Wat voorafging:
Wat ben ik? Een geest? Een demon? -Dat moet je mij niet vragen.
Is dat voor mij?
Goeie genade.
Sam.
Er is nog veel activiteit. -Maar niets wijst op bewuste gedachten.
Kunnen we hem aan de datastroom koppelen?
We moeten een rampenplan voor het schip bedenken.
Je moet inzien dat je haar kwijtraakt.
Boomer is weg. Ze heeft m'n kind. K-Ro, waarschuw de admiraal.
Boomer gaat springen. -Dan kan ze de Galactica uiteenrukken.
Hé, roep jij dat onze hars niet hecht op jouw legeringen?
Ligt het aan ons dat jouw spul niks doet behalve een pleelucht verspreiden?
O, ik dacht dat jij dat was.
Jij doet jouw werk en ik het mijne. -Rustig.
Niet met hem. Kappen met dat gezanik. Niet nu.
Als John Hera wilde stelen om haar te bestuderen...
Ze wordt ontleed als een proefkonijn.
Als hij wil weten waarom ze 'n geslaagde Hybride is, gaat hij naar de Kolonie.
De Kolonie? -Je zou het 'thuis' kunnen noemen.
Waar wij en de Centurions heen zijn gegaan...
toen ze hun evolutie-experimenten staakten...
in ruil voor de verrijzenistechnologie. -Ze weet waar het is.
Dus jij wilt naar een Cylon-wespennest...
en alles in de waagschaal stellen voor één enkel kind?
Het is geen gewoon kind.
Na de miskraam van Caprica Zes is Hera de enige hoop voor ons volk.
Misschien ook onze enige hoop.
Ik denk gewoon...
dat we iets heel bijzonders hebben meegemaakt.
Hera heeft een lied op muziek gezet...
een lied dat mijn vader vroeger voor mij speelde.
Het lied waardoor wij ontwaakten in die nevel.
Het lied dat ons naar de aarde heeft geleid.
Er gebeurt iets wat ons ontstijgt en dat meisje is daar de spil van.
Zij speelt de sleutelrol.
Het is dus onze lotsbestemming om achter haar aan te gaan?
Nee, dus.
Ik heb het helemaal gehad met het lot, met profetieën, met God en de goden.
Waar heeft het ons gebracht?
In het afvoerputje van de eeuwigheid. Ons halve volk is verdwenen.
De aarde is een zielig hoopje as en als ik door m'n schip loop...
word ik beschoten, omdat ik ons in deze ellende heb gestort.
We leven nog, Bill. Dat had ik vier jaar terug niet durven hopen.
Stuur op z'n minst 'n verkenningsvlucht. Dan weten we iets.
Doe dan een zware Raider. Helo en Athena mogen het niet weten.
Kijk me aan.
Je haat me, hè?
Zeg het dan.
Hera?
Bill, ik had die droom weer.
Pak de deur vast.
Doe hem op slot.
Inwendige bloeding. We gaan opereren. -Als de stroom maar niet uitvalt.
Hoeveel slachtoffers? -61 doden en vermisten, 26 van hen.
Volgens de Leobens kunnen we nog vijf sprongen hebben.
Daarna breekt ze vrijwel zeker.
Aan 'vrijwel zeker' heb ik niks. Ik hoor het wel als je het echt zeker weet.
Laat je verwondingen verzorgen.
Die verrekte Cylon, Sonja, vraagt wanneer je de vlag overbrengt.
Waarheen? Naar haar schip? Geintje, zeker.
Dat zei ik ook. Ik ga me wel met de onderhoudsploeg bemoeien.
Het is vast zwaar om je twee vrouwen tegelijk te moeten laten gaan.
Je voelt je zeker in de steek gelaten.
Er gaat niemand weg.
En mijn twee vrouwen gaan ook niet dood.
Ze hebben alleen wat zorg en aandacht nodig.
Hera.
Admiraal Adama zal de Galactica moeten verlaten.
Dan is het Cylon-basisschip nog onze enige verdediging.
Onder bevel van de admiraal.
Gesteund door Galactica's piloten, toestellen en militairen.
Sorry, maar dan leggen we wel heel veel macht bij een handjevol mensen...
dat ons onlangs nog probeerde uit te roeien.
Uw bezwaren worden meegenomen. -U weet... Laat me uitpraten.
We hebben 't militair gezag van Adama aanvaard in ruil voor zitting in deze raad.
Aan die belofte houden we graag vast.
Ik klaag al tijden over de luchtkwaliteit op de Hitei Kan.
Ik dien hierbij 'n verzoek in tot vordering van Galactica's CO2- en deeltjesfilter.
