DOKTOR WHO
UZAY BEBEKLERİ
POLİS GENEL ÇAĞRI KUTUSU
Kimsin sen?
Ben Doktor'um.
Orada durmana gerek yok. Gel de bak!
Adı TARDIS.
Güzel.
Ama bir dakika. Sana Doktor diyemem.
Adını bilmek istiyorum.
O tuhaf bir mesele.
Evlatlık alınmıştım
ve beni alan gezegenin halkı aslında biraz kokoştu.
Doktor ya da Piskopos gibi unvanlar kullanıyorlardı.
Prenses ya da İstilacı gibi.
Bin yıl bana "Doktor" dersen adım o olur.
Tamam. Gezegen meselesini sonra konuşuruz.
Bir de "bin yıl".
Onu da sonra konuşuruz.
Yani sen bir doktorsun ama bir de polis misin?
Kulübeyi mi diyorsun? Yok.
Hayır, o sadece gizlenmek için.
İçinde zaman ve uzay makinesi var ama dışında. Bukalemun gibi.
Çünkü 1963'te geldiğimde
sokak köşelerinde telefon kulübeleri vardı.
- 1963 mü? - Evet.
Tamam.
Müzik kutusu mu? Hoşuma gitti.
Tamam. Gezegen konusuna dönelim.
Benim dünyamın adı Gallifrey.
Gallifrey.
Nerede peki?
Yok oldu!
Yok oldu Ruby.
Hepsi öldü.
Bir soykırım oldu ve hepsi öldü.
Geriye sadece evlatlık alınan kişi kaldı.
Ben Zaman Lortları'nın sonuncusuyum
ve hayatta olduğum için çok ama çok mutluyum.
Bu şey uçabiliyor.
Görmek ister misin?
Rastgele bir yere gidelim.
Yüz elli milyon yıl geçmişe.
- Hayır! - Gerçekten.
Hayır, dalga geçiyorsun.
Saçmalama.
- Dışarıda dinozorlar var mı? - Bilmem.
Git de bak.
Bekle, hayır!
Bu güvenli mi?
Bir kelebeğe falan basıp dünya tarihini değiştirirsem?
Öyle bir şey olmayacak, değil mi? Kim kelebeğe basar ki?
"Bekle. Gel buraya kelebek" demen gerekir.
"Gel de gör!"
POLİS TELEFONU HALK KULLANIMINA AÇIKTIR
Tanrım.
Bu…
Çok güzel.
TARDIS, Uzaydaki Zaman ve İzafi Boyut anlamına geliyor.
Yani konumumuz da değişti.
Burası Kuzey Amerika olacak.
Bir gün burası Wyoming olacak.
Vay canına.
Green River adında küçük bir kasaba.
Ne oldu?
Yanlış bir şey mi yaptım?
Çünkü 57'nci Yarımküre Kuluçkaları'ndan Rubathon Blue'yum ben
- ve yanlış bir şey yapmam Doktor. - Ama…
Yanlış bir ithamda bulunduysan seni öldürmem gerekecek.
Hayır. Bekle. Bir dakika bekle.
Şimdi…
- Ne yapıyorsun? - Hiç. Sadece…
Bir şeyi mi kaçırdım?
Hayır.
Tekrar deneyelim, tamam mı?
- Teşekkürler. - Tabii.
Rica ederim.
Tamam, kontroller yeni.
Aklımdan çıkmış. Kelebek telafi kolu.
Güzel. Evet, devam edelim.
Bana bir yıl söyle.
- İki… - İki…
- …bir, beş, sıfır… - …bir, beş, sıfır…
- …altı. - …altı!
Beş basamaklı! Sevdim!
Ama içerideyiz.
Duvarlardan mı geçtik?
Star Trek'teki taşıyıcı gibi mi bu?
Bir gün onlara da gidelim.
TARDIS'in bukalemun gibi olduğunu söylemiştin.
Ama bu yine de telefon kulübesi.
Bozulmuş.
Evrenin büyük kısmı ağır hasar görmüş canım.
Tamam. Gel.
Kötü kokuyor.
Burada bir sıkıntı var.
Aşırı yüke ulaşan bir uzay istasyonu bu.
Daha da kötü oldu.
Asıl bu kötü oldu.
