Eerst is er een toon.
Dan een wijsje.
En dan een melodie.
Beethoven schreef dit toen hij merkte dat hij doof werd.
Zo veel woede en razernij…
…leidend tot zoiets moois.
Verveel ik je, Henry?
Ik vind het wat saai. Kunt u niet iets leukers spelen?
Ik weet misschien wel iets. Het heet het duivelsakkoord.
Wat is dat?
In de Middeleeuwen was het verboden omdat de duivel zo binnenkwam.
Dat geeft je de rillingen, hè?
Technisch gezien is het een tritonus, maar als je het combineert…
Lieve hemel.
Wat?
Is dit een spelletje?
- Henry, ga weg van hem. - Hen.
- Wat? - Ik.
- Wat? - Ik ben hen.
Wie ben je?
Fijn je weer te zien, jochie.
- Kennen jullie elkaar? - Dit is m'n papa.
- Doe niet zo gek. - U heeft m'n naam niet gezien.
Natuurlijk wel. Het is Henry… Wat was het?
Henry Arbinger, klopt.
11.00 UUR - HENRY ARBINGER
Voorbode.
Zie hem als m'n prelude. En nu is hij uitgezongen.
- Wie ben jij? - Mijn notatie is Maestro.
- En wat ben je? - Ik ben…
…muziek.
En jij, Mr Timothy Drake, bent een genie.
- Doe niet zo gek. - Jij bent de grootste componist ooit.
Slim genoeg om het verloren akkoord te vinden.
Maar het is zo treurig, Timothy.
Je hebt nooit het geluk gehad. Je bent nooit doorgebroken.
Nee, je hebt gelijk. Niemand heeft me ooit begrepen.
Al die melodieën, verstikt en gewurgd binnen in je.
Al die liedjes die je nooit gezongen hebt, zitten er nog.
Om je hart gewonden, kloppend.
Zo strak eromheen.
- Zal ik ze bevrijden voor je? - Dat zou ik heel fijn vinden.
Muziek, Maestro. Alsjeblieft.
Zo.
HET DUIVELSAKKOORD
Ik wil…
…The Beatles hun eerste album zien opnemen.
- Serieus? - Jij vraagt het.
Als ik overal uit kan kiezen…
…wil ik daarheen, want m'n moeder had een vriendin, Claire.
Ik hield van Claire en zij van vinyl.
Ze had al hun albums en we draaiden ze iedere dag.
Ik was tien jaar oud.
We hadden Revolver, The White Album… Dus ja, daar zou ik heen gaan.
Dat is fantastisch.
- Meen je dat? - Iedereen wil altijd naar de Titanic.
Of Mars. Of Bethlehem. Maar The Beatles.
Waarom heb ik dat nog nooit gedaan? Kom, we gaan.
- Elf februari, 1963. - Meen je dat?
Wacht eens. Als we naar de jaren 60 gaan, wat draag ik dan?
Goede vraag.
- Ik kan je laarzen geven. - Ik heb eyeliner.
- Ik toupeer m'n haar. - Ik heb pruiken in overvloed.
POLITIETELEFOON GRATIS OPENBAAR GEBRUIK
Het is 1963.
Dat meen je niet. Zoals de albumhoes.
Ik heb de tijd van m'n leven.
- Moet je die auto's zien. - Kom nou.
Abbey Road Studios. Maar zo heet het nu nog niet.
In 1963 was het nog EMI Recording Studios.
Hoe komen we binnen? Vragen ze niet wie we zijn?
Janet zei dat we konden overnemen, dan heb je tien minuten vrij.
Wat fijn. Dank je. Heel aardig.
Er is altijd een Janet en iedereen wil een theetje.
Geniaal.
OPNAMESTUDIO
Goedemorgen. Kopje thee?
Ja, een sterke graag. Met twee suiker.
- Jongens, willen jullie iets? - Nee, misschien wat sterkers straks.
- En jij, John? - Zo mag ik het horen.
Ik wil een goede nachtrust.
Als je zo blijft spelen, slapen we allemaal goed.
Goed, vanaf het begin.
