จูฮา...
บลีช เทพมรณะ สงครามเลือดพันปี
(การแยกจาก)
(วังราชันย์วิญญาณ โอโมเตะซันโด)
คุโรซากิ อิจิโกะ
ก็อย่างที่เจ้าเห็น โซลโซไซตี้ ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
ไม่ได้เรื่องเลย
(วังราชันย์วิญญาณ คฤหาสน์หน่วยศูนย์ของอิจิเบย์ ห้องเสื่อทาทามิ) ความสงบสุขนับพันปีทำให้พวกยมทูตอ่อนแอแล้วเรอะ
มันก็เพราะว่าหน่วยศูนย์ เอาแต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ ไม่ใช่เหรอ
ทำได้แค่ยืนดูอยู่เฉย ๆ
มันคือหน้าที่ของพวกเรา
และการฝึกฝนเจ้า ก็เป็นหน้าที่ของเราเช่นกัน
เจ้าพวกนั้นยังต้องกลับมาอีกหน
ในเร็ว ๆ นี้แน่นอน
ใช่
ขอบคุณสำหรับการฝึกสอน
เจ้าจะไปไหน
ก็กลับไปที่โซลโซไซตี้ไง
ผมต้องกลับไปให้ทันก่อนที่พวกมันจะมาถึง
เจ้าคิดจะเอาชีวิตไปทิ้งง่าย ๆ น่ะหรือ
ลำพังกำลังของเจ้าตอนนี้
ไม่มีทางเอาชนะจูฮาบัชได้หรอกนะ
(อาสนวิหาร ซิลเบิร์น)
ทุกคน ชูไม้กางเขนขึ้น
ทุกคนทำความเคารพต่อฝ่าบาท
จูฮาบัช
มากันครบแล้วหรือ เหล่ากองอัศวินกางเขนดารา
เมื่อพันปีก่อน พวกเราควินซี่
ถูกเหล่ายมทูตโจมตีอย่างโหดเหี้ยมทารุณ
สูญเสียพวกพ้องไปมากมาย
ตกเข้าสู่วิกฤติของความเป็นตาย
พวกเราเอาชีวิตรอดมาด้วยแชทเทน เบไรซ์
กล้ำกลืนความอัปยศ และเฝ้ารอคอยอยู่ตลอดหนึ่งพันปี
อีกไม่นาน สงครามครั้งสุดท้ายก็จะเริ่มขึ้น
ทำลายโซลโซไซตี้ และเหล่ายมทูตพวกนั้นให้สิ้นซาก
ถึงเวลาทวงคืนศักดิ์ศรีของควินซี่แล้ว
และก่อนจะเริ่มสงคราม ข้ามีเรื่องจะประกาศให้ทุกคนทราบ
เข้ามา
หมอนั่นเป็นใครน่ะ
ทำไมเขาขึ้นไปยืนอยู่บนนั้นกับฝ่าบาทได้
อิชิดะ อุริว...
ควินซี่คนสุดท้ายที่มีขีวิตอยู่บนโลกนี้
และข้าขอแต่งตั้งเขาเป็นผู้สืบทอดของข้า
อะไรกัน...
