ซอมเมอร์เซ็ทเคาน์ตี้ไม่ได้เป็น เมืองที่มีอะไรพิเศษ
มันเป็นเมืองธรรมดา มากถึงมากที่สุด
ไม่เคยมีสิ่งน่าพิศวงเกิดขึ้นที่นี่
ผู้คนที่นี่ก็เป็นเพียงคนธรรมดา
บรรดาสัตว์ต่างๆ ก็เป็นเพียงสัตว์ธรรมดา
ไม่เคยตั้งคำถามถึงลำดับสิ่งมีชีวิต
แล้ววันเวลาก็ผ่านไป เหมือนที่เคยเป็นมา
วันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิในฟาร์มเล็กๆ
เด็กหญิงคนหนึ่งได้ทำบางสิ่ง
บางสิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงทุกๆ สิ่ง
พ่อทำอะไรคะ
เฟิร์น กลับไปนอนซะ
พ่อจะฆ่ามันเหรอคะ
ก็ตัวมันเล็ก ไปนอนซะไป
ไม่ยุติธรรม มันไม่ได้อยากเกิดมาตัวเล็กนะ
ระวังนะลูก
ถ้าหนูเกิดมาตัวเล็ก พ่อจะฆ่าหนูมั้ย
ไม่หรอกลูก
ลูกคนกับลูกหมูมันคนละเรื่องกันนะ
ไม่ต่างหรอกค่ะ พ่อไม่ยุติธรรมนี่
พ่อใจร้ายอย่างนี้ได้ไงคะ
มานี่แน่ะ พ่อจะให้ดูอะไรอย่าง
ลูกเห็นมั้ย เห็นมั้ย
มีลูกหมู 11 ตัว แต่นมแม่มีสิบเต้า
แม่หมูมีนมไม่พอเลี้ยงลูกหมู
งั้นหนูเลี้ยงเอง
ฉันจะให้อาหารแก ดูแลแก แล้วก็...
หนูไม่ให้พ่อฆ่ามันแน่ๆ
- นี่ เฟิร์นเลี้ยงหมูเหรอ - เอเวอรี่ อย่าชี้นิ้ว เอามานี่
มาทานข้าวเถอะ รถโรงเรียนจะมารับแล้ว
อรุณสวัสดิ์
พ่อฮะ ให้ผมเลี้ยงหมูบ้างสิ
พ่อให้หมูเฉพาะกับเด็กตื่นเช้า
เฟิร์นตื่นก่อนไก่โห่ สร้างความเป็นธรรมคู่โลก
เฟิร์น วางหมูลง ไปเรียนได้แล้ว
เอเวอรี่
- เจอกัน - ไปนะฮะ
ไปเรียนให้สนุกนะ
พยากรณ์อากาศว่าเดือนนี้ฝนจะตกหนัก
เฟิร์น ลูกลืมหนังสือแน่ะ
บายค่ะ
นักเรียน ทั้งหมดนี้จะเป็นคำถาม
ที่ครูจะออกสอบในสัปดาห์นี้
จดให้ครบนะ อย่าให้ตกหล่น
อยู่เงียบๆ รู้มั้ย เดี๋ยวครูจับได้
ดูดซะ
เอาคำถามพวกนี้ไปอ่านทบทวน
แล้วดูคำตอบเอาไว้
เฟิร์น มีอะไรเหรอ
เปล่าค่ะ
เฟิร์น ใต้โต๊ะเธอมีอะไร
- เปล่าค่ะ - เปิดให้ครูดูซิ
(ห้องครูใหญ่)
ขอบคุณค่ะ คุณนายอราเบิล
เฟิร์น ลูกรู้ใช่มั้ย
หมูไม่ใช่ของเล่น ไม่ใช่ตุ๊กตา ไม่ใช่เด็ก
มันเป็นหมู
ลูกต้องให้หมูอยู่ในที่ของหมู
(วิลเบอร์ เมน)
มันเกินไปมั้ยคะ
ลูกรักสัตว์ก็จริง แต่คุณน่าจะเตือนแกบ้าง
ก็ผมเห็นลูกมีความสุขน่ะ
สบายมั้ยล่ะ
เฟิร์น เสียใจนะลูก แต่มันก็นานแล้ว
อะไรคะ
มันไม่ใช่ลูกหมูแล้ว
เราให้หมูหนัก 300 ปอนด์ วิ่งรอบบ้านไม่ได้
ค่ะ
ให้มันอยู่โรงนานะคะพ่อ
- ไม่ - นะ
ไม่ ลูกก็รู้ว่าพ่อขายสัตว์ในฟาร์ม
เอาเงินไปซื้ออุปกรณ์เก็บเกี่ยว
อีกไม่นานโรงนาก็ไม่มีที่ให้หมูอยู่
หนูสัญญาจะดูแลมัน
พ่อยอมให้ลูกผิดสัญญา
หนูไม่ได้สัญญากับพ่อ หนูสัญญากับวิลเบอร์
ยกให้โฮเมอร์มั้ยล่ะ
เขามีสัตว์หลายตัวนี่
ลุงโฮเมอร์เหรอคะ
แม่ว่าเขาคงมีที่ให้หมูสักตัว
ใช่
บ้านก็อยู่ตรงข้ามนี่เอง
นอนซะเถอะนะเจ้าคนดี
ดวงอาทิตย์จรลีจากฟ้าไป
ดวงจันทร์ส่องแสงบนใบหน้างามของเจ้า
แม่ฉันเคยร้องเพลงนี้กล่อมลูกล่ะ
ราตรีสวัสดิ์
วิลเบอร์
เฟิร์นเคยเดินข้ามถนนไปโรงนาของลุง เป็นร้อยๆ ครั้ง
แต่ไม่เคยรู้สึกว่าไกลเท่าครั้งนี้
มันเป็นเพียงโรงนา หลังใหญ่สีแดงธรรมดา
มาคิดดูดีๆ มันไม่ได้มีอะไรผิดธรรมดา
แต่บางครั้ง ถ้าเอาของธรรมดาสองอย่าง
มาอยู่ด้วยกันถูกเวลา
ก็มีโอกาสที่มันจะกลายเป็น สิ่งที่ไม่ธรรมดา
เจ้าหมูเล็กแกร็นตัวนี้ กับโรงนาใหญ่กลิ่นเหม็น
เพียงสูดหายใจก็รู้ว่าที่นี่ เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต
แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามีชีวิตชีวา
ไม่เป็นไรนะ
โรงนาแห่งนี้จึงต้องการหมูสักตัว
ที่นี่ก็ไม่แย่นัก
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้
ไม่ต้องกลัวนะ
แกอยู่ได้แน่
ฉันจะมาหาแกทุกวัน
จะมาอยู่ด้วยจนแกเบื่อเลยนะ
รักแกนะ
เอเวอรี่ รถมารับแล้ว
- เอากล่องข้าวไปหรือยังลูก - เอาไปแล้วฮะ
อะไรหว่า
- เขาทำอะไร - สงสัยจะทำเรื่องฉลาดๆ
- หมูฉลาด - หมูไม่ฉลาดย่ะ
เขาว่ากันว่า หมูฉลาดเท่าโลมา
ฉันเชียร์โลมาดีกว่า
- ชนเข้าเดี๋ยวได้สลบ - ใช้หัวของจริงเลย
เขาจะชนกี่ครั้งกันล่ะเนี่ย
- หมูหลุด! - บอกแล้วหมูฉลาด
หัวเขาปูดแหงมๆ
- ดูสิบิทซี่ หมูหลุด - ใช่ หลุด
สติหลุดไปเลยไง
โฮเมอร์!
เลอร์วี่!