Ik vond het refrein… Niet zo voorzichtig, ga ervoor.
Wat jij wilt, baas.
Schiet op, George. Ik verdien maar 7 pond per dag.
- Succes. - Dank je.
De band loopt. En drie, twee, één.
Ik heb een hond Hij heet Fred
Mijn hond leeft Hij is niet dood
Ik hou van mijn hond Hij ook van mij
Ik heb geen kat Alleen een hond
Mijn hond, mijn hond Ik heb een hond
Ik hou van mijn hond
Hij is mijn hond Hij is niet jouw hond
Wil je een hond Koop hem dan zelf
- Let niet op ons, gewoon een kopje thee. - Goed.
Vanaf het tweede refrein. Ik speel de laatste vier maten van het couplet.
- Succes, Cilla. - Stel me niet teleur, Cilla.
En drie, twee, één.
Ik hou van jou Jij van mij
We zijn twee We zijn geen drie
Want je houdt van mij En ik van jou
We zijn gelukkig Denk ik, misschien
Let niet op ons.
En de band loopt.
Kijk ze nou.
Alles is saai geworden.
Niemand die neuriet of fluit. Niemand die met de voeten tikt.
Ik snap het niet.
Muziek is niet…
Je kunt het niet verliezen of stelen. Het is iets natuurlijks.
Je hoort muziek als de wind door de bomen waait.
Dat zijn eolische tonen.
Muziek is de hoogste vorm van denken. Neem dat weg en…
CHROESJTSJOV BEDREIGT FINLAND
Finland? Dat is nooit gebeurd.
Zonder muziek wordt alles anders.
Dan slaat de hele mensheid een andere weg in.
- Wat zullen we doen? - Jij praat met John, ik met Paul.
Zoek uit wat er gebeurd is en wanneer.
Twee koppen thee, lieverds. Een halve kroon, alsjeblieft.
- Hoeveel? Dat is belachelijk. - Graag of niet, schat.
Je besteelt me.
Dat ben ik. Margaret Lockwood in The Wicked Lady.
Dat was pas een vrouw.
Statig.
Pardon. Wacht even, Paul.
Kunnen we even praten? Ik heb een kop thee voor je van Mr Epstein.
Goed.
- Schrijf jij de liedjes voor de band? - Ze zijn niet echt goed, hè?
- Nee. - Top.
Top. Zo moet het zijn.
Het is niet meer zoals vroeger met walsen en fandango's.
Maar walsen bestonden dus wel? Vanaf wanneer werden ze fout?
Geen idee. Lang geleden. In de jaren 20 of 30?
Wat is er gebeurd?
We werden verstandig.
Wat we hier doen is de laatste snik.
Als ik wat geld verdien met oude rijmpjes kan ik een fatsoenlijke baan krijgen.
Zingen is gênant.
Ik wil het album afmaken, terug naar Liverpool en alles vergeten.
- Maar dat kan niet. We hebben je nodig. - Maar ik kan helemaal niks.
Maar Paul, nu ik je hier alleen heb…
…denk je niet dat er betere liedjes zijn?
Liedjes die je opbeuren en verdrietig maken en laten zweven?
Liedjes die ergens in je achterhoofd verstopt zitten?
Hoe weet je dat?
Ik wil gewoon naar huis.
Dit leven vergeten.
Gewoon wat theedrinken en naar bed met m'n vrouw.
Meer wil ik niet.
Maar waarom word ik huilend wakker?
's Avonds laat hoor ik wel eens iets in m'n hoofd.
Heel ver weg, maar het is een toon.
Een enkele toon.
En dan een tweede.
En dan een derde, vierde en vijfde.
En samen klinken ze heiliger dan wat dan ook.
Een G, dan een E.
En misschien twee G's.
En dan C.
En als je daar woorden bijzet, recht uit je hart…
Ik hou zoveel van je
Je verspilt m'n tijd.
Weet je wat jij en je ideeën zijn? Walgelijk. Jij bent walgelijk.
Wat was dat in godsnaam?
Goed zo, Vinnie. Heel langzaam.
Zet hem op het dak alsof het breekbaar porselein is.
