"กังฟูแพนด้า จอมยุทธ์พลิกล็อค ช็อคยุทธภพ"
ตำนานได้เล่าขานถึงยอดนักรบ...
ผู้มีวิทยายุทธ์ระดับเทพในตำนาน
เขาท่องไปทั่วหล้า เพื่อเฟ้นหาปรปักษ์ซึ่งคู่ควร
ชอบเคี้ยวเอื้องนักเรอะเจ้า งั้นนี่ ลองเคี้ยวหมัดข้าดิ้
นักรบไม่พูดจา เพราะอาหารเต็มปาก
แต่พอกลืนเสร็จ ก็เอ่ยขึ้นว่า...
พูดไปใย สู้กันเหอะ
ตะลุมบอน
ฝีมือเขาร้ายกาจขนาดที่ว่า...
ศัตรูอาจถึงกับตาบอด เมื่อได้ยลวิทยายุทธ์อันเลิศล้ำ
- ตาข้า - แหร่มเหลือรับทาน
- แถมมีเสน่ห์ซ้า... - จะตอบแทนไงดีเนี่ย
ข้าไม่คิดตังค์ค่าชื่นชมความเจ๋ง...
หรือเสน่ห์ของข้าหรอก
ซัดไม่เลี้ยง
ไม่ว่าต้องเผชิญศัตรูมากหน้าปานใด
ก็หามีใครทาบสุดยอดวิทยายุทธ์ของเขาได้
ไม่เคยมีมาก่อนที่แพนด้าจะเป็นที่เกรงขาม อีกทั้งรักยิ่งปานนี้
กระทั่งสุดยอดวีรบุรุษแห่งแผ่นดินจีน...
ห้าผู้พิทักษ์
ก็ยังต้องคารวะปรมาจารย์ผู้นี้
ไปเฮด้วยกันนะเรา
ย่อมได้
แต่เรื่องเฮต้องพักไว้ก่อน
เพราะในยามต้องผจญปีศาจหมื่นตน แห่งหุบเขาปีศาจเยี่ยงนี้...
อย่างเดียวที่สำคัญที่สุดและ...
โป ลุกเหอะ
เดี๋ยวทำงานสายนะลูก
ห๊ะ
โป ลุกสิ
โป เจ้ามัวทำอะไรอยู่น่ะ
เปล่าครับ
วานร ตั๊กแตน กระเรียน อสรพิษ พยัคฆ์
โป เร็วลูก เจ้าสายแล้วนะ
มาแล้วค้าบ
โทษครับพ่อ
ป่วยการขอโทษ มาช่วยทำหมี่นี่
มัวทำอะไรอยู่ข้างบนล่ะเจ้าน่ะ
อ๋อเปล่า ข้าแค่ฝันเพี้ยนๆ น่ะพ่อ
เรื่องอะไร
เจ้าฝันเรื่องอะไรเรอะ
อ๋อข้าก็...
แบบว่าข้าฝันเรื่อง...
หมี่น่ะพ่อ
หมี่เรอะ นี่เจ้าฝันเรื่องหมี่จริงเหรอลูก
ครับ ข้าจะฝันเรื่องอื่นได้ไง ใช่ป่ะ
โอ๊ะระวัง น้ำแกงนั่นมัน...คม
วันมงคลแท้ๆ
ลูกข้า ในที่สุดก็ฝันเห็นหมี่
ข้ารอวันนี้มานานซะจนลืม
มันคือนิมิต โป
นิมิตเรื่องอะไร
เจ้าเกือบพร้อมที่จะรับ การถ่ายทอดสูตรเครื่องปรุงลับ...
ของน้ำแกงสูตรลับของพ่อแล้วน่ะสิ
ชีวิตเจ้าก็จะเป็นไปตามดวงชะตา และรับช่วงสืบทอดร้านของเราต่อไป
เหมือนอย่างพ่อรับช่วงจากปู่ ที่รับช่วงมาจากทวดของเจ้าซึ่ง...
ได้สูตรมาเพราะเล่นไพ่นกกระจอกชนะ
พ่อ พ่อ มันเป็นแค่ความฝันน่ะ
เปล่า มันคือนิมิตหมาย
สกุลเราขายก๋วยเตี๋ยว น้ำซุปมันแทรกซึมอยู่ในสายเลือดเรา
แต่พ่อครับ พ่อเคยคิดจะทำอย่างอื่นมั่งมั้ย
นอกเหนือจากก๋วยเตี๋ยวอ้ะ
ที่จริงสมัยพ่อยังเด็กวัยคะนอง...
พ่อก็เคยคิดจะหนีออกจากบ้าน ไปเรียนทำเต้าหู้
แล้วทำไมไม่ทำ
มันก็แค่ความฝันโง่ๆ
เจ้าลองนึกภาพพ่อทำเต้าหู้สิ
เต้าหู้
ไม่ เราต่างมีทิศทางของตนในโลกนี้
ของพ่อคือที่นี่ ส่วนเจ้าก็...
รู้ครับ ที่นี่
เปล่า ที่โต๊ะ 2 - 5 - 7 กับ 12 นู่น
เสิร์ฟไปยิ้มไปนะ
เยี่ยมมากศิษย์ข้า หากกะจะให้ข้าผิดหวังน่ะนะ
พยัคฆ์ เจ้าต้องดุเดือดกว่านี้ วานร ไวขึ้นอีก
กระเรียน สูงเข้าไว้ อสรพิษ ต้องเหลี่ยมจัด ตั๊กแตน...
- ท่านอาจารย์ชิฟู - อะไร
ท่านอาจารย์อูเกวอยากพบท่าน
อาจารย์อูเกว ท่านเรียกหาข้ารึ มีอะไรเหรอท่าน
แค่อยากพบหน้าเพื่อนเก่านี่ ข้าต้องมีเรื่องอะไรด้วยเหรอ
งั้น...ไม่มีเรื่องร้ายใช่มั้ย
ก็ไม่เชิงอ่านะ
ท่านจะเล่าว่า...
ข้าฝันเห็นภาพนิมิต
ไต้ลุง จะกลับมา
เป็นไปไม่ได้ ก็เขาอยู่ในคุกนี่
ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
เซ็ง
เจ้าบินไปคุกชอร์กอม ไปบอกทางโน้น...
ให้เพิ่มผู้คุม เพิ่มอาวุธ เพิ่มทุกๆ อย่างเป็น 2 เท่า
อย่าให้ไต้ลุงหนีมาได้
ครับ ท่านอาจารย์ชิฟู
แต่ละชีวิตย่อมไม่อาจ หลีกเลี่ยงชะตากรรมของตนได้
แต่เราต้องสกัดกั้น จะยอมปล่อยให้เขา บุกเข้าหุบเขามาแก้แค้นเราไม่ได้
เขา...
สติเจ้าเปรียบเสมือนน้ำ สหายข้า
ยามเมื่อขุ่นมัว ก็ยากที่จะมองเห็น
แต่หากเจ้าปล่อยให้มันสงบนิ่ง...
คำตอบก็จะปรากฏชัดเจน
คัมภีร์มังกร
ถึงเวลาแล้ว
แต่ใครล่ะที่เราจะไว้ใจ ให้ล่วงรู้ความลับแห่งพลังไร้ขีดจำกัด
เพื่อให้เขากลายเป็น...นักรบมังกรได้
ข้าไม่ทราบ
ขอทางหน่อยจ้า โทษทีๆ
ระวังหน่อยสิ
โทษที แหม่วเข้าไว้
อู้ย โทษที ขอโทษพันครั้งเอ้า
ห๊ะ
อาจารย์อูเกวจะคัดเลือกนักรบมังกรวันนี้
เจ้าข้าเอ๊ย รีบไปวังหยก เร็ว หนึ่งในห้าผู้พิทักษ์จะได้ครองคัมภีร์มังกร
รอมาพันปีนั่นแน่ะ ถือชามไปเหอะ
นี่แหละวันประวัติศาสตร์ของกังฟูล่ะ ไปกันเร็ว
โป จะไปไหนนั่นน่ะ
ก็วังหยกไงพ่อ
เจ้าลืมรถเข็นก๋วยเตี๋ยวนะนั่น
ทั้งหุบเขาจะไปชุมนุมที่โน่น ยอดขายก๋วยเตี๋ยวเราต้องกระฉูดแน่
ขายก๋วยเตี๋ยวเหรอ
พ่อครับ คือข้ากะว่า ข้าน่าจะ...