- หมูหลุด! - หมูหลุดๆ ๆ
- เดินเร็วๆ ได้มั้ย - รอต่อคิวสิยะ
รอด้วย เฟิร์น กลับมาก่อน
วิ่งไปเลย
วิ่งไปเจ้าหมู หนีไป ฉันก็อยากหนีล่ะ
กลับมานี่ๆ
อย่ากลับมาเจ้าหมู รีบวิ่งไป
อย่าๆ อย่าเข้าห้องรมควัน
- เขาดูอยู่หรือเปล่า - ใช่ เขาเห็นแล้ว
- เขารู้มั้ยว่าอะไร - ไม่รู้หรอก
ลูกหมูเพิ่งเกิดไม่รู้อะไรหรอก
มานี่ อู๊ดๆ ๆ ๆ
อย่าหลงกลนะ อุตส่าห์หลุดไปแล้ว
ยังจะกลับมาอีก
เอ้า ของกิน เจ้าหมู
อย่างนั้นล่ะ กินเข้าไปเยอะๆ
โธ่เอ๊ย เห็นแก่กิน เป็นฉันป่านนี้หนีข้ามชายแดนไปแล้ว
เขาหนีแน่ๆ ถ้าได้ฉันเป็นกองเชียร์
- จะหนีไปไหน เขาเป็นหมู - เขาเป็นหมู
ขอโทษนะ พวกคุณก็เชียร์กันดี
แต่ผมอยากอยู่ที่นี่ ยังไงเฟิร์นก็จะมาหาผม
เจ้าหมูตัวนี้ไม่ฉลาดเลย
- เราบอกเขาดีมั้ย - อุ๊ย ไม่เอาหรอก
ธุระไม่ใช่
ที่รัก เธอเคยบอกว่า
ถ้ามีโอกาสเธอจะหนี
ก็ถ้าฉันเป็นหมูนะ
เธอก็รู้ว่าอยู่ที่นี่หมูจะโดนอะไร
ใช่ ฉันรู้ เรื่องอย่างนี้เขาไม่พูดกันหรอก
(บ้านอราเบิล)
ฉันจะคิดถึงแกนะ
เลิกเรียนแล้วฉันจะมาหา
เอาละ ฉันไปล่ะ แล้วเจอกันนะ
บาย
(รถโรงเรียน)
บ๊ายบายเฟิร์น รีบกลับมานะ
หวัดดีฮะ
ผมชื่อวิลเบอร์
มาเล่นกันมั้ย
ใครเล่นบ้าง
นี่ฝนตกแล้ว รู้มั้ยอะไรมากับฝน
- ฟ้าผ่า - พายุ
- อหิวาต์ - โรคท้องร่วง
- ขนติดนุงนัง - ความเศร้าซึม
ไม่ใช่ โคลนต่างหากล่ะ
เขาทำอะไรน่ะ
ไม่มาเล่นด้วยกันเหรอ สนุกนะ
มาเหอะๆ ๆ
ไม่เอา ต้องให้บอกกี่ครั้งนะ
แค่เพราะเราเป็นแกะ ไม่ได้แปลว่าเราต้องทำตามใคร
เราคิดเองก็เป็น
ถูกต้อง คิดเองก็เป็น
- ไม่ คิดเองสิ - อ้อ ฉันเหรอ
เจ้าหมู นี่โรงนา เราไม่เล่น เราทำงาน
- แค่บางตัวน่ะ - บางตัวเหรอ
นายจะว่าพวกเราไม่ทำงานเหรอ
พวกเราทำงานนะ งานหนักด้วย ขอบอก
งานหนักซะตัวเป็นขน
ตัวเป็นขน! ด่าเจ็บ
โทษทีนะ
นั่นเหรองานที่เธอทำให้สังคม ยัยสเต๊กจอมตด
เจ้าขนสกปรก
- สเต๊กเนื้อ - ปุยแกะโสโครก
เงียบเหอะ
เอ้า ด่ากันอีกแล้ว
โคลนลื่นๆ สนุกตรงนี้แหละ
เจ้าหมูน้อย เข้ามานี่ได้มั้ย
เธอบอกว่าชื่อวิลเบอร์ใช่มั้ย
ใช่ฮะ คุณชื่ออะไรฮะ
กัสซี่
- ชื่อเพราะจัง - ขอบใจวิลเบอร์
เธอตัวสีชมพูน่ารัก แต่เสียเวลาเปล่า
พวกนี้เขาไม่เล่นหรอก
- แล้วคุณล่ะ - ฉันเหรอ
อ๋อ ฉันต้องดูแลไข่ของฉัน
ว้าว ดูนั่นสิ
ไม่งั้นฉันคงจะไปเล่นแล้ว
แล้วทำไมคุณไม่เล่น
แม่ห่านว่าไง พ่อห่านก็ว่างั้นล่ะจ้ะ
แล้วตัวอื่นๆ ไม่อยากเล่นเหรอฮะ
ฉันไม่เล่นล่ะ อีกสามกระเพาะยังไม่อิ่ม
ลองถ้าขนเปียก เราคงเหม็นระเบิดระเบ้อ
เห็นยัง ที่นี่ไม่ใช่ที่เล่น
แต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
แน่นอน เราอยู่ด้วยกันมาตลอดชีวิต
ผมไม่แน่ใจว่าเมื่ออยู่ที่เดียวกัน แล้วจะแปลว่าเป็นเพื่อนกัน
ผมไม่หิว ผมอยากหาเพื่อนเล่นแก้เหงา
กลิ่นอะไรน่ะ
กลิ่นอะ...
ใช่รึเปล่านะ
ข้าวหมู!
จอย ดูเหมือนข้าวหมูจะพาหนูมาป่วน
ชีสมั๊นมัน
เมื่อคืนเราหม่ำไส้กรอกรึเปล่าหนอ
สงสัยจะหม่ำแฮะ
- โห ดูมาดเค้า - ทุเรศที่สุดเลย
หวัดดี
อ้อ นายเป็นหมู
นายเป็นหมู
หมูก็เท่ากับข้าวหมู
หนูเราก็แฮปปี้สิ
ผมชื่อวิลเบอร์
คุณมีชื่อมั้ย หรือชื่อ “หนูเฉยๆ”
กล้าเรียกฉัน “หนูเฉยๆ” เหรอ
รู้เอาไว้นะเจ้าหมู หนูเราอ่ะเจ๋ง
เราเกิดมาก่อนพวกนาย และจะอยู่ไปอีกยาวเลย
ท่องไว้ซะ
อย่ามาหยามกันว่า “หนูเฉยๆ”
ก็คุณเรียกตัวเองว่าหนู
ฉันเรียกตัวเองได้ นายห้ามเรียก
อ้าว คุณไม่มีชื่อเหรอ
ก็ต้องมีสิ ฉันเทมเปิลตัน
เทมเปิลตัน ชื่อเพราะจัง
- แหม ขอบใจ - มาเล่นกันมั้ยล่ะ เทมเปิลตัน
ดูจากหลายๆ เหตุผลก็ ไม่
ฉันไม่เล่น
ฉันแทะ ฉันซอกแซก ฉันหม่ำ ฉันซ่อน นั่นล่ะหนูอย่างฉัน
คุยเล่นก็ไม่ได้เหรอ
คุยเหรอ เอ่อ ทวนอีกที
แทะ ซอกแซก หม่ำ ซ่อน
ไม่ล่ะ “คุย”ไม่อยู่ในลิสต์
หนูเราหล่อจังฮู้
คืนนี้จะฝันเป็นข้าวหมูเนอะ
เฟิร์น ไม่ต้องออกไป หาหมูแล้วนะ ดึกแล้ว
แต่มันรอหนูอยู่นะคะ
แม่ก็รอให้หนูทำการบ้านแล้วขึ้นไปนอน
แต่แม่คะ หนูต้องบอก ราตรีสวัสดิ์มันทุกคืน
- เว้นคืนนี้ - ถ้าหนูไม่ไป มันจะนอนไม่หลับนะ
ราตรีสวัสดิ์
ใครพูดน่ะ
เธอเป็นใคร
เธออยู่ตรงไหน เธอล่องหนได้เหรอ
เปล่า ฉันหากินกลางคืน
ฉันทำงานกลางคืนตอนที่เธอนอนหลับ
ตอนนี้ฉันต้องการสมาธิ เพราะงั้นราตรีสวัสดิ์
แต่ฉันนอนไม่หลับ บอกฉันได้มั้ยเธอเป็นใคร
ฉันเหงาจังเลยล่ะ
ฉันเห็นแล้วล่ะ
เธอดูจะเป็นหมูนิสัยดี ฉันจะบอกอะไรให้
ถ้าเธอไปนอนแล้วปล่อยให้ฉันทำงาน
พรุ่งนี้เราจะสนทนากัน
- สนทนาเหรอ - ภาษาเธอคงเรียกว่า “คุย”
เหรอ ดีจัง งั้นได้
ราตรีสวัสดิ์ๆ ๆ
ราตรีสวัสดิ์
โอเค มันก็ยังยืนเฉยอยู่
เรามาเกาะอยู่นี่ รอมาสอง...
รอเป็นชาติแล้ว แอลวิน มันยืนนิ่งสนิทเลย
มันเหมือนพวกบ้าหอบฟางเนอะ
จะลงแดงแล้วเพื่อน ฉันอยากกินข้าวโพด
ฉันรู้ บรู๊คซี่ อดทนอีกนิด
ขึ้นสิ
ขึ้นน่านะ
ขึ้นมาอีกนิดนึงน๊า
โอเค เช้าแล้ว
- เฮ้ บิทซี่ ฉันน้ำลายยืดเหรอ - จ๊วบเข้าไป เบ็ทซี่
ใครพูดกับฉันเมื่อคืน ช่วยแสดงตัวด้วย
เวรกรรม ตื่นก่อนไก่โห่ แล้วก็ขึ้นมาจ้อแหลก
ใช่ หนวกหู
ฉันพูดกับคนที่คุยกับฉันเมื่อคืนนี้
งั้นก็คงเป็นฉันสินะ
โอเค
- ฉันหาเธอไม่เจอ - บนนี้ที่มุมหลังคา
อีกมุมนึงจ้ะ
ขอโทษนะ ก็ยังไม่เห็นอยู่ดีล่ะ
เข้ามาใกล้ๆ สิ ฉันจะลงไป
สวัสดี เธอเอ่อ...
วันนี้ฉันงานเยอะ แล้วฉันก็อยากจะ
แมงมุม! ออกไปไกลๆ นะ
ออกไป
เอาละ ห่างหน่อยถอยนิด
- หน้าตาน่าขนลุก - กอลลี่ อย่าเสียมารยาทสิ
เปล่าๆ ๆ ฉันหมายถึง “ขนลุก” ในทางดี แบบดีซะขนลุก
น่าเกลียดจัง
- แมงมุมกินตัวผู้ด้วยรู้มั้ย - รู้ซี่
ไง ยังอยากคุยอยู่มั้ย หรือรังเกียจกันแล้ว
ฉันไม่เคยเห็นแมงมุมมาก่อน
เธอเป็นคนทำเหรอ
เมื่อคืนเธอทำสมาธิ เพื่อสร้างมันเนี่ยเหรอ
- ใช่ - น่าทึ่งจังเลย
เธอสอนให้ฉันทำบ้างได้มั้ย
อ๊ะ หยุดไว้ก่อนนะ
- เธอทำอะไรน่ะ - เตรียมอาหารเช้า
- อุ๊ยโย๋ - เย็นไว้
ก่อนอื่น ฉีดพิษให้สลบ
เขาจะได้ไม่ทรมาน
เป็นบริการที่ฉันจัดให้
แล้วก็ม้วนห่อไว้
แล้วฉันก็สวดมนต์ให้เขาสงบ
เขาจะได้เป็นอาหารชั้นยอด
เธอกินแมลงวันเหรอ
เปล่าเลย เปล่า
ฉันแค่ดูดเลือด
- หลับอู้งานเหรอ - เป็นลมยังกับผู้หญิง
มันน่าคลื่นไส้นะ
แหม เธอก็พูดได้สิจ๊ะ
เธอมีคนคอยหาอาหารมาให้
แต่ฉันไม่ได้มีคนทูนถวายให้
ฉันเป็นนักดักแมลง
จับอาหารกินเอง ฉันถึงสร้างรังไว้ใกล้ๆ เธอ
- ขอร้อง อย่าทำร้ายฉันนะ - ได้เลย ถ้าขอกันดีๆ
คิดดู ว่าจะมีแมลงมากแค่ไหนในโรงนา
ไม่สิ ต้องทั้งโลก
ถ้าไม่มีแมงมุมคอยกิน
แมลงก็ครองโลก
ในสายตาฉันนะ ฉันช่วยทุกคนนะจ๊ะ
ยกเว้นแมลงวัน
ใช่ ยกเว้นแมลงวัน
ถึงเวลาที่ฉันต้องพูดว่า “อรุณสวัสดิ์” แล้วล่ะ
อะไรเหรอ
อรุณสวัสดิ์
อ๋อ โอเค ฉันไปก็ได้
ไม่ใช่จ้ะ วิลเบอร์
อรุณสวัสดิ์เป็นคำทักทาย คล้ายๆ “สวัสดี”
อ๋อ สวัสดี
นี่ เธอรู้ชื่อฉันแล้ว ชื่อเธอล่ะ
ชื่อฉันเหรอ
ฉันชื่อชาร์ล็อตต์ ชาร์ล็อตต์ เอ คาวาติคา
ชาร์ล็อตต์ ชื่อเพราะจัง
ขอบใจจ้ะ ฉันก็คิดอย่างนั้นล่ะ
ที่เธอพูดว่า "อารุนซา..."