- Rustig, jongens. Raak de muur niet. - Goed, we gaan naar boven.
Zonder muziek is er ook geen dans. Niemand danst meer.
- Kun je wel dansen zonder muziek? - Ja, maar wil je dat?
En denk eens aan liefdesliedjes. Die bestaan niet meer.
Geen enkel liefdesliedje meer?
De oude stad Londen.
Is dat smog? Was dat niet weg na de jaren 50?
Er was veel smog in december 1962, maar dit…
…is meer een verduistering. De wereld wordt donker. Ik woon daar.
- Je doet wat? - Ik woon daar.
- Wat bedoel je? - Shoreditch.
- Daar ben ik nu. - Je moet even opnieuw beginnen.
In het verleden, nu dus, woon ik in Totter's Lane.
In 1963 heb ik de TARDIS op een autokerkhof geparkeerd…
…en er gewoond met m'n kleindochter Susan.
- Gaat het? - Je wat?
- M'n kleindochter. - Susan?
We zouden kunnen gaan kijken, maar ja, tijdlijnen.
- Heb je kinderen? - Die had ik. Die krijg ik.
Time Lords zijn nogal ingewikkeld.
Maar je hebt een kleindochter? Nu? Vandaag? In onze tijd? Mijn tijd?
- Waar is ze? - Weet ik niet.
- Hoe kan dat? - De Time Lords zijn vermoord.
De genocide is de hele tijd en ruimte afgegaan als een grote explosie.
- Misschien is zij ook dood. - Wat erg.
- Ziezo, Doc. - Vinnie, hartstikke bedankt.
Kop op. Met wat geluk kijk je fluitend naar de zonsondergang.
Fluiten is vreselijk. Die vreselijke wijsjes. Nee, dank je.
Goed dan.
Aan jou, lieverd.
- Zo goed ben ik niet. - Wel waar. Ik heb je gezien.
Op 23 december in de pub. Je begon met "One More Sleep".
Was je daarbij?
We komen met jou altijd bij kerst uit. Je moet weer spelen.
- Waarom? - Op dit moment ben jij de enige muziek.
Wat gebeurt er als jij muziek terugbrengt?
Geen druk, hè?
Ik schreef dit voor m'n vriendin Trudy toen een meid haar hart brak.
Je riep me?
Dat was de lach.
- Verstop je. - Wat?
- We moeten ons verstoppen. - Dat doe je nooit.
Ik kan hier niet tegenop.
Ik hoorde muziek.
KANTOOR
Waar zijn jullie?
Wie speelde op die piano?
Het refrein van oude liedjes roept mij…
…Maestro.
En wie…
…zijn jullie? Want ik hoorde muziek.
En muziek…
…is van mij.
Wat?
Geluid en beeld.
Muziek.
Wie was dat? Zat iemand in de piano?
Hoe kun je in een piano zitten? Dan zou hij niet werken.
Je maakt me bang.
Dat ding moet bij het Pantheon horen.
Ruby, er zijn…
…ongekende krachten buiten het universum.
Toen we elkaar net ontmoetten, zei ik 'de Speelgoedmaker'.
Hij was enorm moeilijk te verslaan.
- Het verscheurde me. - En je overleefde het.
Het scheurde m'n ziel letterlijk in tweeën.
Dat kan ik niet nog eens overleven.
De Speelgoedmaker zei…
Hij waarschuwde me. Hij zei: 'M'n legioen komt eraan.'
- 'M'n legioen komt eraan.' - Maar je hebt die stilte gemaakt.
- Dat werkte. - Ja.
Eén truc. Meer kansen krijg je niet bij goden.
- Wat gaan we nu doen? - Weet ik niet.
- Ik weet het niet. Dat is het probleem. - Je weet het altijd.
Ik weet het niet.
De laatste keer heb ik geluk gehad met overgooien. Eén truc. Eén keer.
Maar dit ding steelt muziek. Hoe…
Het spijt me.
De macht van deze wezens is zo groot, dat het de hele wereld kan opslokken.
Je bent slim. Dat weet ik. Maar ik heb nieuws voor je.
De wereld is niet vergaan in 1963.
