Poprzednio...
Henry zdąży stworzyć nowe wspomnienia,
zanim wyprowadzi się do akademika.
- Pewnie zostanie na Wschodnim Wybrzeżu. - Marzył o Kalifornii.
Długo to potrwa?
Wykonawca mówił o dwóch, może trzech tygodniach.
Dziękuję.
Po co te przesłuchania?
Chcemy odkryć, jak Lee Duval stał się Eliasem Voitem i Sicariusem.
Myślisz, że jak ci wszystko po kolei opowiem,
to powstrzymasz kogoś innego.
Witamy w podcaście Akta Sicariusa. Mogę mówić ci po imieniu?
Jestem żałosny.
Wiesz, co jest bardziej żałosne? Ktoś, kto robi z tego hecę.
I każdy, kto go słucha.
COLORADO SPRINGS, KOLORADO
Czego chcesz?
W sypialni jest gotówka. Weź ją.
Bierz, co chcesz, tylko nie rób nam krzywdy.
Myślicie, że pieniądze dają wolność.
Tak. Chcesz pieniędzy?
Nie!
Herezja.
Przychodzę tu z powodu herezji.
- Herezji? - O czym ty mówisz?
Przyznaj się.
Nic nie rozumiem.
- Na litość boską, powiedz mu. - Ale co?
Nie wiem! O tym, co zrobiłeś!
Mów!
- Chryste! - Nie.
- Błagam. - Mów!
Proszę. Mamy syna.
Dobrze.
- Przyznaję się. - Co?
Przyznaję się.
To moja wina.
To ja zarządziłem zwolnienia w firmie.
- Boże, Charles. - Wiem.
Nie musieliśmy tego robić.
Jeśli straciłeś pracę...
Przepraszam. To był błąd.
- Wielki błąd. - Naprawi to.
- Naprawisz, prawda? - Tak. Oczywiście.
Widzisz? Pomoże ci.
Możesz nas wypuścić.
Przysięgam na Boga.
Przysięgam.
Boże!
ZABÓJCZE UMYSŁY: EWOLUCJA
„Praca dobiegnie kiedyś końca, ale edukacja nigdy”. Alexandre Dumas.
Tyle stron? To nie Photoshop?
Nie. Technicy potwierdzili, że każdy znak naniesiono maszyną do pisania.
Jezu. Tyle pracy i czasu.
Ktoś naprawdę się wkurzył,
że Voit w podcaście nazwał go żałosnym.
Traktujemy to poważnie?
Voit uważa, że powinniśmy.
Myśli, że to groźba?
Że ktoś chce zwrócić jego uwagę.
Jakiś obłąkany fan?
Który chce coś udowodnić.
Czyli to Mark David Chapman Voita.
Nie znaleziono odcisków palców?
Ani DNA, ale sądząc po stemplu,
list wysłano w Kensington w Pensylwanii.
To część Filadelfii.
To zawęża poszukiwania.
Owszem.
- Rozmawiałaś z Voitem? - Właśnie tam jadę.
- Informuj na bieżąco. - Oczywiście.
Jak tam egzamin z biologii?
Pamiętajcie, żeby posprzątać u Garcii.
Jak mija dzień?
Syn mnie ghostuje.
Trzy SMS-y i zero odpowiedzi. Cóż, nastolatkowie.
To nie pierwszy raz, ale czuję się, jakbym pisała z mnichem.
Pewnie ma dużo na głowie.
Podania na studia i w ogóle. Może dlatego woli tu zostać.
Co takiego?
Mówiłem, żeby pogadał z tobą.
Pierwsze słyszę. O co chodzi?
Przeszkodzę. Misiaczki, jakaś sprawa w Kolorado
domaga się naszej uwagi. Do dzieła.
No dobra.
Dzisiejsze hasło to „herezja”.
Świętokradztwo, bluźnierstwo, pogaństwo.
A mówię o tym, bo mamy sprawcę w Colorado Springs,
który zabił co najmniej dwie kobiety...
Raju. Wielkim młotem.
Ostatnią ofiarę, Mary Tolson, oskarżył, jak się domyślacie, o herezję.
Pozostawienie żywego świadka to dość śmiały ruch.
I ryzykowny, bo sprawca nie ukrywa twarzy.
Penelope, czy ocalali małżonkowie widzieli się z rysownikiem?
Tak, ale opis jest zbyt ogólnikowy. Rysopisy nie pomogą.
