เช้าแล้วงั้นเหรอ
เป็นความฝันที่ดีจริงๆ
ไม่มีฝันใดจะเยี่ยมยอดไปกว่าฝันร้าย
ข้าเห็นแล้ว
เห็นความเจ็บปวดของพวกเจ้า
ข้าแพ้แล้ว จูโกะ
และเห็นถึงความภักดีของเจ้าด้วย
ผู้ที่ถือกำเนิดจากความมืด บุตรของข้า
จงเข้ามาเถิด
ไม่ว่าใครก็หยุดข้าไม่ได้
"บลีช เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี"
พลังของเจ้านั่น
จะสลับกับจูฮาบัชขณะหลับเท่านั้น
ใช่แล้ว
ตอนนี้จูฮาบัช จึงไม่ใช่ "ผู้มีพลังดั่งพระเจ้า" นั่น
เขาอยู่บนชั้นสูงสุดของวาร์เวลท์
คุโรซากิ รีบขึ้นไปจัดการเถอะ
อิชิดะ…
นายจะอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ
แต่ว่า ในเมื่อหมอนั่นมีพลังของจูฮาบัชอยู่
- พวกเราก็ควรจะร่วมกัน… - เลิกพล่ามมากสักที รีบไปได้แล้ว
ยังไงนี่ก็ไม่ใช่คำพูดสุดท้ายของฉันหรอกน่า
อิโนะอุเอะ เธอเป็นอะไรไหม
ฉันไม่เป็นไร
กลับรู้สึกโล่งใจมากกว่า
โล่งใจเหรอ
จะว่ายังไงดีล่ะ
ฉันไม่คิดจริงๆ หรอกว่า อิชิดะคุงจะไปอยู่ฝ่ายควินซี่น่ะ
แต่พอได้ยินอิชิดะคุงพูดออกมา
กลับรู้สึกโล่งใจ
ที่ได้รู้ว่าอิชิดะคุงยังเป็นคนเดิม
ฉันคิดแบบนั้นน่ะ…
นี่มันอะไรกัน
ตั้งท่ารับให้ดี
- แช้ด - แช้ดคุง
ฉันไม่เป็นไร รีบไปเถอะ
เอาล่ะ มาเริ่มกัน
จงกลายเป็นทราย
กันจูนี่ นายหายหัวไปไหนมา
หายหัวไปไหนมางั้นเหรอ
พวกนายเป็นฝ่ายทิ้งฉันไว้ต่างหาก
ฉันพลัดหลงกับพวกนาย แล้วก็หลงทาง
และดันมาเจอสถานการณ์นี้เข้าพอดี
เจอรูปปั้นหินเป็นฝูง นี่มันเหมาะเลย
จะได้โชว์ฝีมือเซ็ปป้าให้ได้เห็นดีกันบ้าง
เฮ้ ฟังฉันพูดเซ่
ก็ฟังอยู่
ถ้าฟังอยู่จริง ก็ช่วยตอบสนองหน่อยสิ
นายเป็นพวกชอบปิดทองหลังพระหรือไง กันจู
อิจิโกะน่ะ จ้องแต่จะ มุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว
เจ้านั่นเป็นแบบนั้นเสมอ
หน้าที่ของพวกเราคือเก็บกวาดทุกอย่างในเมือง
เพื่อเตรียมเส้นทางให้อิจิโกะได้กลับมา
ฮัชวาลต์ไม่ได้มองเห็นอนาคตทั้งหมดหรอกสินะ
อดแปลกใจไม่ได้เลยนะ อิชิดะ อุริว
เปลี่ยนไปจากเมื่อกี้อย่างกับเป็นคนละคน
ใบหน้าในตอนนี้ดูมีความหวังเต็มเปี่ยมเลยล่ะ
อย่างนี้นี่เอง
เรื่องความหวังเต็มเปี่ยมอะไรนั่น ไม่รู้ด้วยหรอกนะ
แต่การที่แกเห็นแล้วรู้สึกแปลกใจ
ก็เท่ากับว่าก่อนหน้านี้แกไม่ได้ มองเห็นฉันที่มีความหวังเต็มเปี่ยมสินะ
ในตอนนั้น เขาไม่ได้ยอมรับหรือปฎิเสธอะไร
ข้าเคยบอกแล้วไง ว่าข้ามองเห็นทุกอย่าง
