25.000
Υπότιτλοι by amela συνχρονισμος gus1897
Σε παρακαλώ, μη το κάνεις.|Θεέ μου!
Όχι έτσι! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ..
Σε παρακαλώ!
Συγνώμη.
Θέλω να πάω σπίτι μου!
Περνάς καλά?
Μόνο εγώ έχω πρόβλημα μ’ αυτό?
Μάλλον συνήθισα.
Σκέφτομαι συνέχεια πόσο μακριά|είμαστε από νοσοκομείο…
… με γιατρούς που λειτουργούν…
… αντί να ακρωτηριάζουν.
Είσαι μελοδραματικός.
Μείωσε ταχύτητα γαμώτο!
Ηρέμησε πια! Είσαι τόσο “τουρίστας”!
Ηρέμησε!
Κάνει αυτό το δρομολόγιο κάθε μέρα.|Το ξέρει καλύτερα από σένα.
Οδηγεί σαν μανιακός!
Είμαστε καλά όμως, δεν είμαστε?
Δεν το πιστεύω πως μ’ έπεισες γι’ αυτό.
Θα γυρίσουμε με αεροπλάνο…
Εντάξει, καλά.
- Και θα διαλέγω εγώ τα ξενοδοχεία.|- Εντάξει, έχεις δίκιο. Συγνώμη.
Για κοίτα.
- Δείχνει επώδυνο.|- Σταμάτα!
Τι νομίζει πως λέει?
Λέει: "Καλωσήρθες στη Βραζιλία.|Τώρα σκύψε."
Πρέπει να το θυμόμαστε αυτό.
Θα μας σκοτώσεις, ρε μανιακέ!
Βγείτε από το παράθυρο! Γρήγορα!
Γρήγορα, φύγετε!
Πάμε! Πάμε!
Πάμε!
Θεέ μου, θα πέσει! Φύγετε!
Βγήκαν όλοι?
Είπες πως με αεροπλάνο|είναι πολύ ακριβά?
- Μην αρχίζεις...|- Σου είχα πει…
- μη!|- Καλά.
Γιατί πάντα οι δικές μου αποσκευές|βγαίνουν τελευταίες?
Άλεξ, τη βρήκα!
Ωραία!
Έχω εντυπωσιαστεί.
Τι?
Σ’ αρέσει να φέρνεις την άμμο|στην παραλία, έτσι?
Γι’ αυτό έφερες δυο γκόμενες|στη Βραζιλία?
Η αδερφή μου είναι!
Υπέροχα, απλώς να ξέρεις|τις επιλογές.
Δεν είναι επιλογή.
- Τα πήρες όλα?|- Νομίζω ναι.
Γεια, είμαι ο Φιν. Χάρηκα.
- Επίσης.|- Γεια, είμαι ο Λίαμ.
Γεια. Καλά είστε παιδιά?
Μια χαρά. Γεια είμαι ο Φιν.
- Έιμι, χάρηκα.|- επίσης.
Πιστεύεις πως έχουν κάποιο σχέδιο|να μας πάρουν από ‘δω?
- Αμφιβάλλω.|- Μάλλον θα το μάθουμε.
Πάω να μάθω.
Είσαι χάλια στην οδήγηση λεωφορείων.
Κάνε κάτι άλλο.
Γεια.
- Είμαι ο Άλεξ.|- Πρου.
Χάρηκα…
Πρέπει να με φιλήσεις κι εσύ.
Συγνώμη.
Μόνο που δε χρειάζεται να φιλήσεις.|Το κάνεις στον αέρα.
- Άρχισε ξανά.|- Είμαι ο Άλεξ.
- Πρου, χάρηκα.|- Χάρηκα.
- Μιλάς Ισπανικά?|- Πορτογαλικά είναι. Ναι.
Σωστά, κατάλαβες τι λέει?
Έρχεται ένα άλλο λεωφορείο.|Θα φτάσει σε 10 ώρες.
- 10 ώρες?|- και είναι άλλες 18 ως το Ρεσίφ.
Περίμενε, τι είπες?
- Για ποιο πράγμα?|- Για το πού πάμε.
Έτσι όπως οδηγούσε,|δεν είμαι σίγουρη.
- Είπες Ρεσίφ?|- Ναι.
- Που είναι στα Βόρεια του Σαλβαδόρ.|- Ναι, στους περισσότερους χάρτες!
Γαμώτο. Πήραμε λάθος λεωφορείο!
- Ο Ρασταφάρι!|- δεν έπρεπε να τον εμπιστευθούμε!
Τι έξυπνοι είμαστε!
Που νομίζατε πως πηγαίνατε?
Στη Φλορίπα.
- Πήρατε το μακρύ δρόμο!|- Που πήγαινε αυτό το λεωφορείο?
Στο Μπελέμ.
Δεν πιστεύω το Μπελέμ να είναι γνωστό για|το ότι έχει 10 γυναίκες για κάθε άντρα…
… και οι άσχημες μοιάζουν με τη Τζιζέλ.
Απ’ όσο ξέρω, όχι.
- Πολύ κακό.|- Για τη Φλορίπα ναι.
Έξι μοντέλα για μαγιό του Sports|Illustrated είναι από τη Φλορίπα.
Καταλαβαίνεις πόσο ξεχωριστά πρέπει|να είναι τα γονίδια τους?
Είναι μικρή πόλη.
- Κόφτο!|- Καλά.
Έχεις σήμα?
