(หอประชุมอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ซิลเบิร์น)
ใช้บังไคที่ช่วงชิงมาฆ่าหัวหน้าหน่วยพวกนั้น
เพื่อจุดประสงค์อะไร
กับพวกยมทูตที่สูญเสียพลังไปแล้ว แค่ให้โซลแดทออกโรงก็พอมั้ง
บนตัวพวกมันยังมีสิ่งที่เราช่วงชิงได้อีก
นั่นก็คือความหวัง
พวกหัวหน้าหน่วยที่ถูกพรากบังไคไป
คงจะเรียนรู้วิธีการต่อสู้ โดยไม่ใช่บังไคได้ในเวลาสั้น ๆ
ซึ่งฝาบาทก็คาดการณ์เอาไว้แล้ว
ต่อให้ไม่มีบังไค พวกนั้นก็ยังมีโอกาสจะชนะเรา
และถ้าโชคดี พวกนั้นอาจจะ สามารถชิงบังไคกลับไปด้วยก็ได้
ความเชื่อมั่นที่คิดว่า จะสามารถพลิกสถานการณ์ได้
คือสิ่งที่ค้ำจุนพวกยมทูตอยู่
พวกเราจะตัดทำลายดาบตัดวิญญาณ รวมถึงความหวังของพวกมัน
(บลีช ตอนที่ 15) และตีตราแห่งความพ่ายแพ้
เอาไว้บนร่างกายและจิตวิญญาณของพวกยมทูต
และนี่ก็คือเจตนาของฝ่าบาท
เรื่องเลวร้ายอะไรฟังดูน่าสนุกจริง ๆ
ไมว่าจะสุนัขหรือคน
ถ้าข้าเจอเข้าเมื่อไร ก็เชือดทิ้งเหมือนกันหมดแหละน่า
และสุดท้ายนี้ ข้าจะขอถ่ายทอด พระบัญชาของฝ่าบาทอีกครั้ง
"จงกำจัดทัพศัตรูทั้งหมดในทันที"
(บลีช เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี)
หัวหน้าหน่วย แย่แล้วละ
(ซากะโฮเนะ เลขที่ 76 ย่านลูคอน ลูคอนไกตะวันออก ) เซเรเทมัน...
หัวหน้าหน่วยอุคิทาเกะ
(หลังการรุกราน อดีตหอพักหน่วยที่ 1)
ให้ตายสิ
ข้าก็นึกว่าพวกนั้นจะ บุกจู่โจมอย่างกะทันหันซะอีก
เลยไปทำกับดักเอาไว้ในนั้นน่ะ
ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะใช้วิธีการนี้ มาทำลายข้อได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ของเรา
พวกเจ้าไม่มีวันเข้าใจหรอก
(หลังรุกราน โถงบัลลังก์) พวกเราควินซี่พ่ายสงครามเมื่อพันปีก่อน
ไม่มีที่ให้ไป เลยหนีจากโลกมนุษย์เข้าไปอยู่ ในเซเรเทสถานที่ที่พวกยมทูตไม่เคยเฝ้าระวัง
และได้ใช้อนุภาควิญญาณในเซเรเททั้งหมด
สร้างมิติเงาขึ้นมา
และเพราะแบบนั้น
พวกเราถึงได้เรียกว่าวาเดนไรค์ "จักรวรรติที่มองไม่เห็น"
(หลังรุกราน อดีตแผนกวิจัยและพัฒนา) โธ่เว้ย นี่มันยังไงกัน
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
แผนการสำเร็จอย่างสมบูรณ์
ยังไงซะที่นี่ก็ไม่เหมือนกับโลกมนุษย์
ในโซลโซไซตี้แห่งนี้มีแต่ อนุภาควิญญาณที่เป็นต้นกำเนิดพลังของเรา
ซึ่งหมายความว่าพวกเราจะทำอะไรก็ได้
พวกเราคอยรวบรวมพลังอยู่ในเงา อย่างเงียบ ๆ มาตลอดพันปี
(กองอัศวินกางเขนดารา ("D" แอสคิน นัคเลอวาร์)