- ว่าไง - ข้ากะว่า ข้าน่าจะ...
ติดซาลาเปาไส้ถั่วแดงไปขายด้วย มันจวนบูดอยู่พอดี
ต้องงี้สิ
บอกแล้วไงฝันนั่นคือนิมิตดี
ครับ ช่างฝันจังข้า
- ข้านี่ล่ะนักรบกังฟู - ข้าด้วย
- นู่นบนนู้นมีที่ว่าง - ไปเร็ว
เอาน่า พยายามเข้า
อีกนิดเดียว
ห๊ะ
ไม่ ไม่นะ
- โทษทีโป - เดี๋ยวจะเก็บของที่ระลึกมาฝากนะ
ไม่ เราจะขึ้นไปเก็บเอง
นี่คือวันประวัติศาสตร์...
จริงมั้ยท่านอูเกว
ใช่ และคือวันที่ข้ากลัวจะไม่ได้อยู่เห็น
พวกศิษย์ของเจ้าพร้อมแล้วใช่มั้ย
พร้อมแล้วท่านอูเกว
รู้ไว้นะ สหายข้า
ใครก็ตามที่ข้าเลือก จะไม่เพียงนำความสงบมาสู่หุบเขาเรา...
ทว่าจะสู่ใจของเจ้าด้วย
เริ่มการประลอง ณ บัดนี้
เย้
ไม่ๆๆ เดี๋ยว
รอข้าด้วย เดี๋ยวๆ
ใช่ๆ
เฮ้ เปิดประตูหน่อย
ขอเข้าหน่อย
ประชากรชาวหุบเขาแห่งสันติทั้งหลาย...
ข้าภูมิใจอย่างยิ่งที่จะนำเสนอ...พยัคฆ์
อสรพิษ กระเรียน วานร ตั๊กแตน
ห้าผู้พิทักษ์
เย้ ห้าผู้พิทักษ์
ท่านผู้กล้า เชิญ
เดี๋ยว ไม่ ไหนเล็งหน่อยสิ
- เตรียมการประลอง - ได้
เพลิงพันเปลว
โห ดูดิ
เฮ้ย หลบไปให้พ้น
และปิดท้ายด้วย...พยัคฆ์
แล้วเชื่อเหอะท่านทั้งหลาย ว่าที่เห็นเนี่ย ยังแค่จิ๊บๆ
ข้ารู้
พยัคฆ์จะปะทะกับวัวเหล็กและดาบมรณะ
ข้าได้กลิ่นนักรบมังกรแถวๆ นี้
ชาวประชาหุบเขาแห่งสันติทั้งหลาย...
บัดนี้ ท่านอาจารย์อูเกวจะเลือก นักรบมังกรแล้ว
ไม่นะ ไม่ๆ เดี๋ยว
แจ๋ว
โป
นั่นทำอะไรน่ะ
ท่าข้าเหมือนทำอะไรอยู่ล่ะ อย่าๆ
ข้าจะไปชมนักรบมังกร
แต่พ่องงนะ ก็ไหนเจ้าฝันเห็นหมี่แล้วนี่นา
ข้าโกหก ข้าไม่ได้ฝันเห็นหมี่ พ่อ
ข้ารักกังฟู
มาเหอะลูก กลับไปขายก๋วยเตี๋ยวกัน
โอเค
โป...กลับมาก่อน
อะไรกันเนี่ย
นี่ข้า...
ท่านชี้อะไรอ่ะ...
อ๋อ โอเค โทษที
ข้าแค่อยากเห็นว่าใครจะได้ตำแหน่ง
น่าสนใจดีแท้
อาจารย์ ท่าน...จะชี้ข้าใช่มั้ย
- เขา - ใครนะ
- เจ้า - ข้าเหรอ
ฟ้าได้ส่งนักรบมังกรมาให้เราแล้ว
- ห๊ะ - เฮ้ย
เดี๋ยว...หยุด ใครใช้ให้พวกเจ้า...
ท่านอูเกว เดี๋ยว
เจ้าแพนด้าตุ๊ต๊ะนั่น ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของเราแน่
ท่านกำลังจะชี้พยัคฆ์ แต่เจ้าหมีนั่นดันตกลงมาขวาง
มันคือเหตุบังเอิญ
เหตุบังเอิญน่ะมันไม่มีหรอก
อภัยด้วยอาจารย์ เราทำท่านผิดหวัง
เปล่า พรุ่งนี้ถ้าเจ้าแพนด้ายังไม่ถอดใจนั่นสิ...
ถึงจะแปลว่าข้าทำพวกเจ้าผิดหวัง
เดี๋ยวๆๆๆ ข้านำสาสน์มา...
จากท่านอาจารย์ชิฟู
อะไรนะ
"วางยามเป็น 2 เท่า"
"ตรวจตราเป็นพิเศษ"
"คุกท่านอาจไม่แน่นหนาพอ" งั้นเหรอ
นี่เจ้าระแวงกลัวคุกข้าไม่เจ๋งจริงงั้นเหรอ
เปล่าๆ ไม่ใช่ข้า
ชิฟูนู่น ข้าแค่มาส่งสาสน์
งั้นข้าฝากบอกอาจารย์ชิฟูของเจ้า
ว่าการแหกคุกชอร์กอมน่ะเป็นไปไม่ได้
ไง คุกข้าน่าทึ่งใช่ป่ะ
ประทับใจน่าดูชม
ประทับใจที่สุด
เข้าทางเดียว ออกทางเดียว
ผู้คุมพันนายต่อนักโทษรายเดียว
ก็ใช่ แต่เผอิญนักโทษรายนั้น...
ดันเป็นไต้ลุง
หย่อนเราลงซิ
จะทำอะไรน่ะ
แม่เจ้า...
เตรียมเจอ ไต้ลุง
ข้าขอรอตรงนี้ละกัน
ไม่ต้องกลัวน่า เนี่ยปลอดภัยสุดๆ
หน้าไม้ เตรียมพร้อม
หน้าไม้เหรอ
เฮ้ จอมห้าว ได้ข่าวยัง
และแล้วอูเกวก็กำลังจะมอบคัมภีร์มังกร ให้นักรบรายอื่นที่ไม่ใช่เจ้า
อย่ายั่วเขาสิ
เขาจะทำอะไรได้ โดนข้าสั่งล่ามแน่นหนาซะขนาดนั้น
โถ ข้าเผลอเหยียบหางเหมียวเจ้ารึเนี่ย โถๆ
ข้าเห็นมากพอแล้ว
จะบอกชิฟูให้ว่าไม่มีอะไรน่าห่วง
ใช่ บอกเขาอย่าห่วง
จ้ะ ข้าจะบอกให้
ทีนี้เราไปได้รึยัง
นักรบมังกร นักรบมังกร...
เดี๋ยวก่อนพวก
ข้าว่ามีเรื่องเข้าใจผิดแล้วล่ะ ดูเหมือนใครต่อใครคิดว่าข้า...