Als wij de FTL's krijgen.
Na de laatste noodsprong hadden we zes minuten nodig.
We moeten al het materieel op de Galactica inventariseren.
Misschien moeten we zelfs loten om de uitrusting gelijkelijk te verdelen.
Luister nou eens een keer.
Er wordt geen moertje van dit schip losgedraaid...
zonder toestemming van de admiraal. -O nee?
Wat vindt Gaius Baltar daarvan?
'Engelen', hoor ik u zeggen.
Ik geloof niet in engelen die als een geestverschijning opdoemen.
Engelen nemen de vorm aan van hen die u het meest dierbaar zijn...
die uw twijfels kunnen begrijpen...
en uw beproevingen...
en die u weer de weg naar verlossing wijzen.
Ik geloof in zulke engelen...
omdat ik ze zie.
Waar u zich ook bevindt in de vloot, Gaius Baltar wenst u een fijne dag.
Wacht even, Caprica. Caprica Zes.
Het is fijn om...
Ik hoorde van je verlies...
en ik wil je m'n oprechte deelneming betuigen.
Ik zie dat je beschikt over... Als je meer nodig hebt, we hebben...
Ik weet niet hoe je situatie nu is, maar als je onderdak nodig hebt...
Ik ga echt niet in je harem zitten.
Dat bedoel ik niet.
Dat is niet wat ik...
We proberen iets te betekenen binnen de vloot.
Je bent niet echt veranderd, Gaius.
Maar ik dus wel.
Overste...
Ze wil u spreken. -Mij?
Ze is stervende. Kunt u misschien even een paar minuten voor haar vrijmaken?
Bedankt. -Bedankt? Waarvoor?
Voor de eer dat ik toch nog mijn vader mocht ontmoeten voordat ik doodga.
Je hoeft mij niet te bedanken.
Ik heb mijn leven vooral geprobeerd om jullie uit te roeien.
Te verwarrend.
Ik wil naar mama toe.
Ik wil naar mama. Breng me naar huis.
We hadden de FTL's moeten upgraden, maar dat gejank ben ik nu spuugzat.
Ik wil naar mama toe. -Best.
Eens kijken of je in je slaap ook huilt.
Dat wordt een lang dutje, want ze doen niet aan kinderverpakkingen.
Kom hier met die arm.
Het gaat om Hera. We moeten meer doen.
Ik heb een verkenningsvlucht geregeld. -Tjonge, terwijl ons volk in gevaar is.
Ons volk... -Precies, Saul.
Goddank. Barst.
Leeg.
Mijn volk? Dat zijn de mensen op dit schip...
met wie ik gebloed heb. Die ouwe man, de bemanning, dat is mijn familie...
de enige familie waar ik iets mee heb.
Je bent een zeur. Dat meen ik.
Ouwe man...
Oud, vergeleken bij wie?
Je was mijn man al 2000 jaar voordat je Adama leerde kennen.
2000 jaar is maar een getal. Dat zegt me helemaal niks.
Maar de vriendschap van die man... Barst.
Je bent een Cylon, Saul.
Of je je dat leven nog herinnert of niet.
Maar probeer te beseffen wat we voor ogen hadden.
We wilden de eeuwige strijd tussen mens en machine doorbreken.
Dat bleek een fiasco. -Ja, het is mislukt.
Maar nu hebben we een herkansing. Hera.
Zonder haar zullen onze kinderen één voor één sterven.
Zoals ze nu al sterven in Cottles ziekenboeg.
Ik heb ook een kind gehad. Dat is doodgegaan.
Je vergist je, Saul.
Je hebt er miljoenen gehad.
O, Ellen...
Kom, je moet toch honger hebben. Eet op.
Weet je wat ik soms doe als ik verdrietig ben?
Dan ga ik naar een heel bijzonder plekje...
naar een huis waar ik graag wilde wonen...
met de man van wie ik hield.
Kun je dat zien?
Kun je het projecteren?
Ja, je mag het nog opeten.
Je vergeet een stukje.
Bij je linkerbakkebaard.
De klink is kapot.
Geloof je nou echt in die onzin die je over de radio verkondigde?
Onzin... -Engelen.
De engelen die zich onder ons begeven.
Engelen die onze betere aard bovenhalen, blabla...
Ja, daar geloof ik in. -En je hebt die engelen zelf gezien?
Herhaaldelijk.
Herhaling...
Dat is belangrijk als je uit je nek kletst. -Heel fijn.
Maar je hebt recht op je eigen mening.
Wie was je ook alweer?
Ik?
Ik ben een dood wijf. -Oké, en ik klets uit m'n nek.