Όχι, τίποτα.
Θα μας φάνε όταν τελειώσουμε?
Πάω εδώ γύρω.
Είναι φωτογραφία. Φωτογραφία.
Είναι καλά?
Χριστέ μου!
Ηρέμησε!
Ηρέμησε! Συγνώμη!
Δεν έπρεπε να φωτογραφίσεις|τα παιδιά χωρίς άδεια.
Και που να το ήξερα?
“Όχι κυρία μου”, θα ήταν αρκετό!
Μαλάκα!|Άσε την κοπέλα ήσυχη!
Οι εφημερίδες γράφουν ιστορίες για ξένους…
… που κλέβουν παιδιά για εμπόριο οργάνων.
Δημιούργησε μεγάλη εχθρότητα|προς τους τουρίστες.
- Έχει σχέση με το ζευγάρι που εξαφανίστηκε?|- Δε νομίζω πως ήταν ζευγάρι.
- οι Γάλλοι, σωστά?|- Νομίζω πως είναι με τους καγιακίστας.
Ει, δε θέλουμε τα όργανα σας!|Τα νεφρά σας είναι ασφαλή!
Υπότιτλοι by amela
Από πού τα πήραν αυτά?
Τι είπαν?
Έχει ένα μπαρ στην παραλία.|Μπορούμε να πάμε περπατώντας.
- Υπάρχει κάποια πόλη?|- δε θα περιμένουμε το επόμενο λεωφορείο?
Δεν το έχουν φτιάξει ακόμη το|επόμενο λεωφορείο!
Πάμε.
Θα γυρίσουμε αργότερα.
Πάμε.
Λοιπόν, πως κατέληξες εδώ?
Ήρθα με την μικρή αδερφή μου.
Η μητέρα μου δεν ήθελε να|έρθει μόνη της στη Βραζιλία…
… και δεν την εμπιστευόταν|με την Έιμι, οπότε…
… υποκρίνομαι πως είμαι το αγόρι της για|να μη την ενοχλούν γλοιώδη τύποι.
Και τι συμβαίνει όταν γλοιώδεις|κοπέλες ενοχλούν εσένα?
Κι εσύ, μόνη ταξιδεύεις?
Ναι.
Είναι γενναίο.
Πάω όπου σου λένε να μη πας.
Κολομβία, Νιγηρία, μόλις πέρασα|3 μήνες σε μια τρώγλη στη Ροσίνια.
Και το μόνο πρόβλημα που είχα,|ήταν στην πόλη μου στην Αυστραλία.
Ώστε από την Αυστραλία είσαι?
Έχεις το αγόρι σου εκεί?
Όχι!
- μη το λες αυτό!|- Λοιπόν…
-""Έχεις αγόρι στην Αυστραλία?""|- Απλώς λέω πως αν είχα την κοπέλα μου…
ή την αδερφή μου που ταξίδευε σε|όλο τον κόσμο, θα ανησυχούσα.
Μην ανησυχείς. Μπορώ να|φροντίσω τον εαυτό μου.
Είπε αν είναι σωστό μπαρ,|με αληθινά ποτά?
Δεν ξέρω, δεν είπε.
Και τι δε θα ‘κανα για μια μπύρα.
Θα έγλυφα τον ιδρώτα|απ’ τ’ αρχίδια μαϊμούς.
"" Θα έγλυφα τον ιδρώτα|απ’ τ’ αρχίδια μαϊμούς.""
Για όνομα…
- Είναι απίστευτο.|- Για δείτε!
Απίστευτο!
Ποιος θέλει να έρθει για κολύμπι?
Ναι, φυσικά!
Βγάλτε τα ρούχα σας κορίτσια!|Άντε, πάμε για κολύμπι!
Σκατά!
Ξέχασα το πάνω μέρος στο Ρίο.
Παιδιά, θα σας πείραζε|να είμαι τοπλες?
- Σοβαρά μιλάς?|- Ναι. Γιατί όχι?
Όχι. Άσε το μπλουζάκι.
Βλέπεις τι φοράνε, Άλεξ?
Δεν είμαστε στην Αμερική. Δεν ενδιαφέρει|κανέναν αν είμαι τοπλες.
Ναι, αλλά ο σκοπός είναι|να δείχνεις με γούστο…
..όσα είναι δυνατόν…
… χωρίς…
… στην πραγματικότητα να δείχνεις πολλά…
… έτσι ώστε να μπορείς ακόμη|να μπεις στον παράδεισο.
Ωραίο κόλπο.
Είμαστε ακόμη σε καθολική χώρα.
- Ναι, είμαστε καθολικοί.|- και δε μας ενοχλεί καθόλου.
Νομίζω πως μιλάω και|για τον Λίαμ ότι…
… δε θα ενοχληθούμε καθόλου.
Πάμε όλοι για κολύμπι τοπλες.|Αγόρια και κορίτσια!
Όχι, Έιμι…
Ωραία.
- βάλε το μπλουζάκι.|- είναι άτακτο κορίτσι.
Τι λες γι’ αυτό?
Είναι καλύτερα τώρα?
Άντε, πάμε.
Άντε, πάμε να βραχούμε!
Άλεξ, έλα!
Πάμε να πιούμε κάτι.
Άλεξ, που πας?
- Καμίλα.|- Πρου, Άλεξ.
Χάρηκα.
Τι! Τι θα πάρεις?
- κοκα κολα.|- κοκα κολα?