ถ้าอย่างนั้นก็แค่ต้องรู้ว่า แกมองเห็นได้ไกลแค่ไหนก็พอ
ไม่โดนเลย หรือว่าจะเห็นหมดแล้วจริงๆ
ดูเหมือนเจ้าพยายามใช้กำแพงกับเพดาน มาจำกัดพื้นที่การโจมตีของข้านะ
อันที่จริง แค่ต้องสนใจตรงหน้าก็พอ
แต่การรู้จักคิดก่อนสู้นี่ ก็น่าชื่นชมใช่ย่อย
อิชิดะ อุริว
ไม่แปลกใจเลยที่แกอยู่ขั้นสูงสุด
แต่การได้รับคำชมจากแก มันไม่น่ายินดีสักนิด
ชีวิตของเจ้าอยู่ในมือของข้าแล้ว
ตอนนี้ข้ามีพลังของฝ่าบาทอยู่อย่างท่วมท้น
คิดจะช่วงชิงพลังนี้ไปจากตัวข้า ช่างเพ้อเจ้อสิ้นดี
อิชิดะ อุริว เจ้าไม่มีทางเป็นเหมือนข้า
ข้าคืออีกครึ่งหนึ่งของฝ่าบาท
เป็นควินซี่ที่เกิดมา เพื่ออยู่เคียงข้างฝ่าบาท
และเพราะเหตุนั้น ฝ่าบาทจึงมอบพลังนี้ให้กับข้า
เจ้าเห็นไหม
ว่าตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น
นั่นมัน… อะไรกัน
นี่คือความปรารถนาของฝ่าบาท
โดนซะ
จินตะโฮมรัน
เอ๋ รอยแยกนั่นคืออะไร
เหมือนกับความบิดเบือน ที่คุณคิสึเกะตรวจสอบอยู่เลยนะ
เดี๋ยวสิ
ปรากฏการณ์บิดเบือนคือกลุ่มพลังอันตราย
แต่เจ้าของร้านกับคนอื่นๆ เคยซ่อมไปแล้วไม่ใช่เหรอไง
ก็น่าจะใช่นะ
ถนนสายนี้ดูท่าจะไม่ค่อยดีแล้ว
หรือว่า โลกใบนี้
นี่ เท็ตไซ
เจ้าของร้าน…
แกว่าความปรารถนางั้นเหรอ
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการของฝ่าบาท
ตั้งแต่ตอนที่เริ่ม บุกไปที่โซลโซไซตี้ครั้งนั้น
กวาดล้างพวกฮอลโลว์จำนวนมากในโลกมนุษย์
ทำลายสมดุลวิญญาณอย่างมหาศาล
การโจมตีของพวกเรา หลอกล่อพวกยมทูตได้เกินคาด
เมื่อยามาโมโตะ เก็นริวไซ และพวกหน่วยศูนย์ถูกกำจัดลง
สมดุลของโลกนี้จึงสั่นคลอนอย่างรุนแรง
จากนั้นราชันย์วิญญาณ ที่เป็นดั่งจุดเชื่อมโยงสำคัญของทั้งสามโลก
ก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในพลังของฝ่าบาท
รอยร้าวแห่งนี้คือปฐมบท แห่งการล่มสลายของทั้งสามโลก
กัลปาวสาน…
พวกแกตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
เจ้าน่าจะเคยได้ยินแล้วนี่
เกี่ยวกับเวลท์
การสร้างโลกใหม่ที่แท้จริง
ทำลายล้างทุกสิ่งในสามโลก
แล้วสถาปนาอาณาจักรควินซี่ เพื่อให้ควินซี่ดำรงอยู่อย่างแท้จริง
นี่คือความปรารถนาของฝ่าบาท
และเพื่อประโยชน์ของเผ่าพันธุ์ ซึ่งนี่คือหน้าที่กองอัศวินกางเขนดารา
และสถานที่นั้นที่ข้ามองเห็น ไม่มีเงาของเจ้าอยู่
การลงโทษผู้ทรยศ