ผู้สืบทอดของฝ่าบาท
เป็นชายคนนั้นเหรอ
นี่มันอะไรกัน
ยูแกรม
ข้าไม่อนุญาตให้ใครมีข้อโต้แย้ง
และพวกเจ้าก็ไม่ต้องกังวล
ในศึกที่กำลังจะมาถึงนี้ เขาจะแสดงความสามารถ
และทำให้พวกเจ้าทุกคนยอมรับเอง
เท่านี้แหละ
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
เจ้า
คะ...ครับ
ตอนนี้ข้ารู้สึกหงุดหงิดมาก ๆ เจ้าตามมาที่ห้องข้าหน่อย
เดี๋ยวนี้ตอนนี้เลย
ปะ...เป็นเกียรติมากเลยครับ
ทำห้องสกปรกอีกแล้วนะ
แบมบี้จัง
ไม่เห็นเป็นไร ยังไงก็ทำข้างในห้อง
ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่า ทำข้างในหรือข้างนอกไหมเล่า
ข้าแค่อยากจะให้เจ้าเปลี่ยน
นิสัยที่พอหงุดหงิดทีไรเป็นต้อง เรียกหนุ่มหน้าตาดี ๆ มาเชือดทิ้งทุกที
แล้วพวกเจ้ามีธุระอะไรกับข้า
เจ้าบัซบียังเอ็ดตะโรอยู่ข้างนอกโน่นแหนะ
ออกไปแจมหน่อยไหม
เจ้าก็โมโหเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
ข้าเปล่าซะหน่อย น่าเบื่อจริง ๆ
ข้าไม่เห็นจะเข้าใจเลย
หมอนั่นเป็นใครกัน
ใครก็ได้อธิบายหน่อย
อธิบายเหรอ
เจ้าจะให้ใครอธิบายล่ะ
คนที่อธิบายได้ก็มีแต่ฝ่าบาทเท่านั้น
ยังมีอะไรต้องอธิบายกัน
แม้แต่เรื่องที่ฝ่าบาทมีผู้สืบทอด
พวกเราก็เพิ่งจะรู้กัน เมื่อกี้นี้เองไหม เจ้าหัวไก่
หรือว่าฝ่าบาทจะอยู่ได้ไม่นานแล้วกันนะ
แคนดิชจัง
เจ้าไปอ่อยผู้สืบทอดคนนั้นดีมะ
อย่าพูดเหมือนข้าเป็น ผู้หญิงพรรค์นั้นจะได้ไหมยะ
พูดเหมือนกับไม่ใช่อย่างนั้นแหละ
ยัยนี่
โธ่เว้ย ข้ายอมรับไม่ได้หรอกนะ
เจ้าจะไปไหนน่ะ บัซบี
ข้าต่างหากที่อยากจะถาม เจ้าไม่คิดจะไปไหนบ้างเลยหรือไง
ข้าน่ะ
มั่นใจมาตลอดว่าเจ้าจะ ได้เป็นผู้สืบทอดของฝ่าบาท
หากเจ้าเป็นผู้สืบทอด
กองอัศวินเราทุกคนก็คงไม่มีใครมีปัญหาอะไร
เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง
การตัดสินใจของฝ่าบาทคือทุกอย่าง
คนอย่างข้ามีสิทธิ์จะพูดอะไรที่ไหน
ขี้ขลาดชะมัด
ข้าละผิดหวังจริง ๆ
เมื่อเจ้าคิดว่าจะยกให้ใคร
ขึ้นไปนั่งบนตำแหน่งนั้นก็ได้ ถ้างั้นเจ้าก็ควรสละตำแหน่งนั่นซะ
แล้วข้าจะขึ้นไปนั่งแทนเจ้าเอง
ใจเย็นหน่อย ๆ บัซบี
ก็ใจเย็นอยู่นี่ไง
เย็นกว่าเจ้าในตอนนี้ซะอีก
จริงด้วย เจ้าใจเย็นมากจริง ๆ
พุ่งเข้าไปแบบไม่คิดอย่างนั้น
เจ้าใจเย็นมากจริง ๆ เย็นมากจริง ๆ เชียว
นัคเลอวาร์...