Είσαι 7 χιλιάδες μίλια από το|σπίτι σου, δοκίμασε κάτι νέο.
- Σαν τι?|- Ήπιες ποτέ ασαγι?
Όχι.
Είναι ένα απίστευτο ποτό|από τον Αμαζόνιο…
Μόνο κοκα κολα, ευχαριστώ.|Χωρίς πάγο.
Τη λατρεύω αυτή τη χώρα..
Νομίζω πως πεθάναμε στο λεωφορείο|και αυτός είναι ο παράδεισος.
Είναι παράδεισος. Παράδεισος!|Κι εσύ, ένας άγγελος!
Περίμενε.
Κι εσύ. Έλα.
Χωρίς πάγο.
Όχι, έχει πολύ ζέστη!
Θέλεις δυσεντερία ή όχι?|Χωρίς πάγο.
Δυσεντερία.
Είναι απίστευτο.
Νομίζεις πως βρήκες την ιδιωτική|σου "Σάνγκρι-Λα"…
… και σε λίγο γεμίζει από|τουρίστες με σακίδια.
Καλώς ήρθατε στον παράδεισο.|Είμαι ο Σβεν.
Πρου, η αδερφή μου Έιμι…
- Φιν, Λιαμ.|- Από πού είστε?
- Λονδίνο, εσείς?|- Από Σουηδία.
Ήρθαμε μ’ αυτή την|καλλονή από το Μεξικό.
Σταματήσαμε εδώ πριν 3 μέρες.|Τώρα δε βρίσκουμε λόγο να φύγουμε.
Οι Βραζιλιάνοι είναι οι πιο θερμοί και|φιλικοί άνθρωποι που έχω γνωρίσει.
Τα ποτά είναι φθηνά και η Καμίλα|είναι άπαιχτη.
Και μπορούμε να κοιμηθούμε και στην άμμο.
- Άντε!|- τι?
Όχι είναι μια έκφραση όπως:|"" Αλήθεια? ""
Είναι στερεότυπο, όπως…|δεν φεύγουμε από δω αν δεν…
-""Μείνουμε ταπί… ""|-""Ή από μπύρα… ""
- λοιπόν! Τι σκέφτεσαι?|- Για να φύγουμε με το λεωφορείο?
- Κοίτα που είμαστε.|- Και πως θα φύγουμε?
Θα πάμε σε άλλη πόλη και θα βρούμε καλύτερο|λεωφορείο με κλιματιστικό και φρένα.
- Συμφωνείς?|- Ναι.
Εντάξει, γάμα το λεωφορείο.
Καμίλα.
Ήρθαν κι άλλοι ξένοι.
Πόσοι είναι?
Οκτώ έως τώρα.
Είναι όλοι δικοί σου.
Το Χριστουγεννιάτικο δωράκι μου.
Πάμε! Πάμε!|Γρήγορα! Έιμι!
Στη μέση!
Καλό!
Γιατί δε μου δίνεις τη μπάλα?
Δε ξέρετε να παίζετε.
Είσαι μ’ εμάς, Άλεξ.
Σπουδάζω Αγγλικά.
Μπορώ να κάνω εξάσκηση μαζί σου?
Εντάξει, ναι.
- Πως σε λένε?|- Πρου.
- Πρου?|- Ναι.
- Εσένα πως σε λένε?|- Με λένε Κίκο.
- Χάρηκα.|- Χάρηκα.
Πρου. Πόσους αδερφούς και|αδερφές θα έχεις?
Μοναχοπαίδι.
Συγνώμη, μηδέν, κανένα.
Μηδέν?
Σωστά.
- Μοναχοπαίδι.|- Μοναχοπαίδι.
Μηδέν. Εγώ θα έχω 4 αδερφούς|και 2 αδερφές.
- μεγάλη οικογένεια.|- μεγάλη οικογένεια, ναι.
Γεια σου φίλε!
- Πως σε λένε?|- Άλεξ.
Σ’ αγαπάω Αμερική!
Σ’ αγαπάω Βραζιλία!
Πόσους αδερφούς και αδερφές θα έχεις?
Όχι, είναι: "Πόσους αδερφούς έχεις"
Όχι, όχι. Εγώ θα έχω 4 αδερφούς|και 2 αδερφές.
Πόσους αδερφούς και αδερφές…
… θα έχεις εσύ?
Μία. Μια αδερφή, ναι.
Μπι! Είναι η αδερφή μου η Μπι.
Κι αυτή είναι η φίλη της η Έιμι.
- Είναι όμορφη.|- Κίκο.
- Χάρηκα.|- Γεια σου Κίκο.
Χάρηκα.
Δύο ώρες σ’ έψαχνα.
Έχουμε να κάνουμε κι άλλη δουλειά.
Όχι πάλι, δε μπορώ.
Μια ακόμη φορά.
Δε θέλω να το κάνω άλλο.
Πάρε.
Πάμε.
Πάμε!
Τώρα!
Ντύσου και πάμε.
Ένα ακόμη. Πάμε!
Έχουν όλοι?
Ένα, δύο, τρία, γεια μας!
Κασάσα, φίλοι μου! Γεια μας!
Μ’ αρέσει!
Σταματήστε, σταματήστε!|Η μουσική μου! Η μουσική μου!
Σ’ αρέσει να χορεύεις?
- Ναι!|- Έλα τότε, κοπελιά!
Ελάτε όλοι!
Να χορέψω? Όχι, όχι.