หรือจะให้พูดอีกอย่าง ก็ทั้งครั้งก่อนและครั้งนี้
พวกเราไม่ได้ทำลายม่านสะกัดวิญญาณ ของเซเรเทื่อบุกรุกเข้ามา
แต่พวกเราอยู่ใน ม่านสะกัดวิญญาณยู่แล้วต่างหาก
(กองอัศวินกางเขนดารา) ("B" ยูแกรม ฮัชวาลต์)
ยินดีต้อนรับ
ขอบคุณสำหรับข้อมูลสำคัญ ๆ
มาที่ห้องหัวหน้าหน่วยได้เร็วขนาดนี้
ดูเหมือนฝั่งศัตรูจะ มีสมาชิกที่เก่ง ๆ อยู่นะเนี่ย
ข้าคือที่ปรึกษาของจักรวพรรติแห่งวาเดนไรค์ ผู้นำของกองอัศวินกางเขนดารา
ยูแกรม ฮัชวาลต์
ข้าคือหัวหน้าใหญ่ของสิบสามหน่วยพิทักษ์
หัวหน้าหน่วยที่ 1 ชุนซุย เคียวราคุ
เผอิญว่าเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง พวกเจ้าเลยน่าจะไม่รู้จัก
หรือว่าจะรู้อยู่แล้วถึงได้มาที่นี่กันนะ
อืม เพราะแบบนั้นถึงได้มาที่นี่ก่อน
เป็นคนใจร้อนซะด้วย
สงครามที่อุตส่าห์รอมาพันปี ไม่คิดจะสนุกกับการต่อสู้นี้หน่อยเหรอ
ฝ่าบาทของเรารักความสงบสุข
ท่านต้องการให้สงคราม ที่น่าเจ็บปวดสิ้นสุดลงโดยเร็ว
ด้วยเหตุนี้ ท่านเพียงรับสั่งให้
"กำจัดทัพศัตรูทั้งหมดในทันที"
แบบนี่นี่เอง
เจ้าเป็นใคร โผล่มาตั้งแต่เมื่อไร
แล้วเข้ามาจากทางไหน
เฮ้ ๆ นี่ไม่ได้ฟังที่อธิบายเลยเหรอไง
หรือคนของแผนกวิจัยและพัฒนา
จะฉลาดแค่ชื่อเท่านั้นกันล่ะ
ข้าไม่ได้โผล่มาจากที่ไหน
แต่อยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว
ถูกต้อง
พวกเจ้าควินซี่อยู่ในเงามาตลอด
ทั้งสองโลกอยู่ในเวลาและสถานที่เดียวกัน เพียงไม่ก้าวก่ายกันเท่านั้น
แหม่ ๆ
การสร้างโลกในเงานี่มัน ช่างไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย
แต่ว่า
ข้าก็ไม่เกลียดเรื่อง ที่มันไม่สมเหตุสมผลหรอกนะ
หัว...หัวหน้าหน่วย นั่นมันชุดอะไรน่ะ...
เท่าที่ได้รวบรวม ข้อมูลจากการต่อสู้ครั้งก่อน
ข้าก็เดาได้แล้วว่าการ บุกรุกของพวกควินซี่จะต้องเกี่ยวกับเงา
เพราะแบบนั้นข้าถึงดัดแปลง ห้องวิจัยให้กลายเป็นพื้นที่ที่ไม่มีเงา
เอาล่ะ ก็ฟังดูเจ๋งดีอยู่หรอก แต่เรื่องที่ว่าจะดีแค่ชื่อหรือเปล่าเนี่ย
พวกเจ้าคงต้องสอบดูก่อนจะกลับไปละนะ
(หลังรุกราน หน้าอดีตหอพักหน่วยที่ 10)
หนะ... หน็อย
ห้ามผ่านเข้าไป ๆ
ห้ามผ่าอะไรกัน พวกเจ้ามันบื้อหรือไง
การรุกรานมันจบไปตั้งนานแล้ว
(กองอัศวินกางเขนดารา "H" บัซบี)
จะให้ผ่านหรือไม่ก็ไม่ได้ต่างอะไรแล้ว
พวกเจ้าไปสถานที่ต่อไปเถอะ
ขอรับ
เอาละ
ก็จริง จะให้หรือไม่ให้ผ่าน มันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว
แต่ว่า...
