Poprzednio…
Telefon Gaspera nie zawierał tylko listy płac, ale też listę zleceń.
Czyli Złota Gwiazda to nie jedna osoba.
Nie, to program.
Pięcioro członków. Pięć ramion.
Damien to lider.
Może się z nim skontaktujemy i zwabimy go w pułapkę?
Co cię do mnie sprowadza?
Tu nie mogę. Musimy się spotkać.
To stukanie w blat podczas rozmowy
to alfabet Morse’a.
„Ostatni cel: kryptonim Polaris”.
- Co to jest, do chuja? - Nic.
Mam godzinę i miejsce. W Davenport.
Pomóżcie mi.
Jade, jak mniemam.
- Zabrałeś przyjaciół. - Zawrzyjmy układ.
Spojrzysz mi w oczy, a ja wskażę ci Polaris.
Jak dorwać Polaris?
Podali mi trzy słowa, które wyciągną mnie z federalnego aresztu.
„Teresa ma kłopoty”.
Kim jest Teresa?
Oddzwoń. Chyba masz kłopoty.
Jest źle?
Ograniczenie funkcji do odwołania.
Jednostka jest twoja.
Miewałem lepsze chwile.
My też. Zwłaszcza ja.
Jak do tego doszło?
Voit wykonał ruch, gdy prowadzono go do celi.
Kurwa, wiedziałem.
Powinien był w niej gnić.
Daleko nie uciekł.
Dave!
- Boże. - Nic nie mów. Karetka już jedzie.
Voit ma moją broń.
Zostań z nim.
Emily?
Pudło, Davey.
Pokaż się, spróbuję jeszcze raz.
- Na pewno tego chcesz? - O tak.
Skoro tak ładnie prosisz.
Nie ma to jak zabawa we troje.
Zastrzel go.
Strzelaj.
Śpiewaj.
Dalej.
Strzelaj, zanim…
Pokażę ci, jak to działa.
ZABÓJCZE UMYSŁY: EWOLUCJA
„Nasze cnoty i niepowodzenia są nieodłączne, niczym siła i materia.
Bez tej zależności nie ma człowieka”. Nikola Tesla.
Damien wciąż jest duchem. Nikt go nie widział.
A Jade?
Nie wyściubią nosa, jeśli nic im nie zagrozi.
Racja.
Damien załatwił najemników i zniknął.
Pewnie planują gdzieś kolejny ruch.
Tylko że Void chciał ich skłócić
i zaburzyć ich relację.
Wróćmy do Voita.
Nie ma mowy.
Zmusimy go, aby się skontaktował z Damienem.
- To niemożliwe. - Dlaczego?
Jego prawnik wniósł o rozpoczęcie skróconej odsiadki.
Bez sensu.
Nie pomógł nam z Gwiazdą.
Dyrektor nie może na to pozwolić.
Argumentują to tak, że pomógł nam się zbliżyć do Damiena.
A akcję spieprzyliśmy my, nie on.
- Madison się zgadza? - Zastanawia się.
Zastrzel go.
Strzelaj.
- Prentiss się odzywała? - Strzelaj, zanim…
Trzeba sprawdzić, czy nic jej nie jest.
- Pójdę. - Dobrze.
Przed nami sporo pracy.
Musimy prześledzić przelewy.
No tak. Już to zrobiłam, wielokrotnie.
To zrób jeszcze raz.
Musimy się dowiedzieć, gdzie się zaczęło.
Tak jest, tropem pieniędzy.
Z całym szacunkiem, ale…
Dave.
- Dave. - …tego samego w kółko,
oczekując innych rezultatów. To szaleństwo.
Dave.
Wszystko gra?
Szefie?
Wszystko dobrze.
Po prostu czasami stoimy w miejscu.
To właśnie taki dzień.
Do roboty.
Nie jest dobrze.
Nie jest.
Ani trochę.
Zrobię to jeszcze raz, jak kazał.
Zrobię i już.
W porządku?
Tracimy czas.
Niczego nie przegapiłaś?
Nienawidzę trzech rzeczy. Marnowania czasu,
beżu i kiepskich pocałunków. Wiesz o tym.
Jakimś cudem wiem.
Wiem też, że gdy milczysz, coś jest nie tak.
Mów. O co chodzi z Emily?
Nigdy taka nie była.
Dave też nie.
Nie wiem, kim bardziej się martwię.
Daj klucze.
Dlaczego?
Strzelam, że odsypia u ciebie.