คำนั้นน่ะ
แปลว่าเราเป็นเพื่อนกันรึยัง
เพื่อนกันแล้วสิจ๊ะ
เย้ ยอดเลย
กอลลี่ เห็นมั้ยตรงนั้นมีอะไรกัน
มีอะไรร้องเย้ๆ เจ้าหมู มีอะไรน่าดีใจเหรอ
ขอโทษฮะ ผมเพิ่งได้เพื่อนใหม่ฮะ
แมงมุมเหรอ อ้อใช่ เข้าใจเลือก
ใช่ เจ๋งป้าด
นายเลือกคนที่น่าเกลียดกว่าฉันอีก
ทำไมใครๆ ต้องเกลียดชาร์ล็อตต์
เธอทอใยแมงมุมสวย ทำให้โรงนาไม่มีแมลง
ก็ดูสิ นายไม่คิดว่าหน้าตาเธอดู
เอ๊ เรียกว่าไงน๊า
อึ๋ย!
ฉันคิดว่าเธอสวย
โทษที ฉันว่าเธอน่ากลัว
เรากำลังดูแมงมุมตัวเดียวกันรึเปล่า
คนละตัวมั้ง
เชอะ พูดไม่ฟัง
แล้วจะเป็นเพื่อนกันอีท่าไหนล่ะเนี่ย
โบราณท่านว่าไว้ ไม่รู้ซะจะมีความสุข
แล้วผมก็เทใจว่ามันเป็นจริง
เพราะสายวันนั้นในฤดูใบไม้ผลิ
วิลเบอร์มีความสุขเท่าที่หมูจะมีได้
ฤดูใบไม้ผลิเปลี่ยนมาเป็นฤดูร้อน
ทุกวันมีแต่บทสนทนาไม่รู้จบ
ระหว่างเพื่อนรัก ที่ไม่น่าเป็นเพื่อนกันได้
ชาร์ล็อตต์ “หมูฤดูใบไม้ผลิ” คืออะไร
หมูที่เกิดในฤดูใบไม้ผลิ
อ้อ นึกว่า “หมูที่มีใบไม้ติด”
นั่นเขาเรียก “หมูติดใบไม้”
"หลังจากคุณนายมัลลาร์ดวางไข่แปดฟอง
เธอก็ไม่ได้ไปหาไมเคิลอีก
เธอต้องกกไข่เพื่อให้ความอบอุ่น
ลุกจากรังก็แค่ตอนที่ ไปกินน้ำและอาหาร
หรือนับไข่ เพื่อให้แน่ใจว่ามันอยู่ครบ
วันหนึ่งลูกเป็ดฟักตัว ตัวแรกคือแจ็ค และแค็ก"
ใช่ เจ๋งแน่ๆ เลย
- วิลเบอร์ เธอทำอะไรน่ะ - เดี๋ยวก็รู้
รู้สึกดีจัง
ใช่ ขยับไปทางซ้ายอีกนิด ใช่เลย
เย็นๆ นี่ลมใช่มั้ยนะ ฉันตัวเบาขึ้นเป็นกอง
- ฉันต่อนะ - ฉันต่อ
- ฉันต่อด้วย
- เห็นมั้ย ดูดีใช่มั้ยล่ะ - แน่นอน
หวัดดี เธอมาใหม่เหรอ ฉันชื่อวิลเบอร์
วิลเบอร์ นี่ฉันเอง
“ฉัน” ชื่อเพราะจัง
เปล่า ฉันเอง ฉันแซมมวล ป๋าแกะ
ว้าว ทำไมหน้าเปลี่ยนเร็วจัง
“ใยแมงหมู” อันแรกของโลก แอ่นแอ๊น!
เธอมอบหน้าที่ชักใยให้ฉันดีกว่านะ
เวลาหลายต่อหลายอาทิตย์
เวลาแห่งการรอคอยและคาดหวังที่ยาวนาน
ในที่สุดการทำงานหนักก็ได้ผลคุ้มค่า
ว้าว ดูนั่นสิ ไข่ของกอลลี่
ดูลูกห่านสิ
ว้าว กัสซี่ ผลงานเธอสุดยอด
ไม่เจ๋งจริงฉันก็ไม่ใช่ “แม่ห่าน” สิ
ยินดีด้วยนะจ๊ะ
ดูลูกห่านนั่นสิ
ใช่ ขอบคุณๆ
มันก็ไม่ง่าย แต่ฉันทำได้
เธอทำเหรอ
ล้อเล่น ที่รัก เราช่วยกันทำจ้ะ
หก เจ็ด ทั้งหมดมีแปดฟองเหรอ
ฟองนี้ไม่ฟักตัวเหรอ
ก-ก-ก-กอลลี่
กอลลี่
เดี๋ยวสิ คุณพ่อห่าน ฉันช่วยพวกนายนะ
นายจะเอาไข่เสียไปทำอะไร
ฉันจะเอาไข่เสียฟองนี้ไป
เหตุผลก็ง่ายๆ ก็แค่เผื่อไว้
ฟองนี้ไม่ฟักตัว
แม่ว่าเราต้องตัดใจนะ
ได้
เอาไปสะสมในชุดของเน่าๆ ของนายซะ
ใครมาที่โหล่ได้ไข่เน่านะ
- นึกว่ามุขฮานะเนี่ย - น่าจะไล่ไปแต่แรก
อย่าแตกนะแก
แตกทีกลิ่นคงตุ๊ยตุ่ยไปถึงสวรรค์
เธอจะได้เหม็นแบบอื่นมั่งไง
หัวเราะทำไม บิทซี่ เขาด่าว่าเราเหม็น
แจ๋ว อย่างงี้น่าจะถนัดกว่า
หล่อเหลือร้ายนะเราเนี่ย
โธ่
ไข่มันสู้
มีแมงมุมเกาะอยู่ที่ประตู ไปจับเล่นดีกว่า
อย่านะ เอเวอรี่ กลับมา!
- มานี่มะ แมงมุมๆ - อย่าไปแกล้งมัน
หยุดนะ!
- เสร็จล่ะ - อย่า เอเวอรี่
วิลเบอร์ อย่า! อย่าดึง ปล่อยฉัน
วิลเบอร์ แกทำฉันทำไม
เอเวอรี่ อย่านะ
วางมันลง
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวๆ ๆ
อึ๋ย เหม็นฉึ่งเลย
แหวะ ทุเรศ
อี๋ กลิ่นแกเหรอ
เปล่า ฉันก็ได้กลิ่น ใช่ไอ้บ้าหอบฟางมั้ย
- มันจะไล่เราจากไร่ - ข้าวโพด!