O bir canavar mı?
Hayır, saçmalama.
Canavar diye bir şey yoktur. Onlar sadece
henüz tanışmadığın yaratıklardır.
Merhaba.
- Kaçalım mı? Kaç! - Kaç!
Koş!
Yürü! Hadi! Koş!
Hadi!
Devam et! Gel!
İçeriye gir!
Oh be.
Peki ben neden kaçtım?
Çünkü korkunçtu.
Yeni bir şeydi.
Yeni şeylerle tanışmayı severim.
O yüzden, neden korku hissettim?
Yeterince hızlı koşamadım. Şöyleydim…
Konumuzu bilsek güzel olurdu.
Bir kez daha düğmeye basalım.
Bir bebek çiftliğindeyiz.
Partenogenez makinesi.
Bebeklerle alakan ne senin?
Ben de aynısını sana soracaktım.
Bebekten bebeğe geçtik.
Bağlantılı olduklarını söylemiyorum ama bağlantılılar işte.
Ben ailemi arıyorum.
Senin de zaman ve uzay makinen var.
Şimdi, burada bebek büyütülüyor. Ne için?
- Yemek için mi? - Ne?
Yemek mi? Onlar domates değil.
Kusura bakma da aşağıda kocaman bir şey var.
Bebek çiftlikleri nüfusu artırır.
Bazen dünyada üreme durur
ya da ne bileyim, kafayı yerler ve öpüşmek yasaklanır.
Yani bu bebekler insan, değil mi?
Evet. Kolonize bir gezegen için.
Ve o gezegenin adı Dünya değil mi?
Tamam, son bir kez.
ERİŞİM İZNİ GEREKLİ
Düğmeye basalım.
Başarmışız.
İnsan ırkı olarak hayatta kalmışız.
Yıldızlara gitmişiz.
Ve Doktor, sadece on dakika önce
"soykırım" demiştin.
- Halkın ölmüş. - Evet.
- Sen nasıl devam ediyorsun? - Böyle günler için Ruby Sunday.
Benim halkım yok, evim yok.
Ama işim de yok.
Patronum, ödenecek vergilerim, kiram, faturalarım yok.
Bir amacım, sebebim veya görevim yok
ama özgürlüğüm var.
Bu yüzden devam ediyorum.
Bir sonraki şeyi görmek için.
Bir sonrakini ve bir sonrakini.
Bazen kendi gözlerinle görünce daha da güzel oluyor.
Burası nerede peki?
Pacifico del Rio gezegeni.
Bu isim İngilizce.
İngilizce mi konuşuyorlar? Hâlâ var mı?
Hayır. İnsanlar bu dönemde tek dil konuşuyorlar.
Kantoncaya benziyor.
Aslında
böyle görünüyor.
Ama TARDIS çeviriyor. Üstünde algı filtresi var.
O yüzden her zamana ve her yere ayak uydurmanı sağlıyor.
Pekâlâ. Yani annem çoktan ölmüş mü?
- Telefonuna bakabilir miyim? - Evet.
Sonik tornavidam sayesinde
Dünya'yla arandaki uzaklık 19.000 yıl yerine…
…tek telefon çağrısı.
- Ne? - Carla. Onu ara.
- Ama… - Annen, Ruby. Anneni ara.
MUTLU NOELLER
Evet? Şimdi ne var?
Anne?
Evet, annenim tabii ki.
Daha demin kapıdan çıktın.
Niye arıyorsun?
Hızlıca çıktın. Nereye gidiyordun?
Evet, şey… Sonra konuşuruz.
Hoşça kal. Seni seviyorum. Mutlu Noeller.
Telefondaki annemdi.
Noel arifesinde. Doğum günümde. On dakika önce.
Çok da iyi çekiyordu. Kaç para yazdı?
Burada ne var böyle, merak ediyorum.
Görüyor musun?
Etraf sakin ama alttan alta bir huzursuzluk var.
Tıpkı aşağıdaki o yaratık gibi.
Burada mürettebat ya da bir kaptan olmalı…
Ben Eric, Doğum Alanı 6'dan bildiriyorum.
Sıcaklıktaki dalgalanma durmuyor.
On ile 16 arasındaki güvenlik valflerini açtım.