Sama się domyśliłaś, nie powiedziałam ci.
Nie powiedziałaś. I wiesz co?
Nie skupisz się na tym, myśląc o Emily.
- Dlatego daj klucze. - Trzymaj.
Dziękuję.
Nie włączyłam alarmu,
bo Emily mogłaby go aktywować.
Musisz poruszać kluczem w górnym zamku.
Co jeszcze?
Zaniosłam Emily czyste wiadro. Może być już pełne.
Mam dziecko, widziałam gorsze rzeczy.
Jesteś kochana.
Będzie dobrze.
Czołem. Penelope Garcia. Kicia, strażniczka, analityczka, kobieta cud.
To kiepska pora.
- Co to było? - Nie wiem. I wiesz co?
Nie będę o nic pytać, bo by mi zależało.
A nie zależy. Widać?
To nam się poszczęściło.
Od twojej współpracy z Tylerem gorsza jest
tylko moja z nim.
Luke, jesteś potrzebny.
To ci dopiero.
Bez jaj.
Jak ci mija dzień?
Nie chcę o tym gadać.
Ogólnie czy tylko ze mną?
Ze mną.
Pamiętasz, jak obiecałem nie wykorzystywać tej relacji?
Szanuję to.
A zatem i ja ciebie.
Ale wszedł tam zaraz po tobie.
I wyglądał… Co to za babka?
Potencjalny łącznik z Gwiazdą.
Ma imię?
- Teresa. - Teresa?
Campos.
A skąd się znacie?
Byłem z nią, zanim byłem z tobą.
Pudło, Davey.
Pokażę ci, jak to działa.
Proszę.
Cześć.
Tylko czyszczę broń.
Z palcem na spuście?
Co chcesz powiedzieć?
Przyszła była Tylera.
To Teresa, o której wspominał Garrity. Pewności nie ma,
ale może mieć coś wspólnego z Gwiazdą.
No to chyba ważna sprawa.
Nie tak jak to.
Wszyscy widzą, że jest ci ciężko.
Rozmowa nie jest oznaką słabości.
Rozmawiam o tym.
Z kim?
Z Emily.
Dave.
Na zaleconą terapię pewnie nie chodzisz?
No dobrze.
Cóż.
Jeśli nie masz innego zaufanego psychiatry,
to może porozmawiasz ze mną?
To PTSD?
Bo na to wygląda.
W porządku.
Pogarsza się?
Wiesz, co lubię w pracy z tobą, tylko we dwoje?
Możemy tak po prostu siedzieć.
W ciszy, sam na sam z myślami.
Mam pomysł.
Może właśnie tak sobie posiedzimy?
Wiedz,
że jest dobrze.
Dziękuję.
Ani słowa.
Emily.
Jesteś tu?
JJ?
Wszystko gra?
Gra.
Prawie wszystko.
Co ty tu robisz?
Sprawdzam, jak się czujesz.
Dobrze, dzięki.
Sorki.
Dzięki.
Która godzina?
Pora się nawodnić.
Proszę.
Pokarm dla roślin.
Elektrolity.
Znasz ten film? Idiotów nacja?
Moment.
Idiotów nacja?
- Idiokracja? - Właśnie.
Miałaś kiedyś…
Co?
Nie wiem.
Rany, kiepsko z tobą.
Wypij to.
Nie, zostaw chipsy!
- Jakie chipsy? - O smaku soli i octu.
Niedoceniane.
- Jak pałeczki, co? - Ty tak nie jesz?
Polecam.
Przyprawy są pyszne, ale brudzą.
Najgorzej, jak masz zadartą skórkę. Albo nie ma serwetek.
Szeroko.
Pycha.
I zero bałaganu.
Tak że tego…
Co piłaś?
Wino.
Chablis.
Wygląda mi to na coś więcej niż winko.
Emily Elizabeth Prentiss.
Czy ty się ujarałaś?
Może tak, może nie.
O Boże.
Wydaje się spoko.
Nie wiedziałam, że lecisz na sexy Latynoski.
Nazywam się Garcia.
Nie mam określonego typu. I nie zaczynaj.
Nie zaczynam. Po prostu się pogubiłam.
Gdy rozmawialiśmy o byłych,
nie wspomniałeś o żadnej Teresie. Dlaczego?
Nie wolno ci mnie zbywać milczeniem.
Rozumiem, była i w ogóle, ale to mój teren.
To ma związek z Gwiazdą.
