หลังจากความพินาศ เราเริ่มต้นกันใหม่
สร้างชุมชนขึ้นมาใหม่
ที่มีคุณภาพอย่างแท้จริง
ตามแบบแผนการก่อสร้างที่มีคุณภาพ
เราเรียนรู้อย่างกับเป็นเด็กใหม่ ต้วอย่างเช่น
"ใช้ภาษาที่ถูกต้อง" "สวมใส่เสื้อผ้าที่ได้รับ"
-"รับยาในตอนเช้า" -ฉีดแล้ว
"เชื่อฟังคำสั่งเคอร์ฟิว" "อย่าได้โกหกเป็นอันขาด"
โจนาสกับผู้ให้
ผมชื่อโจนาส ไม่มีนามสกุล ไม่มีใครมีทั้งนั้น
วันนั้น เป็นวันก่อนสำเร็จการศึกษา
ผมยอมรับว่าผมกลัว
พรุ่งนี้เราจะกำหนดงานของเรา หน้าที่ของพวกเรา
ดูเหมือนว่าทุกๆคนคงรู้กันอยู่แล้ว
ไม่ใช่ผม ผมงง
ผมมักจะรู้สึกเหมือนผมได้เห็นในสิ่ง
ที่แตกต่าง
เห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
ผมไม่เคยมันพูดออกไป ผมไม่ได้อยากที่จะแตกต่าง
ใครละอยาก
โจนาส!
ฉันต้องขออภัยด้วยที่เรามาสาย ฉันพาแอชเชอร์มาบอกลาครูด้วย
ฉันยอมรับคำขออภัยของเธอ
แอชเชอร์กับฟิโอน่า เราเป็นเพื่อนกันมาทั้งชีวิตของเรา
แอชเชอร์เป็นเด็กที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ
ฟิโอน่า... อืม
เธอเป็นเด็กสาวที่ทำให้ทุกคนยิ้มได้
ใครก็ตามที่ฟังอยู่ ขอร้องล่ะขอร้อง!
อย่าให้ฉันเป็นผู้ช่วยหรือคนจัดการขยะเลย
เราอาศัยอยู่ในโลกที่ไม่มีใครแตกต่างกัน
ไม่มีคนเด่นดัง ไม่มีคนมีชื่อเสียง ไม่มีผู้แพ้ ไม่มีผู้ชนะ
ผู้อาวุโสของเรากำจัดมันทิ้งทั้งหมด เพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งระหว่างเรา
ความกลัว, ความเจ็บปวด, ความอิจฉา, ความเกลียดชัง ...
ไม่มีคำเหล่านั้น ดังพอจะได้ยิน
เสียงสะท้อนได้หายไป ในอีกด้านหนึ่งของประวัติศาสตร์
ผมสงสัยว่าผมควรจะขออภัย กับสิ่งที่ผมทำหรือไม่
แล้วแต่คุณจะตัดสิน
ฉันต้องคิดถึงการอาสาที่นี่แน่ๆ
โอ ไม่หรอก ถ้าจะมีใคร เบื่อที่จะทำงานในศูนย์พี่เลี้ยง
ก็น่าจะเป็นฉัน เหรอ?
โจนาส นายเคยเดาออกมั้ย ว่าผู้อาวุโสจะให้ฉันทำงานอะไร ...
ศูนย์พี่เลี้ยง
ยินดีต้อนรับ สู่ศูนย์พี่เลี้ยง
- ฉันชนะ ๆ หนักกว่า ไม่เอาน่า ๆ - หนักกว่า
เราชนะ ให้มันรู้ซะบ้างเนอะ ลูกหมูของฉัน
- คนไหนหนักกว่า? - ของฉันค่ะ
แอชเชอร์!
- ผมว่า ฟิโอน่าเอานิ้วเธอกดตาชั่งแน่เลย - เปล่าซะหน่อย
โอ เจ้าตัวน้อยนี่ ไม่ผ่านเกณฑ์ เข้าพิธีพรุ่งนี้
ไม่แข็งแรงพอจะส่งมอบให้ครอบครัว
เขาดูไม่มีความสุขเลย...
เขาโอเคน่า โจนาส นายเปิดตู้ได้นี่
โอ เฮ้ นี่โจนาส นะ
ให้ฉันลอง
เห็นไหมล่ะ นั่นไงสำเร็จจนได้
- ใครบางคนกำลังหัวเราะอยู่ - หัวเราะหรอ ไม่ยุติธรรมเลยนี่
เข้มแข็งไว้ เกเบรียล
นายตั้งชื่อเขาเหรอ? ผิดระเบียบ หรือไง?
ใช่ ผิด
ฉันแค่คิดว่า ถ้ามีชื่อจะช่วยให้เขาโต
ฉันกระซิบกับเขา ไม่ให้ใครได้ยิน
บางที่ฉันก็เรียกเขาว่า" เก๊บ"
บ่อยครั้งที่เขาไม่สงบ ฉันคิดว่าถ้าเขาได้ยิน...
นายโอเคมั้ย?
แน่นอน ฉันสบายดี
จากนั้นชายชราก็ถามผู้อาวุโสกลับว่า "คุณรู้ไหมว่าผมคือใคร"
แล้วผู้อาวุโสก็พูดว่า "ท่าน ฉันรู้ว่าท่านคือคนแก่ไง"
แต่มันไม่ใช่คำอธิบายที่น่าพอใจเลย
แล้วชายชราก็เลยพูดว่า "มันใช่จริงๆ หรอ ผมถาม: ว่าผมคือใคร"
ฉันไม่เข้าใจ
"ฉันคือใคร" ก็แบบว่า ลืมว่าตัวเองเป็นใคร
โอเค จะไม่ดีกว่าเหรอถ้า....
ถ้าชายชราพูดว่า.. หนึ่ง..สอง.. อะไร?
สาม!
- นี่เราจบแล้วเหรอ? - เราทำแบบนี้กันตลอดแหละ มาสิ
หนึ่ง..สอง..สาม!
มาจนได้...
นี่แหละ ฉันเดาว่า นี่คงเป็นคืนสุดท้าย ของชีวิตเด็กของเรา
ฉันว่า ทุกอย่างจะแตกต่างออกไป
ไม่หรอก มันก็แค่ เปลี่ยนสิ่งที่เราทำ
ไม่ได้เปลี่ยนความเป็นตัวเรา
- งั้นถามหน่อย เราเป็นใคร? - เพื่อน
- เพื่อนกันตลอดไป - ใช่
ถึงแม้นายทั้งคู่ ถูกออกแบบมา ให้เป็นแม่ ตั้งแต่เกิด
อืม ฉันหวังว่าเราจะหากันเจอ ในพรุ่งนี้นะ?
พลเมือง นี่คือการเตือนว่าการก่อสร้าง ในช่วงเย็น จะสิ้นสุดลงในอีก 30 นาที
ขอบคุณ
อืม เขาไม่ต้องการการพักฟื้น
ฉันรู้ว่าเขา เคยเป็นครูของลิลลี่ แต่ฉันควรจะทำยังไงล่ะ?
ฉันรู้สึก ...
ผิดหวังนะ
- ผู้อาวุโสตัดสินว่ายังไงล่ะ? - ถูกปลดปล่อยไปที่ไหนสักที่
หนูจะถูกปลดปล่อยไปที่อื่นมั้ยค่ะ แม่? ในสักวันหนึ่ง...?
ไม่หรอก ลูกยังเด็ก ลิลลี่-บิลลี่
โจนาส เปิดเผยความรู้สึกของลูกมาสิ
อืม ผมคิดว่า ผมเรียบเรียงคำพูดว่า...
อกสั่นขวัญแขวน
ภาษาที่ถูกต้องสิ
ผมหมายถึงกระวนกระวายใจ
เมื่อพูดถึงการสำเร็จการศึกษาของพ่อ เคยรู้สึกไหมว่า...
ไม่มีตำแหน่งไหนเลย ที่มีความหมายสำหรับพ่อ?
- พวกเขาจับตาดูลูกตั้งแต่เด็ก - ผู้อาวุโสไม่เคยผิดพลาด
ลูกจะหาหน้าที่ของลูกเจอ
ยินดีต้อนรับพลเมือง สู่พิธีเลื่อนตำแหน่งประจำปี
กรุณาเตรียมตัวให้พร้อม สำหรับการออกอากาศ
- สวัสดี ชุมชน - สวัสดี ท่านผู้นำ
ต้องขอโทษด้วย ที่ใช้วิธี เข้าร่วมประชุมระยะไกล
เรายอมรับการขออภัย
ฉันไม่สามารถร่วมพิธีด้วยตัวเองได้
แต่มีอะไรจะบอก พวกท่านเป็นชุมชนโปรดของฉัน
แต่ก็เถอะ ก็เราไม่โกหกกัน ฉันยอมรับว่า ฉันก็พูดแบบนี้ กับทุกชุมชน
การเริ่มต้น...
จากการละเมิดกฎ และความยุ่งยาก จากความทุกข์ทน ความเจ็บปวด...