Sprawca jest przeciętny, trudny do rozpoznania,
zwłaszcza że wchodzi do domów ofiar niezauważony.
To wskazuje na wysoki poziom organizacji.
Do tego dochodzi impulsywność.
Jak można użyć młota, żeby zniszczyć rodzinę
z powodu urojonego grzechu?
Przerwa. Panów proszę o udanie się na terapię. Koniec przerwy.
Faktem jest,
że nie dopuścił się przemocy wobec całej rodziny.
Nie, stosuje przemoc emocjonalną wobec tych, którzy przeżyli.
Szczególnie wobec mężów,
gdyż włamał się do domów,
gdy nastoletnie dzieci były w szkole.
Nie chce, by dzieci były świadkami przemocy.
To może świadczyć o traumie.
Może ta urojona herezja ma związek
z porąbanym sposobem ochrony tych dzieci.
Dave, Tyler, jedziemy do Colorado Springs.
Luke, JJ, zostańcie i pomóżcie Tarze z Voitem.
Wzniecił pożar, a my musimy go ugasić.
ZAKŁAD KARNY W BUTLER
Trafiłeś w czuły punkt.
Ktokolwiek to był, nie mógł się powstrzymać.
- To geometria. - To wszystko coś dla niego znaczy.
Pewnie zapisał dziesiątki stron, które się nie nadawały.
Czyli jest cierpliwy.
Skrupulatny.
Jak ty.
- Dawny ty. - Chce taki być.
Nie uważasz, że dopuścił się już przemocy?
Nie. Na razie przenosi żądzę na tę skrupulatność. Ewoluuje.
Tak, ale takie przeniesienie,
nie wspominając o zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych,
- może być nieszkodliwe. - Gdy występują razem,
mogą prowadzić w mrok,
zwłaszcza gdy ucierpiało ego.
Tak, dzięki tobie.
Wściekłem się na Garrity’ego.
Mogłem lepiej dobierać słowa, ale...
Powinieneś był. Wiesz o tym.
Masz wpływ na ludzi.
Facet szukał pretekstu.
Jeszcze się odezwie.
Tak. Na to liczymy.
Związał Mary Tolson. Wlókł ją.
Takie same ślady nóg od krzesła znaleziono w domu Zoe Faldo.
Każe ofiarom patrzeć na mężów, zanim je zabije.
Ośmiesza żony?
Może sam ma żonę, którą wini za rozpad związku?
To by wyjaśniało gniew.
Wielu sprawców zabija po rozpadzie własnego małżeństwa.
Czemu nie wyładowuje się na całej rodzinie?
Po co tortury psychologiczne?
Zwłaszcza wobec mężów, którzy muszą siedzieć i patrzeć.
Widzę, co kombinujesz. Przedstaw teorię.
Coś mi nie pasuje w tym, co spotkało ofiary.
Mąż pierwszej ofiary, Gary Faldo,
powiedział, że zanim zginęła jego żona,
sprawca go uderzył. Nie wspomniał o herezji.
Pierwszy raz pojawiła się u Tolsonów.
A jeśli Tolson dowiedział się o pani Faldo?
Wynajął kogoś, by zrobił to samo.
Naśladowca.
Będzie w centrum uwagi mediów. To skomplikowane, wiem.
Czasem im więcej komplikacji, tym łatwiej zmylić trop.
- Racja. - Jedyną wadą tej teorii
jest krew na opaskach zaciskowych.
- Jaka krew? - Ostatnia strona.
Wnioski?
Tak.
Charles Tolson próbował się uwolnić, gdy sprawca zabijał jego żonę.
Rozciął sobie skórę.
Nie zrobiłby tego, gdyby sam zlecił zabójstwo.
Nie. Wiedziałeś o tym?
Co ci mówiłem? Praktyka.
Trzeba stworzyć kilka złych teorii, by zacząć tworzyć właściwe.
Może i tak.
Spróbuj pojawić się na miejscu zbrodni.
Proszę. Usiądź.
Jestem sprawcą i trzymam młot.
- Oskarżasz mnie o herezję. - Co jeszcze?
Żądasz odpowiedzi. Przesłuchujesz mnie.
Tylko po to cię związałem? Mam cel.
Siedzę naprzeciwko żony.
Oskarżasz mnie.
Co dalej?
Dalej...
To proces. Ofiary są osądzane.
Za herezję.
Wiem, że to trudne.
Syn jest u mojej siostry. Wypytuje o wszystko.