Serieus, ik ben dood. Tussen zes plankjes.
Neergestort en verkoold. Zo dood.
Hier.
Dit heb ik van mijn stoffelijke resten gepakt, op de aarde.
Pak aan. Jij was vroeger wetenschapper.
Doe maar wat tests. De Cylon-detector of zo, ik heb geen idee.
Ik weet alleen wel zeker dat ik geen engel ben.
We hoopten via het stroomnet z'n neurale netwerk te kunnen resetten.
Alsof je een auto met startkabels op gang helpt.
Het heeft zeker niet echt gewerkt.
Neem maar pauze.
Iemand moet... -Ik wil even alleen bij mijn man zijn.
Raar, hoor.
Ik weet nog...
dat ik zls ik merk dat je een Cylon bent, schiet ik je voor je kop.
Nu was iemand me voor en doe ik alles om je terug te krijgen.
Mens of Cylon, het maakt niet meer uit.
Ik wil je gewoon terug.
Omdat je net zo bent als Sam.
Jij bent mijn Sam.
En zo blijf je me bij.
Angst en trouw lopen via gelijke neurale routes.
Gooi een muntje op. Verhoogde bloeddruk geeft de respons weer.
Vrije wil kruipt door 't angstmoeras. Je bent de voorbode des doods.
Regeleinde. Nieuw commando. Hervat functie.
Ik liep, zoals vroeger als straatagent. Dan zie je dingen anders.
Maar als er iets anders is, dan merk je dat.
De blik van de agent ziet alles, en die blik konden ze me niet afnemen.
Kijk eens op bladzij 61.
Maak je geen zorgen.
Cottle vindt het niet erg. Het is medicinaal.
Dat je dat bewaard hebt, zeg.
Weet je die dag nog?
New Caprica, toen met Baltar. Wat hebben we eindeloos zitten praten.
Over van alles.
Raad eens waar ik nu aan denk.
Geef eens een hint. -Bergen.
Een beekje dat in een meertje uitkomt.
Glashelder water.
Aan het huisje dat je wilde bouwen.
Ongelooflijk hoe vaak ik er nog aan denk.
Ik vraag me wel eens af...
wat thuis nou eigenlijk is.
Is 't een concrete plek of een verlangen, een gevoel van verbondenheid.
Ik heb m'n hele leven op Caprica gewoond.
Ik ben in één huis geboren, en toen verhuisde ik naar een ander.
En toen...
dit.
En dan nu...
Ik geloof dat ik me pas echt thuis begon te voelen...
tijdens de laatste maanden, hier samen met jou.
Ik weet dat je van dit schip houdt.
Misschien hou je zelfs nog meer van het schip dan van mij.
Bill, als je ons niet van dit schip haalt, raak je ons allebei tegelijk kwijt.
Gun ons een kans.
Een gesloten systeem kan zich niet vernieuwen.
Komen die stroomstoringen en temperatuurwisselingen door hem?
We wisten niet dat hij dit kon. -Onze systemen waren toch beveiligd?
Daarom kon hij niet in de computers.
Maar de organische hars bevat elementen die op zenuwcellen lijken.
Op die manier maakte hij contact met het elektrisch systeem.
En zijn onze vernieuwde FTL's nu ook kwetsbaar?
In theorie. -Hij kan het schip dus laten springen.
Net zoals die van jou dat kon.
Fijn, ook dat nog.
Koppel hem af.
Schiet op.
Gelukkig.
Cavil heeft de Kolonie verplaatst.
Gezien de restmetingen vijf maanden geleden.
Vlak voor de burgeroorlog.
Geen idee waarheen?
Ik moet verder.
Alles wat je je hier verbeeldt, kan ook echt worden.
Wil je een bijzondere kamer zien...
die ik voor m'n dochter had bedoeld?
Admiraal, mag ik even met u meelopen?
Ik ga naar de uitvaart. Ik begrijp het als je niet meegaat.
Ik vraag om toestemming om met een Raptor m'n dochter te gaan zoeken.
Athena wil wel vliegen. -Ik heb een verkenningsmissie gestuurd.
Die heeft zich al gemeld. -Is dat zo?
De plek waar ze Hera vermoedelijk hadden heen gebracht, was verlaten.
Geef mij die Raptor mee. Misschien vind ik iets.
Ze is er niet meer.
Ik heb een zoon verloren, en jij een dochter.
Met een zelfmoordmissie stem ik niet in.
Laat het los.
Moet ik het loslaten? U kunt het zelf niet loslaten.
U laat een dood schip opknappen, maar m'n dochter leeft misschien nog.