จากความสับสน ความริษยา และเกลียดชัง
สู่ทางเลือก : ชุมชน
เซรีน เมืองสวยงาม
ที่ซึ่งไร้กฎเกณฑ์ กลับสู่ความสามัคคี
ขอบคุณที่ช่วยข้าพเจ้าฝ่าฟัน
ยอดเยี่ยม
ขอนำเข้าสู่พิธี
พิธีปลดปล่อยสู่ที่อื่น
เคารพพลเมืองผู้อาวุโส ที่ได้ทุ่มเท แรงกายแรงใจทำงาน
เพื่อความสวยงาม และสามัคคี ของชุมชนที่รักยิ่งของเรา
และตอนนี้พร้อมแล้วที่จะมีความสุข กับการเกษียณอายุในที่อื่น
ร่วมกันเฉลิมฉลองกับเด็กใหม่
ถือกำเนิดด้วยความภูมิใจ ของนักพันธุศาสตร์ซึ่งเป็นที่ยอมรับ
เอบิเกล!
ผลิตผลจาก ผู้ให้กำเนิดอันทรงเกียรติ
ทารกนี่จะเข้าร่วมในครอบครัว ที่ได้รับมอบหมาย
ครึ่งหนึ่งของคะแนน ที่นำสู่ การสำเร็จหลักสูตร
เด็ก 9 ขวบได้รับเครื่องหมาย ความรับผิดชอบ ของใครของมัน
เฉลิมฉลองเรื่องเรียนจบ
ที่ในวันนี้จะได้รับการมอบหมาย ตำแหน่ง หน้าที่ของเขา ในชุมชนของเรา
โชคดี
การฝึกฝนที่ผ่านมา.. เพื่อความพร้อมของพวกเธอ
เพื่อลดแรงกระตุ้น ที่อาจทำให้เธอ แตกต่างจากคนอื่น
แต่วันนี้ เราภูมิใจในความแตกต่าง ที่มันตัดสิน อนาคตของเธอ
นี่คือผู้นำ ครูและผู้ปฏิบัติงาน และผู้ให้กำเนิด ของวันพรุ่งนี้
และฉันคิดว่า พวกเราจะทำได้ดี
ลำดับที่ 1. แมเดลีน
ผู้ให้กำเนิด
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
ลำดับที่ 2. รอสส์ ครูฝึกส่วนกลาง
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
ลำดับที่51. แอสเชอร์
ความรั้น ประมาท บางครั้งก็ จำเป็นที่สุด สำหรับความรับผิดชอบ
เรียนรู้ได้ดีที่สุด ด้วยการลงมือปฏิบัติจริง
นักบินโดรน
- ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ - ท่านเก็บไว้ก็ได้นะ
ขอบใจ!
ลำดับที่ 53
ไอแอนดา ผู้นำนันทนาการ
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
หมายเลข 54: เคธี่
เขาข้ามโจนาสไป
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ ลำดับที่ 78. นักพันธุศาสตร์
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ ลำดับที่ 83.ลาร่า ธุรการ
ลำดับที่ 100. ควินน์ ดูแลผู้สูงอายุ
หมายเลย 104: ฟิโอน่า
ตั้งแต่เริ่มต้น เห็นได้ชัดว่าฟิโอน่า เกิดมาเพื่อ ทารกเกิดใหม่
ฟิโอน่า ผู้ฟูมฟัก ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
หมายเลย 105:ลูเซีย ผู้ฝึกอบรม กลุ่ม 12 ขวบ
หมายเลย 120: แจ๊ค ผู้ช่วย แผนกยุติธรรม
ชาง - เทคนิคการอาหาร ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
หมายเลย 150: เปียร์
ดูแลพื้นที่
ขอบคุณต่อวัยเด็กของเธอ
ท่านคงรู้สึกว่า ข้าพเจ้าพลาด ต้องขออภัยด้วย
เรายอมรับ คำขออภัย
หมายเลข 52: โปรดก้าวออกมาข้างหน้า
โจนาส ยังไม่ได้ถูกมอบหมายหน้าที่ โจนาส ถูกเลือกแล้ว
เราไม่รีบร้อนในตอนนี้ และเรา ไม่อาจล้มเหลวได้อีก
โจนาสมีครบทั้ง 4 คุณลักษณะ
ฉลาด ซื่อสัตย์ กล้าหาญ และอีกสิ่งที่บอกได้ แต่...
ไม่อาจอธิบาย ความสามารถ ด้านวิสัยทัศน์
แต่ฉันต้องเตือนก่อน การฝึก มีความเจ็บปวด
เจ็บเกินกว่าทุกสิ่ง ที่เรารู้จัก
เธอเข้มแข็งพอหรือเปล่า?
พวกเราคิดว่าโจนาส กล้าหาญพอหรือไม่?
โจนาส เธอได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ เดอะรีซีพเวอร์ คนต่อไปของเรา
ขอบคุณ ต่อวัยเด็กของเธอ
โจนาส
โจนาส, โจนาส...
- ช่วยยกหนูหน่อย - โอเค ขานี้อยู่บน นั่นแหละ
- เอนหลัง นั่งให้สบาย - ตอนนี้ โจนาส มีอำนาจกว่าแม่แล้วเหรอ?
ผู้นำอาวุโส หมายถึงอะไร ตอนที่บอกว่า ไม่อาจยอมรับ ความล้มเหลวได้อีก?
- เมื่อ 10 ปีก่อน เดอะรีซีพเวอร์.. - เราไม่สามารถพูดเรื่องนั้น นะ
คุณได้รับเกียรตินั้นแล้ว
- ทำได้แล้ว ไปเลย ไป - หนูทำได้แล้ว
พ่อไปคอยจับลิลลี่ดีกว่า
- ดี ดีแล้ว ลิลลี่ - หนูขี่รถเป็นแล้ว
กฎ 5 ข้อ ของผู้รับความทรงจำ
1: รายงานตัวโดยตรงกับ เดอะรีซีพเวอร์ เพื่อการฝึก
หลังจากฝึก ตรงกลับที่พัก ทันที
2. จากนี้เป็นต้นไป คุณจะได้รับการยกเว้น ทุกกฎว่าด้วยความหยาบคาย
เธอถามได้ทุกอย่าง
3. นอกจากฉีดยาประจำวัน เธอไม่ต้องรับยาอะไรอีก
ยกเว้น เพื่อระงับปวด
ฉีดยาให้ เอส752
4. เธอไม่อาจสนธนาเรื่องการฝึก กับผู้ใดได้
ตลอดไป
- ดูเป็นคนสำคัญเลยนะ.. - ไม่รู้นะ
- ผมก็เหมือนเดิม - เหรอ แค่เป็น ผู้รับความทรงจำ
สอง
เขาว่าอะไรนะ? เธอมี ความสามารถ ด้านวิสัยทัศน์
ใช่
อดใจรอฟัง รายละเอียดของเธอไม่ไหวแล้ว
5: เธอโกหกได้
อัชเชอร์กับผม ชอบท้ากัน ว่าใครจะเข้าใกล้บ้านเขา ได้มากกว่ากัน
มันถูกสร้างอยู่ชิดชายเขตุ
เราเคยได้ยินเรื่อง ผู้คนหลงไป จากเขตแดน
ไม่มีใครพบเห็นอีก
และตอนนี้ ผมอยู่ที่นั่นแล้ว
เริ่มบอกว่า ผมต้องได้ใกล้ชิด กับมันทุกวัน
สำหรับชีวิตที่เหลืออยู่ของผม
ยินดีต้อนรับ
เอิ่ม.. ไง ผมโจนาส
กรุณามาที่เซ็นเซอร์
ยินดีต้อนรับผู้รับความทรงจำ
เขาเรียกว่า หนังสือ
หนังสือของเธอ
- เอิ่ม ผมชื่อ... - ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร
ครับ ผมต้องขออภัย
"ผมขออภัย"...?
หยุดพูดได้แล้ว
"ผมขออภัย" ... ไม่ต้องขออภัยฉันหรอก
ไม่ต้องพูดอีก ไม่ใช่ที่นี่
เราไม่เวลามา "ขออภัย" กันหรอก
คำพูดตามปฏิกิริยาพวกนั้น มันไม่มีความหมายอะไร
ผมอภัยอภัย... ผมเสียใจ ผมหมายถึง...
เรามาอยู่ที่นี่ เพื่อจุดประสงค์เดียวเท่านั้น
ที่ได้แจ้งไว้คร่าวๆ แล้ว
ถึงแม้ว่ามัน จะไม่ง่ายอย่างนั้นก็เถอะ
ฉันจะส่งมอบให้เธอทั้งหมด ความทรงจำที่ฉันแบกรับอยู่
ความทรงจำในอดีตที่ผ่านมา
ผมจะเอาใจใส่ให้มาก ที่จะเรียนรู้ เกี่ยวกับชีวิตของคุณ
ไม่, ไม่ ไม่ใช้
ชีวิตฉัน
เธอจะได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ความลับของโลก!
ก่อนที่ฉัน ก่อนที่เธอ คนรุ่นหลังย้อนกลับไป กลับไป และกลับไปอีก
ตอนที่ สิ่งต่างๆไม่เหมือนนี่ ตอนที่ มากกว่า
"มากกว่า เหรอ?"
เอาเก้าอี้มา
เธอจะได้เห็น ไม่มีใครในชุมชม มีความทรงจำใดๆ ในอดีตเลย
เว้นแต่ฉันคนเดียว
เมื่อผู้อาวุโสต้องการคำแนะนำ ในเรื่องนอกเหนือจากประสบการณ์ของเขา
ฉันจัดหาปัญญาให้ และตอนนี้ เป็นหน้าที่ของเธอ
เพื่อให้คำแนะนำในปัจจุบัน โดยใช้ความทรงจำในอดีต
เข้ามาใกล้ๆ สิ
เริ่มกันตรงไหนดี..?