Co mam mu powiedzieć? Nie mogę go zabrać do domu.
Nawet mnie nie puszczacie.
Przykro mi.
Wiem, że trudno będzie wrócić do codziennego życia.
Mary tyle dla nas zrobiła.
Nic nie rozumiem. Mogłem więcej pomagać.
Kto mógł to zrobić?
Uważamy, że została zaatakowana
z powodu przekonań religijnych sprawcy.
Czy przekonania pańskiej żony
mogły być sprzeczne z jakąś religią?
Nie sądzę.
Nie rozmawialiśmy o wierze.
Twierdzi pan, że trudno opisać sprawcę. Że nie miał cech charakterystycznych,
Czy coś mogło jednak wskazywać na konkretną wiarę?
Może tatuaże albo biżuteria?
Tak. Naszyjnik.
Pamiętam, że gdy...
- Proszę. - Tak!
Nie!
Gdy ją zabijał, bujał mu się na szyi.
Był na nim jakiś symbol?
Coś na nim wisiało.
Medalion?
- Raczej fiolka. - Fiolka?
Coś było w środku?
- Mów, Emily. - Dave, sprawdźcie,
czy w narożnikach domu nie rozsypano kryształowej substancji.
Kryształy?
Za tobą niewątpliwie ciekawa rozmowa.
- Dość dobijająca. - Jak zawsze.
Zaczekaj.
Co to?
Mam coś.
Co my tu mamy?
Chlorek sodu. Inaczej sól.
W domu państwa Faldo znaleziono sól.
W pewnych kulturach
sól w narożnikach to część rytuału oczyszczenia.
Tak. Odstrasza złe duchy.
Pamiętasz Robina Gechta?
Jego poplecznicy okaleczali kobiety i przeprowadzali satanistyczne rytuały.
- Tak. Tu mogło być podobnie. - Tam ofiary były przypadkowe.
Tutaj wszystko wskazuje na to, że sprawca wybiera konkretne rodziny.
Nie tylko rodziny. Kobiety.
Może i jestem stronnicza,
ale gdy słyszę o herezji i sypaniu soli, mam przed oczami
polowanie na czarownice.
Przyznaj się.
Nie?
No proszę.
Tak.
Ty pokurwieńcu!
Chcesz zabić heretyczkę? Tego chcesz?
Zabij tę wiedźmę, dupku. Zabij!
Nie.
Kurwa mać!
Nie! Andrew.
- Hej. - Cześć.
Mamy kolejny list od fana Voita.
Ten sam nadawca?
Ta sama czcionka, stempel i środki zaradcze.
A treść listu?
Tym razem bez słów. Przysłał czyjeś zdjęcia.
Rozpoznawanie twarzy nic nie dało?
Twarz jest zasłonięta na tyle, by algorytm nie zadziałał.
To nie przypadek.
Przykuł uwagę Voita i chce zagrać w grę.
„Złap mnie”.
Widzicie to drzewo?
Szeroki, prosty pień, drobne igły.
Zimozielone.
To choina kanadyjska.
Symbol stanu Pensylwania.
Pochodzę stamtąd.
No dobrze. Pora zacząć analizę zdjęć.
Pani Blair, nazywam się agent David Rossi.
To moja wina.
Wcale nie.
Zasugerowałam, żeby zabił Andrew.
Nie zrobiła pani nic złego.
- Nie rozumie pan. - Nie.
Słyszałam o atakach w wiadomościach.
O zabitych kobietach. Pomyślałam, że odwrócę uwagę sprawcy.
Ma pani rację, ten człowiek atakował kobiety.
Ale...
Wiem, że to zabrzmi dziwnie.
Prawdopodobnie uwierzył, że pani mąż parał się okultyzmem.
Co takiego?
Wiem. Ale czy to możliwe?
Nie. Andrew nie wierzył w takie rzeczy.
Mógł to ukrywać?
Byliśmy małżeństwem ponad 20 lat.
Nie mieliśmy tajemnic. Nawet takich, które próbował ukryć.
Nieważne.
Wiem, że stara się pani chronić męża.
Czy Andrew miał romans?
Gdy go przyłapałam, byłam gotowa na rozwód.
Ale pomyślałam o naszej córce. Nie mogłam jej tego zrobić.
Chodziliśmy na terapię, pracowaliśmy nad odbudową zaufania.
Czy rozmawiała pani z kimś jeszcze o niewierności męża?
Oczywiście, że nie!