Ik kan me uw verdriet voorstellen, kapitein, maar ga me niet de les lezen.
U bent hier om orders op te volgen, begrepen?
Neem me niet kwalijk.
Het spijt me.
Eén Raptor, admiraal. Misschien is het een zelfmoordmissie...
maar geef me dan de kans om iets te doen. Alstublieft.
Voor hen die we in het verleden verloren hebben...
en die we vandaag begraven.
Ze gaven hun leven voor dit schip. -Er is een hoger doel.
Slachtoffers, gesneuvelde militairen. -We rouwen om onze vrienden.
Vader, geef ons de kracht... -We moeten beseffen dat onze offers...
de wijsheid en bovenal aanvaarding. -zeer dappere mannen en vrouwen zijn.
Want we zijn slechts reizigers die tussen de sterren bewegen...
op zoek naar... -Genade.
Zo zeggen wij allen.
Presenteer geweer.
Ingerukt.
Luister. De dood is niet het einde.
En dan doel ik niet op de verrijzenis van de Cylons...
maar op het geschenk van het eeuwige leven...
dat een ieder van ons wordt aangeboden...
hoe onvolkomen wij ook zijn.
We hebben alleen de moed nodig om de dood tegemoet te treden...
als die zich aandient, ja, zelfs te omarmen. Slechts dan...
zijn wij werkelijk in staat om over te gaan.
Zoals één van ons hier reeds is overgegaan.
Iemand uit ons midden...
is het levende bewijs dat er leven is na de dood.
Het bloed aan deze identificatieplaatjes...
is afkomstig van necrotisch weefsel, een dood lichaam, dus.
Aangetoond is dat het DNA volledig overeenkomt...
met dat van kapitein Kara Thrace.
Ik zei dat er engelen onder ons waren. Wanneer geloven jullie me?
Ze heeft dit van haar eigen resten gepakt...
die nu op de aarde zijn begraven. -Zo is het genoeg. Ik laat je opsluiten.
Ze is geen Cylon. Vraag het haar zelf, ze zal het niet ontkennen.
Iedereen ingerukt. Van het dek af, onmiddellijk.
Kara, wat sta je te doen?
Luister eens naar me.
Het laat me koud, oké? We hebben waanzinnige dingen meegemaakt.
Het laat me koud wat hij gezien denkt te hebben.
Ik heb gezien hoe je Viper ontplofte. Het laat me koud.
Ik ben hier, en jij bent hier.
Want ik ben Lee, en jij bent Kara.
Dit is het enige wat telt.
Ik zie je wel weer.
Kara Thrace.
Is alles soepel verlopen?
Ik zou graag Ellens gezicht zien, als ze beseft hoe we haar hebben misleid.
Je hebt een zware dag gehad. Ik neem haar wel over.
We zullen goed voor haar zorgen.
Ik wil naar Boomer toe.
Stil maar. Straks heb je allemaal speelkameraadjes.
Ik weet dat je me kunt horen, Sam.
En ergens zul je me ook wel begrijpen.
M'n oude ik is dood en begraven. Net als jouw oude ik.
Ik kon het alleen nog niet accepteren.
Dat brengt ons bij de fundamentelere vraaarom ben ik hier?
Volgens mij heeft het met deze muziek te maken.
Er zit een patroon in, maar ik herken het niet.
Maar jij wel, volgens mij.
Dus we blijven hier zitten, en we gaan het helemaal ontleden.
Zeg wat tegen me, Sam.
Nieuw commando.
Wilde u me spreken?
Ik heb een besluit genomen. -Mooi.
Het was ook de hoogste tijd dat je die Cylon-ploegen wegstuurde.
Ik bedoel eigenlijk dat ik de reparaties aan het schip staak.
Geef de orders. Galactica mag niet gestript worden.
We pakken alle wapens en materieel in.
Vanaf morgen gaan we burgers overplaatsen.
Bemanning en bewakingspersoneel volgen eind van de week.
We verlaten het schip, Tigh.
Dat kun je niet doen.
Het moet wel, Saul.
Ze is stervende. Dat weet jij net zo goed.
Als jouw ondercommandant laat ik je dit niet doen.
Je hebt me nooit laten zitten.
Ik kan je niet verwijten dat je bent zoals je bent...
vooral niet omdat je ook de beste officier en vriend bent die ik ooit heb gehad.
Het schip heeft ons nooit laten zitten. Ze krijgt een afscheid in stijl.
Dus we gaan het gewoon doen.
Ze was een dame met klasse.
Van topklasse.
Op de Galactica, het beste schip van de hele vloot.
Op de Galactica.
Bagger. Kunnen we niet iemand...