เข้ามาใกล้อีก
ใกล้อีก
มันไม่มีวิธีไหน ที่จะเตรียมตัวให้เธอ สำหรับสิ่งที่ฉันจะทำเดี๋ยวนี้
ต้องให้พอเหมาะ แก่การรับรู้
ไม่มีอะไรช่วยเธอได้
ถ้ามีอะไร ที่มันไม่ไหวสำหรับเธอ รีบบอกฉันทันที
ผมเพิ่ง..
คืนนั้นเงียบสนิท ...
คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์ ...
นิทรา ...
นั่นมัน....นั่นมัน....
- มันเกิดขึ้นได้ไง? - เธอหมายถึงอะไร "ได้ไง"
- มันเป็นไปไม่ได้ - แถมยังไม่ได้เกิด อีก
แต่...ทำไม?
ทำไมเราไม่มี...
ไอ้...
ไอ้นั่น...
ว่าต่อซิ..ความจำจะทำให้นึกคำนั้นออก ไม่ใช่ "ไอ้นั่น..."
- เลื่อน! - เลื่อน
แล้วก็..
- หิมะ - หิมะ...
- แต่พ่อแม่ผม ไม่รู้จัก คุณล่ะ? - ไม่..มันเป็นความทรงจำ ที่นานมาก
ระบุไว้แค่...
ไม่มีหิมะ เพราะการควบคุม ลมฟ้าอากาศ
แต่ทำไม ไม่มีใครรู้จักมันเลย?
หมายถึง มันอันตรายอะไรหนักหนา กับความจำเรื่องเลื่อน?
อันตรายอะไรเหรอ?
มีเลื่อน ก็ต้องมีหิมะ
หิมะมันเย็น มันทำลายพันธ์พืช
ซึ่งหมายความว่า เกษตรกร ไม่อาจทำการเกษตร
ภูมิอากาศที่ทำนายไม่ได้ ภูเขา
ทำให้ยากแก่การขนส่งอาหาร
เรามี ผู้อดอยาก หิวโหย
ทุกอย่างสัมพันธ์กัน ทุกอย่างสมดุลย์
มันมีประโยชน์ แต่ก็มีโทษด้วย
- คู่กันเสมอ... - ให้ผมดูอีก
ไปเดินเล่นกัน
เดินจริงๆ ด้วยเท้า
ที่เชิงเขา...ผมเห็นบางอย่าง
เหมือนสถานที่
- "บ้าน" - บ้าน ใช่
บ้านเหรอ? เหมือนที่อาศัยน่ะ?
- ท่านรีซีพเวอร์ - อรุณสวัสดิ์
ไม่... มันต่างกัน ที่อาศัย ไม่ใช่ "บ้าน"
"บ้าน" มีความหมายมากกว่านั้น
คุณบอกว่า ผมโกหกได้ คุณโกหกหรือเปล่า?
ตลอดเวลา! ส่วนใหญ่ก็ เพื่อความบันเทิงส่วนตัว
แต่ฉันจะไม่โกหกเธอ
ผมจะรู้ได้ไง ว่าไม่ได้โกหก?
เคยมีคนอื่น ก่อนหน้าผม
เกิดอะไรกับพวกนั้น?
ขอถามอีกข้อ
ถ้าตอนนี้ผมเป็นรีซีพเวอร์ จะทำให้คุณกลายเป็นอะไร?
นั่นก็จะทำให้ฉันกลายเป็น..
เดอะ กีฟเวอร์
มันเป็นยังไง?
- ดีมากครับ - เธอทำอะไรบ้าง?
- เราคุยกัน - อะไรอีก?
แค่นั้น
- รู้สึกต่างไปหรือเปล่า? - หมายความว่าไงครับ?
- ฉันจะไปรับเขาพรุ่งนี้ - เขาไม่หยุดเลย ไม่ว่าฉันจะทำยังไง?
- แล้วคุณก็บอกเอง ว่าจะดูแลเขา - ผมรู้
- ฉันขออภัยจริงๆ - ผมให้อภัย
- ขอบคุณ ดานาห์ - ขอบคุณค่ะ
- เกเบรียล! - นี่โจนาส รู้ชื่อเด็กได้ยังไง?
- โจนาสเคยเจอเกบรียลมาก่อนแล้ว - น่ารักจัง
อยากจะตักเตือนผมหรือไง? ผู้อำนวยการ ยุติธรรม
รอสักพักเถอะคุณแม่ ให้หนุ่มน้อยคุ้นกับเราก่อน
หนูเข้าใจว่าเราตกลงกันแล้ว ว่าเขานอนห้องหนู
- ถ้าผู้อาวุโส บอกว่าโอเค - เขาบอกแน่
ใช่..
ลิลลี่ เอาอะไรนุ่มๆ ให้หน่อย
ไปเถอะ ลิลลี่ ได้เวลานอนแล้ว
- ดูนี่สิ.. - บ๊ายบาย หนูน้อย
นี่เป็นสัตว์ในตำนาน เรียกว่า ฮิปโป
มันมีความเร็วเหลือเชื่อ เพราะว่า มันมี สอง สาม สี่ ห้าขา
เขามีเครื่องหมายเหมือนกัน
มันแข็งแรงมาก..
พวกนั้นรู้ได้ไม่จำเป็นต้องเจอเขา
ผมรู้สึกได้
รู้ว่าวันหนึ่ง เกบรียล ก็จะถูกเลือกเหมือนกัน
..ฮิปโป
นั่นแหละ...
- นั่นเหรอ ความเจ็บปวดที่เขาพูดถึงกัน? - ไม่ ..ไม่ใกล้เคียงเลย
- เธอได้... - มันมีใบหน้า
- เดี๋ยวก่อน เจ้านั่น มีชีวิตใช่มั้ย? - อย่าเพิ่งข้ามเรื่องหัวของเธอ
- เธอจำอะไรได้บ้างมั้ย? - ได้สิ เจ็บไง
ไม่สิ เอาดีกว่านั้น
งั้นก็ คงเป็น.....
ผมว่าผมเคยเห็นมัน ในผมของ เพื่อนฟิโอน่า
ครั้งแรกของฉัน เป็นสีเหลือง
ถ้าเธอคิดว่า เลื่อนนั่นมันพิเศษ
นี่ไง...
"แดง"
- เหมือนผมของเธอ - ใช่
มันมีทั้ง แดง, เขียว, ฟ้า... สารพัดสี
เดี๋ยวเธอก็จะได้เห็นมันทั้งหมด
เมื่อผู้คนต้องเลือก ที่จะกำจัดมันไป
สีผิว, เชื้อชาติ, ศาสนา..
ก่อให้เกิด ความเสมอเหมือน
หากมีความแตกต่าง อาจเกิดการอิจฉา..
ความโกรธ เป็นไปได้อย่างยิ่ง ที่..
จะสั่งสม ความเกลียดชัง
เราต้องการ ความเสมอเหมือน
- คุณไม่คิดเหรอ? - โอ เห็นด้วยอย่างยิ่ง
แล้ว..
มันก็
สวยงาม ด้วย
เรามักพูดกันว่า "ที่อื่น" อยู่แสนไกล
แต่เปล่าเลย
มันอยู่แค่ตรงนี้
ใกล้จนสัมผัสได้
โจนาส เธอล้มหรือ?
- อยากได้ความช่วยเหลือด่วยมั้ย? - ไม่ ไม่ ผมแค่....
เธอเป็นไงบ้าง?
ไม่มีอะไรเปลี่ยน
จริงของเธอ มันปกติมาก ที่จะนอนกับหญ้า มองท้องฟ้า
เปล่า ผมก็แค่..
เธอดูบางอย่างอยู่ จริงมั้ย?
บอกฉันไม่ได้หรือไง?
ส่งมือเธอให้ฉัน
เธอเห็นอะไร?
- โอ พระเจ้า - เธอเห็นใช่มั้ย?
ใช่
เห็นน้ำ
ตั้งสมาธิไว้
เอ่อ ไฮ!
โจนาส เขาสอนฉัน ตามที่เขาเรียนมา
- ตามที่เธอเห็น "มันเหลือเชื่อที่สุด" - ฉันว่าไม่เท่าของฉันหรอก
อย่าเหวอซะก็แล้วกัน
- โว้ว เธอบังคับมันเป็นด้วยเหรอ? - แน่นอนอยู่แล้ว
ที่จริงก็กำลังเรียนอยู่
ตอนที่บินอยู่ มองลงไปเห็นทุกอย่าง
- มันเหมือนกับ เห็นทุกอย่างเป็นครั้งแรก ได้บินไปที่อื่นบ้างมั้ย?
ไปสิ
ครั้งหนึ่ง ฉันเคยมองไปที่หมอกนั่น..
ถึงแม้ พวกนั้นจะบอกว่า ไม่มีอะไร อยู่ที่ชายเขตแดน
ฉันคิดว่า ฉันเห็นต้นไม้ ที่ไหนสักที่ ข้างนอก
อย่าทำเป็นตื่นเต้นเกินไป ฉันเห็นที่อื่นมาแล้ว
ส่วนใหญ่ก็เหมือนๆ กับฟาร์มของพวกเรา
แล้วพวกนั้นแปลกตรงไหน?
มีหินมหึมาสองก้อน พิงกันอยู่
เลยดูเป็น... สามเหลี่ยม
เฮ้ เป็นสามเหลี่ยม แบบของเราละสิ
- มีอะไรผ่านที่นั่นบ้าง? - ไม่รู้สิ
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้บินผ่านที่นั่น
ความลับเยอะจริงๆ..