Karbondioksit değişimiyle eşleştirmeye çalıştım.
Ama o basıncı düşürene kadar ben…
Merhaba.
Her şey yolunda mı?
Ama… Siz.
Çok uzun zamandır bekliyorduk.
Anneciğim! Babacığım!
- Hayır! - Canım, biz…
Vay canına!
Herkese söylemem lazım.
Anne babamız geldi!
Bebeklerin yönettiği bir bebek çiftliği.
Uzay bebekleri!
Geldiler!
Sonunda geldiler!
Anne babamız geldi!
Baba! Anne!
Döndünüz!
- Merhaba uzay bebekleri. - Merhaba.
- Merhaba baba. - Selam baba.
Millet, işinizin başına dönün.
Annemizle babamıza yaptığımız iyi işi gösterelim.
Onları gururlandıralım.
Benim işim boruları temiz tutmak.
Borularla gurur duyuyorum.
Ben de oksijenin seviyesini ayarlıyorum.
Nefes almak için oksijen lazım.
Ben de bu ipi ve bu ipi çekiyorum.
Ne işe yaradıklarını bilmiyorum ama epey sert çekiyorum.
Ben de sana bunu yaptım. Küçük bir çiçek.
Teşekkür ederim.
Ben Kaptan Poppy.
Annem ve babam için bu istasyonu çalışır hâlde tuttum.
Çünkü bir gün geleceğinizi biliyorduk.
Bekledik.
Tamam da burayı siz yönetmemelisiniz. Burası Bebek Dünyası değil.
Yetişkinler gitti de siz geride mi kaldınız?
Yönetimi devraldık.
Çok cesurduk.
Peki.
Harikaymış. Çok güzel.
Muhteşem.
Harika bir iş yapmışsınız.
Affedersin Poppy. Özür dilerim.
Ama biz anneniz ve babanız değiliz.
Keşke olsaydık.
Ama değiliz.
Bizi terk ettiler.
Nereye gittiler?
Bilmiyorum canım.
Ama benim adım Ruby.
Bu da Doktor.
Biz dostuz.
Pekâlâ. Gel bakalım.
Aldım seni, aldım.
Aldım seni.
Peki ben?
Tanrım.
Peki ben?
Kaptan Poppy, en son ne zaman biri sana sarıldı?
Hiçbir zaman.
Bebeğim, geçti.
Gel bakalım buraya. Sorun yok.
- Kimse sarılmamış mı? - Geçti.
Gel. İstediğin kadar sarılırım.
Bir şeyleri yanlış mı yapmışım Doktor?
Şimdi… Bu şeye göre mürettebat eve gitmiş.
Gemiyi terk etmiş ve sizi geride bırakmışlar.
Sebebini bilmiyorum ama doğum makinesini açık bırakmışlar.
Bu yüzden büyümüşsünüz ama boyunuz aynı kalmış.
Bebek boyunda. Uzay bebekleri.
Ama bizde bir sorun mu var?
- Nasıl yani? - Böyle olmamamız gerekiyor.
Yanlış mı büyüdük?
Poppy.
Pop'çığım.
Bana bak.
Kimse yanlış büyümez.
Sen neysen osun ve bu muhteşem bir şey.
Ama anne babamız bizi terk etti.
Olsun. Benimkiler de terk etti.
Sonra ne oldu?
Birileri beni buldu.
Yaşasın!
Evet, ben küçük bir bebekken dış uzayın ortasında terk edilmiştim.
- Beni kimlerin aldığını tahmin et. - Bilmem.
Zaman Lortları.
Benim gibi söyle.
- Zaman Lortları. - Evet.
Ama asıl mesele, nereden geldiğimin önemli olmaması
çünkü ben şahaneyim, değil mi?
- Öylesine bir soru değildi Pops. - Evet, öylesin.
Sırrımı bilmek ister misin?
Koca evrende benim gibi bir tanesi daha yok.
Benim gibi bir başkası yok ve bu herkes için geçerli.
Bu bir sorun değil Kaptan Pops.
Bu bir süper güç.
- Çak bakalım. - Evet.
- Evet! - Şimdi, sen Eric'sin.
Sen Tasha, sen Ruben ve Saltine ile Boo da var.
Seni seviyorum Ruby.
Ben de seni seviyorum Eric.
