόσεξες;
Οι αντάρτες συνεχίζουν να κρύβονται στο δάσος,
γιατί είναι δύσκολο να τους εντοπίσουμε εκεί.
Οι άτιμοι ξέρουν την περιοχή καλύτερα από τον καθένα μας.
Θα τους εμποδίσουμε να ανεφοδιαστούν.
Τρόφιμα, φάρμακα, όλα θα μείνουν στα χέρια μας.
Πρέπει να τους αναγκάσουμε να πέσουν στα χέρια μας.
Θα φτιάξουμε τρία νέα διοικητήρια.
Εδώ, εδώ και εδώ.
Μερσέντες.
- Πες στον Δρ Φερέρο να κατέβει. - Μάλιστα, κύριε.
Αυτό είναι για να σε βοηθήσει να κοιμηθείς.
Δυο σταγόνες πριν πέσεις για ύπνο.
Μόνο δυο σταγόνες.
Πολύ καλά.
Όλο. Ωραία.
Μη διστάσεις να με φωνάξεις για οτιδήποτε χρειαστείς, οποιαδήποτε στιγμή.
Εσύ ή η "νοσοκόμα" σου!
Καλό βράδυ.
Κλείσε την πόρτα και σβήσε τα φώτα, καλή μου.
Πρέπει να πας εκεί να τον δεις.
Η πληγή του χειροτερεύει. Το ίδιο και το πόδι του.
Μόνο αυτά μπόρεσα να μαζέψω.
Λυπάμαι.
Ο Βιντάλ σε περιμένει στο γραφείο του.
Έλα εδώ, Οφέλια.
Χριστέ μου, τα πόδια σου! Είναι παγωμένα, αγάπη μου.
Φοβάσαι;
Λίγο.
Τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Τίποτα, μωρό μου. Ο αέρας είναι μόνο.
Τα βράδια εδώ διαφέρουν από την πόλη.
Εκεί ακούς αμάξια, τρένα.
Εδώ τα σπίτια είναι παλιά.
Τρίζουν.
Είναι λες και μιλάνε.
Αύριο θα σου κάνω ένα δώρο που δε θα το περιμένεις.
- Μια έκπληξη; - Ναι.
- Κανένα βιβλίο; - Όχι, κάτι πολύ καλύτερο.
Γιατί έπρεπε να ξαναπαντρευτείς;
Ήμουν μόνη πολύ καιρό.
Είμαι εγώ μαζί σου. Δεν ήσουν μόνη.
Ποτέ δεν ήσουν μόνη.
Όταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις. Ούτε για μένα ήταν εύκολο.
Ο αδερφός σου είναι ανήσυχος πάλι.
Πες του μια από τις ιστορίες σου.
Είμαι σίγουρη πως θα τον ηρεμήσει.
Αδερφέ μου, αδερφέ μου...
Πριν από πολλά, πολλά χρόνια,
σε μια μακρυνή και λυπημένη χώρα,
υπήρχε ένα τεράστιο βουνό φτιαγμένο από μια μαύρη πέτρα.
Με τη δύση του ήλιου,
στην κορυφή του βουνού αυτού,
ένα τριαντάφυλλο άνθιζε κάθε βράδυ κάνοντας αθάνατο όποιον το έκοβε.
Αλλά κανείς δεν τολμούσε να το πλησιάσει
επειδή τα αγκάθια του ήταν γεμάτα θανάσιμο δηλητήριο.
Όλοι συζητούσαν μεταξύ τους για τον φόβο για τον θάνατο,
και τον πόνο, αλλά ποτέ για την υπόσχεση της αιώνιας ζωής.
Έτσι, κάθε μέρα το τριαντάφυλλο μαραινόταν αδυνατώντας να δώσει το μεγάλο του δώρο σε κανέναν.
Ξεχασμένο και χαμένο στην κορυφή εκείνου του σκοτεινού, παγωμένου βουνού,
έμενε μόνο του για πάντα.
Περάστε.
- Πώς είναι; - Πολύ αδύναμη.
Θα μπορέσει να ξεκουραστεί όσο επιθυμεί.
Θα κοιμηθώ εδώ εγώ.
- Και ο γιος μου; - Παρακαλώ;
Με συγχωρείτε, Στρατηγέ.
Ο γιος μου, πώς είναι;
Για την ώρα δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας.
Πολύ καλά.
Στρατηγέ, η γυναίκα σας δεν θα έπρεπε να ταξιδεύσει σε τόσο προχωρημένη εγκυμοσύνη.
- Αυτό πιστεύεις; - Είναι η επιστημονική μου άποψη, κύριε.
Ο γιος πρέπει να γεννιέται εκεί που είναι και ο πατέρας του.
Αυτό είναι όλο.
Κάτι τελευταίο, Στρατηγέ.
Τι σας κάνει τόσο σίγουρο ότι θα είναι αγόρι;
Μην παίζεις μαζί μου.
Στις 8, εντοπίσαμε κινητικότητα στον βορειοδυτικό τομέα.
Πυροβολισμούς.
Ο λοχίας Μπαγιονά έψαξε τον τομέα και συνέλαβε έναν ύποπτο.
Ο άλλος είναι ο γιος του. Ήρθε από την πόλη.
Στρατηγέ, ο πατέρας μου είναι τίμιος άνθρωπος.
Αυτό θα το κρίνω εγώ. Και θα βγάζεις το καπέλο σου μπροστά μου.
Βρήκαμε αυτό το όπλο πάνω του. Έχει χρησιμοποιηθεί.
Ο πατέρας μου κυνηγούσε κουνέλια, Στρατηγέ.
Πάψε, που να πάρει!
"Ούτε Θεός, ούτε κυβέρνηση, ούτε εξουσία";
- Τι λες; Σκοτιστήκαμε. - Κόκκινη προπαγάνδα, κύριε.
Όχι κύριε, δεν είναι προπαγάνδα.