เพลิงไฟของเจ้าผ่านเข้าไปไม่ได้หรอกนะ
อะไรกัน ๆ
ตอนแรกก็ยังคิดอยู่ว่านี่ใครกันน๊า ตอนนี้ข้านึกออกแล้วละ
แกมันหัวหน้าหน่วยน้ำแข็ง คนที่โดนเจ้าชางตูช่วงชิงบังไคไปคนนั้นนี่นา
ข้าคือฮิตสึกายะ โทชิโร่ หัวหน้าหน่วยที่ 10
ข้าคือกองอัศวินกางเขนดารา H เปลวเพลิง บัซบี
คุณสมบัติของเราเหมาะกันมากเลยนะ
แถมยังเข้ากันสุด ๆ เลยด้วย
นั่นสินะ
(หลังรุกราน อดีตหน้าบ้านมาเรชิโย) ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ทำไมบ้านถึงหายไป
พี่คะ
อย่าไปได้นะ
หนูกลัว
อยู่ที่นี่กับหนูนะ
ไม่ได้หรอก พี่ต้องไปแล้ว
พี่คะ...
มาเระโยะ
เด็กฉลาด ๆ อย่างเธอน่าจะเข้าใจว่า
ข้าไม่ได้ทอดทิ้งให้เธอ ต้องหวาดกลัวอยู่ที่นี่คนเดียว
แต่ข้าทำเพื่อปกป้องเจ้า
ปกป้องซารุโบ ปกป้องท่านพี่ ปกป้องคุณพ่อคุณแม่
ปกป้องเพื่อนบ้าน คุณโกดาวาระและคุณนาเคมิตซึ
รวมถึงปกป้องเซเรเท เพราะแบบนั้นข้าถึงต้องไป...
เข้าใจใช่ไหม
เพราะข้าก็เป็นหนึ่งในสิบสามหน่วยพิทักษ์
เอา...เอาล่ะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ
ข้าจะกลับมาอย่างปลอดภัย
แกคือ...
คนที่ชิงบังไคของหัวหน้าหน่วยซุยฟงไป...
(กองอัศวินกางเขนดารา “K” บีจี 9)
(วาเดนไรค์)
(ชุนโค)
พวกเจ้าถอยไปคุ้มกันคนอื่น ๆ
ขอรับ
เฮ้ ๆ
น้ำแข็งของเจ้ามันบางไปรึเปล่า
เลิกดิ้นรนอย่างเปล่าประโยชน์ แล้วรีบ ๆ หันมาขอร้องข้าแทนดีไหม
การขอร้องคนอื่น มันเป็นวิธีการที่คนชนะเขาทำกันเหรอ
ปากเก่งจริง ๆ นะ...
ข้ามาช่วยแล้ว
โทษทีนะ ต้องรบกวนแล้ว
ลำพังข้าคนเดียวก็ยัง ควบคุมมันไม่ค่อยได้อยู่ดี
มีอะไรเหรอ
เปล่า
ข้าแค่กำลังคิดว่า การไม่มีบังไคก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียว
เพราะเวลาที่หัวหน้าหน่วยพึ่งพาข้า มันดูน่ารักออกจะตายไป
หา... มัตสึโมโตะ
ค่ะ ๆ มาลุยกันเถอะ
จงคร่ำครวญ ไฮเนโกะ
จะเริ่มละนะ กลยุทธ์สงครามมิลเลฟูอิลเล่
ข้าไม่ยักจะรู้ว่าพวกเรา เคยตั้งชื่อเรียกพรรค์นั้นเลย
อะไรกัน ก็แค่กำแพงน้ำแข็งไม่ใช่เหรอ
ไฮเนโกะ เฮ้าส์
มันต่างกันตรงไหนเรอะ
ไม่ละลายเหรอ
กลยุทธ์สงครามมิลเลฟูอิลเล่ เสร็จสมบูรณ์
นี่มันอะไรกัน
ข้าจะยอมบอกให้เป็นกรณีพิเศษแล้วกัน
ก่อนอื่นก็ใช้ขี้เถ้าของไฮเนโกะ สร้างม่านกำแพงบาง ๆ ขึ้นมาหลายชั้น
ก่อนจะตบทับบนพื้นผิวนั้นด้วย กำแพงน้ำแข็งของหัวหน้าหน่วย
สาม สอง หนึ่ง เมี๊ยว
แล้วก็ให้ไฮเนโกะกลับกลายเป็นดาบ
