Poprzednio…
Użyłem twojego nazwiska, a ty nawet nie zauważyłeś.
Tutaj umarł Lee Duval i narodził się Elias Voit.
Czujesz w głębi serca, że jesteś dobrą osobą?
Czuję, że mógłbym nią być.
Nie zawracałbym ci głowy, gdyby to nie było ważne.
Ale co masz?
To rodzaj manifestu.
Niektórzy nazywają mnie fanem, ale On musi nazywać mnie Bogiem.
- Witaj, Brian. - Gość specjalny?
Nie wspominaj o tym, że tu jest.
Witaj.
- Z kim mamy przyjemność? - Nazywajcie mnie Bogiem.
„Próbujesz mnie sprofilować?”
Nie rozmawiam z tobą.
Rozmawiam z Lance’em Kingstonem, którego przetrzymujesz.
Penelope, mów.
Mam go.
Jest w magazynie w Richmond w Wirginii.
To garaż wynajmowany przez Kingstona.
- Jest tam? - Kto?
- Voit. - Nie.
Nie! On mnie zabije!
- Tak, jest tutaj. - Nie!
Voit tu jest. Możesz z nim porozmawiać.
ROZŁĄCZONO
Co się stało?
Przez ciebie zginął człowiek.
Ustawiliśmy blokady na drogach dojazdowych.
Możliwe, że ofiara jeszcze żyje.
FBI, otwierać!
Jezu.
Czy to…?
To ciało.
Spalone ciało.
żałosny żałosny
To piętno.
Dym unosi się od pięciu do dziesięciu minut.
Fan nie uciekł daleko.
Ruszajmy.
- Ma puls? - Tak.
Ledwo wyczuwalny, ale jest.
ZABÓJCZE UMYSŁY: EWOLUCJA
„Nie podążaj śladami mędrców. Podążaj za tym, czego szukają”.
Matsuo Bashō.
Lance Kingston żyje.
Dzięki Bogu!
Sheila ostrzegała.
Powiedziała to, zanim mnie zostawiła.
„Kiedyś zrobisz komuś krzywdę”.
No i się spełniło. Miała rację.
Nie wiem, jak to się stało.
Mam dość.
Koniec z Sicariusem i spiskami.
Rzucam to w diabły.
- Poważnie? - Oczywiście!
To, co spotkało Lance’a, będę miał na sumieniu do końca życia.
Z żalem przyznaję, że mnie to cieszy.
Trochę się zadłużyłem przez sukces tego podcastu,
ale radziłem sobie bez pieniędzy, więc i teraz sobie poradzę.
Jasne.
Chwileczkę.
Zwymiotowałeś tu?
Strasznie się zamartwiałem.
Przepraszam cię.
Odkupię ci śmietnik.
Bajerancki.
Brian Garrity dorabia u nas jako woźny?
Nie.
Już nigdzie nie dorabia.
To dobrze, bo przyszło do nas to.
Zobacz.
Co to?
Raport z miejsca zbrodni, z magazynu Lance’a.
Niczego nie znaleziono. To już po wyjściu techników?
To od techników.
Żadnych włókien, włosów, nic.
A że Fan ma OCD, wątpię, by zostawił ślady.
Ty zapewne też nic nie masz, prawda?
Prawda.
Fan wynajął magazyn na nazwisko Lance’a i zapłacił gotówką.
Umowę najmu sporządzono na tej samej maszynie do pisania.
Użył jej także do tego.
„Żałosny”. Siedem liter i wykrzyknik.
Stąd osiem słów na każdej ręce.
Co?
To wyjątkowo dopracowana metoda.
Nadal sądzisz, że nikogo nie zabił?
Nie.
To dlaczego nie zabił Lance’a?
I już.
Nie boli.
Dlaczego nie boli?
Oparzenia trzeciego stopnia niszczą nerwy, w tym receptory bólu.
Cokolwiek pamiętasz z chwili porwania,
pomoże nam złapać sprawcę.
Obudziłem się.
Zobaczyłem przed sobą monitor.
Kazał mi z niego czytać.
Nic więcej.
To z powodu Laury?
Co masz na myśli?
Przesłuchiwaliście mnie,
bo źle traktowałem Laurę po rozstaniu.
To zemsta?
To skomplikowane.
Uważamy, że zostałeś celem,
żebyśmy skupili się na tobie, a nie na nim.
Może i byłem żałosny.
Może nadal jestem.
Ale nie zasługuję na to.
To prawda.
Jeśli sobie coś przypomnisz…
odezwij się.
W sądzie pokażesz mu, że nie jesteś żałosny.
Dobrze.
Mamy kolejną sprawę.
To nie ma końca.
No tak. Gdzie tym razem?
Na naszym podwórku. Dwie kobiety,
które zarabiały na życie na kamerkach, zostały zamordowane.