ก็เป็นหน้าที่ของข้าเช่นเดียวกัน
พูดอย่างกับแกเป็นตัวแทนฝ่าบาทเลยนะ
พอได้ยินคำพูดเมื่อกี้แล้ว ฉันว่ามีอะไรต้องทำอีกเยอะเลย
อย่างแรกก็คือเอาชนะแก และทำลายผู้มีพลังดั่งพระเจ้านั่น
อีกอย่างก็คือทำให้รอยแยกนี้หายไป และปกป้องสามโลกไว้ให้ได้
(อิชิดะ อุริว)
ไม่อยากจะเชื่อเลย ทั้งที่ไม่หนีสักก้าว
ก็ยังไม่ตายอีก
ข้ารู้สึกได้เลยว่า ความตายยังอยู่ห่างไกลออกไป
หากบอกว่าภูมิต้านทานคือ วิธีที่ดีที่สุดที่จะห่างไกลจากความตายได้
งั้นก็คงต้องขอบคุณภูมิต้านทานนี่สินะ
เจ้าคิดว่าไงล่ะ
ชิโฮอิน โยรุอิจิ
โทษทีนะ
ข้าคิดว่าเจ้ากำลังพูดอยู่คนเดียว ก็เลยไม่ได้ฟัง
ไม่ได้ยินมากกว่ามั้ง
ก็ข้ายิงกิฟต์บอลที่ผสมอนุภาควิญญาณ ออกซิเจน และไนโตรเจนเข้าไปในตัวเจ้าแล้ว
ไม่มีทางที่เจ้าจะมีแก่ใจ มานั่งฟังใครบ่นพึมพำกับตัวเองหรอก
ว่าแต่
ขนาดนั้นแล้วเจ้าก็ยังไม่ตาย บอกตรงๆ ข้าว่าเหลือเชื่ออยู่นะ
เจ้าต่างหาก
ทั้งๆ ที่กะปริมาณถึงชีวิตได้อย่างแม่นยำ
แต่กลับทำให้ข้าร่อแร่อยู่แบบนี้
บอกตามตรง ข้าว่ามันเกินไปหน่อยนะ
ไม่ใช่ซะหน่อย
ข้าพยายามเต็มที่แล้วนะ
ถ้าเป็นคนอื่นคงตายไปนานแล้ว
ช่วยอย่ามองข้ามเรื่อง ที่เจ้ามันเป็นตัวประหลาด
แล้วหันมาหาว่าฝีมือข้าหน่อมแน้มจะได้ไหม
ท้อแท้ชะมัด
ยูชิโระอยู่ในสภาพนั้นได้อีกไม่นาน
แต่ในสภาพแบบนี้ ก็รีดพลังข้าไปรักษาเขาไม่ได้
ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็…
เปล่าประโยชน์น่า
แม้ไม่รู้ว่าเจ้าคิดจะทำอะไร
แต่ขนาดระยะแค่นี้ยังไม่รู้ตัว
เจ้าก็ใกล้จะตายแล้วล่ะ
ไม่ว่าตอนนี้เจ้าพยายามจะทำอะไร
ข้าก็มั่นใจว่าข้าชิงลงมือก่อนเจ้าได้
ไม่รู้สึกเจ็บจี๊ดเหรอไง
หืม ชิโฮอิน โยรุอิจิ
ถูกเผงเลยครับ
รัดแน่นจริงๆ เลยนะครับ คุณโยรุอิจิ
โอ้ย กรามผม
อุตส่าห์ถ่อมาช่วยแท้ๆ ทำไมต้องโดนทำร้ายด้วยเนี่ย
ข้าอยากจะถามมากกว่า ว่าคิดได้ไงว่าตัวเองจะไม่โดนน่ะ
มองทางนี้เซ่ แล้วก็ ละสายตาจากบั้นท้ายข้าได้แล้ว
ขอโทษครับ
การบอกว่ารัดแน่นปึ๋ง มันฟังดูลามกไปจริงๆ
คิดว่าโดนเตะเพราะเรื่องนั้นเหรอไงยะ
เลิกคิดจะขอโทษ ทั้งๆ ที่มือยังลูบบั้นท้ายข้าสักที
อุราฮาร่า คิสึเกะงั้นรึ มีพวกน่าปวดหัวโผล่มาอีกแล้ว
อ้าว รู้จักกันด้วยเหรอ ซึ้งใจจริงๆ
จะไม่ให้รู้ได้ยังไง
แม้เจ้าอาจไม่รู้ตัว
แต่เจ้าเป็นหนึ่งในผู้มีพลังรบพิเศษ ที่ฝ่าบาทหมายหัวไว้เลยนะ