Dowiem się tak czy inaczej. Kim jest i co tu robi?
Zechce pani wszystko powiedzieć?
- Tak. - Dobrze.
Zaczęło się tydzień temu, gdy dostałam to.
- Ktoś panią śledził. - Tego się bałam.
Tyler zadzwonił i powiedział, że mogę mieć kłopoty.
Mówił, że się tym zajmiecie.
Spróbujemy.
Źródło Tylera nie jest jednak pewne,
więc najpierw musimy potwierdzić parę rzeczy.
Rozpoznaje ich pani?
Nie, a powinnam?
Nie. To dobrze.
Proszę opowiedzieć o relacji z Tylerem.
Chwilę wcześniej wyleciałem ze służby.
Byłem bez pracy, bez misji.
Pozostało mi chlać w barze, w którym pracowała.
Wiem, że to banał, ale mundur zawsze na mnie działał.
Ogarnąłem się.
Ona dała mi do tego powód.
Stała się twoją nową misją.
Angażuję się na 100%.
Wiem przecież.
Kto nie lubi miłosnego szoku, co?
Aż nadchodzi nieuchronne „tego nie mogę zrobić”.
Jak u mnie. Pewnie u niej też.
Trafił na trop w sprawie śmierci siostry. Siatkę zabójców.
Radziłam mu iść na policję.
Gliny tylko by wszystko schrzaniły.
No pewnie.
Lepiej okłamywać przyjaciół, klonować telefony
i dać się postrzelić zabójcy swojej siostry.
- Pewnie. - Wybacz.
Jeszcze jedno pytanko.
Kto zakończył związek?
On. Po prostu zniknął. Bez pożegnania.
Faceci już mnie olewali, ale nie aż tak.
Przez ten czas się nie kontaktowaliście?
Zgadza się.
Aż dostałam te fotki. Boże.
Wszystko dobrze? Podać aspirynę?
- Poproszę. - Robi się.
Przepraszam, to ogromny stres.
A wy tak macie codziennie.
Bywa gorzej.
Jak sobie radzicie?
Bywają lepsze i gorsze dni.
On przejmuje stery.
Kto?
Voit.
Rozumiem.
W jaki sposób?
Czasem rozmawiam w myślach ze sprawcami.
Tak buduję profil.
A z Voitem rozmawiam ciągle, choć…
- Nie chcesz. - Tak.
- Narzuca się. - O tak.
Posłuchaj.
To klasyczne objawy po przeżyciu takiej traumy.
Voit zamknął cię w kontenerze pod ziemią.
Bardziej bym się martwiła,
gdybyś tak nie miał.
Da się coś zrobić?
Oczywiście, dzięki terapii. Minimum 90 minut dziennie.
Mowy nie ma.
Nie musisz mnie atakować.
Jesteś behawiorystą. Wiesz, co potrafi zdziałać terapia.
Wiem też, że czas ucieka.
Nie mogę codziennie mieć sesji.
Nie ma jakichś tabletek czy coś?
Nie ma.
Nie ma drogi na skróty. Ignorując problem, tylko go pogorszysz.
Posłuchaj.
Prowadziłeś już w głowie takie rozmowy.
Kiedy sprawcy znikali?
- Po zatrzymaniu. - No dobra.
Zwykle.
Zwykle?
Niektórzy jeszcze się pojawiali.
Rozumiem. Co robiłeś, żeby zniknęli?
Odwiedzałem ich w więzieniu.
Tak sobie udowadniałem, że zrobiłem, co w mojej mocy.
W życiu.
Wolę terapię.
To też terapia. Poprzez wystawienie na bodziec.
To się nie uda.
Tamci nigdy nie wyszli z więzienia.
Voit wyjdzie, bo przekonał świat, że nie jest Sicariusem.
Nie wiem, czy to się okaże panaceum, czy nic ci nie da.
Ale jeśli nie chcesz mu ulec,
musi ci wyznać, że jest Sicariusem.
A może wystarczy sam widok.
Tak czy siak,
musisz stawić mu czoła.
W cztery oczy.
Dziękuję, że przyszliście na moją prezentację.
Przedstawię w ultraprosty sposób,
jak działa hakowanie. Nie próbujcie tego w domu.
Dowód A. Tereso, twój telefon.
Pogrzebałam w tym komputerku i odkryłam to.
Dowód B, hakerska apka.
Zainstalowano ją bez twojej wiedzy.
To taki mały robaczek,
który wysyła twoje dane na zewnątrz.