Regina Madsen i Lexie Clery.
Popularne streamerki.
Na tej samej platformie?
Nie, na różnych.
Camgirls streamują z całego świata.
Jak sprawca znalazł dwie w tej samej okolicy?
Jeśli któraś z nich pokazała okna z widokiem na ulicę
albo wspomniała o lokalizacji, dobry tropiciel ją namierzy.
Tak jak znaleźliśmy Laurę Boyd, rozpoznając drzewo.
To może być Fan?
Wykorzystuje Lance’a, by pokazać,
że nie jest żałosny, a na dowód zabija dwie streamerki?
Bez pochopnych wniosków. Nie wiemy, czy to ma związek.
- Garcia, mów dalej. - Tak.
W zeszłym tygodniu na streamie zobaczyliśmy ciało Reginy,
a wczoraj wieczorem – Lexie.
To prawdziwe pieniądze?
Dolary amerykańskie.
Obie się nimi udusiły.
Niezłe narzędzie zbrodni.
Sądząc po śladach na ciałach,
obie zostały skrępowane skórzanymi pasami na wysokości torsu.
Łatwiej było je karmić.
Znajdziemy źródło skóry?
Sprawca zabrał pasy ze sobą.
Lance Kingston został skrępowany skórzanymi pasami.
Fan też je zabrał.
Lexie zginęła w dniu, w którym naznaczono Lance’a.
Jakieś 16 km od magazynu.
Pora na pochopne wnioski.
Skórzane pasy to wspólny mianownik. Zdarza się, ale nie trzy razy w tygodniu.
Pokazał na streamie ich ciała, żeby przekazać wiadomość,
a także przez pewien ekshibicjonizm.
Jak Fan wykorzystujący podcast, by pokazać swoją władzę.
A przeciwne argumenty?
Jeśli to także Fan, jego metody są chaotyczne.
Wepchnięte mu do gardła pieniądze
mogą stanowić komentarz na temat chciwości ofiar.
To co innego niż wypalanie słów.
Właśnie. Dwa zabójstwa i jedno okaleczenie.
Część się pokrywa, część nie.
Pójdziemy tam, dokąd zaprowadzą nas dowody.
To dwóch różnych sprawców.
Dave, my zajmiemy się Fanem. Wy sprawdźcie dziewczyny.
Czas ucieka.
Musimy się spieszyć.
- Penelope, mogę cię prosić? - Jasne.
To trudne, ale potrzebuję cię przy obu sprawach.
- Dasz radę? - Oczywiście.
Priorytetyzacja, selekcja,
w razie potrzeby prośba o pomoc.
Jestem Penelope Garcia. Po to żyję.
Wiem, że jesteście
jak John, Paul i George służb, ale ja jestem Ringo.
Urodził się siódmego lipca.
Czyli jest Rakiem, a ja wschodzącym, więc jestem totalnie jak on. Dam radę.
Mam nagranie Lexie i jej chłopaka Rocco.
Omówmy chronologię.
Lexie i Rocco właśnie skończyli występ.
Temat dnia: „Piekło, gdyby diabeł był dominą”.
Tak.
Cały stream kręcili tutaj.
Niegrzeczny.
Poraziła go po raz ostatni.
Czerwony.
Rocco wypowiada hasło, przerywają występ.
Proszę.
- Lepiej? - Już tak.
Zawsze pokazywali,
co się dzieje po nagraniu.
Następny występ za godzinę.
Wpadnijcie wcześniej po specjalne pozdrowienia.
Wszystko gra.
O dziesiątej Rocco wychodzi po jedzenie.
- Do zobaczenia. - Pa, piękna.
GPS w jego telefonie pokazuje, że wrócił o 22.42.
No to do dzieła.
Dobra.
Sprawca obserwował Lexie w sieci i poza nią.
Wiedział, kiedy ma następny występ, ale wiedział też, że musi zaczekać.
Widział, jak Rocco wychodzi. Zakradł się.
Lexie pewnie myślała, że to Rocco.
Znów zapomniałeś portfela?
Co? Nie!
Zostaw mnie!
Związał ją.
Co chcesz zrobić?
Czego chcesz? Nie!
Zaczął wpychać jej banknoty do gardła.
To wymagało ogromnej siły i gniewu.
Dławiłaby się, wymiotowałaby,
ale on nie przestał. Nawet gdy skonała.
Po wszystkim zdjął pasek,
włączył kamerę i wyszedł.
Ile tam było pieniędzy?
Razem 1976 dolarów.
Jakaś konkretna kolejność? Coś wskazuje na OCD sprawcy?
Trudno o gorsze OCD.
Te same nominały u każdej ofiary.
Dziewiętnaście setek, trzy dwudziestki, dycha, piątka i dolarówka.
Po kolei.