Na pewno?
To nie ma z tym nic wspólnego.
Jakiś obłąkany sukinsyn włamał się do nas,
mamrocząc coś o herezji.
Gdybym siedziała cicho, Andrew wciąż by żył!
- To nie... - Proszę wyjść.
Ze słów Tawny Blair wynika,
że sprawca nie atakuje czarownic.
Cudzołożników?
Obsesyjnie stosuje średniowieczne metody.
W czasach średniowiecza
akt niewierności oznaczał paranie się magią.
Niezależnie od płci.
No dobrze. Ale jeśli sprawca karze ludzi, którzy złamali przysięgę małżeńską,
po co ubiera to wszystko w średniowieczny sąd?
Rossi ma pewną teorię,
ale ja się zastanawiam, skąd sprawca wie,
że ofiary zdradzają.
No dobra.
Czarownica Garcia, co mogę wyczarować?
Penelope, nowa teoria.
Mów dalej.
Podejrzany sądzi współmałżonków, którzy zdradzają,
bo wierzy, że uprawiają magię.
Chcę tylko powiedzieć,
że ma bardzo ciasny umysł.
Ci ludzie mogą być w otwartym związku.
Skądś wie, że nie są.
Przyjrzyj się zabójstwom pierwszych dwóch ofiar.
Czy aktywność na kontach wskazuje na romans?
Zobaczmy, czy to zdrada, czy tylko wiedźmie zakupy.
Zapewne to pierwsze.
Ukrywane baraszki wymagają podróży. Zdarzały się jednodniowe wypady.
Widzę też wypłaty gotówki i płatności w butikowych hotelach.
Wszystko wskazuje na romanse.
Porównaj dane z ostatnią ofiarą.
Poszukaj dopasowań.
Już wrzucam żabi skrzek do kociołka.
Odezwę się.
Znalazłem. Malleus Maleficarum. Podręcznik naszego sprawcy.
Wydany w 1486 roku.
Malleus Maleficarum to traktat o magii.
Śmierć i tortury wskazuje jako formy wymierzania sprawiedliwości.
Tytuł oznacza „młot na czarownice”.
To wyjaśnia narzędzie zbrodni.
Zgaduję, że tego nie czytałeś.
Skojarzyło mi się z Robinem Gechtem. Pracowałem z tą książką.
W jakim sensie?
W latach 80. XX wieku wszyscy bali się satanistów.
Przez symbolikę używaną przez zabójców.
Richard Ramirez i morderstwa z Fall River wywołały burzę w mediach.
Gideon i ja sądziliśmy, że to przesada,
więc zaczęliśmy badać okultyzm.
Ta książka utkwiła mi w pamięci.
„Niewierność czarownic to największy z grzechów”.
Książka wymaga, by czarownice wprowadzano tyłem w obecności sędziów.
I by sędziowie nosili na szyi poświęconą sól.
Opisano tu cały rytuał sprawcy.
Ale w internecie się tego nie znajdzie.
To wykształcony człowiek.
Jego obsesja na punkcie tej książki oznacza,
że została mu przedstawiona
w chwili przeżycia głębokiej traumy.
Skupił się na brutalnych ideałach,
usprawiedliwiając własną nienawiść do cudzołożników.
Czas przedstawić profil.
Sprawca to biały mężczyzna, między 30. a 40. rokiem życia.
Uważamy, że zabija przez traumę
związaną z ukochaną osobą.
Jest zorganizowany i wykształcony.
Napędza go obsesyjne przywiązanie
do XV-wiecznego religijnego dzieła,
którego Kościół się wyrzekł.
To osoba, która na co dzień potrafi pozostać niezauważona.
Podejrzewamy, że pracuje dorywczo lub jest wykonawcą.
Niezależnie od tego
nawiązuje bliski kontakt ze swoimi celami.
Zabójstwo w domu rodzinnym
Stąd wie, że doszło do zdrady.
Uważa, że stoi na straży moralności.
Nic nie zaspokoi jego potrzeby wymierzania kar.
Musimy działać szybko. Powodzenia.
Więźniowie z poziomu pierwszego mogą teraz korzystać z telefonu.
Nie poznaję jej. To wszystko?
Tak.
Zapewne ma te zdjęcia od dawna.
Ma obsesję na jej punkcie.
- Jego ofiara? - Potencjalna ofiara.
Inaczej wysłałby mi zdjęcia zwłok.
Drwi ze mnie.