แล้วความลับของนายล่ะ อะไร?
โอ...ไม่มี
หมายความว่าไงล่ะ "โอ ไม่มี"? นายเป็นผู้รับความจำนะ
ฉันว่าฉันแสดงให้ดูได้นะ
- โอเค ไปคว้าถาดมา - อะไร....?
เอาวางไว้บนแผงโซลาร์นี่ มาสิ
เฮ้ มาสนุกกันหน่อย แต่ต้องไว้ใจฉันนะ
โอเค นั่งลงในถาด
ระวังนะ..
วู้ว นี่นายคงไม่... - อะไร กลัวเหรอ?
ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ฉันแค่...
- มันผิดกฎนะ โจนาส - เราสนใจเรื่องกฎ ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
พอดีฉันมีฝึกพิเศษ
แล้วเจอกัน พรรคพวก
ดูสิ ใครเป็นผู้ใหญ่แล้ว นายโชคดีนะ ที่ไม่ใช่ฉัน
โอเคยัง? ไปกันเลย
ใช้ส้นเ้ท้า ทำให้ช้าลง
ฉันว่าการฝึกของนาย สนุกกว่าของฉันนิดหน่อยนะ
โปรดหยุด รับฟัง การประกาศของชุมชน
ประชาชนควรระลึกเสมอว่า ไม่เป็นการสุภาพ
ที่จะสัมผัสตัวสมาชิกอื่น ที่ไม่ใช่สมาชิกในครอบครัว
ขอขอบคุณ
เขา ตรงต่อเวลา กระหายเรียนรู้
- กระหายเรียนรู้อย่างไร? - เขาสนใจในตำแหน่งตนเอง
แล้วทำไมเขาถึงแหกกฎ?
เขาถูกพบว่า พยายามบอกเล่า การฝึกของเขา ให้แก่เพื่อนเก่า
มันก็แบบนี้ทั้งนั้น
แต่การทดลองนั่นมันเป็นไปไม่ได้
แม่ผมจะพยายามเล่ามัน เมื่อตอนทีผมเคยฝึก
ถ้าคุณจะจำได้
เพราะงั้น โปรดลืมมันซะ
ฉันไม่เคยบอกให้คุณทำอะไร ในตำแหน่งคุณ เพราะงั้น ไม่ต้องบอกฉัน
ฉันขออภัยด้วย แต่ว่า...
- ที่ทำอยู่นี่ไม่ใช่หรอกเหรอ? - ฉันยอมรับคำขอโทษ แต่...คุณไม่มีความระวัง
คุณไปเร็วเกิน เราต่างก็รู้ ว่าเกิดอะไรกับเด็กสาวนั่นเมื่อ 10 ปีก่อน
เด็กนั่นมีชื่อ
คุณคิดว่าฉันจำชื่อเธอไม่ได้หรือไง?
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกสูญเสีย
เด็กหนุ่มนั่น ต้องทดเจ็บปวดได้
อย่าทำให้เราพลาดอีก
คุณจะให้ผมอ่านหมดนี่เลยเหรอ?
อุ๊ห์..นี่อะไร?
"วันหนึ่งข้างหน้า เธอจะเจอเด็กชาย ที่เป็นคำตอบของชื่อ โจนาส"
"เขาจะเป็นผู้ทรงพลังที่สุด ในหมู่ รีซีพเวอร์"
- เดี๋ยวนะ มะบอกว่า... - ไม่ต้องรีบเชื่อ
"กำหนดมาเพื่อความเหมือน"
- ลูกเล่นอะไรอีกล่ะ? - ไม่อยู่แล้ว
นี่มัน... แผนที่นี่
สามเหลี่ยมศิลา เฮ้มีจริงด้วย แอชเชอร์ เพื่อนผมเคยเห็นมัน
ดูหอคอยพวกนี้สิ... มันมีไว้เพื่ออะไร?
แล้วเพื่อนเธอไปเห็น สามเหลี่ยมศิลานี่ได้ยังไง?
เขาเป็นนักบิน เขาเล่าให้ฟัง ว่าเคยเห็น
อะไรผ่านที่นั่น? ผ่านขอบอีกด้าน ขอบเขตุของความทรงจำ?
เรื่องพิศวง
ขอบเขตุความทรงจำ ที่พวกเขาสร้างไว้ให้ ความทรงจำอยู่แค่ที่คุณกับผม
ไป ไป เดี๋ยวรอก่อน
เขตแดนนั้น เพื่อให้ ความทรงจำอยู่ภายใน
งั้นถ้า รีซีพเวอร์ข้ามไป ก็หมายความว่า ความทรงจำ จะถูกปลดปล่อย
บางทีถ้าคุณกับผมข้ามมันไป ทุกคนก็จะ รู้สึกถึงความทรงจำนั่นอีกครั้ง
แล้วที่ผมเห็นมันคืออะไร?
ไม่มีอะไร
วันนี้ เธอไม่ได้เห็นอะไร
เราค้นพบ การมองเห็นที่เหนือกว่า
มันก็เหมือนกับ การได้ยินที่เหนือกว่า
โต๊ะเหรอ? เดี๋ยวอาหารก็หล่นลงไป ที่พื้นหรอก
ทีนี้ ไม่ต้องตัดสินฉัน
ฉันไม่เก่งนักหรอก
ถึงแม้ ฉันจะเคยมีครูเก่ง
ดนตรี..
ก็..ดนตรีแหละ ถ้าฉันกดคีย์ถูกตัว
ก็เหมือนกับ ดนตรี มันมีบางอย่าง ที่เธอไม่สามารถเห็นได้ด้วยตา
บางสิ่งที่อยู่ลึกข้างในตัวเธอ
บางสิ่ง...
เช้านี้ ไม่มีการฉีดยา
ผมนึกว่าการฉีดยา เพื่อสุขภาพซะอีก
เปล่า มันกำจัดบางอย่างออกไป
อะไร?
อารมณ์!
คุณหมายถึง แบบ ความรู้สึก เหรอ?
ความรู้สึก มันแสดงออก
ที่เปลือกนอก
แต่อารมณ์ มันอยู่ลึกกว่ากันมาก
มีมาแต่แรก...มันเกาะกุม
เป็นหนึ่งเดียวกับเรา
เธออาจจะไม่เข้าใจ ว่าเธออยู่ตรงไหน หรือว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่อย่าคิดถึงสิ่งที่เธอเห็น
ฟังมัน!
ฟัง ว่ามีอะไรเรียกร้อง จากข้างใน
แอนโตนิโอ!
เป็นการแต่งงานที่แสนงดงาม!
ทำไมถึงมีใครอยากจะกำจัดสิ่งนี้?
ถามได้ดี....
- พี่ทำอะไรของพี่..? - จับมือพี่
พร้อมนะ?
พร้อมนะ ถึงตอนเร็วแล้ว
หมุนตัว
- หมุน - เธอสองคนทำอะไรกันน่ะ?
โจนาส บอกว่า นี่คือการ เต้นรำ
โปรดเตรียมรับ การติดต่อ
- ขออภัย ที่ล่วงล้ำเข้ามา - เรายอมรับคำขออภัย
- คงต้องกล่าวสวัสดีก่อน - สวัสดี
- หนูชื่อลิลลี่ค่ะ - จ้ะ ฉันรู้แล้ว
เธออายุ 9 ขวบแล้ว ถูกมั้ย?
ลิลลี่ ฉันว่า.. ได้เวลาไปเรียนแล้ว เราไปกันดีกว่า
สวัสดี, โจนาส
- สวัสดีครับ - การฝึกของเธอ เป็นไงบ้าง?
ฉีดยาแล้ว
- ดีครับ - ฉันกังวล เรื่อง เดอะรีซีพเวอร์
- หลายปีก่อน เคยเกิดเหตุการณ์ - เหตุการณ์แบบไหน?
การอยู่ลำพังที่อาคารขอบเมือง อาจทำให้คนเรา หลุดโลก
ฉันวิตกว่า เดอะรีซีพเวอร์... จะล้ำเส้น
เธอคิดว่าตัวเองพร้อมหรือยัง?
- คิดว่าพร้อมครับ - เธอเป็นที่จับตาอยู่?
บางที่เธออาจจะใช้เวลา อยู่กับเพื่อนของเธอมากเกินไป
- ผมถูกจับตา - โจนาส เธอในฐานะ เดอะรีซีพเวอร์ ควรทำอะไร?
- กฎของผมมีว่า ห้ามแพร่งพราย - ท่านคือ หัวหน้า ผู้นำ
โจนาส ท่านต้องการช่วย
ถูกของแม่
แต่ท่านต้องไม่บอก เดอะรีซีพเวอร์นะ
ฉันสัญญา
เรานั่งที่เก้าอี้กัน ไม่พูดอะไนกันเลย เป็นวัน
จนกระทั่งหมดเวลา ผมกลับมาบ้าน ในตอนเช้า ก็ทำอย่างเดิมอีก
ขออภัยด้วย ผมสายแล้ว
ฉันให้อภัย
หวัดดีแม่
ฉีดยาแล้ว
ปรกติเขาไม่เป็นแบบนี้
ฉันแปลกใจที่เห็นเธอ ไม่กังวลเรื่องเขา
ถ้าเขาเป็นความรับผิดชอบของฉัน....