- Klopt. - Dat is hij niet. Ik ben er 't bewijs van.
Ik ben in 2004 geboren en opgegroeid met Beyoncé en Sam Fender…
…en Strictly en tapdansen en raves en…
M'n moeder zingt "Danny Boy" met kerst als ze dronken is, voor oma. Zie je het niet?
Muziek bestaat.
Kom mee.
Wat is thuis voor jou? Welke tijd? Juni 2024?
Het is moeilijk bij te houden, maar zoiets. Juni, juli…
- Zijn we er? Thuis? - Ja, 2024. Ik heb je naar huis gebracht.
Dit willen we voorkomen.
Maar dit is niet echt. Het is…
- Net een parallel universum. - Dit is jouw tijd.
Dit is jouw thuis als we Maestro niet stoppen.
Waar is m'n moeder?
Zonder muziek wordt de mensheid bitter.
Als je je gebroken hart niet kan uiten, begin je zonder reden een oorlog.
Hoe kan het dat ik nog leef?
- Waarom vervaag ik niet? - Door mij.
- Boe. - Wat?
Maestro, ik ben de Doctor.
Dat was jij in 1963, hè? Knapperd.
Je ging van de ene naar de andere tijd…
…als de Lord Temporal…
…die m'n vader in zout gebonden heeft.
- Toch? - Het kind van de Speelgoedmaker.
Ik moet je bedanken, Doctor.
Papa was niet lief tegen me.
Papa was zo gemeen Papa was zo hard
Papa was m'n papa En dat was ruim genoeg
Als hij een levend spel was, ben jij dan de muziek zelve?
Wat heb je eraan? Je hebt de wereld verwoest.
De muziek is weg. Noem je dat winnen?
Niet weg. Stil maar, schat.
Het geluid van een nucleaire winter.
's Werelds puurste muziek.
Eolische tonen. Muziek zonder mensen.
En ieder ongezongen lied voedt mij.
Ik word almaar sterker.
Tot ik de muziek van de hemellichamen kan stelen.
Het einde van het universum.
Dat wordt een mineur.
Eolische tonen door heel de schepping.
En die klaagzang wordt mijn opperste symfonie.
Met al het leven uitgedoofd.
- Ik ga solo verder. - Hoe ben je op deze wereld gekomen?
- Dat kan ik je niet vertellen. - Nee.
Je vader heeft de regels van eerlijk spel opgesteld. Hij zou nooit valsspelen.
Ik heb het recht dit te weten.
Een genie. Eén onnozele man die het verloren akkoord gevonden had.
Dus een andere combinatie van tonen zou jou verbannen?
Ik zei: 'Genie.'
Jij bent best slim. En knap. En…
…'tijdig-wijdig'.
Maar een genie? Dat denk ik niet.
- Wat doe je? - Alles resoneert, lieve Doctor.
Elke atoom neuriet. En alles dat een wijsje speelt is van mij.
Zing mee, Doctor.
Allemaal.
- Wat gebeurt er? - Maestro heeft de controle over de TARDIS.
Maar ik zeg nooit. Never nooit niet.
- Vliegen we? - Het lukte maar net.
Ik kan ons alleen terugbrengen naar 1963.
Waar is Maestro?
Aan het componeren.
Het volgende wijsje kan dodelijk zijn.
Het spijt me.
Haat me niet.
Goed. Kom mee.
Vreemd.
- Heb je het kapotgemaakt? - Nee.
Nee, dat is iets anders.
Goed.
Met de juiste wijs op de schroevendraaier, kunnen we hem als wapen gebruiken.
- Klopt. Oké, ik blijf al hier. - We moeten de Noten van Verbanning vinden.
John Lennons gitaar. Dat is een goed begin.
Moet je hier geen genie voor zijn? Niet slecht bedoeld. Een muzikaal genie.
Of een harde werker.
Als ik de juiste tonen vind.
Wacht eens.
- Er zijn 66 biljoen triljoen noten, maar… - Nee, wacht even.
Hoor je die muziek?
- Dat was toch niet-verhalend? - Niet doen.
Zet haar neer.