เจ้าจะทำอะไร
ข้าก็แค่มาช่วยเจ้า
การทะเลาะกันไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอกนะ
พวกเจ้าเลิกทะเลาะกันได้แล้ว
การถกเถียงกันแบบนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
และยังมีแต่ผลร้าย โดยเฉพาะกับเจ้า
ซึ่งเจ้าน่าจะรู้ดี
จริงไหม จักรพรรดิคนต่อไป
ผมอยากจะถามอะไรท่านสักอย่าง ก่อนจะเริ่มพิธีการ
ทำไมถึงเลือกผมเป็นผู้สืบทอดล่ะ
เจ้าสงสัยอะไรหรือ
เหตุผลที่ข้าเลือกเจ้าเป็นผู้สืบทอด
แค่คิดสักเล็กน้อยก็ไม่ยากเกินไปที่จะรู้
ยังไม่เข้าใจอีกรึ
เช่นนั้น ข้าขอถามเจ้า
อุริว ทำไมเจ้าถึงยังมีชีวิตอยู่
ข้ารู้แต่แรกแล้วว่า
เจ้าเป็นควินซี่เพียงผู้เดียว ในประวัติศาสตร์
ที่รอดพ้นจากการคัดเลือกศักดิ์สิทธิ์ของข้า
การที่เจ้ามีชีวิตอยู่ ย่อมมีเหตุผล
ตั้งแต่วันที่คุณแม่เสียชีวิตไป
ผมยังขบคิดเรื่องนี้มาตลอด
ทำไมแม่ของผมถึงตาย
ส่วนผมกลับรอดชีวิตมา
ผมควรจะทำอะไรกันแน่
และคำตอบเหล่านี้ ก็มีอยู่บนสมุดบันทึกของคุณปู่
รวมถึงที่ฝ่าบาทได้พูดไปเมื่อครู่นี้
ทำให้ผมเชื่อว่าเรื่องที่เขียนอยู่ บนนั้นเป็นความจริง
ควินซี่และยมทูตไม่อาจอยู่ร่วมกันได้
รวมถึงเรื่องที่ตัวผมเป็นใคร
เพราะฉะนั้น
ผมถึงได้ยอมตัดทิ้งทุกอย่างมาที่นี่
เพื่อจะกลบฝังยมทูต
มากับข้าก็ถูกแล้ว
ข้าจะให้เจ้าได้เห็นอนาคต
ขอรับ ฝ่าบาท
เพียงเท่านี้ อีกไม่นาน พลังของเจ้าก็จะตื่นขึ้น
ข้าจะมอบอักษรศักดิ์สิทธิ์ให้กับเจ้า
ตัวอักษร A ที่เหมือนกันกับข้า
(บุตรแรกกำเนิด)
(อักษรศักดิ์สิทธิ์)
(โลกของฮอลโลว์)
ปฏิกิริยานี่มัน...
จะว่าไป ซากโบราณเนกัลนี่ก็กว้างจริง ๆ นะ
พวกนั้นถึงที่หมายอย่างปลอดภัยแล้ว
ค่อยยังชั่วนะ
ดูเหมือนว่าฝั่งเรา ยังต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย
ถึงเขาจะคอยมองผ่านเปโระ
และบอกให้ไม่ต้องกังวลก็เถอะ
แต่เวลาตกอยู่ในอันตรายทีไร
เขาก็ไม่เคยมาช่วยเลย
งั้นเหรอ
อย่ามัวรอช้า มาเริ่มการฝึกเลยดีกว่า
พวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว
นั่นสินะ
ก็ไม่รู้ว่าป่านนี้ คุโรซากิคุงจะเป็นยังไงบ้าง
อิจิโกะ
ตอนนี้เจ้ายังเอาชนะจูฮาบัชไม่ได้หรอก
เพราะฉะนั้นข้าต้องทำให้เจ้า ก้าวข้ามการเป็นยมทูต
ผมพร้อมจะก้าวข้ามทุกอย่างอยู่แล้ว
และเพื่อการนั้น...
ขนาดวิธีลับดาบตัดวิญญาณ
ก็ยังเป็นยมทูตอยู่วันยังค่ำ
นี่คืออะไร
มาเริ่มกันเถอะ
ที่นี่คือเขตศักดิ์สิทธิ์ที่หากไม่ได้รับ
คำอนุญาตจากราชันย์วิญญาณ ก็ไม่สามารถเหยียบย่างเข้ามาได้
ราชันย์วิญญาณ...