Ένα παλιό περιοδικό είναι, Στρατηγέ.
Απλοί αγρότες είμαστε.
Συνέχισε.
Πήγα στο δάσος, Στρατηγέ, για να πιάσω κουνέλια.
Για τις κόρες μου. Είναι άρρωστες.
Κουνέλια. Σύμφωνοι.
Στρατηγέ, για να το λέει ο πατέρας μου, κουνέλια θα κυνηγούσε.
Άστον ήσυχο!
Τον σκότωσες! Τον σκότωσες!
Δολοφόνε! Πουτάνας γιε!
Ίσως τώρα να μάθεις να τους ψάχνεις καλύτερα,
πριν έρθεις να με ζαλίσεις.
Μάλιστα, Στρατηγέ.
Μαμά, μαμά, ξύπνα!
Μαμά, κάτι μπήκε στο δωμάτιο!
Γεια σου!
Με ακολούθησες ως εδώ;
Είσαι νεράιδα;
Περίμενε!
Αυτή είναι νεράιδα.
Θες να σε ακολουθήσω;
Έξω; Πού;
Είναι κανείς εδώ;
Ηχώ!
Είναι κανείς;
Εσύ είσαι!
Επέστρεψες!
Μην φοβάσαι, σε παρακαλώ.
Κοίτα.
Με λένε Οφέλια. Εσύ ποιος είσαι;
Εγώ;
Έχω τόσα πολλά ονόματα...
Παλιά ονόματα, που μόνο ο άνεμος και τα δέντρα μπορούν να προφέρουν.
Είμαι το βουνό το δάσος και η γη.
Είμαι...
είμαι ένας φαύνος.
Ο πιο ταπεινός σας υπηρέτης, Μεγαλειοτάτη!
- Όχι, δεν είμαι... - Είσαι η πριγκίπισσα, Μοάνα,
κόρη του βασιλιά του κάτω κόσμου.
Ο πατέρας μου ήταν ράφτης.
Δεν είσαι κόρη ανθρώπου.
Γεννήθηκες από το φεγγάρι.
Κοίτα τον αριστερό σου ώμο,
και θα δεις το σημάδι που το αποδεικνύει.
Ο αληθινός σου πατέρας, μας έβαλε να ανοίξουμε πύλες σε όλο τον κόσμο για να μπορέσεις να επιστρέψεις
Αυτή είναι...
Αυτή είναι η τελευταια από αυτές.
Αλλά πρέπει να σιγουρευτούμε ότι η υπόσταση σου έχει μείνει ανέπαφη.
Ότι δεν έχεις γίνει θνητή.
Θα πρέπει να ολοκληρώσεις 3 δοκιμασίες πρωτού έρθει η πανσέληνος.
Αυτό είναι Το Βιβλίο των Δρόμων.
Άνοιξε το, όταν θα είσαι μόνη,
και θα σου δείξει το μέλλον σου,
θα σου δείξει τι θα πρέπει να κάνεις.
Δεν έχει τίποτε γραμμένο!
Μερσέντες, ετοίμασε αυτά τα κουνέλια για το αποψινό δείπνο.
Είναι πολύ μικρά.
- Κάντο στιφάδο τότε. - Μάλιστα, κύριε.
Ο καφές είναι καμμένος. Δοκίμασε τον.
Θα πρέπει να προσέχεις περισσότερο.
Όπως επιθυμείτε, κύριε.
Μαγείρεψε αυτά.
- Δεν του άρεσε ο καφές. - Πολύ ψίρας έχει γίνει.
Ένας παλιοψίρας.
Θα χρειαστούμε λίγο βοδινό και ένα ακόμα κοτόπουλο.
- Τι τα θέλουμε τόσα πολλά; - Θα έχει καλεσμένους.
Αυτοί τρώνε περισσότερο και από γουρούνια!
- Και δεν σταματάνε να μιλάνε. - Γλώσσα δεν βάζουν μέσα τους.
Ξαναέρχομαι σε λίγο, Μερσέντες.
Οφέλια.
Ο πατέρας σου οργάνωσε ένα δείπνο για απόψε.
Κοίτα τι σου έφτιαξα.
Σου αρέσει;
Και τι δε θα έδινα για ένα τέτοιο φόρεμα...
όταν ήμουν μικρή.
Κοίτα και τα παπούτσια!
- Σου αρέσουν; - Ναι, είναι πολύ ωραία.
Πήγαινε τώρα. Κάνε μπάνιο.
Οφέλια;
Οφέλια, τελείωνε. Θέλω να δω αν σου πάει το φόρεμα.
Θέλω να φαίνεσαι όμορφη για τον Στρατηγό.
Θα μοιάζεις με πριγκίπισσα.
Πριγκίπισσα;
Φρόντισε να καθαριστούν καλά τα κοτόπουλα.
Και μην ξεχάσεις και τα φασόλια.
- Είσαι πανέμορφη! Αγάπη μου, είσαι κούκλα. - Και τι φανταστικό φόρεμα!
Πίσω στην δουλειά. Μην χαζεύετε.
Θες να σου φτιάξω γάλα με μέλι;
Κάτσε πιο πίσω. Δεν θέλουμε να λερώσεις με γάλα το φόρεμα σου που σε κάνει τόσο όμορφη.
Μερσέντες, πιστεύεις στις νεράιδες;
Όχι.
Αλλά πίστευα όταν ήμουν μικρό παιδί.
Πίστευα σε πολλά πράγματα στα οποία δεν πιστεύω πλέον.
Χτες το βράδυ, ήρθε μια νεράιδα στο δωμάτιο μου.
Αλήθεια;
Και δεν ήταν μόνη της. Υπήρχαν και άλλοι μαζί της.
- Ακόμα και ένας φαύνος. - Ένας φαύνος;
Ήταν πολύ γέρος. Πολύ ψηλός και μύριζε σαν την γη.
