Eerder bij Desperate Housewives...
Porters verhouding...
Je zoon houdt van mij en ik van hem.
mondde uit in geweld.
Hé Warren. - Het kan me niet schelen hoe maar je bent dood.
Dave's woede kwam tot volle omvang... - Brand!
tijdens de 'Battle of the Bands'.
En uit de tragedie werd een held geboren.
Hou vol. Ik ben nog niet klaar met jou.
Gabrielle Solis overkwam iets heel ergs...
En ze werd er, elke keer ze in de spiegel keek, aan herinnerd.
Elke keer ze naar een oude foto keek.
En elke keer ze een man voorbij liep.
Gabrielle wist dat ze haar mooie uiterlijk verloren had.
Maar ze deed haar best om het van de zonnige kant te zien.
Trouwens, welke vrouw moet er mooi uitzien...
als haar man blind is.
Hallo liefje. Hoe gaat het met onze patiënt?
Hij is aardig gevallen tijdens de brand afgelopen nacht.
Maar de CT-scan toont geen bloedingen of zwellingen.
Dat is het? Geen hersenschudding?
Eigenlijk is er wel iets.
Zeg me alsjeblieft dat het niet mijn gehoor is. Ik sta al op vier zintuigen.
De scan heeft een botsplinter getoond die misschien druk uitoefent op de oogzenuw.
Ben je bang dat het zijn zicht gaat verslechteren?
Het spijt me. U zei?
De splinter kan een overblijfsel zijn van uw verwonding vijf jaar terug.
Door zijn minieme grootte, kan het zijn dat de scan het toen gemist heeft.
Vijf jaar. Kunnen we het niet laten zitten?
Eigenlijk kan het zijn dat bij verwijdering je zicht terugkomt.
Bent u serieus? - Dat is fantastisch.
Ik wil geen valse hoop geven. Ik zeg alleen dat het mogelijk is.
Twee dagen geleden smeerde ik huidcrème op een cracker.
Ik zou een moord doen voor "mogelijk".
Ik heb met Ted Daniels gesproken. Hij is de beste oogchirurg in de staat.
Hij zegt dat hij je over een maand kan inplannen.
Als het werkt, zal ik eindelijk mijn meisjes en mijn verrukkelijke vrouw zien.
Dit is ongelooflijk. Bedankt. Heel erg bedankt.
Gabrielle Solis wist dat ze haar schoonheid had verloren.
En ze wist ook dat het tijd was die terug te krijgen.
Er was een brand in Fairview,
en de gewonden gingen naar het Fairview Memorial ziekenhuis om te herstellen.
Tegen de ochtend waren hun brandwonden verbonden en hun breuken gezet.
En hun wonden begonnen te helen.
ledereen was goed op weg te herstellen
Uitgezonderd de man die het vuur had aangestoken.
Zijn lijden was net begonnen.
Sorry. - Het geeft niet.
Bent u Dave Williams? - Ja.
Ik ben inspecteur Collins en dit is Lyons. Heeft u even?
Waarom? - We willen u spreken over de brand.
We hebben iedereen die er was ondervraagd.
Orson Hodge zei ons dat u op het podium was toen de brand uitbrak.
Ja, we waren net begonnen toen plotseling de gordijnen vuur vatten.
Daarna gebeurde alles heel snel.
Het is in orde. We weten hoe moeilijk het geweest moet zijn.
Weten ze al hoe de brand ontstaan is? - We weten dat het brandstichting was.
Echt? - Het lijkt erop dat het de opslagplaats was.
En er was ook een lichaam. - Denkt u dat hij de brand aanstak?
Nee, dat denken we niet.
Maar hij is zo erg verbrand dat het even zal duren om hem te identificeren.
Mocht er je iets te binnen schieten,
bel ons op dit nummer. Goed?
Dave Williams...
Was jij niet degene die terug ging en Mike Delfino redde?
Dan ben je een echte held. Je mag trots op jezelf zijn.
Als u het zegt.
Ik was eerder gekomen maar ik heb de eerste koekjes verbrand,
en ik was niet zeker dat je de ironie gewaardeerd zou hebben.
Ik heb zo'n honger dat ik het niet gemerkt zou hebben.
Krijg ik een kusje van mijn koekje?
Wat als iemand ons ziet? - Wat dan?
Je hebt het Susan nog niet verteld. - Ik wacht op het juiste moment.