Banknoty Lexie to kontynuacja Reginy.
Dacie radę je namierzyć?
Tak, gdyby chodziło o pranie pieniędzy.
Ale tu nie wystarczy spytać w banku o numery seryjne.
Nie, ale wszystko wskazuje na OCD i zamożność sprawcy.
Wydał prawie 4000 $ na dwie kobiety.
Nie wiemy, czy to Fan,
ale liczba 1976 może coś dla niego oznaczać.
Fan to pan Żałosny?
Dziękuję. Będziemy w kontakcie.
Nie zaprzeczyłeś.
Technicy próbują dopasować ślady więzów u Lance’a
do śladów u dziewcząt. Są tej samej szerokości.
Jak większość pasków.
Dlatego wysiliłam myślące muskuły,
by poszukać czcionki maszyny do pisania.
Takie porównanie czcionek pomogło skazać Unabombera.
Czcionka w piętnie jest większa niż w liście do Voita i Garrity’ego.
- Mógł sam ją zrobić? - Wątpię.
Dźwignie maszyny do pisania,
które wydają te dźwięki…
Wiemy, jak działa maszyna.
Brakuje wariacji,
ale litery mają idealne proporcje i odstępy.
Wymontował dźwignie,
żeby zamontować własną „żałosną” czcionkę.
Co ma sens przy jego OCD.
Maszyna, na której pisał listy, to jego wierny sprzęt,
ale ta, z której pobrał części do piętna, to złom.
W takim razie sprawdź, jakiej marki piętno nosiła ta maszyna.
Oczywiście. Dobre wieści.
Piętno marki, nie wypalone…
Dostępność maszyn jest regionalna.
To ginąca sztuka, a duże maszyny są rzadkie i drogie.
Mógł wymienić się z innym kolekcjonerem.
Jeśli znajdziemy kupca, znajdziemy też jego.
Brawo, Penelope.
Co z platformami?
Tymi od kamerek.
Mamy wspólnych subskrybentów?
Tak.
Wniosłam o to.
Chyba nie zapomniałaś?
Nie. Wzbraniają się.
Nie chcą przyznać, że ukrywają zabójcę.
Ale oni się bronią, a ja atakuję.
Co nie jest takie proste w szpilkach, ale do roboty.
ZA – PRZECIW
Na czym stoimy?
Robimy listę za i przeciw.
Za. Fan zabił dziewczyny i okaleczył Lance’a.
Przeciw. Reginę i Lexie zabił ktoś inny.
Wymień argumenty.
Za – OCD i sekwencja banknotów,
skórzane pasy i widowisko na streamie.
A przeciw?
Zupełnie inne działanie.
Fanowi chodzi o ego. O przesłanie do Voita.
Dziewczyny zginęły, bo są kobietami.
To wiadomość dla widzów.
Profil pasuje do zeszłorocznych zabójstw w Meksyku.
I jeszcze to.
U Lance’a było czysto.
U dziewcząt zostały ślady skóry.
Nerwica natręctw nie pozwoli na różnice.
Racja. Śledztwa poprowadzimy osobno.
Priorytet to zabójca od kamerek.
Dlaczego? Obie sprawy są pilne.
Tak, ale Fan jest zdyscyplinowany. Pojawi się, gdy będzie gotowy.
Zabójca dziewcząt jest niecierpliwy. Gdy będzie mógł, zabije ponownie.
TRIXIE – cudnie PSIT@T@!47 – pragnę cię
PSIT@T@!47 – w realu
TRIXIE – niedłuuuugo.
dość czekania. chcę teraz.
Znasz synonim do „dygotać”?
Słuchasz mnie? Zaraz zaczynamy.
Wiem. Muszę dokończyć, bo mi nie zapłacą.
Gość mnie ciśnie.
Trixie, zawsze musi nam przeszkadzać twój sexworking?
Sam mnie błagałeś, żebym zagrał, bo ty nie ogarniasz.
Mniejsza z tym. Możesz odpisać po walce?
Tylko teraz mogę grać.
Dopóki nie nauczysz się grać sam,
będę pracować, kiedy mi się podoba.
Zrób sobie przerwę.
Dobra. Jeszcze parę wiadomości i będę gotowy.
Pospiesz się.
A to słowo to „drżeć”.
Drżeć. Idealnie, dzięki.
Drżę, myśląc o twoich dłoniach na moim gardle.
Dobre.
Skończyłeś, Trixie?
Wyluzuj, stary.
Ja cię nie oceniam.
Ja nie piszę z kolesiami.
Dobre.
Nazywaj mnie księżniczką, a zrobię dla ciebie wszystko.
Przepraszam, czego…?
Percy?
- Percy, jesteś…? - Nie.
Co robisz?
Człowieku…
Pogadajmy o tym. Zaczekaj.
Chcesz forsy? Czego chcesz?