Od razu pomyślałam, że skądś to znam.
A potem sobie przypomniałam.
Dowód C. Kilka miesięcy temu
pewien haker zastosował tę samą sztuczkę.
To ta sama apka.
Brawo, sokole oko.
Nazywa się Phone Pulse.
Wojskowa, nie dla cywilów.
Czyli to ten sam człowiek?
Można wysunąć takie wnioski, prawda?
A dasz radę zrobić swoje czary i sprawdzić, kto to taki?
Lepiej, nowa przyjaciółko.
Takie ataki w branży nazywamy „wiadomością w butelce”.
Tak samo śledzono Davida Rossiego.
CEL NAMIERZONY
Czego nie rozumiem?
To byłem ja.
Ty…
Poważnie?
Teraz to nie Tyler.
Data i lokalizacja na waszych telefonach się nie zgadzają.
A Tyler był wtedy naszym konsultantem.
O co w takim razie chodzi?
Ktoś chciał cię przekonać, że to Tyler.
Niezły plan.
Fakt, że 81% ofiar stalkingu nęka ktoś znajomy,
a w przypadku 43% kobiet jest to były lub obecny partner.
Zdaję sobie sprawę,
że w zasadzie można tu siekierę zawiesić.
Mimo to musimy przeanalizować waszą historię,
bo zrobił to ktoś, kogo oboje znacie.
A żeby było mniej niezręcznie,
proponuję podzielić się według płci.
To jest mniej niezręczne?
Dla mnie i Teresy owszem.
- Może być? - Może.
No.
Czuję ten świdrujący, rozczarowany wzrok.
Nie jestem rozczarowana.
Nie wiedziałam, że palisz.
Bo nie palę.
Żadnych skrętów. Nie oceniaj, teraz to legalne.
Wiem.
Nikogo nie oceniam.
Kiedy muszę pomyśleć o życiu,
THC pomaga mi się skupić.
Pomyśleć o życiu?
O przyszłości w FBI.
Zeszłaś na boczny tor, zdarza się.
Jak góra opanuje PR-ową bestię,
wrócisz w teren. Cierpliwości.
Nie.
Tak wygląda koniec kariery w FBI.
Nie z pompą, a z płaczem.
Dlatego wezmę sprawy w swoje ręce.
To znaczy?
- Nie zrobisz tego. - Zrobię.
Mam dość. Odchodzę.
Nie możesz odejść.
Jesteś skacowana i może jednak upalona.
Ale to nie pora
na podejmowanie tak ważnych decyzji.
Co innego miałabyś robić?
Buszować w zbożu.
Co?
Buszować. Jak w książce.
Biegniesz przez pole wśród zbóż.
Nie czytałaś?
Nie.
- No tak. - Wiem jedno.
Voit dopnie swego.
Może nie teraz, ale kiedyś.
Zmusił mnie do rzeczy, których nigdy bym nie zrobiła.
Dlatego nie mogę pojąć,
dlaczego tak bardzo mi zależy,
żeby wygrać tę bitwę dobra ze złem.
Jeśli mam odejść, to na moich warunkach.
No dobrze. Chodź.
Usiądź. Musimy porozmawiać.
Czego szukasz? Masz tu wszystkie przekąski świata.
Potrzebuję cukru. Przedawkowałam sól.
Emily?
No?
Czemu ściany chcą mnie zmiażdżyć?
Ściany…
- Zjadłaś… - Ano.
To z THC?
Lepiej się połóż.
Nie.
Na pomoc!
Nie!
Czekaj!
Zważywszy na przerażający charakter tej pracy,
zalecam zacząć od twoich byłych.
Kartoteki nie prowadzę,
ale możemy przejrzeć kolejne lata.
Jasne. Ten, opowiadaj.
Zamknięty. Skrzywdzony.
Na tyle, żeby cię stalkować?
Nie. Miał traumę przez mamusię.
- Bywa. - Ano.
Dobra, a ten?
Trzymał dystans.
Zarabiał mniej, więc się dystansował.
Zdjęć Tylera nie widzę.
Jakoś nie robiliśmy.
Jak to się zaczęło?
Kilka lat temu zmarła moja mama.
Przykro mi.
Dzięki.
Potrzebowałam kogoś, przy kim poczuję się bezpiecznie.
A on ma w sobie to coś. Feromony.
Choć w feromony nie wierzę.
Ale teraz wiem,
że mu przeszło, bo już tego nie czuję.
Wiesz?