Może coś zrobić, a ty nie.
- Popisuje się. - Udowadnia, że nie jest żałosny.
Wie, że twoja poczta jest monitorowana.
Wie, że musi podjąć środki zaradcze.
Wie, że powiesz FBI.
Ale nie jest pewien, czy to on jest mądrzejszy.
Tak chce to udowodnić.
Próba umiejętności.
Rozpoczął grę.
Zidentyfikowaliście ją, prawda?
Najszybsza rundka w Carmen Sandiego.
Laura Boyd. Stażystka w wydawnictwie Eisendale.
Obecnie jest doktorantką na Uniwersytecie Warding.
Pod Filadelfią.
Miesiąc temu skasowała wszystkie konta w mediach społecznościowych.
- Coś ją wystraszyło. - Raczej ktoś.
Szeryfowie do niej jadą?
Objęto ją ochroną. Nie jest z tego zadowolona.
Nie wie, co jej grozi.
Może rzuci światło na tajemniczego wielbiciela Voita.
Dlaczego nie możecie mi powiedzieć, co tu robię?
Pani Boyd, agentka Jennifer Jarreau i agent Luke Alvez.
Proszę usiąść.
Nikt nie chce mi powiedzieć, co się dzieje.
Nie rozumiem. Trochę panikuję.
- Jest pani bezpieczna. - A nie byłam?
- Chcemy pani coś pokazać. - Dobrze.
Poznaje pani?
Tak. Zrobił je mój były, kiedy jeszcze byliśmy parą.
- Jak się nazywa? - Lance Kingston.
Chuj jeden. Trzeba było załatwić zakaz zbliżania się.
Po co?
Na początku był księciem z bajki,
ale okazał się walniętym stalkerem.
Był moim przełożonym.
Zaiskrzyło, ale potem mnie obrzydził.
- Zerwałaś z nim? - Nie spodobało mu się to.
Zrobił się agresywny?
Nie, nie mógł się z tym pogodzić.
Wszędzie na mnie czyhał. Nawet w internecie.
Pisał o mnie bzdurne komentarze.
Dlatego usunęłaś profile.
Musiałam. Zaczął przychodzić na moje wykłady.
- Zadzwoniłam na policję, ale... - Nie mogli nic zrobić.
Dowiedział się o tym. Zaczął na mnie wrzeszczeć w pracy.
Przestraszyłam się.
- Ktoś to widział? - Wszyscy. Wyleciał za to.
Próbował się z tobą kontaktować?
Pewnie tak. Nie wiem. Przeprowadziłam się, zmieniłam numer.
Zrobił komuś krzywdę?
Dlatego tu jestem?
- Nie mogę powiedzieć nic więcej. - Rozumiem.
To wasza praca, ale wkurzył się, gdy powiadomiłam policję.
Co zrobi, gdy zapuka do niego FBI?
- Cholera. - Popieram.
To ostatnia osoba powiązana z Faldami, Tolsonami i Blairami.
Wszyscy albo mają alibi, albo nie są powiązani z całą trójką.
Garcia potwierdziła, że ofiary nie miały romansu z tą samą osobą.
Ich dzieci się nie znają.
- Dzieci. - Co z nimi?
W dniu napaści na Blairów córka miała okienko w szkole.
Późno zaczęła. Może... Nie.
Nie wahaj się. Teoria sama przyjdzie.
Przystanek koło Blairów jest za rogiem.
Nie widać jednocześnie drzwi wejściowych i autobusu.
Wiedział, że dziecka nie ma, a rodzice są sami,
bo cały ranek obserwował ulicę.
Media trąbią o tej sprawie wszędzie.
Całe Colorado Springs czuwa.
Gdyby siedział tam tak długo,
ktoś wezwałby policję.
Sprawca znał grafik dziecka.
Podejrzewaliśmy, że chciał chronić dzieci ofiary
przed widokiem przemocy.
A może po prostu je zna?
A jeśli to dzieci mają związek ze sprawcą?
Musimy się tego dowiedzieć, bo rano prawdopodobnie zaatakuje ponownie.
- Nie tak szybko. - Dzięki, mamo.
Dzięki, tato.
Dziwne, że wciąż używasz tego, a nie tabletu.
Bo wolę szkołę od marnowania czasu na Minecrafta.
Jestem z ciebie dumny.
Wiesz, kto jeszcze byłby dumny? Twój brat.
- Wiem. - Kocham cię.
- Miłego dnia.