Η μαμά μου μού είπε να προσέχω τους φαύνους.
Μερσέντες!
Έλα μαζί μου.
Στρατηγέ, όλα είναι στη θέση τους.
Αλεύρι, αλάτι, λάδι, φάρμακα,
ελιές, μπέικον,
καπνός.
Και οι κάρτες διανομής φαγητού.
- Θέλω να κάνεις απογραφή της αποθήκης. - Μάλιστα.
Μερσέντες.
- Το κλειδί. - Μάλιστα, κύριε.
- Υπάρχει άλλο αντίγραφο; - Είναι το μοναδικό.
Από εδώ και πέρα θα το έχω εγώ.
Στρατηγέ.
Ίσως να μην είναι τίποτε, Στρατηγέ.
Αυτοί είναι.
"Μια φορά κι έναν καιρό, όταν το δάσος ήταν ακόμη νέο,
ζούσαν εκεί πλάσματα μαγικά και φανταστικά."
"Φρόντιζαν ο ένας τον άλλον,
και κοιμούνταν στην σκιά μιας ταράστιας συκιάς
που είχε φυτρώσει σε έναν λόφο κοντά στον μύλο."
"Αλλά τώρα το δέντρο πεθαίνει.
Τα κλαδιά του μαραίνονται. Ο κορμός του έχει γεράσει.
Ένας τρομερός βάτραχος ζει στις ρίζες του
και δεν αφήνει το δέντρο να ανθήσει.
Πρέπει να βάλεις τις 3 μαγικές πέτρες στο στόμα του βατράχου
και να πάρεις το χρυσό κλειδί μέσα από την κοιλιά του.
Μονάχα τότε η συκιά θα μπορέσει να ξανανθήσει."
Δεν έχουν περάσει 20 λεπτά που έφυγαν από εδώ.
Έφυγαν πολύ βιαστικά.
Πρέπει να είναι τουλάχιστον δώδεκα.
Αντιβιοτικά.
Διάολε, ξέχασαν μέχρι και αυτό το λαχείο.
Είναι ακόμα εδώ.
Αυτοί οι μπάσταρδοι είναι ακόμα εδώ,
και μας παρακολουθούν.
Έι!
Ξεχάσατε αυτό εδώ πέρα!
Όπως επίσης και το λαχείο σας!
Γιατί δεν έρχεστε πίσω να τα πάρετε;
Ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι η τυχερή σας μέρα!
Γεια σου, είμαι η πριγκίπισσα Μοάνα,
και δε σε φοβάμαι καθόλου.
Δεν ντρέπεσαι να ζεις εδώ κάτω,
τρώγοντας όλα αυτά τα έντομα...
και παχαίνοντας, ενώ το δέντρο πεθαίνει;
Κοιτάξατε ακόμα και στο δωμάτιο της;
Μάλιστα κυρία.
Πήγατε και στον κήπο;
Μάλιστα κυρία.
Για πού να το έσκασε πάλι;
Από εδώ, παρακαλώ.
Να σας συστήσω τη σύζυγό μου, την Κάρμεν.
- Χαίρω πολύ. - Χαρά μου που σας γνωρίζω.
Από εδώ και στο εξής, μία καρτέλα φαγητού για κάθε οικογένεια.
Κοιτάξτε.
- Μία; - Μόνον μία.
Στρατηγέ, δεν πιστεύω ότι θα είναι αρκετό.
Αν είναι εγκρατείς οι άνθρωποι θα είναι υπεραρκετό.
Δε μπορούμε να ρισκάρουμε να στέλνουν φαγητό στους αντάρτες στα βουνά.
Χάνουν έδαφος και ένας από αυτούς είναι τραυματισμένος.
Με συγχωρείτε, Στρατηγέ, αλλά πώς είστε τόσο σίγουρος;
Παραλίγο να τους πιάσουμε σήμερα. Βρήκαμε αυτό.
Αντιβιοτικά.
Ο Θεός έχει ήδη αποφασίσει για τις ψυχές τους.
Το τι θα συμβεί στη σάρκα τους, δεν Τον νοιάζει.
Θα σε βοηθήσουμε όπως μπορούμε, Στρατηγέ.
Ξέρουμε ότι δεν ήταν επιλογή σας να βρίσκεστε εδώ.
Δυστυχώς, κάνετε λάθος σε αυτό.
Επέλεξα να είμαι εδώ, επειδή θέλω ο γιος μου να γεννηθεί σε μια νέα, εξαγνισμένη Ισπανία.
Καθότι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν το λάθος να νομίζουν,
ότι είμαστε όλοι ίσοι.
Μα, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά.
Ο πόλεμος τελείωσε και κερδίσαμε.
Και αν χρειαστεί να σκοτώσουμε όλα αυτά τα σκουλίκια για να το εμπεδώσουν,
τότε αυτό θα κάνουμε. Έτσι έχει το πράγμα.
Είμαστε όλοι εδώ με τη θέληση μας.
Με τη θέληση μας!
Βάλε να φτιάξεις τον καφέ. Πάω να φέρω λίγα ακόμα ξύλα.
Μην ανησυχείς, θα το φροντίσουμε.
Οφέλια;
Πώς έγινες έτσι! Πώς έγινε η γνωριμία σας με τον Στρατηγό;
Ο σύζυγος μου έφτιαχνε τα κοστούμια του Στρατηγού.
Ω, καταλαβα...
Μετά το θάνατο του, πήγα να κρατήσω εγώ το μαγαζί.
Μετά από κάτι περισσότερο από έναν χρόνο,
ξανασυναντήθηκα με τον Στρατηγό.
Παράξενο δεν είναι;
Να ξαναβρεθείτε μετά από τόσο πολύ καιρό;
Παράξενο, πολύ παράξενο!
Συγχωρήστε τη σύζυγο μου. Δεν είναι συνηθισμένη να γνωρίζει κόσμο.