Szukajmy dalej.
Jasne.
Pytanko.
Kiedy zaczęliście się spotykać?
Zacznijmy od Garrity’ego.
To stalker podał mu imię Teresy.
Garrity to desperat.
Nie mieszajmy go.
Daj mi listę wszystkich, których wkurzyłeś.
No tak.
Dobrze się bawisz?
Niezbyt.
Wiem tylko, że lubisz działać solo,
pakując wszystkich wokół w kłopoty.
Po prostu zrób listę osób, które skrzywdziłeś.
Wiesz, oprócz Penelope i Teresy.
Weź się odpierdol.
Nie lubisz mnie, rozumiem.
Jak brzmi motto Rangersów, pamiętasz?
O ile dobrze pamiętam z łaciny, „z własnej woli”.
- Co z tego? - Działasz tak czasem?
Sam decydujesz,
bo zależy ci na innych?
Bo nie chcesz, żeby cierpieli?
Właśnie.
Tak myślałem.
- Zrobiło się niezręcznie. - Wiem.
- Zbastujemy? - Jasne.
Filmy z Adkinsem czy Yenem?
Poważnie?
Z Yenem.
Nawet jak grają w jednym, jak John Wick 4.
Donnie Yen.
Upewniałem się.
Przestańmy to sobie utrudniać.
Teresa mówi, że to trwa od tygodnia.
Kogo ostatnio wkurzyłeś?
Czujesz, Sebastian?
Mam pod kciukiem 50 jednostek jadu kiełbasianego.
- Specyfik z Darfuru. - Byliśmy kumplami.
Szlag.
Cholera jasna.
Kto to? Co mu zrobiłeś?
ZAKŁAD KARNY STONEWARD
Strzelaj.
Strzelaj, zanim…
Dave.
Dawno nas nie odwiedzałeś.
Jak leci, Galen?
Cicho i spokojnie.
Tak lubię.
Do gwiazdy wieczoru?
- Tak jest. - Jasne.
Zaczekaj.
Zrobisz coś dla mnie?
Tak można?
Zabijesz mnie?
To po co wyłączyłeś kamery?
Bo musimy porozmawiać.
W cztery oczy.
Słucham uważnie.
Porozmawiajmy.
Ugoda nie przejdzie.
- Nie? - Nie.
Obejmowała zatrzymanie i oskarżenie Złotej Gwiazdy.
Nikogo ani nie zatrzymano, ani nie oskarżono.
To nie moja wina.
Twoja, Elias.
Ugoda nie przejdzie.
Nie znasz mojego prawnika.
Tylko po to wyłączyłeś kamery?
Nie tylko.
Chcę, byś mi wyznał, że jesteś Sicariusem
i zabiłeś 60 osób.
Sześćdziesiąt dwie.
To chciałem usłyszeć.
Nie to.
Wiesz dlaczego?
Bo w ogóle o mnie nie myślisz.
Sam mi to powiedziałeś.
„A ja o tobie nie myślałem”, twoje słowa.
Po co agent FBI się tu fatygował,
skoro o mnie nie myśli i wszystko już przecież wie?
Musiałem to usłyszeć.
Ten jeden raz.
Tommy Yates.
Pisałeś o nim.
Rozmawiałeś z nim w głowie jeszcze po jego zatrzymaniu.
Dopiero gdy go zobaczyłeś w celi,
przestał cię nawiedzać.
- Bzdura. - A jednak.
Ja też cię nawiedzam?
Do końca życia
będziesz prosił o pozwolenie, żeby się odlać.
Żarł pełną robali papkę.
Jak ci się poszczęści,
pozwolą ci czasem spojrzeć na niebo.
Nie nawiedzasz mnie.
- Już nie. - Co?
Słyszałem wyraźny podtekst.
Wiesz, tę niewypowiedzianą część.
„Nie nawiedzasz mnie”.
Jakbyś mówił, że przestałem.
Zaczęło się od tego kontenera, co?
Nie.
Nie?
Jak chcesz.
Nie nawiedzam cię.
To co tu robisz?
Wspomniałeś o Gwieździe Baileyowi.
Co jest?
- Nic. - Jasne.
Jakoś ci nie wierzę.
Twoja udręczona podświadomość nie ma ze mną nic wspólnego.
Mam to gdzieś.
Nie gadałeś z Yatesem dlatego, że to seryjny zabójca.
Chodziło o 40 ofiar,
których nie mogłeś odnaleźć.
Tego się bałeś, prawda?