ฉันคงจะเครียด
หัวหน้าผู้นำทราบเรื่องหมดแล้ว สิ่งที่ไม่มีใครเคยทำ
แต่ผมก็ได้เรียนรู้ ว่าสิ่งต่างๆ
ไม่ได้เป็นอย่างที่เคยรู้ บางสิ่งรู้สึกอย่างไร
เธอจะเป็นคนที่เหมาะสมที่สุด คนสุดท้ายที่อยู่สูงที่สุด
พยายามหายใจเอาอากาศ เพื่อที่จะมีชีวิตรอด
และโดดเดี่ยว
จง สงสัย
ผมหลงทาง แต่เป็นการหลงที่ดี
ฉันมองเห็นสถานที่ ได้ยินเสียง แต่อธิบายไม่ได้ว่ามันคืออะไร
ได้เจอความสดชื่นของสีต่างๆ
ผมรู้สึกมีชีวิตชีวา
เรื่องนี้ถูกห้ามหรือเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าจะคิดยังไง จะเชื่ออะไร
"จงมีศรัทธา" คือสิ่งที่ เดอะกิพเวอร์ บอก
เขาบอกว่า ความศรัทธา คือการมองเห็นที่เหนือกว่า
เขาเปรียบมันกับสายลม สิ่งที่รู้สึกได้ แต่มองไม่เห็น
อย่ายอมรับ ว่าอะไรคือความจริงเพียงเพราะ คนที่คุณศรัทธาเป็นคนบอก
ผมรู้สึก ไม่ประสีประสา เป็นความรู้สึกที่แปลก
- โคตรประหลาด... - สิ่งต่างๆ ผ่านมือมา
ความทรงจำ ไม่ใช่เกี่ยวแค่อดีต มันตัดสินอนาคตเรา
เราสามารถเปลี่ยนสิ่งต่างๆ เราทำให้มันดีขึ้นได้
มันคือชีวิต..
รู้สึกเหมือน สมบูรณ์ขึ้น
ยิ่งได้รับประสบการณ์มากขึ้น ผมยิ่งอยากรู้มากขึ้น
ครั้งหนึ่ง เคยมีสิ่งมีชิวิตอื่น
แต่แตกต่างจากเรา
พวกนั้นรู้ว่าใครเป็นพ่อเป็นแม่
ร่วมสุข
ร่วมทุกข์กัน
ฉันไม่สามารถเตรียมเธอ ให้พร้อมสำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิด
ไม่จำเป็นต้องเตือนผม กับทุกเรื่อง
ไม่ โจนาส เธอยังไม่เข้าใจ มันโหดร้ายมาก
ท่านกิฟเวอร์ ผมไม่ใช่เด็กอีกแล้ว ให้ผมดู
งาช้างนั่น มูลค่า 250,000 เหรียญ
เข้ามาสิ เข้ามา!
- ยิงอีก - เอาอีกครั้ง
ไม่ หยุด!
หยุด!
หยุดนะ...
เฮ้!
เฮ้, เกบ? ไม่เป็นไรเกบ...
ถ้าฉันบอกความกับนาย นายสัญญาได้ไหมว่าจะไม่บอกใคร
ฉันจะถือซะว่าตอบตกลงนะ
สิ่งที่สร้างความอุ่นใจนี้ ...
ไม่ใช่ฮิปโป
มันคือช้าง และครั้งหนึ่งมันคือความจริง
และมันเคยสวยงาม
ประชาชน นี่คือการเตือนว่าการนอนหลับ จะเริ่มขึ้นในอีก 15 นาที
ขอบคุณ
มันเหมือนความทรงจำ แต่ฟิโอน่า ก็อยู่ที่นั่้นด้วย
เธอฝันไป
- อะไรนะ? - "ความฝัน"
การรวมกันของความเป็นจริง จินตนาการ ความรู้สึก และสิ่งที่ทานตอนมื้อคำ
เธอได้หยุดการฉีดยาของเธอไม่ใช่หรอ?
อารมณ์ความรู้สึกมันมีอิทธิพลมาก ...
และในงานแต่งงาน ทุกคนต่างหัวเราะ และเต้นรำร่วมกัน ..
คนแก่กับหนุ่มสาว เจ้าสาวกับเจ้าบ่าว บางอย่างที่อยู่ที่นั่น
แตกต่างจากสิ่งที่เรามี
ก็ใช่...
เราไม่ได้มีมันอีกต่อไปแล้ว
คุณหมายความว่ายังไง?
ฉันกำลังพูดถึงการที่เธอ มีความรู้สึกต่อใครสักคน
เรื่องของจิตใจฉันไม่อาจอธิบายได้ และเธอก็ไม่อาจผลักไสมันไปได้
- มันคืออะไร? - ความรัก
มันเรียกว่า "ความรัก"
ความรัก ...
โอ้ ไง!
ไง!
แล้วมีเรื่องอะไรใหม่ๆ ล่ะ?
- เรื่องใหม่ๆ สำหรับเธอล่ะ? - มันเคยเป็นเรื่องใหม่หรอ?
- ทำไมทำท่าแปลกๆ? - ฉันเปล่านะ
ฉันก็แค่ ...
แค่ ...
เด็กน้อยแห่งฮิปโปเกมส์!
เกาะไว้นะ!
พ่อครับ พ่อรักผมไหม?
โจนาส
ภาษาที่ต้องถูกต้อง ได้โปรด!
"ความรัก" หมายความอะไรคะ?
ผมอุ้มเขาเอง ลิลลี่
โจนาส ใช้คำที่ยกเลิกแล้ว ไม่มีใครใช้คำนี้แล้ว
ถ้าถามว่า "มีความสุข ที่มีผมมั้ย"
คำตอบที่แน่นอนคือ "ใช่"
หรือเป็น พ่อกับแม่ ภูมิใจ ในความสำเร็จของลูกมั้ย
แน่นอน เราภูมิใจ ลูกเข้าใมั้ย?
ครับ ผมว่าผมเข้าใจแล้ว
เฮ้! เฮ้... เกบบบ...!
ฉันรักนาย กาเบรียล...
ผู้ให้ คุณพูดถูก ผมถามครอบครัวของผมเรื่องความรัก และ...
หมอบลง ... หมอบลง!
ผู้ให้!
พวกมันอยู่ในต้นไม้ อยู่ที่ในต้นไม้, ร็อบบี้!
หมอบลง! ร็อบบี้ หมอบลงมา!
ร็อบบี้ หมอบลงซะ!
ร็อบบี้ หมอบลง! อยู่ให้ต่ำ!
ฉันมองไม่ให้พวกมันเลยเพื่อน!
พวกมันอยู่ในพุ่มไม้!
- อยู่ให้ต่ำเข้าไว้! - ฉันไม่เข้าใจ..
หมอ!
เกิดการยิงกันอย่างหนัก
ในพุ่มไม้
ร็อบบี้... ร็อบบี้!
ไม่ ...
โจนาส...
อะไรน่ะ ...?
- ฉันขอโทษโจนาส... - ผู้คนทำอย่างนั้นได้อย่างไร?
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เธอรับรู้สิ่งนั้น
ไม่ใช่ในปีนี้
อย่า.. อย่าปล่อยให้เรื่องหันเหทางของเธอ
- ผมไม่เข้มแข็งพอ - ใช่แล้ว ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่โจนาส...
นี่คือสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้ไว้ เพื่อที่เราจะให้คำแนะนำได้
ผมทำไม่ได้ ...ผมเสียใจ ผมทำไม่ได้ ..
- ผมทำไม่ได้หรอก - โจนาส
โจนาส!
โจนาส กลับมา!
ได้โปรด!
กลับเข้ามาข้างใน ให้ฉันได้อธิบายก่อน!
เมื่อคุณได้เห็นบางสิ่งแบบนั้น ... มันไม่มีคำอธิบายหรอก
โรสแมรี่ ... สัญญากับฉันว่า เธอจะกลับมา ในวันพรุ่งนี้
โรสแมรี่!
เฮ้ โจนาส! มาสิ นายเป็น... ทันเวลาพอดี
ผมไม่เคยต้องการที่จะกลับไป ...
ผมไม่อยากได้ปัญญา
ผมไม่อยากได้ความเจ็บปวด
ผมอยากจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
ไปเข่าแตก ไปเล่นบอล
ย้อนกลับไปตอนที่เราเล่น "สงคราม" กัน
แต่สงครามเป็นเรื่องจริง
การที่ผู้อาวุโสเข้าใจอย่างนั้น
เขาลบมันออกจากโลกของเรา
เขาอาจจะทำถูกแล้ว
- ฝากดูแฮรี่ให้หน่อยได้มั้ย? - เอาสิ
เฮ้ มีอะไร?
- ไม่มี - ฉันรู้จักนายดี
- มีแน่ ใช่มั้ย? - จริง
เธอคิดว่าจะเป็นไง ถ้าเธอเว้นการฉีดยาตอนเช้า?
ถ้าเธอไม่ฉีดมันน่ะ?
เซ็นเซอร์ ก็จะกระพริบ แล้วเตือนว่าฉันลืมน่ะสิ
ไม่ ฉันไม่ได้หมายถึงลืม หมายถึงว่า..
เธอว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเธอตั้งใจ ไม่ฉีดยานั่น?
โจนาส ฉันว่ามีอะไรไม่ปกติแล้ว
มีบางอย่างไม่ปกติ มันไม่ปกติทุกอย่างเลย
ฉันเลิกแล้ว ฟิโอน่า ฉันเลิกเป็น เดอะรีซีพเวอร์แล้ว
- พรุ่งนี้เช้า เธอต้องไม่ฉีดยา - อะไรนะ นายเลิก....