หอเกียรติยศแห่งนักรบ โป๊ะเชะ
ดูที่นี่สิ
ชุดเกราะของอาจารย์แรดบิน พร้อมรอยบุบสลายจากสนามรบ
ว้าว...ดาบของวีรบุรุษ
ว่ากันว่าคมขนาดแค่มองยังบาดลูกตาได้
สามง่ามล่องหนแห่งโชคชะตา
เกิดมาเคยเห็นแต่ภาพวาดเลียนแบบ
ไม่นะ
โกศของนักรบเสียงกระซิบในตำนาน
เห็นเขาว่าบรรจุวิญญาณนักรบ ทั้งกองทัพเท็นชูทีเดียว
หวัดดี
เดินชมสถานที่เสร็จยัง
โทษที ข้าน่าจะมาพบท่านก่อน
ข้าจวนจะหมดความอดทนแล้วนะ
ท่านไม่เชิงจะรีบไปไหนไม่ใช่เหรอ
- หันมาหน่อยซิ - ได้เลย
หวัดดี
พวกท่านร่วม 5 พัน ไหงถึง...อาจารย์ชิฟู
ใครไม่รู้...ทำมันแตก
แต่เดี๋ยวข้าซ่อมให้ ไม่ทราบท่านมี...
กาวมั้ย
โอ๊ย สะเก็ดมันตำ
ตกลงเจ้าเนี่ยนะ นักรบมังกรเจ้าตำนาน
- คงงั้นมั้ง - ผิด
เจ้าไม่ใช่ และจะไม่มีวันเป็นนักรบมังกรได้ จนกว่าเจ้าจะ...
เรียนรู้ความลับคัมภีร์มังกรซะก่อน
แล้ว...ต้องทำไงเนี่ย
ไม่ทราบท่านมีบันไดหรือผ้าใบสปริงหรือ...
คิดว่าข้าจะหยิบยื่น เคล็ดลับแห่งพลังไร้ขีดจำกัด
- ให้เจ้าง่ายๆ ยังงั้นเรอะ - เปล่า ข้า...
ฝีมือกังฟูของเขานั้น ผู้จะได้รับต้องถึงระดับสูงสุดให้ได้ซะก่อน
และเป็นไปไม่ได้แน่ ที่เขาผู้นั้นจะเป็นประเภทอย่างเจ้า
ประเภทข้าเหรอ
เออ ดูสภาพเจ้าสิ ก้นกลมมะลึ่ก แขนงี้ห้อยย้อย
ไอ้ที่ว่าย้อยๆ นั่นน่ะเจ็บนะ
ไหนจะพุงพลุ้ยน่าหัวร่อนี่อีก
แถมไม่ได้ใส่ใจเรื่องสุขอนามัยสักนิด
เฮ้ นั่นไม่แฟร์นะ
อย่ามาใกล้ข้า กลิ่นปากเจ้ามันเหลือรับ
อูเกวบอกว่าข้า...
ดัชนีปลิดวิญญาณ ไม่ อย่าใช้ดัชนีปลิดวิญญาณนะ
อ้อ้ รูจักด้วยเรอะ
คิดค้นโดยปรมาจารย์หวู่ซื่อ สมัยราชวงศ์ที่ 3
งั้นก็รู้สิว่าถ้าข้าดีดนิ้วก้อย มันจะเกิดอะไรขึ้น
- ไม่ อย่า - แล้วรู้มั้ยไอ้ที่ลำบากสุดคืออะไร
ที่ลำบากที่สุด คือตอนเก็บกวาดซากของเจ้าไง
โอเค ใจเย็นครับ ใจเย็น
เจ้าฟังข้าให้ดี แพนด้า
อูเกวอาจเลือกเจ้าก็จริง แต่เมื่อไหร่ข้าเสร็จธุระกับเจ้า...
เจ้าจะเสียใจแน่ที่ถูกเลือก ชัดเจนมั้ย
จ้ะ ชัดเจนจ้ะ ชัดแจ๋วเลย
ดี
ข้าน่ะคันมือเต็มทีแล้ว
- เริ่มกันเลย - เดี๋ยวๆๆ
ห๊ะ
- เดี๋ยวนี้เหรอ - เออ เดี๋ยวนี้แหละ
เว้นแต่เจ้าได้คิดว่าอูเกวผู้ยิ่งใหญ่คิดผิด และเจ้าเองไม่ใช่นักรบมังกร
โอเค
ไม่รู้ข้าจะทำได้ทุกท่ารึเปล่านะ
ไม่ลองก็ไม่รู้ หรือว่าไม่ใช่
แบบว่า...เราหาอะไรที่มันเหมาะ กับระดับของข้าหน่อยดีมั้ย
ระดับไหนล่ะ
คือ ข้าไม่ถึงขั้นเซียนหรอกแต่...
เริ่มจากศูนย์ละกัน ระดับศูนย์
ไม่ เราไม่เคยมีระดับศูนย์
- เฮ้ ข้าเริ่มจากนั่นก็ได้ - นั่นน่ะเหรอ
เราเอาไว้ใช้ฝึกเด็กๆ กับไว้คั่นประตูเวลาอากาศมันร้อน
แต่ถ้าเจ้ายืนกราน...
ห้าผู้พิทักษ์
พวกท่านตัวโตกว่าหุ่นจำลองอื้อเลย ยกเว้นท่าน ตั๊กแตน ตัวเท่าหุ่นเด๊ะ
เอาเลยแพนด้า ดูซิเจ้าเจ๋งแค่ไหน
พวกเขาจะดูด้วย หรือข้าน่าจะ รอให้พวกเขากลับไปฝึกดีกว่ามั้ย
ลงมือ
โอเคใช่ แบบว่าข้าเพิ่งกินอิ่ม กระเพาะกำลังย่อยอาหาร
เพราะงั้น กังฟูข้าอาจไม่เริ่ดเท่าตอน... ถัดจากเนี้ย
ลงมือ
ครับๆ
เจ๋งนักเรอะ โธ่เอ๊ย เจ้าน่ะกระจอก ข้านี่สิของจริง
อ้อ รังแกเพื่อนข้าใช่มั้ย เดี๋ยวได้เจอหมัดสายฟ้าฟาดแน่
ตามด้วยบาทาพิฆาตอีกต่างหาก
งงล่ะซี้ๆ้ รูจักหมัดหมีน้อยไปเจ้าอ้ะ
ธรรมดาเคยเห็นแต่หมัดตั๊กแตน
ไม่ก็หมัดวานร
เออ หรือจะให้ข้าใช้หมัดอสรพิษฉกมั้ย
เอาซะที
ได้ครับๆ
อีกซักทีดีมั้ย ให้มันแรงอีกนิด
ไงล่ะ
เจ็บนะ
งานนี้ง่ายกว่าที่ข้าคิดแน่ๆ
เวียนหัวนิดๆ ซะแล้วข้า โอ๊ย
โอ๊ยเจ็บนะ
มะเขือข้า
ไง ข้าเป็นไงมั่ง
อย่างนี้นี่เองระดับศูนย์
- บรรยายไม่ถูกเลยข้า - นั่นสิ
ข้าไม่เข้าใจเลย ท่านอูเกวคิดได้ไง
เจ้านั่นมีหวังรนหาที่ตายแน่
ยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน
นักรบมังกรขี่ลูกไฟ ตกมาจากฟากฟ้า
เวลาเดินทีแผ่นดินงี้เลื่อนลั่น
ใครก็ต้องนึกว่าท่านอูเกว คงเลือกผู้ที่รอบรู้กังฟูจริงๆ
หรือใครที่อย่างน้อยก็แตะหัวแม่เท้าตัวเองได้
หรือมองหัวแม่เท้าตัวเองเห็น
โอเค
เยี่ยมแท้
อ้าวว่าไง ตื่นอยู่เหรอ
ตื่นตอนเนี้ย
ข้าแค่จะ...
วันนี้สุดๆ เนอะ
ฝึกกังฟูนี่มันหนักว่ามั้ย ปวดกล้ามแขนมั่งป่าวน่ะ
บังเอิญข้าเผชิญวันอันยาวนาน และน่าผิดหวังมา เพราะงั้น...