ได้อยู่ในรายชื่อเจ๋งๆ แบบนั้น ก็น่ากลุ้มอยู่นะครับ
ถึงจะรู้สึกเป็นเกียรติ แต่เจ้าก็ประเมินข้าสูงเกินไปนะ
จริงไหมครับ คุณโยรุอิจิ
อะไรกัน
เจ้านั่นทำอะไร
ทำไมจู่ๆ ชิโฮอิน โยรุอิจิถึงขยับตัวได้
เจ้านั่นคลายปริมาณถึงชีวิตของข้าหรือ
ทำได้ยังไง
ไม่สิ เหมือนที่ได้ฟังมาไม่ผิด
ผู้ที่มีพลังรบพิเศษห้าคนนั้น ถูกคัดเลือกจากตัวแปรปริศนา
คุโรซากิ อิจิโกะ คือพลังแฝง
ซาราคิ เคมปาจิ คือพละกำลังการต่อสู้
เฮียวสุเบะ อิจิเบย์ คือสติปัญญา
ไอเซ็น โซสึเกะ คือแรงกดดันทางวิญญาณ
ส่วนอุราฮาร่า คิสึเกะ คือวิธีการปริศนา
ไม่ว่าข้าจะพยายามแค่ไหน เขาก็หาทางโต้กลับได้เสมอ
นี่คือกลอุบายอันชาญฉลาดและเจ้าเล่ห์สุดๆ
ให้ตายเถอะ ทำไมต้องเป็นข้าที่ได้เจอกับ
พวกน่าปวดหัวแบบนี้อยู่เรื่อย
"บลีช ตอนที่ 41"
"เทพอัสนี"
เจ้าฉีดอะไรเข้ามาในบั้นท้ายข้า
ความลับครับ
คงเป็นยาเสริมภูมิคุ้มกันอะไร ที่เจ้าทำขึ้นมาตอนแอบฟังอยู่ใช่ไหม
สมเป็นคุณโยรุอิจิ ทำความเข้าใจได้เร็วจริงๆ
เพราะทำแบบเร่งรีบ ฉะนั้นฤทธิ์จะอยู่ได้ไม่นานครับ
สักแค่ไหนล่ะ
ประมาณห้านาทีครับ
แค่นั้นก็พอแล้ว
ชุนโค
- ไรจิน เซนเคย์ - เดี๋ยวก่อนครับ คุณโยรุอิจิ
ให้ตาย มีอะไรอีก
มาทำไอ้นั่นกันเถอะ
ไม่เอาย่ะ
ตอบเร็วไปหน่อยนะครับ
ขอผมได้อธิบาย หรือต่อรองอีกนิดสิ
ฉันจะไม่กลับไปอยู่ร่างครึ่งๆ กลางๆ ที่น่าอุบาทว์แบบนั้นอีก
งั้นเหรอ เสียดายจังนะครับ
แต่ถึงไม่อยาก ก็ต้องขอยัดเยียดแล้วล่ะ
อ้าว ให้ตายสิ ไม่โดนงั้นเหรอ
เฮ้
พอขยับตัวได้
ก็นึกคึกขึ้นมา เข้าใจได้หรอก
ข้ายิงกิฟต์บอลเข้าไปในร่างเจ้า ตอนอยู่ในสภาพเต็มร้อยได้
แม้ตอนนี้เจ้าจะฟื้นตัวแล้ว
แต่คงไม่คิดจริงๆ หรอกนะว่า เจ้าจะชนะข้าได้น่ะ
คุณโยรุอิจิครับ
(ถ้าผมพลิกหน้านี้ คุณจะแปลงร่างครับ)
เกิด…เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ร่างอะไรนั่น
อะไรกัน อย่าทำเป็นไม่สนใจข้านะ
ชุนโค ไรจู เซนเคย์ ชุนริว โคคุเบียว เซ็นคิ ร่างสมิงสายฟ้าห้วงนครา
อ่อ
อ่อ อะไรฟะ ทำไมเจ้าต้องมาตอบแทนล่ะ
หรือจะบอกว่ายัยนั่น ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องแล้วงั้นเหรอ
ไม่จริงใช่ไหมเนี่ย
ทำไมกัน
ข้าน่าจะได้ภูมิคุ้มกัน แรงกดดันทางวิญญาณของเจ้านั่นแล้วนี่
ไม่มีทางที่แรงกดดันทางวิญญาณจากยมทูตคนเดิม จะเปลี่ยนไประหว่างการต่อสู้แบบนี้