Że zawiedziesz 40 innych rodzin.
Tommy Yates był jak…
Jak totem.
Ja też.
Symbolizuję coś, o czym wciąż myślisz.
Coś gorszego niż ja sam.
Nic nie jest gorsze niż ty.
Zastanów się nad tym.
„Nic nie jest gorsze niż ty”.
W życiu nie dałbyś mi tej satysfakcji.
Nigdy. Chyba że…
Chyba że powstrzymujesz to tak mocno,
że wolisz mnie okłamać.
Sądzę, że mamy szansę poznać prawdę.
Razem.
Nie.
Dlaczego nie?
Trzy osoby wiedzą o Gwieździe więcej niż ktokolwiek inny.
Dwie są tutaj, a jedną…
Cóż, musiałem ją zabić.
Ale mogę ci pomóc.
Jak chciałbyś to zrobić?
Bez trudu.
Mamy wiedzę.
Wyciągniemy wnioski dzięki dedukcji i…
stworzymy profil.
Stary.
W coś ty mnie wplątał?
To jakiś absurd.
Pytacie, czy nękam kobietę, której w życiu nie widziałem.
O ile pamiętam, jesteś mściwy.
Zapewne zhakowałeś jej telefon jak ja twój.
Co robisz?
Są tu ze mną Tyler Green i agent Alvez.
Chciałbym, aby obaj potwierdzili, że Tyler sklonował ten telefon,
VeriTrax o numerze seryjnym 4RF64393.
Wszystko, co na nim znaleźli,
nie może stanowić dowodu w sądzie.
Nie jesteś aresztowany.
Jeśli to nie ty,
to pomóż nam się dowiedzieć kto.
Najlepiej wymóc współpracę
gwarancją wspólnego pójścia do piekła.
Mam mówić?
- Chcę się zabezpieczyć. - Ja sklonowałem telefon.
Agent Alvez ani FBI nie pomagali. Możesz to wyłączyć.
Połowa ceny, połowa towaru.
Powiem wam tyle.
To nie był mój telefon,
- tylko aparat służbowy. Od pracodawców. - Kim oni są?
Nie są na tyle głupi, by mi mówić.
- Ale się domyślasz. - To prywatna firma.
Przy nich Grupa Wagnera to owieczki.
Nie liczą się ze szkodami.
Jak ty.
- To znaczy? - Taka branża.
Dopinamy swego,
a malutcy po nas sprzątają.
To nieprawda.
Ta kobieta ma kłopoty przez ciebie.
Ona wie, jak jest.
Prawda?
„Po zbadaniu dowodów
wszelkie zarzuty zostały oddalone,
a panią przywrócono na stanowisko ze skutkiem natychmiastowym”.
Tak jest.
„Panie dyrektorze,
ze skutkiem natychmiastowym odchodzę ze służby”.
„Wysłano z mojego”… Skasować to?
Przestań. Nie wysyłaj tego.
Musiałybyśmy to wyjaśnić.
Pomyśl o tych, którzy się przewinęli, odkąd się znamy.
Gideon.
Morgan. Hotch.
Im dłużej tu pracujesz, tym większa szansa, że się zatracisz.
Stracisz kogoś.
Albo własny honor.
Ta praca tylko odbiera.
Dała ci coś w ogóle?
Ostatnio tylko strach,
że znajomi syna znajdą w darknecie stronę o mnie.
O nie, wiesz o niej?
Wiem.
Przestań. Wiesz co…
Najbardziej boli mnie to,
że mi nie powiedziałaś.
Myślałaś, że się załamię?
Wiedziałam, że nie.
Ale nie musiałaś wiedzieć.
Powinnam chronić swoich ludzi, a zawiodłam.
Kolejny powód, żeby odejść.
Nie. Nie rób tego.
Nie chodzi…
Nie chodzi o ochronę.
Chodzi o szczerość. Wobec nas.
Wobec mnie.
Jestem szczera.
Naprawdę.
Chcę odejść.
Ten cały Gasper nie powiedział, dla kogo pracuje?
Wyciągnęliśmy, co się dało,
ale nie mamy podstaw do aresztowania.
Musieliśmy go puścić.
Co teraz?
Garcia go dokładnie sprawdza.
Pracodawcy, znani wspólnicy.
Tyle dobrego,
że jeśli ktoś może znaleźć twojego prześladowcę,
to jest to Penelope Garcia.
Kto by chciał mieć taką robotę?
Szukacie zabójców i psychopatów.
„Kto przestaje z wilkami, sam zaczyna wyć”.
Moja babcia tak mawiała.
Jak ty to rozumiesz?
Lepszy spryt niż odwaga.
Skoro tak twierdzisz.
Nie ma się co martwić, bo jej wnukowi brak odwagi,
żeby wyznać uczucia koleżance.
To nie tak.
Wie, że ją kocham.
Ale wciąż czuje coś do Tylera. Jasne.
Nie udawaj, że nic się nie dzieje.
Jak chcesz wiedzieć,
- to byliśmy na randce. - I co?
Odpuściliśmy. Oboje.
Ta praca… Nie da się być z kimś z biura.
W każdej pracy tak jest.
A ty i Tyler?
Był moim klientem.
Równie głupie.
Fakt.
No dobrze.
Powinniśmy gdzie indziej rozejrzeć się za partnerami.
Być może.
Wiesz co?
Przydałaby się nam biała tablica do rozpisania sprawy.
Wiesz, jak w tej waszej salce.
Nie? Spoko.
Cel się nie zmienia.
Zastanówmy się, co cię trapi, odkąd tu trafiłem.
Numer jeden.
Polaris.
Nie, to nie jedynka. Raczej sam ogonek.
Zwykle zaczynam od tyłu.
- Co to jest? - Nic.
Mówiłem ci.
Damien i Jade zareagowali.
Naprawdę lubisz gry wideo?
- Co? - Lubisz…
Nie bierz tego za komplement.
Powiedziałeś kiedyś w wywiadzie, że lubisz gry wideo.
To aktualne?
Dawno nie trzymałem pada.
W jakie gry lubiłeś grać?
FPS-y, wyścigi.
- A z zadaniami? - Nie.
Jaki to ma związek?
Wiesz, na czym się opiera struktura każdej teorii spiskowej?
Na grach wideo. Zwłaszcza takich.
Ja pierdolę.
Chodzisz i szukasz wskazówek, te prowadzą cię do bossa.
Pokonujesz go, znajdujesz kolejne wskazówki.
Kolejny boss, bla, bla, bla.
Już dwa pokolenia się uczą, że tak działa świat.
Gry to nie prawdziwy świat.
Bo ten jest nudny. Chyba że upodobnimy go do gry.
Jeśli gracze zaczną szukać wskazówek,
ich nudne, przygnębiające życie stanie się ciekawsze.
Damien i Jade się w życiu nie nudzili.
Nie, ale szukają wskazówek.
Rzuciłem im nacechowane pojęcie, pozwalając wyciągnąć wnioski.
- Czym jest Polaris? - Chryste. No dobra.
Ty mi powiedz.
Czym jest? Astrologicznie, astronomicznie, jak chcesz.
Szukając konstelacji,
najpierw szukamy Gwiazdy Polarnej.
Albo to od niej wszystko się zaczyna.
- Co? - Czysta semantyka.
Człowiek zagubiony i zdesperowany, z misją, jak Jade i Damien,
tylko szuka czegoś, co pomoże mu połączyć kropki.
Ta wskazówka to blef. Ściema bez znaczenia.
Ważne, że zwróciła ich uwagę.
Oboje kierują się zemstą, dlatego uznałem,
że chcieliby obwinić kogoś za to,
jacy się stali.
Na przykład Polaris.
Nie wiem, kto to jest i jak rozpoczęto program.
Próbowałem się dowiedzieć.
Ale ty możesz to wiedzieć.
Ja?
Może dlatego cię nawiedzam.
Stąd ten totem.
Najwyraźniej Stuart House
to inkubator zabójców.
Kto podsunął im ten pomysł?
Nie.
Cóż, to tylko profil.
Mimo obszernych danych
każdy profil to strzał w ciemno.
Galen.
Miło było, Dave.
Powtórzmy to kiedyś.
- Halo? - Możesz to zakończyć.
- Gasper? - Posłuchaj uważnie.
Teresa odzyska swoje życie, ale musisz coś zrobić.
Muszę odzyskać telefon. Podam ci adres.
Przyjdź sam i nieuzbrojony, a będzie miała spokój.
Twój wybór.
Masz broń?
Podsłuch?
- Chciałeś mnie, to masz. - Nie obraź się, ale nie ciebie.
Sięgnę do kieszeni. Nie po broń.
- Twój telefon służbowy. - Dobrze.
Muszę to sprawdzić.
Nie zostawiaj mnie z niczym.
