ไง
เอาล่ะ เธอมาแล้วครับ คิตตี้ ดีน
ต้องงี้สิ คิตตี้
11/16/1959 คนสวดอ้อนวอนที่พระเจ้าตอบรับ
นิวยอร์คเช้านี้อุณหภูมิ 38 องศา ขณะนี้เวลา 10:49 น.
ชาวนาผู้มั่งคั่งในแคนซัส ถูกฆ่าตายพร้อมครอบครัว 3 ราย
เอช ดับเบิ้ลยู คลัทเตอร์ ภรรยาและลูกอีก 2 คนถูกยิงเสียชีวิต
ผมควรโทรจองโต๊ะมื้อเที่ยงนี้ไหม
ดีจ๊ะดี
แล้วบิ๊กมาม่าล่ะ เธอมีเรื่องเม้าท์เยอะดีนะ
ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา ถูกออกแบบมาให้จี๊ด
ไดอาน่า วรีแลนด์
รูปร่างหน้าตา อากัปกิริยา และน้ำเสียงนั่น
เสียงเหรอ
กอร์ วิดัล
สำหรับคนโชคดี ที่ไม่เคยได้ยินเสียงนั่น
ผมคงบอกได้แค่ว่า ถ้าหัวกะหล่ำปมมันพูดได้
มันก็จะเสียงแบบนี้แหละ
เขาช่างมหัศจรรย์
เบ๊บ พาลีย์
คุณจะลืมเสียงที่ลืมไม่ลงที่สุดไปเลย
นี่คือคำที่ฉันเกลียดมาก ไม่เหมือนชาวบ้าน
เป็นคำที่พวกคนน่าเบื่อๆ เอาไว้ใช้เรียกคนที่น่าสนใจน่ะ
มีหลายคนที่คิดว่าฉัน ไม่เหมือนชาวบ้าน เพียงเพราะว่า
เวลาที่ฉันขัดรองเท้า จะต้องขัดให้เงาวับทั้งหมด
หัวรองเท้า ด้านข้าง พื้นรองเท้าด้านนอกด้วย
บางคนคิดว่ามันแปลก ไม่เหมือนชาวบ้าน
ที่ฉันจะให้สาวใช้ รีดธนบัตรทุกเช้า
ตอนที่ฉันบอกทรูแมนว่า ให้สาวใช้รีดเงิน เขาว่าไงรู้ไหม
เขาไม่พูดสักคำว่า ไม่เหมือนชาวบ้านเลย
เขาพูดว่าไงรู้ไหม แจ๋วจริงๆ เลย
คนที่ทำให้คุณสนุกแบบนี้ ใครจะไปโกรธลง
เขาสร้างความครื้นเครง ให้คุณได้ทุกที่
สลิม คีธ
คนบนโลกนี้ไม่ค่อยมีแบบเขา นักพูดที่ดีที่เป็นคนฟังที่ดีด้วย
ลีแลนด์เบื่อคุณได้ยังไงกัน
ขนาดคนที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ มองแต่หน้าคุณยังเพลินเลย
เขาฟังฉันพูด เหมือนที่คุณฟัง ประกาศบนสถานีรถไฟน่ะ
แค่ฟังผ่านๆ เผื่อว่ามีเรื่องอะไรฉุกเฉิน
เขาไปอยู่กับพาเมล่าแล้ว ส่วนฉันก็ต้องก้าวต่อไป
คุณอาจจะก้าวต่อได้
แต่ที่นิวยอร์คนี่แบ่งเป็น พวกของสลิมกับพวกของพาเมล่า
ผมกับเบ็บ เป็นหัวหน้าติ่งของสลิม
ทรูฮาร์ท
คุณได้ยินข่าวเรื่องเทรซี่รึยัง
ได้ยินแล้ว เรื่องไปทำตามาใช่ไหม
มันยิ่งกว่านั้นอีกนะ เธอแอบไปทำแท้งมา
ใครเป็นพ่อของเด็กล่ะ หวังว่าจะไม่ใช่ดิ๊คนะ
แชส ฟิตซ์เจอรัลด์
เจริญล่ะ นี่ดิ๊ครู้ไหมเนี่ย
เธอน่าจะเนียนๆ บอกดิ๊คไปเลย ว่าเป็นลูกของเขา
- ไม่ได้หรอก ดิ๊คเป็นหมัน - อะไรนะ
- ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละ - ตอนนี้ก็คงรู้กันหมดแล้วล่ะ
คุณอ่านหนังสือพิมพ์รึยัง
มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ติดใจผม ยังกับลูกอมเหนียวติดฟันเชียว
เรื่องอะไรเหรอ
มีพวกชาวนาฐานะดี อยู่ที่แคนซัส
ถูกฆ่าตายกลางดึก แบบโหดร้ายสยองขวัญสุดๆ เลย
- พวกเขารู้ไหมว่าเป็นฝีมือใคร - ไม่รู้เลย
แต่นั่นไม่มีผลอะไรกับงาน ที่ผมอยากเขียนให้คุณหรอกนะ
ผมอยากจะสืบว่าคดีฆาตกรรมแบบนี้ มีผลยังไงกับเมืองๆ หนึ่ง
เมืองที่ทุกคนไว้เนื้อเชื่อใจกันและกัน
มันอาจจะดีกว่า ถ้าเราไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่า
ใช่เลย เพราะผมคิดว่า สิ่งที่ทุกคนกลัวอยู่ในตอนนี้ก็คือ
ใครในหมู่พวกเรา ที่ทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้ได้ลงคอ
คุณอาจจะเคยมองหน้าใครสักคน นั่นตาแก่จอมยุ่งนี่นา
ตอนนี้คุณจะคิดว่า
คุณทำรึเปล่า
แค่คิดฉันก็ทนไม่ได้แล้ว ที่คุณจะไปที่แคนซัส
แล้วฉันจะคุยกับใครล่ะทีนี้
ผมนึกออกพอดีเลย คุณได้ข่าวเรื่องเทรซี่รึยัง
- เรื่องทำตาน่ะเหรอ - ยิ่งกว่านั้นอีก
ทำแท้ง
ฉันเพิ่งเจอที่งานประมูลซัทเธอร์บี้ส์ เธอซื้อภาพเขียนของเดอกาไป
ฉันอยากได้รูปนั้น เอาไปติดในห้องน้ำรับแขก
แต่บิลอยากเอารูปปั้นคนจิ๋ว ของเจียโคแมตติที่ตั้งไว้ตรงห้องโถง
บอกเขาว่าไม่มีใครอยากเข้าห้องน้ำ แล้วเจอคนตัวจิ๋วอยู่ในนั้นหรอก
- ผมเคยเจอกับตัวมาก่อน - ทีโบนก็
คุณไปรู้เรื่องเทรซี่มาจากไหน
จากสลิม แต่ผมสาบานว่าจะเก็บเป็นความลับ
ที่ผมเล่าให้คุณฟังก็เพราะว่า คุณเป็นเพื่อนรักของผมนะเนี่ย
เนลล์ เพื่อนเก่าสุดที่รักจ๋า เธอคิดว่าเรื่องที่แคนซัสเข้าท่าไหม
พูดเป็นเล่น
เมืองเล็กๆ อะไรนั่น ข่าวลือเรื่องน่าสงสัยน่ะเหรอ
โลกของเธอก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนี่ เผลอๆ เป็นยิ่งกว่านั้นอีก
- พวกเขาตายยังไง - โดนยิง
แต่มีคนดูแลบ้าน ที่อยู่ห่างไปไม่ถึงร้อยหลาเอง
เขาไม่ได้ยินเสียงปืน 4 นัดซ้อน กลางดึกขนาดนั้นได้ยังไงกัน
เขาอาจจะเป็นคนยิงก็ได้ คุณเคยคิดบ้างไหม
ก็อาจจะ พวกเหยื่อถูกมัดและอุดปาก
ซึ่งน่าจะต้องมีคนร่วมกันฆ่า อย่างน้อย 2 คน
คนนึงมีปืน ที่ขู่ให้พวกเขาทำตาม
ส่วนอีกคนเป็นคนมัด ทำให้พวกเขาคิดว่าไม่น่าทำตามเลย
พ่อกับลูกชายถูกยิงตาย อยู่ในห้องใต้ดิน
ส่วนแม่กับลูกสาว ถูกยิงตายอยู่บนเตียงนอน
- คุณรู้ดีขนาดนี้ได้ไงน่ะ - ผมโทรหาอัยการเขต
จะให้ฉันบอกเขาว่า ใครโทรมาคะ
นี่ทรูแมน คาโพตีพูดนะจ๊ะ
ขอโทษนะคะ ท่านอัยการ ไม่รับสายจากผู้หญิงแปลกๆ
แล้วคุณบอกไปว่าไงล่ะ
ใครบอกว่าฉันแปลกยะ
เดี๋ยวพวกเขาก็จะรู้เองเร็วๆ นี้แหละ อีกอาทิตย์นึงผมจะไปที่เมืองนั่น
เธอว่าพวกเขาจะชอบ หมวกใบไหนมากที่สุด
ทำไมคืนนี้แจ็คไม่มาล่ะ เขาเป็นเพื่อนซี๊ของคุณนี่ มาได้เลยนะ
ผมกับทรูแมน
แจ็ค ดันฟี่
มีมิตรภาพต่อกัน ที่ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ
แต่เราไม่ใช่แบบคู่หูไปไหนไปกัน เพราะเขาสังคมจัดมาก
แต่ผมไม่ใช่
โดยเฉพาะกับคนพวกนั้น
แจ็คเขาไม่อยาก
คบกับพวกเรา
เขาเลือกคบคนในวงสังคมเดียวกัน
แจ็คเขาหัวแข็งมาก คำไหนคำนั้น
ก่อนที่เขาจะรู้จักกับทรูแมน
เขาเคยแต่งงานกับดาราสาวสวย ชื่อโจน แม็คคราเค่น
เคยเต้นด้วยกันใน โอกลาโฮม่า เขาหลงรักเธอหักปักหัวปำเลยล่ะ
แล้วพอมีสงครามเขาก็ไปรบ พอกลับมาอีกที
เธอบอกเขาว่ามีชู้
เขาอับอายมาก
คืนนั้นไม่ได้แค่ขอหย่าอย่างเดียวนะ
เขาไม่นอนกับผู้หญิงที่ไหนอีกเลย เปลี่ยนมานอนกับผู้ชายแทน
คุณนึกภาพออกไหมล่ะ
รักษาความเกลียดที่โดนเมียสวมเขา ด้วยการหันมาชอบผู้ชายแทนเนี่ยนะ
ถ้าหนึ่งในคนที่คุณสัมภาษณ์ เป็นฆาตกรขึ้นมาล่ะจะว่าไง
ถ้าเขาคิดว่าคุณรู้เรื่องล่ะ
เขาฆ่าไป 4 ศพแล้วนะ คิดว่าเขาจะไว้ชีวิตคุณเหรอ
นี่เป็นวิธีบอกแบบพิลึกๆ ว่าคุณเป็นห่วงผมเหรอจ๊ะ
- อันตรายจะตายไป - งั้นก็ไปกับผมสิ
ไปไม่ได้ ผมเขียนหนังสืออยู่
งั้นผมก็จะลุยเดี่ยวล่ะนะ
- ผมไม่อยากให้คุณเป็นอะไรไป - ไม่มีใครทำอะไรผมได้หรอกจ๊ะ
- ทุกคนถึงได้เสียดายอยู่นี่ไง - ผมเปล่านะ
ไปกับฉันสิ เธอเขียนหนังสือเสร็จแล้วนี่
ฉันก็อยากรู้นะ
แต่อยากเริ่มเขียนเรื่องใหม่ ก่อนที่ ผู้บริสุทธิ์ จะวางขาย
เธอว่าคนดูแลบ้านคนนั้น อยู่ห่างจากตัวบ้านขนาดไหนนะ
เนลล์กับเขา โตมาด้วยกันที่อลาบาม่า
เบนเน็ท เซิร์ฟ
ตัวละครเด็กอีกคนใน ผู้บริสุทธิ์ เธอก็เอามาจากทรูแมนนี่แหละ
เลยตั้งชื่อเด็กคนนั้นว่า ดิล ซะเลย
คนชอบพูดถึงความร่าเริงของเขา
เนลล์ ฮาร์เปอร์ ลี
แต่ก็ไม่ควรลืมว่า ตรงใจกลางของลูกไฟที่สว่างไสว
มักจะมีจุดสีฟ้าเศร้าๆ อยู่ด้วยเสมอ
พ่อกับแม่ของทรูแมน ทิ้งเขาไปตั้งแต่ตอนที่เขายังเล็ก
ปล่อยให้เขาอยู่กับญาติแก่ๆ ในเมืองที่ฉันอยู่
ทรูแมนก็เลยเปลี่ยนความอับอาย ของการเป็นเด็กไม่มีพ่อแม่
แปรเป็นเรื่องเล่าการผจญภัย และชัยชนะอันยิ่งใหญ่
พ่อฉันมาที่นี่ไม่ได้ ก็เขาเป็นนักบิน
แม่ฉันเป็นนางแบบ แต่พวกท่านกำลังจะมารับฉัน