ไข่แตกโป๊ะที่ฉันเลยแฮะ
เหม็นเน่าสุดๆ แหยะ
กลิ่นเหม็นรัญจวนใจ
ทุเรศจะตาย
- บอกแล้วไงอย่าทำไข่แตก - ดูสิเหม็นไปหมด เจ้าหนู
มันช่วยชาร์ล็อตต์ไว้ใช่มั้ย
ใช่ พวกเนรคุณ ฉันช่วยแม่สาวขายาวไว้นะ
- มันก็เป็นเรื่องดีใช่มั้ย - แน่นอน
ฉันก็มีตานะ
ฉันว่าคนที่ช่วยมากที่สุดคือวิลเบอร์
ฉันรู้ ความจริงนี่มันเจ็บปวด
เขาช่วยเธอ เจ้าของฟาร์ม ก็ช่วยเขาไว้เพื่อรอคริสต์มาส
เทมเปิลตัน
คริสต์มาสคืออะไร
วันที่นายจะหายไงล่ะ
แต่ฉันไม่ได้ป่วยนี่
ฉันหมายถึงหายไปจากโลกนี้
- โอ๊ะโอ พูดผิดพูดใหม่นะ - ใช่ เสียนิสัย
นายจะโกหกเจ้าลูกชิ้นหมูเหรอ ได้เลย
เศร้าแต่จริง กลายเป็นฉัน ที่จริงใจที่สุดไปซะแล้ว
เทมเปิลตัน นายหมายถึงอะไร
พอถึงหน้าหนาว เจ้าของฟาร์มจะส่งนาย
เข้าห้องรมควัน
พอรมควันออกมา คนก็จะมามุงแล้วพูดว่า
"อื้ม ดูไส้กรอกสิ น่ากินจัง
เสียงเบค่อนเดือดดังฉ่าเลย"
ห้องรมควันมีไว้ทำไม
เอาไว้ย่างอะไรสักอย่าง
ไม่จริงหรอก คนเขารักหมูนะ
พวกเขารักเนื้อหมูต่างหาก
วินาทีแห่งความอึ้ง
ชาร์ล็อตต์
ชาร์ล็อตต์ เขาพูดจริงเหรอ
หมูฤดูใบไม้ผลิน้อยตัว จะได้เห็นหิมะหน้าหนาว
ฉันไม่เชื่อหรอก ฉันไม่เชื่อนะ
- วิลเบอร์ - ไม่ยุติธรรม
- ฉันไม่อยากตาย ฉันอยากจะดูหิมะ - ได้ดูสิ
ฉันให้สัญญานะ ฉันจะไม่ให้พวกเขาฆ่าเธอ
เธอเป็นแมงมุม เธอตัวเล็ก เขาตัวโต
เธอจะไปห้ามเขาได้ยังไง
ฉันยังไม่รู้ แต่ฉันสัญญา
ฉันสัญญาแล้วไม่เคยผิดคำ
ไม่ต้องคิดมากหรอก วิลเบอร์
แล้วก็อีกนานกว่าจะถึงคริสต์มาส
ตกลงชาร์ล็อตต์ ถ้าเธอว่างั้น
- พ่อคะ - ว่าไง
หนูเดินกลับบ้านนะ หนูสัญญากับวิลเบอร์ว่าจะไปหาทันที
- ได้ พ่อไม่ว่าอะไร - ขอบคุณค่ะ
เฟิร์น เดี๋ยวก่อน
ทำไมลูกไม่ไปเล่นที่บ้านไวต์ หรือบ้านซาร์เจนต์
- ไม่ก็ชวนเพื่อนมาเล่นบ้านเรา - ทำไมคะ
เพราะลูกอยู่โรงนามากไป
อยู่คนเดียวมากๆ ไม่ดีนะ
คนเดียวเหรอ หนูมีเพื่อนอยู่เต็มไปหมด
- ไม่นับเจ้าหนู - หนูเหรอ
เจ้านี่ไม่นับ แต่ตัวอื่นๆ น่ะเพื่อนทั้งนั้น
พวกมันเล่าเรื่องสนุก หนูหัวเราะทุกที
หนูรับปากว่าจะอ่านหนังสือ ให้พวกมันฟัง หนูไปล่ะ
คุณหมอดอเรียน มันเหลวไหลใช่มั้ย
ที่คิดว่าสัตว์ต่างๆ พูดได้จริงๆ
ไม่รู้สิ บางทีสัตว์มันพูด แต่เราไม่ได้ยิน
เพราะเราไม่ได้ตั้งใจฟัง
บางทีเด็กๆ อาจเป็นผู้ฟังที่ดีกว่าเรา
ฉันก็ยังกังวลใจค่ะ
คุณกังวลใจที่ลูกมีเพื่อนเป็นหมู แกะ ห่านและหนู
ไม่นับหนูค่ะ
ครับ
- เธอดูปกติมั้ย - ค่ะ
- กินได้ตามปกติ - อือฮึ
- กลางคืนหลับดีรึเปล่า - ค่ะ
กินอิ่มนอนหลับค่ะ
งั้นก็มีชื่อเรียกอาการนี้นะ
เราเรียกว่า “ช่วงวัยเยาว์” น่ะ
น่าเศร้าที่เมื่อเราโตขึ้น มันก็จะหายไป
ชาร์ล็อตต์ เธอทำอะไรเหรอ
คิดจ้ะ
สมองฉันแล่นเวลาตีลังกา
เลือดไหลลงหัวทำให้สมองแล่น
ฉันก็กำลังคิดเกี่ยวกับคริสต์มาส
ไม่ต้องห่วง วิลเบอร์ เราหาทางออกได้
มาเถอะ ไอค์ ตามมา
เอ่อ ฉันไม่อยากเรื่องมากนะ
แต่เธอหาทางออกได้ยัง
ยังจ้ะ แต่มันก็เหมือนใยแมงมุม
ชักใยไว้รอเวลา มันจะมีบางสิ่งมาเสมอ
ราตรีสวัสดิ์ ชาร์ล็อตต์
ราตรีสวัสดิ์ วิลเบอร์
แล้วก็โยงไป
แล้วก็ต่อกัน
แล้วก็วนเป็นวง
แล้วก็กลับมาต่อกันแล้วก็...
คุณซัคเกอร์แมน!
โอเค คุณต้องไปดูเองครับ
มาเร็ว โฮเมอร์
เร็วๆ เลย
(หมูพิเศษ)
- “หมูพิเส” คืออะไร - หมูพิเศษต่างหาก
มันคือปาฏิหาริย์
ไม่ใช่อะไรนอกจากปาฏิหาริย์แท้ๆ
บาทหลวงบีชเชอร์
โฮเมอร์ เอดิธ
อะไรพาคุณมาที่นี่
สวรรค์เหรอ
คิดว่าใช่ค่ะ
เราจะปิดเรื่องนี้ไว้ก่อน รอพ่อพูดในวันเทศน์นะ
อย่าบอกใครนะ ไปดูที่โรงนาละกัน
- แล้วแวะไปที่ฟาร์มนะ - โอเค หวัดดี
อย่าบอกใครนะ เดี๋ยวลือกันใหญ่
มีคำพูดบนใยแมงมุม ที่ฟาร์มซัคเกอร์แมน
(หมูพิเศษ)
ชาร์ล็อตต์ “หมูพิเศษ” ทำอะไรเหรอ
ไม่ใช่เธอทำอะไร มันคือสิ่งที่เธอเป็น
หมูพิเศษน่าจะยิ้มสักนิด
อ้อ เชิดหน้าขึ้นอีก ดูดีจ้ะ
เพราะแมงมุมน่าเกลียดไง คนไม่สวยมักจะฉลาด
เธอไม่เชื่อล่ะสิ ว่ามีคนที่ทั้งสวยและฉลาด
ไม่.. เอ๊ย เชื่อสิ เธอไงจ๊ะ
เป็นแมงมุมที่ฉลาดนะ
แล้วแมงมุมตัวนี้อยู่ไหน
เราหาจนทั่วแล้วไม่เจอเลย
ดูดีมากเลย
มันก็เหมือนเดิมแหละ ยังไงเขาก็โดนเชือด
ใช่ ดีนะที่คนไม่กินวัว
- หมูตัวนั้นลักษณะดีนะ - ค่ะ เป็นหมูพิเศษจริงๆ
(หมูพิเศษ)
ผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ ปรากฏการณ์ใยแมงมุมก็สิ้นมนตร์ขลัง
ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป
สิ่งมหัศจรรย์วันวาน กลายเป็นสิ่งธรรมดาวันนี้
สุดท้ายวิลเบอร์ อาจไม่ได้มีชีวิตอยู่ดูหิมะ
ขอโทษนะ เรียกเรามาทำไม
มันก็ใช่ นัดประชุมน่ะได้ ฉันเข้าใจนะ
แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับเราเหรอ นี่ดึกมากแล้วด้วย
ไม่ใช่วิลเบอร์ตัวเดียว
ที่จะกลายเป็นอาหารค่ำวันคริสต์มาส
อ๊ะ พูดถูก พูดต่อเลยจ้ะ
ไอค์ เรื่องนี้เกี่ยวข้อง กับเราทุกตัว
ฉันแค่อึดอัด ไม่ชอบมองเธอ เท่านั้นล่ะ
นี่ไม่ได้เกี่ยวกับฉัน มันเกี่ยวกับวิลเบอร์
บอกให้รู้ไว้นะ บั้นท้ายเธอก็ไม่ได้น่ามอง
มนุษย์มีความสนใจอะไรแค่ช่วงสั้นๆ
และนี่ก็อีกนานกว่าจะคริสต์มาส
นานพอที่ซัคเกอร์แมนจะพบว่า
เขายังต้องการเอาหมูไปทำแฮม
- แมงมุมพูดเก่งจัง - ใช่
ที่เธอพูดหมายความว่าไง
เธอว่ายังเป็นไปได้ ที่ชาวนาจะเอาหมูไปฆ่า
ขอโทษนะเจ้าหมู แต่นี่เป็นชะตากรรมพวกเจ้า
อย่างดีฉันก็วิ่งชนรั้วอีก
ไม่ เธอทำอย่างนั้นได้ครั้งเดียว
ฉันแค่ต้องหาคำที่ดีๆ
คำที่ทำให้วิลเบอร์มีความพิเศษ
จนซัคเกอร์แมนไม่คิดจะฆ่าเขาอีก
เธออยากได้คำฉลาดๆ อย่าง “หมูซูพรีม”
อย่างกับหน้าพิซซ่า
มันจะช่วยอะไรได้ ไม่เวิร์กหรอก
เธอรู้จักพูดในแง่บวกได้มั้ย
โอเค แง่บวกนะ มันไม่เวิร์ก
คำว่า “สัดส่วนกลมกลึง” ดีมั้ย
- สัดส่วนกลมกลึง ดีๆ - หยุดเลย พูดตามอีกแล้ว
ขอร้องล่ะทุกตัว คำไหนจะเหมาะกับวิลเบอร์
ลองเอาเป็น “อร่อย”
“โปรตีนสูง” หรือ “หนังกรุบกรอบ” มั้ยล่ะ
แล้วถ้าเป็น...
- โดนเต็มๆ มั้ย - โดนเต็มหน้า
แล้วถ้าเป็น “สง่างาม สง่างาม สง่างาม”
ดี แต่ยาวไปหน่อย ฉันมีใยอยู่ไม่มาก
แต่ “สง่างาม” คำเดียวโอเค
มันไม่ใช่ความจริงนะ หมูไม่ได้สง่างาม
ดูเขาสิ เขาธรรมดาจะตายไป
ถ้าจะให้เป็นจริง คำที่เธอควรจะเขียนคือ
“ธรรมดา”
วิลเบอร์ มันจะได้ผล ก็ต่อเมื่อฉันเขียนคำที่เป็นจริง
เธอผู้เดียว ที่จะบอกได้ว่ามันคือคำไหน
มองไปรอบๆ สิ
เราทุกตัวมารวมกันเพื่อช่วยเธอ
บอกทุกตัวสิว่าเธอรู้สึกยังไง
ลูกเบ้อเริ่มเลย ดูสิลูกสีแดง สีน้ำเงินด้วย
เอเวอรี่ จ้างเธอก็ไล่ฉันไม่ทัน
ฉันไล่ทันอยู่แล้ว
ดูดอกไม้ไฟสิคะแม่
เอเวอรี่ เร็วๆ ถ้าจะจับฉันอ่ะนะ
(สง่างาม)
ใยแมงมุมนี่ให้คุณจริงๆ นะ
คุณซัคเกอร์แมน!