Haar vriendschap is belangrijk voor me, en ik wil het geleidelijk brengen.
Goed. Ik snap het. - Tot kijk.
Loop langzaam naar buiten. Geef me een reden om te leven.
Hoe gaat het met Jackson?
Goed, enkel een paar hechtingen. Hoe is... Wacht, bij wie ben jij op bezoek?
Bij iedereen.
Zovelen uit de buurt waren gewond in de brand.
Ik dacht dat het leuk was hen een geschenk te brengen.
Verdorie, ik heb geen geschenken bij me.
Maar ik heb bloed gegeven en ga het iedereen vertellen.
Hoe voel je je? Ik heb net bloed gegeven.
Goed, een beetje rook ingeademd. Hoe gaat het met Jackson?
Goed, enkel een paar hechtingen.
Die koekjes zien er heerlijk uit. Hoe kom je eraan?
Een vriend. Neem er één. - Nee, ze zijn van jou.
Je weet dat je het wilt. - Wel, ik heb net bloed gegeven.
Aantrekkelijk. - Ik haat macadamianoten.
Je denkt dat het witte chocolade is tot het te laat is. Stom Hawaï.
Wie maakte ze? - Zoals ik zei, een vriend.
Ja, maar welke vriend?
Wacht. Is het een vrouw? - Zou je die noot niet even weggooien?
Als ik klaar ben, verander niet van onderwerp. Zie je iemand?
Wat kan jou dat schelen? - Omdat je veel voor me betekent,
en het me goed doet als twee mensen liefde en geluk gevonden hebben.
Hoe heet ze? Voor wie ben ik blij?
Ik vertel het je niet. - Waarom niet?
Omdat ze het zelf wil zeggen.
Dus ik ken haar? - Ik denk dat mijn medicatie begint te werken.
Ik weet niet wat ik zeg. - Je ziet een vriendin van me?
Wees niet boos. - Dat ben ik niet, maar zeg me wie het is.
Goed.
Zoals je wilt.
Als hij nog een transfusie nodig heeft, mijn bloed mag je hem niet geven.
Hallo dr. Cominis. Hoe gaat het met mijn man?
Zijn X-ray toonde geen hersenschudding,
dus ik denk erover hem vandaag te ontslaan.
Prachtig. Het huis was te stil zonder hem.
Je kan hem nog niet spreken. Hij had veel pijn en we gaven hem een slaappil.
Dat is in orde. Ik kan wachten.
Hij ziet er zo vredig uit.
Ik ben er zeker van dat als hij wakker was, hij er zich voor zou verontschuldigen.
Snurkte hij altijd al? - Soms, maar nooit zo...
stevig.
De verwonding aan zijn neusschot kan het verergerd hebben.
Maar dat kan met een simpele ingreep worden hersteld.
Als het zo simpel is, waar wacht je op?
Het duurt een paar weken om hem in te plannen.
Zodra hij wakker is, mag hij mee naar huis.
Het huis zal dan op zijn minst niet stil meer zijn.
Ik botste op Katherine. Ze zei dat je me over iets wou spreken.
Juist. Wat was het? Oh ja, bedankt voor het redden van mijn leven.
We hebben allemaal gedaan wat we moesten, toch?
En jij ging terug voor Jackson.
Maar ik eindigde op de vloer. Technisch gezien, maakt mij dat een idioot en jou een held.
Men blijft dat zeggen. Ik voel dat niet zo.
Ik was dood geweest zonder jou.
Wat denk je van gratis loodgieterswerk voor de rest van je leven?
Dat klinkt redelijk.
Je moet me iets laten terugdoen om je te bedanken.
Sinds mijn broers dood heb ik geen echt goede vriend meer gehad.
Denk je dat je die job aankan? - Ik denk het wel.
De hechtingen zitten erin. Ik zie je over een paar dagen.
Wil je pijnstillers?
Hechtingen hebben me nooit gestoord. Het komt goed.
Goed. Ik doe er nog even een verband om en dan zijn we klaar.
Bedankt.
Kunnen we u nog wat vragen over de brand?
We hebben alles al verteld wat we ons herinneren.
Het duurt maar even.
We hoorden dat de eigenaar en uw zoon 5 minuten voor de brand vochten?
Zag u dat?
Ik zag een volwassen man mijn tienerzoon slaan.
Wat wilt u nog weten?