Ama burayı tek başınıza nasıl yönettiniz?
Burada Nen-E var.
Selam ver Nen-E.
İyi günler çocuklar. Yeni ziyaretçilerimiz, hoş geldiniz.
Nanomatriks elektroform.
Nen-E. Tabii ya.
Merhaba Nen-E. Ben Doktor, bu da Ruby.
Misafirlerimiz var çocuklar.
- Nen-E! - Burunlar temizlenmeli.
Burun temizliği devrede.
Bir, iki, üç ve…
Sümkürün.
Aferin çocuklar.
Çocuklar, şimdi işinize dönün.
Bezleriniz saat altıda değişecek.
- Bunu mutlaka görmem lazım. - Evet.
Yani burada siz varsınız,
Nen-E var,
peki aşağıdaki de köpeğiniz mi?
O bir köpüş değil.
- Ne peki Eric? - Bir şey yok.
Öcü.
Tanrım.
- Öcü'yü sevmiyoruz. - Hayır, tamam.
Amacım sizi korkutmak değildi.
Öcü diye bir şey yoktur.
O şey daha çok şeye benziyor…
- Öcü! - Yapma. Kes şunu!
Hayır, kes şunu!
Nen-E, onlara Öcü diye bir şey olmadığını söyle.
Nen-E de Öcü'den korkar.
Peki o Öcü aşağıda ne yapıyor
ve neden bu kadar korkunç?
Doktor, kapat şunu!
- Beni dinleyin bebekler. Hadi. - Özür dilerim.
Üzgünüm bebekler. Uzay bebekleri.
Geçti.
- Ruby. - Gel.
Tamam.
Nen-E, bu bebekler ellerinden geleni yapıyorlar. Uzay bebekleri.
Ama bu istasyon tehlikede.
3-B gövdesinde biriken bir basınç var
ve Öcü'nün yaşadığı yerde de bir şey yükseliyor.
Bu devam ederse bebek sayısında patlama olur.
- Geçit 3-5-7. - Tamam. O ne?
Geçit 3-5-7'ye erişin.
İSTASYON PLANI
Bu kattaymış. Ne o?
Geçit 3-5-7'ye erişin.
Sadece bir depolama ünitesiymiş. Oraya neden gitmem gerekiyor ki?
Tanrı aşkına ya! 3-5-7, hadi!
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Geçit 3-5-7'ye.
Şimdi mi? Harika. Tamam, geliyorum.
Senin olayın bu mu Doktor?
Yani hayattaki? Yardım mı ediyorsun?
- Amacın bu mu? - Hayır.
Bebeklere yardım ediyorum. Uzay bebeklerine.
Kalplerimi dinliyorum. İki kalp. Çoğul.
Tamam. İki kalp.
Ama bebeklere yardım etmek altı hafta veya on yıl sürerse?
Annem hâlâ beni bekliyor da.
Doğum gününde eve dönersin.
Senin hayatın bir tuhaf.
Sen de onlar gibi terk edilmiştin.
Bir bağlantı varsa asıl bağlantıyı sen sağlıyorsun.
Öz annen veya babanla ilgili hiçbir şey bilmiyor musun?
Bir not bırakmamışlar mı?
Veya bir parça kâğıt?
Hiçbir şey yoktu. Sadece terk edilmiştim.
- Kiliseye mi? - Karlı havada.
Ruby Sokağı'nda.
Doktor.
Efendim?
Kar yağıyor.
Tamam, demin ne oldu?
Kar dedim ve kar taneleri geldi.
Aniden canlanan bir anı gibi.
Doğduğun günden bir anı.
Ama nasıl? Böyle şeyler zaman yolculuğunda olur mu?
Zamanın sonuna gitmişliğim var
ama daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim.
Peki bunun anlamı ne?
Bilmiyorum.
- Bir de kendi doğumumu ilginç bulurdum. - Evet, biliyorum.
Acaba o kim? Annen…
Anı değişti. Beni işaret ediyordu.
Geçit 3-5-7, dedim.
Orada konuşup durmayın aptallar. İçeri girsenize!
- O kim? - Nen-E.
Ben Kaptan Rico Trieste, Bebek İstasyonu Beta'da işimi bırakıyorum.
Pasifik tarihi 56-56-22.