เขาพูดตลอดเลยว่า พวกท่านกำลังจะมารับฉัน
วันคริสต์มาสของทุกปี
โรงเรียนประถมของเรา จะจัดงานประกวดตรงใจกลางเมือง
มีอยู่ปีหนึ่ง ทรูแมนเขียนจดหมาย บอกพ่อกับแม่ว่าเขาเป็นตัวเต็ง
ทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้เรื่อง เหมือนฉันนั่นแหละ
แต่ยังไงก็เถอะ มันดันได้ผล
พวกท่านส่งโทรเลขมาบอกเขาว่า จะจับรถไฟจากนิวออร์ลีนส์
มาให้ทันงานประกวด แถมยังบอกอีกว่า
พวกท่านจะยืนเชียร์เขา ตรงปืนใหญ่ที่อยู่กลางจัตุรัส
เราก็เลยเดินฝ่าฝูงชนทั้งเมือง เดินเข้าไปใกล้จะถึงปืนใหญ่นั่น
ฉันเห็นเขา ตะเกียกตะกายจะไปเห็นหน้าพ่อแม่
พอเราไปถึงปืนใหญ่นั่น เขาหยุดกึก
ลืมไปเลยว่าเราจะต้อง ไปเดินขบวนดนตรีให้ทันเวลา
เขาหยุดเดินแล้วจ้อง
พวกท่านไม่มา
ฉันนึกว่าเขาจะปล่อยโฮซะแล้ว
เขาชูสองแขนขึ้นฟ้า
แล้วตีลังกาไปตลอดทางเลย
หมุนติ้วเป็นล้อรถ
แล้วก็ตีลังกาซ้ำแล้วซ้ำอีก
ไปจนสุดถนน
จนน้ำตาของเขาแห้ง
ทรูแมนรักเนลล์มาก
เธอกับแจ็คเป็นเพื่อนของเขาจริงๆ ที่ไม่ได้อยู่ในวงสังคม
เขาคงอึ้งจนจุกไปเลย ตอนที่เธอได้รางวัลพูลิตเซอร์
เขาคงไม่ถือสาหรอกที่เธอได้สักครั้ง ถ้าเขาได้รางวัลไปแล้วสองครั้งน่ะ
ฉันสนใจเรื่องคดีฆาตกรรมมาตลอด
พ่อฉันเป็นทนาย พี่สาวก็ด้วย
ตัวฉันเองก็เรียนกฎหมาย
แต่ไม่รู้ว่าฉันเสียสติไปแล้ว หรือเพิ่งรู้สึกตัวได้ก่อนที่จะไปสอบ
พอทรูแมนขอให้ฉัน ไปแคนซัสด้วยกัน
ลึกๆ ข้างในใจฉันก็บอกให้ไป
นักสืบดิวอี้
- คุณได้เบาะแสบ้างรึยัง - ผมยังบอกอะไรไม่ได้
- นักสืบดิวอี้ - จิมมี่
คุณจะยืนยันได้ไหมว่า มีฆาตกรมากกว่า 1 ราย
ผมไม่ยืนยันครับ
ต้องมีมากกว่า 1 คนอยู่แล้ว นอกซะจากว่าฆาตกรจะสะกดจิตได้
อะไรนะครับ คุณผู้หญิง
จะบอกว่ามีฆาตกรแค่คนเดียว มันก็ไม่สมเหตุสมผล
ครอบครัวคลัทเตอร์โดนมัด จะมัดตัวพวกเขาได้
เขาต้องวางปืนลงก่อน
ถ้าเขาวางปืน พวกคลัทเตอร์ก็คงเผ่นหนีไปแล้ว
- ผมว่าผมไม่รู้จักคุณนะ - แล้วยังไง
ผมมาจากเมืองอื่น
- มาจากนสพ.อะไร - สำนักข่าวสาวแตกล่ะมั้ง
อ๋อ ผมไม่ใช่นักข่าว ผมเป็นนักเขียน
ผมขอดูบัตรสื่อฯได้ไหม
คุณพระ ผมไม่พกของพรรค์นั้นหรอก
แต่ผมมีหนังสือเดินทางนะ เก็บไว้ในห้องที่โรงแรมโน่น
คุณอยากจะกลับไป นั่งดูรูปน้อยๆ นั่นด้วยกันไหมล่ะ
ผมไม่ได้ต้องการแค่ ข้อเท็จจริงของคดีนี้
แต่คดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญนี่ มันบั่นทอนความไว้เนื้อเชื่อใจกัน
ในชุมชนของคุณได้อย่างไร
- ผมเข้าใจ ไม่ได้ - ว่าไงนะ
ไม่มีนักข่าวคนไหน ได้สิทธิพิเศษใดๆ เข้าไปทั้งนั้น
นี่คุณ ผมไม่ได้จะเขียนข่าว ผมมาจากนิตยสารเดอะนิวยอร์คเกอร์
ผมกำลังเขียนบทความศึกษา ทางจิตวิทยาของหมู่บ้าน
และอาชญากรรมสะเทือนขวัญ ว่ามีผลต่อสถานที่นั้นอย่างไร
ผมจะไม่นั่งเทียนเขียนนะ
แต่จะบรรยายในทุกคำ ทุกเสียง
งานเขียนที่ออกมามันจะต้อง
งดงามเลอค่ากว่าอะไร ยังกับไข่ฝังเพชร
ครับ ผมมีคดีที่ต้องสะสางนะ
แต่ผมไม่สน ว่าคดีมันจะสะสางได้รึไม่ได้
แต่ผมโคตรจะสน
ครอบครัวคลัทเตอร์ไปโบสถ์กับเรา เป็นเพื่อนกับครอบครัวของผม
ห้ามเข้า
คุณนี่มันร้ายเหมือนจิ้งจอก
สงสัยว่าผมจะต้องใช้กำลังภายใน
เพื่อปราบไอ้ท่าทางร้ายกาจ ของคุณเสียแล้ว
เขาร้ายใช่ไหมล่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ
น่ารักจังเลยที่คุณไม่สน ว่าจะจับตัวคนฆ่าได้หรือไม่ได้
- น่ารักมาก - เงียบเหอะ
พวกคุณสนใจจะสั่งค็อกเทลไหมคะ
ค่ะ ขอยินโทนิคแก้วนึง
ผมขอเจแอนด์บีใส่น้ำแข็ง
ผสมน้ำเปล่าเหยาะครึ่ง กับมะนาวฝานริ้วบางๆ
อะไรใส่น้ำแข็งนะคะ
เจแอนด์บี
สก็อตวิสกี้ยี่ห้อหนึ่งน่ะจ๊ะ
จะให้ฉันไปดูก่อนไหมคะ ว่าร้านเรามีไหม
เป็นการเริ่มต้นที่เลิศมาก
ได้ค่ะ คุณผู้หญิง
ฉันว่าเราต้องมาที่นี่ แบบเจียมเนื้อเจียมตัวหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าเธอหมายความว่ายังไง
แต่เธอก็รู้ดีกว่าใครไม่ใช่เหรอ ว่าฉันเจียมตัวเป็นเสียที่ไหนกัน
ฉันไม่ได้บอกว่า ให้แต่งงานมีลูกซะหน่อย
แต่ค่อยๆ ย่องแบบแมว เข้ามาก็ได้นี่
ย่องไปทำไม ก็แมวตัวนี้ทั้งเล็บยาว เสียงก็ดัง
อีกอย่าง
เมื่อเช้าฉันโทรไปที่สนง.ของดิวอี้ เพื่อขอสัมภาษณ์แบบเป็นทางการ
- จะได้ถูกจริตพี่ท่าน - ขอบคุณค่ะ
- มาคุยเรื่อง... - ขอบคุณสิ ขอบคุณ
ขอบคุณครับ
ในขณะเดียวกัน มาเริ่มคุยกับชาวบ้านกันดีกว่า
เรื่องนั้นเราไม่ต้องขออนุญาตจากเขา
เราน่าจะไปคุยกับผู้คน ที่เดินอยู่ตามท้องถนน
ได้ คุยแบบเราเป็นมิตรสุดๆ ทำให้ผู้คนสะดวกใจที่จะคุยด้วย
คุณครับ
เราขอถามเรื่องฆาตกรรมสยองที่บ้าน ของครอบครัวคลัทเตอร์ได้ไหม
เธอไม่ต้องพูดคำว่า สยอง ก็ได้มั้ง
คุณครับ
คุณ
คุณครับ ขอประทานโทษ
ผมกับเพื่อนอยากจะถาม เกี่ยวกับเรื่องเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน
โทษทีนะ สาวๆ
เธอว่าที่ทุกคนเรียกฉันว่า สาว นี่ตั้งใจด่า
หรือว่าพวกเขาดูไม่ออกจริงๆ
ฉันก็ไม่ได้ล่ำเหมือนชาร์ล แอดลาส แต่เจ๊เอเธล เมอร์แมนก็ไม่มีเครานี่
ใช่ เคราของเจ๊ดกกว่านี้อีก
คุณคาโพตี
มีแค่นี้เองเหรอ ไม่มีข้อความฝากไว้เหรอ
ไม่มีครับ
ผมล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม แอลวิน ดิวอี้ถึงไม่โทรกลับ
ผมโทรหาเขา 3 ครั้งแล้วนะ
เนลล์
เบ็บส่งเสบียงมาให้
คาร์เวียเบลูก้า
เราไปหาแคร็กเกอร์ริทซ์ มากินแกล้มกันเลยดีกว่า
เอาสิ พรุ่งนี้เธอควรทำอะไรรู้ไหม
ไปดูที่บ้านของครอบครัวคลัทเตอร์
เธอจ๋า ถ้าแอลวิน ดิวอี้ไม่โทรกลับมา ฉันก็ไม่มีวันได้เห็นบ้านนั่นหรอก
เธอรู้จักคนทั้งโลกนี่นา โทรหาใครสักคนสิ
ช่วยบอกท่านดยุคและดัชเชสด้วยว่า ผมเสียดายมากที่พลาดงานเต้นรำ
ไว้งานหน้านะ
เบนเน็ตต์ได้ยินเรื่องดีๆ เกี่ยวกับหนังสือขงเธอล่ะ
ฉันก็ไม่สนหรอก ว่าพวกนักวิจารณ์จะว่ายังไง
ตราบใดที่ฉันยังเขียนเล่มต่อไปได้
ความฝันที่เธอจะเป็นเจน ออสเตน แห่งอลาบาม่าจะได้เป็นจริง
เบนเน็ตต์รู้จักกับ อธิการบดีมหาวิทยาลัยแคนซัส
ซึ่งเขารู้จักกับทนาย ของครอบครัวคลัทเตอร์
ฆาตกรเข้ามาทางนี้
มีข้อความไหม
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต
และโนเอล คาวเวิร์ด
ไม่มีจากดิวอี้ เหมือนเดิม
มาทั้งจากสองทางตรงโน้น
ใช่ แต่แบบฟอร์มอันนี้ เรียงตามนามสกุล
- ทั้งกองนั่นเลยเหรอ - ใช่ กองนั้นแหละ
ยุ่งอยู่รึเปล่าครับ
ได้ เข้ามาสิ
สวัสดีครับ
มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ
คือว่า
เริ่มด้วยการขอโทษผมก่อนก็ดีนะ
ผมมาเพื่อขอโทษคุณ ที่ทำตัวเหวี่ยงวีนมากไปหน่อย
ก็อย่างที่คุณเห็น ผมมีวิธีเหวี่ยงวีนแบบใหม่
ครับ ก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย ดีแล้วที่คุณยอมรับ
ผมขออธิบายตัวเองหน่อย
ผมกำลังจะเขียน บทความรูปแบบใหม่
คุณเคยอ่านหนังสือของผม เดอะมิ้วส์อาร์เฮิร์ด ไหม
ได้ผลตอบรับดีมากเลยนะ
เรื่องเกี่ยวกับบ.โอเปร่าของอเมริกา ไปแสดงพอร์กี้แอนด์เบสที่มอสโคว์
ถ้าผมมัวแต่ยึดกับสิ่งที่ผู้จัดการ ฝ่ายประชาสัมพันธ์บอกอย่างเดียว
มันก็คงจะไม่ต่างอะไร จากบทความในหนังสือพิมพ์ทั่วไป
แต่ผมเขียนด้วยการใช้รายละเอียด ด้านอารมณ์และจิตใจแบบนิยาย
เข้าใจละ คุณจะทำอะไรที่แตกต่าง จากผู้สื่อข่าวธรรมดาทั่วไป
ใช่
ผมจะไม่รู้ว่าผู้คนรู้สึกยังไงจริงๆ ถ้าคุณไม่ช่วย
ผมบอกให้ก็ได้ว่าพวกเขารู้สึกยังไง เลวร้ายมาก
พวกเขาจะรู้สึกดีขึ้น เมื่อคดีนี้คลี่คลาย
ครับ ผมเห็นด้วย นั่นเป็น...
ผมขอให้คุณโชคดีกับงานนี้ แต่ยังไงก็ห้ามเข้า
ขอโทษนะ แต่ผมกับเนลล์ ต้องอยู่ถึงคริสต์มาส
ทำไมล่ะ
เพราะไม่มีใครยอมคุยกับผมเลย
ผมต้องอยู่จนกว่าพวกเขาจะลืม แล้วยอมเปิดปากพูด
ไม่มีใครลืมคุณลงหรอก
แล้วคุณจะทำอะไรตอนคริสต์มาส
ทุกร้านต้องปิดกันหมดอยู่แล้ว
ผมก็เลยว่าจะรีบชิงไปตลาด หาซื้อชีสดีๆ
เอาแฮมกับมะกอกด้วย
สลิมส่งเหล้าเบอร์กันดีชั้นดีมาให้
ผมกับเนลล์ จะปิคนิคกันที่โรงแรมนี่แหละ
เวลวีต้า
ขอโทษนะคะ
- มีชีสอยู่เท่านี้เองเหรอ - คุณจะใช้เยอะขนาดไหนล่ะ
ผมเน้นที่คุณภาพจ๊ะ ไม่ใช่ปริมาณ
อ๋อ คุณหมายถึงชีสประเภทอื่น ที่นี่ไม่มีหรอกค่ะ
- คุณจะอยู่ถึงคริสต์มาสเหรอ - ใช่ เราจะอยู่
แล้วคุณกับคุณนายคาโพตี จะทำอะไรทานคืนวันคริสต์มาสล่ะ
ถ้ามีแต่ชีสนี่แค่อย่างเดียว ผมกับคุณนายอาจจะกินยาเบื่อแทน
คุณอยากจะมาทานมื้อค่ำ ที่บ้านของเราคืนวันคริสต์มาสไหม
จริงเหรอ จัดงานปาร์ตี้เหรอครับ
คุณไม่มีอาหารมื้อใหญ่ไว้ทาน ในวันคริสต์มาสได้ไงกันล่ะ
คุณใจดีมากเลย
เนลล์ต้องดีใจเนื้อเต้นแน่ๆ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ
ไง
อะไรยะ
เราจะไปฉลองคริสต์มาส กับครอบครัวดิวอี้
จะดีเหรอ
ที่ไม่ดีก็คือ ฉลองคริสต์มาสกันเหงาๆ แค่สองคน
ก็ถ้าพวกเขามีกันสองคน คงไม่เหงาแล้วล่ะ
ไงครับ เรามาแล้ว
- เมอรี่คริสต์มาส - เมอรี่คริสต์มาส
คุณบอกฉันแล้วว่าไม่ต้องหิ้วอะไรมา
แต่พ่อต้องฆ่าฉันทิ้งแน่ๆ ถ้ามามือเปล่าเวลาไปบ้านคนอื่น
เราเลยเอาเค้กผลไม้มาให้
เธอไม่ได้หมายถึงผมนะ
นี่ภรรยาผมเอง เดโลเรส
- ทรูแมน - พ่อจิ้งจอก
- ขอบคุณ - นี่เดโลเรส
ส่วนนี่ก็ลูกชายของเรา พอล
สวัสดี พอล เมอรี่คริสต์มาส
ลูกจะดูการแข่งขันไหม
ผมพนันเอาไว้ 25 ดอลล่าร์
ทรูแมน คุณชอบดูฟุตบอลไหม
ไม่ค่อย
ขอบอกตามตรงว่า ผมเสียวสันหลังวาบทุกที
เวลาเห็นผู้ชายรุมเบียดกัน แล้วกระซิบกระซาบ
อาหารมาแล้ว
ฉันมีเรื่องจะถามเรื่องงานเลี้ยง
หวังว่ามันจะไม่ทำให้งานกร่อย
ฟังดูน่าสนุก มาเล่นกันเถอะ
พอล ดิวอี้ อยากมานั่งคุยกับผู้ใหญ่ในนี้ไหม
เพราะว่านี่คือคริสต์มาส
เราน่าจะผลัดกันเล่าว่า อะไรคือของขวัญที่แย่สุดๆ ที่เคยได้
ของฉันเป็นผ้าคลุมไหล่ ที่คุณยายข้างบ้านให้มา ไม่ปลื้มเลย
- ฉันก็เหมือนกัน - มันไม่เห็นจะอุ่นเลย
สงสัยผมจะหูฝาด
มีผมคนเดียวเหรอเนี่ย ที่ชอบผ้าคลุมไหล่
อย่ามองผมสิ
คุณพระ ผมชอบผ้าคลุมไหล่มาก
มีหลายผืนเลย
ผืนที่เจนนิเฟอร์ โจนส์ให้ผมมา สวยที่สุดเลยมั้ง
เจนนิเฟอร์ โจนส์ ที่เป็นดาราหนังน่ะเหรอ
ใช่ ตอนที่เรากำลังถ่ายหนัง เรื่อง บีทเดอะเดวิล กันที่โรม
และผมกำลังง่วนกับการเขียนบท ฉากหนึ่งให้โบกี้เล่น
ตอนนั้นผมเริ่มรู้สึก เจ็บปวดรวดร้าวสุดๆ
โบกี้เหรอ ฮัมฟรีย์ โบการ์ดน่ะเหรอ
ใช่ ผมหมายถึง คุณลอเรน เบคอลล์
ผมกำลังเขียนบท ที่เขากับปีเตอร์จะเข้าฉากด้วยกัน
เดี๋ยวนะ ปีเตอร์นี่ใคร
ปีเตอร์ ลอร์รี่
แต่ผมปวดฟันคุดมาก จอห์นก็เลย
- เวย์น - การ์ฟิลด์
เคนเนดี้
ฮุสตัน
จอห์น ฮุสตัน ที่เป็นผู้กำกับน่ะ
จอห์นบอกผมว่าเขาไม่แคร์ ว่าเราจะต้องเลิกกองถ่าย
ผมจะต้องไปโรงพยาบาลด่วนเลย
ผมก็คิดว่า
ถ้าผมต้องเข้ารพ.ที่โรมนี่ ใครจะไปรู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน
ผมน่าจะใส่อะไรที่ทำให้รู้สึกดี
ผมก็เลยใส่ผ้าคลุมไหล่ยี่ห้อบัลแมน ที่เจนนิเฟอร์ให้มา
และถ้าผมบอกตัวเองอย่างนั้นล่ะก็
ผมรู้สึกและดูดีแบบชวนฝันเลยล่ะ
- คุณเคยเจอฮัมฟรีย์ โบการ์ทไหม - เจอเหรอ
เรากินเหล้าและทานอาหาร ด้วยกันทุกคืนเลยจ๊ะ
เล่นโป๊กเกอร์อีกตานึงด้วยเอ้า
คุณเล่นไพ่โป๊กเกอร์ กับฮัมฟรีย์ โบการ์ทเหรอ
ตอนนั้นผมเสียเปรียบ
เล่นไพ่ไม่เก่งเท่าโบกี้หรือแฟรงค์เลย
- แฟรงค์ไหน - ซินาตร้า
พวกเขาน่ะเขี้ยวลากดินแล้ว
มือใหม่หัดเล่นอย่างผม จะไปสู้ได้ยังไงกันล่ะ
คุณรู้ไหมล่ะว่าไพ่ตอง ชนะไพ่คู่เดียวได้น่ะ
ถึงผมจะเอาชนะฮัมฟรีย์ โบการ์ท เรื่องเล่นไพ่ไม่ได้
แต่พวกคุณอาจจะสนใจ ว่าผมชนะเขาเรื่องอื่นได้สบายๆ
งัดข้อ
เดี๋ยวนะ
คุณจะให้เราเชื่อว่า
คุณงัดข้อชนะ ฮัมฟรีย์ โบการ์ทเนี่ยนะ
2 ครั้ง
นายเก่งนะเนี่ย
เก่งพอกันเลยครับ ขอบคุณ
นี่ ฉันเพิ่งงัดข้อชนะ คนที่งัดข้อชนะฮัมฟรีย์ โบการ์ทล่ะ
เจ๋งว่ะ อยากดูหน่อยไหม ว่าฉันได้อะไรมา
คุณไม่ได้งัดข้อชนะ ฮัมฟรีย์ โบการ์ทใช่ไหม
คุณไม่ได้คิดว่าผมจะเอาชนะลูกคุณ ตอนบ่ายวันคริสต์มาส
กับทุกคนที่มีน้ำใจ ชวนผมมาร่วมงานน่ะเหรอ
นั่นคงเป็นของขวัญตอบแทนสินะ
แต่คุณไม่ได้ชนะ ฮัมฟรีย์ โบการ์ทใช่ไหม
ก็ได้ คุณพับแขนเสื้อเลย
ไม่เอาๆ
กลัวเหรอ
ผมจะกลัวล่ะนะ
ฟังให้ดีนะ พ่อจิ้งจอก ถ้าคุณตัวกระเปี๊ยก ก็ต้องแกร่ง
โลกนี้ไม่ใจดีกับคนเล็กๆ อย่างเรา
รวมบทความ เดอะมิวส์อาร์เฮิร์ด โดยทรูแมน คาโพตี
ยินดีมากที่คุณมาร่วมงาน
- คราวหน้ามาอีกนะ ขอบคุณ - ขอบคุณ เมอรี่คริสต์มาส
- เมอรี่คริสต์มาส ราตรีสวัสดิ์ - ไปกันได้แล้ว
บ๊ายบาย
พ่อจิ้งจอก ดูใต้ต้นไม้ด้วยนะ
ฮัลโหล
พวกเขาเพิ่งกลับไปเมื่อกี้
ฉันรู้ แต่เผลอแป๊บเดียวเอง รู้อะไรไหม
เขารู้จักเอวา การ์ดเนอร์
กับฮัมฟรีย์ โบการ์ท
เบ็ตตี้ เบคอลล์ด้วย นั่นลอเรน เบคอลล์
เธอมาช่วยถึงในครัวเลยนะ พวกเขาน่ารักมากๆ
มีอะไรเด็ดๆ ไหม
สมเด็จพระราชินี อวยพรเมอรี่คริสต์มาส
พระองค์ชอบฉันมาก
เบ็บ
สลิม
นี่ของใครเนี่ย
คุณนายจอห์น สติมเมลล์ โทรมาเชิญพวกคุณไปทานมื้อค่ำ
ใครล่ะนั่น
บอกว่าเป็นเพื่อนกับ ครอบครัวดิวอี้
ดีจังเลย
มีอีกนะ กรุณาโทรกลับ หาคุณนายดอร์นเรื่องมื้อค่ำ
เพื่อนของครอบครัวดิวอี้
ฟังดูดีนะ
เนลล์
นี่บัตรเชิญทั้งนั้นเลย
แล้วเอวาก็พูดว่า
ฉันไม่กลัวตำรวจหรอก แฟรงค์สิน่ากลัว
แล้วมาริลีนก็บอกว่า ปลอดภัยไว้ทีหลัง
มาริลีน มอนโร
บอนนี่ คลัทเตอร์ เป็นคนน่ารักจริงๆ เลย
น่ารักจริงๆ
ให้ตายสิ
พูดถึงเพื่อนที่เป็นอดีตนี่ทำใจยาก
ดูเศร้ามากเลย ตอนนั้นบอนนี่ก็ไม่ค่อยสบายด้วย
เป็นอะไรเหรอ
แหม ฉันก็ไม่ควรพูด
แต่ว่าเธอไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใคร
ถ้าคุณเคยได้เห็นเธอนะ ได้เห็นสักครั้งเดียว
บอนนี่เคยเป็นคนน่ารักเสมอ
เธอกำลังฝ่าฝันกับจุดเปลี่ยนในชีวิต
แค่เนี้ยเหรอ
คุณลองดูสิ แค่นี้ก็พอแล้ว
มีพวกเรา 4 คน ที่เข้าไปทำความสะอาดบ้านนั้น
ล้างเช็ด
ทุกอย่างที่เสียหายเละเทะ
เราเคยออกไปล่าไก่ป่าด้วยกัน ในไร่ของเฮิร์บ
แปลกดีนะตอนที่เราขับรถไปที่นั่น รู้ทั้งรู้ว่ามีอะไรรออยู่
โซฟาที่เจ้าหนูนั่นนอนตาย
มันแบบว่า ขนาดย้ายศพไปแล้วนะ
แค่เห็นโซฟานั่นก็สยองแล้ว
หรือจะฟูกที่เฮิร์บนอนตาย
มีแต่เลือดเต็มไปหมดเลย
เลือดสาดเต็มไปหมด บางที่ก็นองเป็นแอ่งใหญ่
บางที่ก็เป็นรอยกระเซ็น ผมเดินขึ้นบันไดไป
แล้วก็เห็นรอยเลือดใหญ่เบ้อเริ่ม อยู่บนราวบันได
ผมเกือบ...
สาบานได้
มันแย่กว่าเห็นรอยเลือดใหญ่ บนพื้นอีกนะ เห็นแล้วคิดว่า
มันเลอะขึ้นมาถึงนี่เลยเหรอ
นี่ขนาดผมเคยเป็นนาวิกโยธินนะ
ยังไม่เคยเจออะไร สะเทือนใจผมได้ขนาดนี้เลย
เฮิร์บเป็นชาวไร่ ที่ใครๆ ก็เคารพมากในรัฐนี้
ถ้ามีรายการบอกว่าทำอะไร ที่ประสบความสำเร็จอย่างเป็นเกียรติ
เขาก็ทำมาหมดแล้ว
เขาทำงานหนักมาก หาเลี้ยงดูแลครอบครัว
เวลาที่เขาไปโบสถ์น่ะ ไม่ได้เข้าไปงั้นๆ ตามหน้าที่หรอกนะ
เขาไปเพราะศรัทธาจริงๆ
และผมเชื่อเสมอว่า เมื่อไหร่ที่คุณทำในสิ่งที่ถูกต้อง
มันจะทำให้คุณหนักแน่น
แล้วคุณจะรู้สึกยึดมั่นกับโลกใบนี้ เข้มแข็ง มั่นคงน่ะ
ตอนนี้สิ่งที่ผมกลัวก็คือ
บางที ไม่รู้มาจากไหน
มีเรื่องร้ายวูบผ่านเข้ามา
อาจเป็นโรคมะเร็ง อาจจะเมาเหล้า
อาจเป็นผู้หญิงบางคน ที่ไม่ใช่เมียของคุณ
ถึงจะมีความมั่นคงนั่น ที่ทำให้คุณยืนหยัดได้
เมื่อเรื่องร้ายนั่นมาถึง มันจะซัดคุณจนตัวปลิว
หายไปกับสายลมเลย
เราควบคุมได้ จนถึงตอนที่เอาไม่อยู่นั่นแหละ
เราก็ทำอะไรไม่ได้เลย
ถ้าคุณเคยเห็นเธอ บอนนี่เคยเป็นคนน่ารักเสมอ
ไม่ใช่ เธอพูดว่า ถ้าคุณได้เจอเธอสักครั้ง
- จริงด้วย - บอนนี่เคยเป็นคนน่ารักเสมอ
หูดีชะมัด
เหล้าหน่อยไหม
คนแม่ท่าทางจะไม่ปกติ
ไม่รู้สิ ฟังดูเหมือนพวกเลือดจะไปลมจะมา
อย่าเลยนะ เดี๋ยวนิยายฉันจะชวนแหวะ
นิยายเหรอ
นี่เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย
ฉันว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าที่จะเป็น บทความ ทำเป็นหนังสือได้เลย
ฉันก็รู้ แต่เป็นแบบเชิงสารคดีใช่ไหม
ใช่ มันจะเป็นเรื่องจริงทั้งหมด แต่ว่า...
- แต่อะไร จะเรื่องจริงรึเรื่องแต่ง - เธอไม่เข้าใจเลย
ฉันอยากจะใช้เทคนิคของนิยาย เอามาใส่ในเรื่องสารคดี
เทคนิคอะไรของนิยาย อันที่แต่งเรื่องขึ้นมาเองน่ะเหรอ
ขอโทษนะ ถ้าฉันจะแต่งเรื่องเอง แล้วจะมาจดโน๊ตพวกนี้ให้เมื่อยทำไม
เห็นอยู่ว่าเธอจะให้บอนนี่ คลัทเตอร์ ทำเป็นเหมือนพวกกวีเบื่อโลก
แต่ไปๆ มาๆ เหมือนเธอโดนเลิกคบ เพราะอารมณ์ฉุนเฉียววันแดงเดือด
หมายความว่ายังไงไม่ทราบ
ว่าเธอไม่ควรทำ ในสิ่งที่กำลังทำอยู่นี่ไง
ความจริงก็เพียงพอแล้ว
ฉันไม่ซาบซึ้งที่คนอย่างเธอ มาสั่งสอนเรื่องนี้นะ
ผู้บริสุทธิ์ เขียนจากเรื่องจริง แล้วเธอก็เอามันมาพัฒนาต่อ
ใช่ ก็มันเป็นนิยาย
แต่บทความเชิงสารคดี หมายถึงเล่าใหม่ ไม่ใช่แต่งขึ้นใหม่
นี่เป็นบทความเชิงสารคดีแนวใหม่
ตามนั้น
เอาล่ะ ถ้าคุณได้เจอเธอสักครั้ง
- ฉันจำได้ - ก็ดี
- หนังสือเธอนี่ - ใช่
เล่มที่ 7
- โอเคๆ - หนังสือคุณเขียนถึงไหนแล้ว
ผมต้องใช้เวลาเกลาเรื่องอีกนาน แต่ว่า...
ต้องขอบคุณเนลล์ ที่ฟ้าประทานส่งมาให้
และพวกคุณทุกคน
เราอาจต้องอยู่ที่นี่อีกแค่อาทิตย์เดียว
- ฉันคงคิดถึงสเต๊กแคนซัสแย่เลย - เราคงเศร้าที่พวกคุณไป
มีข่าวอะไรบ้างไหม ผมให้คุณมีอภิสิทธิ์เข้าไปไม่ได้
เราได้ตัวคนร้ายแล้ว
- อะไรนะ - อะไรนะ
เราจับตัวได้แล้ว อย่างที่คุณพูดเลย มีผู้ร้าย 2 คน
เราจับพวกฆาตกรได้แล้วเหรอ
พวกเขาเป็นใคร ตอนนี้อยู่ในคุกเหรอ
พวกเขาอยู่ที่ลาสเวกัส ผมต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย
- ผมไปด้วยนะ พ่อจิ้งจอก - คราวนี้ไม่ได้หรอก
ไม่มีโอกาสหน้าแล้วนะ คุณออกไปจับพวกเขาได้แค่ครั้งเดียว
โทษที
จริงๆ เลยเถอะ มารี
ทนอยู่กับสามีหัวดื้อแบบนี้ได้ไงเนี่ย
ทีนี้คุณก็จะได้นอนหลับ อย่างสบายใจเสียที
ยินดีด้วย พ่อจิ้งจอก
นี่จุดเปลี่ยนของหนังสือนายเลยนะ
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
แหงล่ะ กว่าจะทำให้คนในเมือง ยอมเปิดปากพูดว่ายากแล้ว
แล้วนี่ฉันจะต้องทำยังไง พวกฆาตกรถึงจะยอมพูดด้วย
ดูสิๆ พวกเขาอยู่นั่น
ขอโทษค่ะๆ ขอทางหน่อยๆ
ฉันไม่เห็นอีกคนเลย
มาโน่นแล้ว
ไม่มีทาง ห้ามสื่อฯเข้าไปในคุก
ผมมีเส้นสายในรัฐบาลเยอะนะ
ผมให้ใครสักคนโทรมา อธิบายให้ฟังก็ได้นะว่าผมทำอะไร
คุณต้องรู้จักกับท่านประธานาธิบดี แห่งสหรัฐอเมริกาแล้วล่ะ
ผมถึงจะให้คุณเข้าไปเจอพวกเขาได้
มาเป่าปี่ให้พี่เหรอไอ้ตุ๊ด
ผมไม่กินของแปลก
อยากจูบก้นฉันไหมล่ะ นังนี่
ขอเป็นที่หน้าดีกว่านะ
คุณอยากเขียนหนังสือ เกี่ยวกับผมเหรอ
ถ้าพวกครูห่วยๆ ที่เคยสอนผม ได้ยินแล้วคงขำกลิ้ง
- คุณเคยเขียนหนังสือเหรอ - แน่นอน
นิยายเล่มแรก เสียงอื่น ห้องอื่น นักวิจารณ์พากันแซ่ซ้องสรรญเสริญ
ว่าเป็นงานเขียนเปิดตัวชิ้นแรก ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดตั้งแต่...
ได้ ตกลง
- คุณเป็นตุ๊ดเหรอ - ใช่
เพราะผมจะให้คุณเป่าปี่ให้
ผมไม่ได้เป็นตุ๊ดนะ แต่ที่ให้อมนี่ไม่ได้แปลว่าผมจะเป็น
ก็คุณเป็นตุ๊ดไป เอาปากอมไปละกัน
ก็ขอบใจนะ แต่ไม่ล่ะ
- งั้นจะให้อะไรผมล่ะ - เงิน
ผมจะแบ่งความมั่งคั่งให้คุณ
ผมมีลูกติด 2 คน
ผมเอาเงินให้เลซี่ได้ เมียเก่าน่ะ คุณเขียนจดหมายถึงเธอให้หน่อยสิ
ด้วยความยินดี
ตกลง จัดให้ เรื่องคลัทเตอร์เป็นความคิดของผม
ผมเคยอยู่ห้องขังเดียวกับ ไอ้โจรที่ชื่อฟลอยด์ เวลส์
มันบอกผมว่าตาเฒ่าคลัทเตอร์ มีเงินอยู่ในเซฟ 10,000 ดอลล่าร์
ดิ๊คบอกว่าคุณเป็นคนแรกที่รู้เรื่อง ตู้เซฟของคลัทเตอร์จากเพื่อนในคุก
ฟลอยด์ เวลส์
- จริงรึเปล่า - เขาบอกคุณอย่างนั้นเหรอ
ใช่ แล้วมันเชื่อได้รึเปล่า
เขาติดคุกนะ
ผมไม่เชื่อใจเขาหรอก
ใครจะไปอยากฟังเรื่องของคุณ จากปากของดิ๊คฝ่ายเดียวล่ะ
- ผมช่วยบอกเรื่องจากฝั่งคุณได้นะ - อย่ามาหลอกซะให้ยาก
คุณไม่ได้สนใจเรื่องฝั่งผมหรอก
- คุณไม่ได้จะช่วยผม - นี่อาจจะพอช่วยได้
คุณจะได้ส่วนแบ่งความมั่งคั่ง
ผมอยู่ในคุกนี่ แล้วจะเอาความมั่งคั่งไปทำอะไรได้
- คุณอาจจะได้ออกไปใช้... - เราไม่มีวันได้ออกไป
ผมบอกว่าอย่าเพ้อเจ้อ คุณก็ยังจะพล่ามอยู่ได้
ไปให้พ้น
เดี๋ยวเขาก็ใจเย็นเอง ดิ๊คเป็นยังไงบ้าง
ดิ๊คน่ะเหรอ พล่ามไปเรื่อยไม่จบไม่สิ้น
สงสัยเพอร์รี่จะเป็นคนยิงทิ้งทั้งบ้าน ดิ๊คมันจะได้หุบปาก
ฉันต้องได้เรื่องจากทั้งสองฝ่าย
เธอจะทำยังไงให้เพื่อนสาว ที่นิวยอร์คบอกทุกอย่างที่รู้
พวกเพื่อนสาวของผมน่ะเหรอ
ฉันจะหาว่าพวกเขาอยากได้อะไร
เรื่องซุบซิบ คำปลอบใจ แล้วฉันก็จัดให้พวกเขา
งั้นก็หาว่าเพอร์รี่อยากได้อะไร ล้วงจากดิ๊คมาให้หมดไปพร้อมกันๆ
แน่ใจนะว่า เขารู้เรื่องเกี่ยวกับเพอร์รี่
เราพาคนพ่อกับลูกชาย ลงไปที่ห้องใต้ดิน
อ้อ มีอีกอย่างนึง
ตอนที่ผมอยากจะซัดยัยลูกสาวนั่น ปล้ำให้หนำใจน่ะ
เพอร์รี่บอกผมว่า ห้ามแตะต้องเธอ
แต่พอตอนที่กำลังมัดเด็กผู้ชายคนนั้น เขาเอาหมอนหนุนหัวให้
แถมยังบอกให้ตาแก่นั่น นอนลงบนฟูก
เขาบอกว่าพื้นมันเย็น
เย็นแล้วยิงไม่ได้รึไงวะ
คุณคิดว่าเขาทำงั้นทำไม
ผมบอกว่า แกบ้าไปแล้วรึไง เราปล่อยให้มีพยานไม่ได้นะ
เขาบอกว่า ไม่ แต่ผมคิดว่า แกเป็นตุ๊ดรึเปล่า
เอาหมอนหนุนหัวให้เด็กผู้ชาย ไม่ให้ผมปล้ำแม่สาวคนนั้น
แต่นอกนั้นเขาก็ไม่มีอะไรนะ
เขาก็ดูไม่เหมือนตุ๊ด ตอนที่เป่าสมองคนพวกนั้นใส่ผนัง
เปล่า เราไม่ได้อยากจะฆ่าพวกเขา
เราอยากเข้าไปแล้วออกมา โดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้
เพอร์รี่อยากให้เราใส่ถุงน่องปิดหน้า
แต่ไอ้ร้านค้าเฮงซวยที่เราไปซื้อถุงมือ ดันมีแต่ถุงน่องสีสว่าง
ใส่ไปแล้วเห็นตาผมชัดแจ๋วเลย จะใส่เข้าไปได้ไงล่ะ
เพอร์รี่เลยบอกว่าเราน่าจะไปที่รพ. แล้วขอซื้อถุงน่องสีดำจากแม่ชี
ผมว่ามันเป็นความคิด ที่บ้าบอฉิบหาย
แต่ไม่อยากจะทะเลาะกับเขา
ผมเลยแกล้งไปแอบอยู่หลังประตู แล้วกลับเข้ามาบอกว่า
พวกแม่ชีไม่ยอมขายให้ฉันเลย
แล้วเพอร์รี่ว่ายังไง
เขาพูดว่า
สักคู่
พวกแม่ชีไม่ยอมขายให้ฉันเลยสักคู่
จริงเหรอ
- เขาแก้ไวยากรณ์ให้คุณเนี่ยนะ - ฟังนะน้อง
เพอร์รี่ สมิธ
ชอบคิดว่าตัวเองเป็นศิลปิน
นี่น้อง อยากเป่าปี่ให้พี่ลอดผ่านตะรางไหม
ของพี่ไม่ได้ยาว ขนาดที่ลอดผ่านตะรางได้
วิธีเดียวที่จะรับมือกับความถ่อยได้ คือต้องถ่อยกว่า
ผมกับเพื่อนก็เจอแบบเดียวกัน เทนเนสซี่ วิลเลี่ยมส์
นักเขียนที่ฉลาดๆ น่ะ
ช่างเถอะ
ไม่มีใครแถวนี้ ชอบฟังเรื่องแบบนี้กันหรอก
ผมชอบ
ผมอยากฟัง
ผมกับเทนเนสซี่ อยู่ในบาร์ด้วยกัน
มีผู้หญิงเมาแอ๋ เดินมาหาผมแล้วพูดว่า
ฉันขอลายเซ็นต์คุณได้ไหม ผมตอบว่า ได้สิจ๊ะ
เธอบอกว่าไม่มีเศษกระดาษ
เธอก็เลยถกเสื้อขึ้น แล้วชี้นิ้วไปที่สะดือ
ขอให้ผมเซ็นต์ตรงนั้น
เธอยื่นดินสอเขียนคิ้วมาให้ผม
ผมก็เขียนชื่อรอบสะดือของเธอ ยังกับจานนาฬิกาแดด
อยู่ดีๆ สามีของเธอก็โผล่มา ทั้งเมาทั้งโกรธ เขาพูดว่า
ไหนๆ คุณก็ชอบเซ็นต์ดีนัก เซ็นต์ตรงนี้ด้วยซะเลยสิ
พูดจบเขาก็รูดซิบลง แล้วควักไอ้จ้อนออกมาเลย
แล้วคุณทำยังไงล่ะ
คนเงียบกริบกันทั้งบาร์เลยนะ
ผมมองเขาขึ้นๆ ลงๆ แล้วพูดแบบสงบสุดเท่าที่จะทำได้
ผมไม่แน่ใจว่าจะพอเซ็นต์ชื่อไหม แต่จะเขียนตัวย่อให้ละกัน
เทนเนสซี่ วิลเลียมส์ เขียนหนังสือประเภทไหนเหรอ
ผมรู้จักชื่อเขานะ แต่นึกชื่อหนังสือของเขาไม่ออก
เขาเป็นนักเขียนบทละคร เรื่อง รถรางคันนั้นชื่อปรารถนา
- เรื่องที่แบรนโดเล่นน่ะเหรอ - เรื่องนั้นแหละ
มาร์ลอน แบรนโด แม่งโคตรเจ๋ง
เขาเป็นหนึ่งในดาราสองคนที่ผมชอบ
- อีกคนนี่ใครล่ะ - ฮัมฟรีย์ โบการ์ท
ผมชนะฮัมฟรีย์ โบการ์ทแล้ว
แอลวิน ดิวอี้ก็ด้วย
นี่เป็นเรื่องใจดำที่สุดที่เธอเคยทำเลย เนลล์ ฮาร์เปอร์ ลี
และฉันจะไม่มีวันยกโทษให้เธอ
น้อยๆ หน่อยย่ะ เธอสบายแล้วนี่ เพอร์รี่ยอมพูดแล้ว
ฉันก็ต้องกลับไปหาชีวิตของตัวเอง
ฉันมีไฟจะทำงานบ้างแล้ว
งั้นก็ ลาก่อน ฉันเกลียดเธอ
ขอบใจ เธอก็ด้วยนะ
โฮลโคมบ์
- ผู้คว่ำโบการ์ทได้สบายดีไหม - ก็ดี
เล่าเรื่องเขาให้ผมฟังอีกสิ
ผมว่าเราน่าจะคุยเรื่องอื่นกันก่อนนะ
เช่นเรื่องอะไร
ไม่มีอะไร ผมแค่ไม่ค่อยมีเรื่องโบกี้มาเล่า
แต่มีเรื่องตลกมากอยู่อย่างหนึ่ง เกี่ยวกับมาร์ลอน แบรนโด
ผมกับเขาเคยอยู่ด้วยกันทั้งคืน มีแค่เราสองคน
เขาเล่าเรื่องทั้งชีวิต ก่อนที่จะมาเป็นดาราให้ผมฟัง
พวกคุณเป็นเพื่อนกันเหรอ
ผมไม่กล้าพูดงั้นหรอก เขาบอกคนอื่นว่าอยากจะฆ่าผม
ฆ่าทำไมล่ะ
เขาไม่ชอบที่ผมบรรยายภาพ เกี่ยวกับตัวเขาในบทความ
เขาอ้างว่าบอกผม เรื่องที่ตกลงกันว่าจะไม่ออกสื่อ
คุณกลับไปเช็คโน๊ต ที่จดไว้ไม่ได้เหรอ
ผมไม่เคยจดโน๊ต
ผมมีเทคนิคการจำที่ทำให้ จำได้หมดเกือบ 100%
แหม ไอ้คำว่า เกือบ นี่สิโคตรเด็ด
ผมอาจจะตกหล่นบางคำ แต่ความหมายไม่เคยผิดนะ
ถ้าคุณตกหล่นคำสำคัญ มันก็จะผิดนะ
คุณนี่มันกวนประสาทจริง
ไปหาเรื่องนักแสดงที่ยิ่งใหญ่ อย่างมาร์ลอน แบรนโดทำไมกัน
คุณเข้าใจผิดแล้ว
เห็นไหม เพราะอย่างนี้ไง ผมถึงไม่อยากคุยกับคุณ
ถ้าคุณทำให้ผมดูป็นไอ้งั่งล่ะก็ ได้เห็นดีกันแน่
เพอร์รี่ ผมไม่เคยตัดสินตัวละครเลยนะ
งั้นนี่จะเป็นสิ่งที่คุณ จะจำได้แม่น 100 % เลย
ผมไม่ใช่ตัวละคร
ผมเป็นมนุษย์นะโว้ย
- ยาม - เพอร์รี่ เอ็ดเวิร์ด สมิธ
จะมีคุณรึไม่ก็ตาม ผมก็จะเขียนหนังสือเล่มนี้
คุณมีส่วนร่วม ผมจะได้ทำให้ คุณเป็นมนุษย์แบบ 3 มิติ
หรือคุณจะทำตัวงี่เง่าแบบนี้ต่อไป
แล้วผมจะกลับไปนิวยอร์ค เขียนอะไรก็ได้ตามที่ผมต้องการ
นี่งานปาร์ตี้ของผมใช่ไหม
ทรูแมน
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ๊ะ พวกเราคิดถึงเธอมาก
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้ได้
เล่าเรื่องฆาตกรให้เราฟังหน่อย
พวกเขาชื่อดิ๊ค ฮิคค็อค กับเพอร์รี่ สมิธ
- คุณเจอพวกเขารึยัง - เจอเหรอ
ผมบุกถึงห้องขังพวกเขาเลยจ๊ะ
ฉันขนลุกเกรียว
เวลาที่คุยกับพวกเขา ก็ดูเป็นหนุ่มน้อยนิสัยดีเลยนะ
บอกตรงๆ ผมห่วงเรื่องสวัสดิภาพ ตอนอยู่ใกล้นอร์แมน เมเลอร์มากกว่า
ดิ๊คเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น โดยไม่สะทกสะท้านสักนิด
- เหมือนเป็นเรื่องทั่วไป - แล้วเทอร์รี่ล่ะ
ไม่ใช่ ชื่อเพอร์รี่ ยังกับพระนางอังตัวเน็ตต์
เขาลึกลับมาก
ก่อนที่จะฆ่าลูกชายของคลัทเตอร์ เขาเอาหมอนหนุนหัวให้ด้วยนะ
แถมยังไม่ยอมให้ดิ๊ค ข่มขืนลูกสาวเขา
- เขาไม่ได้ใจดีขนาดนั้นหรอก - แจ๊คพูดถูก
หลังจากที่แสดงความนุ่มนวลเสร็จ เขายิงตายหมดบ้านเลย
แถมปาดคอตาแก่นั่นด้วย
มีอะไรบางอย่าง
ที่ผมเองก็ฟันธงไม่ได้
พูดไปก็เหมือนเพี้ยน ที่ว่าเขาอ่อนโยน
แต่เขาก็มีทั้งด้านที่อ่อนโยน และด้านโหดร้ายอยู่ในตัว
เขาน่ะ...
เขาทำไมเหรอ
ช่างมันเถอะ มาผลัดกันเม้าท์รอบโต๊ะดีกว่า
บอกผมมาสิว่า พวกคุณกำลังเป็นชู้กับใครบ้าง
เจริญล่ะ
เบนเน็ตต์
ทรูฮาร์ทเขียนไว้ในจดหมายเสมอว่า ของใหม่ที่ใครๆ ก็ชอบคืออะไร
พวกเราที่มีลูกแล้วก็คงจะทราบ
ของใหม่ที่ว่าไม่ได้แสดงที่บรอดเวย์ หรือฉายช่องซีบีเอส
โทษทีนะ ที่รัก
- นี่ต่างหาก - คุณจะเห็นลูกถือนี่กลับบ้าน
แล้วคุณก็คิดว่า ฉันจะเชือดข้อมือตายซะดีกว่า
แล้วอีก 5 นาทีต่อมา
คุณก็กำลังเต้นอย่างเมามัน
ต้องปิดประตูด้วย คุณอดใจไม่ไหวน่ะ
ผมอดใจได้
พวกงี่เง่าเต้นไม่ได้เรื่องนักหรอก
ตายละ
งานเขียนไปถึงไหนแล้วล่ะ แจ๊ค
มาฟังกันเลยดีกว่า
ตอนที่เบ็บบอกผมว่า ใครๆ ก็เต้นได้
ผมพนันไว้ 100 ดอลล่าร์ว่า เธอสอนผมไม่ได้ ตอนนี้ผมติดหนี้ละ
ฉันกับสลิมจะสาธิตให้ดูว่าเต้นยังไง หวังว่าพวกคุณจะโดดมาร่วมวงนะ
- โดยเฉพาะคุณ - เล่นเลย
แม่เจ้า
- มานี่เลย ลูกศิษย์ฉัน - ก็ได้ครับ คุณครู
ตอนที่เธอสอน ผมถามว่า แล้วท่าอื่นล่ะ
เธอบอกว่า มีท่าเดียวนี่แหละ
- ใครจะเป็นรายต่อไป - ใครดีล่ะ
ผมต้องทำยังไง
ก็อย่างที่ผมบอก นี่เขาไม่เรียกว่าเต้น
- บุหรี่คุณจะดับแล้ว - อ๋อ บุหรี่ดับ
ทรูแมน
- ยื่นเท้าออกมาสิ - เลิศมาก
คุณทำท่าอะไรน่ะ
ใช้แขนทำท่าอะไรไปก็ได้
- แล้วก็ย่อลง - ท่าอะไรน่ะ เต้นฟลามิงโกเรอะ
ผมขอโทษเรื่องแจ๊คด้วยนะ ลมแทบจับตอนที่เขาด่าบิล
บิลเขารับได้สบายมาก เชื่อสิ
แจ๊คเขามั่นใจในจริยธรรม เสียจนชอบข่ม
จริยธรรมเรื่องไหนล่ะ
อะไรก็ตามที่ผมว่าสนุก ก็เป็นเรื่องบัดสีทั้งนั้น
ไม่ใช่เรื่องจริยธรรม ประจำใจคนอะไรหรอก
เราตกลงกันไว้ว่า ถ้าเราเกิดความใคร่
แล้วอีกคนไม่อยู่ทำให้ได้
ฉันเข้าใจ
ผมแทบไม่เคยไปหาเศษหาเลยที่ไหน เขาสิร่อนไปทั่ว
เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ ผมคงปล่อยมากกว่านี้ถ้าไม่รู้ขนาดนี้
แต่เรื่องนี้ไม่ทำให้คุณโกรธเลยเหรอ คุณทนได้ยังไงที่คิดถึง
หรือเห็นภาพตลอดเวลา
นี่เธอ มีเรื่องอะไร
บิลกำลังมีชู้
โถเบ็บลิ่ง ไม่นะ
คุณห้ามปริปากบอกใครเรื่องนี้เลยนะ
มันจะตายไปพร้อมกับผม
คุณทำยังไงถึงจับได้ล่ะ
ผ้าปูที่นอนของเรามีคราบเลอะ
- เอาล่ะ ผมจะอ้วกละ - เขาไม่ได้เอาให้แม่บ้านซักอยู่แล้ว
ก็ใช่น่ะสิ
เขาเลยนั่งซักเองหน้าอ่างอาบน้ำ ขยี้ใหญ่เลย
แต่มันก็ไม่ออก
พอฉันกลับบ้านมา เห็นรอยแปลกๆ บนผ้าปูที่นอน
แล้วฉันก็ถามซื่อๆ ไม่ได้สงสัยอะไรเลย
ฉันพูดว่า
นี่มันรอยอะไรวะเนี่ย
ฉันนึกว่าแมรี่ ลีทำเป็นรอยด่าง
แต่พอฉันมองหน้าบิล แล้วเห็นว่า
แค่สีหน้าและสายตาของเขา ฉันก็คิดเลยว่า
ขอบคุณสวรรค์ที่เขาโกหกไม่เก่ง
ไม่อย่างนั้นฉันคงด่า แมรี่ ลีเปิดเปิงไปแล้ว
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่า ผู้ชายที่เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์
จะเป็นคนที่โกหกไม่เก่ง
ไม่รู้ว่าประสบความสำเร็จมาได้ยังไง
ฉันจะทำยังไงดีล่ะ
คุณต้องการผมเมื่อไหร่ ก็โทรหาได้ตลอดเวลาเลย
ไม่ว่าจะเป็นตอนตี 3 หรือว่าสงครามที่ไหนจะประทุ
บรุ๊คลินกับแมนฮัตตันห่างกันแค่นี้ ผมเหินข้ามสะพานมาแป๊บเดียวก็ถึง
คุณจะได้รู้ว่ายังมีผม เป็นเพื่อนซี้ตลอดชีวิต
ทีโบน คุณช่างดีอะไรอย่างนี้
ฉันนึกภาพบิล พาเลย์ นั่งซักผ้าปูที่นอนไม่ออกจริงๆ
เขาคงจะลนลานน่าดู
- เบ็บผู้น่าสงสาร - ผมรู้ น่าเห็นใจเธอนะ
เก็บเงินด้วย
คุณตามมาได้ไหม ผมจะไปที่แผงหนังสือ
ว่าจะซื้อใจเพอร์รี่เสียหน่อย ผมเลยจะส่งหนังสือโป๊ให้เขากับดิ๊ค
ได้สิ
ฉันล่ะอยากได้แฟนอย่างคุณ เซ็กซ์กับเงินน่ะฉันไม่สนหรอก
ถ้าเราจะสนุกกันได้แบบนี้ตลอดไป
- ขอบคุณนะบิ๊กมาม่า ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณจ๊ะ
- รักเหรอ - ยังจะมีหน้ามาถามอีก
- คุณไม่เคยเล่าเรื่องลับให้ผมฟังนี่นา - คุณพูดถูก ฉันไม่เล่าหรอกจ๊ะ
ทำไมถึงไม่เล่าล่ะ
- ง่ายจะตาย ฉันไม่ไว้ใจคุณน่ะสิ - อะไรนะ ผมอึ้งเลย
อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก
สวัสดียามบ่าย
ผมอยากได้เพลย์บอย ปาร์ตี้ดอล สแตกไนท์
เบบี้ดอล ฮ็อทซี่ท็อทซี่ เฟรนช์ฟลิพ พิงค์เลซ บัสตี้แอนด์จักเกิ้ล
จิ๊กเกิ้ล
ทำไมคุณถึงไม่ไว้ใจผมล่ะเนี่ย
คุณก็รู้ดีว่าทำไม เพราะสักวันหนึ่งคุณจะเอามันไปใช้
ไม่มีวันหรอก
ผมอาจจะไม่ใช่พระ แต่ก็มีศีลธรรมนะจะบอกให้
คุณพระคุณเจ้า ดูนี่สิ น่าเกลียดจังเลย
ผู้หญิงใส่เสื้อผ้า ดูดีกว่าเยอะเลย
แม่เจ้า ดูไม่จืดเลย
ฉันล่ะดีใจที่คุณหายแล้ว
เป็นยังไงบ้าง
ฉันได้โครงเรื่องที่ยอดไปเลย สลับไปมาระหว่าง
ครอบครัวคลัทเตอร์ และดิ๊คกับเพอร์รี่เข้าใกล้มาเรื่อยๆ
แต่ถ้าผมไม่มีความลุ่มลึกทางอารมณ์ มันก็เป็นแค่ละครตำรวจจับผู้ร้าย
ใครเขาอยากอ่านกันล่ะ
ยอมรับมาเถอะน่า ถ้าไม่มีเพอร์รี่ เธอก็เจ๊ง
- ฉันจะชิ่งหนีเธอล่ะนะ - เนลล์
เอาจดหมายของเธอไป
มาจากเดอะนิวยอร์คเกอร์
มีพวกบัตรเชิญอะไรสักอย่าง แล้วก็...
เธอรู้จักใครที่ เรือนจำรัฐแคนซัสรึเปล่า
เขาคงจะเขียนมาขอบคุณฉัน เรื่องหนังสือปลุกใจเสือป่าให้แหงๆ
เธอต้องไม่เชื่อแน่เลย
อะไร
ถึงคุณคาโพตี
คุณช่างมีน้ำใจเหลือล้นที่ส่ง วารสารสิ่งพิมพ์เหล่านั้นมาให้ผม
เขาอ่านพจนานุกรมนะเนี่ย
แต่ผมเสียใจที่ต้องแจ้งให้คุณทราบว่า ของเหล่านี้ไม่เหมาะสมกับการอ่าน
อนาคตของผมถูกกำหนดไว้แล้ว
แต่มีอยู่เพียง 2 อย่าง ติดคุกตลอดชีวิตหรือประหาร
ดังนั้นไม่ว่าผมจะมีเวลาที่เหลืออยู่ น้อยหรือมาก
ผมตั้งใจจะใช้เวลานั้นไปกับ สิ่งที่งดงามและประเทืองปัญญา
ดูลายมือเขียนซะก่อน
ถ้าเขาอยากได้สิ่งที่ งดงามและประเทืองปัญญา
เธอคือคนที่เขาต้องการพอดี
เบรคฟาสต์แอททิฟฟานี่ส์
เดอะมิ้วส์อาร์เฮิร์ด
โดยทรูแมน คาโพตี
ฉันรอเปิดจดหมายอ่านพร้อมเธอ
ถึงคุณคาโพตี ขอบคุณมากสำหรับหนังสือ
มันช่างประเทืองปัญญามากกว่า รูปโป๊ที่คุณส่งมาให้ก่อนหน้านี้
อย่างไรก็ดี
อย่างไรก็ดีเหรอ
แม้ว่าจะเล่าเรื่องราวได้ดี
แต่เมื่ออ่านจบแล้ว ผมไม่ชอบเลย เพราะว่าการเขียนนั้นขาดความเมตตา
ฉันไม่เคยนะยะ
เธอน่าจะส่งหนังสือโป๊ ให้เขาเหมือนเดิมนะ
ฆาตกรฆ่า 4 ศพบอกว่า งานเขียนของฉันขาดความเมตตา
งานเขียนของฉันไม่ได้ฟูมฟาย และไม่เร้าอารมณ์
แต่ฉันก็ไม่เรียกมันว่า ขาดความเมตตา
ฉันไม่เคยคิดถึงมันในแง่นั้นเลย
- พูดมาได้ไงเนี่ย - ใช่
ผมนั่งรถไฟนาน 3 วัน ถ่อกลับมาถึงที่นี่
ก็เพราะผมอยากจะบอกให้คุณรู้ไว้ว่า
ผมทุ่มเททั้งชีวิตลงไป
ในการสร้างสรรค์ ผลงานศิลปะอันล้ำค่า
กรุณาอย่าหัวเราะเยาะผม
ชีวิตผมทั้งชีวิต
การสร้างผลงานศิลปะ คือสิ่งเดียวที่ผมต้องการ
ผมเคยร้องเพลง แต่ไม่มีใครฟัง
ผมเคยวาดรูป แต่ไม่มีใครแล
ตอนนี้ผมกับดิ๊ค ฆ่าคนไป 4 ศพ
แล้วรู้ไหมว่ามันออกมาเป็นยังไง
ผลงานศิลปะ
ผมกำลังหัวเราะเยาะตัวเองอยู่
คุณอยากให้ผมเปิดปากพูด แต่ผมว่าคุณไม่เข้าใจผมหรอก
- ทำไมล่ะ - หนังสือของคุณไง
ผมคิดว่าคุณดูถูกคนที่คุณเขียนถึง
เหมือนคุณกำลัง ดูแคลนพวกเขาอยู่
ผมจะไม่มีวันดูแคลนตัวละครของผม
ถ้าผมจะเปิดใจกับคุณ
ผมต้องรู้ว่าจะเปิดใจ กับคนที่จะรับฟังจริงๆ
ไม่ใช่เห็นมันเป็นเรื่องตลกเหมือนที่ คุณทำกับยัยฮอลลี่ โกไลท์ลี่นั่น
คุณเขียนเรื่องของผมไม่ได้หรอก
เพราะความทุกข์ทรมานของคุณ มันห่างไกลกับของผมเยอะ
ไม่ใช่นะ ผมสัญญา
ลาก่อน
โอเค
ผมลำบากใจที่จะพูด เหตุผลของเรื่องนี้
ผมไม่เคยพูดมันออกมาเลยสักครั้ง
พ่อบอกทุกคนว่าแม่ป่วย แต่ว่า
แม่ผมฆ่าตัวตาย
- นี่จะหลอกเหรอ - เปล่า
- นี่คุณหลอกผมอยู่เหรอ - เปล่า
คุณไปคุยกับดิ๊คมาใช่ไหม
เปล่า
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น
สิ่งเดียวที่แม่ผมต้องการมาตลอด
คือเป็นสาวย่านถ.ปาร์คอะเวนิว
ซึ่งมันไม่ง่ายเลยเมื่ออยู่ที่อลาบาม่า ไม่มีเงินสักบาท
เธอก็เลยแต่งงานกับพ่อ เพื่อจะหนีออกมา
แต่ก่อนที่พวกท่านจะได้ไป ผมดันเกิดมา
แม่ก็เลยทิ้งผม
ให้อยู่กับพวกป้าๆ
แล้วเมื่อพ่อผมทำให้แม่ ไปไม่ถึงชีวิตในเมืองอย่างที่ฝัน
แม่ก็ทิ้งพ่อไปเหมือนกัน
เพราะว่าแม่สวยมาก
สวยมากๆ
แม่แต่งงานใหม่ กับโจ คาโพตี
เขาทำงานที่นิวยอร์ค
ทำงานงกๆ ไม่ได้หยุด จนกระทั่งฝันของแม่เป็นจริง
เราย้ายไปอยู่ที่ 1060 ถ.ปาร์คอะเวนิว แม่ดีใจจนเนื้อเต้น
ดีใจซะจนแม่ลืมสงสัย
แต่วิธีที่โจทำให้เราไปอยู่ที่นั่นได้ ก็ทำให้เราอยู่ไม่ได้นาน
เขาไปโกงเงินมา
100,000 ดอลล่าร์
เขาถูกไล่ออกแถมเสียประวัติ เขาบอกแม่ว่าเราต้องย้ายออก
ไม่ใช่บ้านหลังเล็กกว่าเดิม บนถ.ปาร์คอะเวนิว
แต่เป็นแฟลตที่ไม่มีน้ำร้อนใช้ ในย่านบร็องซ์
แม่รับไม่ได้
แม่เก็บหอมรอมริบอย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะได้กลับไปอยู่ที่เดิม
แทบจะไม่กิน ไม่ซื้อลิปสติก
แม่เลิกเหล้าตอนไปอยู่ย่านคนรวย แต่พออยู่ไม่ได้ก็กลับไปติดเหล้าอีก
แล้วพอเหล้าช่วยให้ใจสงบไม่ได้
แม่ก็กรอกยานอนหลับทั้งขวด
ผมขอโทษเรื่องเมื่อกี้
ผมนึกว่าคุณพยายามจะหลอกผม
หลอกคุณเหรอ
แม่ผมก็ฆ่าตัวตายเหมือนกัน
ยังไง
ตายแบบช้าๆ แม่กินเหล้าจนตาย
ติดเหล้า
ฆ่าตัวตายเพราะใจไม่สู้
น้องชายผมก็ทนไม่ไหว ฆ่าตัวตายเหมือนกัน
พระเจ้า
- คุณเลยเหลือตัวคนเดียวเหรอ - เปล่า
ผมมีพี่สาวคนหนึ่ง
คุณอยากรู้ไหม ว่าผมคิดยังไงกับเธอ
เธอเป็นนังตัวแสบแสนชั่วร้าย
คุณอยากเห็นจดหมาย ที่เธอส่งมาด่าผมไหม
สนใจหน่อยสิ
นี่อาจจะดีกับหนังสือของเราก็ได้
ผมไม่มีอารมณ์จะคุย
ผมนึกว่าเราเริ่มต้นได้สวย
พอคุณคล้อยหลังกลับไป ไอ้เวรที่อยู่ห้องถัดไปพูดว่า
สมิธ ทำไมแม่กับน้องชายของนาย ไม่เคยมาเยี่ยมเลยล่ะ เขาได้ยิน
ช่างหัวมันสิ ใครสนล่ะ
ตอนที่ผมคุยกับคุณ ผมลืมไปว่าคนอื่นจะได้อ่าน
แล้วผมก็นึกขึ้นได้ ว่าคุณแทงข้างหลังแบรนโดยังไง
เพอร์รี่ สิ่งที่ผมจะเขียนเกี่ยวกับคุณ จะช่วยให้พวกเขารู้จักคุณมากขึ้น
คุณคิดไม่ออก จะคิดได้ไงล่ะ
คุณโดนกดดันมากเหลือเกิน
โถ พ่อหนูเพอร์รี่ ไม่อยากอยู่ที่นี่เหรอจ๊ะ
- หุบปากไปเลย แอนดรูวส์ - ไม่เอาน่า
อย่าให้มันข่มสิ
มานี่
ตรงนี้เป็นบ้านต้นไม้น้อยๆ ของเราได้
ทำไมพวกนายเงียบจังล่ะ
ทีนี้
ผมอยากให้คุณใจเย็นๆ
ผมเย็นไม่ได้ ไม่ใช่ในนี้ หมอนั่นอีก
ผมอาจจะเข้าใจผิด แต่มีอะไรบางอย่างในจดหมาย
ที่ทำให้ผมคิดว่า คุณมีแววจะเป็นศิลปิน
ศิลปินมีพลัง ผ่านทางจินตนาการ
เพื่อหลีกหนีจากโลกเสื่อมทราม และสร้างโลกใหม่ที่ดีกว่า
ยังไง
- หลับตาสิ - ทำไมล่ะ
เชื่อใจผมสิ
ทีนี้ผมอยากให้คุณ นึกภาพสถานที่สงบร่มรื่น
ที่สุดเท่าที่คุณรู้จัก
เม็กซิโก
ผมรู้จักมันดี น้ำทะเลสีครามสดใส
รู้สึกถึงไอร้อนของแสงแดด
อบอุ่นจนคุณลืมเรื่องเครียดไปหมด
รู้สึกถึงความร้อน ที่แทรกลงไปในเนื้อคุณ
แล้วก็
นุ่มนวลดุจขนนก ที่ปลิวผ่านแก้มของคุณ
คือสายลมเย็นสบาย
หลับตา
ดีมาก
สัมผัสสายลม
ที่เป็นดั่งลมหายใจจากสวรรค์
แค่ปล่อยวาง
ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
ผมพร้อมแล้ว
ตอนที่ผมเป็นเด็ก เราย้ายบ้านกันตลอดเวลา
พ่อแม่ของเขา เป็นนักขี่วัวกระทิงโชว์
เป็นชีวิตที่ลำบากหลายเรื่อง
แต่พอเราเสียมันไป มันก็ดูดีขึ้นมาเลยล่ะ
พ่อกับแม่ต้องเลิกแสดง
ขี่ดุเดือดขนาดนั้น กระดูกกระเดี้ยวหักหมด
แต่นั่นคือสิ่งที่พวกท่านเป็น นักขี่
เมื่อไม่ได้ขี่อีกต่อไป
ทุกอย่างก็จบไปด้วย
ให้ตายสิ ฟลอ
อย่ายุ่งน่า แค่เบียร์เอง
ไอ้เวรตะไล
แม่ก็เลยทิ้งพ่อ เอาผม น้องชายและพี่สาวไปด้วย
ผมเคยฝันว่าพ่อจะมารับ
ตลกดีนะ
ผมก็เหมือนกัน
ผมรอพ่อทุกวัน แต่เขาก็ไม่เคยมา
อยู่มาวันหนึ่ง ผมกำลังเดินไปโรงเรียน
ขอให้เป็นจริงๆ
ขอให้เป็นจริง
พ่อ
พ่อมารับผมไปด้วยเหรอ
พ่อก็อยากนะ แต่ทำไม่ได้
พ่อไม่รู้ว่าจะเลี้ยงดูลูกยังไง
พ่อมาบอกลูกว่า เป็นเด็กดีนะ
แล้วพ่อก็ให้ผมลง
เขาเกลียดแม่มาก ไม่มีวันยกโทษให้
เธอพรากพ่อของเขาไป
เด็กผู้ชายต้องการพ่อกันทั้งนั้น
แล้วเขาเกลียดพ่อด้วยไหม
เขาพูดตลอดเลยว่าเกลียดพ่อ แต่เขาเคยทำอย่างนี้
สิ่งนี้เจ็บปวดรวดร้าวมาก
ดิ๊คบอกว่าบางทีเวลาที่ผมหลับอยู่
พ่อ
พ่อไปอยู่ที่ไหนมา
ผมตามหาพ่อจนทั่วเลย
หลายปีหลังจากที่ผมปลดประจำการ
ผมได้รับจดหมายจากพ่อ บอกว่ารู้วิธีหาเงินแล้ว
อยากให้ผมไปช่วยเขา
ผมคงโกหกถ้าบอกว่า ไม่ได้ดีใจอะไรตอนที่ได้จดหมายนั่น
ในที่สุดพ่อก็มีบ้านให้ผม
ผมจะได้ร้องเพลง เล่นกีต้าร์ในบาร์
ผมวาดรูปหมดทุกภาพ วาดป้ายร้านเองด้วยซ้ำ
ไม่มีใครมาเลย
ไม่มีใครเลย
รู้ไหมว่าทำไม
ก็เพราะแกนั่นแหละ ไอ้เวรตะไลไร้ประโยชน์
ป้ายของแกมันไม่ได้เรื่อง
ฉันบอกว่า ซื้อป้ายไฟนีออน
แล้วแกก็บอกว่า ผมจะวาดป้ายร้านเราให้สวยๆ
ตุ๊ดฉิบหาย
มาเลย
ผู้ชายคนนี้ฆ่าผมทั้งเป็น
ซ้ำแล้วซ้ำอีกด้วยสิ่งที่เขาพูด และทำกับผมมาตลอดชีวิต
มันเหมือนมีมีด อยู่ในใจผมตลอดเวลา
ผมเลยตัดสินใจ จะฆ่าเขาเดี๋ยวนั้นอย่างเลือดเย็น
ตุ๊ดเอ๊ย
แต่ผมทำไม่ได้
เรื่องทั้งหมดที่เกี่ยวกับพ่อ
จะทำให้ผมดูเหมือนไอ้เด็กขี้แย
ไม่ใช่ มันจะทำให้ทุกคน เห็นคุณเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์
ไม่ใช่แค่คนที่ทำให้คนอื่นเป็นทุกข์ แต่เขาเองก็ทุกข์ทรมาน
ผมขอดูได้ไหม ว่าคุณเขียนไปถึงไหนแล้ว
ไม่ได้จนกว่ามันจะเสร็จสมบูรณ์ แต่ผมสัญญาว่ามันจะน่าเห็นใจ
ไม่เคยมีใครปฏิบัติกับผม เหมือนอย่างที่คุณทำ
ทำเพราะอยากให้ผม เล่าเรื่องให้คุณฟังรึเปล่า
ไม่ใช่
เพราะผมเคารพคุณ
เอาล่ะ หมดเวลาแล้ว
- ขอบคุณที่พูดถึงสิ่งงดงาม - อะไรงดงาม
เรื่องการเคารพ
ฉันมันน่าเห็นใจสินะ
แกคอยมองหา คนอย่างฉันมานานล่ะสิ
หนังสือของแกชื่ออะไรนะ ที่มัน น่าเห็นใจ เกี่ยวกับฉันน่ะ
ฉันรู้ว่าชื่ออะไร ยามบอกแล้ว แล้วมันก็ไม่น่าเห็นใจด้วย
ชื่อเรื่อง อย่างเลือดเย็น ใช่ไหม
มันชื่อ อย่างเลือดเย็น ใช่ไหมวะ
แกขายเรื่องฉัน ไอ้เวร
พอฉันยอมเปิดปาก เล่าให้ฟังหมดทุกอย่าง
งานนี้แกไม่รอดแน่
ร้องแอะเดียว
แกจะได้ไปเจอ พวกคลัทเตอร์ในนรกเลย
ตกลงไหม
อ้าปาก
อ้าปากสิวะ
แกต้องชดใช้ เรื่องชื่อหนังสือเดี๋ยวนี้เลย
แกหลอกฉัน ตอนนี้ฉันจะเอาคืน
ฉันจะไม่ข่มขืนแกหรอก
เพราะแกเชื่อใจฉันได้
แต่ดูนี่
ดูสิ
ชื่อหนังสือของแก ทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้
อย่าให้เขาเข้ามา
ผมต้องคุยกับคุณ ได้โปรดเถอะ
พูดตรงนั้นแหละ
ขอเราคุยกันตามลำพังได้ไหม
หนังสือผมชื่อ อย่างเลือดเย็น แต่มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
พวกคุณทำเรื่องเลวร้ายมาก
พวกจนท.กฎหมายกับสาธารณชน กำลังเรียกร้องให้ฆ่าคุณ
ถ้าพวกเขาได้ในสิ่งที่ต้องการ พวกเขาไม่ปล่อยให้คุณรอดแน่
ไม่ใช่ชั่วขณะที่ไร้ความรู้สึกชั่วดี แต่มีการวางแผนก่อนลงมือก่อเหตุ
นั่นคือคำจำกัดความตามกฎหมาย ของ อย่างเลือดเย็น
ชื่อหนังสือเล่มนี้ เป็นการประณามแผนของพวกเขา
ไม่ใช่แค่แผนของพวกเขา
ไม่ ไม่ใช่แค่นั้น
ฟังนะ คุณทำเรื่องเลวร้าย คุณไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์
แต่มันไม่ได้แปลว่าคุณไม่ใช่มนุษย์ ผมอยากให้คนมองแบบนั้น
ผมจะไม่คุยกับคุณ จนกว่าจะได้อ่านในสิ่งที่คุณเขียนไป
มันทำใจยาก เวลาอ่านเรื่องของครอบครัว
- แต่คุณเล่าให้ผมฟังเองนะ - ไม่ใช่ครอบครัวของผม
ครอบครัวคลัทเตอร์
ในบ้านต้องมีเงินมากกว่านี้ ไม่งั้นได้เจอดีแน่
พาเขาลงไปที่ห้องใต้ดิน
ฉันจะไปเอาตัวตาแก่นั่น
คุณไม่คิดหรอกว่าจะเป็นแฟนใคร หรือว่าเป็นสมาชิกองค์กรเยาวชน
ใส่เสื้อผ้าซะสิ ข้างล่างนั้นคงหนาวมาก
ครับผม
เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาเลย
รู้แค่ว่ามีตู้เซฟ
แต่ผมไม่มีตู้เซฟ
อายุเท่าไหร่แล้วจ๊ะ ไม่ต้องกลัวนะ
- ให้พี่ช่วยถอดให้ไหม - เฮ้ย ออกมานี่
เดี๋ยวนี้
- นายแตะเธอเมื่อไหร่ ฉันเอาตาย - ฉันเสร็จแล้วนายค่อยเอาสิวะ
ไปกันเถอะ ไม่มีตู้เซฟ แกพลาดแล้วล่ะ
เราไปไม่ได้หรอก พวกเขาเห็นหน้าเราชัดแจ๋ว
ไปที่ห้องใต้ดินจะได้จัดการให้เสร็จ เดี๋ยวฉันตามไป
ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้บนนี้
ไอ้เวรเอ๊ย
ไปก็ได้
ผมรู้ว่ามันบ้าบอ
แต่ตอนที่ผมมองตาเขา ผมคิดว่า
เสียดายที่เราเป็นเพื่อนกันไม่ได้
เขามีข้าวขององค์กรเยาวชน อยู่ในห้อง
ผมน่าจะเล่าเรื่องครอบครัว กับงานขี่วัวกระทิงให้เขาฟัง
- ไม่จูบเขาซะเลยล่ะ - ไสหัวไป
นายไม่เคยชอบผู้หญิง
- กระหรี่ก็ไม่เอา - หุบปาก
นายไม่เคยดูด้วยซ้ำ เวลาที่ฉันเอากะหรี่มากก
- นายชอบผู้ชายมากกว่าสินะ - หุบปาก
- เอาเลย ฉันจะได้ไปเอาน้องสาวมัน - หุบปาก
เอาเลยสิจ๊ะ จูบเขาสิ
หรือจะจูบพ่อเขาดีล่ะ
ฉิบหายแล้ว เพอร์รี่ มือเขาหลุดจากเชือก
ทีนี้นายก็ไปฆ่าพวกผู้หญิง
ผมน่าจะช่วยชีวิตพวกเขาได้
แต่อย่างน้อย
ผมก็รู้ว่าเขาจะทำอะไร กับเด็กผู้หญิงคนนั้น
อย่างน้อยผมก็ช่วยเธอได้เรื่องนึง
ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
ตัวอย่างเรื่องบุคลิกสองขั้วของเขา ที่ผมจะเอามาเล่าให้คุณฟังได้ก็คือ
เขาบอกผมว่าคิดยังไง กับเฮิร์บ คลัทเตอร์
ก่อนที่ผมจะเชือดคอเขา ก็คิดว่าเขาช่างเป็นคนดีจังเลย
เขาเป็นสุภาพบุรุษพูดจานุ่มนวล
ผมคิดแบบนั้นแว้บหนึ่ง ก่อนที่จะเอามีดปาดคอเขา
ผมคิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษมาก พูดจานุ่มนวล
ผมคิดแบบนั้น ก่อนที่จะเอามีดปาดคอเขา
พูดได้อัศจรรย์ใจจริงๆ
อัศจรรย์ใจ
ก่อนที่ผมจะเอามีดปาดคอเขา ก็คิดว่าเขาช่างดีอะไรอย่างนี้
เขาเป็นสุภาพบุรุษพูดจานุ่มนวล ผมคิดแบบนั้นก่อนที่จะเชือดคอเขา
ผมคิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษมาก พูดจานุ่มนวล
ผมคิดอย่างนั้นจนถึงตอนที่ เอามีดปาดคอเขา
หนังสือไปถึงไหนแล้ว
ใกล้เสร็จแล้ว อีกไม่กี่วัน ผมต้องไปดูพวกเขาขึ้นศาล
ขึ้นศาลไปตามกระบวนการใช่ไหม พวกเขาไม่ได้จะอุทธรณ์สินะ
เปล่า พวกเขาหวังโทษตลอดชีวิต ไม่ใช่โทษประหาร
โดนประหารคงดีกว่าสำหรับหนังสือ
ผู้อ่านคงจะสะใจมากกว่า แล้วก็ช่วยเสริมชื่อเรื่องด้วย
นี่เธอ ฉันทุ่มเทให้เรื่องนี้ มากกว่าอะไรทั้งหมดในชีวิต
ฉันไม่อยากให้มันพัง เพราะคณะลูกขุนตัดสินอะไรโง่ๆ นะ
เหล่าคณะลูกขุน ได้คำตัดสินแล้วหรือยัง
ได้แล้วครับ ใต้เท้า
เสมียนช่วยนำคำตัดสินมาให้บนนี้
พวกเราคณะลูกขุนเห็นว่าจำเลย เพอร์รี่ เอ็ดเวิร์ด สมิธ
มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา
และบทลงโทษคือ
ประหารชีวิต
- คุณจะยื่นอุทธรณ์ไหม - ดิ๊คอยากจะยื่น
แต่เราโดนแขวนคอแน่ ก็สมควรแล้ว
คุณคิดว่าโดนแขวนคอนี่ ยุติธรรมแล้วเหรอ
ตลกดีนะ เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ
คิดอยู่ว่า จะโดนโทษอะไร
การติดคุกไม่ใช่บทลงโทษ ถ้าคุณไม่ได้ชอบโลกภายนอก
ความตายก็เหมือนกัน ถ้ามีชีวิตอยู่แล้วมันเจ็บปวด
ผมจะบอกคุณให้ว่าอะไร คือบทลงโทษสำหรับผม
อะไรเหรอ
ความหวังที่จะมีใครอยู่เคียงข้าง
หลังจากที่ไม่มีใครมานานหลายปี คุณได้เจอเขา แต่อยู่ด้วยไม่ได้
- เราสนิทกันจริงๆ ใช่ไหม - ใช่สิถามได้
คุณไม่ได้ดีกับผม แค่เพราะอยากเขียนหนังสือใช่ไหม
ไม่ใช่ ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา
- ดิ๊คก็ด้วยเหรอ - แค่เรื่องหนังสือนะ
คุณเป็นคนเดียวเท่านั้น ที่ผมรู้สึกว่ามีอยู่จริง
ผมก็เหมือนกัน
ผมไม่ต้องทำตัวเหมือนของเล่น สร้างความบันเทิงเวลาที่อยู่กับคุณ
เพอร์รี่
ผมไม่อยากให้คุณตาย
เราสองคนไม่ใช่ รอนกับแนนซี่ เรแกน
เราห่างกันไปนาน เรารู้ว่าต้องมีเซ็กซ์
แต่เราเป็นผู้ชาย เรามีเซ็กซ์เพื่อปลดปล่อยอารมณ์ได้
แต่ที่ไม่ได้ก็คือ ห้ามหลงรัก
นั่นเรียกว่าการนอกใจ
เป็นรอยร้าวระหว่าง การมีวุฒิภาวะ
และอารมณ์ที่อ่อนไหว
หลังวันตัดสินโทษ ทรูแมนก็หมกตัวเขียนหนังสือ
กลางปี 1963 เขาก็เขียนเสร็จ
สมบูรณ์แบบราวกับเพชร ทั้งแกร่ง เหลี่ยมกะรัตแพรวพราว
แต่ว่าครั้งนี้
มันมีความเมตตา
แต่เราก็ตีพิมพ์หนังสือไม่ได้ จนกว่าจะได้ตอนจบ
จนกว่าเรื่องของสองคนนั่น จะคลี่คลาย
มีการยื่นอุทธรณ์ 4 ครั้ง ไปจนถึงชั้นศาลฎีกา
ยื้อกันอยู่ถึง 5 ปี จึงจะได้คำตัดสินสุดท้าย
ฆาตกรทั้งสองคนก็โดนหนักอยู่ ซึ่งผมไม่รู้สึกอะไร แต่ว่า...
คุณรู้รึยังว่า หนังสือจะถูกตีพิมพ์เมื่อไหร่
ผมไม่รู้
คุณไม่รู้หรอกว่า มันทุกข์ทรมานขนาดไหน
ผมเขียนหนังสือเล่มนี้ไม่ได้หยุด มานาน 4 ปีแล้ว
ทุ่มเทใส่ลงไปจนหมดตัว ทั้งสมองและหัวใจ
แล้วก็ต้องมารออยู่อย่างนี้
ตีพิมพ์เรื่องที่ผมเขียนก็ไม่ได้ จนกว่าพวกเขาจะถูกแขวนคอ
ผมรอไม่ไหวแล้วนะ
คุณรู้สึกว่าหนังสือของคุณ มีค่ามากกว่าชีวิตคนเหรอ
- มีค่ามากกว่าชีวิตของดิ๊คก็แล้วกัน - แล้วของอีกคนล่ะ
เขาชื่อเพอร์รี่
มันเป็นจุดที่เกินจะทนได้
เพราะการได้ตอนจบของหนังสือ มันหมายถึงจุดจบของ...
ก่อนนักโทษขึ้นลานประหาร จะเขียนจดหมายได้อาทิตย์ละ 2 ฉบับ
ทุกอาทิตย์ ตลอดระยะเวลา 5 ปี
เพอร์รี่เขียนจดหมายนั่นถึงทรูแมน
ทรูแมนเพื่อนรัก วันนี้ที่แคนซัสหนาวมาก
ถึงจะไม่ได้เย็นยะเยือกเหมือนที่ผม จินตนาการถึงสวิตเซอร์แลนด์
เทือกเขาแอลป์นั่นใหญ่ขนาดไหนนะ
ทรูแมนเพื่อนรัก คุณรู้จักเพลง เหมืองทองบนท้องฟ้า ไหม
นั่นเพลงโปรดของพ่อเลย
คุณน่าจะใช้เส้นสาย กับพวกจนท.ในคุกนรกนี่
ส่งเครื่องอัดเสียงมาให้ผม ผมจะได้ร้องเพลงนี้ให้คุณฟัง
วันนี้ไม่ค่อยมีอะไรจะเล่าให้ฟัง
เศร้าใจเป็นบ้า
ผมคิดถึงคุณ ช่วยเขียนตอบกลับมาเร็วๆ นะ
คุณคงนึกไม่ออกว่าผมเป็นยังไง เวลาที่เขาเอาจดหมายมาส่ง
แล้วมีจดหมายจากคุณ
ทรูแมนเพื่อนรัก
มันจบสิ้นแล้ว
การยื่นอุทธรณ์ครั้งสุดท้ายของเรา ถูกปฏิเสธ
ผมกับดิ๊คได้รับอนุญาต ให้มีพยานตอนถูกแขวนคอ
เราทั้งคู่เลือกคุณ
- เธอต้องไปกับฉันนะ - ฉันไปไม่ได้
ฉันกำลังแย่เรื่องหนังสือเล่มใหม่ ทำยังไงก็เขียนไม่ออก
อีกอย่าง ฉันนึกว่าเธอต้องการแบบนี้
ฉันรู้ว่าเคยพูดแบบนั้น
แต่ต้องเห็นเขาตายเนี่ยนะ
มันเกินจะทน
- แจ๊คคงไม่ไปด้วยสินะ - ไม่ไป
เขาไม่ไปอยู่แล้วล่ะ แต่ว่า...
เขาทำตัวแปลกๆ เรื่องเพอร์รี่ เป็นอะไรก็ไม่รู้
เหมือนเขาหึงน่ะ
ทรูแมน
นี่เธอกับเพอร์รี่
ได้โปรดเถอะ เนลล์
ฉันขอร้องล่ะนะ
แต่ฉันไปไม่ได้
และผมก็ไม่ไป
ขอโทษครับ เขาไม่ว่างมารับสาย
สองคนนั่นอีกแล้ว
พวกเขาอยากให้ผมช่วย
แต่ผมช่วยพวกเขาไม่ได้
พวกเขาอาจจะอยากให้คุณปลอบ
ฝนนี่ดีนะ
ผมอยากให้เขาขอโทษ
มันจะทำให้เขาดูน่าเห็นใจจริงๆ
ทรูแมน คุณหายไปไหนมา
ผมนึกว่าคุณจะอยู่กับเราทั้งวันซะอีก
ผมมาเร็วกว่านี้ไม่ได้ มัวแต่โทรศัพท์เรื่องพวกคุณอยู่
แทบไม่เหลือเวลาแล้ว
- ฮิคค็อค ไปเตรียมตัวได้แล้ว - เรายังมีเวลา
ผมมีอะไรที่อยากจะบอกคุณ
พวกเขาจะถามว่าคุณมีอะไร จะสั่งเสียไหม คุณต้องขอโทษนะ
- มันไม่ทำให้พวกเขาฟื้นขึ้นมาได้ - ใช่ แต่ทำให้คุณยังมีความเป็นคน
ถึงเวลาแล้ว
ถ้าใครจะบอกลาใคร ก็พูดเสียตรงนี้เลย
ไปนะ ทรูแมน
ขอบใจนะ
เขาได้พูดอะไรกับคุณรึเปล่า
เขาบอกว่ารักผม
และรักเสมอมา
ริชาร์ด ยูจีน ฮิคค็อค มีอะไรจะพูดไหม
ผมไม่รู้สึกคาใจอะไร
พวกคุณ...
จะส่งผมไปยังโลกที่ดีกว่า ดีกว่าโลกนี้ที่เคยเป็น
พระเจ้าเป็นผู้เลี้ยงดูของข้า ข้าจะไม่ต้องการ
พระองค์ให้ข้านอนลง บนทุ่งหญ้าเขียวขจี
พระองค์คืนจิตวิญญาณให้ข้า
พระองค์นำทางให้ข้าไปสู่ ความถูกต้องเพื่อเห็นแก่พระองค์
ใช่ แม้ข้าจะเดินฝ่า หุบเขาเงาแห่งความตาย
ข้าจะไม่กลัวความชั่วร้าย เพราะพระองค์สถิตอยู่กับข้า
ยังไม่ตายดี
เขายังหายใจอยู่
โอเค เขาตายแล้ว
เพอร์รี่ เอ็ดเวิร์ด สมิธ มีอะไรจะพูดไหม
ทรูแมนเพื่อนรัก
ผมไม่รู้ว่าคุณทำได้ไง แต่ผมได้เครื่องบันทึกเสียงมาแล้ว
มีเหมืองทองอยู่บนท้องฟ้า ไกลแสนไกล
เธอกับฉัน เราจะเจอมันในสักวัน
จะมีใบโคลเวอร์ให้เธอ อีกไม่นาน
ตรงที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าอยู่เสมอ เพื่อนของฉัน
ไกลแสนไกล
เราจะเจอเหมืองทองที่หายไปนาน ในสักวัน
และเราจะได้ทักทายเพื่อนๆ ที่เคยบอกลากัน
เมื่อเราได้เจอเหมืองทอง ที่สูญหายไปนานนั้น
อยู่บน
ท้องฟ้า
พระเจ้าเป็นผู้เลี้ยงดูของข้า ข้าจะไม่ต้องการ
พระองค์ให้ข้า
เขาพูดอะไรได้ไหม
ได้ เขาพูดได้
เขาพูดว่าไง
สมิธไม่ได้พูดอะไร
เขาขอโทษ
เคี้ยวหมากฝรั่งเฉยๆ
คุณเห็นสองคนนั้นโดนแขวนคอ มันต้อง...
คุณเจ็บปวดมากใช่ไหม
เธอจ๋า ชีวิตมันเจ็บปวด
จะรวยหรือจน ก็เจอเหมือนกันหมด
ผมหวังว่าจะทนมันได้
เพราะผมแปรเปลี่ยน บาดแผลในใจให้เป็นศิลปะได้
ก็ใช่ แต่ว่า...
มันต้องแลกกับอะไรล่ะ
มันทำให้เขากลายเป็นนักเขียน ที่รวยและดังที่สุดในอเมริกา
เข้าย้ายไปอยู่แถวแมนฮัตตัน
ทั้งๆ ที่บ้านที่เขาย้ายออกมา ก็วิวสวยมากๆ
แผนกเรือนจำแคนซัส ทรัพย์สินของนักโทษ 921
ใครจะหยั่งรู้ได้ ว่าใจของเราต้องการอะไร
ใครจะไป...
ห้ามใจตัวเองได้
การได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ตั้งแต่
นอกจากความกล้าหาญ ที่ทำให้เห็นเพราะมั่นใจแล้ว
ฉันรู้สึกได้ ด้วยหัวใจที่แตกสลายว่า
คืนนั้นที่ลานประหาร มีคนตายไป 3 ราย
เขาไม่เขียนเรื่องอะไรใหญ่ๆ อีกเลย
มีแต่รวบรวมผลงาน เอาบางส่วนมารวมเล่ม
เขาไม่ต้องเขียนอะไรอีกเลยก็ได้ หลังทำเงินได้จาก อย่างเลือดเย็น
ตลกดีนะ
มันทำให้เขาเป็นคนดัง และทำลายเขาจนย่อยยับ
ในพินัยกรรมของเขา
เพอร์รี่ยกทุกอย่างให้ทรูแมน
อเมริกาไม่ใช่ประเทศ ที่ทำเรื่องเล็กๆ แล้วจะมีคนเห็น
เราไม่ใช่ประเทศแบบฝรั่งเศส
ที่มีสเน่ห์เบาๆ หรือร่าเริงสนุกสนาน
แล้วจะอยู่รอดได้
เราอยากได้ทุกอย่างที่คุณมี
และเราอยากได้เร็วที่สุด เท่าที่คุณจะงัดมันออกมาได้
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับสมบูรณ์
พ่อ
ทรูแมนเพื่อนรัก
ฉันอ่านบทสัมภาษณ์ แฟรงค์ ซินาตร้า
ตอนที่เขาพูดถึงจูดี้ การ์แลนด์
ทุกครั้งที่เธอร้องเพลง เธอค่อยๆ ตายไปทีละน้อย
เธอทุ่มเทขนาดนั้นแหละ
นักเขียนก็เป็นเหมือนกัน
คนที่หวังว่าจะสร้างผลงาน ที่คงอยู่ไปตลอดกาล
พวกเขาก็ค่อยๆ ตายไปทีละน้อย เวลาที่กลั่นตัวอักษรออกมา
แล้วหนังสือก็ตีพิมพ์ออกมา
แล้วก็มีงานเลี้ยงมื้อค่ำ
พวกเขาอาจจะให้รางวัลคุณ
แล้วก็มาถึงคำถามเด็ดที่หนีไม่พ้น แบบชาวอเมริกัน
ทำอะไรต่อล่ะ
แต่สิ่งต่อไปอาจจะ
ยากเหลือเกิน
เพราะทีนี้คุณรู้แล้วว่า มันเรียกร้องเอาอะไรบ้าง
ไง เนลล์
ฉันเพิ่งเริ่มเขียนนิยาย เมื่อเช้าเขียนได้ไหลลื่นเลยล่ะ
ฉันก็เลยอยากจะฉลอง
อยากมาทานมื้อกลางวันไหม
เธอจ๋า ฉันกินที่ไหนก็ได้
เอาร้านสวยๆ ที่เราจะสนุกกันได้
ไม่ต้องคอยมีมาด
คนสวดอ้อนวอนที่พระเจ้าตอบรับ