ว้าว ยอดเยี่ยมไปเลยเนอะ
เท่านี้กลยุทธ์น้ำแข็งพันชั้น ที่มีชั้นสุญญากาศอยู่ในนั้นก็สำเร็จแล้ว
- เหมือนกับหลักการของแก้วเก็บความร้อนน่ะ - กำแพงน้ำแข็งสุญญากาศหลายชั้นต่างหาก
ขั้นสุญญากาศจะช่วยปิดกั้นความร้อน
เฮียวรินมารุของข้า
หากเทียบกับดาบตัดวิญญาณ ของหัวหน้าหน่วยคนอื่น ๆ แล้ว
คงเป็นดาบตัดวิญญาณที่มี พลังชิไคกับบังไคต่างกันน้อยที่สุด
ต่างกันแค่ปริมาณ การสร้างน้ำแข็งขึ้นมาเท่านั้น
เพื่อชดเชยข้อนั้น
ข้าเลยต้องฝึกฝนวิธีการต่อสู้ ที่ใช้น้ำแข็งเพียงเล็กน้อย
การจะหยุดเพลิงไฟของคนอย่างแก
ดูเหมือนว่าประมาณนี้ก็พอดีเลย
เจ้าบ้า
บอกแล้วไงล่ะว่ามันไม่ผ่าน
มาเลย
จงถูกฟาดฟันด้วยดาบน้ำแข็งสุญญากาศนี่ซะ
ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าต่อให้ ไม่มีบังไค พวกเราก็ยังสู้กับควินซี่ได้
นี่มัน...
ปราการกำแพงขาว
แม้จะแค่ชั่วคราว แต่ก็สามารถ ต้านการรุกรานจากพลังของควินซี่ได้
เจ้าคืออิเสะ นานาโอะ รองหัวหน้าหน่วยที่ 1 เรอะ
นี่คือวิถีมารี่เจ้าสร้างขึ้นหรือ
ดูเหมือนเจ้าจะรู้เรื่องของข้าดีนะ
ข้าแค่ถนัดวิถีมารเลยถูก แต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้าหน่วย
อย่าพูดทำลายบรรยากาศแบบนั้นสิ
แค่วิถีมารที่สร้างที่นี่ขึ้นมา
มันไม่คณามือข้าเลย
ครั้งก่อนที่บุกเข้าไป
และทิ้งร่องรอยแรงกดดันทางวิญญาณ เอาไว้ในเซเรเทคือความผิดพลาดของพวกเจ้า
พวกเจ้าทำแบบนั้นก็เหมือน กำลังบอกพวกเราให้เตรียมแผนรับมือ
พี่คะ
มาเระโยะ
พี่...พี่ไม่เป็นไร เจ้าหาที่หลบก่อน
หัวหน้าหน่วยของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน
นี่เป็นการถามครั้งที่สาม ข้ากำลังรอคำตอบอยู่นะ
แกบ้าเหรอไง ก็บอกแล้วว่าไม่รู้ ๆ น่ะ
แต่ถึงจะบอกคนอย่างแกไป หัวหน้าหน่วยของเราก็ไม่มีทางแพ้
ข้าไม่ปิดบังใครหรอกนะ
เจ้าปฎิเสธการตอบเป็นครั้งที่สาม
เช่นนั้นข้าจะเปลี่ยนวิธีถาม
พี่คะ
ข้าจะไม่ปล่อยให้แก ทำร้ายมาเระโยะแม้แต่ปลายเล็บ
เจ้าบ้าเอ้ย
ก็นึกว่าพวกควินซี่ใช้แต่ธนู
ดูเหมือนว่าพวกแกจะมี อารยธรรมมากกว่าที่ข้ารู้มาอีกนะ
เครื่องตรวจจับไม่ตอบสนอง
เจ้าคิดว่าหน่วยลับจะปกปิด แรงกดดันทางวิญญาณไม่ได้เหรอ
ตระกูลฟงรุ่นที่ 9 หัวหน้าหน่วยที่ 2 และผู้บัญชาการหน่วยลับ....
ซุยฟง
สภาพแบบนั้นมันอะไรกัน
"อะไรงั้นเหรอ"
พวกแกหูตาว่องไวขนาดนั้น
แล้วยังต้องถามอีกเหรอว่านี่อะไร
นี่คือชุนโค
ข้ารู้ แต่ว่า...