- Je houdt mij geen twee keer voor de gek. - Vecht tegen mij dan.
Laat haar met rust.
Maar zij is het laatste mens met muziek in haar hart.
Ze speelt liefdesliedjes voor diepbedroefde lesbiennes…
…en daarvan krijg ik zin…
- …in al die lekkere liedjes. - Laat me gaan.
Toe maar, mooie meid. Zingen.
Maestro, ik vraag het je.
Wat?
Dat is fout.
- Hoe bedoel je? - Er zit een liedje in haar ziel verstopt.
Wat is het?
Wat?
- Wat is dit? - Kerstmis.
De muziek die speelde toen ze geboren werd.
Hoe kan een lied zoveel macht hebben? Macht zoals hij had.
- Zoals wie? - De alleroudste.
Hij was toch zeker niet bij haar geboorte?
- Waarom? - Wie was er?
Genoeg geweest.
- Gaat het? - Ja.
Ik heb je.
- Wat is er gebeurd? - Het is in orde.
Dit wezen klopt niet.
Dit is hartstikke juist.
Weet je dat dit is?
De beroemde piano van Abbey Road.
Ook wel de Mrs Mills Piano genoemd.
Wat een meid. Ik heb leuke avonturen beleefd met Mrs Mills.
Maar op deze piano gaan The Beatles hun grootste hits spelen.
"Penny Lane". "Lady Madonna". Allemaal hierop.
Dus deze piano rammelt met mogelijkheden om je terug naar de hel te sturen.
Muziekstrijd.
Kom maar op.
Toe maar.
Kun je het vinden?
Het verloren akkoord?
- Ben je geniaal genoeg? - Zo zou ik mezelf nooit noemen.
Maar ik heb geleefd en liefgehad.
En ik kan lachen omdat ik zo veel verloren heb.
Ik heb alles meegemaakt. Alles wat mogelijk is.
En als muziek daarvandaan komt…
…kan ik het verbanningsakkoord vinden.
Nog eentje.
Nog maar eentje.
Nog eentje.
Verkeerde noot.
Liedjestijd.
Ruby, ga naar de piano.
Sorry voor de langdradigheid.
Je bent geen genie.
Ik wil gewoon naar huis.
- Maar dat kan niet. We hebben je nodig. - Maar ik kan helemaal niks.
Ik krijg geen lucht.
En dan een tweede.
En dan een derde, vierde en vijfde.
En samen klinken ze heiliger dan wat dan ook.
Degene die wacht is er bijna.
Luister.
Daar komt het.
Overal.
Muziek
Ze maken muziek. De hele stad. De hele wereld.
Maar ik moet je wel waarschuwen, Ruby. En dit meen ik serieus.
Na al m'n avonturen in tijd en ruimte heb ik geleerd…
…dat er altijd een wending, een twist is.
Er is altijd een twist Er is altijd een twist aan het einde
M'n vriend, laten we dansen
Want er is altijd Er is altijd een twist aan het eind
We hebben de bop en rock en de Lindyhop
We hebben de jive, de beehive en de "Stayin' Alive"
We hebben de pogo, de soso en de machtige Big Bopper
De wals en sentiment En geen slechte dirigent
Er is altijd een twist Er is altijd een twist aan het eind
Doen alsof, doe leuk Doe iets, geen meuk
Want er is altijd Er is altijd een twist aan het eind
We zijn geen dwazen uit Liverpool Want er is altijd een twist aan het eind
Ik zei altijd: 'Het eindigt met een twist' Dat is goed en wordt niet gemist
Dans lekker mee Want wij weten het het beste
Want wij zijn de slimme meiden Van het noordwesten
Zing mee met de twist Zing mee en kus de mist
Het is een leuk dansje Het is geen list
Er is altijd een twist aan het eind
Ik zei: 'Er is altijd Een twist aan het eind'
Jouw bedoeling is maf Dit lied komt werkelijk nooit af
Want er is altijd
Altijd een twist aan het eind
DE VOLGENDE KEER
- Waar zijn we? - Midden in een oorlog.
Een verkeerde beweging en boem.
Vertaling: Maren Lemmens