Za co? Nie!
Błagam.
Wszystko gra.
- Dzięki. - Do usług.
Sprawca rozwinął działalność.
Nie do końca. Percy Stuben działał pod pseudonimem Trixie.
Oszukiwał mężczyzn.
Trixie ze zdjęcia jest bardzo podobna do Lexie i Reginy.
Jak podobna?
Włosy na piórko, dzwony, look w stylu Jacqueline Bisset z Głębi.
- To z lat 70.? - Zabiję cię i nikt nie znajdzie ciała.
Rok 1976 jest ważny dla sprawcy.
Dwie camgirl i jeden oszust to klimat lat 70.
Ale to milenialsi.
A Percy jest mężczyzną.
Tak. Percy był bardzo ostrożny.
Nie pokazywał twarzy. Tylko pisał z klientami.
Nic dziwnego.
Większość oszustów się nie wychyla.
No tak.
Jak oszust udający laskę z lat 70. wpadł w sidła sprawcy?
Sprawca odkrył, że to nie ruda Trixie.
Zemścił się.
Czyli obserwował Trixie tak samo jak jej poprzedniczki.
Gdy się dowiedział, że go oszukano, wpadł w jeszcze większą furię.
Krew Percy’ego jest na krześle.
Zobacz.
Tym razem sprawca zostawił pasek.
To skóra bydlęca, bardzo powszechna.
Może się spieszył?
Według Garcii
Percy prowadził wtedy rozmowę na czacie z gry.
Rozmawiał z „Psim Tatą 47”.
Mógł rozmawiać ze sprawcą?
Zależy, z kim grał.
Nie widzieliśmy się na kamerze,
więc nic nie widziałem, ale brzmiało to nieciekawie.
Co słyszałeś?
Wszystko.
Potem włączyła się kamera. Zobaczyłem…
Wiem, że to trudne.
Co wiesz o tym, czym zajmował się Percy?
Zbyt wiele.
Zawsze się przechwalał,
na ile naciąga tych samotników.
Otrzymywał groźby od ludzi, których oszukiwał?
- Oszukiwał? - Przejrzeliśmy jego historię.
Udawał seksowną kobietą.
Nie, to nie tak.
- Percy był od rozmów. - To znaczy?
Te panny nie ogarniają takiej liczby obserwujących na privie.
Zlecają prowadzenie rozmów takim jak Percy.
Pracował dla kilku panienek.
Percy chciał, by klienci czuli się wyjątkowi
i zauważeni?
Tak.
Wysyłali pieniądze, a Percy dostawał działkę.
Korzystał z konkretnej platformy?
Z apki od wszystkich platform.
Kiedyś robił to na własną rękę, ale go zwerbowali.
Nie wierzę, że go za to zabito.
Mogę już iść?
Muszę się naćpać jak świnia i o tym zapomnieć.
Jasne. Dzięki.
Mam zhakować komunikator?
- Tak. To problem? - Nie.
Niby dlaczego?
Przestań mnie świdrować wzrokiem. Dobrze.
Natrafiłam na przeszkody.
Okazuje się, że jeśli chodzi o bezpieczeństwo internetowe,
takie niewiniątko jak ja może mieć problem.
Ale to mój problem, a nie wasz.
Dostanę się do tego komunikatora.
Dajcie mi chwilę.
To kawa?
Zamieniłaś herbatę na kawę?
Nie, zamieniłam kawę na potrójne espresso.
Penelope, kiedy ostatnio spałaś?
A ty?
Nie odpowiadaj, bo wiem, że wcześniej niż ja.
Wiesz, co mówią o śnie?
- Że jest… - Konieczny?
Przereklamowany. Tak go widzę.
Wiem, że to zabrzmi podle,
ale uprzejmie proszę, żebyście mi nie przeszkadzali.
Dobrze.
Rany.
Znowu to samo.
Geografia.
Gryzie mnie od samego początku.
Nieważne, czy występujesz, czy tylko rozmawiasz, i skąd jesteś.
Jak sprawca znalazł trzy ofiary
w promieniu 250 kilometrów?
To nie był przypadek.
Ta okolica jest dla niego kluczowa.
- Patrzcie! - Masz coś dla nas?
Tak, ale nie dla was.
O nie.
Nie zapomnę o portalach i apce, ale…
Co mówiłam?
- Masz coś, ale nie dla nas. - Tak. Muszę iść.
Mam coś do zrobienia. Wybaczcie. À la prochaine.
Dziękuję.
żałosne!
Mam dla was wieści.
- Widzicie to? - Wykrzyknik.
Nie powinno go tam być, bo maszyny do pisania sprzed lat 60.
nie miały jedynki.
- Zaraz. - Ma rację.
Pamiętam. Używało się małego „L”.
Jak nie było jedynki, to nie było też wykrzyknika.
Ma specjalną matrycę do jednego znaku interpunkcyjnego?
Nie sądzę. Posłużył się kropką i apostrofem.
Zrobił własną matrycę wykrzyknika.
Czyli nie używał współczesnej maszyny.
Starsze maszyny mają ograniczoną różnorodność czcionek,
co zawęża zakres pozyskiwania materiałów.
A że czcionka była duża, łatwiej będzie ją znaleźć.
Nawet jeśli miał taką maszynę,
potrzebował dwóch, bo użył dwóch liter T.
Po co to wszystko?
Żeby dowieść, że jesteśmy żałośni?
Nie my.
Racja.
Chodźmy do niego.
- Czy on…? - Bez obaw.
A ty?
Wczoraj miałaś na sobie to samo.
Spałaś w ogóle?
Tak, bo…
Muszę się codziennie przebierać?
Proszę opuścić obszar.
To nie Mark David Chapman.
To prawda.
Zatem kto?
Twój naśladowca.
Ja nie piętnowałem.
A krępowałeś ludzi skórzanym paskiem?
Są trzy rodzaje naśladowców.
Pierwszy chce się dowiedzieć wszystkiego o zabójcy, którego naśladuje.
Drugi chce, by wszyscy myśleli,
że to naśladowany morderca zabija.
A trzeci chce być lepszy od swojego poprzednika.
Jak Derek Brown. Pamiętasz?
Tak. Naśladował Kubę Rozpruwacza,
ale nie znaleziono ciał ofiar,
więc niemal przebił pierwowzór.
Studiowałem tę sprawę przez twoją książkę.
Właśnie.
Rozumiem.
Jakbym był twoim naśladowcą.
Fan jest jak Brown. To typ szkolnego strzelca.
Jak w Columbine. Chce cię prześcignąć.
Robi to, co ja, zanim zacząłem zabijać?
Dojrzał na tyle, by działać na własną rękę.
To nie jest jego pierwszy raz.
Też tak uznaliśmy.
Kto to może być?
Nie wiem.
Wiesz.
- Nie wiem. - Wiesz.
Już podjąłeś pewne kroki. Prawda?
Dave.
Sam mówiłeś, że mam sumienie.
Nie chcę stracić twojego zaufania.
Tak.
Ty studiowałeś mnie, a ja ciebie.
Cokolwiek zrobiłeś, dowiem się.
Akta Sicariusa
Nie.
Tak, wszystko podałem.
Nie obniżę ceny za notatki.
Wiesz, co tam jest?
To dziedzictwo narodowe.
Cena nie podlega negocjacjom.
Nie dorzucę neonu.
Ktoś właśnie po niego jedzie.
Posłuchaj mnie, gnojku.
Mogę zrobić tyle.
Hej, Brian.
Sheila.
Mogę wejść?
Jasne.
Nie spodziewałem się ciebie.
Wyglądasz świetnie.
- Nie w sensie… - W porządku.
Po rozwodzie w końcu mogę spać dłużej niż cztery godziny.
Mam karnet na siłownię i dietetyka.
- Co? - Nic.
Śmiało, mów.
Przez to, że musiałaś zająć się mną,
nie mogłaś zająć się sobą.
Zabawne. Bob mówi to samo.
Bob z pracy?
Często o mnie rozmawiasz ze znajomymi ze skarbówki?
Tylko z tymi, którzy robią mi śniadanie.
No tak.
Mogę zobaczyć?
To nic ciekawego. Sprzedaję to.
Wiem. Ja to kupuję.
Słuchałaś Akt Sicariusa?
Ostatni odcinek mi zaimponował.
Zrozumiałam, że spotkałeś seryjnego mordercę.
Zmartwiłam się.
Chcę się upewnić, że wszystko u ciebie w porządku.
Nie wiem, co powiedzieć.
Powiedz, że dasz mi zniżkę.
Moja bratanica cię słucha.
Chcę zapunktować.
Przestań.
Spójrz. Wełna merynosa.
Dzięki.
Dziękuję.
Zaraz, zaraz.
Po rozwodzie nie chciałaś mieć ze mną nic wspólnego.
Zerwałaś kontakt.
Skąd się dowiedziałaś o podcaście?
Ktoś zadzwonił i powiedział, żebym posłuchała.
Kto?
Nie wiem, jakiś Lee.
- Lee Duval? - Tak. Znasz?
Tak.
Super. Dzięki.
Otwórz.
Brian, jak miło.
Skąd wziąłeś numer?
Co?
Skąd masz numer mojej żony?
Byłej żony.
Doniesiesz na mnie?
- Chciałem coś przekazać. - Chryste, dobra.
Zrobiłem to po to, żebyś tu przyszedł.
Dziękuję za służbę.
Żon się nie tyka.
Żon, dzieci, byłych żon i tak dalej.
Nie udawaj, że nie wiesz, jak to działa.
Chcesz usłyszeć moją wiadomość?
Dobrze.
Też wiem, jak to jest stracić kogoś,
kogo szacunku pragniesz.
Jak to jest zrobić wszystko, by lepiej wypaść w oczach tej osoby.
Wiem, jak możesz to zrobić.
O czym ty mówisz?
Spodobał jej się podcast, prawda?
Nie sądzę. Była pod wrażeniem, ale to bez znaczenia,
bo nie będę już robił tego podcastu.
A jeśli będziesz?
Mam wiadomość dla Fana.
Na karcie SD z telefonu, z którego dzwoniłem do twojej byłej.
Daj ją agentom.
Oni wszystko psują.
Nawaliłeś, obrażając Fana.
Masz rację.
Próbowałem przejąć kontrolę.
Kontrolować to, co o mnie myślą,
ale nawaliłem, bo to już nie jest moja historia.
Jest twoja.
Wiesz, co myślę?
Mów.
Uważasz mnie za naiwniaka, którym można łatwo manipulować.
Kogoś, komu wystarczy połechtać ego,
a jeśli to nie zadziała,
to dorzucić tekst o tym, że się nie różnimy. Mam rację?
Coś ci powiem.
I to szczerze.
Bardzo się różnimy.
Wiesz chociaż, czym się różnimy?
Na wolności grasuje seryjny morderca.
Jestem pewny, że już raz zabił.
Teraz się nieco uspokoił.
Jak myślisz, dlaczego?
Co odwróciło jego uwagę?
Mój podcast.
I tym się różnimy.
Stąd go nie zatrzymam.
BAU także nie da rady.
Ale ty tak.
Dziękuję za spotkanie.
O co chodzi?
Garcia zdobyła rozmowy Percy’ego z klientami.
„Aż w pokoju zacznie cuchnąć”.
Po co czytam to na głos?
Ponad połowa rozmówców to starsi panowie.
Percy był popularny wśród emerytów.
Sprawcą może być starszy facet?
To by wyjaśniało, dlaczego rok 1976 jest tak ważny.
Może wtedy powstała jego mapa miłości?
To by się zgadzało.
Ofiary nagrywały filmy w stylu lat 70.
To były rozmowy o jedzeniu.
Przejrzałem stare filmy Reginy z czasów czatów.
Nagrywała mukbang z regionalnym jedzeniem.
Co to jest mukbang?
Filmiki, na których ktoś się obżera.
Są niesłychanie popularne.
Tak popularne, że Lexie też je nagrywała.
Regina jadła tonę krabów błękitnych, Lexie wtrząchnęła pudełko ciastek Berger.
Regionalne przysmaki.
Po tym można było je namierzyć.
Tak.
To twoja odpowiedź.
I część urojenia paraspołecznego.
Chce wierzyć, że to jego rówieśniczki.
Że dorastały tam, gdzie on, i pamiętają te czasy.
A gdy relacja się popsuła, zabił je.
Musimy przeanalizować rozmowy.
Wzmianki o daniach mogą wskazać sprawcę.
Pomożemy wam, jak wrócimy.
Koroner skończył sekcję Percy’ego.
Wybaczcie.
No nie.
W Percym były monety?
To nie wszystko. Suma też się zmieniła.
Wyjęłam wszystkie monety z ust i żołądka, ale w jelitach miał jeszcze dwie.
Razem 395,20 $.
To dokładnie 20% kwoty, którą wcisnął Lexie i Reginie.
No co? Rzutki pomagają liczyć w pamięci.
Ja potrzebowałam kalkulatora, ale masz rację.
Szukałam, ale to wszystko,
co udało mi się znaleźć.
Stąd pośpiech. Bałam się,
że mogą być jeszcze cztery ofiary.
Nie sądzę.
Myśleliśmy, że 1976 to rok,
ale jeśli dał 20% facetowi,
któremu dziewczyny płaciły 20%,
to chce powiedzieć coś innego.
Co takiego?
Nie wiem.
Czasem cygaro to cygaro, a pieniądze to tylko pieniądze.
Rozmawiałam z technikami.
Piętna na ciele Kingstona mają tę samą głębokość,
czyli użyto maszyny tej samej marki.
Penelope, masz coś na ten temat?
Penelope.
Cześć. Dzwoniłaś do sprzedawców maszyn?
Tak, dzwoniłam.
Do prawie wszystkich kolekcjonerów,
dostawców i serwisantów na wschodnim wybrzeżu.
Szukałam rzadkich maszyn o czcionce sześć CPI. Znalazłam dwie.
Świetnie. Gdzie?
Jedna była w magazynie w Nowym Jorku. Skradziono ją kilka miesięcy temu.
Druga to prezent dla uniwersytetu w Filadelfii.
Również skradziona.
Stamtąd nadano listy od Fana.
Zastanawia mnie coś jeszcze.
No dobra.
Laboratorium utknęło w martwym punkcie, więc postanowiłam zastosować inny koncept.
Koncepcję? Metodę.
Ślady na nadgarstku Lance’a pasują do skóry płaszczki.
Płaszczki?
Stąd te dziwne wgłębienia.
Skóra płaszczki ma charakterystyczne zgrubienia.
Taką skórę szybciej wytropimy.
Jestem o krok przed tobą.
Proszę.
Kilka miesięcy temu studentka z Pensylwanii
została uduszona paskiem.
Victoria Everman.
Śledczy zdołali ustalić,
że pasek wykonano ze skóry płaszczki.
Kamery nie zarejestrowały napastnika.
Oczywiście, że nie.
Przez OCD musi wiedzieć, kiedy jest obserwowany.
Są i dobre wieści.
Fan chciał nas zmylić,
ale nieświadomie coś wyjawił.
Skóra płaszczki to jego znak rozpoznawczy.
PROŚBA O TRANSMISJĘ: RUSSELL
Russell.
„Ulubiony film, dowolny western z lat 70.”
Tak.
„Tęskni za dawnym menu w Bronze Pint Tavern w Baltimore.
Uwielbia Aniołki Charliego.
Kiedyś grał w pinball z synem.
Lubił, gdy żona śmiała się z jego żartów”.
Co oznacza 1976 w kontekście płatności?
Nie chodzi o pieniądze.
Chłopak Lexie powiedział, że brali 30 $ za godzinę.
Skoro wydał ponad 1900 $,
rozmawiała z nim przez ponad 60 godzin.
Może 1976 to kwota symboliczna, nie tylko suma wydatków,
ale część przekazu.
Jak kwota zasiłku.
Skąd pomysł?
Moja babcia dostaje taki czek co miesiąc.
Proszę.
Zasiłek wynosi średnio poniżej 2000 dolarów.
To wszystko spaja.
Świadczy nie tylko o jego preferencjach.
Wydawał na dziewczęta cały miesięczny dochód.
Szukam w rozmowach Percy’ego wzmianki o zasiłkach.
Znalazłem rozmowy z Russellem Kirklandem.
To nasz sprawca?
Według profilu ma ponad 70 lat, pochodzi z Maryland.
Pasuje idealnie.
To właśnie przestał pasować, bo nie żyje. Miesiąc temu popełnił samobójstwo.
Jeśli to nie on, to kto?
Dobra. Pinball, śmiech, westerny.
No dobrze.
ROZPOCZNIJ
Cześć, Russell. Dawno nie rozmawialiśmy.
Trudno mi było uzbierać na prywatny pokaz.
Szkoda.
Cieszę się, że wróciłeś.
Jak się masz?
Zrujnowałaś mnie.
Russell.
Jestem twoją ulubienicą.
Odebrałam cię innym dziewczynom?
Nie o tym mówię, zdziro.
Spokojnie, bo przerwę transmisję.
Za mną cudowna turbodrzemka. Teraz Tyler i ja damy czadu.
Skoro Russell nie żyje,
może prawdziwy sprawca zabija dziewczyny w ramach zemsty za jego śmierć?
Oto syn Russella, Jace.
Według danych bankowych Jace przez rok wysyłał ojcu pieniądze.
No to trzeba było zdobyć więcej informacji.
Co to za dokumenty?
Maile od Russella do prawnika. Chciał odzyskać pieniądze od dziewcząt.
Zarzucał im przemoc finansową, przemoc wobec starszych, oszustwa. I nic.
W mailach są wzmianki o Reginie, Trixie i Lexie.
Prawnik mu odmówił,
bo transakcje były legalne.
Tak się kończy akceptowanie regulaminów,
nie czytając warunków.
Syn postanowił wymierzyć sprawiedliwość,
bo system go zawiódł? Gdzie jest Jace?
Wysłałam wam adres pracy i mieszkania.
Kirkland wspominał o innych kobietach?
Jace dorwał już wszystkie.
Z wyjątkiem Cory Sault.
Pora się podzielić.
Ty jedź do pracy, ja do domu.
- Jasne. - My jedziemy do Cory.
Nie przerwiesz
Nie przerwiesz, bo ci płacę.
Jesteś łasą na pieniądze dziwką.
Okradłaś mnie za pomocą kłamstwa i manipulacji.
Zabiłaś mnie. Masz moją krew na rękach.
Co ty pieprzysz?
A teraz mi zapłacisz.
Jezu.
Czas na przedstawienie.
Co jest, kurwa?
Co jest?
Co się dzieje?
O co ci chodzi?
Wiesz, kim jestem?
Jesteś synem Russella, prawda?