ขอข้าพิสูจน์หน่อยสิว่า
เจ้าคือผู้ที่สามารถ ก้าวข้ามยมทูตได้จริง ๆ หรือไม่
อิจิโกะคุงกำลังตั้งใจพยายามอยู่ไหมนะ
ท่านเป็นห่วงเขาเหรอ
(หน้าประตูใหญ่สำนักงานหน่วยที่ 1) เพราะท่านผู้นั้นรับมือไม่ง่ายน่ะสิ
เขาพาตัวอิจิโกะคุงไป
ก็ไม่รู้ว่าหวังดีกับเซเรเทหรือเปล่า
เอ้ย แย่ละ...
ลืมที่ข้าพูดไปซะเถอะ
พวกเราก็มาทำเรื่องที่ สามารถทำกันได้ให้เต็มที่เถอะ
ค่ะ
ก็บอกแล้วว่า
ข้าไม่ได้ออกคำสั่งสักหน่อย
แต่กำลังขอร้องให้ช่วยอยู่ต่างหาก
ตรงไหนที่ดูเหมือนกำลังขอร้องคนอื่นมิทราบ
ถึงจะได้ยินแค่เสียง แต่ฉันก็ฟังออกหรอกนะยะ
นี่ไม่ได้กำลังขอร้องกันเลยสักนิด
ยังไงก็ขอฝากด้วยแล้วกัน
เรื่องนี้ก็มีแค่เจ้าที่จะทำได้
เป็นไง การได้เป็นเหมือนผู้ถูกเลือกเนี่ย
มันน่าดึงดูดมากเลยใช่ไหมล่ะ
แค่นี้นะ
- เดี๋ยวสิยะ อย่าเพิ่งวาง - คุณฮิโยริครับ
มีห่อพัสดุส่งมาจากโซลโซไซตี้
เร็วเว่อร์
แต่ทำไมมันถึงส่งมาที่นี่ได้ล่ะ
แถมยังมาถึงก่อนที่เราจะเผ่นด้วย
ชื่อผู้ส่งมีอยู่สองคน
ฮิราโกะ ชินจิกับคุโรซึจิ มายูริ
ปัดโธ่เว้ย
ฉันทำก็ได้น่า พวกบ้าเอ้ย
ทีมซ่อมแซมการบิดเบือนเจ้าปัญหา
ระหว่างโลกมนุษย์กับโซลโซไซตี้
ถือกำเนิดแล้ว
ถือกำเนิดนี่หมายถึง...
พวกเราก็ต้องร่วมด้วยเหรอ
ก็แหงอยู่แล้ว เจ้าบ้า
เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
เจ้าโง่
แค่ฝึกจ้องกันเฉย ๆ เนี่ยนะ
มันเหนื่อยตรงไหน
ยัยเบ๊อะ ก็ข้าไม่ถนัดทำเรื่องนั้นนี่นา
ไม่ว่าจะให้จ้องอีกฝ่ายเฉย ๆ
หรือให้หันดาบเข้าหาพวกพ้องก็ตาม
ข้า... ข้าก็ไม่ถนัดหันดาบ เข้าหาพวกพ้องเหมือนกันไหมเล่า
ฮัลโหล คุจิกิพูด
ค่ะ จริงเหรอคะ
- ใครน่ะ - ค่ะ
ท่านคิรินจิโทรมาน่ะ
เหมือนว่าพี่ชายจะหายดีแล้ว
(คฤหาสน์กิเลน) เจ้าแช่อยู่นานจริง ๆ เลยน๊า
คนที่อยู่แช่น้ำพุร้อนของข้าได้นานขนาดนี้
ก็มีเจ้าคนแรกเนี่ยแหละ
เป็นไง คงไม่ได้แช่จนหน้ามืดหรอกนะ
ไม่ต้องห่วงครับ
หากแช่จนหน้ามืด
นั่นก็แสดงว่าข้ายังมีฝีมือไม่ดีพอ