เจ้าคิดจะบอกว่าครั้งก่อน ตอนที่ได้สู้กันมันยังไม่สมบูรณ์สินะ
เจ้าฝึกมันจนสมบูรณ์ได้ เพียงในเวลาสั้น ๆ แค่นี้น่ะหรือ
มุคิวชุนโค
ไม่ไหวแฮะ
ดูเหมือนจะสู้กับเจ้า มันคงใช้เวลามากทีเดียว
ไม่เอาดีกว่า
มันคงใช้เวลานี่มันหมายถึงอะไรฟะ
หมายความว่าถ้าคิดจะฆ่าแก ก็คงต้องลองหลาย ๆ วิธีเลยน่ะสิ
ข้าไม่ถนัดทำเรื่องยุ่งยากละนะ
ข้าชอบแบบเชือดให้มันจบ ๆ ไปเลยมากกว่า
เพราะงั้น ไปสู้กับคนอื่นเถอะ
ข้าไปนะ
ไม่คิดจะตามมาเหรอ
เรื่องของแก อยากจะไปไหนก็ไปเลย
ข้าก็ต้องใช้เวลาวิเคราะห์ แรงกดดันทางวิญญาณของแกเหมือนกัน
หรือเจ้าเจตนาพูดกำกวม
ทำเป็นเดินหนี เพราะต้องการให้ข้า เหยียบเข้าไปในอาณาเขตของเจ้าสินะ
น่ากลัวจริง ๆ
ดีนะที่ไม่ได้เผยให้เจ้ารู้ถึงพลังของข้า
แรงกดดันทางวิญญาณนี่มัน... ของซุยฟงสินะ
น่าจะใช่ครับ
เหมือนจะเอาชนะศัตรูได้ แบบไม่ต้องใช้บังไคเลยด้วย
ใช่จริง ๆ ด้วย
เหมือนกับที่ฝ่าบาทคิดไม่ผิด
ถ้าเป็นเจ้า ก็คงเข้าใจ ความหมายของคำพูดนี้ใช่ไหม
เหมือนกับที่ฝ่าบาทคิดไม่ผิดก็แสดงว่า...
ไม่ว่ายังไง พวกเจ้าก็ต้องตายอยู่ดี
แรงกดดันทางวิญญาณนั่นมัน...
ดูเหมือนหัวหน้าหน่วยซุยฟงจะชนะแล้ว
หัวหน้าหน่วย พวกเราไปช่วย หัวหน้าหน่วยคนอื่น ๆ ดีไหม
เฮ้ ๆ
พูดแบบนั้นก็เสียอารมณ์แย่เลย
เพิ่งจะอุ่นเครื่องไม่ทันไร ก็คิดจะทิ้งกันไปที่อื่นแล้วเหรอ
ทางนี้ยังไม่ทันจะเริ่มเลยนะ
เจ้าบอกว่าแค่เท่านี้ก็ต้าน เพลิงไฟของคนอย่างข้าได้แล้วใช่ไหม
น่าเสียดายที่ตอนนี้เจ้าไม่มีบังไค
เพราะไม่งั้นข้าคงจะแสดงให้ดูได้ว่า แค่นิ้วเดียวข้าก็ทำลายบังไคของเจ้าได้
มันไม่โดนหรอกนะ
มัตสึโมโตะ ถอยกันก่อน
กลับไปตั้งหลักแล้วค่อยมาสู้กับหมอนี่ใหม่
ข้าจะใช้อาคมกำแพงน้ำแข็งสกัดมันไว้
ค่ะ
กำแพงน้ำแข็งที่ทำด้วยเศษน้ำแข็งเหรอ
แต่ว่าน้ำแข็งพวกนั้นของเจ้า มันทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
แค่นิ้วเดียว ข้าก็กำจัดพวกมันได้แล้ว
เบิร์นเนอร์ ฟิงเกอร์ 1
ยังหายใจอยู่อีกเหรอ เจ้าสัตว์ประหลาด
ข้าไม่เคยหายใจ
มุคิวชุนโค...