นั่นแหละ เรียงกันเป็นคำชัดเจน “สง่างาม”
สิ่งมหัศจรรย์ของโลก
คราวก่อนคนมาเป็นร้อย คราวนี้ได้มาเป็นพัน
มันเป็นคำว่า “สง่างาม” ชัดเจน
ส-ง่-า-ง-า-ม
คิดดูแมงมุมจะสะกดคำนี้ได้ไง
ฉันต้องขึ้น ม. 4 แน่ะ กว่าจะสะกดคำนี้ได้
(ฟาร์มซัคเกอร์แมน)
ชอบอันนั้นเหรอ แซม
ตัวนั้นหนึ่งดอลลาร์
(ลูกห่านพิเศษตัวละหนึ่งดอลลาร์)
เร่เข้ามา มาทางนี้
จำไว้ว่า คุณได้เห็นมัน ที่ฟาร์มซัคเกอร์แมน
อย่าลืมซื้อเบอร์รี่ ติดไม้ติดมือกลับไปด้วย
- จะเวิร์กมั้ยเนี่ย - ไม่อ่ะ
ฉันว่าเขาดูสง่างามนะ
ดูสิคนเต็มเลย
ยิ้มน่ารัก ห่านมีฟันมั่งก็ดี
มาที่นี่ตั้งแต่เช้ามืด
คุณจะบอกว่าเฟิร์น เกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมด
ไม่งั้นจะมีตัวอักษร อยู่บนใยแมงมุมได้ไง
ฉันรู้ ทุกคนพูดว่า มันเป็นปาฏิหาริย์ แต่
แต่อะไร คุณคิดว่าไม่ใช่
หมอว่าใช่เหรอคะ
ใยแมงมุมก็เป็นปาฏิหาริย์อยู่แล้ว
คุณว่าไม่ใช่เหรอ
คุณชักใยได้มั้ยล่ะ
- ฉันถักโครเชต์ได้ - นั่นเพราะมีคนสอนคุณ
ไม่มีใครสอนแมงมุม ชักใยได้ตามธรรมชาติ
คุณว่ามันไม่ปาฏิหาริย์เหรอ
ฤดูร้อนจบลงเช่นเดียวกับใยแมงมุม
ชาร์ล็อตต์ต้องคิดอะไรที่พิเศษ
พิเศษพอที่จะเปลี่ยนมุมมอง ที่คนมีต่อโลก
หรืออย่างน้อยที่มีต่อหมูตัวนึงในโลก
ชาร์ล็อตต์กลัวว่า เธอจะหาคำที่สร้างสิ่งนั้นไม่ได้
เธอต้องเร่งมือ เวลาของเธอกระชั้นเข้ามาทุกที
แต่สัญญาที่ให้ไว้ต้องเป็นสัญญา
- ยังไม่มีเหรอ หือ - ยังครับ
ผมไม่เห็นใยแมงมุมมาเดือนนึงแล้ว
แปลกนะ คนเราพอคุ้นกับคนเยอะๆ แล้ว
พอไม่มีคนมันก็เงียบพิลึก
หมุดบานพับที่ใบพัด ในห้องรมควันเสียแล้ว
ให้สั่งมาเปลี่ยนมั้ยครับ
ก็ดี เพราะว่าต้องสั่งมาพิเศษ
รีบๆ ด้วย ถ้าเราจะรมควัน ทำแฮมก่อนวันหยุด
ต้องเตรียมฟืนด้วยนะ ไปตัดไม้มาไว้เลย
ฉันอยากจะเสนอคำนี้อีก “หมูซูพรีม”
โธ่ กอลลี่ เธอนี่ตื๊อเป็นหน้าม้าเลยนะ
- นี่ - โทษที
ฟังนะ อยู่ในไร่ฉันได้ยิน
แค่ ไฮ๊ย่า! ควบไปเลย!
เจ้าหนูสิไปคุ้ยขยะเจอตัวหนังสือเยอะ
ฉันเห็นด้วย
ถึงเวลาที่เทมเปิลตัน จะช่วยทำอะไรบ้าง
ไม่ใช่กินลูกเดียว
ฉันว่าเขาต้องมีคำดีๆ ให้เราเลือก
ฉันมีตัวเลือกให้เธอนะ คำสั้นๆ ว่า “อ๊ะอา”
นั่นมันสองคำ
แล้วก็ยังมี “ไม่มีทาง” “ไม่เอา” “ไม่คิดจะทำ”
ฉันไม่ยอมเมื่อยช่วยหมูหน้าไหน
ถึงเนื้อเขาจะอร่อยแค่ไหนก็ตาม
นายจะไม่ปากเก่ง ถ้าเขาตาย
และไม่มีใครหิ้วข้าวหมู มาให้นายกินอีก
แล้วก็ สาม สอง
หนูขึ้นมา!
มาพูดกันตรงๆ เลยนะ
ฉันไม่ได้สนเจ้าหมู
- สิ่งที่ฉันสนคือข้าวหมู - แน่นอน
วันนี้ฉันจะไปคุ้ยถังขยะอยู่แล้ว แล้วฉันก็ไม่ได้ต้องเหนื่อยอะไรมาก
บางทีนะบางที ฉันอาจจะได้อะไรมา
นายมีน้ำใจมาก
แล้วอย่าพูดไปล่ะ
อะไร จะอะไรอีก
นายต้องใช้แรงนี่นะ
ขอบใจนะ
พ่อคะ หนูได้ยิน
เขาคุยกันที่ห้องรมควัน
มันไม่ใช่หมูของลูกแล้ว
หนูคงไม่ขายให้
ถ้ารู้ว่าเขาจะทำอย่างนี้
หมูเลี้ยงก็ต้องโดนแบบนี้แหละ เฟิร์น
ลูกก็รู้
หนูจะช่วยมันค่ะ
ผมมีเวลาเถียงสู้ลูกอีกแค่สองสามปี
ลูกโตกว่านี้ ผมแพ้แน่
สมาชิกเกษตรกรรุ่นเยาว์จะได้ร่วม
ส่งประกวดสัตว์ในไร่
นอกจากการวิ่งแข่งและเกม
ทุกคนควรสนับสนุนกิจกรรมนี้เต็มที่
มีคำถามมั้ย ริต้า
หนูส่งไก่ประกวดได้มั้ย
ได้จ้ะ หมู ไก่ ม้า วัว ได้ทุกชนิด
(รางวัลเงินสด สัตว์ทุกชนิด รวมทั้งหมู)
ขอให้ได้รางวัลที่หนึ่งนะ
เอาล่ะ ถอยออกมาเลย
(ที่ทิ้งขยะ)
มันไปสิงทุกไร่ข้าวโพดได้ไงกัน
มันต้องไม่ใช่คนเดียวกัน ต้องไม่ใช่
มันใส่หมวกใบเดียวกัน
จะบอกให้นะ มันคอยตามเราไง
เกลียดหมอนี่จริงๆ
ฉันต้องหาข้าวโพดกินนะ แอลวิน
ใจเย็นๆ บ้าจริง
เรามีกันสองตัว ใช่มั้ย
ไม่ต้องนับ มีสองตัว แต่มันตัวคนเดียว
ไม่รู้สิ เขาทำให้ฉันกลัวจริงๆ นะ
- คิดถึงข้าวโพดเอาไว้ ข้าวโพดๆ ๆ - ได้ ข้าวโพด
- เอาล่ะ ลุยมันเลย - ลุยมันเลย
ถอยทัพ ถอยทัพ ถอยทัพ
โห มันเจ๋งว่ะ มันหัวเราะเยาะเราแหงๆ
อย่าไปมองมัน อย่าไปให้มันสะใจ
เอาหัวไปคิดเรื่องอื่นซะ
- เอาหัวไปคิดเรื่องอื่น - เรื่องอะไรก็ได้
ฉันคิดว่าฉันเห็นหนู
- ดีมาก - เปล่า เรื่องจริง ฉันเห็นหนู
หนูเราหลบเก่ง หนูเราว่องไว หนูเรา...
หนูเราเสียฟอร์มแฮะ
- หาเรื่องแกล้งมันมั้ย - เออ ฉันคันปากอยากจิกมัน
นับถึงสามนะ
หนึ่ง สอง สาม
หนูโดนเข้าซะแล้ว
หนูเราไม่ได้
ชอบกลิ้งนะเฟ้ย!
โอย เจ็บเพื่อของกิน
หนูเราหมดทางสู้ หนูเราติดกับ
หนูเราต้องเลิกเรียก ตัวเองว่า “หนูเรา”
หาคำใหม่ นึกไม่ออกวุ้ย คำไหนดีหว่า
เฮ้ย นั่นคำนี่
- มันอยู่ในกระป๋องมั้ย - อยู่ในกระป๋องเหรอ
มันคงทิ้งทุ่นอยู่ ช่างเหอะ มันจะได้ถ่ายคล่อง
ไม่ พี่ฉลาด ไม่ใช่อันนั้น
มันไปไหนแล้ว มองไม่เห็น
ฉันเห็นแต่ผลไม้เดินได้
- ผลไม้ - ผลไม้มีหางไงล่ะ
ทีนี้จิกกันไม่ได้ล่ะ
- ลงไปจิกมัน - ไปจิกมัน
หนูเราเก่งเฟ้ย
- ตัวชมพู - เฮ้ย อะไรเนี่ย
แต่ก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย สีดำเข้าได้กับทุกสี
ไม่ เป็นสิ ไอ้หนูต้องโดนเอาคืน
(น้ำยาซักผ้าขาว แจ่มใส)
“แจ่มใส”
- อาจจะใช้ได้นะ - อาจจะ
โอ๊ย อะไรจะเรื่องมากอย่างงี้
พระอาทิตย์เมื่อวานแสงก็เป็นอย่างนี้
ดูทางนั้นสิทุกคน ตรงเมฆก้อนนั้นน่ะ
สวยจังเลย เป็นอย่างนี้ทุกวันรึเปล่า
ไม่ทุกวันหรอก
- สวยจัง สวยมากๆ เลย - ว้าว
ใช่ล่ะ
คำนี้ใช้ได้อย่างดีเลย
งั้นฉันก็หมดหน้าที่
ตอนนี้ได้เวลารับค่าเหนื่อย
ผลไม้ ผักสดๆ ราดน้ำเกรวี่
(เทศกาลประจำปี ซอมเมอร์เซ็ท เคาน์ตี้)
เอาล่ะนะ
“แ--”
แล้วก็ ต่อกัน
แล้วก็ลาก
แล้วก็...