ข้าควรเข้านอนซะทีดีกว่า
- ใช่ๆๆ แน่นอน - ขอบใจ
โหย ข้าเนี่ยแฟนพันธุ์แท้ตัวจริง
พวกเจ้าสุดยอดเลย เมื่อคราวทำศึกที่แม่น้ำวิปโยค
ขนาดศัตรูพันต่อ 1งี้ไม่มีถอย พวกเจ้ายัง...
โทษทีนะ
ฟังนะ นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า
ข้ารู้ๆ เจ้าพูดถูก
ข้ามันไม่...ข้าแค่...
ข้าฝันมาตลอดชีวิตว่า...
เปล่าๆ ข้าหมายถึงที่นี่ ในห้องเนี้ย นี่มันห้องข้า
กรรมสิทธิ์ของกระเรียน
อ๋อ โอเค ใช่ๆ
ก็คือ เจ้าอยากจะนอน
- ใช่ - ข้ามาเกะกะเจ้า
พรุ่งนี้เรามีฝึกใหญ่
เอาล่ะ เจ้าเยี่ยมมาก ข้าอยากบอกแค่นั้นแหละ บ๋ายบาย
ว่าไงนะ
ข้าไม่ได้พูดอะไร
อ๋อเหรอ ราตรีสวัสดิ์
ฝันดีนะ
ท่าทางแปลกๆ ไงไม่รู้แฮะ
พยัคฆ์ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปลุกเจ้า
- นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า - อ๋อ แน่นอน
นี่มันห้องเจ้า
ข้าหมายถึงเจ้าไม่คู่ควรกับวังหยก
เจ้าคือความอัปยศสำหรับกังฟู อีกทั้งถ้าเจ้ารู้จัก...
ยำเกรงต่อเราและสิ่งที่เราทำ...
จงไสหัวไปซะก่อนฟ้าสาง
ข้าแฟนพันธุ์แท้นะ
เจ้าได้พบ ต้นท้อศักดิ์สิทธิ์ปัญญาแห่งสวรรค์แล้วสินะ
อ้าวเนี่ยเหรอ โทษทีข้าขอโทษ ข้านึกว่านี่ต้นท้อธรรมดาๆ
ข้าเข้าใจ เวลาอารมณ์เสียเจ้าต้องกิน
อารมณ์เสียเหรอ ใครว่าล่ะ อะไรทำให้ท่านคิดว่าข้าอารมณ์เสีย
งั้นเจ้าหงุดหงิดทำไมล่ะ
วันนี้ข้าน่าจะทำได้เห่ยกว่าใครแหงเลย ในประวัติศาสตร์กังฟู...
ประวัติศาสตร์ชาติจีน ประวัติศาสตร์แห่งความเห่ย
น่าจะใช่
แล้วห้าผู้พิทักษ์ โห ท่านน่าจะเห็น พวกเขาเกลียดข้าสุดๆ
สุดๆ
แล้วงี้อีท่าไหนชิฟูถึงจะเปลี่ยนข้า ให้เป็นนักรบมังกรได้ล่ะ
ข้าต่างจากพวกเขาลิบลับ
ข้าไม่มีกรงเล็บ ไม่มีปีก ไม่มีพิษ
ขนาดตั๊กแตนก็ยังมี...ไอ้นี่
บางทีข้าน่าจะเลิก แล้วกลับไปขายก๋วยเตี๋ยวซะ
เลิก ไม่เลิก
ก๋วยเตี๋ยว ไม่ก๋วยเตี๋ยว
เจ้าหมกมุ่นมากไปกับสิ่งที่เคยเป็น และกำลังจะเป็น
มีภาษิตว่า...
วันวานคืออดีต...
วันพรุ่งคือปริศนา...
ทว่าวันนี้คือของขวัญจากฟ้า
ฉะนั้นมันถึงถูกเรียกว่าปัจจุบัน
- ไม่นะ - เกิดอะไรขึ้น
ประจำสถานีรบ ไปๆๆ
ยิงหน้าไม้
ยิง
ไต้ลุงหนีแล้ว ข้าต้องเตือนชิฟู
- เจ้ายังไปไหนไม่ได้ เขาก็ด้วย - ปล่อยข้า
ดึงกระเช้าขึ้น
เดี๋ยว รอข้าด้วย
- เขามาทางนี้แล้ว - มาได้ไม่ไกลหรอก พลธนู
ตายแน่ ตายแหงแก๋แน่เรา
เปล่า เรายังหรอก ยิง
- ทีนี้เผ่นได้ยัง - ได้
ดีใจที่ชิฟูส่งเจ้ามา
กำลังเริ่มนึกเชียวว่าข้าถูกลืมซะแล้ว
จงบินกลับไปบอกพวกเขาว่า...
นักรบมังกรตัวจริงกำลังจะกลับบ้าน
อรุณสวัสดิ์ท่านอาจารย์
แพนด้า
ตื่นได้แล้ว
เขาไปแล้ว
เราจะทำไงดีล่ะอาจารย์ แพนด้าหายไปยังงี้ ทีนี้ใครจะเป็นนักรบมังกรล่ะ
เราทำได้แค่ฝึกกันต่อ และเชื่อมั่นว่า...
นักรบมังกรตัวจริงจะปรากฏในไม่ช้า
มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย
ว่าไง อรุณสวัสดิ์ท่านอาจารย์
ข้ากะจะอุ่นเครื่องซะหน่อย
ขาเจ้าติด
ติดเหรอ ม่ายอ้ะ ติดเหรอ
เปล่า นี่มันท่าในกระบวน...ใช่ ขาข้าติด
- ช่วยเขาซิ - เวรกรรม
นับสามละกัน 1...2...
3
- ขอบใจ - เรื่องจิ๊บๆ
- จริงๆ นะ ข้าขอบ... - ไม่ต้อง
คิดว่าเจ้าเก่งพอจะหัดฉีกขาเต็มที่ ได้ภายในคืนเดียวงั้นเรอะ
เป็นปีๆ กว่าใครจะฝึกความยืดหยุ่นได้
กับอีกหลายปี ถึงจะรู้จักนำมาใช้สู้รบ
ทิ้งไปซะ
ของที่ระลึกเดียวที่เราสะสมกันคือ กำปั้นโชกเลือดกับกระดูกที่หักเท่านั้น
ใช่ ยอดไปเลย
ลงมือ
- พร้อมยังจ๊ะ - พร้อมตั้งแต่เกิด...
โทษทีน้อง นึกว่าเจ้าบอกว่าพร้อมแล้ว
อะไรจะปานนั้น ขออีกที
ข้าออมมือให้เจ้ามามากแล้ว แพนด้า พอกันที
ถัดจากนี้ คู่ต่อสู้เจ้าคือข้า
อ๋อเหรอ เอาสิ ได้เลย
ก้าวมา
เส้นทางสู่ชัยชนะที่แท้จริง คือหาจุดอ่อนของศัตรูให้เจอ...
แล้วใช้มันทรมานเขา
ใช่เลย
ใช้พลังของเขาให้มันต้านเขา...
จนกระทั่งเขาล้ม...
หรือถอดใจ
นักสู้ที่แท้จริงย่อมไม่มีวันถอย
ไม่ต้องห่วง อาจารย์ ข้าไม่ถอยแน่
ถ้าฉลาดพอ เขาคงไม่กลับขึ้นบันไดมาอีก
แต่เขามาแน่
เขาคงไม่ยอมหยุดมั้ง ว่ามั้ย
ที่แน่ๆ เขาไม่ยอมหยุดเด้งดึ๋งลงบันไดแหง ขอบอก
ไหนว่าฝังเข็มแล้วข้าจะสบายขึ้นไง
เดี๋ยวสบายน่า
มันแค่ไม่ง่ายตรงหาจุดประสาทใต้...เอ่อ...