- Pa, tato. - Pa.
Idę się szykować.
Jasne.
- Nie zapomnij o... - Terapii. Dziś. Prawie zapomniałem.
Zjemy razem kolację? Weźmiemy opiekunkę...
A ona potrzebuje opiekunki?
Może w weekend?
- Wiesz, praca... - Pewnie.
Wiesz co? Chrzanić to. Dzisiaj. Może być?
- Tak. - Tak.
- Dobrze. - Lecę.
Dobrze.
Dolores!
Interesuje się pan fotografią?
Tak. To zbrodnia?
Zależy. Pokazał pan komuś te zdjęcia?
Nie dam się wrobić. Nie jestem żałosny.
Ciekawy dobór słów.
Macie mnie za idiotę.
Skąd macie te zdjęcia? Z nielegalnego przeszukania?
Możesz złożyć skargę do Departamentu Sprawiedliwości.
To moja dziewczyna.
Była.
Mamy przerwę.
Nie zrobiłem nic złego.
Sprawdziłam cię.
No proszę. Poważna sprawa.
Dwa lata temu spędziłeś dwie noce w izbie wytrzeźwień.
Potem pojawiły się zarzuty o napaść.
Zapłaciłeś za usunięcie tego z internetu.
Radzę złożyć reklamację.
Szukasz nowej pracy.
Wspaniale. Myślisz,
że nowi pracodawcy będą zainteresowani tą częścią twojego życiorysu?
Pieprzyć to.
No dobrze. Już wiem, czemu pani Boyd z tobą zerwała.
Mogłem się domyślić. Suka.
Kojarzysz federalny zakład karny w Butler?
Nie. To ma mnie zastraszyć?
A Eliasa Voita?
Seryjnego zabójcę?
Słyszałeś o nim?
A kto nie słyszał?
Zróbmy tak.
Darujmy sobie tę prowokację.
Jak nie mam zarzutów, to spadam.
Dobrze.
Ma niewyparzoną gębę.
Agresja, narcyzm. Wie dokładnie, czego nie wolno mu robić.
Przyznał się do zrobienia tych zdjęć.
Wysłał je do Voita?
Nie jesteś przekonana.
Lance wydaje się...
Nieco nieobliczalny emocjonalnie.
Jest nieufny. Jeśli się nie przyzna,
nie wiem, jak potwierdzimy, czy to on wysłał te listy.
Mam pomysł.
Co to?
Standardowy formularz. Potwierdza, że przyszedł tu pan dobrowolnie.
Machnie pan parafkę i już.
Co zrobię? Nieważne.
Wiem, długi dokument.
Nie, potrzebuję długopisu.
Cholera.
Świetnie. Dziękuję za współpracę.
Nawet nie mrugnął, gdy wyciekł tusz.
Ani trochę.
Według naszego profilu osoba, która napisała list,
cierpi na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
Gdyby to był Lance,
wściekłby się na tego kleksa.
Lance zrobił zdjęcia.
Ale nie mógł ich wysłać.
Nie wiedział, że je skradziono.
Fan Voita idzie w jego ślady.
Dysponuje wiedzą techniczną umożliwiającą mu dostęp
do plików Lance’a.
Tak. Mam wrażenie,
że celowo wystawił nam Lance’a.
To prawda.
To nie wszystko.
Nie podoba mi się, że Lance wróci do życia Laury.
Ostrzeżenie go nie powstrzyma.
Też tak sądzę.
Ale może uda się jakoś mu pokazać,
że musi trzymać się z dala od Laury.
Jak?
Siłą.
A ty, kurwa, kto?
Facet, którego posłuchasz. Widzisz tę kamerę?
Wiem. Obserwujecie mnie.
Wiesz dlaczego?
Nie.
Dla twojego bezpieczeństwa.
Bezpieczeństwa? Co...?
Wiemy, że zrobiłeś zdjęcia Laurze.
Osoba, której szukamy, ma cię na oku.
Musimy znaleźć tego gościa, żeby wykluczyć cię z kręgu podejrzanych,
ale kończy nam się czas.
Nie będziemy mogli cię pilnować.
- No i zajebiście. - Wcale nie.
Ktoś musi cię pilnować.
Zaczepiłeś w życiu każdego i z każdym przegrałeś.
Od pracodawców po własną matkę.
Mama mnie kocha.
Lance, oddałeś nam telefon.
Stąd mamy zdjęcia Laury.
Zauważyliśmy też, że często dzwonisz do matki.