หากต้องการจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ข้าก็ต้องฝึกจนกว่าจะแช่ได้โดยไม่หน้ามืดอีก
เขาหายดีแล้วเหรอ
ดีจริง ๆ เลยนะ
ว่าแต่
พวกเจ้ามีเบอร์ติดต่อกันได้ยังไง
พวกเจ้าพูดคุยกันได้แล้วเหรอ
ตอนมาถึงแรก ๆ ยังแทบจะขยับตัวกันไม่ได้
เอาแต่หมอบกองบนพื้นนั่นอยู่เลย
แหม เก่งจริง ๆ นะ
เป็นไง พวกเจ้าคงจะพร้อมตามข้า
เข้าไปฝึกข้างในแล้วสินะ
- ครับ - ค่ะ
(เมืองคาราคุระ) อิจิโกะรอ
ฉันแค่คิดว่าถ้าเป็นเธอ
ก็คงจะรู้ว่าอิจิโกะเขาหายไปไหนน่ะ
ฉันจะไปรู้ได้ไงเล่า
เธอก็ไม่รู้เหรอ
แช้ดกับอิโนะอุเอะ
รวมถึงอิชิดะก็ไม่อยู่ด้วย
คงจะมีเรื่องอะไรที่โซลโซไซตี้ละมั้ง
ขอโทษทีนะ
ใครน่ะ
คุณคือหัวหน้าหน่วยที่แปดสินะครับ
ยังไม่ทันจะแนะนำตัว
ก็มีคนนึกชื่อข้าได้ซะแล้ว น่าดีใจจริง ๆ แฮะ
คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ
ถ้าหัวหน้าหน่วยมาปรากฏตัวเองแบบนี้
แสดงว่าต้องเป็นเรื่องสำคัญมากแน่ ๆ
อืม
วันนี้ข้ามา... ก็เพราะว่า มีเรื่องสำคัญจะมาบอกทุกคนน่ะ
เรื่องเกี่ยวกับการที่ทุกคน อาจจะต้องบอกลากับอิจิโกะ
บอกลา... หมายความว่ายังไงกัน
พวกคุณลากเขาเข้าไปเกี่ยวข้อง กับเรื่องยุ่ง ๆ อะไรอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย
ใจเย็น ๆ ก่อนนะ เคโงะ
ถูกแล้วละ
พวกเธอเดาถูกแล้ว
อิจิโกะคุงเขาไปที่นั่น
ก็เพื่อจะปกป้องโซลโซไซตี้
และตอนนี้อิจิโกะคุงเขา
อยู่ในสถานที่พิเศษของโซลโซไซตี้
แต่ข้าคิดว่าด้วยความสามารถของเขา ก็คงจะกลับมาอย่างปลอดภัย
แต่ที่ข้าห่วงก็คือ...
ข้าไม่รู้ว่าเขาจะนำพลังอะไรกลับมา
แล้วมันเป็นปัญหายังไงเหรอครับ
ประเภทของพลังน่ะ
มีทั้งพลังที่จะส่งผล กระทบต่อโลกมนุษย์อยู่ด้วย
และถ้าเป็นแบบนั้น...
ข้าก็คงจะให้เขากลับ มาที่โลกมนุษย์นี้อีกไม่ได้
นั่นมันก็แค่คำพูดข้างเดียวของพวกคุณ
คุณคิดจะกักขังอิจิโกะ คนที่ไปที่นั่นเพื่อปกป้องโซลโซไซตี้
เอาไว้ที่นั่นเพื่อปกป้องโลกมนุษย์น่ะเหรอ
มันก็แล้วแต่สถานการณ์ แค่มีความเป็นไปได้ก็เท่านั้น
คุณนี่...