- ไขมันเหรอ - ข้าจะบอกว่าขนน่ะ
อ๋อเหรอ
อย่างข้าจะมีสิทธิ์ตัดสินว่า เป็นนักรบมันต้องหุ่นยังไง ดูหุ่นข้าสิ
ข้าอยู่นี่
เจ้าน่าจะดูนี่อีกทีมั้ง
อ๋อ โอเค
พอที หยุด
ข้ารู้ ท่านชิฟู พยายามเป็นแรงบันดาลใจให้ข้าสารพัด...
นี่ถ้าข้าไม่รู้ ก็คงคิดว่าเขาหาทางกำจัดข้ามากกว่า
ข้ารู้บางครั้งท่าทางเขาดูใจดำ...
แต่เขาไม่ได้เป็นงั้นตลอดหรอก
มีตำนานเล่าว่า...
จริงๆ แล้วแต่ก่อนนี้ ท่านอาจารย์ชิฟูก็เคยยิ้ม
- จริงดิ - จริง
แต่นั่นมันก่อนหน้า...
ก่อนอะไร
เรื่องไต้ลุง
ที่จริงเราไม่ควรพูดเรื่องเขานะ
ในเมื่อเขาจะอยู่นี่ ก็ควรให้เขารู้ไว้
เรื่องไต้ลุงข้าพอรู้
เขาคือศิษย์รายแรกที่ฝึกกังฟู จนจบคัมภีร์พันเล่ม...
ต่อมาจิตใจชั่วร้าย ตอนนี้เลยติดคุก
ไม่ใช่แค่ศิษย์ธรรมดา
ชิฟูเจอเขาตั้งแต่ยังแบเบาะ
เลี้ยงดูเขาดุจลูกในไส้
พอเด็กน้อยส่อแววรุ่งในด้านกังฟู...
ชิฟูจึงฝึกเขา
ศรัทธาในตัวเขา พร่ำบอกว่าไต้ลุงถูกขีดชะตามาให้ยิ่งใหญ่
แต่มันไม่เคยพอสำหรับไต้ลุง
เขาต้องการคัมภีร์มังกร
ทว่าอูเกวมองเห็นถึงจิตใจที่มืดดำ จึงได้ปฏิเสธ
เพราะแรงแค้น ไต้ลุงออกอาละวาดทั่วหุบเขา
พยายามไขว่คว้าเพื่อจะเอาคัมภีร์
ดังนั้นชิฟูจำต้องทำลายศิษย์ที่ตนปลุกปั้นมา
แต่เขาจะทำลงเหรอ
ชิฟูรักไต้ลุงแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน
หรือนับแต่นั้นมา
บัดนี้เขามีโอกาสทำในสิ่งที่ถูกซะที
โดยการปั้นนักรบมังกรตัวจริง
แต่นี่เขาดันมาติดแหง็กกับเจ้า
แพนด้าอ้วนอุ้ยอ้าย ที่เห็นมันเป็นเรื่องตลก
ข้าเหลือทนแล้ว
เดี๋ยวเจ๊ ข้าผิดเอง ข้าจิ้มพลาดไปโดนเส้นกล้ามเนื้อหน้าเขา
เผลอๆ หัวใจจะหยุดเต้นเอาด้วย
นะโม
นะ...
นะโม
ใครที่กระพือพึ่บๆ อยู่นั่นน่ะ เงียบๆ หน่อยได้มั้ย
นะ...
อ้อ เซ็ง
ดีเลย
ข้านึกอยากฟังข่าวดีๆ อยู่เชียว
ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์
ข้ามี...เอ่อ...มันเป็นข่าวร้ายมากๆ
ชิฟู
ข่าวก็คือข่าว มันไม่มีดีมีร้ายหรอก
อาจารย์...นิมิตท่าน กลายเป็นจริงแล้ว
ไต้ลุงแหกคุกออกมา และเขากำลังมาที่นี่
เป็นข่าวร้ายจริงๆ...
หากเจ้าไม่ยอมเชื่อ ว่านักรบมังกรจะหยุดเขาได้
แพนด้าเหรอ อาจารย์ เจ้านั่นมันไม่ใช่นักรบมังกร
ไม่ควรได้อยู่นี่ด้วย มันคือเหตุบังเอิญ
เหตุบังเอิญน่ะไม่มีหรอก
ข้ารู้ ท่านเคยพูดแล้ว
- 2 หนแล้ว - นั่นก็ไม่ใช่บังเอิญเหมือนกัน
3 แล้ว
สหายข้า...
เจ้าแพนด้าจะไม่บรรลุชะตาของเขา เจ้าเองก็จะไม่...
จนกว่าเจ้าจะเลิกยึดติด ในภาพลวงตาแห่งการควบคุม
ลวงตาเหรอ
ใช่ ดูต้นไม้นี่สิ ชิฟู
ข้าไม่อาจกำหนดให้มันออกดอกดั่งใจข้า...
หรือให้มันออกผลก่อนถึงฤดูกาลได้
แต่ก็มีหลายสิ่งนะที่เรากำหนดได้
ข้ากำหนดได้ว่าผลไม้ควรร่วงเมื่อไหร่
ข้ากำหนดได้ว่า...
จุดไหนที่ควรหว่านเมล็ด
มันไม่ใช่ภาพลวงตาหรอกท่าน
ก็จริง
แต่ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร...
เมล็ดนั่นก็จะเติบโตเป็นต้นท้อ
เจ้าอาจหวังให้มันเป็นแอปเปิลหรือส้ม แต่เจ้าก็จะได้แค่ลูกท้อ
แต่ลูกท้อไม่มีทางปราบไต้ลุงได้
ก็อาจทำได้
หากเจ้าเต็มใจชี้แนะมัน
อภิบาลมัน
ศรัทธาในมัน
ยังไงล่ะ ยังไง
ช่วยข้าหน่อย อาจารย์
ไม่ เจ้าแค่ต้องมีศรัทธา
รับปากข้าสิ ชิฟู
สัญญาว่าเจ้าจะศรัทธา
ข้าจะพยายาม
เยี่ยม
เวลาของข้าหมดลงแล้ว
เจ้าต้องไปตามวิถีของเจ้า โดยปราศจากข้า
นี่ท่านจะ...เดี๋ยว
อาจารย์
อย่าทิ้งข้า
จงมีศรัทธา
ท่านอาจารย์
ข้าเลยแบบว่า "เออ เจ้าอาจเป็นหมาป่า...
อาจเป็นโจร ที่น่ากลัวสุดในมณฑลไห่จิ้นก็จริง
แต่เจ้าติ๊บห่วยบรมเลย"
จริงง่ะ แล้วเจ้ารอดชีวิตมาได้ไงน่ะ
แบบว่า จริงๆ ข้าไม่ได้พูดโพล่งออกไป...
แต่ข้าคิด...
อยู่ในใจ
ถ้าอ่านใจข้าออกเขาคงแบบว่า "ห๊ะ"
พร้อมเสิร์ฟแล้ว หวังว่าคงชอบกันนะ
- ต๊าย อร่อยจริงๆ เลย - แหม ไม่เอาน่า
วันหลังจะให้ชิมซุปสูตรลับของพ่อข้า เขาน่ะรู้สูตรลับทะลุปรุโปร่งเลย
พูดอะไรยังงั้นล่ะ นี่ก็สุดยอดแล้ว
- เจ้านี่ทำอาหารเก่งจริงๆ - อยากปากใหญ่กว่านี้จัง
พยัคฆ์ เจ้าลองชิมนี่สิ
ว่ากันว่านักรบมังกร สามารถอยู่รอดได้เป็นเดือนๆ...
โดยการกินน้ำค้างแค่เพียงหยดเดียว จากใบแปะก๊วย กับพลังแห่งจักรวาล
สงสัยร่างกายข้าคงยังไม่รู้น่ะ ว่ามันคือนักรบมังกร
ข้ายังต้องการยิ่งกว่าน้ำค้างแล้วก็... น้ำแห่งจักรวาล
- อะไร - เปล่าๆ...อาจารย์ชิฟู
อ้วนอย่างเจ้าไม่มีทางได้เป็นนักรบมังกร นอกจากลดซัก 500 ปอนด์กับแปรงฟันมั่ง
เอ๊ะ เสียงอะไรน่ะ หัวเราะเรอะ ข้าไม่เคยได้ยิน
ฝึกให้หนักแพนด้า แล้วบางทีซักวัน...
เจ้าอาจมีหูเหมือนข้าบ้าง
ฮาชะมัด
หู...พวกเจ้าว่าไม่เวิร์คเหรอ ข้าว่าฮาดีจะตาย
ชิฟู
ก็ชิฟูน่ะสิ
ท่านอาจารย์ชิฟู
พวกเจ้าคิดว่านี่ตลกเรอะ
ไต้ลุงหลุดออกมาแล้ว แต่พวกเจ้ายังมัวเล่นเป็นเด็กๆ
- อะไรนะ - เขากำลังมุ่งมาชิงคัมภีร์มังกร
และมีเจ้าเท่านั้นที่หยุดเขาได้
โธ่เอ๊ย หลงนึกว่าท่านแล้งอารมณ์ขัน
ข้าเนี่ยนะจะหยุดไต้ลุง
ห๊ะ เอาจริงเหรอ แล้วนี่ข้าต้อง...
ท่านอูเกวต้องหยุดเขาได้ เหมือนครั้งก่อนนู้นแน่ๆ
อูเกวหยุดไม่ได้
เขาทำไม่ได้แล้ว
ความหวังเดียวของเราคือนักรบมังกร
- แพนด้าเนี่ยนะ - ใช่ เจ้าแพนด้า
อาจารย์ โปรดให้เราหยุดไต้ลุงเถอะ ท่านฝึกเรามาก็เพื่องานนี้นะ
ไม่ ฟ้าไม่ได้ลิขิตให้เจ้ามาพิชิตไต้ลุง
ต้องเขานู่น
ไปไหนแล้ว
เจ้าหนีไม่ได้ นักรบที่แท้จริงต้องไม่ถอย
ใครว่า
ไม่เอาน่า
ข้าจะเอาชนะเขาอีท่าไหนได้ ขนาดวิ่งลงบันไดข้ายังไม่ทันท่านเลย
เจ้าชนะได้แน่เพราะเจ้าคือนักรบมังกร
ท่านไม่ได้เชื่อแบบนั้น ท่านไม่เคยเชื่อ
ท่านหาทางกำจัดข้าตั้งแต่แรกแล้ว
ใช่ ข้าเคย
แต่ตอนนี้ขอให้เจ้าเชื่อมั่นในอาจารย์เจ้า เหมือนที่ข้าเชื่อมั่นในอาจารย์ข้า
ท่านไม่ใช่อาจารย์ข้า แล้วข้าก็ไม่ใช่นักรบมังกรด้วย
แล้วไหงเจ้าถึงไม่ถอดใจ เจ้ารู้ข้าอยากให้เจ้าไปซะ แต่เจ้าก็อยู่
ใช่ ข้าอยู่
อยู่เพราะทุกครั้งที่ท่านเอาหินปาหัวข้า
หรือด่าว่าข้าตัวเหม็น...ข้าปวดใจ... แต่นั่นยังไม่เจ็บปวดยิ่งไปกว่า
การที่ข้าเป็นข้ามาทุกวันตลอดชีวิต
ข้าอยู่เพราะข้าคิดว่า ผู้ที่จะเปลี่ยนข้าได้...
ช่วยให้ข้า...ไม่ใช่ข้า...
ก็คือท่าน...
ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในแผ่นดินจีน
แต่ข้าเปลี่ยนเจ้าได้
ข้าทำให้เจ้ากลายเป็นนักรบมังกรได้ ข้าทำแน่ด้วย
ไม่เอาน่า ไต้ลุงกำลังมุ่งมานี่แล้ว
ต่อให้เขาเสียเวลาเป็นร้อยปีกว่าจะถึง ท่านจะ...
เปลี่ยนเจ้านี่ให้เป็นนักรบมังกรได้ยังไงเรอะ
ยังไง
- ยังไง - ข้าก็ไม่รู้
ข้าไม่รู้
ข้าก็ว่างั้นแหละ
ท่านฝึกข้ามาก็เพื่องานนี้
พยัคฆ์
อย่าห้ามข้าซะให้ยาก
เราไม่ได้จะห้ามเจ้า
อะไรนะ
เราจะไปด้วยต่างหาก
อะไร ยามอารมณ์เสียข้าต้องกิน โอเค้
ไม่ต้องอธิบายหรอก
นึกว่าเจ้าอาจเป็นเจ้าวานร เพราะเขาซ่อนคุกกี้อัลมอนด์ไว้ชั้นบนสุดโน่น
อย่าฟ้องเขานะ
- ดูเจ้าสิ - ข้ารู้ ท่านสมเพชข้า
เปล่า ข้างงว่าเจ้าขึ้นไปได้ไงต่างหาก
ไม่รู้สิ เดาว่าเพราะ...
ข้าอยากหม่ำคุกกี้มั้ง
ทั้งยังอยู่เหนือพื้นได้ตั้ง 10 ฟุต
แถมแยกขาได้เป็นมุมเหมาะเจาะด้วย
เนี่ยเหรอ แบบว่ามัน...
เหตุบังเอิญน่ะ
ไม่มีคำว่าเหตุบังเอิญ
มากับข้า
รู้ว่าท่านพยายามทำมีเลศนัย แบบแนวกัง ฟู้ กัง ฟู...
แต่ช่วยเฉลยหน่อยได้ป่ะ นี่เราจะไปไหน
ท่านลากข้า...
มาขนาดนี้...
เพื่อให้อาบน้ำงั้นเหรอ
แพนด้า...
เราไม่ได้แค่จะมาล้างรักแร้ ในสระน้ำตาศักดิ์สิทธิ์นะ
สระ...
นี่คือที่ๆ อูเกวได้คลี่คลายปมปริศนา...
แห่งสมาธิและความกลมกลืน
นี่คือแหล่งกำเนิด...
ของกังฟู
เจ้าอยากเรียนกังฟูหรือไม่
อยากสิ
งั้นข้าก็คืออาจารย์เจ้า
โอเค
อย่าร้องไห้
โอเค
ตอนเจ้าตั้งใจฝึกกังฟู...
เวลาเจ้าตั้งสมาธิ...
เจ้าห่วยแตก
นั่นอาจเป็นความผิดของข้า
ข้าไม่อาจฝึกเจ้า ด้วยวิธีเดียวกับที่ฝึกห้าผู้พิทักษ์ได้
ข้ารู้แล้วว่าวิธีที่จะเข้าถึงเจ้าได้...
คือใช้ไอ้นี่
โป๊ะเชะ กำลังหิวเลย
เยี่ยม
เมื่อไหร่ผ่านการฝึก เจ้าได้กินแน่
เริ่มกันเลย
เชิญเจ้าก่อน แพนด้า
ง่ายๆ ยังงี้เหรอ
ไม่ต้องซิทอัพ ไม่ต้องเดินขึ้นเขา 10 ไมล์ก่อนเหรอ
ข้าตกปากจะฝึก และเจ้ารับการฝึกแล้ว เชิญเจ้ากินตามสบาย
ขอให้อร่อย
เฮ้
ข้าบอกว่ากินตามสบาย กินซาลาเปาซะ
เฮ้
เชิญเจ้ากินตามสบาย
- จริงดิ - กินมั้ย
เผอิญข้าไม่หิว
อาจารย์
ตัดเชือก
ไหนล่ะนักรบมังกร
เจ้ากำลังมองอยู่นี่ไง
คิดว่าข้าโง่นักเรอะ
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่ พวกเจ้าไม่ใช่
ข้าได้ยินว่าเขาตกลงจากฟ้า ขี่ลูกไฟลงมา
ทั้งยังเป็นนักรบสายพันธุ์ใหม่ ที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน
- โปเหรอ - อ้อ นั่นสินะชื่อเขา โป
ในที่สุด ปรปักษ์ที่คู่ควร
การต่อสู้ของเราจะต้องเป็นตำนานแน่
เราดึงเอง เจ้าไปช่วยนาง
วานร
ไป
อุตริรึเปล่าเนี่ยข้า
ตั๊กแตน
ลุย
ชิฟูสอนเจ้ามาดี
แต่ดันสอนให้ไม่ครบทุกอย่าง
เจ้าทำได้ดี แพนด้า
ดีเหรอ แค่ดีเหรอ
ข้าสุดยอดต่างหากล่ะ
วีรบุรุษที่แท้จริงย่อมรู้จักถ่อมตน
แต่ใช่ เจ้าทำได้...