เป็นข้อมูลที่มีค่ามากจริง ๆ
แต่ขณะเดียวกันก็น่าผิดหวังมาก ๆ ด้วย
ถ้ามีแค่ระดับนี้ ข้าก็คงไม่ต้อง ใช้บังไคที่ช่วงชิงมาจากตัวเจ้าแล้วละ
หัวหน้าหน่วย
กะอีแค่ของพรรค์นั้น...
หน็อย
ข้าจะถามอะไรเจ้าอีกอย่าง
หัวหน้าหน่วยคนอื่น ๆ ก็ใช้กระบวนท่านี้ได้หรือ
ไม่
เจ้าไม่ควรจะหยุดพัฒนา หลังจากการทำพิธีเสร็จสมบูรณ์เลยนะ
แต่ควรจะพัฒนามันให้คนอื่น ๆ ได้ใช้ให้ทั่วกันมากกว่า
ถ้าทำแบบนั้น
อย่างน้อยพวกหัวหน้าหน่วย ก็คงไม่ต้องมาถูกฆ่าตายอยู่ฝ่ายเดียว
กลับกันพวกเขาจะได้ พลีชีพในการต่อสู้อย่างสมเกียรติ
เฮ้... หนีอะไรฟะ แกเป็นหัวหน้าหน่วยม่ใช่เหรอ
ก็บอกแล้วว่าไม่มีประโยชน์
ครั้งนี้เป็นหมอกน้ำแข็งเรอะ
อุบายตื้น ๆ พวกนี้...
เบอร์นิ่ง สต็อมป์
มายืนทำอะไรตรงหน้าข้าเนี่ย
เจ้าควรจะหนีไปซ่อนตัวหรือคิดแผนตั้งรับ ตอนที่มีหมอกถึงจะถูกไม่ใช่เหรอ
ข้าไม่มีเวลาคิดแผนตั้งรับ
แต่ว่า...
ก็มีเวลาพอสำหรับทำกับดัก
นี่มันอะไรกัน
โรคุย เฮียวเคซึจิน
ไม่จริงน่า
คำว่า"ไม่จริงน่า"นั่นมันคำพูดของข้าต่างหาก
เจ้าพยายามจะยั่วโมโห เพื่อให้ข้าใช้นิ้วที่สองเหรอไง
เบิร์นเนอร์ ฟิงเกอร์ 2
พอแค่นั้นแหละ บัซบี
ตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่า ใครช่วงชิงบังไคของหัวหน้าหน่วยคนไหนมา
คนนั้นก็จะได้จัดการกับหัวหน้าคนนั้น
ข้าจะจัดการสงเคราะห์มันเอง
แรงกดดันทางวิญญาณสองแห่งหายไปแล้ว
ครับ
ของหัวหน้าหน่วยซุยฟงกับ หัวหน้าหน่วยฮิตสึกายะ...
กะแล้ว... คนที่ยังสู้ได้แม้ไม่มีบังไค
ก็มีแค่ข้าแล้วสินะ
ฮัลโหล
ติดแล้ว ๆ
เจ้า...
ฮัลโหล ผมอุราฮาร่าเองครับ
ผมค้นพบวิธีเอาบังไคคืนมาแล้ว
มีจุดเริ่มต้น ก็ย่อมมีจุดจบ
สูญเสียชื่อเสียง และสูญเสียความศรัทธา
มรสุมพายุฝนฟ้าคะนองยังเหวลึก
เกิดเป็นภาชนะที่ว่างเปล่า
ผู้น่าเวทนาที่ไม่สามารถเป็นภาชนะใด ๆ
เพียงต้องแบกรับน้ำหนักและกลายเป็นหินผา
กลายเป็นเศษหินดินทราย
เผชิญกับลมฝนและตกตะกอนเป็นฝุ่นธุลี
หากไม่สามารถกลายเป็นภาชนะรองรับ ก็ปราศจากซึ่งทางหลบหนี
แรงกดดันนี่มันยังไงกัน
แต่หากไม่ก้าวเข้าไป ก็จะไม่เหลือทางให้เดินต่อ
คนที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องตาย
ก็คือพวกที่ไม่บรรลุ
วิถีซันโด
ข้าจะทำให้ชีวิตของเจ้าเป็นดังความรัก
สาดกระเซ็นไปเหมือนหยาดเลือดบนกำแพง
(บลีช) (ตอนที่ 16 ต้นเหตุที่ทำให้ถึงตาย)