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
- อารมณ์ยังไงล่ะครับ - หา
ผู้คนมักพูดเสมอว่าแมวน่ะ เป็นพวกอารมณ์ไม่แน่นอน
คุณโยรุอิจิที่อยู่ในร่างโคคุเบียว เซ็นคิ
จะแสดงคุณสมบัตินี้ ผ่านแรงกดดันทางวิญญาณ
ดูนั่นสิครับ ตอนนี้เธอ ไม่คิดจะไล่ตามมาด้วยซ้ำ
เพราะนั่นคืออารมณ์ของเธอตอนนี้ยังไงล่ะ
เดิมทีคุณโยรุอิจิก็ชอบทำตามใจอยู่แล้ว
พออยู่ในร่างนั้นก็ยิ่ง เอาแน่เอานอนไม่ได้เข้าไปใหญ่
แรงกดดันทางวิญญาณก็จะได้รับผลกระทบ ทำให้ไม่คงที่มากขึ้นไปอีก
ราวกับว่าเป็นแรงกดดันทางวิญญาณ ของคนละคนไปเลย
ทุกๆ ปีจะมีไข้หวัดระบาดใช่ไหมครับ
และทั้งที่มันไม่ใช่สายพันธุ์ใหม่
ขอแค่สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ไข้หวัดสายพันธุ์เอก็จะ กลับมาระบาดอีกครั้งเหมือนปีก่อนๆ
ประมาณนั้นน่ะ
แม้ว่าร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกันมาเรื่อยๆ
แต่แค่มีการเปลี่ยนนิดเดียวก็พังทั้งหมด
แน่นอนว่า คุณเข้าถึงภูมิคุ้มกันได้เร็ว จนน่าตกใจเลยจริงๆ
พอถูกโจมตี คุณก็จะวิเคราะห์ แรงกดดันทางวิญญาณของศัตรูได้ในทันที
และสร้างภูมิคุ้มกัน ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
แค่นาทีเดียวก็ทำลายทุกการโจมตีได้เลย
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังช้าเกินไป
เพราะแรงกดดันทางวิญญาณของคุณโยรุอิจิ ร่างโคคุเบียว เซ็นคิจะเปลี่ยนไปทุกๆ 48 วินาที
มา
คุณโยรุอิจิครับ นี่ไม้ล่อแมวไงครับ
มานี่มา
โอ้ย
เด็กดีๆ
ให้ตายเถอะ
ข้อเสียอย่างเดียวคือ การที่มีผมคนเดียวที่ควบคุมคุณได้
และจะคืนร่างเดิมได้ ก็ต่อเมื่ออารมณ์ดีเท่านั้น
แต่คุณโยรุอิจิในร่างแบบนี้ ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ
ผมไม่ติดอะไรเลย
จริงสิ ใกล้จะห้านาทีแล้ว
ผลของภูมิคุ้มกันน่าจะใกล้หมดแล้ว
เหนื่อยแล้วนะครับ คุณโยรุอิจิ
จากนี้ก็ค่อยๆ ขับพิษออกกันต่อ
ผมขอตัวไปดูซากศพ และจัดการให้จบก่อนนะครับ
อะไรกัน
นั่นมันอะไร
กิฟต์บอล เดอร์ลุกซ์ยังไงล่ะ
นี่คือกิฟต์บอลที่ใหญ่ที่สุดที่ข้าสร้างได้
อ้าว
คงไม่ได้สนใจเจ้านั่นสินะ
เจ้าน่าจะสนใจร่างใหม่ของข้ามากกว่า
มันเรียกว่าฮาสเซน
ออกจะเชยเนอะ ว่าไหม
"บลีช เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี"
บอกว่ามีพิษ
แล้วเวียนหัวรึยังล่ะ
"บลีช ตอนที่ 42" "บุตรชายแห่งความมืด"