เจาะนิ้วเธอ เอาเลือดป้ายที่แอ็ปเปิลนิดหน่อย
ไม่ นายเลิกไม่ได้ ถ้านายทิ้งตำแหน่ง เขาจะส่งนายไปที่อื่น
ช้าตอนออกไป เอาแอ็ปเปิลวางที่เซ็นเซอร์ มันเจอเลือดเธอมันจะคิดว่าเป็นมือเธอ
พอเถอะ นายทำฉันกลัวแล้ว
ฟิโอน่า เธอต้องทำนะ ฉันอยากให้เธอรู้สึก ว่าฉันรู้อะไร
โจนาส
แอ็ปเปิลไม่ได้ผลหรอก
ฉันลองทำมาหลายเดือนแล้ว และมันได้ผลทุกครั้ง
อย่าเลิกนะ นายไปไม่ได้
ฉันไม่คิดว่าฉันจะกลับไปยังสถานที่นั้นได้
- เธอต้องทำได้ ถ้าอยากให้ฉันทำแบบนี้ - งั้น ก็ได้
แต่พรุ่งนี้ หลังเลิกงาน ไปเจอฉันที่สามเหลี่ยม
ผมอยากจะแบ่งปันกับเธอ
ไม่ใช่ทั้งหมด เฉพาะแต่สิ่งดีๆ
ผมผิดหรอที่ต้องการแบบนั้น?
ผมคิดเรื่องเธอในตอนนี้ ตลอดเวลา
สวัสดี.. ฉันมีบางอย่างจะแสดงให้คุณดู
มานี่สิ!
เธอเป็นใคร?
มาตรงนี้ แล้วลองเล่นสิ
- ฉันเหรอ..? - ฉันเหรอ?
ใช่แล้ว ฉันจะสอนคุณเอง
เธอกลับมา
- คุณไปเรียนนั่นมาจากไหน? - จากความทรงจำ ที่คุณให้ฉัน
แล้วคุณก็เล่นได้เลยเหรอ?
มันเพราะมาก
นั่นใครน่ะ?
นี่...
คือ โรสแมรี่
ผู้รับคนก่อน
คือคนที่ ทุกคนพูดถึง
เธอไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ...
ยกเว้นที่นี่
ในความทรงจำของฉัน
เธอฝึกอบรมระยะสั้น สองเดือนเท่านั้น
ดูนะว่าต้องขยับนิ้วยังไง ...
ไม่เหมือนเธอ
เธอต้องการประสบการณ์ ...
อืม ทุกอย่างเลย!
ฉันเท่านั้น ที่ให้ความทรงจำ อันน่าพอใจ ที่สวยงามกับเธอ
เธอทะเลาะกับฉัน ...
- อย่ามาปกป้องหนู! - ไม่!
ไม่ต้องเอาแผนที่มาให้ดู ไม่ต้องเอาความทรงจำมาใส่หัว
- หนูคิดว่าเราจะช่วยกันซะอีก - เราทำ
- แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไป - แสดงให้หนูเห็นสิ
คุณให้เธอดูสงครามไหม?
ฉันให้ความทรงจำในวัยเด็กกับเธอ
ทารกถูกพรากจากแม่
ฉันให้เธอดู ความสูญเสีย...
เร็วเกินไป
เธอจะชำนาญเรื่องนี้
แสงสว่าง ส่องสว่างมาจากตาของเธอ
เช้าวันต่อมา โดยที่ไม่บอกฉัน
เธอไปหาหัวหน้าผู้อาวุโส และขอได้รับการปลดปล่อย
เธอได้รับการปลดปล่อย และตอนนี้ไปอยู่ที่อื่นแล้ว
ครับ ท่านผู้รับ
ฉันอยากจะเห็น การปลดปล่อยในเช้านี้
ขอบคุณ สำหรับคำสั่งครับ
ไม่เป็นไรนะ...
นั่นพ่อของผมนี่!
คนนี้หนักกว่า
- มีฝาแฝดเพิ่มอีก เยี่ยม! - จับตาดูไว้
โอ้ ดีเลย...
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมคิดว่า มันเหมือนกันเปี๊ยบ
- ไปกันเถอะ... - เดี๋ยวเราจะมีปัญหา
- ไม่เป็นไร... - ขอบคุณดินาห์
ว่าไงเด็กใหม่ ..
น้อยไปแค่ยูนิตเดียว
โอ้ ฉันรู้ว่ามันเจ็บ ฉันรู้...
เราจะฉีดเข้าไปใสเส้นเลือด แต่แขนเธอมันเล็กเกินไป
อีกนิดเดียว
เสร็จแล้ว มันก็ไม่ได้เลวร้ายหรอกใช่ไหม?
นั่นคือความตาย
- เขาไม่รู้ตัวว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ - ไม่รู้ว่าเขากำลังอะไรงั้นหรอ?
- พ่อฆ่าเด็กนั่น - แต่เขาไม่รู้ว่านั่นมันหมายถึงอะไร
เช่นเดียวกับที่เธอทำ ไม่เหมือนที่โรสแมรี่ทำ
เป็นไปได้ไง ที่เขาจะไม่เห็นว่า เด็กไม่ขยับตัวแล้ว?
นั่นไม่ได้บอกให้เขารู้หรือว่า มีบางอย่าง ที่ผิดปกติ?
ทั้งเด็ก และชรา ล้วนถูกฆ่า
เพื่อนเธอ ฟิโอน่า อีกหน่อย ก็จะฝึกให้ปลดปล่อยเป็น
นั่นมันเรื่องโกหก เธอไม่ทำมันแน่
- ถ้าเธอเข้าใจ..... - มีแต่เรา ที่เข้าใจเรื่องนี้
งั้นก็เป็นความผิดของเรา
คุณ ผม และรีซีพเวอร์ทุกคน ย้อนกลับไป กลับไป กลับไป
มันต้องมีสักทางสิ ที่จะให้ทุกคนรู้
มอบความทรงจำให้เขา พวกเขาจะได้เข้าใจ
- ใช่.... - เพราะว่า ถ้าคุณรู้สึกได้....
- มีปัญหาอะไร? - แต่ เธอจะทำได้ยังไง?
มันจะได้ผลหรอ ฉันก็ไม่รู้ว่า นานเท่าไหร่ ที่การฉีดยาจะได้ผล
แต่แค่วันเดียว ก็นานพอแล้ว
ทำไมฉันถึงทำอย่างนั้น โจนัส
ระหว่างเดินมาที่นี่ ฉันได้คิดมาตลอด ฉันจะโกรธเธอได้อย่างไร
ฉันจะพูดได้ยังไงว่ามันโอเคสำหรับเธอ ที่จะแหกกฎ เพราะว่าเธอเป็นผู้ถูกเลือก
แค่เริ่มคิดจะบอกเธอ ฉันก็ ..
ฉันเริ่มจะคิดถึงเธอแล้ว
แล้วมันโอเคมั๊ย
รู้สึกอะไร บ้างมั้ย?
- มันรู้สึกเหมือน - ฟิโอน่า
- เธอรู้สึกยังไง? - ฉันไม่รู้ ฉันไม่..
ไม่รู้จะใช้คำพูดอะไร อธิบาย
อบอุ่น...มั้ย? รู้สึกอบอุ่นหรือเปล่า ?
- อบอุ่น..มั้ย? - รู้สึกดี มั้ย?
ไม่ได้ ฉันอยู่กะกลางคืน ฉันต้อง...
ฉันว่ามันไม่ถูกต้อง โจนาส
ฉันต้องไปแล้ว ฉันควรต้องฉีดยา ฉันต้องไปทำงาน
- นี่มันอะไร? - ฟิโอน่า ยังมีอีกมาก
อีกเยอะมากๆ
แล้วผมก็จำได้ ผมเคยฝันถึงเธอ
ตอนผมยังเด็ก
ผมเล่าให้พ่อแม่ฟัง
มันแค่การหงุดหงิด พวกเขาว่างั้น.. แล้วทุก ๆ คน ก็เป็นกัน
"การฉีดยา จะหยุดมันได้ ไม่มีอะไรแก้ไม่ได้หรอก"
"เคร่งครัดเรื่องภาษา" แล้วครูก็บอกว่า
- "ถูกต้อง ลิลลี่" - ดีมาก
โจนัส ถึงเวลาที่จะรับรู้ความรู้สึก
- ลิลลี่บอกเราแล้วว่า.... - เก๊บอยู่ไหน?
ไม่แน่ใจว่า อาจส่งกลับไป ที่ศูนย์ฟูมฟัก
- เกิดอะไรขึ้น? - เขาเทสไม่ผ่าน ความสมบูรณ์
เหมือนเดิม พ่อถามอะไรมากไม่ได้
ต้องยอมปลดปล่อย ให้ไปที่อื่น
- ปลดปล่อยเขา...เหรอ? - พ่อพยายามถึงที่สุดแล้ว ใช่มั้ยพวกเรา?
- แต่เขาเป็นสมาชิกครอบครัว - เคร่งครัดเรื่องภาษา หน่อย
มานั่ง ทานอาหารด้วยกัน
ผมอยากขอพักสักหน่อยก่อน
ผมไม่เคยทำผิดมาก่อน แต่ครั้งนี้มันผิด
พวกเขาไม่ได้กำจัด การฆาตกรรม เขามันกลับมาด้วย
แค่เปลี่ยนไปเรียกมันด้วยคำอื่น
พ่อ เขาไม่ได้รู้อะไรดีเลย
ผมสิรู้
โจนาส นายจะทำอะไร? มันผิดกฎ ที่ออกจากชุมชน ตอนดึกแบบนี้
อัชเชอร์ มีบางอย่างที่ฉันต้องทำ มันถูกต้อง แต่ผิดกฎนิดหน่อย
ถ้าเป็นเรื่องถูกต้อง.. มันจะผิดกฎได้ยังไง?