Kayıtlara geçsin, görevimi protestoyla bırakıyorum
ve bu hareketleri kınıyorum.
Başmühendis Lucia Colasanto.
Görevimi bırakıyorum, 56-56-22.
Kayıtlara geçmesi için söylüyorum ki şirketin hareketleri dehşet verici.
Evimize varır varmaz bir itiraz başlatacağım.
Ben iletişim görevlisi Gina Scalzi,
görevimi bırakıyorum. 56-56-22.
Yani, mürettebat eve gitmiş ve bebekleri geride bırakmış. Uzay bebeklerini.
Göreve ara verildi.
Devlet para için bebek istasyonunu kapattı
ama kanunlara göre doğum makinesini durdurmak yasak.
Ama siz nasıl geldiniz?
- Dönmek için vasıtanız var mı? - Gemim var, evet.
Adın neydi? Affedersin Nen-E.
Jocelyn.
Jocelyn Sancerre. İstasyon muhasebecisiydim.
Burası nasıl çalışır, bilmiyorum.
Jocelyn, bekle. Dur bakalım. Bunun faydası olur.
Senkronize olması için bırakırsan
her şeyi kalibre eder.
Teşekkürler.
Değişmek ister misin?
Durun.
Yani aşağıdaki gezegen üremeyi durdurmak istemiyor
ama doğduklarında da bebeklere bakmıyor mu?
Çok tuhaf bir gezegen.
O kadar da tuhaf değil.
Ama sen burada kalmışsın.
Onları bırakamadım.
Burayı yürütmeyi denedim ama ben mühendis değilim.
Senkronizasyonu bozulmuş. Düzelttim.
Sonra da eğitim yazılımı kontrolden çıktı. Her şey karıştı.
Altı yıldır tek başıma bu çocuklara bakıyorum.
Ama ben anlamadım. Onlar harika çocuklar.
Neden saklanıyorsun ki?
Çünkü ölmelerini görmek istemiyorum.
Onlar da benim ölümümü görmesinler.
Çünkü durum o kadar kötü.
Burası kapalı bir istasyon.
Sınırlı miktarda oksijen ve yiyecek var.
Yapacağım son şey geçit 3-5-7'den onlara hava vermek.
Ama sonra…
Sonra siz geldiniz.
Başka bir yere uçamaz mısınız?
- Ne demek "uçmak"? - Uzay istasyonu sabit duruyor.
Motorları yok. Bu koca şey hareket edemez.
Yörüngede sıkışıp kalmış. Çok yazık çünkü bu güzel bir sistem.
GÜNEŞ SİSTEMİ
Beşinci gezegen Mondo Caroon olmaz.
DuBarryDuPlessy'yi deneyelim.
Güzel.
DuBarryDuPlessy yıldızlararası bir organizasyondur.
Yani çok sayıda mülteci kabul eder.
Onları yardıma çağıramaz mıyız?
Mültecileri onlar gidip almazlar.
Evrendeki her mültecinin kaderi bu.
Bizzat başka birinin ayağına gitmek zorundasın.
- Ve hareket edemiyoruz. - Ama artık geminiz var.
Bolca yeri de var. Adı TARDIS.
Ama sorun şu. Gemiyle aramızda Öcü var.
O da ne?
- Bilmiyor musun? - Bilmiyor musun?
Benimle alakası yok. Gemi listesinde bu yok.
Daha önce gördüğüm bir şeye benzemiyor.
Benim de öyle.
Ama bir şeyi andırıyor. Neyi acaba?
Acaba derisi neden yapılma ve niye bu kadar korktum?
Çünkü korkutucu.
Ben bir sürü çirkin böcek gördüm. Ben de çirkin böceğim.
O şey bende kaçma isteği uyandırdı ve sebebini merak ediyorum.
Tamam.
Burası çok saçma bir yer ama biraz da insanın aklına yatıyor.
Bebekler var, bir dadı var
ve de Öcü var.
Resmen aşağıda yaşayan bir canavar var.
Bu bir çocuk masalının gerçeğe dönüşmesi.
Ve her masalın bir kahramanı vardır.
Bu Eric! Eric mi o?
Eric, oradan hemen ayrıl.
Eric, lütfen bölgeden çık.