A ona nie oddzwaniała. Nie pisze.
Jest zajęta.
Nie wątpię. Nie o to chodzi.
Ktoś musi mieć cię na oku.
Inaczej nikt nawet nie zauważy, jeśli zaginiesz.
Przez wiele dni. Może nigdy.
Jeśli znów zaczepisz Laurę,
nie spodoba mi się to.
Słyszysz?
Tak.
Zostaw ją w spokoju.
Siła.
Jeśli dzieci ofiar się nie znały,
to co łączy sprawcę z rodzinami?
Garcia sprawdziła społeczności, szkołę i zajęcia pozalekcyjne.
Nic nie znalazła.
A personel szkoły? Facet wtapia się w tło.
Dzieci mu się nie zwierzają,
ale może podsłuchiwać ich rozmowy.
Gdyby wiedziały, że rodzice mają problemy,
- mówiłyby znajomym. - Jest wykształcony.
Może uczyć historii lub angielskiego.
Jaki nauczyciel pracuje w trzech różnych szkołach?
Taki na pół etatu. Zastępczy.
Kłaniam się i służę pomocą.
Penelope, sprawdź szkoły, do których chodziły dzieci ofiar.
Szukamy nauczyciela na zastępstwo, który pracował we wszystkich trzech.
Zwłaszcza dobrze wykształconego.
Jasne. Wykwalifikowany zastępca.
Mam? Być może.
Sean Fincher. Nauczyciel zastępczy.
Uczy rozszerzonej historii. Płaciły mu wszystkie trzy szkoły.
O czym jeszcze nie wiemy?
Przeszukuję akta sądowe.
Zabójstwo w domu rodzinnym
Gdy Sean miał 15 lat, jego ojciec, pastor, pobił jego matkę na śmierć.
Zmarła wskutek uderzenia tępym narzędziem.
Ojciec odsiaduje dożywocie.
Sean ma inną rodzinę?
AKT ROZWODU
Miał żonę, Martę. Cztery tygodnie temu wniosła o rozwód
i przeprowadziła się z synem Elijahem do Tempe w Arizonie.
Dlatego zaczął.
Garcia, gdzie ostatnio uczył Fincher?
Rodzice ucznia będą kolejnym celem.
Szybciej się nie da.
Jesteś gotów się przyznać?
Nie wiem, kim jesteś, ale nie rób tego.
Ty jesteś gotowa?
To pomyłka. Proszę.
O Boże.
Przyznaj się do herezji.
Herezji? Boże. Powiedz mu, Brenton.
Co?
Powiedz mu albo ja to zrobię. Na pewno o to mu chodzi.
- Nie. - Mąż mnie zdradził.
Jezu.
To musi przyznać.
Szlag. Dobra, przyznaję. Tego chcesz? Czy to...?
Usłyszysz wyrok.
Zaczekaj. Myślałam...
Kara zostanie wymierzona.
- Błagam. - Pierdol się.
Nie słyszałeś mojego wyznania!
Penelope, masz ucznia?
Tak. To Kima Woodrow.
Jej ojciec, Brenton, jadał wystawne kolacje,
gdy jej matki nie było w mieście.
Policja odbierze Kimę ze szkoły.
- Wyślij nam ich adres. - Poszło. Uważajcie.
Chcesz znać prawdę?
Też go zdradzałam.
- Usłyszysz... - Rób, co musisz, do cholery!
Zaczekaj. Ona kłamie. Chce mnie uratować.
Cisza!
Mam jedno pytanie, zanim wydam wyrok.
Kto pierwszy dopuścił się herezji?
Kima zasługuje na kogoś lepszego.
Kima? Co? Ty sukinsynu, znasz moją córkę?
Skąd ją znasz?
A nasz syn? Wiesz, co się z nim stało?
Musi zrozumieć, przez co przeszliśmy.
Co zrozumieć?
Że zabiłem naszego syna?
- Nie mów tak. - To prawda.
Ja prowadziłem.
Nico powinien żyć.
To był wypadek.
Wybaczyłam mu.
A on mnie. To się nie liczy?
Tak.
Błagam, nie. Zaczekaj.
FBI! Seanie Fincher, rzuć broń!
Mamo, tato.
Kima. Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
Trudno patrzeć na obie strony medalu.
Gdybym wpadł na to chwilę wcześniej,
może Fincher nie musiałby umrzeć.
A gdybyś wpadł na nią później?