มีบางอย่างที่ฉันเรียนรู้มา ที่นายยังไม่รู้
และนายก็รับรู้ไม่ได้ ไม่ใช่เพราะความผิดของนาย
- โจนาส นายต้องกลับเข้าบ้าน - นั่นแหละปัญหา
นั่นไม่ใช่ครอบครัวของฉัน ของนายก็ไม่ใช่เหมือนกัน
- อัชเชอร์ ฉันต้องไป - โจนาส ฟังฉัน
อย่างขวางทางฉัน
- โจนาส ฟังฉัน - นี่นายทำ...?
กีฟเวอร์!
กีฟเวอร์! ตื่นได้แล้ว
- ต้องให้ฉันหลับอยู่ ถึงจะตื่นได้ - มีบางอย่าง สำเร็จได้
- มีบางอย่าง ทำสำเร็จได้ - เธอหมายถึงอะไร?
ความทรงจำ ย้อน ย้อน ย้อน แล้วก็ย้อน สามารถนำกลับมาได้
ผมต้องออกจากชุมชน ต้องหาขอบเขตของความทรงจำ
- แล้วไงอีก? - แล้วต้องข้ามมันไป
- ไม่มีเวลาถกเถียงกันแล้ว - ช้าๆหน่อย
เก๊บ อยู่ในอันตราย - ช้าไว้
ผมรอไม่ได้แล้ว ต้องทำอะไรสักอย่าง
ถ้าคุณมีแผนที่แล้ว ทำไมคุณไม่เคยลองออกไป?
ฉันกำลังรอ คนแบบนายอยู่
นายคือเหตุผล ที่ทำให้เรามีโอกาส
แผนถูกวางให้นายเป็นคนไป และฉันเป็นคนอยู่
ถ้านนายข้ามเขตแดนได้สำเร็จ
และถ้าความทรงจำ ถูกปล่อยเป็นอิสระ ความเจ็บปวดทั้งหมดที่เธอรู้สึก
ความสับสน วุ่นวาย ก็จะกลับมาทั้งหมด
- คุณต้องอยู่ เพื่อช่วยพวกนั้น? - ใช่
รวมทั้งลูกสาวของฉัน
นี่ของที่นายต้องใช้
- ลูกสาวคุณเหรอ? - โรสแมรี่
ตอนนี้ ถ้าเพื่อนของเธอ เห็นหินสามเหลี่ยมนั้นจริง ๆ
เอากิจกรรมในรอบปีที่ผ่านมา ของโจนาส มาให้หมด
- แอชเชอร์มาหาเธอด้วยตัวเองใช่มั้ย? - ค่ะ
โจนาส แสดงอารมณ์อย่างไร ที่โต๊ะอาหาร?
ไม่พอใจ, กระวนกระวาย, ขุ่นเคือง
จัดเตรียมการเชื่อมต่อ กับความทรงจำของ เดอะรีซีพเวอร์
เราไม่ได้รับอนญาต ให้ดู ที่อยู่ของเดอะรีซีพเวอร์
- เราส่งเข้าไปได้อย่างเดียว - งั้นเราก็แค่ส่งเข้าไป
ถ้าเธอไป มุ่งหน้าไปที่สามเหลี่ยม อยู่ให้ห่างจากชุมชนอื่นไว้
นั่นจะนำไปสู่ขอบเขตของความทรงจำ
โปรดเตรียมรับการติดต่อ
- ขออภัยที่จู่โจมเข้ามา - เรายอมรับคำขออภัย
เราประสบปัญหา ผู้ฝึก เป็นรีซีพเวอร์ หายตัวไป
แถมยังทำร้ายร่างกาย เพื่อนของเขา อัชเชอร์
- เขาเหรอ? นั่นเรื่องใหญ่นะ - คุณทราบหรือเปล่า โจนาสอยู่ไหน?
ไม่ทราบ
งั้นก็ขอบคุณมาก สำหรับ..
ช่วยทำให้ความเป็นไปได้ แคบลง
- ผมจะติดต่อไป ถ้าเขามาที่นี่ - ถ้าไม่เป็นการรบกวน
ขอบคุณ
เขาโกหก
- พูดมา - พวกนั้นจะฆ่า เก๊บ
ผมจะทิ้งที่นี่ ผมจะออกคืนนี้ ผมจะพาเขาไปด้วย
โจนาส ยังไม่ได้ เธอยังไม่พร้อม
ตอนที่เขาตัดสินใจฆ่าเก๊บ พวกนั้นเชื่อว่าผมพร้อมแล้ว
ฉันชอบแผนที่นี่ อย่าทำขาดล่ะ ฉันอยากได้มันคืน
ไม่ว่านะ ถ้าฉันจะเร่งการฝึกเธอ อีกสักหน่อย ว่าไงล่ะ?
เธอคงคิดคนที่เป็น ผู้รักษาอารมณ์ ซึ่งฉันทำได้ดีกว่า
เอานะ..
ฉันรักนาย โจนาส
ก็ แค่นั้นแหละ
นายมีความกล้าหาญ.. ให้ฉันเติมพลังให้นายนะ
ให้ผม...
โปรดฟัง ท่านผู้อาศัยในชุมชนทุกท่าน
ได้รับการแจ้งว่า ผู้รับการฝึก เดอะรีซีพเวอร์ ได้หายตัวจากที่พัก
โปรดเตรียมพร้อม เขาอาจอยู่ในอันตราย
กลุ่ม 1 เริ่มจากขอบด้านใน กลุ่ม 2 จากจุดกลาง
ไม่ใช่ แบบนี้
ยินดีต้อนรับสู่ ศูนย์ฟูมฟัก
- ให้ฉันแจ้งคนอื่นมั้ย? - จัดการเลย
โจนาส ฉันได้ยินการเตือนแล้ว เกิดเรื่องอะไร?
เฮ้ เก๊บอยู่ไหน? อยู่นี่หรือเปล่า?
- เขาอยู่ในพวกนี้ไหม? - ถ้าเขากลับไป ก็ต้องที่อาการไม่คงที่
- ชั้น จำกัดสิทธิ์ - บอกทางผมมา
ฟิโอน่า ได้โปรด
ลงบันไดไป ทางนี้
โจนาส ถูกเลือกสำหรับตำแหน่ง สำคัญที่สุดในชุมชน
เขาถูกทดสอบว่าเข้มแข็งพอหรือไม่
ผลออกมา คือไม่ใช่
ตรงกันข้าม เขากลับต่อต้าน
ต้องหยุดเขาให้ได้
โดยพวกท่าน
เมื่อพบเขา...
จัดการได้
- เก๊บอยู่ในอันตราย - โจนาส เขาไม่เป็นไร ฉันจะให้เธอดู
ไม่ เขาเป็นแน่
เขาควรอยู่ตรงนี้นี่
- ฟิโอน่า ผมจะไป คืนนี้ - "ไป" งั้นเหรอ?
- หมายความว่าไง? - ผมจะพาเก๊บไปด้วย
เราจะออกจากชุมชนนี่ ผมอยากให้คุณไปกับเราด้วย
ฉันไม่รู้จะใช้คำว่าอะไร อธิบาย
ฟิโอน่า มีอะไรอีกเยอะ เยอะมากๆ
เขาทำอะไรกัน?
- ฟิโอน่า เธอรู้สึกยังไง? - ฉันไม่รู้จะใช้คำว่าอะไร อธิบาย
โปรดฟัง ศูนย์ฟูมฟัก
โปรดป้องกันอาคารของท่าน โดยทันที
รายงานต่อ ห้องบริบาลเด็กเกิดใหม่
เพื่อรับการอนุญาต ทำการตรวจค้น
รายงานทุกการพบเห็นทันที ที่จุดรักษาการณ์ ใกล้ที่สุด
ขอบคุณ
ฟิโอน่า เราต้องไปเดี๋ยวนี้ เธอ ฉัน แล้วก็เก๊บ
โจนาส ฉันทำไม่ได้ ครอบครัวฉันล่ะ ไหนจะเด็กเกิดใหม่อีกล่ะ
ฉันทิ้งเขาไม่ได้
นี่เป็นทางเดียว เป็นทางเดียว ที่จะทำให้ทุกอย่างถูกต้อง
ฉันไปไม่ได้
ถ้าไปถึงแล้ว คุณจะเข้าใจเอง
- ผมจะกลับมารับคุณ - โจนาส
กลับมานะ!
ไปเลย โจนาส
เฮ้ หยุดนะ หยุด
เป้าหมายหลุดจากเขตแดน ยกเลิก การค้นหา
ผมถามเขาว่า ทำไมออกมตอนดึก ดูเหมือนเขาจะโกรธ
ผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไม? ผมแค่อยากช่วยเขา
ฉันอธิบายได้ ว่าทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้ ระดับยาฉีดของเธอ มันต่ำมาก
ฉันจะแก้ไขให้
"เพื่อนกันตลอดไป" ใช่มั้ย?