Πιστεύει ότι αυτές οι ανόητες ιστορίες παρουσιάζουν ενδιαφέρον.
We understand.
Με συγχωρείτε, κυρία... η Οφέλια ειναι εδω.
Με συγχωρείτε.
Σας έχω πει ότι υπηρέτησα με τον πατέρα σας, Στρατηγέ;
Όχι. Δεν το ήξερα.
Στο Μαρόκο.
Δεν τον ήξερα πολύ καλά, αλλά μου είχε κάνει πολύ καλή εντύπωση.
Εξαίρετος στρατιωτικός.
Οι άντρες στο τάγμα του έλεγαν ότι όταν ο στρατηγός Βιντάλ σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης,
έσπασε το ρολόι του σε έναν βράχο
έτσι ώστε να γνωρίζει ο γιος του, πότε ακριβώς πέθανε.
Ώστε να ξέρει πώς πεθαίνει ένας γενναίος άντρας.
Ανοησίες. Ο πατέρας μου δεν είχε ρολόι.
Αυτό που έκανες με στεναχωρεί.
Μόλις τελειώσεις το μπάνιο σου, θα πας για ύπνο χωρίς να φας.
Ακούς τι σου λέω;
Ώρες, ώρες νομίζω ότι δεν πρόκειται να μάθεις να συμπεριφέρεσαι.
Με απογοήτευσες, Οφέλια.
Το ίδιο και τον πατέρα σου.
Εννοείς τον Στρατηγό;
Περισσότερο αυτόν από ότι εμένα.
Έχω το κλειδί.
Οδήγησε με στον λαβύρινθο.
Είναι κανείς;
Πήρα το κλειδί.
Αυτός είμαι εγώ και το κορίτσι είσαι εσύ.
Και το μωρό;
Πήρες πίσω το κλειδί.
Χαίρομαι.
Πίστεψε σε εσένα από την αρχή.
Είναι ευτυχισμένη, που τα κατάφερες.
Κράτα το κλειδί.
Θα το χρειαστείς πάρα πολύ σύντομα.
Όπως επίσης και αυτό. Ένα κομμάτι κιμωλία.
Μένουν δύο δοκιμασίες
και το φεγγάρι έχει σχεδόν γεμίσει.
Έχε υπομονή.
Σύντομα θα κάνουμε βόλτες στους επτά στρογγυλούς κήπους του παλατιού σου.
Πώς ξέρω ότι όσα μου λες είναι αλήθεια;
Γιατί να σου πω ψέμματα; Ένας μικρός, κακόμοιρος φαύνος είμαι.
Προχωρήστε.
Ετοιμάστε τις καρτέλες σας για έλεγχο.
Πάμε! Πώς λέγεσαι;
Όνομα και επίθετο, παρακαλώ.
Ναρθίσο Πένια Σοριάνο, στις υπηρεσίες σας.
Αυτός είναι ο καθημερινός σας άρτος στην Ισπανία του Φράνκο.
Προστατεύστε τον, στον μύλο! Οι Κομμουνιστές λένε ψέμματα...
διότι στην ενωμένη Ισπανία,
δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι χωρίς φωτιά και ψωμί.
Έλα. Δείξε μου, τι γίνεται μετά;
Δείξε μου.
Οφέλια, βοηθησεμε...
Στρατηγέ! Στρατηγέ!
Ελάτε γρήγορα.
...γιατί στην ενωμένη Ισπανία,
δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι χωρίς φωτιά και ψωμί.
Αυτός είναι ο καθημερινός σας άρτος στην Ισπανία του Φράνκο...
Η γυναίκα σας χρειάζεται απαραίτητα ξεκούραση.
Θα πρέπει να μένει μόνη της τον περισσότερο καιρό.
Το κορίτσι θα πρέπει να κοιμάται κάπου αλλού.
Θα μείνω και εγώ εδώ μέχρι την γέννα.
Κάντην καλά.
Δε με νοιάζει πόσο θα κοστίσει ή τι χρειάζεσαι.
Κάντην καλά!
Μην ανησυχείς.
Η μητέρα σου θα γίνει σύντομα καλύτερα. Θα το δεις.
Δεν είναι εύκολο να κάνεις παιδί.
Τότε και εγώ δε θα κάνω ποτέ μου.
Βοηθάς τους άντρες στο δάσος, έτσι δεν είναι;
Το είπες σε κανέναν άλλον;
Δεν το είπα.
Δε θέλω να πάθεις τίποτε κακό.
Ούτε εγώ θέλω να πάθεις τίποτα εσύ.
Ξέρεις κανένα νανούρισμα;
Μονάχα ένα...
και αυτό δεν το θυμάμαι πολύ καλά.
Δε με νοιάζει. Πες το μου όπως και να είναι.
Μην φοβάσαι. Εγώ είμαι.
- Είσαι έτοιμος; - Ναι.
Τότε, πάμε.
Αυτό είναι σκέτη τρέλα.
Αν τυχόν ανακαλύψει τι κάνουμε, θα μας σκοτώσει.
- Το έχεις σκεφτεί καθόλου αυτό; - Μα, τόσο πολύ τον φαβάσαι, γιατρέ;
Δεν είναι φόβος...
τουλάχιστον όχι για τον εαυτό μου.
Πέδρο!
Πέδρο, Αδερφέ μου!
Δεν ολοκλήρωσες την δοκιμασία.
Όχι. Η μητέρα μου είναι άρρωστη.
Αυτό δεν είναι δικαιολογία για την αμέλεια σου.
Κοίτα... Είναι ρίζα από μανδαγόρα.
Ένα φυτό που ονειρεύτηκε να γίνει άνθρωπος.
Βάλτο κάτω από το κρεβάτι της μητέρας σου,
σε μια κούπα φρέσκο γάλα.
Κάθε πρωί, ρίχνε μέσα δύο σταγόνες αίμα.
Τώρα, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Η πανσέληνος όπου να 'ναι φτάνει.
Πάρε τα ζώα μου. Αυτά θα σε οδηγήσουν.
Πρόκειται να πας σε έναν πολύ επικίνδυνο τόπο. Πρόσεχε λοιπόν.
Το πλάσμα που κοιμάται εκεί,
δεν είναι ανθρώπινο.
Θα βρεις ένα λουκούλειο γεύμα,
αλλά δεν πρέπει να φας, ή να πιεις τίποτε.
Τίποτε απολύτως!
Η ζωή σου εξαρτάται από αυτό.
Έφερα ένα μπουκάλι κρασί, λιγό καπνό και τυρί.
Γράμματα για τον Τρίγο και τον Πίλοτο.
Για να δούμε πώς πάει το πόδι σου, Φρέντσι.
Εσύ πώς λες να πηγαίνει; Έχει γαμηθεί!
Για να δούμε.
...Βόρειο-αμερικάνικα,
Βρετανικά και Καναδικά στρατεύματα,
πραγματοποίησαν απόβαση στα παράλια της βόρειας Γ-γ-γ.
- Γαλλίας, ηλίθιε τραυλέ. - Γ-γ-γαλλίας.
Περισσότεροι από 150 χιλιάδες στρατιώτες...
υπό τις διαταγές του στρατηγού Ντουάιτ Ν. Άισενχάουερ...
Πόσο άσχημα είναι, γιατρέ;
Κοίτα, Φράντσι...
Δεν γίνεται να το γιατρέψω.
Θα προσπαθήσω να το κάνω όσο το δυνατόν ευκολότερο.
Μια στιγμή, γιατρέ. Περίμενε λίγο.
"Χρησιμοποίησε την κιμωλία, για να χαράξεις μια πόρτα οπουδήποτε στο δωμάτιο."
"Μόλις ανοίξει η πόρτα, γύρνα την κλεψύδρα."
"Άσε τις νεράιδες να σε οδηγήσουν."
"Μην φας και μην πιεις τίποτα, όσο μείνεις εκεί,
και φρόντισε να επιστρέψεις πριν πέσει και ο τελευταίος κόκκος άμμου."
Όχι...
Το αλλο.
Όχι, όχι!
Σύντομα θα μας στείλει ενισχύσεις ο Χάκα.
50 ή και περισσότερους άντρες. Τότε θα αντιμετωπίσουμε τον Βιντάλ.
Και μετά τι θα γίνει;
Αν τον σκοτώσετε, θα στείλουν κάποιον άλλον σαν κι αυτόν και μετά κι άλλον...
Την έχετε πατήσει. Χωρίς όπλα, χωρίς ασφαλές καταφύγιο...
Χρειάζεστε τρόφιμα και φάρμακα. Θα έπρεπε να φροντίζεις την Μερσέντες.
Αν την αγαπούσες πραγματικά, θα πέρναγες τα σύνορα μαζί της.
- Αυτός είναι χαμένος αγώνας. - Θα μείνω εδώ, γιατρέ.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Πρέπει να φύγεις.
Πάρε το κλειδί, αλλά δεν μπορείς να πας εκεί τώρα.
Είναι ακριβώς αυτό που περιμένει.
Άστο σε μένα αυτό.
Είμαι δειλή.
Όχι, δεν είσαι.
Κι όμως είμαι.
Μια δειλή... επειδή ζω δίπλα σε αυτόν τον άτιμο,
να του πλένω τα ρούχα, να του φτιάχνω το κρεβάτι, να του μαγειρεύω.
Κι αν έχει δίκιο ο γιατρός ότι δεν γίνεται να κερδίσουμε;
Τουλάχιστον θα του κάνουμε δύσκολη τη ζωή, του μπάσταρδου.
Στρατηγέ, Βιντάλ.
Της έπεσε ο πυρετός. Δεν ξέρω πώς, αλλά της έπεσε.
Αλλά έχει ακόμα πυρετό;
Ναι, αλλά είναι καλό σημάδι. Ο οργανισμός της ανταποκρίνεται.
Άκουσέ με.
Αν πρέπει να διαλέξεις, σώσε το μωρό.
Αυτό το αγόρι θα φέρει το όνομά μου και το όνομα του πατέρα μου.
Να το σώσεις.
Αδερφέ μου...
μικρέ μου αδερφέ...
αν μπορείς να με ακούσεις,
τα πράγματα εδώ δεν πάνε πολύ καλά.
Αλλά σύντομα θα πρέπει να βγεις.
Έχεις κάνει την μαμά πολύ άρρωστη.
Θέλω να σου ζητήσω μια χάρη για όταν βγεις.
Μονάχα μία:
Μην την πονέσεις.
Θα την γνωρίσεις, είναι πάρα πολύ όμορφη,
αν και κάποιες φορές είναι στεναχωρημένη για πολύ καιρό.
Γιατί βλέπεις, όταν χαμογελάει,
θα την αγαπήσεις.
Άκου, αν κάνεις ότι σου λέω,
θα σου υποσχεθώ κάτι.
Θα σε πάρω στο βασίλειό μου, θα σε κάνω πρίγκιπα.
Στο υπόσχομαι, πρίγκιπα.
Ήχησα την κόρνα, αλλά δεν κουνήθηκαν.
Προσπάθησα να σταματήσω, αλλά ήταν πολύ αργά.
Ισα που προλάβαμε να πηδήξουμε έξω...
αλλά κοιτάξτε το φορτίο.
Τι ακριβώς έκλεψαν από τα βαγόνια;
Δεν άνοιξαν ούτε ένα.
Τι διάολο μου λες τώρα, δηλαδή;
Μέσα σε όλον αυτόν το χαμό, δεν άνοιξαν κανένα βαγόνι.
- Δεν έκλεψαν τίποτα. - Τίποτα; Είσαι σίγουρος;
Μόνον ο Θεός ξέρει τι μπορεί να ήθελαν, εκτός από το να μας σπαταλήσουν τον χρόνο.
Εμφανίστηκαν από το πουθενά, Στρατηγέ.
Έχουν χειροβομβίδες, έρχονται από τον λόφο.
Στρατηγέ, περικυκλώσαμε μια μονάδα τους, που έμεινε πίσω.
Έχουν οχυρωθεί στην βουνοπλαγιά.
Προχώρα, Σεράνο, μην φοβάσαι. Είναι ο μόνος ένδοξος τρόπος να πεθάνεις.
Σεράνο!
Άσε με να το δω.
Μπορείς να μιλήσεις;
Διάολε!
Ειναι αχρηστοι! Δεν μπορούν να μιλήσουν.
Στρατηγέ, αυτός είναι ακόμα ζωντανός!
Έχει πυροβοληθεί στο πόδι.
- Τι συνέβη; - Έπιασαν έναν.
Έπιασαν έναν τους, ζωντανό, και τον μεταφέρουν στην αποθήκη.
Μερσέντες!
Πέδρο, Πέδρο...
Μερσέντες?
- Στρατηγέ, πρέπει να πάω στην αποθήκη. - Όχι τώρα, Μερσέντες.
Κανε στην ακρη!
Φτάνει τόσο, καλή μου.
Να τα πάω εγώ πάνω;
Ορίστε, μισή δόση.
Δεν νομίζω ότι το χρειάζομαι.
Αισθάνομαι καλύτερα, πολύ καλύτερα.
Δεν το καταλαβαίνω, αλλά χαίρομαι.
Μαμά...
Καταπληκτικό τσιγάρο!
Είναι από καλό καπνό, πολύ δυσεύρετο.
Γ-γ-γαμήσου!
Γαμώτο, Γκαρθές. Έναν πιάσαμε και αυτός είναι κεκές.
Θα μας φάει όλο το βράδυ.
Αν είναι να μιλήσει.
Έχει δίκιο ο Γκαρθές.
Καλύτερα για σένα να μας πεις τα πάντα.
Και για να σιγουρευτώ, ότι θα συμβεί αυτό, έφερα μερικά εργαλεία.
Απλά πράγματα, που μπορείς να βρεις παντού.
Στην αρχή δε θα μπορώ να σε εμπιστευτώ,
αλλά όταν χρησιμοποιήσω αυτό, θα ομολογήσεις μερικά πράγματα.
Όταν φτάσουμε σε αυτό,
θα έχουμε αναπτύξει μια... πώς να το πω;
Μια πιο στενή σχέση. Σχεδόν σαν αδέρφια.
Θα το δεις.
Και όταν φτάσουμε σε αυτό,
θα πιστέψω ότι κι αν μου πεις.
Άκου μια πρόταση.
Αν μπορέσεις να μετρήσεις ως το τρία, χωρίς να τραυλίσεις,
είσαι ελεύθερος να φύγεις.
Don't look at him, look at me.
Δεν υπάρχει κανείς υπεράνω εμού.
- Γκαρθές; - Μάλιστα, Στρατηγέ;
Αν λέω ότι αυτός ο ηλίθιος μπορεί να φυγεί, υπάρχει κανείς να με αντικρούσει;
Κανείς, Στρατηγέ. Θα μπορεί να φύγει.
Ορίστε λοιπόν, μέχρι το τρία.
- Ένα. - Ωραία.
Δύο.
Άλλο ένα και θα είσαι ελεύθερος.
Κρίμα.
Η μητέρα σας είναι πολύ καλύτερα, Μεγαλειωτάτη.
Πρέπει να αισθάνεστε ανακουφισμένη.
Ναι, σε ευχαριστώ.
Αλλά τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά.
Δεν πήγαν;
- Είχα ένα ατύχημα - Ατύχημα;
Ναι.
- Παράκουσες τους κανόνες! - Ήταν μόνο δύο ρόγες σταφύλι!
Νόμιζα ότι δεν θα το πρόσεχε κανείς.
- Κάναμε λάθος! - Λάθος;
Απέτυχες. Τώρα δεν μπορείς να γυρίσεις ποτέ.
- Μα ήταν ατύχημα! - Δεν μπορείς να επιστρέψεις!
Η πανσέληνος είναι σε 3 μέρες.
Το πνεύμα σου θα μείνει για πάντα στον ανθρώπινο κόσμο.
Θα γεράσεις όπως και αυτοί, θα πεθάνεις όπως και αυτοί
και η ανάμνησή σου, θα χαθεί στον χρόνο.
Και θα χαθούμε κι εμείς μαζί σου.
Δε θα μας ξαναδείς ποτέ.
Καλημέρα, γιατρέ. Λυπάμαι που σας ξύπνησαν τόσο πρωί,
αλλά νομίζω ότι χρειαζόμαστε την βοήθειά σας.
Θεέ μου, τι του κάνατε;
Όχι πολλά.
Αλλά τα πράγματα πάνε προς το καλύτερο.
Μου αρέσει να σας έχω του χεριού μου, γιατρέ. Έχει τα πλεονεκτήματά του.
Σεράνο, μείνε εδώ.
Μίλησα.
Όχι πολύ.
- Α-α-αλλά μίλησα. - Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ.
Σκότωσέ με. Σκότωσέ με τώρα, σε παρακαλώ.
Πουτάνας γιε!
Δεν θα πονάς πια.
Σχεδόν τελείωσε.
Πρόσεχε τον γιατρό Φερέιρο.
- Έρχομαι αμέσως. - Μάλιστα, Στρατηγέ.
Δεν κουνιέσαι.
Είσαι άρρωστο;
Τι κάνεις εκεί κάτω;
- Φώναξέ τον. - Ποιον;
Ποιον λες, ρε βλάκα; Τον Φερέιρο!
Τι διάολο είναι αυτό;
Όχι, όχι, όχι!
Άστην! Άστην ήσυχη, σε παρακαλώ!
Κοίτα αυτό! Κοίτα τι έκρυβε κάτω από το κρεβάτι σου!
Τι λες για αυτό;
Οφέλια, τι δουλειά έχει αυτό το πράγμα κάτω από το κρεβάτι;
Είναι μια μαγική ρίζα, που μου έδωσε ο φαύνος.
Αυτό είναι αποτέλεσμα των ηλιθιοτήτων που την αφήνεις να διαβάζει.
Κοίτα τι έκανες!
Άφησέ μας μόνες, σε παρακαλώ. Θα της μιλήσω εγώ, καλέ μου.
Σύμφωνοι. Όπως επιθυμείς.
Μου είπε ότι θα γινόσουν καλύτερα. Και έγινες.
Οφέλια, πρέπει να ακούς τον πατέρα σου.
Πρέπει να τα σταματήσεις αυτά.
Όχι! Θέλω να φύγω από εδώ!
Σε ικετεύω, πάρε με από εδώ! Πάμε να φύγουμε, σε παρακαλώ!
Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.
Μεγαλώνεις,
σύντομα θα ανακαλύψεις ότι η ζωή δεν είναι σαν τα παραμύθια.
Ο κόσμος είναι άσχημο μέρος.
Και θα το μάθεις, ακόμα και αν χρειαστεί να πληγωθείς.
- Όχι! Όχι! - Οφέλια!
Δεν υπάρχει η μαγεία. Ούτε για σένα, ούτε για μένα, ούτε για κανέναν.
Μαμά! Βοήθεια!
Βοήθεια!
Help!
Γιατί το έκανες;
Ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω.
Όχι, μπορούσες να με υπακούσεις.
Θα μπορούσα, αλλά δεν το έκανα.
Θα ήταν καλύτερα για σένα. Το ξέρεις αυτό.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί δεν με υπάκουσες;
Το να υπακούν, μόνο και μόνο για να υπάρχει η υπακοή, χωρίς να κάνουν ερωτήσεις,
είναι κάτι που κάνουν μόνο άνθρωποι σαν κι εσένα, Στρατηγέ.
Στρατηγέ!
Γκαρθές! Φώναξε την μονάδα περίθαλψης.
- Ελάτε αμέσως! - Μάλιστα, Στρατηγέ.
Η γυναικα σας ειναι νεκρη.
"Άγνωσται αι βουλαί Του Κυρίου.
Καθότι η οντότητα της συγχώρεσής Του
βρίσκεται στο λόγο Του και στο μαρτύριό Του.
Ο Θεός μας δίνει το μήνυμα,
αλλά είναι δικό μας μέλημα να το αποκρυπτογραφήσουμε.
Γιατί όταν ανοίγουμε την αγκαλιά μας
η Γη παίρνει μονάχα ένα κενό και άχρηστο σώμα.
Μακριά βρίσκεται πια η ψυχή, αιώνια δοξασμένη.
Επειδή μέσα από τον πόνο βρίσκουμε το νόημα της ζωής,
και την θεία χάρη, που χάνουμε με την γέννησή μας.
Γιατί ο πάνσοφος Θεός, μας προσφέρει την σωτηρία.
Και επειδή μονάχα όταν Αυτός λείπει,
επαναδιαβεβαιώνεται το μέρος της ψυχής μας που Αυτός κατέχει."
Ήξερες τον Δρ. Φερέιρο αρκετά καλά, έτσι δεν είναι, Μερσέντες;
Όλοι τον ξέραμε, κύριε. Οι πάντες εδώ γύρω.
Ο τραυλός μίλησε για έναν πληροφοριοδότη. Εδώ... στον μύλο.
Μπορείς να το διανοηθείς; Ακριβώς κάτω από την μύτη μου!
Μερσέντες, σε παρακαλώ.
Τι να νομίζεις για μένα;
Θα νομίζεις ότι είμαι κανένα τέρας.
Δεν έχει σημασία τι πιστεύει κάποια σαν κι εμένα, κύριε.
Θέλω να πας στην αποθήκη και να μου φέρεις λίγο ποτό, σε παρακαλώ.
Μάλιστα, κύριε. Καλό βράδυ.
Μερσέντες, μήπως ξέχασες κάτι;
Κύριε;
Το κλειδί.
Έχω το μοναδικό αντίγραφο, σωστά;
Μάλιστα, κύριε.
Ξέρεις, υπάρχει μια παράξενη λεπτομέρεια που με απασχολεί.
Ίσως να μην είναι σημαντική, αλλά...
την μέρα που μπήκαν στην αποθήκη,
με όλα εκείνα τα εκρηκτικά και τις χειροβομβίδες,
δεν παραβίασαν την κλειδαριά.
Όπως είπα, μάλλον δεν είναι σημαντικό.
Να προσέχεις πολύ.
Καλό βράδυ, κύριε.
Οφέλια! Οφέλια!
Οφέλια, φεύγω απόψε.
- Για πού; - Δεν μπορώ να σου πω, δεν μπορώ-
- Πάρε με μαζί σου. - Όχι, δεν γίνεται.
Δεν μπορώ καλή μου. Αλλά σου υπόσχομαι να επιστρέψω για σένα.
Πάρε με μαζί σου.
Κάτι άκουσα.
Δεν είναι τίποτα, μην ανησυχείς.
Μερσέντες.
Οφέλια.
Πόσο καιρό ήξερες για αυτό;
Πόσο καιρό με κορόιδευες;
Πουτανίτσα!
Πρόσεχέ την!
Και αν προσπαθήσει να μπει κανείς,
σκότωσε αυτήν πρώτα.
Ξερό κρέας.
Καπνός.
Αν μου τα ζητούσες θα σου τα έδινα μόνος μου, Μερσέντες.
Θέλω τα ονόματα όσων έγραψαν αυτά τα γράμματα.
Θέλω να τα έχω μπροστά μου, μέχρι αύριο.
Μάλιστα, Στρατηγέ.
Μπορείς να φύγεις, Γκαρθές.
Είστε σίγουρος, Στρατηγέ;
Για όνομα Του Θεού, είναι απλά μια γυναίκα.
Αυτό είναι που πίστευες πάντα.
Για αυτό μπόρεσα να σε ξεγελάσω.
- Ήμουν αόρατη για σένα. - Γαμώτο.
Βρήκες την αδυναμία μου. Την υπεροψία.
Αλλά είναι η δικιά σου αδυναμία, που μας ενδιαφέρει τώρα.
Είναι πολύ απλό: Θα μιλήσεις...
και πρέπει να πιστέψω
πως ότι λες είναι αλήθεια.
Έχουμε μερικά πράγματα εδώ, αυστηρώς για αυτόν τον σκοπό.
Τίποτε περίπλοκο.
Πράγματα που μαθαίνουμε από την δουλειά.
Αρχικά...
Δεν είμαι κανένας γέρος, ούτε κάποιος τραυματισμένος αιχμάλωτος!
Πουτάνας γιε! Μην τολμήσεις να αγγίξεις το κορίτσι...
Δεν θα είσαι το πρώτο γουρούνι που θα ξεκοιλιάσω!
Την άφησε να φύγει;
Το διάολο είπες τώρα;
Πιάστε την! Άντε! Φέρτε την σε μένα!
Φέρτε την σε μένα, γαμώτο!
Στα άλογα!
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να έρθεις μαζί μου, χωρίς να αντισταθείς.
Ο Στρατηγός είπε ότι αν έχεις καλή...
Μην είσαι ανόητη, καλή μου.
Αν πρόκειται να σε σκοτώσει κάποιος..
..αυτός θα είμαι εγώ.
Αποφάσισα να σου δώσω μία τελευταία ευκαιρία.
Υπόσχεσαι να κάνεις ό,τι σου πω;
Θα κάνεις ο,τιδήποτε σου ζητήσω χωρίς ερωτήσεις;
Είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Άκουσέ με, λοιπόν.
Πάρε τον αδερφό σου..
..και φέρ΄τον στον λαβύρινθο..
..όσο πιο γρήγορα μπορείς, Μεγαλειοτάτη.
Τον αδερφό μου;
Τον χρειαζόμαστε.
- Μα... - Χωρίς ερωτήσεις.
Η πόρτα είναι κλειδωμένη.
Σε αυτήν την περίπτωση, φτιάξε την δικιά σου πόρτα.
Με συγχωρείτε, Στραρηγέ.
Ελάτε γρήγορα.
- Τι έγινε πάλι; - Γύρισε ο Σεράνο. Είναι τραυματισμένος.
Τραυματισμένος;
Πού είναι ο Γκαρθές;
Πόσοι άντρες ήταν;
Δεν είμαι σίγουρος, Στρατηγέ.
Τουλάχιστον πενήντα.
Οι υπόλοιποι δεν τα κατάφεραν. Τα παρατηρητήριά μας δεν απαντούν.
- Πόσους άντρες έχουμε εδώ; - Είκοσι, ίσως και λιγότερους, κύριε.
Φεύγουμε. Μαζί.
Μην φοβάσαι.
Δεν πρόκειται να πάθεις τίποτα.
Βάλτους σε διπλές βάρδιες στην είσοδο του δάσους.
Μόλις γυρίσει κάποια μονάδα, να παρουσιαστεί αμέσως σε μένα.
Στείλε σήμα για ανισχύσεις, αμέσως.
Μάλιστα, Στρατηγέ.
Άφησέ τον!
Οφέλια!
Γρήγορα, Μεγαλειωτάτη!
Δώστε τον σε μένα!
Η πανσέληνος είναι ψηλά στον ουρανό,
μπορούμε να ανοίξουμε την είσοδο.
Τι είναι αυτό στο χέρι σου;
Η είσοδος θα ανοίξει μονάχα αν προσφέρουμε το αίμα ενός αθώου.
Μονάχα μια σταγόνα αίμα, αυτό είναι όλο.
Είναι η τελική δοκιμασία.
Βιάσου.
Υποσχέθηκες να με υπακούσεις!
- Δώσε μου το αγόρι! - Όχι!
Ο αδερφός μου θα μείνει μαζί μου.
Θα εγκατέλειπες την θεϊκή σου κληρονομιά για αυτό το βρωμόπαιδο, που γνωρίζεις ελάχιστα;
Ναι, θα το έκανα.
Θα εγκατέλειπες τον θρόνο σου για αυτόν;
Για αυτόν, που έχει προκαλέσει τόσο πολύ πόνο και εξευτελισμό;
Ναι, θα το έκανα.
Όπως επιθυμείς, Μεγαλειωτάτη.
Όχι!
Ο γιος μου.
Να πεις στον γιο μου...
Να του πεις πότε πέθανε ο πατέρας του.
- Να του πεις ότι εγώ... - Όχι.
Δεν θα μάθει ούτε το όνομά σου.
Σήκω, κόρη μου.
Έλα.
Πατέρα.
Έχυσες το δικό σου αίμα και όχι το αίμα ενός αθώου.
Αυτή ήταν η τελική δοκιμασία και η πιο σημαντική.
Και αποφάσισες σωστά, Μεγαλειωτάτη.
Έλα εδώ, μαζί μου..
..και κάθισε πλάι στον πατέρα σου.
Σε περιμένει τόσο πολύ καιρό.
Και λένε ότι η πριγκίπισσα επέστρεψε στο βασίλειο του πατέρα της.
Και ότι βασίλευσε με δικαιοσύνη και με αγνή καρδιά για πολλούς αιώνες.
Ότι την αγαπούσαν όλοι.
Και ότι άφησε πίσω της σημάδια από το πέρασμά της στη Γη,
ορατά μόνο σε αυτούς που ξέρουν πού να κοιτάξουν.