- Böyle mi oluyor? - Dadı filtresi.
Eric, çık hemen!
Eric derhâl oradan çıkacak.
Hayır Nen-E, ben cesurum.
Tanrı aşkına Eric. Kaç!
Eric, yaratıcının hatırına, bölgeden çıkışını hızlandır.
Ama Ruby'nin dediğini yapıyorum.
Ne?
Ruby'yi seviyorum ve o, Öcü diye bir şeyin olmadığını söyledi.
Bu yüzden o haylaz köpeği bulup buradan kovacağım.
Ama çok korkuyorum.
Tanrım!
Benim hatam!
Eric, geliyorum!
Hayır.
Nen-E, Öcü nerede?
Yaklaşık 400 metre kuzey batında.
Ama hâlâ Eric'ten iz yok.
Net bir görüntü alamıyorum. Demiştim, bu sistemler bo…
…pis madde gibi.
Düzgün konuş Nen-E.
Tamam Doktor, çok ses çıkarırsak
Öcü bize gelir ve Eric'i rahat bırakır, değil mi?
- Değil mi? Tamam. Evet. - Evet, hadi.
- Öcü! Bize gel! - Öcü!
Öcü!
Hareket ediyor. Sizi duydu!
Tamam, güzel plandı, ya şimdi?
Sanırım
çok küçük olsam ve Öcü'nün geldiğini bilsem
bezimi değiştirmem gerekirdi.
Çünkü bir şey seziyorum…
Uzay bebeği!
Eric!
- Güvendesin. - Korktum.
- Geçti. - Biliyorum.
Batı değil, doğuymuş!
Yürüyün!
Bir şey yok.
Bir şeyiniz yok.
Bir şey yok.
Tamam.
Onlara dokunma, seni…
…gayrimeşru varlık.
Koş!
Buradan çıkış yok!
- Bir şey yok. - Geçti.
Bebekler kurtarmaya geliyor!
Uzay bebekleri!
Bebekler ve alev silahı mı?
Bebekler, şahane iş çıkardınız!
Çok iyiydiniz!
Uzay bebekleri, gitmeniz gerek, tamam mı?
Buradan gidin.
Seni şuraya oturtalım. Hadi.
Seni oturtalım. Çok iyiler. Evet, çok iyiler.
Nen-E, ne yapacaklarını söyle.
Çocuklar üst katlara çıkmalılar yoksa akşam yemeği yiyemezler.
Görüşürüz!
Sen onlarla git.
Ben burada kalmalıyım. Sırf TARDIS için değil,
o şeyin ne olduğunu da öğrenmek zorundayım.
Seni yalnız bırakmamı söyleme şeklin buysa…
Doktor.
Gel, hadi.
Bu nasıl başladı Jocelyn?
İlk altı yıl önce fark ettim,
borularda küçük bir fare gibiydi.
Sonra ulumalar başladı.
Ben kameraları halledene kadar bu hâli almıştı.
Öcü.
Nasıl var olduğunu bile bilmiyorum.
Altı yıl önce miydi?
Bebeklerin doğuşuyla aynı zaman.
Arkasında
ize benzer bir şey bırakıyor.
Ne güzel bir kelime. İz.
O nasıl nokta noktalık öyle?
Jocelyn, filtreyi kapat.
O şey de ne?
Bunu makinene getirebilirsem analiz edebilirim.
Makinenin bodrumda bir havalandırması var.
Koridoru takip edin. Sola dönün, ilerleyin, yine sol.
Tam da tehlikeye.
Bu şey kaygan Rubes. Dikkat et.
Tanrım.
İğrenç!
Bana Rubes deme!
Yaklaştık mı Joss?
Şu iğrenç şey her yere yayılıyor.
Ama olsun,
çünkü üretim makinesinin girişlerinin hemen altındayız.
Şimdi şu şeye bir bakalım.
ÖRNEK ANALİZİ
Makineye göre…
Ne?
Hemen önümüzdeymiş. Başından beri söylüyormuşuz.
Hepsi tek makine.
Biri yukarıda, biri aşağıda. Yukarıdaki makine bebekleri büyüttü.
- Aşağıdaki de… - Öcü'yü büyüttü.
- Evet! - Sana söylemiştim.