สุดยอด
พวกเจ้า...ตายแล้ว
ไม่ ยังหายใจอยู่ หลับรึเปล่าหว่า แต่พวกเขาลืมตานี่
เราด้อยไปสำหรับวรยุทธระดับเขา
เขากล้าแกร่งกว่าเก่า
ใคร ไต้ลุงเหรอ แกร่งเหรอ
เขาไวเกิน
โทษที...โป
ข้านึกว่าเราจะหยุดเขาได้
เขาอาจฆ่าพวกเจ้าด้วยซ้ำ
แต่ไหงไม่ฆ่า
ปล่อยกลับมาเพื่อทำเรากลัวจับจิตไง แต่ไม่ได้ผลหรอก
ไม่แน่นะ แบบว่า...นิดนึง
ข้ากลัวพอสมควร
เจ้าสยบเขาได้แน่ แพนด้า
พูดเป็นเล่น ขนาดพวกเขายังแพ้เนี่ยนะ
ตั้งห้าจอมยุทธ์ ข้าหัวเดียวกระเทียมลีบ
แต่เจ้ามีสิ่งนึงที่ใครอื่นไม่มี
ท่านเชื่อว่าข้าพร้อมจริงๆ เหรอ
เจ้าพร้อมแล้ว...
โป
จงรับคัมภีร์มังกร
มันเป็นของเจ้า
เดี๋ยว จะเกิดอะไรขึ้นถ้าข้าอ่านมัน
ตำนานบอกว่าหูเจ้าจะไวขนาดได้ยิน กระทั่งเสียงผีเสื้อกระพือปีก
จริงดิ ก็จ๊าบสิ
ตาเจ้าจะมองเห็นแสงสว่างในถ้ำมืด
เจ้าจะรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของจักรวาล รอบกายเจ้า
ข้าจะชกผนังทะลุได้มั้ย
- ตีลังกา 4 ตลบได้มั้ย หายตัวได้มั้ย - สมาธิ
- ได้มั้ย - สมาธิ
- อ้อ ใช่ๆ
อ่านซะ โป แล้วจงเติมเต็มชะตาของเจ้า
อ่านมันแล้วจงกลายเป็น...
นักรบมังกร
เปิดยากเปิดเย็นชะมัด
เปิดหน่อยน่า เปิดสิเปิด
ขอบคุณ
สงสัยเมื่อกี๊ข้าคลายเกลียวไว้ให้อ่านะ
โอเค เริ่มนะ
- บ๋อแบ๋ - ห๊ะ
- นี่ไง ดู - ไม่ ข้าถูกห้ามไม่ให้ดู...
ว่างเปล่า ข้าไม่...
ข้าไม่เข้าใจ
โอเค สรุปคือ...
ไปๆ มาๆ อูเกวเป็นแค่เต่าแก่ติงต๊อง
ไม่ อูเกวฉลาดกว่าเราทั้งหมดนี่
โธ่ ยอมรับเถอะ เขาแค่เลือกข้ามาแบบส่งเดช
แน่นอน ข้าไม่ใช่นักรบมังกร นี่ข้าล้อใครเล่นเนี่ย
แต่ใครจะหยุดไต้ลุงได้ล่ะ
เขาทำลายทุกอย่างและทุกชีวิตแน่
ไม่
อพยพทั้งหุบเขา พวกเจ้าต้องปกป้อง ชาวหมู่บ้านให้พ้นเงื้อมมือไต้ลุง
- แล้วท่านล่ะ อาจารย์ - ข้าจะสู้กับเขา
- ห๊ะ - ข้าคงถ่วงเขาไว้ได้...
นานพอที่ทุกชีวิตจะหนีรอด
แต่ชิฟู เขาจะฆ่าท่านนะ
นั่นแปลว่าข้าจะได้ชดใช้ที่ทำผิดไว้ไง
พวกเจ้าฟังข้านะ
ถึงเวลาพวกเจ้าต้องไปตามวิถีของตน โดยไม่มีข้าแล้ว
ข้าภูมิใจมากที่ได้เป็นอาจารย์พวกเจ้า
เราต้องพาพวกเขาไปอย่างปลอดภัย
มา หมูน้อย ไปตามหาแม่เจ้ากัน
อสรพิษ เจ้าไปรวบรวมชาวนาทางใต้ ตั๊กแตน เจ้าขึ้นเหนือ
กระเรียน เจ้าส่องทาง
ดูสิ นั่นไงนักรบมังกร
พ่อครับ
โป
ดีจังที่เจ้ากลับมา ลูกพ่อ
ดีที่ข้าได้กลับมา
ไปเร็ว โป
ร้านใหม่เรานะ ถึงคราวต้องยอมรับละ...
ว่าก๋วยเตี๋ยวในอนาคต คือผักหั่นเป็นรูปลูกเต๋า...
ไม่ใช่ซอยเป็นเส้นๆ
อีกทั้งพ่อกะไว้ว่าบางที...
หนนี้เราจะสร้างครัวเพดานสูง พอให้เจ้ายืนตัวตรงๆ ได้
ชอบใจมั้ย
โป พ่อเสียใจที่มันไม่เป็นอย่างที่เจ้าหวัง
มันแค่ไม่ใช่ชะตาเจ้า
โป เจ้าลืมเรื่องอื่นซะเหอะนะ
อนาคตยังรอเจ้าอยู่
เรามันแค่พ่อค้าก๋วยเตี๋ยว น้ำซุปมันซึมซ่านอยู่ในสายเลือดเรา
ไม่รู้สิ พ่อ
บอกตามตรง บางครั้งข้าไม่อาจเชื่อ ว่าข้าคือลูกพ่อแท้ๆ
โป...
คงถึงเวลาแล้วมั้งที่พ่อควรบอกบางอย่าง ซึ่งพ่อน่าจะบอกเจ้า...
ซะตั้งนานแล้ว
โอเค
สูตรเครื่องปรุงน้ำแกงสูตรลับของพ่อ
มาสิ สูตรเครื่องปรุงลับก็คือ...