ค่อยคุยกันทีหลัง ว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนที่ผมข้ามเขตแดน ซึ่งเราไม่ควรข้าม
มันเหมือนมนตรา
เดอะกีฟเวอร์ เคยเล่าให้ฟัง
เขาบอกว่า ผมสามารถดึงพลัง ได้จากความทรงจำ
ผมรู้ ตอนที่ผมส่งมันให้เก๊บ
ผมปกป้องเขาได้
เจาะนิ้วเธอ แล้วเอาเลือดนิดหน่อย ทาที่แอปเปิล
พอจะออกไปตอนเช้า เอาแอปเปิลวางที่ เซนเซอร์
ฉันทำมาหลายเดือนแล้ว มันได้ผลทุกครั้ง
เขาสอนอะไรให้เธอ...?
ที่พัก มันไม่ใช่ "บ้าน"
นี่เป็นทางเดียว ที่จะทำให้ทุกอย่างโอเค
เก๊บอยู่ในอันตราย อะไรที่พวกนั้น ทำกับเขา มันแย่มาก
ฉันอยากให้เธอ ไปกับพวกเรา
ถ้าฉันไปถึงที่นั่นแล้ว เธอจะเข้าใจเอง ฉันจะกลับมารับเธอ
ใช่..
ระวังด้วย
ระวัง
ผมขออภัย..
ที่ทำพลาดอีกครั้ง
ฉันไม่คิดว่าคุณพลาด
ฉันว่าคุณทำสำเร็จแล้ว
แผนของคุณ
ตั้งแต่เด็กสาว ถูกปลดปล่อย คุณไม่เคยเหมือนเดิม
ฉันคิดจริงๆ ว่าโจนาสจะช่วยคุณได้
มันควรเป็นการเริ่มต้นใหม่ ถ้าคุณสองคน ร่วมมือกัน
ซึ่งดูเหมือนคุณจะทำไปแล้ว
เราจะหาตัวโจนาส
โจนาส ผู้รับความทรงจำของเรา หายตัวไปจากเขตแดน
โจนาส...! โจนาส...!
- พวกเขารู้ได้ยังไง ว่าโจนาสไปแล้ว? - เราต้องไม่พูดถึงชื่อเขาอีก
- ได้ค่ะ - ลูกต้องเงียบด้วยตอนนี้ ลิลลี่
เจ้าฮิปโป ที่จริงแล้ว มันเป็น"ช้าง"
ที่ฉันกำลังจะบอกเธอ ต้องไม่แพร่งพรายถึงหูใคร
- ฉันไม่เชื่อว่า โจนาสหลงทาง - แต่พิธีของการหลง....
แค่ปริศนา
ฉันไม่ได้หวังว่าเธอจะเข้าใจ
แต่เธอควรต้องรู้ ว่าโจนาส มีอันตราย
เขาต้องถูกหยุดยั้ง ต้องไม่ให้เขา ไปเกินสามเหลี่ยมศิลา
ท่านอยากให้ผมทำอะไร?
เธอรู้จักโจนาสดี ฉันอยากให้เธอหาตัวเขา
ถึงตอนนั้น...
ฉันอยากให้เธอ ทำให้เขาหายไป
พลังงาน หมด
โจนาส...
- นายกำลังทำอะไร? - อัชเชอร์ ขอร้อง ปล่อยเราไป
ไม่ได้ ฉันได้รับมอบหมาย...
ให้ทำอะไร?
กำจัดนาย
อัชเชอร์...ถ้ายนายเป็นเพื่อนฉัน
ถ้านายเคยเป็นเพื่อนฉัน... ถ้านายจะเชื่อฉันสักครั้ง
ก็ให้เป็นตอนนี้
ฉันเชื่อนาย โจนาส
มาสิเพื่อน..
โจนาส...!
เธอเจอเขาแล้ว
ใช่ครับ
ทำสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อพวกเรา..
ฉันขอร้องเธอ จบเรื่องเขาซะ
จบมันแล้ว
เฮ้ ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่มีอะไรที่ เดอะกีพเวอร์แสดง ทำให้ผมพร้อมสำหรับเสียงที่อยู่ในหัวผม
ตะโกนบอกให้หยุด
ฉันรู้ว่าฟิโอน่า ต้องถูกลงโทษแน่ ถ้าช่วยฉัน
และอัชเชอร์ ที่ปล่อยผม
ทางเดียวที่จะช่วยพวกเขาได้ คือปล่อยให้พวกเขามีชีวิต
คือต้องไปที่เขตแดน
ถ้ามันมีอยู่จริง
ผมเพิ่มความเข้มแข็งให้เก๊บ ด้วยความทรงจำ ของความพอเพียง และการรู้จักความสุข
ซึ่งคือความจำของฟิโอน่า ที่พาผมก้าวต่อไป
ฟิโอน่า?
ฉันต้องดูแลทุกๆ อย่าง เรากำลังจัดการ เรื่องปลดปล่อยเธอ
จะต้องเป็นพิธรการที่ดีแน่
ตอนนี้นายไปพักได้แล้ว
ฉันรู้สึก .. อะไรนะ?
ฉันรู้ว่ามันต้องมีอะไร มากกว่านั้น.. ฟิโอน่า
บางอย่างหายไปจากชีวิตเรา
ไม่ มันไม่ได้หายไปหรอก ... มันถูกขโมยต่างหาก
จากเธอ และจากฉัน
ฉันก็ไม่แน่ใจหรอกว่ามันคืออะไร
แต่โจนาสรู้แน่
ฉันรู้สึกบางอย่าง ... บางอย่างที่อบอุ่น
และมันยังดีอีกด้วย
มันสวยงาม
ฉันรู้สึก .. ฉันมีความรู้สึก!
ฉันมีความรู้สึก!
หอคอยอยู่ที่ไหน เก๊บ?
มันควรจะอยู่ตรงนี้
นายหยุดมันได้นะ
หยุดอะไร
ถ้าไม่อยากเห็นมัน ก็แค่ไปนั่งกับผู้อาวุโส
หรือไม่ก็แค่หลับตา
พิธีการปลดปล่อย
สวัสดี ฟิโอนา
รู้สึกไม่สะดวกหรอ
ไม่ใช่ไม่สะดวก แต่ฉันกลัว
เธอไม่เห็นต้องกลัวเลย
เธอรู้จักฉัน
ฉันจะเบามือที่สุด ฉันสัญญา
ตกลงไหม
เธอชื่อโรสแมรี่
เธอเป็นลูกสาวของฉัน
ฉันรักเธอ
ฉันละเอียดไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เธอรู้หรอว่ามันคืออะไร
การที่เรารักใครสักคนน่ะ
ฉันรู้
ฉันร้องไห้
ฉันรู้สึกได้ถึงความเสียใจ
ฉันร้อง ฉันเต้น
ฉันมีความสุข
งั้นเธอก็ต้องรู้ดีกว่าใครๆ สิ
เธอเคยเห็นเด็กๆ หิวไหม
เคยสิ
เคยเห็นคนทำร้ายกันเองมาแล้ว
แค่นิดเดียวน่ะ
นายก็รู้สิตอนที่ผู้คนโกรธเป็นยังไง
ใช่
- นอกเหนือจากพื้นดิน ทราย - ฉันรู้ ๆ
แต่ ... และตอนนี้
และตอนนี้ เธอกับโนาส ต้องเปิดประตูนั้นอีกครั้ง
เอามันกลับมา ถ้าพวกเธอเห็นความเป็นไปได้
- แต่ทำไม? - ความรัก !
รักมากับความศรัทธา พร้อมความหวัง
รักก็แค่ความหลงไหลที่เปลี่ยนแปลงได้
มันนำไสู่ความเกลียดชัง .. และการฆ่า
เราเลือกอะไร ที่ดีกว่านั้นได้
ผู้คนอ่อนแอ ผู้คนเห็นแก่ตัว
ตอนที่พวกเขามีอิสระในการเลือก
พวกเขาเลือกผิด
ทุก ๆ ครั้ง
เขาเรียกว่าเลื่อนนะ
หลงทาง เจ็บปวด
ดนตรี ความสุข
ความหยาบกระด้าง ความเป็นไปไม่ได้
ความรู้สึกอันสวยงามแห่งรัก
ลูกชายคุณ เขารู้สึกได้
เด็กสาวนั่น
- เธอก็รู้สึกด้วย - พอได้แล้ว
เรามีชีวิตอยู่ในเงา
ในเสียงสะท้อน ในสิ่งจอมปลอม เสียงกระซิบ ไกลๆ จากสิ่งที่ครั้งหนึ่ง ทำให้เราเป็นจริง
ขอโทษนะะ ฟิโอน่า
เราต้องก้าวต่อไป
ผมหวังว่าผมจะอยู่ที่นั่นด้วย ตอนที่ความทรงจำกลับมา
มันคือความจริง
ผู้อาวุโสกับกฎของเขาเป็นเรื่องโกหก
ดังนั้นผมจะไม่ขอโทษ
ผมรู้ว่าฟิโอน่าปลอดภัย
ผมอยากจะพบเธออีกครั้ง
อนาคตอยู่ในมือฉันแล้ว ..
ผู้ให้ได้นำเรามาที่นี่
มาที่บ้านหลังนี้ ...
มันคือความจริง
จากเบื้องหลังอันแสนไกลของผม จากสถานที่ที่ผมจากมา ...
ผมคิดว่าผมได้ยินเสียงเพลงด้วย
บางทีมันอาจเป็นเพียงสะท้อน
แต่ยังไม่พอ
ที่จะนำเราทั้งหมดกลับบ้าน
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Pakkard30 dirtydog, sladkyz, ifanged, tyty, Saiynsh