Tata ci o mnie mówił?
Tak.
Był z ciebie bardzo dumny.
Brałaś 70 dolarów za godzinę, żeby mógł ci to powiedzieć?
- Gówno prawda! - Wcale nie.
Chcesz wiedzieć, czemu z nim rozmawiałam?
Wiem!
Mama umarła, więc udawałaś, że fajnie się z nim gada.
To nieprawda.
Ty z nim nie rozmawiałeś.
Potrzebował towarzystwa.
Ty byłeś zbyt zajęty.
Boże, proszę, nie.
FBI! Rzuć nóż, Jace.
Nie! Zapłacą za to, co spotkało tatę.
- Jace! - Cofnij się!
Nie rób tego.
Myślisz, że odebrano ci coś cennego. Winisz te kobiety,
ale twój ojciec dobrowolnie oddał im pieniądze.
Już ja wiem. Potrzebował forsy, a te dziwki go zmanipulowały.
- Przez nie czuł się… - Żałośnie?
Twój ojciec nie był żałosny. Ty też nie jesteś.
Posłuchaj, Jace.
Jeśli nie rzucisz noża, mój partner cię zastrzeli.
Wiesz, co powiedzą, wynosząc cię stąd w worku?
Że jesteś żałosny.
Wcale nie.
Tak powiedzą.
To samo myślałeś o ojcu,
gdy dowiedziałeś się, ile na to wydaje.
Masz jedną szansę, by zmienić narrację.
Odłóż ten nóż.
Ręce do tyłu.
Wszystko w porządku?
- Tak. - Dobrze.
- Już dobrze. - Dziękuję.
Masz prawo zachować milczenie.
Możesz się go zrzec.
Wszystko, co powiesz, będzie użyte przeciwko tobie.
Masz prawo do adwokata…
To było ryzykowne.
Skąd wiedziałaś, że się uda?
Nie wiedziałam.
Miałam przeczucie.
Fan to nie Jace,
a Jace to nie Fan.
Ale profil mają ten sam.
- Emily. - Brian, co tu robisz?
Zbierz zespół.
Musisz coś zobaczyć.
Nie możesz tak…
Powinniśmy usiąść przy stole.
Stół nie służy do podejmowania takich gości.
- Co się dzieje? - Widziałem się dziś z Voitem.
Że co? A co z postanowieniem?
Wmieszał w to moją byłą żonę.
Pojechałem tam…
Nie wiem po co. Ale dał mi to.
Nagrał siebie dla Fana.
Chce, żebym to puścił w podcaście.
Już go nie nagrywasz.
- Nie nagrywasz go, prawda? - Prawda.
Ale zrozumiałem, że mogę manipulować Voitem,
jeśli pomyśli, że to on manipuluje mną. A to da wam przewagę.
Wyjaśnijmy coś sobie.
Ograłeś Voita?
Tak.
Mówi Elias Voit.
Mam wiadomość dla Fana.
Zmieniasz się.
Ewoluujesz.
Chcesz wiedzieć więcej o sobie, dlatego mnie szukasz.
Ja też ewoluuję.
Nauczyłem się, że nie trzeba ulegać popędom.
Byłem na twoim miejscu.
Mów. Pomogę ci powstrzymać potwory.
Bo…
Chcę zadośćuczynić tym, których skrzywdziłem.
Zrobię to, nie pozwalając, byś stał się mną.
Oto Voit, którego znamy i kochamy.
Dupek myśli, że może wykonać naszą pracę lepiej niż my.
Chce zwabić Fana do siebie.
Tu pojawia się inne pytanie.
To podstawa mojego podcastu.
Czy Voit naprawdę wykształcił empatię?
- Czy to ściema? - Dokładnie.
A jeśli to ściema, co z osobą, która mu pomogła?
Zeznania w sprawie osobowości Voita złożył agent FBI.
O czym ty mówisz?
Agent FBI zeznał za zamkniętymi drzwiami,
że Voit zmienił się z powodu urazu mózgu.
Kto taki?
Utajniono to, ale tylko dlatego Voit nie dostał kary śmierci.
Nie wiedzieliście?
Brian, daj nam chwilę.
Musimy to omówić na osobności.
Idź do mojego biura.
Dobrze.
Kto to?
Uraz mózgu?
Nigdy w życiu.
Jestem psychologiem sądowym, ale nie potwierdziłabym tego.
Może to ktoś spoza zespołu, ktoś, kto…
To ja.
Przepraszam.
Bałam się wam powiedzieć.
Dlatego to utajniono.
I dlatego tak się stresuję. Wiedziałam, że to wyjdzie na jaw.
I wiedziałam, co powiecie.
Chciałam wam powiedzieć we właściwym…
Dłużej nie zniosę tajemnicy.
To ja.
Napisy: Konrad Szabowicz