คุณหมายความว่ามันมีโอกาสที่จะเกิดขึ้น
ใช่ไหม
โอกาสที่จะกลายเป็นอย่างที่คุณว่า
มีสักเท่าไหร่กันล่ะ
อาจจะหนึ่งในหมื่นหรือน้อยกว่านั้น
อันที่จริงมันก็แค่อยู่ในระดับ ที่มี "โอกาสเป็นไปได้" ก็เท่านั้น
คุณเดินทางมาตั้งไกลแค่เพราะ
จะบอกพวกเราเกี่ยวกับเรื่องที่เป็นไปได้ น้อยนิดเท่านี้เนี่ยนะ
เพราะมีความเป็นไปได้แค่น้อยนิดเท่านี้
เลยไม่บอกเพื่อน ๆ ของเขาเลย
เธอคิดว่ามันจะยุติธรรมกับอิจิโกะเขาเหรอ
เพราะฉะนั้น
เอ้า เอานี่ไป
เจ้านี่คืออะไรน่ะ
มันคือตั๋ววิญญาณ
ก็เผื่อว่าวันไหน
พวกเธอต้องเป็นฝ่าย มาหาอิจิโกะที่โซลโซไซตี้แทน
ก็จะได้ใช้มันน่ะ
พวกเธออย่าทำหน้าแบบนั้นกันสิ
มันไม่ได้จะเกิดขึ้นในวันนี้ หรือพรุ่งนี้หรอกน่า
ยังห่างจากนั้นอีกไกลโขเลย
เหนื่อยหรือยัง อิโนะอุเอะ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ
ฉันแค่รู้สึกว่ามันสงบแปลก ๆ น่ะ
สงบเหรอ
ต่อให้พวกนั้นจะบุกมาตอนนี้ก็ไม่แปลกอะไร
ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ
แต่ว่านะ
การที่มนุษย์อย่างพวกเรา
เข้ามาอยู่ในโลกของฮอลโลว์
เพื่อช่วยอารันคาร์พวกนั้น
และพยายามเพื่อเหล่ายมทูตเนี่ย
ฉันคิดว่ามันวิเศษมาก ๆ เลยละ
ฉันถึงกับอยากให้ เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำ
อยากจะให้ทุกคนคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ทะนุถนอมโลกของอีกฝ่าย
อยากอยู่อย่างนี้
โดยที่ไม่มีการต่อสู้ไปตลอด...
อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น
อยู่ ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป
(คำเตือน) เครื่องตรวจจับทุกตัว
แสดงผลผิดปกติหมดเลย
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ทำไมถึง... ทำไมถึงเกิดขึ้นได้
เซเรเท... หายไปแล้ว
การบุกรุกเสร็จสิ้นแล้ว
อุริว
เจ้ารู้จักเพลงสรรเสริญจักรพรรดิไหม
ครับ
ราชาควินซี่ผู้ถูกจองจำ
ใช้เวลาเก้าร้อยปีในการทวงคืนเสียงหัวใจเต้น
ใช้เวลาเก้าสิบปีในการทวงคืนสติปัญญา
ใช้เวลาเก้าปีในการทวงคืนพลัง
อันที่จริง บทเพลงนั้นยังมีต่อ
ราชาควินซี่ผู้ถูกจองจำ
ใช้เวลาเก้าร้อยปีในการทวงคืนเสียงหัวใจเต้น
ใช้เวลาเก้าสิบปีในการทวงคืนสติปัญญา
ใช้เวลาเก้าปีในการทวงคืนพลัง
และใช้เวลาเก้าวันในการ...
ทวงโลกคืนมา
ไปเถอะ อุริว ฮัชวาลต์
เก้าวันสุดท้ายของการอำลาโลกนี้มาถึงแล้ว
(บลีช ตอนที่ 14)
(เก้าวันสุดท้าย)
ความหนาวเย็นเมื่อสองเราหันหลังเข้าหากัน
ดับมอดความร้อนรนของดาบที่เคยลุกโชน
(บลีช ตอนที่ 15) (ความสงบสุขกลางเงามืด)