Heeft uw zoon, tijdens de woordenwisseling, gedreigd mr. Schilling te vermoorden?
Nee. - Echt?
Ik was erbij rechercheur. Mijn zoon heeft zoiets niet gezegd.
Weet u het zeker? - Absoluut.
Bedankt voor uw tijd.
Ik ben misschien wat paranoïa,maar ik krijg het gevoel dat je liegt tegen de politie.
Zeg me dat Porter mr. Schilling niet met de dood bedreigd heeft.
Ik heb het verband.
Je kan misschien doorgaan en hem die pijnstillers geven. Hij zal ze nodig hebben.
Ik begrijp het niet.
Carlos zal misschien weer kunnen zien. Je moet wel opgewonden zijn.
Ik weet het. Het is alleen...
hij heeft zoveel meegemaakt de voorbije vijf jaar en hij heeft nooit geklaagd.
Hij verdient een vrouw te zien wiens borsten niet in haar broek steken.
De meeste vrouwen zouden een moord doen om eruit te zien zoals jij.
Maar ik ben niet 'de meeste vrouwen'.
Ik was een internationaal modemodel, en zo herinnert Carlos zich me.
Je bent nog steeds mooi. Je bent wat aangekomen maar wie niet?
Kijk niet naar mij. Ik heb een aparte stofwisseling.
Hé daar.
Ik heb het goede nieuws over Carlos gehoord.
Wat scheelt er?
Gaby denkt dat Carlos haar niet meer aantrekkelijk zal vinden als hij haar ziet.
Dat was ook mijn eerste gedachte. - Het is in orde. Laat haar praten.
Zij is tenminste eerlijk.
Dat is het soort steun en vriendschap dat ik nu nodig heb.
Goed. Je bent een varken. - Dank je.
Wat moet ik doen?
Stoppen met erom te treuren. Je hebt een maand, niet?
Genoeg tijd om te diëten en te sporten.
Tegen de tijd dat Carlos weer ziet, zal je er weer hot uitzien...
of zoiets.
Echt? Denk je dat het me lukt?
Natuurlijk, alhoewel ik je nog steeds mooi vind zoals je nu bent.
Begin je weer met die onzin?
Ik geloof het niet. - Tom, ik stond op twee meter.
Porter keek Warren Shilling aan en zei,
Je bent dood. Kan me niet schelen hoe. Je bent dood.
Dat bewijst niets. En hij meende het al helemaal niet.
Misschien niet. Maar tien minuten later staat de nachtclub in brand.
Nee.
Ik ken Porter. Hij zou nooit brand stichten om iemand terug te pakken.
En Ricks restaurant? Porter en zijn broer hebben dat in brand gestoken.
Dat was vijf jaar geleden. Ze probeerden ons te beschermen.
Niemand raakte gewond. Dat gebouw was leeg.
Ja, toen was het gebouw leeg.
Dit is belachelijk.
Vertel je me echt dat onze zoon een moordenaar is?
Ik zeg je dat ik hoorde hoe hij Warren Schilling bedreigde.
Ik weet niet wat er daarna is gebeurd.
Wat als iemand hem zag? Wat als hij bewijs achterliet?
Wat moeten we doen? - We gaan onze zoon beschermen.
Zelfs als hij zes mensen heeft vermoord?
We gaan onze zoon beschermen.
Goed.
Wie wist er dat gezond voedsel er zo lekker uit kon zien?
Val aan.
Wat scheelt er?
Het ruikt naar het strand waar we niet mochten zwemmen.
Het is een recept uit een dieetblad. Het is vis en broccoli.
Vis? - Ja, niet alle vis komt in sticks.
Ik weet dat jullie het niet gewend zijn, maar probeer het.
Je zal het lekker vinden.
Lekker. - Het zit nog in je mond.
Zie je? Heerlijk. - Ik wil macaroni.
Ik werk niet op bestelling. Ik kan niet voor iedereen iets anders maken.
Het komt in een doos. Het is niet zo moeilijk.
Mama moet wat kilo's verliezen,
en het is niet gemakkelijk gezond te eten, als jullie twee allemaal lekkere dingen eten.
Wat zeg je? Wil je mama helpen weer mooi te worden?
Nee.
Je hebt lef.
Ik ben deels op dieet omdat ik jullie 18 maanden in me had en daardoor vet werd.
En jij met dat hoofd. Jij hebt me geruïneerd. En zo gebeurt het vanaf nu.