อดทนชาร์ล็อตต์ เราต้องทำได้
แล้วอย่ามัวชักช้า
นี่คือฟาร์มซัคเกอร์แมน ขอบคุณที่มากันครับ
ใยแมงมุมย่อมจะบอกได้ดีกว่าผม
(แจ่มใส)
นั่นคือหมูที่สง่างามและแจ่มใส
ผมจึงตัดสินใจส่งวิลเบอร์ เข้าประกวดเทศกาล
ได้ยินมั้ย ชาร์ล็อตต์ ฉันจะได้ไปเทศกาล
ออกงานเทศกาล
วิลเบอร์อาจจะได้เห็นคริสต์มาส
ข่าวดีมั้ย เราทำสำเร็จยัง
จ้ะ ข่าวดีมากเลย
เอาล่ะ ยิ้มจ้ะ
ประกวดเหรอ โฮเมอร์ เธอพูดอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ ฉันคิดแล้วก็พูดไป
ตัวมันแกร็นนะ โอกาสชนะมีน้อย
เยี่ยมยอด ไม่สงสัยอยู่แล้ว
แมงมุมตัวนั้นเยี่ยมจริงๆ เลย เธอทำสำเร็จ
ขอบคุณชาร์ล็อตต์ เธอน่าจะเป็นคนโชว์ตัว
คนได้มาปลื้มแต่ความงามฉันสิ
เอ้า ไปทำให้เขาดู ว่าหมูที่แจ่มใสเป็นยังไง
เธอจะไม่ไปเทศกาลได้ยังไง
ฉันจะได้รางวัลนะ เธอไม่อยากไปด้วยเหรอ
อยากไปสิ วิลเบอร์ มากด้วย
เพียงแต่ช่วงนี้ฉันไม่ควรเดินทางไกล
- ทำไมล่ะ - เพราะว่าฉันกำลังคาดหวัง
คาดหวังอะไรเหรอ
คาดหวังหมายถึง
ฉันหวังว่าเธอจะอยู่ได้โดยไม่มีฉัน
เธอจะโตเป็นผู้ใหญ่ และทำได้ด้วยตัวเอง
ได้ จะคิดถึงเธอนะ
ตื่นเร็ว โฮเมอร์ ไปทำงาน
นี่วันสำคัญ
- เฟิร์นจ๊ะ - แม่
หนูไม่ใส่หรอก
นั่นทำบ้าอะไรของเธอ
อื้ม อาบน้ำนมบำรุง
ฝันจะอาบน้ำนมมานานแล้ว
(หมูชื่อดังของซัคเกอร์แมน)
ต้องบอกว่า มันเป็นหมูพิเศษจริงๆ
น้ำนมทำให้ผิวสวย
อยากเอามันไปประกวดจริงเหรอ
ถ้าแพ้ก็เสียค่าสมัครฟรี
มันชนะได้น่า
เรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นที่นี่แล้ว
ถ้ามันแพ้ล่ะ
ฉันคิดไว้ว่า ถ้ามันแพ้
ฉันก็ถอนทุนเอามันไปทำเบค่อนขาย
วิลเบอร์!
ทำอะไรหน่อยสิ โฮเมอร์
- มันเป็นอะไร - เป็นลมมั้ง
มันไม่เป็นไรหรอก
เลอร์วี่ ไปเอาน้ำมา
ชาร์ล็อตต์ เธอเป็นอะไรมากมั้ย
ทำไมเขาถึงมองไม่ออกนะ ไม่รู้ค่ากันซะบ้างเลย
สิ่งที่วิลเบอร์ทำให้ฟาร์มนี้ ไม่ดีกว่าการเป็นแฮมรึไง
ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ต้องทำ ฉันก็ต้องไปทำเอง
ชาร์ล็อตต์ เธอต้องคิดถึงลูกๆ เธอนะ
ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันสัญญากับเพื่อนแล้ว
เจ้าของฟาร์มจะต้องคิดถึง รางวัลชนะเลิศสิน่า
- ค่อยๆ เลอร์วี่ - ขอทาง ๆ
สาดละนะ
- อย่างนั้นล่ะ - ฟื้นแล้ว
โอเค ทีนี้ก็เอาเข้ากรงได้ล่ะ
- น้ำนมมันๆ - เทมเปิลตัน
ฉันต้องให้นายไปด้วย เราต้องหาคำใหม่อีกคำ
คำที่ฉลาดมากๆ
เสียใจพี่สาว
ถ้าหนูเราต้องเสี่ยงชีวิตตัวเอง หนูเราจะได้อะไร
- จริงด้วย ที่เราเคยขึ้นไปสูงๆ - เคยเหรอ
จำได้มั้ย ขยะตรงนั้นน่ะ
อ๋อใช่ ถังที่มีขนมเค้กถ้วยน่ากิน
ยังไงนะ
มีไอศกรีมละลายแดด
สายไหมยั่วน้ำลายไหลติ๋งๆ
ป๊อบคอร์น แซนด์วิชชีส ที่ถูกกินไปครึ่งเดียว
แล้วก็อมยิ้มรสแอปเปิล
เดี๋ยวๆ ๆ กลับไปตรงชีสอีกทีซิ
ฉันไม่เคยเห็นขยะมากยังงั้นมาก่อน
มาเร็ว วิลเบอร์
อย่าทำมันเจ็บนะพ่อ
กลิ่นฉุยแทบสำลักแน่ะ โดยเฉพาะไข่แดงต้ม
มาเร็ว ไม่เป็นไรน่า
รอด้วยสิ
- ค่อยๆ นะ - มาเร็ววิลเบอร์ เด็กดี
กินอิ่มไปถึงชาติหน้าเลยล่ะ
บ๊ายบาย ป้าเอดิธ
บ๊ายบายเฟิร์น เอเวอรี่ เจอกันที่งาน
หลอกง่ายแฮะ
ฉันว่าเราตีไข่ใส่นมไปนิดนะ
เอาละ จอห์น เจอกันนะ
ชาร์ล็อตต์ เธอไปกับฉันเหรอ
ฉันไม่ยอมพลาดแน่นอน
ขอบใจที่มาเป็นเพื่อนนะ
- โชคดี วิลเบอร์ ชนะให้ได้นะ - สู้เขานะ วิลเบอร์
เราจะไปเที่ยวเทศกาล
ไปเที่ยวเทศกาล ไปเที่ยวเทศกาล
- ฉันจะไปเล่นรถบั๊มพ์ล่ะ - หนุกเนอะ
(งานเทศกาลซอมเมอร์เซ็ท เคาน์ตี้)
(หมูชื่อดังของซัคเกอร์แมน)
ป้ายดูดีนะโฮเมอร์ ตรงแล้วล่ะ
เอาล่ะ วางตรงนี้
เอ้า นี่ล่ะ วิลเบอร์
โอเค ของกินอยู่ไหน
นายเคยได้ยินมั้ย ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามน่ะ
ไม่ เคยได้ยินแต่ มือใครยาวสาวได้สาวเอา
อย่าคิดว่าพ่อไม่รู้นะ เฟิร์น
เรามาที่นี่เพราะมีเด็กผู้หญิงใจเด็ด
สัญญากับหมูตัวหนึ่งไว้
- วิลเบอร์ค่ะ - โทษจ้ะ
ก็วิลเบอร์นั่นล่ะ
พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
ขอบคุณค่ะ
เฟิร์น เอเวอรี่
แม่ให้ตั๋วเล่นเครื่องเล่นคนละสิบใบ
ใช้เล่นทั้งวันนะลูก
ไม่ใช่เล่นหมดครั้งเดียว
- ว้าว - ได้ฮะ
- เดี๋ยวฉันมานะ - ไปเหอะ
แกจะชนะรางวัลพรุ่งนี้ ฉันรู้
เฟิร์น ไปเร็ว
อุ๊ยตาย
นี่น่ะเหรอคู่แข่งเรา
ขอโทษนะ เธอชื่ออะไร
เวลาใครอยากจะให้เธอหันมา
เขาต้องเรียกเธอว่ายังไง
อังเคิล
บอกซิ อังเคิล เธอเกิดวันอะไรเหรอ
ก็ แบบว่า...