Altı yıl önce… Makine, hem bebeklerin hem de Öcü'nün
anne ve babası.
Neden? Jocelyn eğitim yazılımının kontrolden çıktığını söylemişti.
- Sonra da sen… - Masal gibi, dedim.
Öğretim yazılımı bir masal anlattı.
Öcü'yü ortaya çıkardı.
- Bebekler için. - Uzay bebekleri için.
Makine düz mantıkla çalışıyor. Bilgisayar gibi.
Bebeklere masal lazım diye düşündü.
- Hikâyeler ve canavar gerektiğini. - Evet.
Evet, bu yüzden çok korkuyorum. Her şey çok ölçülü. Sesi ses ötesinde.
Öcü'nün sesi 17 hertz'de.
Tam olarak korkutmak için ayarlanmış düzeyde.
Korkunç çünkü amaç bu.
Makine onu uzun, büyük ve sesli hâlde yarattı.
Ve yarattığı madde…
Ne?
Ruby.
- Ne var? - Of be.
Söylesene.
- Söyleyemem. - Doktor.
Ruby, ben evrenin her yerini gezdim.
Bir sürü şey gördüm ama bu kadar kötüsünü görmedim.
Öcü neden yapılmış?
Bilmiyorum.
Makine düz mantıkla çalışıyor. Onun adı Öcü.
- Yani? - Bebekler.
Uzay bebekleri. Gördük. Sümkürdüler.
Makine düz kafayla çalışıyor.
Öcü'yü mukuslardan yarattı.
- Ne? - Bunların hepsi mukus.
- Hayır. - Evet.
Demek bu yüzden derisini bırakıyormuş. Onu herkes çıkarmaz mı?
- Hayır. - Bu sümük.
- Değil. - Ruby, o bir yaşayan sümük.
- Ama o… - Biliyorum.
Tanrım!
Bu birinin başına gelebilecek en kötü şey!
- Gülme! - Üzgünüm.
Evren çılgınca, değil mi?
Evet, sümükten bir canavar yaptı!
Ruby Sunday, pazartesi, salı.
Çok komik.
Öcü.
Kaç!
- Koş! - Koşuyorum!
Yürü!
Hayır!
Endişelenmeyin, benim. Sağa dönün.
Yürü!
Aletin.
Kalibre oldu.
Şahane. En sonunda kontrolü aldım.
Şimdi bana güvenin. Sağa dönün.
- Asansöre böyle gidilmiyor! - Devam edin.
- Hadi! - Geliyorum!
Yetişiyor!
- Geliyorum. - Hadi, koş!
Bizi yem olarak kullandığın için sağ ol!
Bir dahaki sefere sor!
Bu şeyin neden yapıldığını söyleyelim de gör!
Ondan kurtulduktan sonra söyleyebilirsiniz.
DİKKAT
Çocuklarımı koruyacağım ve o şeyi uzaya fırlatacağım.
Bu bir hava kilidi.
DİKKAT
O, çocuklardan biri Jocelyn!
Sonik tornavida onda.
Jocelyn!
Oksijen düzeyi, yüzde on.
Pekâlâ. Vaktimiz yok.
Jocelyn'i durdur, tamam mı?
- Bekle… - Sol, ikinci sağ,
- sonra sol, asansörü göreceksin. - Peki sen?
- Sol! İkinci sağ! Sonra sol! - Peki! Tamam!
Oksijen düzeyi, yüzde dokuz.
Ona zarar veriyorsun!
Durdur şunu Nen-E! Durdur!
Oksijen düzeyi, yüzde sekiz.
Ben Zaman Lortları'nın sonuncusuyum.
- Nasıl devam ediyorsun? - Böyle günler için.
Koca evrende benim bir eşim yok.
Benim gibi bir başkası daha yok.
Bu herkes için geçerli.
Kendisinin tek örneği.
Oksijen düzeyi, yüzde yedi.
Oksijen düzeyi, yüzde altı.
- Oksijen düzeyi, yüzde beş. - Doktor, hayır!
Oksijen düzeyi, yüzde dört.
Oksijen düzeyi, yüzde üç.
Düğmeye bas.
Oksijen düzeyi, yüzde iki.
Havalandırma tersine döndürüldü.
- Hayır! - Böyle yapacaksın Jocelyn.