Jullie eten vis, net als mama, en jullie vinden het lekker. Begrepen?
Bedankt.
Een woordvoerder van het ziekenhuis zei dat het dodental is opgelopen tot zeven.
Zit je dat weer te kijken?
Sorry.
Ben je in orde?
Ik kan nog steeds niet geloven dat het echt gebeurd is.
Ze zeiden dat er vanmiddag weer iemand gestorven is.
Dat maakt zeven.
Zou je je beter voelen als ik zeg dat ze de dader denken te kennen?
Wie?
Het is maar een gerucht maar ze denken Porter Scavo.
Porter? Waarom?
Ik weet het niet. Hij heeft gevochten met de eigenaar.
Ik ken hem sinds zijn zesde en dacht altijd al dat hij problemen zou gaan geven.
En ik kan de mensen goed inschatten.
Sliep je op de bank?
Waarom? Dat is zo oncomfortabel.
Inderdaad. Ga zitten, we moeten praten. - Wat scheelt er?
Sinds je neus gebroken is tijdens de brand, snurk je.
Snurkte ik daarvoor niet?
Goed punt. Snurken is zacht uitgedrukt voor wat jij doet.
Stel je een verschrikte olifant die zijn kudde toeschreeuwt voor.
Ik neem aanstoot aan je sarcastische toon.
Ik kan niet helpen dat ik snurk. - Niet echt waar.
De dokter zei dat het een simpele ingreep is. - Ingreep?
Heel routinematig en poliklinisch. - Je bedoelt opereren? Geen sprake van.
Ik had een oom die stierf tijdens een poliklinische ingreep.
Hij had een gebroken pols. Ze lieten hem slapen en hij is nooit meer ontwaakt.
Je had geen oom.
Goed. Het was meer een vriend van de familie.
Maar hij is nog steeds dood en ik onderga geen nodeloze ingreep.
Dit is absoluut noodzakelijk. Ik sta onder veel stress.
Ik heb interviews. Die kookdemonstratie in het winkelcentrum.
Als ik mijn rust niet krijg, zal het invloed hebben op de lancering van mijn boek.
Dat is aanvaardbaar.
Jij wordt een bestseller auteur, ik een orgaandonor.
Als we het bed niet kunnen delen, gaat het de intimiteit van ons huwelijk schaden.
Mijn dood zal hetzelfde effect hebben.
Ik neem aanstoot aan je sarcastische toon.
Ik hoor dat je vandaag wordt ontslagen. Ga je terug naar huis?
Laat eens kijken. Twee gebroken ribben, een blauw oog...
Nee, ik heb niets nodig van daar.
Je hebt zeker al van de brand gehoord. - Ja.
Jouw echtgenoot verwijt het Porter. - Wat?
Dat zou Porter nooit doen.
Wat is dit? - Ik help jou mij te helpen.
Hiermee kan je een nieuw leven beginnen.
Ik kan je er niet bij hebben zolang mijn zoon dit doormaakt.
En als ik niet klaar ben om te vertrekken?
Dan klaag ik je aan wegens verkrachting, en je krijgt het geld niet.
Jouw keuze.
Ik kom je vannacht halen. Ik breng je wel naar het busstation.
Dan kan je het geld tellen onderweg.
Wil je even wandelen?
Ik heb wat vriendinnentijd nodig.
Ik heb wat in de oven maar je mag wel binnenkomen als je wilt.
Wat scheelt er?
Het gaat over Mike.
Stel je voor hoe van streek ik was, toen ik ontdekte dat hij een vriendin van me ziet.
Het...
Het moet Lisa Wallace zijn.
Daar schrik ik van. Hoe durft ze?
Ze heeft al jaren een oogje op hem.
Elke keer dat ze ons op de barbeque vroeg, droeg ze altijd iets bloots.
Ter verdediging van Lisa, misschien denkt ze dat je over Mike heen bent,
iets wat ik je al vaak heb horen zeggen.
Dat doet er niet toe. Ze is mijn vriendin.
Ze had het met me kunnen bespreken. - Je bent niet altijd beschikbaar.
En trouwens... Misschien...
wou Lisa wachten om te zien of het toekomst had.
We kunnen erover praten als ik haar de tanden uitsla met een biljartkeu.
Het is triest als je een vriendin niet kan vertrouwen.
Of misschien is de te trekken les dat ze al geen vriendin was in de eerste plaats.