Πάνε να χορέψεις μαζί της!
Όχι, δε χορεύω.
Δε φταις εσύ, απλώς έχω|Ευρωπαϊκούς γοφούς.
Μένουν παράλληλα στο πάτωμα.
Εκτός όταν είμαι γυμνός.
Δε μπορώ!
Δε δέχεσαι όχι ε?
Δείξ’ του πως γίνεται!
Κοίτα πως κουνιέται!
Δικέ μου, δικέ μου!
Παίρνω φιλί επειδή είπα το όνομα σου?
Αυτό το τραγούδι είναι τόσο πονηρό.
Τι λέει?
Λέει μια λίστα από πράγματα που|θέλει να κάνει στο αυτοκίνητο.
Θέλεις να χορέψουμε?
Πάμε.
Λατρεύω τη Βραζιλία!
Είσαι όντως άγγελος.
Θα έρθεις μαζί μου στο Λονδίνο?
Μη, δεν είναι έτσι!
Νόμιζα πως σου αρέσω!
Ε Σβεν!
Υπότιτλοι by amela
Μπι, σήκω!
Έλα σήκω! Σήκω!
Πάμε, πάμε.
Είσαι καλά?
- Τι?|- Είσαι καλά?
Όχι, είμαι χάλια.
Τι έγινε?
- Μας κλέψανε.|- Τι?
Μας κλέψανε.
Ποιοι?
Δεν ξέρω.
- Τι πήραν?|- Τα πάντα.
Τι εννοείς τα πάντα?
Τα πάντα. Λεφτά, πιστωτικές, τηλέφωνα…
… υπνόσακους, διαβατήρια. Τα πάντα!
Το δαχτυλίδι της γιαγιάς!
Ναι, τα πάντα.
Τα σκουλαρίκια μου! Πως πήραν|τα σκουλαρίκια μου?
Νομίζω πως μας νάρκωσαν. Πρέπει|να βάλανε κάτι στα ποτά.
Η μαμά θα με σκοτώσει. Μου είπε|να μη πάρω το δαχτυλίδι.
Αυτό είναι μικρό πρόβλημα τώρα. Δεν|έχουμε λεφτά ούτε τρόπο να φύγουμε.
Όλα θα πάνε καλά.
- Νομίζεις?|- Ναι.
Γιατί εγώ δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Τι! Τι είπε?
Αυτή είπε στ’ αριστερά και ο|άλλος είπε δεξιά.
Δεν έχω ιδέα.
Είσαι σίγουρη ότι πρέπει να πάμε στην αστυνομία?|Δεν είναι χειρότεροι από τους εγκληματίες?
Όχι όλοι. Πάμε.
Γιατί νομίζω πως μας παρακολουθούν?
Αυτά τα παιδιά ήταν σίγουρα εκεί χθες.
Τι είπε?
Πάμε από δω. Σ’ ένα μπλε σπίτι μάλλον.
Είσαι σίγουρη ότι είναι από ‘δω?
Αυτό είπε. Δεν ξέρω.
Άλεξ? Που πας?
- Τι είναι?|- Η μηχανή του Σουηδού.
Γεια!
Ει! Ποιου είναι αυτή η μηχανή?
Ρώτα τον που τη βρήκε.
Αυτό το παιδί φοράει το|καπέλο του Άλεξ.
Έχει το καπέλο σου.
Πιάσ’ τον, γρήγορα!
Περίμενε, Λίαμ!
Έλα εδώ!
Περίμενε!
Σκατά!
- Που πήγε?|- Δεν ξέρω.
Έλα αμέσως εδώ!
Όταν σε πιάσω…
Ωχ, σκατά!
Σκατά! Είναι καλά?
Τι έγινε? Τι έκανες?
Του πέταξες πέτρα?
Ήταν κατά λάθος.
- Μας κλέψανε!|- Φορούσε το καπέλο του φίλου μου!
Κατά λάθος!
- Ας’ τον ήσυχο!|- Μη μ’ αγγίζεις!
Ελάτε, απλά ηρεμήστε.
Πάμε να φύγουμε.
- Μας ακολουθούν?|- Όχι, δε νομίζω.
Μας κλέψανε.
Το ξέρω.
- Το ξέρεις?|- Όλοι το ξέρουν.
Ποιος το έκανε?
Ποια αστυνομία?
Είσαι τρελή. Δεν έχει αστυνομία εδώ.
Τι εννοείς δεν έχει αστυνομία?
Που πάς?
Μείνετε εδώ.
Μπράβο σου.
- Ας’ τον ήσυχο.|- Κατά λάθος ήταν.
Πέταξες πέτρα σε παιδί!
- Κατά λάθος ήταν!|- Σταματήστε πια.
Συγνώμη, εντάξει? Συγνώμη για όλα.
Πάμε, παιδιά.
Γαμώτο!
Ελάτε, άντε!
Καλά ρε φίλε!
Που πάμε?
Δεν πρέπει να μείνετε στην πόλη.
Σώπα!
Ψάχνουν τον πατέρα του παιδιού|που χτυπήσατε.
Είναι κακός άνθρωπος. Αν τον|βρουν είναι κακό για σας.
Ρώτα τον που πάμε, Πρου.
Στο σπίτι του θείου του και λέει|πως θα είμαστε ασφαλείς εκεί.
Απλώς θέλουμε κάποιο μεταφορικό μέσο.
Ξέρεις κάποιον με αυτοκίνητο?
Όχι, όχι. Όχι αυτοκίνητο.
Το μόνο αυτοκίνητο το έχει αυτός|που μας έκλεψε.
Καλύτερα να περιμένετε το λεωφορείο.
Έχει λεωφορείο? Πότε?
Τι ώρα?
Μέρα.
Έχει σήμερα λεωφορείο? Τι ώρα?
Τι ώρα?
Σε δύο μέρες.
Γιατί όλα σ’ αυτό το μέρος|πάνε τόσο αργά?
Δύο μέρες.
Τα έντομα με τρώνε ζωντανό.|Κοίτα. Κοίτα τα πόδια μου.
Κίκο, να σταματήσουμε για λίγο?
Θα γυρίσω σε ένα λεπτό.
- Που πας?|- Τουαλέτα.
Ποιος ήθελε ν’ αφήσουμε το λεωφορείο?
Ποιος ήθελε να έρθουμε στη Βραζιλία?
Εσύ, εγώ ήθελα να πάμε στο Μπαλί.
Χάνεις την ουσία.
Η ουσία είναι πως αν το αναλύσουμε,|θα δεις πως φταις εσύ.
- Ναι, εντάξει.|- Για να αισθανθώ καλύτερα.
Καλά.
Και ξέρεις τι? Ναι, ήθελα να|έρθουμε στη Βραζιλία.
Ξέρεις γιατί? Γιατί μ’ αρέσουν οι|γυναίκες, οι παραλίες και τα ποτά.
Και όταν λένε "Ελάτε στη Βραζιλία", λένε…
"Έχουμε γυναίκες, παραλίες και ποτά."
Αυτό που δεν λένε όμως…
… είναι ότι σε κυνηγάει στη ζούγκλα|ένας νευριασμένος όχλος!
Κάτι που δε θεωρώ καθόλου|διασκεδαστικές διακοπές.
Ε Κίκο, πόσο μακριά είναι|αυτό το σπίτι?
Όχι τόσο κακό.
Τι εννοείς όχι τόσο κακό?|Πόσο χειρότερα δηλαδή?
Μήπως κάποιος δρόμος? Υπάρχει|κάποιος δρόμος να πάμε?
Δεν έχει δρόμο.
Τι σόι σπίτι δεν έχει δρόμο?
Που είναι τώρα?
Είναι με τον Κίκο.
Και θα έρθουν σήμερα?
- Ζωντανοί?|- Ναι.
Γιατί είναι πολύ σημαντικό…
Τι κάνεις?
Δεν κάνω τίποτα.
Είναι πολύ σημαντικό να|φτάσουν ζωντανοί.
Νεκροί, είναι άχρηστοι.
Κύριε, θέλεις ν’ αγοράσεις?
Φύγε, μικρέ.
Τι κάνεις?
Τίποτα Ζαμόρα, δεν κάνω τίποτα.
Έλα εδώ, μικρέ.
Πάντα τα ίδια μαζί σου.|Πάντα τα ίδια.
Τι πρόβλημα έχεις Ζαμόρα?
- Τι?|- Δε κάνω τίποτα.
Τίποτα! Τίποτα! Τίποτα.
Άκουσε μικρέ, θέλω να το|θυμάσαι αυτό:
Σε κάθε κατάσταση, το καλύτερο|που μπορείς να κάνεις…
… είναι το σωστό.
Το δεύτερο καλύτερο που μπορείς|να κάνεις…
… είναι το λάθος.
Αλλά το χειρότερο που μπορείς να|κάνεις…είναι να μη κάνεις τίποτα.
Αυτό να σου γίνει μάθημα. Εφόσον|η ζωή σου δώσει τη δυνατότητα…
… να κάνεις κάτι.
Όχι άλλα λάθη.
Ελάτε, σχεδόν φτάσαμε!
Κίκο, που πάμε?
Είναι ένα μέρος που μπορούμε να|ξεκουραστούμε, είναι απίστευτο.
Για δες!
Ελάτε! Θα σας δείξω κάτι.
Είναι το μυστικό μου μέρος.
Κίκο, μπορείς να κολυμπήσεις εδώ?
Θα σας δείξω κάτι σπηλιές.
Τι σπηλιές? Που?
Υπάρχουν σπηλιές μέσα στο νερό, θα|κολυμπήσουμε και μετά θα πάμε στο σπίτι.
- Πόσο κοντά είναι το σπίτι?|- Είναι κοντά στο ποτάμι, 10 λεπτά.
Ε παιδιά! Κοιτάξτε με!
Πλάκα κάνεις? Σιγά μη πηδήξεις|από ‘κει!
Κίκο μη το κάνεις, δεν αξίζει.|Είναι πολύ επικίνδυνο.
Βουτάω συνέχεια από ‘δω!
Όχι λόγια, πράξεις!
Όχι, σταμάτα! Μη το κάνεις, Κίκο!
Θεότρελε!
Θα σκοτωθείς!
Ελάτε!
Ελάτε! Ελάτε!
Πηδήξτε! Κολυμπήστε να σας|δείξω τη σπηλιά.
Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω!
Ελάτε! Πάμε να τον δούμε.
- Θα μείνω εδώ.|- Είσαι σίγουρη?
- Ναι, πηγαίνετε εσείς!|- Θα μείνω κι εγώ.
Να είστε καλά παιδιά.
- Εδώ?|- Η σπηλιά! Η σπηλιά!
- Εκεί?|- Άντε, άντε!
Όχι, όχι δε μπορώ!
Ακολούθησε με. Είναι εύκολο να|κολυμπήσεις. Μπορείς να το κάνεις.
- Ελάτε παιδιά, ας το κάνουμε!|- Εντάξει.
Μπι, είσαι καλά?
Ναι, αυτή είναι?
Έλα, λίγο πιο μακριά.
Ακολουθήστε με.
Κίκο, που είμαστε?
Που πάμε?
Γαμώτο! Μια νυχτερίδα!
- Ελάτε παιδιά, πάμε.|- Κίκο, τι είναι αυτό?
Θα πάμε από κάτω.
- Όχι, όχι, με τίποτα.|- Έχει τρύπα.
Εύκολο είναι. Είναι απίστευτο, απίστευτο.
Εντάξει, πάμε.
Ένα, δύο, τρία!
Τι?
Μαλάκα! Τι βλακείες είναι αυτές?
Χριστέ μου!
Δεν ήταν εύκολο. Και δεν|είναι απίστευτο!
Θα συνεχίσουμε.
Θεότρελε!
Που πάει? Κίκο!
Έχει το φακό!
Σκατά!
Κοίταξε αυτό το μέρος.|Μπι, κοίτα!
Είναι φανταστικό! Τι είναι|αυτό το μέρος?
Πολύ ωραία Κίκο!
Το νερό είναι τόσο όμορφο.
Είναι το μυστικό μου μέρος.
Δεν είχα ποτέ ξένους φίλους.
Όχι?
Ούτε καν είχα μιλήσει ποτέ.
Αλήθεια?
Γεια σου!
Ω Θεέ μου.
Είσαι καλά?
Τι?
Αισθάνεσαι καλά?
Ναι, καλά είμαι.
Ίσως…
… πρέπει να γυρίσουμε πίσω στην πόλη.
Τι?
Ναι. Είναι καλύτερα να γυρίσουμε.
Μα περπατήσαμε 10 ώρες μέσα|στη ζούγκλα. Πώς να γυρίσουμε?
- Μόλις είπες "να γυρίσουμε"?|- Δε γυρνάμε πίσω. Με τίποτα!
Ναι.
Νομίζω θα ήταν καλύτερα.
Γιατί?
Ίσως να μιλούσα μ’ εκείνους τους τύπους…
Να τους πω ότι είστε καλά παιδιά.|Ίσως να σας βρω και μεταφορικό μέσο.
- Γιατί μας το λες τώρα?|- Δεν ξέρω, απλά…
Απλά τι?
Όχι, όχι, τίποτα.
Είναι τόσο απλό:
10 ώρες μεσ’ τη ζούγκλα|ή 10 λεπτά ως το σπίτι.
Δε μ’ αρέσει η ορειβασία. Αρκετά|μ’ αυτήν. Πάμε στο γαμημένο σπίτι!
Υπάρχει κάποιο πρόβλημα|με το σπίτι, Κίκο?
- Όχι, κανένα πρόβλημα.|- Τότε πάμε στο σπίτι, εντάξει?
- Ναι.|- Εντάξει.
Αυτό γιατί θα μας σκότωνες σχεδόν!
Άντε παιδιά. Ας γυρίσουμε με τα πόδια.
Ει! Τι γίνεται εδώ?
Πως ήταν?
Κίκο, δείξε μου πως το κάνεις.|Θέλω να το κάνω κι εγώ.
Θέλω να το κάνω κι εγώ.
Θέλω να δοκιμάσω. Δείξε μου.
Εντάξει, εντάξει, πάω.
Τέλειο!
Αιμορραγεί!
Κίκο! Κρατήσου, έρχομαι!
Τι έγινε?
Πρέπει να χτύπησε σε κάποια πέτρα.|Κράτα το κεφάλι του πάνω απ’ το νερό.
Έχει τις αισθήσεις του?
Θεέ μου.
- Γρήγορα!
- Έλα, έλα κολύμπα!|- Εδώ!
- Τι θα κάνουμε?|- Να τον πάμε στο χωριό.
Δε θα προλάβουμε. Σκοτεινιάζει.|Θα τον πάμε στο σπίτι.
- Δε ξέρουμε που είναι το σπίτι!|- Είπε πως είναι κοντά στο ποτάμι.
Βοήθα με να τον βγάλουμε. Βάλε|το μπλουζάκι μου στο κεφάλι του.
Θα πεθάνει?
- Όχι.|- Πως το ξέρεις?
Ανάμεσα στο ράγκμπι και σε καυγάδες σε|μπαρ είχα διάσειση από τότε που ήμουν 9.
- Πότε έπαιζες εσύ ράγκμπι?|- Έπαιζα.
Πρέπει να τον πάμε πίσω στο χωριό.
Δε μπορούμε να γυρίσουμε|εκεί πέρα. Θα μας σκοτώσουν!
Τι είναι αυτό το μέρος?
Καλά.
Γεια.
Είναι παράλογο.
Κάποιος θέλει την ησυχία του.
Πρόσεχε, έχει κατηφόρα.
Είναι κανείς εδώ?
Βρείτε του κάθισμα.
Ας’ τον εκεί.
Σκατά, είναι βαθύ.
Συνέχισε να το πιέζεις.
Θέλουμε κάτι να κλείσουμε την πληγή.|Κόλλα, βελόνα …
Πάω να δω πάνω.
- Συγνώμη.|- Κράτα το κεφάλι!
Κοδεϊνη, ντεμερόλ… βρήκα ένα|για κάθε εθνικότητα.
Γκουστάβ Ροθ, Μάρσιο Τορέλλι…
Τι μέρος είναι αυτό?|Καταφύγιο ναρκομανών?
- Κράτα το σφιχτά.|- Το βρήκα!
Όχι, δε μπορείς να το βάλεις αυτό.
Μια χαρά είναι. Αυτό μου|βάλανε όταν χτύπησα.
Κράτα σφιχτά.
Εντάξει, τον έχεις.
Λίγο ακόμη.
Σκατά!
Συγνώμη, φίλε.
Τον έχω, τον έχω.
Κίκο, που πάς? Είσαι καλά?
Κίκο, είσαι καλά?
Πρέπει να τον κρατάμε ξύπνιο?
Δεν ξέρω.
Μπορεί να έχει διάσειση.
Ρούχα.
Μανιτάρια… και… τυρί.
Ει, κοίτα τι έχω. Θέλεις ε?
Θέλεις. Έλα ‘δω.
Τίποτα καλό?
Νομίζω η τύχη μου αλλάζει.
Ναι?
Ουίσκι 20 ετών.
Ποιοι στο διάολο…
είναι όλοι αυτοί?
Ευχαριστώ.
Αυτό το σπίτι είναι ανατριχιαστικό.
Θα περάσουμε τη νύχτα και θα μας|πει πώς να φύγουμε ο Κίκο το πρωί.
Αν πεθάνει, πως θα γυρίσουμε?
Δε θα πεθάνει.
Γιατί δε θέλω να είμαι εδώ όταν|εμφανιστεί ο θείος του.
"Γεια σου φίλε, να ο νεκρός ανιψιός σου|και παρεπιπτόντως…σου τελείωσε το ουίσκι."
Και γιατί δεν υπάρχει δρόμος?|Τι είδους ερημίτης ζει…
Ναι, εντάξει. "Το βουλώνω."
Πως θα χαρακτήριζες αυτό το ταξίδι?
Μετά τις τελευταίες μέρες,|το χειρότερο μου. Εσύ?
Είχα περάσει άσχημα και στην Καμπότζη.
«Δεν έχω ιδέα τι λέει».
«Κάτι για Ολλανδέζες»
Εγώ θέλω μόνο να πάω|στο σπίτι μου.
Ο θείος του.
Κίκο, τι…
Είστε Αμερικάνοι, έτσι?
Ωραία, είχα έρθει μια φορά|στη Νέα Υόρκη.
Φύγετε, τρέξτε.
- Τι εννοείς?|- Φύγετε αμέσως.
Αυτός ο άντρας έχει σχέδια|για σένα και τους φίλους σου.
Και το σχέδια αυτά είναι|πολύ διαμορφωμένα…
… και πολύ γαμημένα.
Γι’ αυτό τρέξτε…
Είμαστε φίλοι του Κίκο!
Σκατά!
Κίκο, που στο διάολο μας έφερες?|Είπες πως είμαστε φίλοι σου.
- Κίκο, πες του πως είμαστε φίλοι σου!|- Που πας?
Άλεξ, βοήθεια!
Πάρε το μαχαίρι!
Πίσω σου!
Θεέ μου!
Μη το παίρνεις προσωπικά.
Αν σε κάνει να αισθανθείς|καλύτερα να ξέρεις…
… πως το κάνω για καλό σκοπό.
Σε παρακαλώ, όχι.
Ήξερες πως στην Αμερική|υπάρχει αναμονή 7 ετών…
… για ένα υγιές νεφρό?
Και στην Ευρώπη…
… είναι ακόμη χειρότερα.
Έτσι…
… αν ένας πλούσιος ξένος χρειάζεται νεφρό…
… ξέρεις τι κάνει?
Περιμένει ν’ αρρωστήσει και να|πεθάνει όπως εμείς οι υπόλοιπο?
Όχι.
Έρχεται στη Βραζιλία…
… για να εκμεταλλευτεί τα όρια…
… και τη φτώχεια μας.
Καθ’ όλη την ιστορία της χώρας μας…
… μας πήρατε…
Τη γη μας…
… λάστιχο, ζάχαρη, χρυσό.
Και τα σώματα μας,|τα χρησιμοποιείτε για σεξ.
Και τώρα το εσωτερικό μας.
Αλλά…
… εγώ…
… δεν το αντέχω πια.
Μπι, πάρε το μαχαίρι!
Παρ’ το! Πάρε το μαχαίρι|και φέρ’ το εδώ!
Κόψε το σκοινί.
Κόψ’ το!
Γρήγορα.
Γρήγορα!
Κι αυτό.
Αυτό!
Κόψ’ το!
Γρήγορα!
Με θλίβει αυτός ο συνδυασμός.
Η δική σας απληστία…
… και η δική μας αδυναμία.
Γι’ αυτό σκέφτηκα…
ίσως… να μπορώ να κάνω κάτι|για να εξισορροπηθεί η ζυγαριά…
Να σας βοηθήσω να βρείτε τρόπο…
… να προσφέρετε κι εσείς.
Σήμερα θα πάρω τα όργανα όλων σας…
… και θα τα δώσω στους ανθρώπους|του Νοσοκομείου στο Ρίο.
Μετρώντας από τώρα, έχω…
… περίπου 12 ώρες...
… να βάλω το συκώτι και τα νεφρά σου…
… και το συκώτι και τα νεφρά όλων|των γαμημένων φίλων σας…
… στο ελικόπτερο και πίσω στην πόλη.
Θα έπαιρνα και την καρδιά…
… ακόμη και το δέρμα από τους|άσπρους κώλους σας…
… αλλά δε διατηρούνται καλά.
Μπορούμε να διατηρήσουμε μια καρδιά|έξω από το σώμα μόνο 6 ώρες.
Αλλά το θέλω αυτό.
Θέλω την καρδιά.
Την καρδιά από έναν αλαζονικό|γαμημένο τουρίστα.
… να αντλήσω τη ζωή στις φλέβες|κάποιου μικρού Βραζιλιάνου…
Αλλά αυτό θα χρειαστεί περισσότερο|προγραμματισμό.
Η σειρά σου.
Ελάτε, πάμε!
Κίκο, πάρε το κλειδί!
Γρήγορα!
Ελάτε! Ελάτε!
Γρήγορα!
Θα πάμε στον καταρράκτη.|Δε θα μας βρει εκεί.
Πήγαινε την στον καταρράκτη. Φύγε!
Σε παρακαλώ, μη!
Σε παρακαλώ!
Όχι.
Όχι, όχι, σε παρακαλώ!
Βοήθησε με!
Άντε, άντε πάμε!
Φύγε φίλε! Φύγε!
Δε φεύγω χωρίς τον Φιν.
Τι λες? Μην είσαι βλάκας!
Τι συμβαίνει? Πάμε!
Άσε με Κίκο!
Κάτσε πίσω.
Καλύτερα να χωρίσουμε.
Καλά. Φύγε! Φύγε!
Έλα, θα σε πάρω από ‘δω.
Βοήθα με να βγω!
Γαμώτο! Πιο γρήγορα!
Άντε, πάμε.
Γρήγορα! Γρήγορα!
- Έλα, πάμε!|- Φύγε! Φύγε! Τρέξε!
Φύγε! Φύγε! Τρέξε! Τρέξε!
Θεέ μου, είναι νεκρός!
Έλα, πάμε!
Είσαι τρελός, τρελός!
Ηλίθιε μαλάκα! Τι κάνεις?
Γαμήσου.
Η Έιμι…? Είναι…
Όχι, όχι. Ξέχνα την.
Ει, φίλε.
Είναι επικίνδυνα. Καταλαβαίνεις? Πάμε.
Πάμε.
Γρήγορα! Πάμε!
Γρήγορα, Μπι!
Άντε, άντε!
Παιδιά, ελάτε!
Είσαι καλά?
Οι αλλοι ?
Είναι νεκροί.
- Πρέπει να φύγουμε.|- Μη μιλάτε! Ησυχία!
Σταμάτα!
- Είσαι τρελός!|- Εσύ φταις!
Εσύ μας έφερες εδώ!|Ήξερες ότι θα γίνει αυτό!
- Ρίσκαρε τη ζωή του!|- Ναι, γάμα το!
Όχι!
Πάμε, πάμε! Βουτήξτε!
Έλα μαζί μου.
Είσαι καλά?
Τι θα κάνουμε?
Πρέπει να βγούμε από ‘δω.
- κάποιος έρχεται!|- Τι? Ποιος?
Θα βρω άλλη έξοδο.|Ακολούθησε με.
Σβήσε το φακό.
Έρχεται! Πάμε!
Όχι, δε μπορώ!
Πρέπει! Έλα!
- Που είναι η Μπι?|- Δεν ξέρω.
- Μπι, είσαι καλά?|- Μη μ’ αφήσεις ξανά..
Έλα.
Πιάσε το χέρι μου, άντε.|Κάπως πρέπει να βγούμε από ‘δω.
Αυτή πρέπει να είναι η έξοδος.
Άσε με να το δω.
Μια χαρά είναι. Κράτα αυτό.
Πρέπει να βρούμε τρόπο|να φύγουμε από ‘δω.
Πρέπει ν’ ανεβαίνουμε προς τα πάνω.
Καλά, πάμε.
Άλεξ, πέσε κάτω.
Σβήσε το φως.
Μη κουνιέστε!
- Άλεξ! Τι κάνεις?|- Άσ’ τον!
Άλεξ σταμάτα! Τι κάνεις?
Θεέ μου!
Σκότωσε τους ξένους αμέσως!|Σκότωσε τους!
Τι?
Σε παρακαλώ, δε σας έχουμε πειράξει.
Άχρηστε Ινδιάνε. Σκότωσε τους τώρα!
Δε χρειάζεται να γίνεις σαν αυτόν!
Κάνε αυτό που σου λέω, γαμώτο!|Μου ανήκεις!
Σκέψου πως σου φέρεται!
Σκότωσε τους!
Δειλέ ηλίθιε.
Είναι βλακεία. Γιατί δεν παίρνουμε|το λεωφορείο?
Αν πάρουμε το λεωφορείο θα|μπορέσουμε να δούμε τη χώρα.
Το λεωφορείο αργεί πολύ.
Μα νόμιζα πως ήρθαμε εδώ|για να αποκτήσουμε νέες εμπειρίες.
Ναι, μάλλον.
Πάρε το αεροπλάνο.
Τι?
- Πάρε το αεροπλάνο.|- Ευχαριστώ, φίλε.
Τίποτα.
Υπότιτλοι by amela συχρονισμος gus1897