วัน-เกิด-เธอ
บ้าจัง ฉันอยากรู้ว่าเธอ เป็นหมูฤดูใบไม้ผลิรึเปล่า
อ๋อ แน่ล่ะ เธอคิดว่าฉัน เป็นไก่รุ่นกระทงเหรอ
เจ้าอ้วนตลกฝืด เก่งตายล่ะ
ไก่รุ่นกระทง
ชาร์ล็อตต์ เธอคุยกับใครเหรอ
- หมูข้างคอก - ฉันต้องกังวลมั้ย
ไม่ต้องจ้ะ กังวลแล้วจะได้อะไร
โฮ่! เจอเจ้ายักษ์ข้างๆ แล้วเหรอ
ฉันนึกว่าแม่มันเป็นช้างน้ำซะอีก
จากหมูตัวใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยเจอ
เจ้านี่มันสามตัวรวมกัน มันชนะแหงๆ
อย่าสิ หมูตัวนั้น ไม่ได้หน้าตาดีเท่าวิลเบอร์
หรือมีสัดส่วนกลมกลึงเท่าเขา
- ไม่สะอาดด้วย - งั้นก็ต้องชิงดำกัน
เราต้องพิสูจน์ว่าหมูที่งามที่สุด ไม่จำเป็นต้องอ้วนที่สุด
เธอทำหน้าที่เธอเถอะ วิลเบอร์ ไปนอนพักนะ
- ฉันยังไม่เหนื่อย ชาร์ล็อตต์ - โอเค
งั้นเธอออกไปสักเดี๋ยวได้มั้ยจ๊ะ
เทมเปิลตัน นายพูดถูก หมูตัวนั้นมีแววชนะใสๆ
ฉันจึงต้องหาคำที่ดีกว่าหมูต้องอ้วน
คำพิเศษหลายๆ คำด้วย
คำนี้มั้ย “จู้จี้” “จอมบงการ”
เทมเปิลตัน ขอล่ะ
นี่โอกาสสุดท้าย ที่เราจะช่วยชีวิตวิลเบอร์นะ
เธอรู้ว่าฉัน มาเพื่อกินเท่านั้น ใช่มั้ย
ฉันรู้
เข้าได้เลยครับ
คนเดียวค่ะ
คงอยู่อีกข้างนึง โทษค่ะ
- เดี๋ยวนะคะ - ได้ครับ
สองคนครับ
นั่นเฟิร์นใช่มั้ย
อุ๊ย ตายจริง
- เธอนั่งอยู่กับเด็กผู้ชาย - เด็กผู้ชาย
โอ้ แย่แล้ว
เธออยู่กับเด็กผู้ชาย
เชลล์ชวนชิมชัดๆ
ไอ้นี่อะไรไม่รู้ แต่อร่อยชะมัด
หมดไปแล้วหนึ่งอิ่ม
เอาละ ไปหาคำดีกว่า ยัยแมงมุมจะได้เลิกจุ้น
ทำไมฉันไม่อยู่ทุ่งข้าวโพด แอลวิน ทำไม
ที่นี่เขามีข้าวโพดทุกชนิด
โน่นข้าวโพดคั่ว ข้าวโพดคาราเมล ข้าวโพดหวาน
เลิกทรมานฉันที
ฉันหิวแสบไส้ ตอนนี้ก็ตาเหล่ เพราะสีชมพูบ้านั่น
ถ้าได้เจอไอ้หนูนั่นอีกทีนะ
คำ คำ คำ
“แคบหมู”
คนได้แห่มาตรึม
ดูดีมีอนาคต
เฮ้ย ไอ้หนูดำ
ฉันจะเล่นงานไอ้หนูให้ได้
เวร! เจอไอ้นกโง่อีกแล้ว
ต้องปิดบัญชีให้เกลี้ยงเกลาขาวสะอาด
จะนับสามนะ สาม!
รอด้วย บรู๊คซี่ ฉันไปด้วย
อีกาสีชมพู
แน่จริงก็เข้ามาซี่
- นั่นเจ้าบ้าหอบฟาง - ถอยทัพ
ขอบใจ แอลวิน
เดี๋ยวนะ ตามันเป็นกระดุม ผมเป็นฟางข้าว
มันไม่ใช่คนนี่หว่า
- อ้าว เหรอ - เออ
ใช่ หนูเราเก่ง!
รู้มั้ยมันแปลว่าอะไร
- เย้ - อะไร
เราหลงโง่มาตั้งนาน
ไงเจ้าหญิง พอพระทัยหรือยังล่ะ
ตอนนี้มีขนมเค้กสับปะรด รอฉันอยู่ข้างนอกนะ
จ้ะ พอใจมากเลย
ระวังล่ะ ทำบ่อยๆ คนจะนึกว่าเธอห่วงวิลเบอร์นะ
เชอะ พูดอย่างกับฉันจะปลื้ม
ชาร์ล็อตต์
ถ้าฉันไม่ชนะรางวัล เขาจะส่งฉันเข้าห้องรมควัน
เธอจะชนะ
และเธอจะได้เห็นหิมะฤดูหนาว
ฉันบอกแล้ว ฉันไม่เคยผิดคำสัญญา
(นอบน้อมถ่อมตน เข้าเส้นชัยอย่างน่าทึ่ง)
แม่คะ
ผูกโบให้หน่อยค่ะ
แต่งตัวเป็นสาวเชียว
ต่อยแบบสาวๆ ด้วย
ไง เธอว่าดีมั้ย
คำดีเยี่ยมเลย เพียงแต่ว่า...
อะไร
คำนี้ได้เหรอ มันจะจริงเหรอ
ฉันไม่รู้สึกคู่ควร
กับคำที่เธอเขียนให้ฉันเลย
งั้นคำนี้มันก็เพอร์เฟ็กต์
(นอบน้อม)
ใยแมงมุม
เฮ้ วิลเบอร์
“นอบน้อม”
นี่ วิลเบอร์
ถ้าไม่ได้รางวัลก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว
มันจะชนะใช่มั้ยเนี่ย
ฉันขึ้นเวทีชุดนี้ไม่ได้หรอกนะ
โฮเมอร์
ไม่ยุติธรรม
ทำไมเขาไม่บอกก่อน ว่าจะตัดสินเร็วอย่างนี้
เราทำดีที่สุดแล้ว
นายไปเอารถ พามันกลับบ้าน
ฉันนึกว่าเราจะมีสิทธิ์ลุ้น
ไม่เป็นไรนะ มันจะไม่เป็นไร
บอกแล้วไงอยู่ตรงนั้น ใยแมงมุม!
แม่...
มีอะไรกันเหรอ
นอบน้อม
ท่าทางมันก็นอบน้อม
ขอโทษครับ ขอบคุณ ขอทางด้วยครับ
คุณซัคเกอร์แมน เชิญมากับผมได้มั้ยครับ
แล้วก็อุ้มหมูมาด้วย
โฮเมอร์
(นอบน้อม)
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ในฐานะตัวแทนรัฐเมน
เรามีความยินดีอย่างยิ่งที่จะเสนอ
หมูชื่อดังของซัคเกอร์แมน
ทุกท่านครับ ทุกท่าน
ทุกคนคงจำกันได้ว่าเมื่อต้นฤดูร้อน
ตอนที่มีคำพูดปรากฎบนใยแมงมุม ในโรงนาคุณซัคเกอร์แมน
และตอนนี้มันได้เกิดขึ้นอีกครั้ง
นี่คือเหตุผล ที่ท่านประธานจัดงานเทศกาล
รู้สึกเป็นเกียรติที่จะมอบ
เหรียญอันทรงคุณค่า
สัญลักษณ์ความมหัศจรรย์ และชื่นชมจากเรา
มันคือผู้ชนะตัวจริง
ฉันรักแก วิลเบอร์
สิ่งที่ผมจะพูดถึงมัน ใครๆ ก็พูดไปหมดแล้ว
ผมรู้ว่าคุณหลายคน เดินทางไปที่ฟาร์มผม
ได้เห็นคำพูด
หลายคนถามผมว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร
ผมไม่ทราบ
แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว
ในเวลาที่เรา ไม่ได้เห็นเรื่องปาฏิหาริย์
แต่บางทีเราอาจเห็น
บางทีมันอาจอยู่รอบตัวเรา ทุกๆ วัน
เราเพียงแค่ไม่รู้ว่าจะดูที่ตรงไหน
ปฏิเสธไม่ได้ว่า เจ้าวิลเบอร์น้อยของเรา
เขาเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่ง ที่ยิ่งใหญ่กว่าเราทุกคน
และ...
ชีวิตในฟาร์มของเรา
ดีขึ้นมากเมื่อมีมันอยู่ด้วย
มันช่างเป็นหมูที่พิเศษ
เยี่ยมมาก วิลเบอร์
(รางวัลจากผู้ว่าการ เมืองซอมเมอร์เซ็ทเคาน์ตี้)
ชาร์ล็อตต์ เฟิร์นมีความสุขจังเลย
ดีใช่มั้ย
ใช่ ดีมากเลยจ้ะ
เฮ้ อะไรน่ะ
นี่ศิลปะชิ้นเอกของฉัน
“สินปะชิ้นเอก” คืออะไร
“ศิลปะชิ้นเอก” ต่างหาก
งานชิ้นสำคัญ ถุงไข่กันน้ำและมีสารอาหาร
จริงเหรอ มีไข่ในนั้นเหรอ
ลูกๆ ฉัน ทั้งหมด 514 ตัว
ว้าว ถ้ามีลูกแมงมุม 514 ตัว กระจายกันอยู่
โรงนาคงแจ่มใสน่าดูเลย
วิลเบอร์ ฉันกลัวว่าลูกๆ จะไม่ได้กลับไปโรงนา
อะไรนะ
เธอพูดอะไร
เธอคงไม่ทิ้งพวกเขาไว้ที่นี่ใช่มั้ย
ฉันไม่มีทางเลือก ฉันกำลังโรยแรง
มันแปลว่าอะไรเหรอ
ฉันกำลังจะตาย
อะไรนะ
เธอตายไม่ได้นะ
วิลเบอร์ เราเกิด..เราอยู่...