Wat scheelt er?
Ik wou het je vertellen. - Het is in orde.
Ik dacht niet dat het zo belangrijk was. Je ziet Jackson nu.
Ja. Je hebt gelijk. - En ik was zo verschrikkelijk eenzaam.
Nu niet meer.
Ik weet dat je kwaad bent. Kan je alsjeblieft tegen me schreeuwen of zo?
Verdomme. Ik had moeten luisteren naar Bree.
Ze zei me weken geleden al dat ik het je moest vertellen.
Dus Bree wist het? - Ja.
Een prettige dag nog.
Is alles in orde dan?
Jij wist het van Katherine en Mike? - Kan je niet wachten tot na mijn dutje?
Waarom heb je het me niet verteld? - Dat was niet aan mij.
Ik vond dat Katherine het moest vertellen. - Dat deed ze niet.
Het spijt me. - Niet goed genoeg.
Je had een miljoen kansen het te vertellen en je deed het niet.
Dat is hetzelfde als in mijn gezicht liegen.
Ik dacht altijd op jouw eerlijkheid te kunnen rekenen.
Wat is ermee gebeurd? - Wil je eerlijkheid? Goed.
Je wou niet scheiden van Mike.
Je had het moeilijk na het ongeluk maar je hield nooit op van hem te houden.
En waarom zou je? Jullie relatie kende geen natuurlijk einde.
Dus geef toe. Je bent niet kwaad op mij, Mike of Katherine.
Je bent kwaad op jezelf omdat je jouw huwelijk uiteen liet vallen.
Wat moest ik doen?
Mike je gevoelens vertellen of verder gaan,
want dat is wat hij probeert, en het is niet eerlijk dat je hem remt.
Je moet een beslissing nemen.
Ik moet terug gaan dutten.
Ik weet dat de dokter zei niet teveel te verwachten,
maar ik kan het niet helpen. Ik verwacht veel. Ik ga weer zien.
Ik weet het. Je bent ook opgewonden. Ik hoor het in je stem.
Hoe gaat het?
We duizelen nog steeds van het goede nieuws. - Ik heb zelfs nog beter nieuws.
Dr. Daniels heeft een annulering. Hij kan je vrijdag inplannen.
Vrijdag? Maar je zei op zijn minst een maand.
Ik bedoel, het is zo snel. - Vrijdag is perfect.
Ik wil het niet zeggen maar je wilt geen operatie op vrijdag.
De chirurgen denken aan het weekend. Ze zijn allemaal afgeleid.
En vervolgens kom je uit de operatiekamer, nog steeds blind maar zonder rechterbeen.
Waarom zeg je dat? - En de ingreep is heel duur.
We hebben tijd nodig om uit te zoeken hoe we dit gaan betalen.
Daar zijn we toch voor verzekerd. - Dat dekt maar 85%. En we zijn blut.
Het ziekenhuis heeft een fonds dat mensen helpt in deze situatie.
Nee, we aanvaarden geen liefdadigheid.
Wat? We aanvaarden altijd liefdadigheid.
Ik heb die bladzijde omgeslagen.
Het spijt me over de timing maar zo is het.
We doen dit vrijdag. Hou erover op.
En die vent is goed? - Dr. Daniels is één van de beste in het land.
Dat wou ik horen.
Laat me alsjeblieft in mijn bed slapen. - Nee.
Ik beloof je niet te snurken.
En als ik het doe, ga ik naar de sofa en blijf daar zolang je wilt.
En hoe ga je precies stoppen met snurken? - Ik heb ergens gelezen dat kamillethee helpt.
Dat klinkt niet goed. Het is toch een poging waard.
Ik maak je ook een kop. - Wat jij wilt.
Alsjeblieft. Drink op.
Goed, maar ik ben te moe om het leeg te drinken.
Die pil die ik nam, werkt snel. - Je nam een pil? Wanneer?
Toen je beneden was. - Dan moet je dit niet opdrinken want kamille...
gaat het effect van de slaappil tegen.
Sinds wannneer ben jij een expert in kamillethee?
We kunnen het niet riskeren. - Goed. Ik heb mijn slaap nodig.
Dat is het. We praten er morgen verder over.
Ik veronderstel dat je Porter niet iets namens mij wilt zeggen?
Dit is waarschijnlijk het laatste wat je wilt horen,
maar ik hou echt van je zoon.
Hij was heel lief voor me.
Genegenheid is altijd mijn zwak punt geweest.
Veel geluk.
Als de baby er is, neem je geen kontakt op met Porter.
Je contacteert Tom of mij en wij zien wat we op afstand kunnen doen.
Begrepen?
Er is geen baby.
Die was er nooit.
Ik kreeg telefoon van de winkel. Ze zeiden dat ma te laat is.
Te laat voor wat? - De kookdemonstratie.
Die is vandaag? - Ja, tien minuten geleden.
Ik ben in Mount Pleasant om een paar nachtkastjes te kopen
dus jij moet haar brengen.
Wakker worden. Het is kwart over negen.
Kwart over negen? Ik moest al in het winkelcentrum zijn.
Ben ik vergeten het alarm te zetten?
We moeten ons aankleden, ik pak wat kleren.
Ik heb zo'n dorst. - Ik breng je wat sap.
Het is al goed. Ik drink deze thee wel.
Wat?
Bij nader inzien, heb je koffie nodig.
We zijn er bijn. Goed, koffietijd.
Genoeg koffie. Het werkt niet. Het moet decafeïne zijn.
Nee, het is triple expresso. - Ik snap niet waarom ik me zo dronken voel.
Heel vreemd. Je hoeft alleen maar een paar pannenkoeken te bakken...
een paar luxueuze kopiëen van je boek uit te delen en we zijn weer weg.
Denk je dat je het aankan? - Tuurlijk. Je bent zo nerveus, Rex.
En hier is de dame die ons gaat leren haar traditionele boekweit pannenkoeken te maken.
Bedankt om te komen. - Bedank dat ik in je leuke huis mocht komen.
Jouw boek gaat over veel meer dan alleen recepten, toch?
Mijn boek gaat over eten en families en hoe voedsel families samenbrengt,
terwijl ze eten maken.
Het is moeder die haar dochter leert koken.
Dus ga ik pannenkoeken bakken met mijn dochter,
alleen, ze is er niet want ze is al groot en ze heeft mijn baby gestolen.
Dus wie wil er mijn dochter zijn?
Hallo? - Ik ben het. Ik wou je enkel vertellen...
Ik heb erover nagedacht en het is geen probleem voor me dat je Mike ziet.
Zeker? Je haat me niet? - Nee, ik denk dat het fantastisch is.
Dank je. Ik was zo bezorgd.
Ik zou niet weten wat te doen, mocht ik je vriendschap verliezen.
Die verlies je niet.
Behandel hem goed. Het is echt een goeie man.
Dat zal ik. Ik wou net een capuccino maken.
Wil je langskomen? - Nee, dank je. Ik heb het echt te druk.
Ik moet nog zoveel doen vandaag. Een andere keer misschien? Dag.
Bel me terug, goed? Ik moet echt met je praten.
Wie is dat? - lemand van school, ik leende hem mijn buspas.
Luister, we moeten praten. - Wat scheelt er?
Ik moet je iets vragen en het is heel belangrijk dat je de waarheid vertelt.
Goed.
Heb jij die brand aangestoken?
Voordat je antwoordt, wil ik nog zeggen dat, als je het deed,
je vader en ik toch achter je zullen staan en zullen proberen een oplossing te vinden.
Maar als je liegt, en ik kom later te weten dat jij...
die mensen vermoordde...
Ik zal van je houden. Dat zal nooit veranderen.
Maar ik zal je niet meer geloven, en als ik...
niet meer in je geloof, kan ik je niet helpen.
We moeten vanaf nu elkaar de waarheid vertellen.
Ik weet niet wie de brand heeft aangestoken, ik was het niet.
Natuurlijk niet. Natuurlijk.
Dan is alles goed, zolang je de waarheid maar blijft vertellen.
Alles komt goed.
Ma?
Er is iets waar ik over gelogen heb. - Wat?
Toen je binnenkwam, liet ik een bericht achter voor Anne.
Ze belt niet terug en het ziekenhuis zei dat ze ontslagen is.
Heb je enig idee waar ze is?
Nee, liefje, ik weet het niet.
Weet je waar ik echt opgewonden over raak? Kerstverlichting.
Ik zal de kerstverlichting weer kunnen zien en de feestversiering. Dat mis ik echt.
Laten we onze vingers dan maar gekruist houden.
Alles goed?
Het is mijn hamstring. Ik heb oefeningen gedaan.
Wil je dat ik het masseer? - Nee, rust maar.
Je gaat onder het mes over een paar dagen. - Ik weet het. Ik kan niet wachten.
Ik weet dat je heel opgewonden bent om weer kerstversiering te kunnen zien, maar...
ik wil alleen dat je voorbereid bent, want...
sommige van die lichtjes hebben hun glans verloren.
Moeten we dan nieuwe versiering kopen?
Nee, ik heb het over mij. Ik heb mijn glans misschien verloren.
Ik zal je altijd mooi vinden. Ik heb je dat eerder al gezegd.
Toen je dacht voor altijd blind te blijven.
Maar als de operatie slaagt, wil ik niet dat je teleurgesteld bent.
Kom hier.
Heb ik je ooit gezegd wanneer ik wist dat ik met je zou trouwen?
De eerste keer dat je me zag op de landingsbaan.
Nee, toen wist ik met je zou slapen.
Nee, ik wist het de nacht dat we naar het restaurant in Third street gingen.
Ik herinner me die plek.
Je droeg een wit linnen zomerjurkje.
En je bestelde een gigantisch bord spareribs.
En je at ze met zoveel smaak, met je ellebogen in de barbequesaus,
vlees tussen je tanden en je haar helemaal vet.
En toen je klaar was, zei ik hoe vies je was.
Je nam je spiegeltje en keek naar jezelf,
en je liet die grote, gelukkige, totaal ongeremde lach eruit.
Heel de zaal vulde zich ermee.
En ik dacht bij mezelf, die klank wil ik de rest van mijn leven horen.
Daarom deed ik je m'n aanzoek, het had niets te maken met hoe je eruit zag.
Weet je wanneer ik besliste dat ik voor altijd bij jou wilde zijn?
Nee, wanneer?
Zo'n twee seconden geleden.
Tot daarvoor was het redelijk onzeker.
Wat kan ik voor u doen? - Mijn echtgenoot is akkoord met de ingreep.
Die zijn gesnurkt verzacht? - Die ja.
Dus wanneer u maar wilt beginnen met snijden en hakken, hij is er klaar voor.
Nietwaar, liefje? - Ja, schat.
Past vrijdag over twee weken? - Op vrijdag speelt Orson golf.
Dus vrijdag is perfect. Juist, Orson? - Jawel schat.
Het spijt me maar ik voel enige terughoudendheid betreffende de ingreep.
Hij is niet terughoudend. Hij is doodsbang.
En dat kan me niet schelen want hij is me heel wat verschuldigd.
Is het niet, schatje? - Jazeker schat.
Sorry, maar wat is er gebeurd? - Bent u getrouwd?
Nee, maar ik woon net samen.
Dan leer je nog wel dat er een balans is in macht in een relatie
en als je geliefde dan een gemene streek uithaalt,
zoals je verdoven, dan schuift die balans naar jou toe,
en kan je een bevestiging van zijn liefde vragen door bijvoorbeeld een ingreep te ondergaan.
Begrijpt u? - Niet echt.
Dat komt wel. Kom, Orson.
Kan je me iets beloven?
Vertel me dat we nooit zo'n raar koppel worden die leven om elkaar gek te maken.
Maak je geen zorgen. Je maakt me al gek.
Raad eens. Ik heb onze nieuwe nachtkastjes afgehaald.
Haast je naar huis. Ik wil dat je ze ziet.
Als je door het ziekenhuis loopt,
zal je verschillende soorten mensen zien die allemaal hun best doen te genezen.
Het kan een echtgenoot zijn die zijn wonden likt na een huiselijke ruzie.
Of twee ouders die bijkomen van een aanval van twijfel.
Het kan een vrouw zijn die genezen is van een laag zelfvertrouwen
of een koppel geliefden, dat eerlijkheid het beste medicijn vindt.
Helaas zal je er ook arme zielen aantreffen die een aandoening hebben,
waar ze nooit van zullen genezen.
Heren, ik hoorde dat jullie nog hier waren en mensen interviewden,
en ik moet iets vertellen. - Goed.
De nacht van de brand was ik achterin bij de opslagruimte.
Ja?
En ik zag iemand naar buiten komen. Een jongen die in mijn buurt woont.
Zijn naam is Porter Scavo.
Je vroeg me te vertellen als ik me iets herinnerde, en...
dat herinnerde ik me.