Daj mi chociaż wskazówkę.
Nie liczy się nazwisko, ale to, czego ten ktoś chce.
To znaczy?
Niewidzialności.
Nie mogłem iść z tym do FBI.
A kumpel, który nigdy kumplem nie był?
Uznałem, że się dogadamy.
Jak zawsze.
Skoro są tacy niebezpieczni, czemu zmieniłeś zdanie?
Bo są aż tak niebezpieczni.
Przez ciebie chcą mnie zabić.
Za godzinę mam lot.
Dostarczę, co trzeba,
i już nigdy się nie zobaczymy.
A teraz wybacz, idę żyć dalej.
Proszę.
Połóż telefon na stole.
Idź.
Nie chodzi o telefon.
To za mało, żeby ocalić życie.
Muszę umrzeć.
Przykro mi.
Mnie też.
- Teraz. - FBI!
Rzuć broń. Gleba, już.
Odwróć się, powoli.
Cofnij się.
Ręce za plecami.
- Czysty. - Czysto!
Przestań.
Żadnych morałów.
- Chciałem o coś spytać. - O co?
Ryan czy Cienka czerwona linia?
Równie dobre filmy.
Zrozumiałem to w wojsku.
Rozumiem.
Pozostaje tylko jedno pytanie.
Takie, które wszystko rozstrzygnie.
Jakie?
Coś genialnego.
Czemu na to nie wpadłam?
No nie?
Tyle lat brudnych palców.
Serio, szok.
O czym to ja? No tak, pytanie.
Nasi poprzednicy.
Gideon, Hotch.
Co ich łączy?
- Ile masz czasu? - Odeszli.
A my?
Nas wyrzucili siłą.
Ich już nie ma.
A my jesteśmy.
Silniejsze, niż ktokolwiek przyzna.
Już niedługo.
To tylko kwestia czasu. Wywalą mnie.
To niech wywalą.
Bo my się nie poddajemy.
Nie poddałam się w Paryżu.
To nie fair.
A ty wtedy, gdy poroniłam.
Cholera jasna.
Ta praca wiele nam odbiera.
Wiesz, co nam daje?
Mnie dała ciebie.
Jeśli nadal będziesz chciała odejść,
będę cię wspierać.
Zawsze.
Kurde.
To Rossi.
To jak będzie?
Weź kluczyki. Do roboty.
Tak!
Nie siądę za kółkiem.
Ja też nie.
To co, taxi?
Nic mi nie grozi?
Nie. Chcieli zaszkodzić Tylerowi.
To on był celem. Jesteś bezpieczna.
- Wybacz, że cię wplątałem w moje… - Bagno?
Znowu.
Przestań olewać ludzi.
Zwłaszcza tych.
- Dziękuję. - Zawsze do usług.
Wam wszystkim.
Poważnie?
No co?
Za mało było komplikacji, co?
Przestań, to z uprzejmości.
Nie o nią się martwię.
Ma rację. Nie udźwigniesz jej.
Co jeszcze?
Rossi znowu wszystkich wzywa. Ciebie też.
Coś nowego, o najwspanialszy?
Nie.
Starego.
To z archiwum.
Co to jest?
Nieopublikowany raport. Napisałem go z Jasonem Gideonem.
Rany, 30 lat temu.
Napisałem tyle książek i artykułów, że o tym zapomniałem.
Podświadomość to coś niesamowitego.
Dlaczego właściwie to przyniosłeś?
W połowie lat 90., gdy rozkręcaliśmy badania seryjnych zabójców,
poproszono nas o hipotetyczny scenariusz
procesu tworzenia takiego zabójcy.
„Jak znaleźć narażone dzieci,
które dorastały w przemocowym środowisku”?
„Należy je z niego zabrać i umieścić w jeszcze gorszym
na okres dojrzewania”.
„Następnie można ocenić, czy stały się psychopatami”.
„W odpowiednich warunkach można by je kontrolować”.
„Nie tylko kontrolować - ukierunkować”.
Dlatego tego nie opublikowano.
To było jak instrukcja.
Chcesz powiedzieć, że ktoś znalazł ten artykuł
i stworzył Złotą Gwiazdę?
Tak. Damien i Jade też wkrótce to pojmą.
Skąd ta pewność?
Voit pomógł mi to dostrzec.
Początek Złotej Gwiazdy.
Zaczęło się od Polaris.
A Polaris…
Polaris to my.
BAU.
Napisy: Konrad Szabowicz