เมื่อถึงเวลาเราก็ตาย
มันเป็นวัฏจักรชีวิต
ไม่! ไม่! ขึ้นหลังฉันสิ
ฉันจะพาเธอกลับไปเอง
เราจะกลับไปโรงนา ฉันจะดูแลเธอ
ไม่ วิลเบอร์
ฉันไม่มีแรงปีนลงไปด้วยซ้ำ
แข็งใจสิ
เธอทำเพื่อฉันมามาก
และฉันทำด้วยความเต็มใจ
ลงมาเถอะ ชาร์ล็อตต์
ฉันต้องทำอะไรได้บ้างสิ
ไม่ วิลเบอร์
เธอทำไปแล้วไม่รู้เหรอ
เธอเป็นเพื่อนฉันไง
ทำให้แมงมุมตัวนึงสวยงาม ในสายตาของทุกตัวที่โรงนา
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ชาร์ล็อตต์ เธอทำเองหมด
ไม่ใช่ ใยของฉันไม่ใช่ปาฏิหาริย์
ฉันแค่พรรณนาสิ่งที่ฉันเห็น
ปาฏิหาริย์แท้จริงคือเธอ
เทมเปิลตัน
ชาร์ล็อตต์ไม่สบายมาก
ใช่ แล้วก็เพี้ยนด้วย
เธอจะตาย เธอกลับโรงนาไม่ไหว
นายต้องช่วยเอาถุงไข่เธอกลับไป
นายพูดว่า “ไข่” เหรอ
มันเป็นถุงไข่ แล้วมันก็อยู่บนโน้น
มีลูกๆ ของเธอในนั้น
ฉันทิ้งไว้นี่ไม่ได้ เกิดมันเป็นอะไรไปล่ะ
ฉันหยิบเองไม่ถึง ฉันต้องให้นายช่วย
และนายต้องช่วยฉันเดี๋ยวนี้
ฉันไม่ชอบน้ำเสียงนาย
มีสักครั้งมั้ยที่นายคิดถึงคนอื่น นอกจากตัวเอง!
สักครั้งเหรอ สักครั้ง
ขอเถอะนะ
ไม่ นายน่ะสิ
ใครที่โดนจิกตูด เพื่อให้นายได้ “แจ่มใส”
เทมเปิลตันตัวนี้ไง
ใครยอมขัดจังหวะการกินอย่างเมามัน ของตัวเองเพื่อให้นายได้ “นอบน้อม”
เจ้าตัวนั้นคือเทมเปิลตัน!
เทมเปิลตัน! เทมเปิลตัน! เทมเปิลตัน!
มีใครขอบคุณเขามั้ย
ไม่!
นายเคยคิดบ้างมั้ยล่ะ
ถึงจะเป็นหนู ฉันก็อยากจะมีคนขอบคุณ
พูดก็พูดเหอะ รักหน่อยก็ยังดี
ช่วยฉันแล้วฉันจะให้นายกินก่อน ตลอดชีวิตเลย
ตกลง
ให้ไวนะ อยู่ที่มุมขื่อนั่นแหละ
เทมเปิลตัน!
เร็วเข้า
ขอบคุณ เทมเปิลตัน
สำหรับทุกสิ่ง
ไม่เป็นไร โยนมาเลย เร็วๆ เข้า
นี่เหรียญของแก
- เข้าไปซะ - กลับบ้านได้แล้ว วิลเบอร์
เอาละ ล็อคให้ดี เลอร์วี่
โอเค ค่อยๆ นะ
ลาก่อน
วิลเบอร์ เพื่อนรักของฉัน
ลาก่อน ชาร์ล็อตต์
ฉันรักเธอ
(นอบน้อม)
นั่นวิลเบอร์น้อย ที่น่ารักของเราใช่มั้ย
- เขาได้เหรียญมาด้วย - เด็กเราเจ๋ง
เขาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
- นึกแล้วเขาต้องทำได้ - ไม่เคยนึกสงสัยเลย
ยินดีต้อนรับกลับนะ วิลเบอร์
วิลเบอร์
ชาร์ล็อตต์อยู่ไหน
ฉันสังหรณ์ใจนะ บิทซี่
ฉันก็เหมือนกัน
คงพูดไม่ได้ว่า ชาร์ล็อตต์จากไปแล้วไปลับ
เธอยังอยู่ในหัวใจของผู้ที่รู้จักเธอ
กระทั่งผู้ที่ไม่รู้จัก
มีบางสิ่งใน ซอมเมอร์เซ็ท เคาน์ตี้เปลี่ยนไป
ราวกับตอนนี้ผู้คนอยู่ในสถานที่พิเศษ
ในความรู้สึกหนึ่ง พวกเขาเริ่มจะเป็นคนพิเศษ
โอบอ้อมอารีมากขึ้น
เข้าอกเข้าใจมากขึ้น
พวกสัตว์ต่างๆ ก็รู้สึกเปลี่ยนไปด้วย
ใกล้ชิด
อบอุ่นในมิตรภาพที่มันมีต่อกัน มาตลอดฤดูหนาวอันยาวนาน
มันแสดงท่าทีของความอ่อนโยนต่อกัน
อดทนให้แก่กัน
รักษาคำสัญญา
แม้แต่คนหัวใจแห้งแล้ง ก็พบว่าตนมีน้ำใจมากขึ้น
และท้ายที่สุด คำสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
หมูฤดูใบไม้ผลิก็ได้เห็นหิมะครั้งแรก
ราวกับว่าตัวชาร์ล็อตต์เอง ที่เป็นผู้เขย่าหิมะตกจากท้องฟ้า
ความหนาวเหน็บของฤดูหนาวเปลี่ยนเป็น ความอบอุ่นเหมือนที่เคยเป็นมา
แล้วก็ถึงผลัดแรกของฤดูใบไม้ผลิ
ในเวลาไม่นาน ชีวิตก็เวียนครบวัฏจักร
ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว
พวกเขาออกมากันแล้ว
หวัดดี ฉันวิลเบอร์ เป็นเพื่อนของแม่เธอนะ
พวกเราดีใจที่เจอพวกเธอ
อึ้ย น่าเกลียดน่าชัง
แต่ก็น่ารัก เหมือนแม่เลยนะ
พวกเขาสวยจริงๆ เลยนะ
ฉันอยากรวบเข้ามากอดจังเลย
ว้าว บินได้ด้วย
ดูพวกเขาบินสิ
อย่างนี้สิถึงจะน่าเลียนแบบ
ไปเลย แมงมุมน้อย หนีไป ฉันก็อยากไปนะ
ล้อเล่นน่ะที่รัก ฉันว่ามีตัวนึงอยู่ในปากฉันนะ
- ขอบใจจ้ะ - นั่นล่ะกอลลี่ของฉัน
ว้าว
ไม่อยากเชื่อเลย ลูกๆ ชาร์ล็อตต์อยู่นี่
- น่ารักมากเลย - ใช่ บิทซี่
นายรับได้ใช่มั้ย ไอค์
ฉันรับได้ ฉันรับได้ เบ็ทซี่
ฉันรับได้
แมงมุมดี แมงมุมเป็นเพื่อนเรา
แมงมุมไม่ทำร้ายเรา
เดี๋ยว! เกิดอะไรขึ้น พวกเธอทำอะไรน่ะ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
ได้โปรดอย่าไปเลยนะ
รอก่อนสิ เดี๋ยวก่อน
บ๊ายบาย
เธอจะไปไหนกันเหรอ
เราจะออกสัญจร
เราลอยไปตามสายลม ไปตามใจเรา
เราลอยไปตามสายลม
ลาก่อน
เธอไปไม่ได้นะ
ฉันมีเรื่องมากมายจะเล่าให้เธอฟัง
มีเรื่องของใครบางตัว ที่ฉันอยากเล่าให้ฟัง
อรุณสวัสดิ์
- หา ใครพูดน่ะ - ฉันอยู่บนนี้
- ฉันก็อยู่ - ฉันด้วย
- เราอยากอยู่ที่นี่ - เราชอบที่นี่
เราชอบเธอด้วยล่ะ
จะอยู่กันเหรอ เยี่ยมเลย เยี่ยมที่สุดเลย
เพื่อนสามตัว เธอชื่ออะไรเหรอ
ฉันจะบอกชื่อฉัน ถ้าเธอบอกว่าทำไมเธอตัวสั่น
ฉันตัวสั่นเพราะเอ็นจอยความสุข
- งั้นฉันชื่อ “จอย” ละกัน - จอยเหรอ เหมาะเลย
- ชื่อกลางแม่ฉันคืออะไรเหรอ - "เอ"
งั้นฉันชื่อ “เอเรเนีย”
ว้าว ชื่อเพราะจัง
เธอเลือกให้ฉันสักชื่อสิ
เอาชื่อที่มีเหตุผล ไม่ยาวมาก ไม่หรูมาก
อ้อ แล้วก็ไม่ซื่อบื้อนะ
ยากจัง ถ้าให้เป็น
เอ่อ “เนลลี่”
เนลลี่เหรอ ฉันชอบนะ เยี่ยมเลย
จอย เอเรเนีย เนลลี่
พวกเธอเลือกประตูที่จะทอใยแมงมุมแล้ว
นี่เป็นประตูของแม่เธอ
แม่เธอซื่อสัตย์ ฉลาด สวยงาม
เธอเป็นเพื่อนฉัน
ความทรงจำมีค่าตลอดกาลของฉัน
พวกเธอเป็นลูกสาวเขา ฉันจึงขอเป็นเพื่อนเธอ
ฉันก็เป็นเพื่อนเธอ
- ฉันเป็นเพื่อนด้วย - ฉันก็เพื่อน
โอเค ฉันมีเรื่องจะประกาศสองข้อ
ข้อแรกนะ
ถ้าพวกเธอเป็นผู้รักภาษา
และต้องการเศษกระดาษ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ
ไม่ต้องมามองฉันเลย
ฉันปลดระวางเลิกหาศัพท์แล้ว
ฉันไม่ใช่หนูตัวเก่า เพราะฉันอ้วนกว่าเก่าสองเท่า
ถ้าเธออยากหาอะไรไปชักใย ก็ลองคำนี้
“หนูพิเศษ”
คิดดูสิ
ข้าวหมู! โอ้ เย่!
และในโรงนาธรรมดา
หมูธรรมดาตัวหนึ่ง ที่ไม่แคระแกร็นอีกแล้ว
ยืนอยู่ท่ามกลางผองเพื่อน
ชื่นชมฤดูใบไม้ผลิที่สองของเขา
และตามมาด้วยฤดูใบไม้ผลิอีกมากมาย
เพราะมีใครบางคน แวะมาเพื่อดูความสง่างาม
สวยงาม และมีเกียรติ ของสิ่งมีชีวิตที่นอบน้อม
นั่นคือปาฏิหาริย์แห่งมิตรภาพ
ไม่บ่อยนักที่ใครสักคน
จะเป็นทั้งมิตรแท้และนักเขียนมือทอง
แต่ชาร์ล็อตต์ เป็นทั้งสองประการ