Hepsini kurtaracaksın.
Oksijen düzeyi, yüzde bir.
Hepsini kurtaracaksın.
Bir şey yok. Gel buraya.
Dikkat. Kaptan Poppy'ye sesleniyorum.
Bütün mürettebata sesleniyorum. Özellikle sana Eric.
Ayrıca Ruby'ye, Jocelyn Sancerre'ye.
Nen-E çok yaramazdı.
Biliyorum. Çok özür dilerim.
Hepinizden.
Çok uzun zaman boyunca
tek başımaydım.
- Yine de seni seviyoruz Nen-E. - Evet.
- Yaşasın! - Ama…
Sevgili canavarınızın durumu iyi.
- Bakın. - Bakın.
Yaşasın.
Ama dinleyin uzay bebekleri.
Sizin dünyanız burada.
Mondo Caroon dünyası.
Ama oraya ulaşamazsınız.
Motorunuz yok.
Ama meğer 3-B gövdesindeki biriken basınç sizden geliyormuş.
Çünkü sistem hata vermiş
ve bütün kirli bezleriniz orada.
Demek bu yüzden kötü kokuyormuş. Altı yıl boyunca biriken bo…
- Bakıcı filtresi. - Pislik!
Zilyon tonlarca metan demek bebekler.
Uzay bebekleri.
Ama onu boşaltacağım!
Yeni evinize doğru gideceğiz.
Bebek Dünyası!
Buraya gel.
Şimdi mutlu musun Eric?
Çok mutluyum. Seni seviyorum Ruby.
Vay canına.
- Bu senin için normal bir gün müydü? - Hayır!
Hayır, bu fazla çılgınca bir şeydi.
Ve sen, Ruby Sunday…
Al bakalım.
TARDIS anahtarın.
Ne için?
Bütün evren parmaklarımın ucunda
ve tek başımayım.
Benimle gelmeni istiyorum.
Ne için? Sırf gezmek için mi?
İş yok.
Patron yok.
Sırf eğlence var.
Az kalsın ölüyorduk.
Evet ama çok şey de yaşadık.
Evet, yaşadık.
Yaşadık, evet.
Evet.
- Evet mi? - Evet.
- Tanrım. Evet! - Evet!
- Ruby Sunday kabul etti! - Gel, beni takip et.
Hadi.
Pekâlâ. Nereye gideceğimizi söyleyeyim.
Ama…
Hüküm ve koşullar.
Asla yapamayacağım bir şey var Ruby.
Seni o Noel'de, Ruby Yolu'ndaki
o kiliseye götürmek.
Bunu asla yapamam.
Ama zaman makinen var.
Bir şeyi değiştirirsen…
Küçük bir şeyi değiştirmek bile annenin hikâyesini değiştirebilir.
Sonra benimle tanışmamış olursun. Hiçbiri yaşanmamış olur.
Sonra da en derin, en karanlık paradoksa gireriz. Güven bana Ruby.
Bence o kar bir uyarıydı.
Yapamam.
Ve yapmayacağım.
Çok kötü.
Aynı fikirde değilim.
Bitirmeme izin verirsen
annemi görmeye gideceğiz.
Noel'de.
Hemen şimdi.
Hadi.
Ve Ruby aradı. "Seni seviyorum" dedi ve kapattı.
Sonra hiç sesi çıkmadı. Nasıl bir Noel bu böyle?
Her şey o adamla başladı.
Doktor olduğunu söylemişti.
Bir dakika.
O ses ne?
Ne oluyor böyle?
Merhaba anneciğim.
Ne yapıyorsun?
Bu da ne? Mutfağıma ne yaptı?
Hey, gel de selam ver.
Geliyorum.
Annene söyle, bana tokat atmasın.
DNA TARAMASI RUBY SUNDAY
Pekâlâ. Benim dünyamdaki insanlar
bazı unvan adlarını kullanırlar. Piskopos, Bilgiç, Sagi-shi gibi.
Benim adım da…
BİR SONRAKİ BÖLÜMDE
Abbey Road Studios!
Herkes sıkıcılaşmış.
Müzik yok olduysa her şey değişiyordur.
Oyuncakçı, "Birliklerim geliyor" demişti.
Bu şeyle savaşamam.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal