วารี
ปฐพี
อัคคี
วายุ
นานมาแล้ว ชนเผ่าทั้งสี่ เคยอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง
จากนั้น ทุกอย่างได้เปลี่ยนไป เมื่อเผ่าอัคคีเริ่มรุกราน
มีเพียงผู้อวตารที่คุมธาตุทั้งสี่ จะหยุดยั้งพวกเขาได้
แต่ในเวลาที่โลกต้องการตัวเขามากที่สุด เขากลับหายไป
หนึ่งร้อยปีผ่านไป
ข้ากับพี่ชายของข้าก็ค้นพบผู้อวตารคนใหม่
ผู้ควบคุมลมนามว่าแอง
ถึงฝีมือในการควบคุมลมของเขา จะยอดเยี่ยม
เขาก็ยังต้องเรียนรู้อีกมาก ก่อนที่เขาจะยื่นมือไปช่วยใคร
แต่ข้าเชื่อว่าแองช่วยโลกใบนี้ได้
(มหาศึก 4 ธาตุ จอมราชันย์)
(ตอนที่สาม: วิหารวายุใต้)
รอเจ้าได้เห็นมันก่อนเถอะ คาทารา
วิหารวายุเป็นหนึ่งในสถานที่ที่งดงามที่สุดในโลก
แอง ข้ารู้ว่าเจ้าตื่นเต้น
แต่เจ้าจากบ้านมาตั้ง 100 ปีแล้วนะ
ข้าถึงได้ตื่นเต้นสุดๆ ไงล่ะ
เวลานานขนาดนั้น ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปมากมาย
ข้ารู้ แต่ข้าอยากเห็นกับตาตัวเอง
ตื่นเถอะ ซ็อกกา
วิหารวายุ เรามาแล้ว
นอนก่อน วิหารไว้ทีหลัง
ซ็อกกา ตื่นเร็ว มีงูหนามอยู่ในถุงนอนของเจ้าแน่ะ
เอามันออกไป เอามันออก
เยี่ยม เจ้าตื่นแล้ว ไปกันเถอะ
ท่านลุง ข้าอยากให้ซ่อมแซมอย่างเร็วที่สุด
ข้าไม่อยากอยู่นานเกินจนร่องรอยของเขาหายไป
เจ้าหมายถึงผู้อวตารเหรอ
ห้ามพูดถึงเขาที่ท่าจอดเรือนี่
ถ้าข่าวเรื่องเขายังอยู่แพร่ออกไป
ผู้ควบคุมไฟทุกคนจะออกไปหาเขา
และข้าไม่อยากให้ใครมาขวาง
ขวางอะไรเหรอ เจ้าชายซูโกะ
- กัปตันเชา - ตอนนี้เป็นผู้บัญชาการแล้ว
กับนายพลไอโรห์ วีรบุรุษยิ่งใหญ่ของชาติของเรา
นายพลที่เกษียณแล้ว
ข้ายินดีต้อนรับพี่ชายกับบุตร ของเจ้าอัคคีเป็นแขกทุกเมื่อ
ท่านมาที่ท่าเรือของข้าทำไม
เราต้องเอาเรือของเรามาซ่อม
เสียหายหนักน่าดูเลยนะนั่น
ใช่ ท่านคงไม่เชื่อว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ
ท่านลุง เล่าให้ผู้บัญชาการเชาฟังสิ ว่าเกิดอะไรขึ้น
ได้ ข้าจะเล่าเอง
มันเหลือเชื่อมาก
ยังไง เราไปชนอะไรเข้าใช่มั้ย
ใช่ เราชนกับกองเรือเผ่าปฐพี
จริงเหรอ ท่านต้องเล่าให้ข้าฟัง อย่างละเอียดแล้วล่ะ
ไปดื่มกับข้ามั้ย
โทษที แต่เราต้องไปแล้ว
เจ้าชายซูโกะ ให้เกียรติผู้บัญชาการเชาหน่อยเถอะ
นับเป็นเกียรติที่เราได้ร่วมดื่มกับท่าน
ท่านมีชาโสมหรือเปล่า ข้าชอบดื่มมันที่สุด
นี่ ไอ้ท้องบ้า เงียบนะ ข้ากำลังพยายามหาอาหารให้เราอยู่
นี่ ใครกินเนื้อแมวน้ำตากแห้งของข้าหมด
นั่นของกินเหรอ
ข้าใช้มันเป็นเชื้อไฟเมื่อคืนน่ะ
- โทษที - ว่าไงนะ
มิน่าเปลวไฟเมื่อคืนถึงได้หอมนัก
เทือกเขาปาโตลา เราเกือบถึงแล้ว
แอง ก่อนเราจะไปถึงที่วิหาร
ข้าอยากคุยกับเจ้าเรื่องผู้ควบคุมลม
พวกเขาทำไมเหรอ
คือข้าแค่อยากให้เจ้าเตรียมใจ ในสิ่งที่เจ้าอาจจะเห็นน่ะ
เผ่าอัคคีนั้นโหดเหี้ยม
พวกนั้นฆ่าแม่ของข้า
พวกนั้นอาจทำกับคนของเจ้าเช่นกัน
แค่เพราะไม่มีใครเห็นผู้ควบคุมลม
ก็ใช่ว่าเผ่าอัคคีฆ่าพวกเขาตายหมด
พวกเขาอาจหนีไปได้
ข้ารู้มันยากที่จะยอมรับ
เจ้าไม่เข้าใจ คาทารา
ทางเดียวที่จะไปถึงวิหารผู้ควบคุมลม คือต้องขี่ควายไบซันบินไป
และข้าว่าเผ่าอัคคีคงไม่มีควายไบซันบินได้หรอก ใช่มั้ย อัปปา
ยิปยิป
ถึงแล้ว วิหารวายุใต้
แอง มันเหลือเชื่อจริงๆ
เราถึงบ้านแล้ว เพื่อน เราถึงบ้านแล้ว
และภายในสิ้นปี เมืองหลวงของเผ่าปฐพี จะตกอยู่ภายใต้การปกครองของเรา
ในที่สุดเจ้าอัคคีก็จะได้ชัยชนะในสงครามนี้สักที
หากเสด็จพ่อของข้าคิดว่า ทั้งโลกจะยอมศิโรราบต่อเขาล่ะก็
งั้นเขาก็คงโง่มาก
สองปีในทะเลทำให้ฝีปากของท่านกล้าขึ้นมากนะ
แล้วท่านค้นหาผู้อวตารไปถึงไหนแล้วล่ะ
ข้าผิดเอง
เรายังหาเขาไม่เจอ
ท่านคิดว่าจะเจอเหรอ
ผู้อวตารตายไป 100 ปีแล้ว พร้อมกับผู้ควบคุมลมทั้งหมด
เว้นแต่ท่านจะพบหลักฐานว่าผู้อวตารยังมีชีวิตอยู่
เปล่า ไม่พบอะไร
เจ้าชายซูโกะ ผู้อวตารเป็นคนเดียวที่จะหยุดยั้งเผ่าอัคคี
จากการชนะสงครามนี้ได้
หากท่านยังมีความภักดีเหลืออยู่ล่ะก็ บอกข้ามาเถอะว่าท่านพบอะไร
ข้าไม่พบอะไรเลย
อย่างที่ท่านบอก ผู้อวตารน่าจะตายไปนานแล้ว
มาเถอะ ท่านลุง เราไปกันดีกว่า
ผู้บัญชาการเชา เราสอบถามลูกเรือตามคำสั่งของท่านแล้ว
พวกเขายืนยันว่าเจ้าชายซูโกะจับผู้อวตารได้
แต่ปล่อยให้เขาหนีไป
ทีนี้ช่วยบอกข้าอีกทีว่า เรือของท่านเสียหายได้ยังไงนะ
แล้วข้าจะหาของกินได้จากไหนเนี่ย
พี่โชคดีที่ได้เป็นหนึ่งในคนนอกกลุ่มแรก
ที่ได้เดินทางมาถึงวิหารผู้ควบคุมลม
พี่กลับคิดถึงแต่อาหารเนี่ยนะ
ข้าเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่ได้ต้องการอะไรมากนี่
นั่นคือที่ที่เพื่อนของข้ากับข้าเล่นบอลลมกัน
ส่วนตรงโน้นคือที่ที่ควายไบซันนอนและ...
เป็นอะไร
ที่นี่เคยเต็มไปด้วยนักบวช ลีเมอร์และควายไบซัน
ตอนนี้กลับมีแต่พงหญ้า
ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเปลี่ยนไปมากขนาดนี้
เกมบอลลมที่ว่า มันเล่นยังไงเหรอ
แองได้เจ็ดแต้ม ซ็อกกาได้ศูนย์
การทำให้เขารู้สึกดีขึ้น คือการทำให้ข้าเจ็บตัวซะงั้น
คาทารา ดูนี่สิ
เผ่าอัคคี
เราควรบอกเขานะ
แอง ข้ามีอะไรอยากให้เจ้าดู
โอเค
อะไรเหรอ
แค่ท่าควบคุมน้ำท่าใหม่ที่ข้าเรียนมาน่ะ
ดีนี่ แต่เลิกฝึกได้แล้ว
เราไปดูวิหารกันดีกว่า
เจ้าก็รู้ว่าเจ้าปกป้องเขาตลอดไม่ได้
คาทารา ผู้ควบคุมไฟมาที่นี่
เจ้าไม่อาจแสร้งว่าพวกนั้นไม่มา
ข้าทำได้เพื่อแอง
หากเขารู้ว่าเผ่าอัคคีมาบุกบ้านของเขา
เขาคงเศร้าใจ
นี่ พวก ข้าอยากให้พวกเจ้าพบใครคนนึง
นั่นใครน่ะ
นักบวชกียาตโซ ผู้ควบคุมลมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ท่านสอนข้าทุกอย่างที่ข้ารู้
แต่เคล็ดลับที่แท้จริงคือตรงกลางเหนียวนุ่ม
วิธีการทำเค้กแบบโบราณของข้า
ไม่ใช่สิ่งเดียวที่เจ้าคิดใช่มั้ย แอง
เรื่องผู้อวตารนี่
พวกนักบวชอาจคิดผิดก็ได้
ความผิดเดียวที่พวกเขาทำก็คือ บอกเจ้าก่อนเจ้าอายุครบ 16
แต่เราไม่ควรกังวลเรื่องอนาคต เราต้องอยู่กับปัจจุบัน
แต่กียาตโซ ข้าจะรู้ได้ยังไงว่า ข้าพร้อมสำหรับเรื่องนี้แล้ว
คำถามของเจ้าจะได้รับคำตอบ
เมื่อเจ้าโตพอจะเข้าไปยังวิหารวายุศักดิ์สิทธิ์ได้
ภายใน เจ้าจะพบใครบางคน ที่จะเป็นผู้นำทางเจ้าในการเดินทางของเจ้า
ใครกันเหรอ
เมื่อเจ้าพร้อม เขาจะปรากฏตัวต่อหน้าเจ้าเอง
ทีนี้ตกลงเจ้าจะช่วยข้าทำเค้กนี่หรือเปล่า
ก็ได้
หนึ่ง สอง สาม
เจ้าเล็งได้แม่นขึ้นมาก ศิษย์ตัวน้อยของข้า
- เจ้าต้องคิดถึงเขาแน่เลย - ใช่
- เจ้าจะไปไหนน่ะ - วิหารวายุศักดิ์สิทธิ์
มีบางคนที่ข้าพร้อมเจอแล้ว
แต่แอง ไม่น่าจะมีใครรอดอยู่ในนั้น ได้ตั้ง 100 ปีนะ
ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
- ข้ายังอยู่ในภูเขาน้ำแข็งได้นานขนาดนั้นเลย - จริงของเจ้า
คาทารา ไม่ว่าคนที่อยู่ในนั้นเป็นใคร เขาอาจช่วยให้ข้าเข้าใจเรื่องผู้อวตารได้
และไม่ว่าคนที่อยู่ในนั้นเป็นใคร เขาอาจมีเนื้อหมักแสนอร่อยอยู่ก็ได้
ข้าว่าเจ้าคงไม่มีกุญแจสินะ
กุญแจน่ะ ซ็อกกา คือการควบคุมลม
สวัสดี มีใครอยู่มั้ย
เด็กชายอายุ 12 เอาชนะท่าน กับผู้ควบคุมไฟของท่านได้งั้นเหรอ
ท่านน่าสมเพชกว่าที่ข้าคิดเสียอีก
ข้าเคยประมาทเขาครั้งนึง แต่มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ใช่ ไม่เกิดแน่
เพราะท่านจะไม่มีโอกาสที่สอง
ผู้บัญชาการเชา ข้าตามล่าผู้อวตารมาสองปี และข้า...
และท่านพลาด
การจับกุมผู้อวตาร มันสำคัญเกินกว่าจะให้วัยรุ่นเป็นคนทำ
เขาเป็นของข้าแล้ว
กักตัวพวกเขาไว้
ขอชาเพิ่มหน่อยสิ
รูปปั้น แค่นั้นเหรอ
แล้วเนื้อล่ะ
- คนพวกนี้เป็นใคร - ข้าก็ไม่แน่ใจ
แต่รู้สึกเหมือนว่าข้ารู้จักพวกเขาดี
ดูสิ คนนั้นเป็นผู้ควบคุมลม
และคนนี้เป็นผู้ควบคุมน้ำ
พวกเขาเรียงกันเป็นรูปแบบ วายุ วารี ปฐพีและอัคคี
- นั่นคือวัฏจักรของผู้อวตาร - จริงด้วย พวกเขาคือผู้อวตาร
คนทั้งหมดนี้คือชาติก่อนของเจ้า แอง
โอ้โห เยอะจังเลย
ชาติก่อน คาทารา เจ้าเชื่อเรื่องพวกนั้นจริงเหรอ
ก็มันจริงนี่
เมื่อผู้อวตารวายชีพ เขาจะกลับมาจุติเป็นเผ่าอื่นในวัฏจักร
แอง ตั้งสติหน่อยสิ
นั่นใคร
นั่นผู้อวตารโรกุ ผู้อวตารก่อนหน้าข้า
เจ้าเคยเป็นผู้ควบคุมไฟเหรอ
มิน่าตอนเราเจอกันครั้งแรก ข้าถึงไม่เชื่อใจเจ้า
ไม่มีเขียนไว้นี่
เจ้ารู้จักชื่อเขาได้ไง
ข้าก็ไม่แน่ใจ ข้ารู้ได้เองน่ะ
เจ้านี่มันพิลึกจริงๆ
ผู้ควบคุมไฟ ทุกคน ห้ามส่งเสียงนะ
พี่ส่งเสียงอยู่
- ลีเมอร์ - มื้อเย็น
อย่าไปฟังเขา เจ้าจะเป็นสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของข้า
ถ้าข้าจับมันได้ก่อนก็อด
เดี๋ยว กลับมานะ
ข้าจะกินเจ้า
นี่ ขี้โกงนี่
หน่วยค้นหาของข้าพร้อมแล้ว
เมื่อข้าออกทะเล
ทหารของข้าจะคุมตัวท่านกลับไปที่เรือของท่าน
แล้วท่านก็ไปได้เลย
ทำไม ท่านกลัวว่าข้าจะไปขัดขวางท่านเหรอ
ท่าน ขัดขวางข้าเหรอ ไม่มีทาง
อย่ามาดูถูกข้านะ เชา ข้าจะจับผู้อวตารให้ได้ก่อนท่านแน่
เจ้าชายซูโกะ พอเถอะ
ท่านแข่งกับข้าไม่ได้หรอก
ข้ามีเรือรบนับร้อยลำอยู่ใต้อาณัติ
ส่วนท่าน ท่านเป็นแค่เจ้าชายที่โดนเนรเทศ
ไร้บ้าน ขาดมิตร
ขนาดพ่อของท่านยังไม่ต้องการท่านเลย
ผิดแล้ว
เมื่อข้ามอบผู้อวตารให้เสด็จพ่อของข้า ท่านจะต้อนรับข้ากลับบ้านอย่างสมเกียรติ
และคืนสิทธิสืบบัลลังก์ให้กับข้า
หากพ่อท่านอยากให้ท่านกลับบ้านจริง ตอนนี้เขาคงเรียกท่านกลับไปแล้ว
ไม่ว่าจะได้ตัวผู้อวตารหรือไม่
แต่ในสายตาของเขา ท่านคือความล้มเหลว และเสื่อมเสียของเผ่าอัคคี
ไม่จริงซะหน่อย
หลักฐานคือแผลเป็นของท่าน
บางทีท่านอาจต้องการคนประมือด้วย
- นั่นท้าทายเหรอ - แอ็กนีไค ยามตะวันตกดิน
ก็ได้
น่าเสียดายที่พ่อของท่านไม่อยู่ที่นี่ แล้วเห็นข้าทำให้ท่านอับอาย
ลุงของท่านคงต้องเห็นแทนแล้ว
เจ้าชายซูโกะ
เจ้าลืมแล้วเหรอว่าเกิดอะไรขึ้นครั้งก่อน ที่เจ้าประลองกับปรมาจารย์
ข้าไม่มีทางลืมได้ลงหรอก
นี่ กลับมานะ
ออกมาเถอะ ลีเมอร์น้อย
คนตะกละนั่นจะไม่มารบกวนเจ้าแล้ว
ผู้ควบคุมไฟ พวกนั้นมาที่นี่เหรอ
กียาตโซ
นี่ แอง หามื้อเย็นของข้าเจอหรือยัง
แอง ข้าไม่ได้จะกินลีเมอร์นั่นจริงหรอก โอเคนะ
แย่แล้ว
ไปเถอะ แอง แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง
ไปจากที่นี่กันเถอะ
แอง
รีบไปบอกเจ้าอัคคีเดี๋ยวนี้
ผู้อวตารกลับมาแล้ว
แอง หยุดนะ ได้สติสักที
- เกิดอะไรขึ้น - เขารู้เรื่องที่ผู้ควบคุมไฟฆ่ากียาตโซแล้ว
ไม่นะ มันคือวิญญาณผู้อวตารของเขา เขาคงปลุกมันขึ้นมาแน่
ข้าจะพยายามทำให้เขาสงบลง
รีบทำก่อนที่เขาจะซัดเราออกจากภูเขาเถอะ
จำท่าควบคุมไฟพื้นฐานของเจ้าไว้ เจ้าชายซูโกะ
ท่าพวกนั้นคืออาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเจ้า
ข้าไม่ยอมให้เขาชนะแน่
ศึกประลองนี้จะจบในชั่วพริบตา
ท่าพื้นฐาน ซูโกะ ทำลายรากฐานของเขา
ลงมือสิ
แค่นี้เหรอ
พ่อของท่านเลี้ยงคนขลาดนี่นา
ครั้งหน้าหากท่านมาขวางข้าอีก ข้าสาบาน...
ว่าข้าจะไม่ออมมือแน่
อย่า เจ้าชายซูโกะ ชัยชนะของเจ้าจะเสื่อมเสียเปล่าๆ
นี่คือพฤติกรรมของผู้บัญชาการเชาผู้ยิ่งใหญ่ หลังแพ้งั้นเหรอ
น่าอับอายจริง
ถึงจะโดนเนรเทศ แต่หลานชายของข้าก็มีเกียรติมากกว่าท่าน
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับชา รสชาติอร่อยดี
- ท่านพูดงั้นจริงเหรอ ท่านลุง - จริงสิ
ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าข้าชอบชาโสมที่สุด
แอง ข้ารู้ว่าเจ้าเสียใจ
และข้ารู้ว่าการเสียคนที่รักไป มันทำใจลำบากขนาดไหน
ข้าก็เป็นเหมือนเจ้าตอนที่ข้าเสียแม่ของข้าไป
นักบวชกียาตโซกับผู้บังคับลมคนอื่นๆ อาจไม่อยู่แล้ว
แต่เจ้ายังมีครอบครัวอยู่นะ ตอนนี้ซ็อกกากับข้าคือครอบครัวของเจ้า
คาทารากับข้าจะไม่ให้เจ้าเป็นอะไรแน่ ข้าสัญญา
- ข้าขอโทษ - ไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหรอก
แต่เจ้าพูดถูก
ถ้าผู้บังคับไฟเจอวิหารนี่ นั่นก็แสดงว่าพวกนั้นเจอวิหารอื่นๆ ด้วย
ข้าเป็นผู้บังคับลมคนสุดท้ายแล้ว
เก็บของเสร็จแล้ว เจ้าพร้อมไปหรือยัง
โรกุจะช่วยข้าได้ยังไงถ้าข้าคุยกับเขาไม่ได้
เดี๋ยวเจ้าจะหาทางได้เอง
ดูเหมือนเจ้าจะมีเพื่อนใหม่แล้วนะ ซ็อกกา
คุยไม่ได้ กินอยู่
ไง เจ้าตัวเล็ก
เจ้า ข้ากับอัปปา
เราเป็นคนที่เหลือรอดจากที่นี่ เราต้องสามัคคีกันไว้นะ
คาทารา ซ็อกกา ทักทายสมาชิกใหม่ล่าสุดของครอบครัวเราสิ
- เจ้าจะตั้งชื่อมันว่าไง - โมโม