ไม่มีอะไร
เจ้าได้ยินแล้ว ไม่มีอะไร
ไม่มีเครื่องปรุงลับอะไรทั้งนั้น
เดี๋ยว แค่ก๋วยเตี๋ยวน้ำธรรมดางั้นเหรอ
ไม่มีซีอิ๊วพิเศษหรืออะไรเหรอพ่อ
ไม่จำเป็น การจะทำอะไรให้พิเศษอ่านะ เราแค่ต้องเชื่อมั่นว่ามันพิเศษเท่านั้นเอง
ไม่มีเครื่องปรุงสูตรลับอะไรเลย
ข้ามาบ้านแล้ว อาจารย์
ที่นี่ไม่ใช่บ้านเจ้า และข้าก็ไม่ใช่อาจารย์เจ้าอีกแล้ว
อ้อใช่ ท่านมีศิษย์โปรดรายใหม่แล้วนี่
ไหนล่ะ เจ้าโปนั่น
เอ๊ะ หรือเผ่นแนบเพราะกลัวข้า
นี่คือศึกระหว่างเจ้ากับข้า
อ้อ ตกลงคือจะเป็นรูปนี้
มันจะต้องเป็นแบบนี้
ข้าต้องเน่าอยู่ในคุก 20 ปี เพราะท่านมันอ่อนแอ
การเชื่อฟังอาจารย์ไม่ใช่เรื่องอ่อนแอ
ท่านรู้ว่าข้าคือนักรบมังกร
ท่านรู้มาตลอด
แต่พออูเกวพูดเป็นอื่น ท่านทำยังไงนะ
ท่านทำอะไร
ท่านเฉย
ฟ้าไม่ได้ลิขิตให้เจ้าเป็นนักรบมังกร มันไม่ใช่ความผิดของข้า
ไม่ใช่งั้นเหรอ
ใครล่ะที่ยัดเยียดความฝันใส่หัวข้า
ใครที่เคี่ยวเข็ญให้ข้าฝึกจนกระดูกร้าว
ใครล่ะที่ขัดขวางชะตาข้า
ข้าไม่มีสิทธิ์อะไรจะตัดสิน
ตอนนี้มีแล้ว
มอบคัมภีร์ให้ข้า
ข้ายอมตายซะดีกว่า
ข้าทำมันทุกอย่างเพื่อให้ท่านภูมิใจ
บอกซิว่าท่านภูมิใจขนาดไหน ชิฟู
บอกมา
บอกสิ
ข้าภูมิใจในเจ้ามาตลอด
ตั้งแต่นาทีแรก ข้า...
ภูมิใจในตัวเจ้า
และนั่นเองที่ทำให้ข้า...
เหมือนตาบอด
ข้ารักเจ้ามากจนมองไม่เห็น ว่าเจ้ากำลังกลายเป็นอะไร...
ข้าทำ...
ให้เจ้ากลายเป็นอะไร...
ข้า...
ข้าเสียใจ
ข้าไม่ต้องการคำขอโทษ
ข้าต้องการคัมภีร์
ห๊ะ
มันอยู่ไหน
ป่านนี้นักรบมังกรคงนำคัมภีร์ ข้ามไปถึงครึ่งแผ่นดินจีนแล้ว
เจ้าไม่มีวันได้เห็นมันแน่ ไต้ลุง
ไม่มีวัน
บันได
เจ้าคือใคร
เกลอเอ๋ย ข้าคือนักรบมังกร
เจ้าเหรอ
เขาเหรอ นี่มันแพนด้า
เจ้าเป็นแพนด้า ไหนเจ้าจะทำไงไอ้อ้วน นั่งทับข้าเรอะ
ขอร้องอย่ายั่ว
เปล่า ข้าจะใช้นี่ไง
อยากได้ใช่ป่ะ เข้ามาเอาสิ
เสร็จข้าล่ะ
คัมภีร์นั่นของข้า
เจ๋งป่ะ
คัมภีร์มอบพลังให้มันแล้ว
ไม่
ในที่สุด ใช่แล้ว
พลังแห่งคัมภีร์มังกรเป็นของข้าแล้ว
มันว่างเปล่านี่
โอเคน่า ทีแรกข้าก็งงเหมือนกันแหละ
ห๊ะ
สูตรลับน่ะมันไม่มีหรอก
มันอยู่ที่เรา
พอทีพอ
ฉี่ข้าจะราด
อย่า
อย่า อย่า
เจ้า...
ไม่มีทางชนะข้า
เจ้า...
มันแค่แพนด้า...
อ้วน...
ปุ๊กลุก
ข้าไม่ใช่แพนด้าอ้วนปุ๊กลุก
ข้าคือ...เฮียบึ้กแพนด้า
ดัชนีปลิดวิญญาณ
อ้อ้ รูจักด้วยเรอะ
เจ้าแค่ขู่ เจ้าแค่ขู่ ชิฟูไม่ได้สอนเจ้าแน่
เปล่า
ข้าคิดของข้าเอง ตู้ม
ดูดิ
นักรบมังกร
ลูกข้าเอง นักสู้กังฟูตัวใหญ่น่ารักนั่นเป็นลูกชายข้า
เยี่ยม
ขอบคุณ พ่อ
เฮ้พวก
อาจารย์
อาจารย์เหรอ
อาจารย์ชิฟู
อาจารย์
ชิฟู เป็นอะไรรึเปล่า
โป
เจ้ารอด
หรือเราตายแล้วเนี่ย
เปล่าอาจารย์ ข้าเปล่าตาย ข้าปราบไต้ลุงสำเร็จ
เจ้าเหรอ
โห เหมือนที่อูเกวทำนายเปี๊ยบ
เจ้าคือนักรบมังกร
เจ้าได้นำสันติสุข...
มาสู่หุบเขานี้...
เเละ...
มาสู่ข้า
ขอบใจ
ขอบใจ โป
ขอบใจ ขอบใจ
ไม่ อาจารย์ อย่าตายนะชิฟู ได้โปรด
ข้าไม่ได้จะตาย เจ้าบื้อเอ๊ย
นักรบมังกร...
ในที่สุด...ข้าก็รู้สึกสงบ
ข้าควรหยุดพูดงั้นใช่มั้ย
ถ้าทำได้
หาอะไรกินหน่อยดีมั้ย
เอาดิ
"จบ"
ทุกๆ คนล้วนชื่นชมกังฟู
สติคุณไวดุจสายฟ้าฟาด
แม้อนาคตยังคงน่าหวั่นหวาด
ทว่ามันคือชีวิตที่คุณลิขิตเอง
ทุกๆ คนล้วนชื่นชมกังฟู
สติคุณไวดุจสายฟ้าฟาด
แม้อนาคตยังคงน่าหวั่นหวาด
ทว่ามันคือชีวิตที่คุณลิขิตเอง
คุณมีพรสวรรค์โดยธรรมชาติ
ไฉนจึงยากนักที่จะมองเห็น
อาจเพราะคุณมัวมองดูผู้อื่น
การเดินทางคือความเหงาเดียวดาย มีเรื่องมากมายกว่าที่เราจะรู้
ทว่าบางครั้งคุณจำต้องลุย เป็นฮีโร่ฉลุยให้กับตัวเอง
ทุกๆ คนล้วนชื่นชมกังฟู
สติคุณไวดุจสายฟ้าฟาด
แม้อนาคตยังคงน่าหวั่นหวาด
ทว่ามันคือชีวิตที่คุณลิขิตเอง
คุณคือเพชรในตม คือก้อนดินอันสุกใส
อาจกลายเป็นงานศิลป์ชั้นเลิศ หากคุณสู้จนถึงที่สุด
ไม่มีอะไรจะหักคุณได้ ในเมื่อคุณรู้จักไหวเอน
อีกทั้งไม่เพียงสู้เท่านั้น แต่ต้องมุ่งมั่นเพื่อชัยชนะ
ทุกๆ คนล้วนชื่นชมกังฟู
สติคุณไวดุจสายฟ้าฟาด
แม้อนาคตยังคงน่าหวั่นหวาด
ทว่ามันคือชีวิตที่คุณลิขิตเอง
คุณคือเพชรในตม คือก้อนดินอันสุกใส
อาจกลายเป็นงานศิลป์ชั้นเลิศ หากคุณสู้จนถึงที่สุด
ไม่มีอะไรจะหักคุณได้ ในเมื่อคุณรู้จักไหวเอน
อีกทั้งไม่เพียงสู้เท่านั้น แต่ต้องมุ่งมั่นเพื่อชัยชนะ
ทุกๆ คนล้วนชื่นชมกังฟู
สติคุณไวดุจสายฟ้าฟาด
แม้อนาคตยังคงน่าหวั่นหวาด
ทว่ามันคือชีวิตที่คุณลิขิตเอง