Delores i Brenton by zginęli.
To prawda. Mogli zginąć kolejni niewinni.
Łatwo myśleć pesymistycznie, ale doświadczenie nas nauczyło, że...
- Szklanka jest w połowie pełna? - Nie.
Musisz zadać sobie pytanie, czy dobrze wykonałaś zadanie.
A jeśli tak, chrzanić szklankę.
Prentiss już wie.
Laura Boyd otrzyma ochronę.
Szczerze wątpię,
żeby Lance Kingston zbliżył się do niej w najbliższym czasie.
Byłeś przekonujący.
Hej. Chciałam...
Chcę podziękować.
- Za co? - Za Henry’ego.
- Rozmawialiście? - Jeszcze nie.
Im dłużej o tym myślę, tym bardziej... Sama nie wiem.
Cieszę się, że mógł pogadać z tobą.
Z kimś od nas.
Mnie też to pomogło.
Mogłem wesprzeć chłopaków.
Być dla nich jak wujek.
Nawet jeśli tego nie wiecie,
ty i Penelope jesteście moimi oczami i uszami.
Moim zespołem.
Pomagacie mi ich wychować.
Choć bardzo bym chciała,
żeby poznał smak akademika, wiem, że to jego decyzja.
Powie ci, gdy będzie gotowy.
Tak.
Dzieci.
Nie da się o nie nie martwić.
Henry też się martwi.
- Naprawdę? - Tak.
Czym tak się przejmuje?
Nie wiem. Ale założę się, że jest gotów ci powiedzieć.
Dzięki.
Wszystko w porządku?
Tak.
Chodź.
Która godzina?
Rodzinna.
Nie jesteś zmęczona?
Kilka lat temu powiedziałbym, że nie.
Jakoś dałabym radę. Ale jestem wykończona.
O co chodzi z lodami?
Chociaż jestem zmęczona,
nic mnie tak nie cieszy jak wspólny deser z pierworodnym.
Mamo.
Tak?
W sprawie studiów.
Luke ci powiedział?
Niezły z ciebie profiler, co?
Skąd ta zmiana?
Chcę studiować. Naprawdę.
Ale tata... A potem przeprowadzka...
Nam wszystkim jest ciężko.
Nie wiem.
Pomyślałem, że jeśli zostanę, będzie ci łatwiej.
Nie musisz z niczego rezygnować, żeby mi pomóc.
Pomaga mi twoje szczęście.
A także to, że wiem, co się dzieje w twojej pięknej główce.
- Przestań. - Wiesz, że nie mogę.
Na pewno sobie poradzisz?
Na pewno. Obiecuję.
No to chyba pójdę na studia.
Może w Kalifornii.
Będę cię wspierać. Zawsze.
To były chłopak Laury, Lance Kingston.
To on zrobił te zdjęcia, ale nie on je wysłał.
Okazuje się, że twój fan je ukradł.
Wyczarował je z chmury.
Malware przez dostawcę.
Nic żałosnego.
Facet jest pewny siebie.
Sądzi, że nas przechytrzył.
Zdjęcia Laury Boyd to taki koń trojański?
Sprawdzał naszą reakcję.
Można oszczędzić sporo czasu i pieniędzy,
stosując wabik.
Laura Boyd nic dla niego nie znaczy.
Młoda, biała blondynka. Wybrał ją, żeby zwrócić waszą uwagę.
Wykorzystał syndrom zaginionej białej kobiety.
Skutecznie.
Wybrał Laurę, bo wiedział, że Lance ją prześladuje.
Wie to, bo prześladował Lance’a.
Grzebie w jego cyfrowym życiu,
więc gdy Lance wróci do domu i zacznie się skarżyć,
sprawca pozna wasze strategie,
metody profilowania...
- Cały arsenał. - Tak.
Wiedział, że nie zamkniemy Lance’a.
Gdzie jest Lance?
Nie wiemy.
Znajdziemy ciało?
Nie mogę...
Wiem jedno.
O pierwszej ofierze się fantazjuje.
Jest wyjątkowa.
Lance to tylko środek do celu. Kozioł ofiarny.
Nawet jak znajdziecie ciało, nie zbudujecie profilu.
Ta śmierć to tylko środek do większego celu.
Jakiego?
Chce naśladować idola.
Zebrać jak najwięcej informacji.
Dowiedzieć się jak najwięcej.
W jednym celu.
Nie dać się złapać.
Napisy: Konrad Szabowicz